χρόνον καὶ μηδενὶ μηδὲν ποθήκων κατὰ μηδέ-

να τρόπον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐαμέρου ἐπὶ κατ[α]-

δουλισμῷ βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν

καὶ ἀπολελυμένα τᾶς παραμονᾶς, κ̣[αὶ ἐξουσίαν ἐχέτω Κλεὼ καὶ μέ]νουσα καὶ χωριζο[μέ]-

να ὅπᾳ κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Κλεοῦς ἐ[πὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον πα]ρεχόντω τὰν ὠνὰ[ν τῶι]

θεῶι οἵ τ[ε] ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτὴρ καὶ ὡσ[αύτως κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼ]ν συλέων Κλε[ὼ]

τοῦ Δωροθέου, Σωστράτου τοῦ Διονυσίου. μάρτυροι [οἵ τε ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος Νικόστρατο]ς Ἄρχων[ος, Ξε]-

νόκριτος Μένητος καὶ ὁ νακόρος Κλεόμαντις Δ[είνωνος καὶ ἰδιῶται — — —][․3-4․]

Νικάνωρ Λυσιμάχου, [Κα]λ̣λ̣[ί]σ[τρ]α[το]ς Αἰα[κίδα, — — — — — — — — — — — —].

Ἀπόλλωνος Νικόστρατος Ἄρχωνος, Καλ̣[λί]-

σ̣[τρ]ατος Αἰακίδα, καὶ ὁ νακόρος Κλεό̣μ̣α̣[ντις]

[Δίνωνος, κ]αὶ ἰδιῶται Πολέμαρχ[ος — — — — —],

εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάν[των τὸ]ν πάντα χρόνον ποιοῦν[τα ὃ κα θέλῃ]

[κ]αὶ ἀποτρέχοντα οἷς κα θέλῃ· εἰ [δέ τις ἐ]φάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισ[μῶι Μη]-

[ν]οδώρου βέβαιον παρεχόντω [τῷ θεῷ] τὰν ὠνὰν Κλεοπάτρα καὶ ὁ ἀ[νὴρ]

ποιοῦσαν ὅ κα θέλῃ κα[ὶ ἀποτρέχ]ουσαν οἷς κα θ[έλῃ. βεβαιωτὴρ]

[κ]ατὰ τοὺς νόμους τᾶς πό[λιος Διο]νύσιος Ἀστοξ[ένου· εἰ δέ τις]

ἐμάπτοιτο Φιλοξένας ἐπ[ὶ κατα]δουλισμῶι βέ[βαιον παρε]-

[τὰ]ν τιμὰν ἀπέχει πᾶσαν. βεβαιωτὴρ [κατὰ]

τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Ἄ[ρχων] Νικοσστράτου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ὀνα-

[σιφόρ]ου ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρε-

κ[αὶ ἀνέφ]απτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποιοῦ[ντα ὅ κα θέ]-

λ[ῃ καὶ ἀπ]ο̣τρέχοντα οἷς κα θέλῃ. εἰ [δ]έ τις ἐφάπτ[οιτο]

Φ[αρνάκε]ος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρ[εχόν]-

[στρ]άτα, ποησάτωσαν Θεόδωρος καὶ Ἀφροδισία τὰ ποτὶ γ[ᾶν] πάντα καὶ ἐλεύθεροι ἔστωσαν καὶ ἀνέφαπτοι

[καὶ μ]ηθενὶ μηθὲν ποθει[κ]ότες. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Θεο[δώ]ρ[ου ἢ Ἀ]φροδεισίας ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόν-

[τω τῶι θε]ῶι τὰν ὠν[άν] οἱ ἀποδόμενοι καὶ οἱ βεβαιωτῆρες. ὁμοίω[ς] δὲ [καὶ ὁ παρατυχὼ]ν κύριος ἔστω συλέων Θεόδωρον καὶ Ἀφροδισί[αν]

[․․6․․․ ἐ]λευθερ[․․․ ἀζάμι]ος ὢν καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκας [καὶ ζαμίας. μά]ρτυροι οἵ τε ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος Νικ[όσ]-

[τρατος Ἄρχω]νος, Ξενό[κριτος Μένητ]ος καὶ [ἰ]δ[ιῶ]ται Νικόβουλ[ος — — — —, Κλε]όμαντις Δίνωνος, Σατυρίων Σατύρ[ου].

ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον,

ποιοῦσαν ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσαν ᾇ κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτοι-

το Εἰσιάδος ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντωι τῷ θεῶι τὰν

ραὺς τοῦ Ἀπόλλ[ω]νος Νικόστρατος Ἄρχωνος, καὶ ἰδιῶ[τ]αι Καλ-

λίας Εὐκλ[ε]ίδα, Φίλων Στρατάγου, Κλεό[μ]αντις Δίνωνος, Εὐκλείδας

Αἰακίδα, Βαβύλος Σελεύκου.

μηθέν. μάρτυρες οἵ τε ἱε[ρεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος Καλλίστρατος, Φίλων, καὶ]

Κλεόμαντις, Φιλιστίων, Ἀ̣σ̣τ̣όξεν̣[ος, — — — —].

[μνᾶν — — — — καὶ τὰν τιμὰν ἀπέχοντι πᾶσαν. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς]

[νόμους τ]ᾶς πό[λιος] Κλέων Νικία. εἰ δέ τ̣[ις ἐ]φάπτοιτο Σωτηρίχα[ς ἐπὶ]

[καταδου]λισμῶι βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν αἵ τε ἀ-

[νίκου, καθὼς ἐπίστευσε Σωσιπάτρα τῷ θεῷ] τὰν ὠνάν, ἐφ’ ᾧτε ἐλευθ[έρα εἶμεν καὶ ἀνέφ]απτος ἀπὸ πάντων τὸν πά[ν]-

[τα χρόνον μηδενὶ μηδὲν ποθήκουσα κατὰ μηδ]ένα τρόπον. εἰ δέ τι[ς ἐφάπτοιτο Σωσιπά]τρας ἐπὶ καταδουλισμῶι, [βε]-

[βαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμεν]οι καὶ ὁ β[εβ]αιωτή[ρ. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼ]ν κύριος ἔστω συλέω[ν Σωσι]-

