θεροι ἐόντω Σωσίβιος, Σωτίων, Σωσὼ κυριεύοντες αὐτοσαυτῶν καὶ ἀποτρέχοντες οἷς κα θέλωντι καὶ ποέον-

τες ὅ κα θέλωντι, καθὼς ἐπίστευσαν τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σωσιβίου ἢ Σωτίωνος ἢ Σωσοῦς

ἐπεί κα τελευτάση Νικώ, βέβαιον παρεχόντω οἱ βεβαιωτῆρες τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν κατὰ τὸν νόμον. ὁμοίως

καὶ Λαοδίκα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρους εἶμεν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάν-

των τὸμ πάντα βίον. καὶ εἴ τις ἐνάπτοιτο αὐτῶν, ὁ παρατυχὼν συλέων κύριος ἔστω καὶ οἱ βεβαιωτῆ-

ρες βεβαιούντων τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἶμεν δὲ ἐλευθέρους αὐτοὺς ἀπὸ τᾶσδε τᾶς ἁμέρας, ποέον-

πτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, ποιέουσαν ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχου[σαν]

οἷς κα θ[έ]λη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ἀστίας Ἀμινία. εἰ δέ τις ἐφά[πτοι]-

το Παραμονᾶς ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰ[ν ἅ τε]

ὅ κα θέληι, καὶ ἀποτρέχειν οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν

νόμον τᾶς πόλιος· Ἀριστίων Ἄγωνος. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται

Σωτηρίδος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶ[ι]

λάου. ἐπεὶ δέ κα διεξέλθη ὁ χρόνος, ἀποτρεχόντω ἐλεύ-

θεροι Λυκίσκα καὶ Καλλίμαχος. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Λυ-

κίσκας ἢ Καλλιμάχου, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι

οἰκέουσα καὶ πολιτεύουσα εἷ κα αὐτὰ θέλη. ἁ δὲ πρότερον ὠνὰ ἃν εἶχε Λαμ-

πρίας Βιότας ἀρμένα καὶ ἀτελὴς ἔστω. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Βιότας, οἵ τε βεβαι-

ωτῆρες συνεπισχυόντω Βιόται καὶ ἄλλος ὁ θέλων κύριος ἔστω συλέων Βιό-

τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε [ἐλεύθερος ε]ἶμ[εν κ]αὶ ἀ-

νέφαπτος ἀπὸ πάντων ἕως κα [ζῆ Πυρρία]ς. εἰ δέ τίς [κα] ἐφά-

πτηται Πυρρία ἐπὶ καταδουλισμῶι, [βέβαιον] παρεχόντ[ων τῶι]

πάθη Δαμώ, ἐλευθέρα ἔστω Εὐφροσύνα κυριεύουσα αὐτοσαυτᾶς καὶ ποιέου-

σα ὅ κα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται ἐπὶ κατα-

δουλισμῶι Εὐφροσύνας τελευτασάσας Δαμοῦς, βέβαιον παρεχέιτω παρεχέτω ὁ βεβαιω-

τᾶς πόλιος· Ἀρχέ[ας] Νικοβούλου, Φιλοκράτης Ξένω-

νος. εἰ δέ τίς κα [ἐφ]άπτηται Θευδώρας καὶ Σωσι-

κλείας ἢ Θευξ[έ]νου, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι

μενον πᾶν [τ]ὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Φιλο-

κράτης Θευφράστου, Ξένων Γλαύκου, Βάκχιος Ἄγρωνος. εἰ δέ τις αὐτᾶς ἐφά-

πτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω συλέων ὁ παρατυχὼν ὡς ἐλευθέραν οὖ-

ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων ἕως κα βιώη, ποιέων ὅ κα θέ-

ληι καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέληι. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Μηνοφίλου, βέβαιον πα-

ρεχόντων τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ τῶι θεῶι. καὶ ὁμοίως

ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. βεβαιωτήρ· Πραξίας Εὐδόκου Δελφός, κατὰ τὰν συμβολὰν καὶ τοὺς νό-

μους. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Εὐθυμένεος, βέβαιον παρεχόντω τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ

τῶι θεῶι. καὶ ὁμοίως ὁ παρατυνχάνων κύριος ἔστω συλέων Εὐθυμένη ἐπὶ τὸν θεὸν ὡς ἐλεύθε-

