κυριεύοντες αὐτὸς αὑτῶν καὶ ποέοντες ὅ κα θέλωντι, καθὼς ἐπίστευσαν τῶι

θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τις κα ἅπτηται Καλλοῦς, ἢ Σωσιπόλιος, ἢ Διονυσοδώρου, ἐπεί

κα τελευτάσηι Ἀγώ, βέβαιον παρεχέτω ὁ βεβαιωτὴρ τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, κατὰ τὸν

ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα βίον, ποέων ὅ κα θέληι, καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Χαρίξενος Ἀμυνέα.

εἰ δέ τίς κα ἃπτηται Εὐαμέρου, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅτε ἀποδόμενος Γλαῦκος, καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Χαρίξενος. εἰ δέ κα μὴ

παρέχωντι, πράκτιμοι ἐόντω κατὰ τὸν νόμον. Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ παρατυγχάνοντες κύριοι ἐόντω συλέοντες ὡς ἐλεύθερον ὄντα,

εἰ δέ τί κα πάθηι Ἀριστοκράτεια, ἐλευθέρα ἔστω Ῥόδιον, κυριεύουσα αὐτὸς(!) αὑτᾶς,

καὶ ποιέουσα ὅ κα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ῥοδίου, τελευτησάσας Ἀριστοκρατείας, βέβαιον παρεχέτω ὁ βεβαιωτὴρ τῶι θεῶι

τὰν ὠνάν, κατὰ τὸν νόμον. Ομοίως δὲ καὶ οἱ παρατυγχάνοντες κύριοι ἐόντω

Ἐπεὶ δέ κα τελευτάσηι Διονύσιος, ἐλεύθερος ἔστω Ἀγάθων, κυριεύων αὐτὸς αὑτοῦ, καὶ ποιέων

ὅκα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ἀγάθωνος ἐπὶ καταδουλισ-

μῶι, τελευτάσαντος Διονυσίου, βέβαιον παρεχέτω ὁ βεβαιωτὴρ τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν κατὰ τὸν νό-

τὸν εὐνόως. εἰ δέ τί κα πάθηι Δαμώ, ἐλεύθερος ἔστω Σωσίας, κυριεύων αὐτὸς αὑ-

τοῦ καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέληι, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς

κα ἅπτηται Σωσία ἐπὶ καταδουλισμῶι, ἐπεί κα τελευτάσηι Δαμώ, βέβαιον

ρες κατὰ τὸν νόμον· Κράτων Νικοδάμου,

Ἀγέας Ἀλεξάνδρου. εἰ δέ τίς κα

ἅπτηται Διονυσίας, βέβαιον παρε-

Τιθορέος, τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικῆον κοράσιον οἰκογενές,

ἇι ὄνομα Ἐρωτίς, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν καὶ τὰν τιμὰν ἀπέχει

πᾶσαν. βεβαιωτὴρ Δελφὸς μὲν Αἰακίδας Εὐκλείδα, Ἀμφισσεὺς δὲ

ἀλλ’ εἶμεν ἐλευθέραν καὶ ἀνέφαπτον πάντα χρόνον ἀπὸ παντός, καθὼς

ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν Ἐρωτίς. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο αὐτᾶς ἐπὶ κατα-

δουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἐπ’ ἐλευθερίαι οἵ τε ἀπο-

τὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Δαμοσθένης Ἄρχωνος. εἰ δέ

τις ἅπτοιτο Χαιρήμονος ἐπὶ καταδουλισσμῶι, βέβαι-

ον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος

κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλι-

ος· Δάμων Δεξώνδα. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Παρ-

νασσοῦ ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόν-

θέρα οὖσα καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον.

εἰ δέ τις καταδουλίζηται Δημητρίαν, κυρία ἔστω αὐσαυτὰν

συλέουσα, καὶ ἄλλος ὁ παρεντυχών, καὶ ὁ βεβαιωτὴρ βεβαι-

τὸν πάντα βίον, ποιέουσα ὅ κα θέληι

καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέληι. εἰ δέ τις

ἐφάπτοιτο Ἀλκυονίδος ἐπὶ καταδουλι-

φεᾶι Συμμάχωι καὶ Σωσικρατείαι ποιοῦσα τὸ ἐπιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατόν.

κύριοι ἔστωσαν ἐπιτιμέοντες τρόπωι ὧι κα θέλωντι. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο

ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βε-

Ξενόκριτος καὶ Δάμων οἱ Μένητος.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Νικαίας ἐπὶ κατα-

δουλισμῶ, βέβαιον

τὸν πάντα χρόνον. βεβαιωτήρ· Αἰνησίας Δαμο-

κλέος Ἀμβρύσσιος. εἰ δέ τις καταδουλίζοιτο Σα-

ραπιάδα, κυρία ἔστω αὐσωτὰν συλέουσα καὶ

τα βίον. βεβαιωτήρ· Διονύσιος Ἀστοξένου. εἰ δέ

τις ἐφάπτοιτο Νικέας ἐπὶ καταδουλισμῶι,

βέβαιον παρεχέτωσαν τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν

Σώστρατος, Ἀρτεμίδωρος, Τιμόκριτος, Δάμων, Ἀρι-

στόδαμος. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Γλαυκία ἐπὶ καταδου-

λισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀπο-

πάντα βίον. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Βαβύλος Λαιάδα.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Διονυσίας ἐπὶ κατδουλισμῶι, κα[ὶ] ὁ βεβαιωτὴρ βεβαιού-

τω. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύριος ἔστω συλέων Διονυσίαν ὡς ἐλευθέ-

ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσα ὅπα κα θέλη. εἰ

δέ τις καταδουλίζοιτο Νίκαιαν, κύριος ἔ-

στω ὁ παρεντυχὼν συλέων Νίκαιαν ἀνυπόδικος ἐὼν καὶ ἀζάμιος

κλείδαν Ἀμεινοκλέος ἕως κα ζῆ Εὐκλείδας ποιοῦσα πᾶν τὸ δυ-

νατόν. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σκύλλας ἐπὶ καταδουλισ[μῶι, κύ]ριος

ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων αὐτὰν ὡς ἐλευθέραν, καὶ ὁ βεβαιωτὴρ

έουσα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κα-

τὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Καλλείδας Εὐκλείδα. εἰ δέ τίς κα ἅ-

πτηται Νικομάχας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι

τρέχων οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλι-

ος· Εὔδοκος Πραξία. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Εὐίου ἐπὶ καταδουλισ-

μῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀ-

ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερος εἶμεν τὸν πάντα χρόνον καὶ ἀνέφα-

πτος ἀπὸ πάντων, ποιέων ὅ κα θέλη. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτη-

ται Σωτηρίχου ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω

καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. βεβαιωτ[ήρ]·

Ἀντιχάρης Ἀζαράτου. εἰ δέ τις ἐφά-

πτοιτο Σωσθένεος ἐπὶ καταδουλ[ισ]-

τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Πολίτας Ἀσάνδρου.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Αἱρέσιος ἐπὶ καταδουλισ-

μῶι, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ

ον ἇ ὄνομα Ὀνασίφορον, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν, καὶ τὰν τιμὰν

ἀπέχι πᾶσαν. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Μέντωρ Λαιάδα. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο

Ὀνασιφόρου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτω τῶ θεῶ τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Εὔνοια καὶ

ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων, ποιοῦσα ὅ κα θέλη.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Παρθενίου ἐπὶ καταδουλισμῶι, ἐξουσία ἔστω συλέοντι τῶι

παρατυχόντι ἀζαμίω ὄντι καὶ ἀνυποδίκω πάσας δίκας καὶ ζαμίας. ὁ δὲ βεβαιω-

πειθαρχοῖ Καλλώ, κυρία ἔστω Πολύα ἐπιτιμέουσα Καλλοῖ

τρόπωι οἷ θέλοι ὡς ἐλευθέραι. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισ-

μῶι Καλλοῦς, κύριος ἔστω ὁ παρατυγχάνων συλέων ὡς ἐλευθέ-

θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Θεύ-

ξε[νος] Καλλία. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισσμῶι

[Ἀρ]σι[νόα]ς, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε

βε%⁸⁰βαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος·

Γ[λ]αῦκος Ξένωνος, Πολίτας Ἀσάνδρου. εἰ δέ τις — — ἐφά-

πτοιτο — — ἐπὶ καταδου%⁸⁰λισμῶι Διοσκουρίδα, βέβα[ι]ον

ἔχει πᾶσαν, καθὼς ἐπίστευσε Παρθένιον τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὅτωι αὐτὰν ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀ-

νέφαπτον τὸν πάντα βίον, ποιοῦσαν ὅ κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτήρ. ὁμοίως δὲ

καὶ ὁ παρατυχὼν κύριος ἔστω συλέων Παρθένιον ὡς ἐλευθέραν ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπό-

ρον εἶμεν Σφαῖρον καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων, ποιοῦντα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχοντα οἷς κα θέλη. εἰ δέ

τις ἐφάπτοιτο Σφαίρου ἐπὶ καταδουλισμῶ, κύριος ἔστω συλέων ὁ παρατυχὼν Σφαῖρον ἐλεύθερον

ὄντα καὶ οἱ βεβαιωτῆρες βέβαιον παρεχόντω τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι. μάρτυροι· οἱ ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος

σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Ἀφροδισία τὸ

γένος Σαρμάτισσαν τιμᾶς ἀργυρίου

μνᾶν τριῶν τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι, κα-

τᾶς, ποιοῦσα ὅ κα θέληι καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέληι, καθὼς

ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται ἐπὶ καταδου-

λισμῶι Ἀφροδισίας, βέβαιον παρεχόντων οἱ βεβαιωτῆρες τῶι

σιος Ἀσάνδρου. βέβαιον δὲ παρεχόντω ι τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν

οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτήρ. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Νουμηνί-

ου ἐπὶ καταδουλισμῶι κύριος ἔστω προϊστάμενος ὁ θέλων

ἐφ’ ὅτωι ἐλεύθερον εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων

τὸν πάντα βίον. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Θεοδοσίου ἐπὶ

καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων

ων ὅ κα θέληι καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ

τὸν νόμον· Ἀστόξενος Διονυσίου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀντι-

μάχου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων οἵ τε ἀποδό-

πάντα χρόνον. βεβαιωτῆρες κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Εὐκρ[ά]της Καλ-

λίκωνος, Δρομοκλείδας Ἁγίωνος, Δαμότιμος Ἀνδρονίκου. εἰ δέ τίς κα ἐφά-

πτηται Ἡρακλέωνος ἢ Φιλίστου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι

ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα χρόνον, ποιέουσα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχου[σα οἷς κα

θ]έλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων ἐλευθέραν [ἐ]ο[ῦσαν, καὶ ὁ συ-

λ]άσας ἀζάμιος ἔστω καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκας καὶ ζαμίας. μάρτυροι· ὁ ἄρχων [Γενν]αῖος Ἡ-

ἄρχοντος Ἀμφιστράτου μηνὸς Ποιτροπίου, ἀπέδοτο Σωκράτεια Εὐαρμίδα Καλλιπολῖτις τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα

γυναικεῖον ἇι ὄνομα Νίκαια, τιμᾶς ἀργυρίου ΜΜΜ, τὰν τιμὰν ἔχει. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ἀγαθοκλῆς Ἁρμο-

Ἄρχωνος, σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Σῖμον τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι, ἀργυρίου μνᾶν τεσσάρων, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει, καθὼς ἐπίστευσε

τῶι θεῶι, ἐφ’ ὅτωι ἐλευθέραν εἶμεν τὸν πάντα χρόνον. εἰ δέ τις καταδουλίζοιτο Σῖ[μο]ν, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέ[ων] ὡς ἐλ[ευθέ]-

ραν ἀνυπόδικος ὢν καὶ ἀζάμιος πάσας δίκας — — — καὶ ζαμίας. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Εὐάγ[γ]ελος

[τὰν τιμὰ]ν [ἔχ]οντ[ι πᾶσ]αν. βεβαιωτὴρ καττοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Καλλίστρατος Αἰακίδα. καθὼς ἐπίστευσε Εὔτυχος τῶι θεῶι τὰν ὠν[άν, ἐφ’ ὧιτε ἐ]-

[λεύθερος ε]ἶμεν κα[ὶ ἀνέφ]απτος ἀ[π]ὸ π[άν]τω[ν] τὸν πάντα β[ίον], ποιῶν ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων ἇ κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ε[ὐτύχου]

[ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρ]εχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι Μίκ[υθος καὶ Ἀριστίων]

τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Ἄρχων Καλλία. εἰ δέ

τίς κα ἐφάπτηται Ἱλάρου ἐπὶ καταδουλισμῶι,

βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε

ἀπὸ πάντων, ποιοῦντα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχον-

τα οἷς κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωσιμένεος

ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω ὁ παρατυ-

λιόπα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφα-

πτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Καλλιό-

πας ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω συλέων ἐπ’ ἐλευθε-

ρους εἶμεν, ποιοῦντες ὅ κα θέλ[ω]ντι, ἀ-

ποτρέχοντες ᾇ κα θέλωντι. εἰ δέ τις ἐ-

φάπτοιτο τούτων τινὸς ἐπὶ καταδου-

καὶ τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν. βεβαιωτήρ· Ἀθανίων Ἀρίστωνος· ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέραν εἶμεν Ἐπίκτησιν

τὸν πάντα χρόνον καὶ ἀποτρέχουσαν οἷς κα θέλῃ καὶ ποιοῦσαν ἅ κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο

ἐπὶ καταδουλισμῶι Ἐπικτήσιος, βέβαιον παρεχέτω τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Καλλὼ

χρόνον. βεβαιωτῆρες· Ἵππων Ἀθανίωνος καὶ Ἐμμενίδας

Καλλία, κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος. εἰ δὲ τίς κα ἐφάπτη-

ται Προστατήριος ἢ Ἀπέλλεος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαι-

[θέ]λη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Μα[ν]τί[ας Κλε-

οδ]άμου. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι Μηνο[φ]ί[λου, βέ-

βαι]ον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμε[νος Ἄθα-

τριῶν, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν. βεβαιωτὴρ κατὰ

τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Φιλόνεικος Νικία. εἰ δέ τις

ἐφάπτοιτο Ζωπύρας ἐπὶ καταδουλισμῶ, βέβαιον πα-

τᾶς πόλιος· Σωσίπατρος Αἰακίδα, Κλ-

[έω]ν Διονυσίου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ζωΐλας,

κύριος ἔστω συλέων ὁ παρατυχὼν ὡς ἐ-

λη καὶ ἀπο[τρ]έχο[ντα] οἷς κα [θέ]-

λη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐ[βίου]

ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύ[ρ]ιο[ι

ἀνδρεῖ]ον ὧ ὄνομα Θεόξενος, τιμ[ᾶς ἀργυρίου μνᾶν — — —, καὶ τὰν τιμὰν ἔχοντι

πᾶσαν. βεβ]αιωτὴρ κα[τ]ὰ τοὺς νόμους· [ὁδεῖνα τουδεῖνος. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Θεοξένου

ἐπὶ καταδου]λισμῶ, βέβαιον [π]αρεχόν[των κτλ.