[ν]α, ἀπὸ τήνου τοῦ χρόνου ἐλεύθερος ἔστω Θεόξενος καὶ μηθενὶ ποθείκω[ν]

μηθὲν, καὶ ἐξουσίαν ἐχέτω ποιῶν ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχων ᾇ κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐ-

φάπτοιτο Θεοξένου ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχέτω τῷ θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τ[ε]

ρομάχου, καθὼς ἐπίστευσ[αν τ]ῷ θεῷ τὰν ὠνὰν Θεόξενος καὶ ὁ ἀπελευθερισθεὶς Στέφανος, ἐφ’ ᾧτε ἐλε[ύ]-

[θε]ρος εἶμ̣[ε]ν καὶ ἀνέφαπτο[ς ἀπὸ π]άντων̣ τ̣ὸν πάντα χρόνον, ποιῶν [ὃ κ]α [θέ]λῃ. εἰ δέ τις ἐφ[ά]πτ[ο]ι̣[τ]ο Στεφά-

νου ἐπὶ [κατ]αδουλισμῷ, βέβαιον παρεχ[όν]τω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιω[τήρ]· ὡσαύτως δὲ κα[ὶ ὁ]

ρὶς καὶ μηθενὶ μηθὲν ποθήκουσα. εἰ δέ τινα ἔγγονα γενηθείη ἐξ Εὐαμερίος ἐν τῷ

τᾶς παραμονᾶς χρόνῳ, ἐλεύθερα ἔστω καὶ μηθενὶ μηθὲν ποθήκοντα. εἰ δέ τις ἐφά-

πτοιτο Εὐαμερίος ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ἅ τε

φός, ἐφ’ ᾧτε ἐλευθέρους εἶμεν καὶ ἀνεφά[πτου]ς ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρό-

νον ποιοῦν[τ]ες ὅ κα θέλωντι καὶ ὑπάγοντες [ᾇ κα] θέλωντι. εἰ δέ τις ἐφάπτοι[το]

τῶν προγε[γρ]αμμένων σωμάτων ἐπὶ κατ[αδου]λισμῷ, βέβαιον [π]αρεχέτωσα[ν]

Ἀριστοκλέας Φιλονείκου. ε[ἰ]

[δ]έ τις ἐφάπτοιτο Ἰταλία[ς]

[ἐ]πὶ καταδουλισμῷ, βέβα[ι]-

[․․c.10?․․․. βεβα]ιωτὴρ [κατὰ τ]οὺς νόμους τᾶς π[ό]-

[λιος Διονύσιος? Ἀσ]τοξένου. εἰ δέ τις ἐ[φ]άπτοιτο ἐπὶ

[καταδουλισμῶι] Σωτείμας, βέβ[α]ιον παρ[εχ]όντω τῶι

[θ]έρους εἶμεν καὶ ἀνεφά[πτους ἀπὸ πάντων, καθὼς ἐπίστευσαν — — καὶ Φρόνησις τὰν ὠνὰν τῶι θε]-

ῶι. βεβαιωτὴρ κατὰ το[ὺς νόμους τᾶς πόλιος — — — — —. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο — — — — — ἢ]

Φρονήσιος ἐπὶ κατα[δουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδό]-

ε̣ ἐλεύθερον εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν [π]άντα βίον ποι-

[έο]ντα ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχοντα ᾇ κα θέληι. εἰ δέ τις [ἐφ]άπτοιτο Ἀ-

φροδεισίου ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρε[χ]έτωι τῶι

ἐχέτω ἐπιτιμέουσα τρό[πῳ]

ᾧ κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτο[ι]-

το ἐπὶ καταιδουλισμῷ καταδουλισμῷ, βέ-

[μους τᾶς πόλιος Ε]ὐκλείδας Αἰακίδα, ἐφ’ ᾧτε ἐλευθέραν εἶμεν Βώταν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν

[πάντα χρόνον, πο]ιοῦσαν ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσαν ᾇ κα θέλῃ· εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Βώτας ἐπὶ [κατα]δουλισ-

[μῶι, κύριος ἔστ]ω ὁ παρατυχὼν συλέων Βώταν ὡς ἐλευθέραν οὖσαν ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπόδικ[ος πά]-

[τωσ]αν δὲ Πολύνικος κ[αὶ] Ἐπίνικος Εἰράνᾳ ποιοῦ[ντ]ες τὸ ἐπιτασσόμενον πᾶν ἀνεν[κλήτως. εἰ δὲ μὴ ποι]έο[ισ]αν τὸ

[ἐπιτ]ασσόμενον π[ᾶν ἀνεν]κλήτως, κυρία ἔστω Εἰράνα ἐπιτιμ[έουσα τρόπωι ὧι κα θέ]λῃ. εἰ δέ τι[ς ἐφά]πτοιτο Πο-

[λυνίκ]ου ἢ Ἐπινίκου, β[έβα]ιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τ[ε ἀποδομένα] καὶ ὁ βεβαιωτήρ. κ[ύρ]ιος δὲ ἔστω

[Β]ώτα, Σωκράτεια, Σωσίας τῶι θεῷ τὰν ὠνὰ[ν] ἐφ’ ᾧτε ἐλευθέρους εἷμεν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον ποιοῦντα[ς] ὅ

κα θέλωντι καὶ ἀποτρέχοντας ᾇ κα θέλωντι· εἰ δέ [τι]ς ἐφάπτοιτο Βώτας ἢ Σω[κρατ]είας ἢ Σωσία ἐπὶ καταδουλισμῶι βέβαιον παρε-

χόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβα[ιωτ]ήρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ πα[ρατυ]χὼν κύριος ἔστω συλέων τὰ προγεγραμ[μένα]

νομα Ζωσίμα, συνευαρεστεούσας καὶ τᾶς θυγατρὸς αὐτῶν Σωτηρίος, ἐπὶ παραμονᾷ. βεβαιωτὴρ κατὰ το[ὺ]ς νόμους Εὐ-

[κ]λείδας Ἡρακλείδα. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ζωσίμας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶ[ι τ]ὰν ὠνὰν

[ο]ἵ τε ἀποδόμενοι, καὶ ὁ βεβαιωτὴρ βεβαιούτω. κύριος δὲ ἔστω καὶ ἄλλος συλέων Ζωσίμαν ἀζάμιος ὢ[ν κ]αὶ ἀνυπό-