Σωσίας κυριεύων αὐτοσαυτοῦ καὶ ποέων ὅ κα θέλη, καθὼς ἐπίστευσε

τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σωσία̣ ἐπὶ καταδουλισμῶι

τετελευτακούσας Ἀγησοῦς, βέβαιον παρεχέτωσαν οἱ βεβαιωτῆ-

οὕς κα συνέλωνται· ὅ τι δέ κα οὗτοι κρίνωντι ὀμόσαντες, κύριον ἔστω. εἰ δέ τί κα πάθη Ἐχέμηλος, ἐλευθέρα ἔστω Ἀφροδισία

κυριεύουσα αὐτοσαυτᾶς καὶ ποιέουσα ὅ κα θέληι καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅ-

πτηται ἐπὶ καταδουλισμῶι Ἀφροδισίας τελευτάσαντος Ἐχεμήλου, βέβαιον παρεχόντων οἱ βεβαιωτῆρες τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν κα-

βροσύνα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧι αὐτὰν ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον,

ποιοῦσαν ὅ κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι — —. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύριος ἔστω συλέων

Ἁβροσύναν ὡς ἐλευθέραν οὖσαν ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκας καὶ ζαμίας. βεβαιωτῆρες κα-

νος Γαλάταν, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τεσσάρων, καθὼς ἐπίστευσε Σώσανδρος τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ανέφαπτος ἀπὸ πάν-

των τὸμ πάντα χρόνον, ποέων ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ξενοκράτης Σωσίκου. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σωσάν-

δρου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Νικίας καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ξενοκράτης· εἰ δέ κα μὴ παρέχωντι τὰν

ἀργυρίου μνᾶν δύο καὶ ἡμιμναίου, καθὼς ἐπίστευσε Νίκων τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα χρόνον, ποέ-

ων ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. βεβ[αι]ωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Μαντίας Δαμοχάρεος. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Νίκωνος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαι-

ον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Νικίας καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Μαντίας· εἰ δέ κα μὴ παρέχωντι τὰν ὠνὰν βέβαιον τῶι θεῶι, πράκτιμοι ἐόντω

Μένανδρος ζῆ Ζωπύρα καὶ Τίμανδρος ποιέοντες τὸ ποτιτασσόμενον τό δυνατὸν Μενάνδρω. ἐπεὶ δέ κα τελευτάση Μέναν-

δρος, ἐλεύθεροι ἐόντω καὶ — — ἀνέφαπτοι ἀπὸ παντὸς Ζωπύρα καὶ Τίμανδρος. εἰ δέ κά τις ἐφάπτοιτο, κύριος ἔστω ὁ ἀντιτυνχάνω[ν]

ὑπὲρ τὸν θεὸν καὶ ὁ βεβαιωτὴρ βεβαιούτω. μάρτυρες· οἱ ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος Ἄθανβος, Ἀμύντας καὶ οἱ βουλευταὶ Μελισσίων, Ξένων,

ἐλευθέρα ἔστω Σωσίχα τὸν πάντα βίον κυριεύουσα αὐσαυτᾶς, καθὼς ἐπίστευσε Σωσίχα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν.

βεβαιωτήρ· Ξενόστρατος, εἴ κα κατενέγκη τὸ ἀργύριον. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σωσίχας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέ-

τω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Δαμοκράτεια καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ξενόστρατος. εἰ δέ κα μὴ παρέχωντι βέβαιον τὰν

τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτ’ ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων, ποιέουσα ὅ κα θέληι καὶ

ἀποτρέχουσα οἷς κα θέληι. βεβαιωτήρ· Δαμένης, κατὰ τὸν νόμον. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Νικασοῦς,

βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Ἀριστοκράτεια καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Δα-

νι τῶι Πυθίωι, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν ἕξ, ὥστε ἐλεύθερα εἶμεν καὶ ἀ-

νέφαπτα τὸν πάντα βίον, ποέοντα ἅ κα θέλωντι· εἰ δέ τίς κα ἐπιλαμβά-

νηται ἐπὶ καταδουλώσει, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων ὑπὲρ τὸν θε-