πτον ἀπὸ πάντων, καθὼς ἐπίστε%⁸⁰υσε Ἀσκλαπιά-

δας τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, καὶ εἴ τις ἐφάπτοιτο Ἀσκλαπι-

άδα ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν

ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων, ποιοῦσα ὅ κα θέλη.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Παρθενίου ἐπὶ καταδου-

λισμῶι, ἐξουσία δὲ ἔστω συλέοντι τῶι

[έφαπτον ἀ]πὸ πάντων. βεβεαιωτῆρες κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πό-

[λιος· Ἐράτων] Κλέωνος, Ἡράκων Σωτύλου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Λυσιμ-

[άχου ἐπὶ κατα]δουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ

ῶ, ἐφ’ ὧτε ἐλεύθερα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτα ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, μηθενὶ

μηθὲν ποθήκοντα κατὰ μηδένα τρόπον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἑλένας ἢ Ἀλεξάν-

δρας ἢ Ἀρχοῦς ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι καὶ τοῖς πεπιστε[υ]-

[βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμο]ν· Δικ[αίαρ]χος Π[υῤῥία].

[εἰ δέ τις ἅπτοιτο Δικαιο]σύνας ἢ Σωκράτεος ἐπὶ κα[ταδου]-

[λισμῶι, βέβαιον παρεχό]ντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε [ἀπο]-

ος ἔχων πόλει ἦι ὑπόχρεως καὶ ἐὰν ἰδ[ίαι ἦι ἰδιώτ]-

ου ὑπόχρεος ὁ τεχνίτας. ἐὰν δέ τι[ς παρὰ ταῦτα ἄγ]-

ηι, ὑπόδικος ἔστω ἐν Ἀμφικτίοσιν [καὶ αὐτὸς καὶ ἁ πό]-

παρεχόμενος διατελεῖ τοῖς ἱερομνάμοσιν ἔν τε Πυ-

λαίαι καὶ ἐν Δελφοῖς ἀνεγκλήτως. εἰ δέ τίς κα αὐ-

τοὺς ἀδικῆι ἢ πράσσηι τι παρὰ τὸ δόγμα, τοὺς ἱερομ-

ἐν παντὶ καιρῶι καὶ κοινᾶι τᾶι πόλει καὶ ἰδίαι τοῖς ἐντυγχανόν-

τοις, εἰς ἅ κα τις αὐτὸν παρακαλῆ, καὶ τοῖς ἀφικνουμένοις

Δελφῶν ποτὶ τὸν βασιλῆ Α Ἀντίοχοος συνεργεῖ μετὰ πάσας

ἐφ’ [ὧιτε ἐλευθέραν εἶμεν Ἡ]ράκλεαν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ

πάν[των, ποιοῦσαν ὅ κα θέλῃ κ]αὶ ἀποτρέχουσαν οἷς κα θέλῃ. εἰ δέ τις

ἐφά[πτοιτ]ο Ἡ[ρακλέας ἐπὶ κα]ταδουλισμῷ, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν

βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμ[ον ․․․․․․․․․․․․․․․․․]ος Ἀμβρύσσιος.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ κα[ταδουλισμῶι, κύριο]ς [ἔστ]ω ὁ παρα-

τυχὼν συλέων Σωσικράτει[αν, ὡς ἐλευθέραν ἐοῦ]σαν, ἀζάμι-

ὀλ[βίστη θρέπτειρα Θ]άσος, Τιμοξένου υἱέ, | καὶ [γὰρ ἀφ’ Ἑλλή]νων

[π]λ[εῖστ]ον̣ [ἔπαινο]ν̣ ἔ̣χ̣ει[ς] | καρτερίας. οὐ γάρ τις Ὀλυμπίαι ἐστεφ-

ανώθη | ωὑ[τὸ]ς [ἀνὴ]ρ πυγμῆι παγκρατίωι τε κρατῶν. | σοὶ δὲ καὶ ἐμ Π-

υθῶνι τριῶν στεφάνω[ν ἀκ]ονιτί | ἑ͂ς ——τόδε θνητὸς ἀνὴρ οὔτις ἔρε-

ξε ἕτερος—— · | ἐνεέα δ’ Ἰσθ[μι]άδων νῖκαι δέκα, δὶς γὰρ ἄϋσεν | κῆρυξ

πὲς δὲ ταῖς οἰκίαις μίαν ἕκαστον ἔχεν κατὺ τὸ διά-

γραμμα. εἰ δέ τις ἔχει οἰκία κᾶπον [π]ὸς αὐτᾶι, ἄλ̣λ̣ον μ-

ὴ λαμβανέτω. εἰ δὲ πὸς τᾶι οἰκίαι μὴ πόεστι κᾶπος, ἐ-

πὲς δὲ ταῖς οἰκίαις μίαν ἕκαστον ἔχεν κατὺ τὸ διά-

γραμμα· εἰ δέ τις ἔχει οἰκία κᾶπον π̣ὸς αὐτᾶι, ἄλλον̣ μ-

ὴ λαμβανέτω· εἰ δὲ πὸς τᾶι οἰκίαι μὴ πόεστι κᾶπος, ἐ-

Λ․Σ̣Κ̣ΛΙΣ̣․․ΛΙ δ̣ι̣ά̣γ̣ραμ̣μ̣α ․Ι̣Ι̣․Ι̣ πὸς τὸς κατηνθηκό-

[τ]ας ․․ΙΙΤ․Λ․ΛΛΙΛ̣Ι̣Ι̣Λ̣ τ̣ᾶι̣ πόλι Δ․ΤΙΣΛ̣Σ̣ΙΛ̣ΕΚ․ΙΙΙ․ΤΙ̣

․․․․․ΙΙΛ [τ]ὰ ἰν τοῖ διαγρά[μμ]ατι γεγραμμένα ΤΛΕΣ

[ορκέω] πολλά μοι κἀγαθὰ εἴησαν, εἰ δ’ ἐφιορκοίην ἐξώλης εἴην

[αὐτὸς καὶ τὸ] γένος. εἰ δέ τις ὅπλα ἐπιφέροι ἐπὶ Βοιωτοὺς ἐπὶ πο-

[λέμωι ἢ ἐπ’] Αἰτωλούς, βοηθεῖν ἀλλήλοις παντὶ σθένει.