Πύρρος καὶ Καλλινίκα τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα ἀνδρῖον ᾧ ὄνομα Μενεκράτης τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν δέ[κα κ]αὶ τὰν τιμὰν

[ἀπ]έχοντι πᾶσαν. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Ἀμύντας Εὐα[γ]γέλου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Μενεκ[ράτ]εος ἐπὶ κατα-

[δου]λισμῶι βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτὴρ. κύριος δὲ ἔστω κ[αὶ] ἄλλος συλέων Με-

πινον Στράταγος, ἔ̣στ[ωσ]αν τὰ προγεγραμμένα σώματα π[ά]ντα ἐλεύθερα καὶ ἀνέφα̣-

πτα ἀπὸ πάντων τ[ὸ]ν π[άν]τα βίον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον πα̣-

ρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ οἱ βεβαιωτῆρες. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ πᾳ-

Τιμάνδρα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ὥστε ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀν[έφα]πτον ἀπὸ πάν[των]

τὸν πάντα χρόνον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Τιμάνδρας ἐπὶ κα[τ]αδου[λισμῶ]ι, βέβαιον πα[ρε]-

χόντω τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτήρ· [κύριος δὲ ἔ]στω κα[ὶ ὁ πα]-

το περὶ Σωτηρίν, ἔστω Ξενοκράτεα ἐλευθέρα, μηδενὶ μηδὲν ποθήκουσα [κ]ατὰ μηδ[ένα]

τρόπον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ξενοκρατέας ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόν[τω τῷ θεῷ]

τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα καὶ ὁ βεβαιωτήρ. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύρ[ιος ἔστω συλέ]-

ξουσίαν ἐχέτω ἐπιτειμέουσα Εὔκλεα τρόπῳ ᾧ κα θέλῃ. εἰ δέ τι ἀνθρώπινον γένηται περὶ Ε[ὔ]-

κλεαν, ἀπολελύστω Φιλτάτη τᾶς παραμονᾶς, καὶ μηδενὶ μηδὲν ποθηκέτω. εἰ δέ τις ἐφάπτ[οι]-

το Φιλτάτης ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχέτω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ

[θ]εθερα ἐλεύθερα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτα ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, μηθενὶ μηθὲν ποθήκοντα κατὰ μηθέ-

[ν]α τρόπον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἑρμαίου ἢ Ἄρχωνος ἐπὶ καταδουλισσμῷ, βέβαιον παρεχόν-

[τ]ω τῷ θεῶι καὶ τοῖς πεπιστευκότοις τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα καὶ ὁ βεβαιωτήρ· καὶ ἄλλος ὁ π[α]ρατυχὼν ἐν ἐ-

[καὶ] ἀνέφαπτα ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, μ[η]δενὶ μηδὲν ποθεί[κο]ντα κατὰ μηδένα τρόπον.

[εἰ δ]έ̣ τις ἐφάπτοι[τ]ο τῶν προγεγραμμένων σωμάτων ἐπὶ καταδο[υ]λισμῷ, β[έ]βαιον παρεχόντω τῶι θεῶι

[τ]ὰν ὠνὰν καὶ τοῖς πεπιστευκότοις τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ οἱ βεβαιωτήρες· καὶ ἄλλος ὁ παρατυχὼν ἐν

ἐφ’ ᾧτε ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀν[έ]φαπτον ἀπὸ πάντων τὸν

πάντα χρόνον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ξενοκρατέας ἐπὶ

καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδό-

[τωσα]ν̣ ἐπιτιμέοντες τρόπ[ῳ] ᾧ κα θέλωντι πλὴν μὴ πωλέοντες. εἰ δέ [τ]ι πάθῃ Ἀπολλωνία ἢ Ἑρμία[ς],

[ἐλεύθ]εροι ἔστωσαν Ὡραῒς καὶ Ἀφροδίσιος καὶ ὑπαγέτωσαν πᾷ κα θέλωντι. ε[ἰ δ]ὲ τις ἐφάπτοιτο Ὡραΐδος ἢ

[Ἀφροδ]ισίου ἐπὶ καταδουλισμῷ, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων ἐλαυθέρους, ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπόδικ[ος]

[τᾶς παραμ]ονᾶς χρόνῳ Ι[․3-4․][․4-5․]αι ὀνομάτων ὑπαρχόντων Τ̣[․․8-9․․․]Α [․5-6․․]ατατηνα. [ε]-

ἰ δέ τις ἐφάπ[τοιτο Ῥοψείας ἐπὶ καταδ]ουλ[ισμῷ], βέβαιον πα[ρεχόντω] τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν [ὅ τ]ε ἀποδόμε-

νος καὶ ὁ βεβαιωτ[ήρ. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρα]τυχὼν κύριος ἔστ[ω συλέων Ῥόψει]αν ἐλευθέραν, [ἀζ]άμιος ὢν καὶ [ἀνυ]-

[τιμ]ᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν, καὶ τὰν τιμὰν ἀπέχω πᾶσαν. βεβαιωτ[ὴρ κατὰ τοὺς]

[νό]μους τᾶς πόλιος Λέων Ξενοφάντου. εἰ δέ τις ἐφάπτοι[το Σωστράτου]

ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῶι τὰν ὠνὰ[ν ὅ τε ἀποδό]-

[ἀργυρίου μνᾶν — —], καὶ τὰν τειμὰν ἀπέχομεν πᾶσα[ν. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος — — —]-

[․․․] Διονυσίου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ὀνασιφόρου ἐπὶ καταδουλισ[μῷ, βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀ]-

[πο]δόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτὴρ, καθὼς ἐπίστευσε Ὀνασίφορον [τῷ θεῷ τὰν ὠνάν. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύ]-

[τᾶ]ς ζω[ᾶς] χρόνον, ποιοῦσα τὸ ἐπιτασόμενον αὐτοῖς πᾶν ἀ-

[ν]ενκλήτως. εἰ δέ τις χωρισσμὸς αὐτοῖς γένοιτο, παραμεινά-

τω Σωτηρίχα Σωσικράτει· εἰ δὲ συνφωνέοισαν, ἔστω ἁ παραμον-

ὰ τοῖς ἀμφοτέροις. εἰ δέ τι γένοιτο ἀνθρώπινον περὶ Σωσικράτη

καὶ ἐπιβάλλοι τις χεῖρες Σωτηρίχᾳ, ἐχέτω ἐξουσίαν Σωτηρίχα,

[δ]οῦσα τῶν τροφήων τὸ ἥμισον ἢ [τ]ρία ἡμιμνῆα, ἐλευθέραν εἶμ-

[εν]. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωτηρίχας ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαι-