ἄρχοντος Μελισσίωνος μηνὸς Βυσίου, ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδοντο Ἄγων Ἀρι-

στοδάμου, Μυρτὶς Ἀθανίωνος Δελφοὶ τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα ἀν-

δρεῖον ὧι ὄνομα Ἑρμογένης, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν, καθὼς ἐπίστευσε

καὶ ποιέυουσαι ποιέουσαι ὅ κα θέλωντι καὶ ἀποτρέχουσαι οἷς κα θέλωντι, καθὼς

ἐπί[σ]τευσαν τῶι θεῶι τὰν ὠνάν· εἰ δέ τίς κα ἅπτηται ἐπὶ κατα-

δ[ο]υλισμῶι Κλύτας ἢ Στρατονίκας τελευτάσαντος Στρατο-

βίον, ποιέων ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέληι. εἰ

δέ τίς κα ἐφάπτηται Χαρία ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον

παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμε-

ρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα βίον, ποιέου[σα]

ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σ[ω]-

σικρατείας ἐπὶ καταδουλ[ισμ]ῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι [τὰ]ν

τῆρες κατὰ τὰν συμβολάν· Νεόστρατος Παλαίωνος Δελφό[ς, Ἐπιχαρί]-

δας Εὐδάμου Λιλαιεύς. ε[ἰ] δέ τις ἐφάπτοιτο Δημητρίου ἐπὶ καταδουλισ[μῶι, βέ]-

βαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Ἀγασικλῆς καὶ [οἱ βεβαι]-

ρες κατὰ τα τὰν συμβολάν· Ἐμμενίδας Δεξικράτεος Δελφός, Πολύκριτος Καλλιξένου Μυα-

νεύς. εἰ δέ τις καταδουλίζοιτο Σῶσον, βέβαιον παρεχόντων ὅ τε ἀποδόμενος Καλλίξενος καὶ

οἱ βεβαιωτῆρες τῶι θεῶι τὰν ὠνάν· εἰ δέ κα μὴ παρέχωντι, πράκτιμοι ὄντω κατὰ τὰν συμβολάν.

σε Ζωΐλα καὶ Ἀπολλόδωρος και Ἀνδρομένης τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, τιμᾶς ἀρ-

γυρίου μνᾶν ἑπτά. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Δίων Ἀλέξωνος. εἰ δέ τις

ἐφάπτοιτο Ζωΐλας ἢ Ἀπολλοδώρου ἤ Ἀνδρομένεος ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριοι ἔστω-

θέληι. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Ἄθαμβος Ἀθανίωνος Δελφός, Θηβαγόρας Ἀρχελάου Ἀμ-

φισσεύς. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Περιγένεος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰ[ν]

ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Δωρόθεος καὶ οἱ βεβαιωτῆρες Ἀθαμβος καὶ Θηβαγόρας. εἰ δέ κα μὴ πα-

νόμον τᾶς πόλιος· Ἀντιχάρης Ἀζαράτ[ο]υ

Δελφός. εἰ δέ τίς κα ἐνάπτηται Ἀρτέμωνος ἐπὶ

καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι

καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν.

εἰ δέ τίς κα ἅπτηται ἐπὶ καταδουλισμῶι

Ἀγαθία τελευτάσαντος Κλέωνος, βέβαι-

ον, ποιέουσα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέ-

χουσα οἷς κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφά-

πτοιτο Στρατονίκας ἐπὶ καταδου-

α θέ[λ]η καὶ ἀποτρέχων ο[ἷ]ς κα θέλη. βεβαιωτὴρ

κατὰ τόν νόμον· Φίλων Ἀριστέα. εἰ δέ τίς κ[α]

ἐφάπτηται Ἀγαθοκλέος, βέβαιον παρεχέ-

νόμον τᾶς πόλιος· Δαμένης Ὀρέστα ς.