[ορκέω] πολλά μοι κἀγαθὰ εἴησαν, εἰ δ’ ἐφιορκοίην, ἐξώλης εἴην

[αὐτὸς καὶ] γένος· εἰ δέ τις ὅπλα ἐπιφέροι ἐπὶ Βοιωτοὺς ἐπὶ πο-

[λέμωι ἢ ἐπ’ Αἰ]τωλούς, βοηθεῖν ἀλλήλοις παντὶ σθένει. vacat

εἶμεν αὐτῶι τὰν ἀσφάλειαν καθώς κα οἱ σύνεδροι καὶ ὁ ἀρχι-

τέκτων συντάσσοιεν, καὶ εἴ κά τις αὐτὸν ἀδικῆι, τοὺς ἀντι-

τυγχάνοντας συνέδρους τὰν ἐπιμέλειαν ὑπὲρ αὐτὸν

εἶναι καὶ ἐκγόνοις.

εἰ δέ τίς κα παρὰ ταῦτα πράσσηται, αὐτοὺς ὑποδίκους εἶμ[εν]

ἐν τοῖς ἱερομνάμοσιν τοὺς πράξαντας· τοὺς δὲ ἱερομνάμο[νας]

τὰν πρώταν ἑξάμηνον Μνάσωνος,

Μένωνος, Θρασυκλέος· 37 Λέοντις

Σωσικράτεος Ἀκραγαντῖνος.

[— — τὴν χρῆσιν? τῶν] τῶν̣ λ̣ι̣π̣ό̣ν̣των κτήσεων ἢ τ̣ῶν ἐκ̣ τούτω%⁸⁰%⁸⁰ν καρπῶν ἢ οἰκιῶν τῶ[ν — —]

[— —]οις̣ α̣ὐ̣τῶν εἶναι περὶ τούτων, ὅσαι μὲν ἐφ’ ἡμῶν γεγόνασι κτίσει̣ς κ— —

— — ἡμ̣ῖν̣ ἀ̣ποδείξαντες τὸ μέλλον ὀρθῶς διαλήμψεσθαι διεξαγαγ— —

[․․] Ν [περὶ] τ̣ὸ̣ ἱερόν, ἐάν τε̣ Θεσ̣σ̣α̣λοὶ ἐάν τ̣ε̣ ἄ̣λ̣λοι τινὲς πρεσβεύωσι, πειρασό[μεθα — —]

ΑΙΣ̣Ν̣․․․του φροντίσαι, ἵνα ὑ̣μῖν κατάμονα ἦι τ̣ὰ̣ ἐξ ἀρχῆς ὑπάρχοντα πάτ[ρια περὶ τῆς τε ἀσυλίας καὶ ἀνεισφορίας καὶ τῆς]

․ τῆς πόλεως κ̣αὶ τ̣οῦ ἱεροῦ̣ α̣ὐτονομίας.

... πειράσο[μαι αὐτὸς ἐν Ῥώμηι κατὰ]

[τ]ὰ ἐμ[α]υτοῦ φροντίσαι ἵνα ὑμῖν κατάμονα ἦι τὰ ἐξ ἀρχῆς ὑπάρχοντα πάτρ[ια τὰ περὶ τῆς τε]

τῆς πόλεως καὶ τοῦ ἱεροῦ αὐτονομίας.

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

[— — — —] ὑπάρχ[ει]ν [κατά]λυμα τοῖς ἡμετέροι[ς πολ]ίτα[ις. ὑμεῖς δὲ φροντίσατε]

[ἵν]α ταῦτα πάντα ἀναγραφέντα εἰς στήλην λιθίνην ἀνατεθῆι ἐν τῶ[ι ἱερῶι. ἐὰν δέ τινες ἀντι]-

[τ]ῶν κατὰ τὸ ἱερόν, ἐάν τε Θεσσαλοί, ἐάν τε ἄλλοι τινὲς πρεσβεύωσι, πειρασό[μεθα ἐν Ῥώμῃ? κατὰ]

[τ]ὰ ἐμ[α]υτοῦ φροντίσαι ἵνα ὑμῖν κατάμονα ἦι τὰ ἐξ ἀρχῆς ὑπάρχοντα πάτ[ρια, σωζομένης? τῆς]

τῆς πόλεως καὶ τοῦ ἱεροῦ αὐτονομίας.