[ον] παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βε-

τᾶς πόλιος Ὀρέστας Διοδώρου, ἐπὶ τοῖσδε ὥστε παρα[μένειν τὰ προ]γεγραμμένα σώματα [Κρ]ινο[ῖ πά]ν-

τα τὸν τοῦ ζῆν αὐτᾶς χρόνον, ποιοῦντα τὸ ἐπιτασσό[μενον πᾶν ἀνε]γκλήτως. εἰ δέ τις ἀπειθέοι [τῶν]

προγεγραμμένων, ἐξουσίαν ἐχέτω Κρινὼ ἐπιτειμέ[ουσα τῶ]ι ἀπειθέοντι τρόπῳ ᾧ [κα] θ[έλῃ. εἰ]

καστον αὐτῶν Ἀρίστωνι τῷ υἱῷ Κρινοῦς ἀργυρίου μνᾶς τρ[εῖς, κ]αὶ ἀνέφαπτα ἀπὸ πάντων μηθε-

νὶ μηθὲν ποθήκοντα κατὰ μηδένα τρόπον. εἰ δέ τις ἐφά[πτοιτο] τῶν ἀπελευθερισμένων σωμάτων

ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχέτω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν [․․c.8․․․][․․]ΑΙΟ[․] ΙΛΙ[․․․9-10․․․]

[τοὺς νόμ]ους τᾶς πόλιος Μελισσίων Διονυσίου, καθὼς ἐπίστευσαν τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν [Ξένων καὶ Παράμονος ἐφ’ ᾧτε ἐλεύ]-

[θεροι] εἶμεν καὶ ἀνέφαπτοι ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον ποιοῦντες ὅ κα θέλωντι. εἰ δέ τις ἐφάπ[τοιτο Ξέ]-

νωνος ἢ Παραμόνου ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαι[ω]-

νᾶς, δότω τᾶς ἀπολύσιος ὅ κα διαπείσῃ παραχρῆμα, καὶ τᾶς παραμονᾶς ἀπολελυμένον ἔστω, ὡς εἰ καὶ

μετὰ τὸν θάνατον ἀπολύοιτο τᾶς δεδωκούσας τὰν παραμονάν. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο τῶν προγεγραμ-

μέ[νω]ν σωμάτων μετὰ τὸ τᾶς παραμονᾶς βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα καὶ ὁ

[συνευαρεστεόντων καὶ τῶν υἱωνῶν αὐ]τοῦ Γλαυκία τοῦ Λύσ[ω]νος, Σωπ[․․․․․]ς Ἑρμαίου, τῷ Ἀ[πόλλωνι τῷ Πυ]θίῳ [σῶμα — — — — — — — ὄνομα — — — —]

[τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν πέν]τε καὶ τὰν τιμὰν ἀπέχω πᾶσαν. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος [Ἀ]στόξενος Διο[νυσίου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο — — — ἐπὶ καταδου]-

[λισμῷ, βέβαιον παρεχ]έτω τῷ θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτήρ. κύριος δὲ ἔστω καὶ ὁ παρατυχὼν συλέ[ων — — — — ἐλευθερ—, ἀζάμιος]

[μεν καὶ ἀνε]φάπτους τὸν πάντα χρόνον, ποιοῦσας ὅ κα θέλωντι καὶ ἀποτρεχούσας ᾇ κα θέλωντι. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τ̣[ᾶς πόλιος]

[Βαβύλος Λ]αιάδα. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐαμερίος ἢ Εὐλογίας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω [τῶι] θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τ[ε] ἀπ[ο]δ̣ό[μενοι καὶ ὁ]

[βεβαι]ωτὴρ Βαβύλος· κύριος δὲ ἔστω καὶ ἄλλος ὁ παρατυχὼν συλέων Εὐαμερὶν καὶ Εὐλογίαν ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπόδικος πάσας δ[ίκας καὶ ζαμί]-

τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα ἀνδρεῖον, τὸ γένος Λιλαιεύς, ὧι ὄνομα Νουμήνιος, τιμᾶς ἀργ[υρί]ου μνᾶν δέκα, καὶ τὰν τ[ιμὰν ἀπέχει]

[π]ᾶσαν. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Ἀντιγένης Ἀρχία. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Νουμηνίου ἐπὶ καταδουλισμῶι, [βέβαιον παρεχόντω]

[τ]ῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτήρ· κύριος δὲ ἔστωι καὶ ἄλλος ὁ παρατυχὼν συλέων Νουμήνιον, [ἀζάμιος ὧν καὶ ἀ]-

[Ἐ]πίνικος Νικοστράτου. εἰ δέ

[τ]ις ἐφάπτοιτο Ἀφροδεισίου ἐ-

[π]ὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρε-

δέ κά τι γενηθῇ περὶ Θεόφιλον ἀνθρώπινον, ἔστωι Νικὼ ἐλευθέρ[α],

μὴ ποθήκουσα μηθενὶ μηθέν. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Νικοῦς ἐπὶ καταδουλισμῶ[ι, βέ]-

βαιον παρεχόντωι τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτήρ· ὁμοίως δὲ

[— — — — — — — — — — — —]ΡΟΔ[․]Ο[— — — — — — — — — —]

[— — — — — — — — — —]. εἰ δέ τις ἐ[φάπτοιτο — — — — —]

[— — — — — — — — — ]ΦΕΙ[— — — — — — — — — — — — — — —]

[․․ σῶμα ἀνδρεῖ]ον οἰ[κ]ογενὲς [ᾧ ὄνομα Φίλαγρο]ς, [τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν — — — καὶ τ]ὰ̣ν̣ τ̣ι̣[μὰν ἀπέχει πᾶ]-

[σαν. βεβαιωτὴρ κ]ατ[ὰ] τοὺ̣ς [νό]μ̣[ου]ς τᾶ[ς πό]λ̣ιος Λ[— — εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ] καταδουλισμῷ, [βέβαι]-

[ον παρεχόντω] τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ὅ τε [ἀπ]οδόμενος καὶ ὁ [βεβαιωτήρ, καὶ ὁ] παρατυχὼν ἐξουσ[ίαν ἐ]-

[ρ]ους εἶμεν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρό[νον. β]εβαιωτὴρ κατὰ τοὺς [ν]ό[μ]ου[ς] τᾶς πόλιος Νικίας Φιλονίκου.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀρίστωνος ἢ Διοκλέος ἐπὶ καταδο[υλισμ]ῷ, βέβαιον παρεχόντω τῷ [θε]ῷ τὰν ὠνὰν [ὅ] τε ἀποδόμε-

νος καὶ ὁ βεβαιωτήρ. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύριος ἔσ[τω] συλέων Ἀρί[στ]ω[να] καὶ Διοκλῆ ἐπ’ ἐλευθερίᾳ ἀζάμιος ὢ[ν]

μους τᾶς πόλιος Ἐπίνικος Νικοστράτ[ου, καθὼς ἐπίστευσε Καλλιόπα τῷ] θεῷ τὰν ὠνὰν, ἐφ’ ᾧ ἐλευθέραν

εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντ[α χρόνον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο] Καλλιόπας ἐπὶ καταδουλ[ι]-

σμῷ, βέβαιον παρεχέτω τῷ θεῷ τὰν ὠν[ὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτήρ]. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ π[α]-

[τ]οὺς νόμους τᾶς πόλιος Με-

[λ]ισσίων Διονυσίου. εἰ δέ τις

[ἐ]φάπτοιτο Ἀντιγόνας ἐπὶ κα[τα]-

[νον μηθενὶ μηθὲν ποθήκοντα κατὰ μ]ηδένα τ[ρόπον],

[ποιῶν ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχων οἷς κ]α θέλῃ. εἰ [δέ τις]

[ἐφάπτοιτο — — — — ἐπὶ καταδουλισ]μῷ, βέβ[αιον πα]-

ῶται Με[․․․․․․18-19․․․․․․․]α̣ς, Βαβύλος, [Κλεό]-

μαντις [—?—]. vac.

[πόλι]ος Βαβύλος Αἰακίδα, καθὼς ἐπίστευσαν τῷ θεῷ τὰς ὠνὰς Ἀριστίων καὶ Τρυφέρα. vac.

[κ]αὶ Σωστράτα, ἐφ’ ᾧτε ἐλευθέρους εἶμεν καὶ ἀνεφάπτους τὸν πάντα χρόνον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισ-

[μ]ῷ Ἀριστίωνος καὶ Τρυφέρας καὶ Σωστράτας, βέβαιον παρεχόντων τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βε[βαι]-

καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκας καὶ ζαμίας. μάρτυροι οἵ τε ἱερεῖς Καλλίστρατος, Φίλων, καὶ ἰδιῶται Εὐκλείδας Αἰακίδα, Βα-

βύλος Λαιάδα, Κλεόμαντις Δίνωνος, Σωτηρίδας Ξένωνος. παραμεινάτωσαν δὲ τὰ προγεγραμμένα

σώματα Εὐκλείδᾳ καὶ Μηνοδότᾳ τὸν τᾶς ζωᾶς αὐτῶν χρόνον, ποιοῦντα τὸ ἐπιτασσόμενον τὸ δυνα-

[βεβαιωτὴ]ρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Ἀθανίων Κλεοξενίδα κα[θὼς ἐπίστευσε τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν],

[ἐφ’ ᾧ ἐλεύθ]ερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρό[νον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Πα]-

[ραμόνου ἐ]πὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν α[ἵ τε ἀποδόμεναι καὶ ὁ βε]-

[βουλ]ευόντων Αἰακίδα τοῦ Εὐκλείδα, Νείκωνος τοῦ Νεικαίου, ἐπὶ τοῖσδε ἀν[α]τί[θ]ητι [Κλε]-

[όμαντις Δίν]ωνος̣ [ὠν]ὰν Εἰσιάδος ἐπ’ ἐλευθερίᾳ τειμᾶς ἀργυρίου μνᾶν δύο. βεβαιωτὴρ [κα]-

[τὰ τοὺς νόμ]ους τᾶς πόλιος Αἰακίδας Εὐκλείδα. παραμεινάτω δὲ Εἰσιὰς [Κλε]ομάν[τει πάν]-

[τα τὸν τᾶς ζ]ωᾶς [χρ]όνον πᾶν ποιοῦσα τὸ ἐπιτασσόμενον πᾶν ὡς δούλα. εἰ δὲ μὴ παραμ[ένοι]

[Εἱσιὰς ἢ μὴ π]οιέοι [τὸ] ἐπιτασσόμεν[ον], ἐξουσίαν ἐχέτω Κλεόμαντις ἐπιτειμέων τρόπ[ῳ ᾧ]

[κα θέλῃ καὶ ψο]φέων καὶ διδέ[ων] καὶ πωλέων. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εἰσιάδος ἐπὶ κατα[δου]-

[λισμῷ, βέβαι]ον παρεχέτω [τ]ῷ [θεῷ ὁ] β[εβαιωτήρ· κ]ύριος δὲ ἔστω καὶ ἄλλος συλέων Εἰθιά[δα]

[․3-4․]αντου, καθὼς ἐπίστευσε Σωσίπατρος τῷ θεῷ τὰν ὠνάν, ἐφ’ ᾧτε ἐλ[εύθερος εἶμεν]

[καὶ ἀ]νέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σω[σιπάτρου ἐπὶ]

[κα]ταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι [καὶ ὁ βεβαιωτήρ].