εἰ δέ τίς κα ἐνάπτηται Ἀγάθωνος ἐπὶ

καταδουλισμῶι, βέβαιομ παρεχόντω

νόμον· Εὔαρχος Μενέστα, Πραξίας Εὐδόκου Δελ-

φοί. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ἀγαθοκλέος, βέβαιον παρε-

χόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Θρασύ-

τρέχοντα οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον·

Φερένικος Νικοβούλου Ἐριναῖος. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται

Ἀγαθοκλέος, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι

ρες κατ[ὰ τ]οὺς νόμους τᾶς πόλιος· Ἀστόξενος Διονυσί-

ου Δελφ[ό]ς, Εὐθύδαμος Πασίνου Ἀμφισσεύς. εἰ δέ τις

καταδουλίσζοιτο καταδουλίζοιτο Σωσίφιλον, κύριος ἔστω ὁ πα-

έουσα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέληι, καθὼς ἐπίστευ-

σε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται ἐπὶ καταδου-

λισμῶι Δαματρίας τελευτάσαντος Κλευδάμου καὶ Καλλι-

κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ἀριστί-

ων Ἄγωνος. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτη-

ται Σαραπιάδος ἐπὶ καταδουλισ-

χοντα οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Ἰα-

τάδας Πάτρωνος. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Προθύμου ἐπὶ κα-

ταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν οἵ τε

Σαφφὼ καὶ ἀνέφαπτον τὸν πάντα βίον, ποιοῦσαν ὅ κα θ[έ]λη κα[ὶ] ἀποτρέχουσαν ο[ἷ]ς κα θέ-

λη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Νικόμαχος Δεξίππου. εἰ [δ]έ τις ἅπτοιτο [Σ]αφ[φ]οῦ[ς]

ἐπὶ καταδουλισμῶ, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βε[β]αιωτὴρ·

των τὸν πάντα βίον, ποιέοντας ὅ κα θέλωντι. βεβα[ι]ωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Πα-

τρέας Ἀνδρονίκου Δελφός, Καλλίξενος Ἀλεξάνδρ[ο]υ Ἡρακλεώτας. εἰ δέ τίς κα ἐφά-

πτηται Δωρίδος ἢ Ἀπολλοδώρου ἐπὶ καταδουλισμῶ, βέβαιον παρεχόντων τῶι θε-

ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων. βεβαιωτήρ· Ἀστό-

ξενος Διονυσίου. εἰ δέ τις ἐνάπτοιτο Ἡρακλείδα ἐπὶ καταδουλισ-

μῶ, κύριος ἔστω ὁ παρατυχῶν συλέων ὡς ἐλεύθερον ὄντα. μάρτυροι·

κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Δρομοκλείδας Ἁγίωνος, Ἀστόξενος Διονυσίου, Δίων

Ἀλέξωνος. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Δάμωνος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρ[ε]-

χόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι Διονύσιος καὶ Πολίτας καὶ οἱ βεβαιω-

τρέχουσα οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὸν νόμον τᾶς πόλιος· Διονύσιος [Ἀ]σάνδρου.

εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Νύσας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι

τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Ἀστόξενος καὶ ὁ βεβαιωτήρ· εἰ δὲ μὴ παρέχοιεν βέβαιον τὰν

κροῖς ἀγωνοθετέοντος Νικέα τοῦ Δαμαρμένου Οἰανθέος μηνὸς τετάρτου, ἐπὶ τοῖσδε

ἀπέδοτο Καλλικράτεια Δεξικράτεος Τριτίς, συνευδοκέοντος καὶ τοῦ ἀνδρὸς Δαμοφίλου,

τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα ἀνδρεῖον ὧι ὄνομα Φιλοκράτης τὸ γένος Ἀπειρώταν, τι-

τα χρόνον, ποιέων ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέ[λ]η. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νό-

μον τᾶς πόλιος· Ἀριστίων Ἄγωνος. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Σωτηρίχου ἐπὶ καταδου-

λισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Ἀστόξενος

ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πο πάντων τὸν πάντα βίον. βεβαι-

ωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Ἄθαμβος Ἁβρομάχου. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ἀμβροσίας

ἐπὶ κατα-

των τὸν πάντα χρόνον, ποιοῦντα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχοντα οἷς κα θέλη. βεβαιω-

τὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ἀστόξενος Διονυσίου. εἰ δέ τις ἅπτοιτο

[Μη]νᾶ ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε

βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Καλλίστρατος,

Ἀριστόμαχος Δελφοί. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Κλεονίκας,

βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος

φράστοι, Ξένωνι Κῶμος, ἑκατέροι τὸ μέρος. εἰ δὲ τοῦ ἐπιλοίπου

ἀργυρίου τις ἐνάπτοιτο Κώμου ἢ ἀντιποιέοιτο κατενένκαντος

τὸ ἀργύριον, κύριοι ἐόντω οἱ βουλευταὶ καὶ ὁ θέλων συλέων

ἐφ’ ὧι ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος, ποιοῦσα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέ-

χουσα ἇ κα θέλη. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται ἐπὶ καταδουλώσει Κλεοῦς,

βέβαιον παρεχόντω τὰν.

τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλεύ[θερο]ν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων

τὸμ πάντα βίον, ποιέων [ὅ κα] θέληι· εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἰάσωνος ἐπ[ὶ]

καταδουλ[ι]σμῶι, κύριος ἔ[στω] συλέων ὁ παρατυχὼν ἀζάμιος ὢν καὶ ἀ-

[τ]οσαυτοῦ [κ]αὶ ποιέων ὅ κα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν

ὠνάν. [ε]ἰ δ[έ] τίς κα ἅπτηται Σωσίνεος διελθόντος τοῦ χρόνου

ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε

[δ]ὲ παρεχόντω τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι οἵ τε ἀποδόμενοι Ἱεροκλῆς καὶ Ἱερόκλεια καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Μνάσων, Θευγ-

ένης. εἰ δέ τίς κα ἀνθάπτηται Ἀγαθαμερίδος, κύριος ἔστω ὁ ἀντιτυγχάνων συλέων ὡς ἐλευθέρας οὔσας, καθὼς ἐπίστευσε τὰν ὠνὰν Ἀγαθαμερίς, ἀζαμίοις ἐόντοις

καὶ ἀνυποδίκοις πάσας δίκας. μάρτυρες· Μελισσίων,

ἐφ’ ὅτω ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν

πάντα βίον. εἰ δέ τίς κα καταδουλίζηται Διονυσίαν, κύριος

ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων ὡς ἐλευθέραν οὖσαν ἀζά-

λη. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον καὶ κατὰ τὸ σύνβολον· Ξένων Εὐαινέ-

του Ἀμφισσ[ε]ύς, Ἀντιχάρης Ἀζαράτου Δελφός. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Δημητρί-

ου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀ-

πὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, ποιέων ὅ κα θέληι καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέληι.

βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλ[ι]ο[ς]· Εὐκλείδας Καλλείδα. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτη-

ται Ἀρμενίου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν

[σαυ]τᾶς καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη καὶ ποιέουσα ὅ κα θέλη, κα-

[θ]ὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ὠφελί-

μας ἐπὶ καταδουλισμῶι τελευτασάσας ας Εἰράνας, βέβαιον

ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Νικόμαχος Δεξίπ-

που. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι Ἀθηναΐδος, βέβαιον παρεχέτω τὰν ὠνὰν τῶι

θεῶι ἅ τε ἀποδομένα Κλύτα καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Νικόμαχος· εἰ δὲ μὴ παρέχοιν βέβαιον τὰν

πάντα βίον, ποιέων ὅ κα θέληι καὶ ἀποτρ[έχων οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Ἡρακλεί]-

δας Καλλία. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐνόου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον [παρεχ]όντω οἵ τε ἀποδό-

μενοι καὶ ὁ βεβαιωτήρ· εἰ δὲ μὴ παρέχοιν βέβαιον τῶι θεῶι [τὰν ὠνάν], πράκτιμοι ἐόντων

[λη] καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πό-

[λιο]ς· Ἄθαμβος Ἀθανίωνος. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Καλλικρατείας ἐπὶ

[κατα]δουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδο-

[χων οἷ]ς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν [νόμον] τᾶς πόλιος· Μνασίθε[ος Διο]-

[δώρου. ε]ἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Πλείστου [ἐπὶ κατ]αδουλισμῶι, κύρι[ος ἔστω]

[αὐτ]οσαυτὸν συλέων Πλεῖστος καὶ ἄλλος ὁ παρατυγ[χάνων]

τῆρες κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· [Ε]ὔδοκος Πρα-

ξία, Ἀγησίλαος Ταραντίνου. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ κα-