τῆι εἰς οἶκον ἀνακομιδῆι διαφωνησάντων, γράψαι πρὸς Μάαρκον Φολούιον

τὸν ἡμέτερον στρατηγόν, ἵνα φροντίσηι ὅπως, ὅταν καθ’ ἡμᾶς γένηται

τὰ κατὰ τὴν Σάμην πράγματα, ἀναζητήσηι τοὺς ἀδικήσαντας καὶ φρον-

τίσηι, ἵνα τύχωσιν τῆς καθηκούσης τιμωρίας, καὶ τὰ τῶν πρεσβευτῶν

ὑπάρχοντα ἀποκατασταθῆι πάντα τοῖς οἰκείοις αὐτῶν· ἔδοξεν δὲ καὶ

τὰ τὰ πάτρια, προέστη δὲ καὶ τοῦ ἀγῶνος καὶ τῶν θυσιῶν

μετ’ αὐτῶν, ὅπως ἂν ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου συντε-

λεσθῶσιν· αἱρεθεὶς δὲ καὶ πρεσβευτὴς εἰς Ῥώμην ὑπὸ τοῦ

Τιμῶναξ καὶ θυγάτηρ Μελίτα. [καλῶς οὖν π]οιησεῖτε φροντίδ-

δοντες ὅπαι εἴ τίς κα ἀδικῇ α[ὐτώς, κω]λύηται ὑφ’ ὑμίων [καὶ κοι]-

νᾶι καὶ ἰδίαι, ἁ δὲ κοινοπολι[τείας] ἀϊδ̣ία ὑπάρχῃ ἀν[αγραφά].

τὰν ποτὶ τᾶι Κεραμείαι οὖσαν τό [τε φρέαρ τὸ πρὸ τοῦ]

Ἑλλανίκου ἡρώιου· εἰ δέ τις ἐπινέμ̣[ει ἐν τούτωι τῶι]

τόπωι, ἐξουσίαν ε[ἶμεν συλῆν τὰ ἔτελα καὶ]

μήτε ἰδιώται μηθενὶ εἰς ἄλλο καταχρήσασθαι μηθὲν μηδὲ καθ’ ὁποῖον

τρόπον, μήτε κατὰ ψάφισμα μήτε κατ’ αἶνον· εἰ δέ τις τούτων τι ποιή-

σαι ἢ ἄρχων ἢ ἰδιώτας, κατάμαστρος ἔστω ἱερῶν χρημάτων φω-

Τιβ. Κλ. Πολυκράτειαν Ναυσικάαν

τὴν κρατίστην καὶ ἀρχιέρειαν τοῦ κοινοῦ

τῶν Ἀχαιῶν, Τιβ. Κλ. Πολυκράτους ἀρχιερέως

ἵνα μηδεμ[ία] κακουργία περὶ αὐτὰ μηδέποτε γ[ένηται, καταθεῖναι] ταῦτα τὰ]

[χρήματα π]αρ’ Ἀντισθένει. vvvvv οἱ δαμιουργ[οὶ ἐψηφίσαντο].

ἵνα μηδεμ[ία] κακουργία περὶ αὐτὰ μηδέποτε γ[ένηται, καταθέναι τὰ χρήματα]

[πα]ρ̣ὰ̣ Μ̣. Α̣[ὐ]ρ̣. Ἀντισθένει. οἱ δαμιουργ[οὶ ἐβόησαν S δοκεῖ S ἔδοξεν].

ἠρινᾶι π[υλαίαι· — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]·

ἅτις δέ κα [πόλις(?) — — — — — ἀποτεισάτω — — — δραχμὰς (?) καὶ]

τὰν ζαμία[ν ἱερὰν εἶναι τοῦ Ἀπόλλωνος(?)].

ἠρινᾶι π[υλαίαι· τὰς πόλεις ἀποπέμψαι τοὺς ναοποιοὺς εἰς Δελφούς]·

ἅτις δέ κα [πόλις μὴ ἀποπέμψηι, ἀποτεισάτω ․․․ δραχμὰς, καὶ]

τὰν ζαμία[ν ἱερὰν εἶναι τοῦ Ἀπόλλωνος].

ἠρινᾶι π[υλαίαι· τὰς πόλεις ἀποπέμπειν τοὺς ναοποιοὺς κατὰ πυλαίαν]·

ἅτις δέ κα [πόλις μὴ ἀποπέμψηι, ἀποτεισάτω ․․․ δραχμὰς, καὶ]

τὰν ζαμία[ν ἱερὰν εἶναι τοῦ Ἀπόλλωνος].

[πόλει ἦι] ὑπόχρεος, καὶ ἐὰν ἰδίου ἦι συν[βολαίου ὑπόχρεος]

[ὁ τεχν]ί̣τας· vac. ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτα ποιῆ[ι, ὑπόδικος ἔστω]

[ἐν] Ἀμφικτίοσι, αὐτός τε καὶ ἁ πόλις ἐν ἇι ἂν τὸ ἀδ̣[ίκημα κα]-

[— — —11-13— — —] εἰσπορευόμενον καὶ ἐκπορευόμενον(?) — — — —]

[ἐὰν δέ τις αὐτο]ὺ̣ς ἀδικῆι, τὸ δίκαιον λαμβαν[— — — —· ἀναγράψαι δὲ]

[τόδε τὸ] ψήφισμα τοὺς ταμίας ἐν τῆι στή[ληι — — — — — — — — — —]

[ἔδοξε τοῖς ἱερομνάμοσιν· τὰν — —10-15— —] τ̣ὰ̣[ν ὑπ’ Αἰτωλῶν καὶ Ἀθηναί]ων ἀνακειμέναν κυρ̣[ίαν εἶμεν· εἰ δέ κα]

[ἕτερός τις παρὰ ταῦτα αὐτοὺς(?) ῥυσιάζει] ἢ ἄγει, [ἐπιμελεῖσθαι τοὺς ἱερομνάμονας ὅ]πως μηθεὶς [αὐτοὺς ἀδικεῖ, καὶ]