νόμους τᾶς πόλιος Β[αβύλος Αἰ]-

ακίδα. εἰ δέ τις ἐφάπτο[ιτο Εὐα]-

μερίος ἐπὶ καταδουλισ[μῷ, βέ]-

τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν. βεβαιωτὴρ

κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Εὐκλείδας Ἡρακλείδα. εἰ δέ τις ἐφάπτοι-

το Τρυφαίνας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠ-

ἄρχοντος Διοκλέος τοῦ Φιλιστίωνος, μηνὸς Εἰλαίου, τάδε φρονῶν καὶ νῶν, Κλεόμαντις Δίνωνος

ἀπέλυσε τᾶς παραμονᾶς Εἰσιάδα τὰν ἰδίαν θρεπτάν, καὶ ἀπέχω τὸ ἐν τᾷ παραμονᾷ καταγεγραμένον χρῆμα,

κ̣αὶ τὸν γεγενημένον ἐν τᾷ παραμονᾷ ἐξ αὐτᾶς υἱὸν Νικόστρατον, ὃν καὶ μετωνόμασα θέσει Κλεόμαντιν, ὅπως ἔωνται ἐλεύθεροι

ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου καὶ μηδενὶ μηδὲν ποθηκότες κατὰ μηδένα τρόπον. ἐπὶ δέ κά τι πάθῃ ἀνθρώπινον Κλεόμαντις,

ἔστωσ[αν] τὰ καταλιφθέντα ὑπ’ αὐτοῦ πάντα Σωσύλᾳ ἐν χρήσει. καὶ εἰ τί κα πάθῃ Σωσύλα, ἔστωσαν πάντα Εἰσιάδος καὶ Κλεομάντιος,

[— — — τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ᾧτε ἐλευθέρους εἶμ]εν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον.

[βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος — — — — Ἀ]στοξένου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο τούτων ἐπὶ καταδ-

[ουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀπο]δόμενος καὶ ὁ βεβαιωτήρ. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυ-

[κ]εῖον ᾧ ὄνομα Φρόνησις τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τρίων καὶ τὰν [τιμὰν ἀπέχει πᾶσαν. βεβαιωτὴρ Διόδωρος — — — ἐφ’ ᾧ]-

τε [ἀν]έπαφο[ν εἶμ]ε[ν] Φρόνησιν ἀπὸ πάντων, καθὼς ἐπεπίστευσε ἐπίστευσε [τῷ θεῷ τὰν ὠνάν. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Φρονήσιος ἐπὶ κατα]-

δουλισμῷ, ὅ τε βεβαιωτὴρ Διόδωρος βέβαιον πα[ρεχέ]τω τῷ θεῷ [τὰν ὠνάν, καὶ ὁμοίως ὁ παρατυχὼν κύριος ἔστω συλέων Φρό]-

τω ποιῶν ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχων [ᾇ]

κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ζω[πύ]-

ρου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαι[ον]

κόστρατος καὶ Ξενόκριτος καὶ ὁ ν[α]-

κόρος Κλεόμαντις καὶ ἰδιῶται Δω[ρό]-

θεος Διοδώρου, Καλλίας Πυ[․․․․], [Πο]-

Μενεκράτεια ἀγενὴς ὑπάρχουσα, ἔστωσαν τὰ προγεγραμμένα σώματα πάντα ἐλεύθερα μηθενὶ μηθὲν ἐκτείσαντα ΟΣ[․․․․]Μ̣ΕΙΝΩΝΤΙ ἐν τᾷ παραμονᾶ, [ἀλλὰ ἐξουσίαν ἐχέτωσαν ποιέοντ]α ὅ κα θέλωντι καὶ ἀποτρέχοντα ᾇ κα θέ-

λωντι. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο τῶν προγεγραμμένων σωμάτων ἐπὶ καταδουλισμῷ, κύριος ἔστω πᾶς ὁ παρατυχὼν σ[υλέω]ν καὶ ἀφαιρείμενος ἐν [ἐλευθερίαν ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπόδικο]ς πάσας δίκας καὶ ζαμίας· καὶ οἱ ἱερεῖς

τοῦ Ἀπόλλωνος οἱ ἐσόμενοι τόκα ἐξουσίαν ἐχέτωσαν ἀφαιρείμενοι ἐν ἐλευθερίαν ὡς ἐλεύθερα. μάρτυροι οἵ τε ἱερεῖς τοῦ Ἀπ[όλ]-

Δελφοὶ ἔδωκαν Μενάνδρωι Δαιδάλου Ἀκαρνᾶνι ἀπὸ Θυρρείου,

κατὰ δὲ χρηματισμὸν Κασσωπαίωι, τῶι γραμματικῶι, αὐτῶι καὶ ἐγγόνοις

προξενίαν, προμαντείαν, προδικίαν, ἀσυλίαν, ἀτέλειαν, προεδρίαν ἐν πάν-

βίον, ποιοῦσαν ὃ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσαν οἷς κα θέλῃ, καθὼς ἐπίστευσε Εὐφροσύνα τῶι θεῶι τὰν

ὠνάν. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐφροσύνας ἐπὶ καταδουλισμῶι Εὐφροσύνας ἐπὶ καταδουλισμῶι, οἵ

τε ἀποδόμενοι καὶ οἱ βεβαιωτῆρες βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν, καὶ ὁμοίως ὁ παρατυ-

κριτος Μένητος, καὶ ὁ νακό-

ρος Κλεόμαντις Δείνωνος,

καὶ ἰδιῶται Δωρόθεος Διοδώ-

ναι, ἐλεύβερος ἔστω̣ Διογένης καὶ μηθενὶ

μηθὲν ποθείκων. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Διο-

γένεος ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόν-

[τασσόμενον πᾶν ἀνεγκλήτως] ἕως κα ζῇ Κλεονίκα. εἰ δὲ μὴ παραμε[ί]ναι ἢ μὴ ποέοι τὸ ἐπιτασσόμεν[ον, ἐξουσίαν ἐχέτω] Κλεονίκα ἐπιτιμέουσα τρόπωι

[ὧι κα θέλῃ, ἀζάμιος καὶ ἀνυπόδ]ικος οὗσα. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐαμερίος ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβα[ιον παρεχ]έτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε

[ἀποδομένα καὶ ὁ βεβαιωτὴρ]. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύριος ἔστω συλέων Εὐαμε[ρὶν ὡς] ἐλευθέραν ο[ὖσαν, καὶ αὐσαυτ]ὰν συλέουσα κυρία ἔ-

ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποιοῦσαν ὅ κα θέλῃ, καὶ ἀπο-

τρέχουσαν οἷς κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Παραμό-

νας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι

ὠνὰν ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάν-

των. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωτηρίος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαι-

ον παρεχόντω τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι ἅ τε ἀποδομένα καὶ ὁ βεβαιωτ[ήρ].

τὰν ὠνὰν ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάν-

των. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Καταθυμίου ἐπὶ καταδουλισμῷ, κύρι-

ος ἔστω ὅ τε βεβαιωτὴρ καὶ ἄλλος ὁ παρατυχὼν συλέων ὡς ἐ-

καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον. βεβαιωτὴρ [․․․9?․․․․]

Ἀστοξένου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐλογίας ἐ[πὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον]

παρεχέτω τῷ θε[ῷ τὰν] ὠνὰν ἅ τε ἀπο[δομένα καὶ ὁ βεβαιωτήρ].

[ῶι, ἐφ’ ᾧτε ἐλε]υθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων, ποιοῦσαν ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσαν οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτὴ[ρ]

[κατὰ τοὺς νό]μους τᾶς τας πόλιος Εὔδωρος Νικοστράτου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι Θεσπιάδος, βέβαι-

[ον παρεχέ]τω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ, καὶ ὁμοίως ὁ παρατυχὼν κύριος ἔστω συλέων Θ[εσπι]-

Σωτηρίς. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους [— — — — —]

[․․․․․]ν[․․]ος. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο [Σωτηρίος]

ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόν[τω τῷ θε]-

ν. βεβαιωτὴρ κατὰ [τοὺς ν]όμ[ους] τᾶς πόλιος [Πολέμα]-

ρχος Δάμωνος. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ κατα[δουλι]-

σμῷ Ἀμβροσσίου, [βέβαιον πα]ρεχόντων τῷ θε[ῷ τὰν]

[θέλων]τι. εἰ δέ τι γένοιτο ἀνθρώπινον περὶ Ἀρισστόνικον πρῶτον, μένουσαν Ἀντιγόναν κατ’ αὐ-

[σαυτ]άν, ἔσστω ἁ παραμονά· εἰ δ’ ἄνδρα λάβοι, ἔσστωσαν Μνῆς καὶ Εὐφροσύνα ἐλεύθεροι. εἰ δέ τις

[ἐφά]πτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῷ Μνέος καὶ Εὐφροσύνας, βέβαιον παρεχέτω τῶ θ[εῷ τ]ὰν ὠνὰν οἵ τε ἀπ[ο]-

Δαμοστράταν δωρέαν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρα[ν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον]

ἀπὸ πάντων. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Δαμοστράτας [ἐπὶ καταδουλισμῶι],

κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων ὑπὲρ τὸν θεὸν καὶ [ἀφαιρείμενος]

τᾷ παραμονᾷ καὶ ἔστωσαν [τὰ προγεγραμμένα σώματα ἐλεύθερα, ποιοῦντα ἅ κα θέλωντι καὶ ἀποτρέ]-

χοντα ᾇ κα θέλωντι. εἰ δέ [τις ἐφάπτοιτο τῶν προγεγραμμένων σωμάτων ἐπὶ καταδουλισμῷ, κύρι]-

ος ἔστω καὶ ὁ παρατυ[χὼν συλέων — — — — — — — — — — — — ὡς ἐλεύθερα ὄντα, ἀζάμιος ὢν]

[πόλιος Κλ]έων Ἥρυος. παραμινάτω δὲ Γρῖπος Εὐάνδρω[ι ἕως]

[κα ζῇ Εὔαν]δρος. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Γρίπου ἐπὶ καταδο[υλι]-

[σμῶι, βέβαιο]ν παρεχέτω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμ[ενος]

χρόνον ποιῶν ὅ κα θέ[λῃ καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτ]ὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς

πόλιος Εὔιος Νίκωνο[ς. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Προθύμου ἐπὶ κα]ταδουλισ[μ]ῷ, βέ-

βαιον παρεχέτω τὰν [ὠνὰν τῷ θεῷ ὅ τε ἀποδόμενος Φιλόξε]νος καὶ ὁ βεβαι-

τᾷ ὠνᾷ γεγραμμέν[ον ἀ]ργύριον καὶ ἀπολελυμ-

ἐνος ἔστω τᾶς πα[ραμ]ονᾶς. εἰ δέ τις ἐφάπ-

[τοι]το Σωσικράτεος ἐ[πὶ καταδ]ουλισμῷ,

θέρα εἶμεν καὶ ἀνέφ[απτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, μηδενὶ μηδὲν ποθήκουσα κα]-

τὰ μηδένα τρόπον. εἰ δέ [τις ἐφάπτοιτο — — ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντω τῶι θε]-

ῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος [καὶ ὁ βεβαιωτὴρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύριος ἔστω συλέων]

θέρα εἶμεν καὶ̣ ἀνέφα̣π̣[τος ἀπὸ πάντων τὸν] π̣ά[ν]τα χρόνον κ[αὶ μηδενὶ μηδὲν προσήκουσα κα]-

τὰ μηδένα τρόπον· εἰ δέ τις ἐ̣[φάπτοιτο Ἀ]ρ̣ι̣στόλας ἐπὶ κατα[δουλισμῷ, βέβαιον παρεχέτω τῶι θε]-

ῶι τὰν ὠνὰν ὃ τε ἀποδόμενος κα[ὶ ὁ βεβαιωτ]ή̣ρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατ[υχὼν κύριος ἔστω συλέων]

[Διονυ]σία τῷι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ᾧτε ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπ[τ]ον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον. βεβ[αιωτὴρ]

[κ]ατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Εὐκλείδας Ἡρακλείδα. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Διονυσίας ἐπὶ καταδ[ουλισ]-

[μ]ῶι, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτήρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύριος [ἔσ]-

[οἷς κα] θέλῃ. παραμεινάτω δὲ Ἀφροδείσιος Εὐαινέτῳ καὶ Σωσίχᾳ ποιῶν τὸ ἐπιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατόν· εἰ δὲ μὴ ποιέοι, ἐξουσίαν ἐχέτωσαν Εὐ-

αίνετος καὶ Σωσίχα ἐπιτιμέοντες τρόπῳ ᾧ κα θέλωντι πλὰν μὴ πωλέοντες. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀφροδεισίου ἐπὶ κα-

[τα]δουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτήρ· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυχὼν κύ-

[οντα ὅ κα θέλῃ] καὶ ἀποτρέχοντα ᾇ κα θέλῃ Κτήσωνα. βεβαιωτὴρ

[κατὰ τοὺς ν]όμους τᾶς πόλιος Ἐπίνικος Νικοστράτου. εἰ δέ τις

[ἐφάπτοι]το Κτήσωνος ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντω

τωσαν οἱ προγεγραμμένοι τὰ ποτὶ γᾶν πάντα, καθὼς ἔ-

[θος ἐστὶ]ν, καὶ ἔστωσαν ἐλεύθεροι ἀπὸ πάντος τοῦ [βε]λ[τίστου],

μηδενὶ μηδὲν ποθηκο[— — — — — — — — — — — — — — — — — —]

συλέων ἐπ’ ἐλευθερίᾳ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Δ[ωρόθεο]ς Διοδώρου ἐφ’ ᾧτε

ἀνέφαπτον εἶμεν Εὐφρόσυνον καὶ ἐλεύθερον τὸν π[άντα βίον. εἰ] δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐφρο-

σύνου ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχέτω τῷ θ[εῷ τὰν] ὠνὰν οἱ βεβαιωτῆρες

[․․]τρόπῳ ᾧ κα θέλῃ. ἐπὶ δέ κά τι ἀνθρώπινον γένηται περὶ Εὐρώπαν, ἐλευ[θέρα ἔστ]ω Δόξα μηθενὶ μηθὲν ποθήκουσα κατὰ μηθέ-

[να τρό]πον. εἰ δέ [τις ἐ]φάπτοιτο Δόξας ἐπὶ κατα[δουλισ]μῷ, βέβαιον παρεχόντω τ[ῷ θεῷ τὰν] ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα καὶ ὁ βεβαιωτήρ.

[ὁμοίως δὲ καὶ ὁ παρατυγ]χάνων ν κύ[ριος ἔστω συλέων Δόξαν ὡς ἐλευθέραν οὖσαν, ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπόδικος π]άσας δί[κα]ς

ραν, δότω Σωτηρὶς τ̣[ειμ]ᾶς Μενεκράτει ἀργυρίου μνᾶν, καὶ ἔστω ἐλευθέρα.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο [Σωτηρίος] ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον παρεχόντω τῷ θεῶι

τὰν ὠνὰν ἅ τε [ἀποδομένα καὶ ὁ] βεβαιωτὴρ βεβαιούτω· ὡσαύτως δὲ κύριος ἔστω καὶ

τοὺς νόμους τᾶς πόλι[ος — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

του. εἰ δέ τις ἐφάπ[τοιτο Φιλοῦς καὶ Φίλωνος ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον]

παρεχόντω τῷ θεῷ [τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Πρό]-

[π]άντων τὸν πάντα βίον ποιοῦντας [ὅ κα θέλωντι καὶ ἀποτρέχοντας ᾇ]

[κ]α θέλωντι. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωσίχ[ας ἢ Φιλώτα ἐπὶ καταδουλισμῶι, βε]-

[β]αιον παρεχόντωι τῶι θεῷ τὰν ὠνὰν [οἵ τε ἀποδόμενοι Θεόξενος καὶ — — —]-

νάν, ἐφ’ ᾧτε ἐλ[ευθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποιέου]-

σα ὅ κα θέλῃ καὶ ἀπ[οτρέχουσα οἷς κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο — — — ἐπὶ κατα]-

δουλισμῷ, βέβαιον πα[ρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ].

κλεα ἐπιτιμέουσ[α Ὀνασιφόρῳ τρόπῳ ᾧ κα θέλῃ. ἐπεὶ δέ κά τι ἀνθρώπινον γένηται περὶ Διόκλεαν, ἐλευ]-

θέρα ἔστω Ὀνα̣[σίφορον — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο]

Ὀνασιφόρου, βέ[βαιον παρεχόντω τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Διόκλεα καὶ ὁ βεβαιωτὴρ — — — — —. ὁμοίως]

των τὸν πά[ντα χρόνον ποιο]ῦσαν ὅ [κ]α θέλῃ καὶ ἀπο[τρέχ]ουσαν ᾇ κα θ[έλῃ. εἰ δέ]

τις ἐφάπτοιτο [Ἀ]γαθοκλέας ἐπὶ καταδουλισμῷ, βέβαιον πα[ρεχόντω]

τῷ θεῷ τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτὴρ. ὁμοίως δ[ὲ καὶ ὁ]

[ρ]ος Δωροθέου, Ἁβρόμαχος Ξεναγόρα, Πολέμαρχος Δάμωνος [καὶ ἰδιῶ]-

ται Ἁγίων Δίωνος, Κλεόμαντις Δίνωνος, Εὐκλίδας Ἡρακλίδα, [— — —]-

[․]ας Εὐκλίδα, Μελισίων Διονυσίου.

[ἐλεύθερον εἶμεν] Ἀντίοχον καὶ ἀνέφαπτον ἀπ[ὸ] πάντων τὸν πάν[τα]

[βίον, ποιῶν ὅ] κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχοντα ᾇ κα θέ[λ]ῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτο[ιτο]

[Ἀντιόχου ἐπὶ κ]α[τ]αδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντωι τῶι θεῶ[ι τὰν]

[τε ἐλεύθερον εἶμεν καὶ ἀνέφαπτο]ν ἀπὸ πάντων τὸν πάντα β[ίον].

[εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο — — — — ἐπὶ καταδου]λισμῶι, βέβαιον παρεχόν[τω]

[τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βε]βαιωτὴρ. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ [παρα]-

εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, καὶ μένων καὶ

ἀποτρέχοντα ᾇ κα θέλῃ. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Θεοδώρου ἐπὶ κατα-

δουλισμῷ, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων Θεόδωρον ἐπ’ ἐλευθε-

μώ, ἐλευθέρα ἔστωι Στράτω καὶ ἀπολ[ελυμένα τᾶς παραμονᾶς, καὶ ἐ]-

ξουσίαν ἐχέτω καὶ μένουσα καὶ [ἀποτρέχουσα ᾇ κα θέλῃ. εἰ δέ τις]

ἐφάπτοιτο ἐπί καταδουλισμῶι Στρα[τοῦς, βέβαιον παρεχόντω τῶι θεῶι]

[φαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον. βεβαιωτὴρ] κατὰ τοὺς

[νόμους τᾶς πόλιος — — — — — — — — — εἰ δέ τις ἐ]φάπτοιτο Εὐ-

[— — — ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω]ν τῶι θεῶι τὰν ὠ-