ταδουλισμῶι Σωτηρίχου, βέβαιον παρεχόντω τὰν

ραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάν-

των τὸν πάντα βίον. εἰ δ[έ] τις ἐφάπτοι-

[το Σω]σοῦς, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν

τῶι θεῶι, καὶ αὐταὶ καὶ τὰ αὐτᾶν πάντα. εἰ

δέ τίς κα ἀνθάπτηται Σωσῶς καὶ Διο-

νυσίας ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔ-

των τὸμ πάντα χρόνον, ποιῶν ὅ κα θέλη

καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. εἰ δέ τις ἐ-

φάπτοιτο Θεοκρίτου ἐπὶ καταδουλισμῶι

τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Πασίων Κλέωνος, Καλλείδας Εὐ-

κλείδα. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ καταδουλισσμῶι Ἀφροδισίας ἢ Ἀ-

πολλωνίου, βέβαιον παρεχόντων τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι

τὸν πάντα βίον, ποέων ὅ κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νό-

μον· Πράοχος Ἀρχελάου Δελφός. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Φιλαρ-

χίδα, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδό-

καὶ ἀνέφαπτον, ποιέουσαν ὅ κα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε Μελίτα τῶι θεῶι

τὰν ὠνάν. εἰ δέ τις ἐπιλαμβάνοιτο Μελίτας, ἐξουσία ἔστω τῶι περιτυχόντι

συλέοντι καὶ προϊσταμένωι Μελίτας ὑπὲρ τὸν θεόν. μάρτυρες· τοὶ ἱερεῖς

παρὰ Θεύδοτον ἔτ[η] δύο ποιοῦσα τὸ ποτιτασσόμενον ἀνεγκλήτως.

εἰ δέ τις ἐφάπτ[οι]το Σωσοῦς ἢ Σωσίχας ἐπὶ [κ]αταδουλισμῶ, κύριος

ἔστω ὁ παρατυ[χὼ]ν συλέ[ω]ν ἐπὶ τὰν τοῦ θεοῦ ὠνὰν ὡς ἐλευθέρας οὔσας, καὶ ὁ βε-

[τῶι θεῶι, ἐφ’ ὧι]τε ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα χρόνον.

[εἰ δέ τις ἅπτοι]το Ἀντιγόνας ἐπὶ καταδουλισσμῶι, κύριος ἔστω συλέων ὁ πα-

[ρατυγχάνω]ν ὡς ἐλευθέραν οὖσαν ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπόδικος, καὶ ὁ βε-

συνευδοκέοντος Ἀστοξένου, τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι

σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Φιλωτὶς ἐνδογενῆ, τιμᾶς ἀργυρίο[υ]

μνᾶν τριῶν ἡμιμναίου, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει. βεβαιωτὴρ κατὰ

ποτρέχουσαν οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ἀντιγέ-

νης Διοδώρου. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Νικαίας ἢ τῶν ἐκ ταύτας ἐπὶ καταδουλισ-

μῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Δικαία καὶ Δα-

[β]εβα[ι]ωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· [Τα]ραντῖνος Ἄρχωνος Δελφός.

εἰ δ[έ] τίς κα ἅπ[τ]ηται Παρμονίδος ἢ Δόξας ἢ Περδίκκα, βέβαιον

παρεχ[ό]ντω τῶι θ[ε]ῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Ἀρίστιον καὶ ὁ βεβαι-

ρες τὰν ὠνὰν τοῖ Ἀπόλλωνι. ἐπεὶ δέ κα Σωτίων

τι πάθη, ἐλευθέρα ἔστω Ἀρίστεια. εἰ δέ τίς κα ἐ-

φάπτηται Ἀριστείας, ἐξουσίαν ἐχέτω ὁ παρα-

φ’ ὅτωι αὐτὸν ἐλεύθερον εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον πάντα τὸν βίον, ποιέ-

οντα ὅ κα θέληι. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλώσει, κύ-

[ρι]ο[ς] ἔστω συλέων Εὔτυχος αὐσαυτόν. ὁμοί-

ἔσται ἐλευθέρα καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, ποι-

οῦσα ὅ κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ κατα[δ]ουλισμῶι Σωσικρατείας,

κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων ὡς ἐλευθέραν οὖσαν ἀζάμιος ὢν