[καταδικάζοντας καὶ πράσσοντας] κυρίους εἶμε[ν — — — — — —]

[κ]αὶ τ[οῖ]ς εὐε̣ρ̣γ̣ε̣τοῦσι τὸν θεὸν καὶ τοὺς Ἀμφικτύονας·

ἐὰν δέ τις ἀδικ[ήσ]ηι τινὰ αὐτῶν, ὑπόδικον εἶναι ἐν [τοῖς Ἀ]μφι-

[κτύοσ]ιν κατὰ τὸν νόμον, ἐπειδὴ φαίνονται εὐεργετηκότ[ες]

εἶναι καὶ ἐκγόνοις·

εἰ δέ τίς κα παρὰ ταῦτα πράσσηται αὐτοὺς, ὑποδίκους εἶμε̣[ν]

ἐν τοῖς ἱερομνάμοσιν τοὺς πράξαντας· τοὺς δὲ ἱερομνάμο[νας]

Ἀγασικράτης· ἔδοξε τοῖς ἱερομνήμοσι, τὴν αὐτὴν εἶναι προδικίαν καὶ ἀσφάλειαν Δάμωνι καὶ αὐτῶι καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτῶ̣[ι καὶ πολέμου καὶ εἰρή]-

νης ἥμπερ καὶ τῶι ἀδελφῶι Ἀγαθοκλεῖ· ἐὰν δέ τις αὐτὸν ἄγηι ἢ τῶν τούτου τι, τὸμ μὲν ἄγοντα ἀποτεῖσαι χιλίους στατῆρας ἱερ[οὺς τῶι Ἀπόλλωνι, καὶ]

Δάμωνι ὑπόδικον εἶναι ἐν ἱερομνήμοσιν· τὴν δὲ πόλιν τῶν Δελφῶν καὶ τῶν ἄλλ[ων ὃς] ἂν παρ[ατυγχάνηι Ἀμφικτιόνων(?) Δάμωνι κυρίους εἶναι πράσσον(?)]-

τας, ἐὰμ μή τις ἄγηι πρὸς ἴδιον συμβόλαιον ἐγκαλῶν τι αὐ[τ]ῶι Δάμωνι· ἀναγράψαι δ̣ὲ̣ [τ]ὸ ψ[ήφισμα τόδε — — —c.20-25— — — τὸν γραμματέα(?)]

τῶν ναοποιῶν ἐν τῶι ἱερῶι τοῦ Ἀπόλλωνος.

[․․․ ἐὰν δ]έ τις ἀγάγηι τινὰ παρὰ ταῦτα ἢ λάφυρον [․2-3․]

[․]ΗΙ κατὰ τούτων τινός, αἵ τε ἀρχαὶ αἱ ἐπὶ τῶν πόλεων κ[ύ]-

καὶ ἀγέτω ἐπὶ τὴν ἀρχήν, ἡ δὲ ἀρχὴ ἐπι κρινάτω κατὰ τὸ δό-

γμα τῶν Ἀμφικτυόνων· ἐὰν δέ τις π[ό]λις ἢ ἀρχεῖον ἢ ἰδιώ-

της πράξηι παρὰ τὸ ψήφισμα τόδε, ἀποτεισάτω τῶι τε θεῶ[ι]

τοὺς ἱερομνήμονας τοὺς ἀντιτυ[γχάνοντας καὶ τῶν]

ἄλλων Ἑλλήνων τὸν βουλόμ̣[ενον· ἐὰν δέ τις τὴν ἱερὰν (?)]

[χ]ώραν ἐνάψηι ἢ τὰ ὄρη τῆς [χώρας(?) — —c.10— —, ἀποτεισάτω]

πένθ’ ἡμέρας πορευ[ομένοις, καὶ ἀπερχομένοις ἄλλας τοσαύτας, κ]αὶ ἕως ἂν ἡ πανήγυρις

γίνηται, καὶ αὐτοῖς κ[αὶ τοῖς συνεργαζομένοις αὐτοῖς πα]νταχοῦ· ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτα

ἄγηι τινὰ ἢ ῥυσιάζηι, ὑ[πόδικος ἔστω ἐν Ἀμφικτίο]σιν· εἶναι δὲ καὶ τὸ ἱερὸν τοῦ

ἀ[σ]φαλείας καὶ τοῦ ἀγῶ[ν]ο̣ς ὅπω[ς κα ἁ θυσία ἁ τῶν] τριετηρίδων ὡς κάλλιστα συντελῆται τῶι

Διονύσωι τῶι Καδμε[ίω]ι· δεδόχ[θαι τοῖς Ἀμφικτι]όνεσσι· αἴ τίς κα τῶν αὐλητᾶν ἢ τῶν χο-

ρευτᾶν ἢ τῶν τραγωιδῶν ἢ τῶν κω[μωιδῶν τῶν νε]μηθέντων εἰς τὰς τριετηρίδας ὑπὸ τῶν τε-

τε πολέμου μήτε εἰρά[νας]· αἴ κα μὴ ἀγ[ωνίζηται καί κ]α ζαμιωθῇ ὑπὸ τοῦ ἀγωνοθέτα, καὶ ἀγώγιμος ἔ-

στω πανταχόθεν· [αἴ κά] τις πόλις ἢ̣ [ἀρχεῖον ἢ ἰδιώτας τ]ὰν ζαμίαν ἀφέληται τὸν ἐζαμι[ωμ]ένον,

[ὑπόδικος ἔστω ἐν Ἀμφικτίοσι ἀποτεισάτω τῶι θεῶι?․․․]

παρεχόμενος διατελεῖ τοῖς ἱερομνάμοσιν ἔν τε Πυ-

λαίαι καὶ ἐν Δελφοῖς ἀνεγκλήτως· εἰ δέ τίς κα αὐ-

τοὺς ἀδικῆι ἢ πράσσηι τι παρὰ τὸ δόγμα, τοὺς ἱερομ-

[γίνηται καὶ αὐτοῖς καὶ τοῖ]ς ἀκολούθοις καὶ ἃ ἂν ἔχωσι

[χρήματα πανταχο]ῦ̣· ἐὰν δέ τις [παρὰ] ταῦτα ἄγηι τινὰ ἢ ῥυ[σιάζηι],

[ὑπ]ό̣δικος ἔστω ἐν Ἀμφτκτύοσιν· εἶναι δὲ καὶ ἄσυ-

ραν τὴν ἱερὰν τοῦ Ἀπόλλωνος τοῦ Πτωΐου μὴ ἀδικεῖν μηδένα·

ἐὰν δέ τις ἀδικῆι, ὑπόδικος ἔστω ἐν Ἀμφικτύοσιν· τῆς δὲ

ἐκεχειρίας καὶ τῆς ἀσφαλείας ἄρχειν τὴν πεντεκαιδεκά-

τὰ τὰ πάτρια, προέστη δὲ καὶ τοῦ ἀγῶνος καὶ τῶν θυσιῶν

μετ’ αὐτῶν, ὅπως ἂν ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου συντε-

λεσθῶσιν· αἱρεθεὶς δὲ καὶ πρεσβευτὴς εἰς Ῥώμην ὑπὸ τοῦ

τὰν ποτὶ τᾶι Κεραμείαι οὖσαν τὸ [— — —20-21?— — —]

Ἑλλανίκου ἡρώιου· εἰ δέ τις ἐπινέμ̣[ει ἐν ? τούτωι τῶι ?]

τόπωι, ἐξιουσίαν ε[ἶμεν — — —]

[τε εἰρήνης, μηδὲ συλᾶν, μ]ηδὲ ῥυσιάζειν, ἀλλ’ εἶναι

[αὐτοὺς ἱεροὺς καὶ ἀπολ]υπραγμονήτους, ἐὰν μή τις

[ἄγηι τινὰ τούτων πρὸς ἴ]διον χρέος· ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦ-

[τα ποιῆι, ὑπόδικος ἔσ]τω ἐν Ἀμφικτίοσι, καὶ αὐτὸς καὶ ἡ

[τα, παραίτιος δ’ ἐγε]νήθη τῆ̣ς πρὸς ἀλλήλ[ους κοινωνί]ας vv εἰσαγαγὼν τὴν μυστηρίων παράδοσιν, καὶ διὰ τούτων παρ[α]γ-

[γείλας τοῖς Ἕλλησιν] ὅτι μ[έγι]στον ἀγαθό[ν ἐστιν ἐ]ν ἀνθρώποις ἡ πρὸς ἑαυτοὺς χρῆσίς τε καὶ πίστις· ἔτι τε τῶν δοθέντων

[ὑπὸ θεῶν περὶ φιλανθρώ]πων νόμων [καὶ τῆς π]αιδείας vv ὁμοίως δὲ καὶ τῆς τοῦ καρποῦ παραδόσεως ἰδίαι μὲν ἐδέξατο

[τοὺς καθισταμένους ὑπὸ τῶ]ν τεχνιτῶν τῶ[ν ἐν Ἀθήναις χρ]υσοφορεῖν τοῖς θεοῖς κατὰ πάσας τὰς πόλεις κατὰ τὰ π̣ά̣-

[τρια, ὁμοίως δὲ καὶ(?) στεφανηφ]ορεῖν, καὶ μὴ ἐξε[ῖ]να[ι κωλύειν αὐτοὺς] μήτε πόλιν μήτ[ε ἄ]ρχοντα μή[τε ἰδι]ώτην· ἐὰν δέ τις [κω]-

[λύηι, τοῦτον(?) μὲν ἀποτεῖσα]ι σ’ σ[τα]τῆρας ἱεροὺς τ[ῶι Ἀπόλλωνι(?)· ἐξεῖναι δ]ὲ καὶ δικά̣[ζεσ]θαι ἐν Ἀμφικτύοσι[ν αὐτῶι] τε τῶι κωλυ[ο]-

[— — — — — — — — — — — — — — — — — τὸ κοινὸν τῶν] Ἀμφικτιόνων ἔκριναν ὅσον ἕκαστον χρημά-

[των ἀποτῖσαι δεῖ τῶι θεῶι ἐξ συγκλή]το[υ δό]γματος· vv Μν[ασίθεον Δι]οδώρου τάλαντα δέκα πέντε μνᾶς τριά-

[κοντα δύο, Ἀντιγένη Διοδώρου τ]ά̣λαντα δέκα πέντε μνᾶς [ἕπτά], Καλλικράτη Διοδώρου τάλαντα δέκα πέντε

ἐκ τούτων τῶν χρημάτων ἀποστ̣[— — — — — —]

κείμενα κατασκευασθῆναι ἐφρόντισεν [— — —]

vac.