τὰν ὠνὰν Ἀνθράκιον, Βερενίκα, Λύκα, Φύλαξ, Ἀνδριάς. βέβαιον δὲ παρεχόντω,

εἴ τίς κα ἅπτηται αὐτῶν· κύριοι ἐόντω οἱ ἀντιτυγχ[ά]νοντες

συλέοντες ὡς ἐλευθέρους ὄντας, καθὼς ἐπίστευσαν τῶι θεῶι

θεῶι τὰν ὠνὰν Σίμων, Ταυρίων. βέβαιον δὲ παρεχόντω τῶι Ἀπόλλω-

νι τὰν ὠνάν, εἴ τίς κα ἐφάπτηται αὐτῶν, ὁ βεβαιωτὴρ Μίκκων καὶ ὁ ἐπί-

νομος τῶν Πολύωνος. κύριοι δὲ ἐόντων καὶ οἱ ἀντιτυγχάνοντες

ἕξ· οἱ δὲ πράσσοντες ἀζάμι’ ἐόντων καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας.

εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σωτίου τελευτασάσας Νικοῦς, κύριοι ἔστων οἱ ἀντιτυγχάνοντες συλέοντες

ὡς ἐλευθέρας οὔσας καὶ τοῦ θεοῦ ἀζάμιοι ὄντες καὶ ἀνυπόδικοι πάσας

των τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Πολύξενος καὶ τοὶ βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον.

εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Κλεοπάτρας, κύριοι ἔστων οἱ ἀντιτυγγχάνοντες ἀντιτυγχάνοντες συλέοντες ὡς ἐλευ-

θέρας οὔσας, καθὼς ἐπίστευσε τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι, ἀζάμιοι ὄντες καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας

δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δέ τί κα πάθηι Φίλων, ἐλευθέρα ἔστω Ἄνα κυριεύουσα αὐτο-

σαυτᾶς καὶ ποέουσα ὅ κα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτη-

ται Ἄνας τελευτάσαντος Φίλωνος, βέβαιον παρεχόντω οἱ βεβαιωτῆρες τῶι θεῶι τὰν

[β]αιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πό-

[λι]ος· Λαιάδας Βαβύλου. εἰ δέ τις ἐφάπ-

τοιτο Κάρπου ἐπὶ καταδουλι[σ]μῶι, βέβαιον

κα κατὰ τὰν ὠνὰν τοῦ θεοῦ καὶ κυρία ἔστω ποιοῦσα ὅ κα θέ-

ληι καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέληι. εἰ δέ τις καταδουλίζοιτο ἢ ἐφά-

πτοιτο [Λ]αδίκας, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων ὡς ἐλευθέραν οὖ-

θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Εὐκράτης Καλ-

λίκωνος. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Λυσία ἐπὶ καταδουλισσμῶι, βέβαιον παρεχόν-

τω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Ἀλκενείδας καὶ ὁ βε-

τε ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποιέων ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέ-

χων οἷς κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωτηρίδα ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων οἵ τε ἀποδόμε-

νοι καὶ ὁ βεβαιωτὴρ τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. μάρτυροι· ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος Ἀνδρόνικος καὶ ἰδιῶ-

Χαρίξενος Ἀμυνέα, Μνάσων Ξένωνος Δελφοί,

Ἀγαθοκλῆς Ἀντιχάρους [․․8-9․․․]. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται

Καρίωνος φάμενος ὠνὰν ἔχειν, βέβαιον παρε-

ἔστων Ζωπύρα καὶ Σωσίχα κυριεύουσαι αὐτοσαυτᾶν καὶ ποέουσαι ὅ κα θέλων-

τι, καθὼς ἐπίστευσαν τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ζωπύρας

ἢ Σωσίχας ἐπεί κα τελευτάσηι Νεοπάτρα βέβαιον παρεχέτω ὁ βεβαιωτὴρ τῶι

ποέουσα ὅ κα θέληι καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέληι, καθὼς ἐ[πί]σ[τευσε]

τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ἐπιμελέος ἐπὶ κατα[δουλισμῶι]

τελευτάσαντος Ἀγήσωνος ἢ καὶ πρότερον, βέβαιον παρεχό[ντων]

τῶ θεῶ τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Αἰακίδας καὶ τοὶ βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον.

εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σωτηρίδος ἢ τοῦ υἱοῦ Ξένωνος ἢ τᾶς θυγατέρος Σωτοῦς. κύριοι ἔστων

οἱ ἀντιτυνχάνοντες συλέοντες ὡς ἐλευθέρων ὄντων, καθὼς ἐπίστευσαν τῶι θεῶι

ρον θέλοντι πράσσειν αὐτοῦ καὶ τοῦ ἡμιολίου μνᾶν ἕξ· οἱ δὲ πράσσοντες ἀζάμιοι ἐόντω καὶ

ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σατύρου τελευτασάντων Λεαίνας

καὶ Ἀριστομάχου, κύριοι ἐόντω οἱ συλέοντες ὡς ἐλευθέρου ἐόντος καὶ τοῦ θεοῦ ἀζάμιοι

τᾶς πόλιος· Φίλων Ἀριστέα. βέβαιον δὲ παρεχέτω τῶι θεῶι ὅ τε ἀποδό[μενος]

Δίων καὶ ὁ βεβαιωτήρ. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀντιγόνας, κύριος ἔστω συλ[έων]

ὡς ἐλευθέραν οὖσαν καὶ ὁ παρατυχὼν ἀζάμιος ἐὼν καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκα[ς]

Ἀμύντας. οἱ ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος· μάρτυροι· Ξένων

Ἀτισίδα, Κλεύδαμος Κλέωνος,

Λέων Πυθέα.

λη καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν

νόμον· Δεξικράτης, Πεισίλαος Δελφοί. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται

Ζωπύρας τᾶς πρότερον καλειμένας Σίμου, βέβαιον παρεχόν-

αὐτοσαυτοῦ καὶ ποιῶν ὅ κα θέλ[η], καθὼς ἐπίστευσε Ἀπολλώνιος τῶι θεῶι τὰν ὠνάν.

εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ἀπολλωνίου τελευτάσαντος Φιλοκράτεος, βέβαιον παρεχόντω

[ο]ἱ βεβαιωτῆρες τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν κατὰ τὸν νόμον. ὁμοίως δὲ καὶ τοὶ παρατυγχάνον-

εἰ δέ τί κα πάθηι Καλλικράτεια, ἐλευθέρα ἔστω Σωστράτα κυριεύουσα αὐτοσαυτᾶς καὶ

ποέουσα ὅ κα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σωστρά-

τας ἐπεί κα τελευτάσηι Καλλικρατεια, βέβαιον παρεχόντω οἱ βεβαιωτῆρες [τ]ῶι

κράτης καὶ Τιμαγόρα καὶ οἱ βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον καὶ

κατὰ τὰν συμβολάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Πλειστοῦς, Ἀριστοῦς,

Τιμαγόρου, Τίμωνος, κύριοι ἔστων οἱ ἀντιτυχάνοντες συλέ-

καὶ Πειθ̣ολάωι καὶ τῶι ὑπὲρ τὸν θεὸν θέλοντι πράσσειν αὐτοῦ καὶ τοῦ ἡμιολίου μνᾶν δεκαδύο.

οἱ δὲ πράσσοντες ἀζάμιοι ἐόντω καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται

Ξένωνος ἢ Πειθολάου τελευτάσαντος Μενάρχου, κύριοι ἔστων οἱ συλέοντες ὡς ἐλευθέρους

στραταγέοντος Φαινέα μηνὸς Εὐθυαίου, ἐν Δελφοῖς δὲ ἄρχοντος Ὀρθαίου μηνὸς Ἀμαλίου, ἐπὶ τοῖσδε

ἀπέδοτο Τιμόλοχος Βοαῖος τὰς ἰδίας θεραπαίνας αἷς ὀνόματα Σωκρατὶς καὶ τὰν θυγατέρα Σωκρατίδος

Καλλίκλειαν τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι, ἀργυρίου μνᾶν πέντε· τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν· καθὼς ἐπίσ-

τευσε Σωκρατὶς καὶ ἁ θυγάτηρ αὐτᾶς Καλλίκλεια τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧι αὐτὰς ἐλευθέρας

εἶμεν, ποιούσας ὅ κα θέλωντι καὶ εἷ κα θέλωντι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον