τα χρόνον. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Ἁγί-

ων Πολυκλείτου. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Νικαίας ἐπὶ κατ[α]δου-

λισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ [τ]ε ἀ-

ἀποτρέχω[ν ο]ἷς κα θέλῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ξεναίνετ[ο]ς [Σωσ]ι[νί]-

κου. εἰ δέ τι[ς ἅ]πτοιτο Μήδου ἐπὶ καταδουλιζμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν

ὅ τε ἀποδόμενος Πολέμαρχος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ξεναίνε[τος. εἰ] δὲ μὴ παρέχοιν βέβαιο[ν]

[ουσα ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρ]έχουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ [νόμ]ους τᾶς πό[λιο]ς· [Λαι]άδας Β[αβύ]-

[λου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Εὐ]πορίας ἐπὶ καταδουλισζμῶι, βέβ[αιο]ν παρ[εχ]όν[τω]ν τ[ῶι θεῶι] τὰν ὠνάν

[ὅ τε ἀποδόμενος ․․․․․․․․λ]αος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Λαιάδας. εἰ δὲ μὴ παρέχοιν βέβαιον τῶι θεῶι τὰν ὠνάν,

[πάντων τὸν πάντα βίον, ποιέο]υσαι ὅ κα θέλ[ων]τι καὶ ἀποτρέχουσαι οἷς κα θέλωντι. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νό[μους]

[τᾶς πόλιος· Τιμόκριτος Εὐ]κλείδ[α]. εἰ δέ τις ἐ[φάπ]τοιτο Τιμοῦς ἢ [Σ]ωκ[ρατ]είας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι

[θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμε]νος Εὐάγγελος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Τιμόκριτος. εἰ δὲ μὴ πα[ρ]έχοιν [β]έ[β]αιον τῶι [θεῶι]

μεν [κ]αὶ [ἀνέ]φαπτο[ι ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποιέοντες ὅ κα θέλωντι καὶ ἀποτρέχοντες οἷς κα θέλων]-

τι. εἰ [δέ] τις [ἐ]φάπτο[ιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι Νικία ἢ ․․․․․․․․․, κύριος ἔστω συλέων αὐτοὺς ὁ παρατυχὼν ὡς]

ἐλευθέρους ὄν[τας, ἀζάμιος ἐὼν καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκας καὶ ζαμίας, καθώς κα συλάσῃ. παραμεινάτωσαν δὲ]

ἄρχοντος Ὑ[β]ρ[ία], μ[ηνὸς Βου]κατίου, ἀπέδ[οτο] Ὀνασικρατὶς Ἀριστο-

βούλου Ἀμφι[σ]σὶ[ς τῶι Ἀπόλλωνι σῶ]μα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Θεοδόσιον

μεν καὶ [ἀν]εφάπτο[υς, πράσσοντας] ἅ κα θέλωντι πράσσειν καὶ ἕρποντας οἷς κα θέ[λων]-

τι· εἰ δέ τις ἐφάπτο[ιτο Θεοδοσίου ἢ] Ἀριστοβούλου κύριος ἔστω συλέων [ὁ πα]ρατυ[χ]ὼ[ν ὡς]

ἐλευθέρους ὄν[τας καὶ ὁ βεβαιωτὴρ] βεβαιούτω τῶι θεῶι τὰν ὠνάν· παραμεινάτωσ[αν δὲ]

παρὰ Ὀνασικρατί[δα ἄ]χρι κα [ζώῃ Ὀν]ασικρατίς, [π]οιέοντε[ς] τὰ ποτιτασσόμε[να] πᾶν τὸ [δυ]-

νατόν· εἰ δέ τι ἀνθ[ρώ]πινον [γί]νοιτο περὶ Ὀνασικρατίδα, ἐλεύθεροι ἔστωσαν κα-

θὼς ἐπάνω γέγραπται, ὁ δὲ βε[βα]ιωτὴρ βεβαιο[ύτω]· κυρία ἔστω Ὀνασικρατίς, ε[ἴ κα μὴ ποιέ]-

ωντι τὸ ποτιτ[ασ]σόμενον, ἐπι[τιμ]έουσα καὶ μαστιγώουσα τρόπωι ὧι κα θ[έλῃ. μάρτυ]-

απ[το]ς ἀπ[ὸ πάν]των τὸν πάντα βίον, [π]οι[έουσα ὅ] κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτὴρ [κατ]ὰ

τὸν νόμον τᾶς πόλιος Μα[ντία]ς Κλε[υδάμ]ου. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Ἀρμενίας ἐπὶ καταδουλισμῶι,

βέβαιον παρεχόντων τ[ῶι θε]ῶι τὰν [ὠνὰ]ν οἵ τε ἀποδόμενοι Ἄγων καὶ Νικίας καὶ ὁ βεβαιωτὴρ

απ[το]ς ἀπ[ὸ πάν]των τὸν πάντα βίον, [π]οι[έουσα ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ]

τὸν ν[όμο]ν τᾶς πόλιος· μα[ντί]ας Κλε[υδάμου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀρμενίας ἐπὶ καταδουλισμῶι],

βέβαιον παρεχόντων τ[ῶι θε]ῶι τὰν [ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι ․․․․․․․․ καὶ Νικίας, καὶ ὁ βεβαιωτὴρ]

ποτρέχουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαι[ω]τὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ἀγησίλαος Ταραντί-

νου. εἰ δέ [τ]ις ἐφάπτοιτο· Σωσίχας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων

τῶι θεῷ τὰν ὠ[ν]ὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ἀγησίλαος. εἰ δὲ μὴ πα-

[νος, Ἰρανίω]ν Διονυσίου, καθὼς ἐπίστευσε Σωσὼ [τ]ὰν ὠνὰν τῶι θεῶι. ἐφ’ ὅτῳ ἐ-

[λευθέρα εἶμε]ν καὶ ἀνέφαπ[τος ἀ]πὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον. εἰ δέ τις ἐφ[άπτ]οιτ[ο]

[Σωσοῦς ἐπὶ κα]ταδουλισμῶι, [κύρι]ος ἔ[σ]τω ὁ παρατ[ύχ]ων συλέων Σωσὼ ἐλευθ[έρ]αν ἐ[οῦ]-

ἐλ[ε]υ[θ]έραν εἶμεν. βεβαιωτὴρ κατὰ [το]ὺς ν[ό]-

μο[υ]ς Δεξώνδας Δάμωνος. εἰ δέ τις ἐφάπτοι-

το [Β]εβαίας [ἐ]πὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω

ουσα [ὅ] κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κ[α θέλῃ].

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Κλεοῦς [ἐ]πὶ κατα[δου]-

λισμῶι, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠ-

τάδας Πάτρωνος, Ἐράσιππος Φιλοκράτεος.

εἰ δέ τις ἅπτοιτο Ῥοδί[ο]υ ἐπὶ καταδουλισσμῶι,

βέβαιον παρεχ[ό]ντω[ν τῶ]ι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ

των τὸν πάντα χρόνον, ποιέουσα ὅ κα θ[έλῃ καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ]

τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Καλλίας Δίων[ος. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Παρμενούσας ἐπὶ καταδου]-

λισζμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰ[ν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Καλλὼ καὶ ὁ βεβαιω]-

τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶ[ν] δέκα, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν, καθὼς ἐπίστευσε Καλλιβούλα καὶ Μικ[κύλος καὶ Καλλίξενος καὶ Δημητρ]ία τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέροι εἶμεν καὶ ἀνέφ[α]πτοι ἀπὸ πάν[των]

τὸν πάντα βίον, ποιέοντες ὅ κα [θέ]λωντι καὶ [ἀπ]οτρέχοντες οἷς κα [θέ]λωντι. βεβαιωτὴρ κατ[ὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος. Πρ]άοχος Ἀρχελάου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισσμ[ῶ]ι Κα[λλ]ι[βο]ύ[λας]

καὶ τῶν υἱῶν αὐτᾶς Μικκύλου ἢ Καλλιξέν[ου ἢ τᾶς] θυγατέρος αὐτᾶς Δημητρίας, [β]ε[β]αίαν

ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νό[μους]

τᾶς πόλ[ι]ος. Δαμοσθένης Ἄρχωνος. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ κατα[δου]-

λισσμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀπ[οδο]-

πάντα βίον, ποιέουσα ὅ κα θέλῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς [νόμου]ς

[τ]ᾶ[ς] πόλιος· [Μ]νασίθεος Διοδώρου Δελφός. εἰ δέ τις ἐφ[άπ]τ[οιτ]ο

Εὐνίκας ἐπὶ καταδουλισσμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θε[ῶι τὰ]ν

λῃ καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτῆρες [κα]τὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλι[ος. Ὑ]βρίας Ξέ-

ν[ων]ος, Ξενό[κρ]ιτος Στησιμένεος. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Ζωπυρᾶς ἐπὶ καταδουλιζμῶι, [β]έ[βαι]-

[ον π]αρε[χ]όντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Εὔνους καὶ οἱ βεβαιω[τ]ῆρες Ὑ-

[νάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρα εἶμε]ν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, ποιέουσα ὅ κα [θ]έλῃ καὶ ἀ[π]οτρέ-

[χουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαιω]τὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Μνασίθεος Διοδώρου. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀντιγό-

[νας ἐπὶ καταδουλισμῶι], βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι [τὰν ὠ]νὰν ὅ τε ἀποδόμενος Μικκύλος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Μνα-

[ἀπὸ πάντων τὸν πάντα β]ίον, ποιέων ὅ κα θέλῃ, καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θελῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλι-

[ος· Ἀντιγένης ․․․․․․․․․ εἰ] δὲ τις ἐφ[άπ]τοιτο Διονυσίου [ἐ]πὶ καταδουλισσμῶι, βέβαιον παραχόντων τῶι θεῶι τὰν

[ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Μικκύ]λος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ἀντι[γέ]νης· εἰ δὲ μὴ παρέχοιν βέβαιον [τ]ῶι θεῶι τὰν ὠνὰν Διονυ[σίου],

πίστευσε Δωρὼ τῶι θε[ῶι] τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὅτῳ τε ἐλευθέραν εἶμεν καὶ ἀ[νέ]-

φαπτον ἀπὸ πάντ[ων. εἰ δ]έ τις καταδουλίσζοιτο Δωρώ, κύριος ἔστω [ὁ]

τυχὼν συλέων. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Κλεότιμος Πύ[ρρου].

λεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποιέων ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέ[χ]ων οἷς κα θέλῃ. βεβαι[ωτῆ]-

ρες κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Πράοχος Ἀρχελάου, Διόδωρος Ἄ[ρχ]ωνος. εἰ δέ τις ἅ[π]τοιτο Ἑλλανικοῦ ἐπὶ καταδουλισσμῶ[ι, βέβαι]-

ον πα[ρεχ]όντων τῶι θεῶι τὰν [ὠ]νὰν οἵ τε ἀποδόμενοι Πατρέας καὶ Ἀρίστιον καὶ οἱ βεβαιωτῆρες Πράο[χ]ος [καὶ] Διόδωρος. εἰ δὲ μὴ [πα]-

[ου μν]ᾶν πέντε, καὶ τὰν τιμὰν ἔχ[ε]ι π[ᾶσαν, καθὼς ἐπίστευσε] Ζω[ΐλα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρα εἶ]-

[μεν κ]αὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων [τὸν πάντα χρόνον. βεβαιω]τὴρ κατ[ὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Θεύτιμος ․․․․․․․․․ εἰ δέ τις]

[ἐφάπ]τοιτο ἐπὶ καταδουλισζμῶι, β[έ]βα[ιον παρεχό]ντων τῶ[ι] θεῶι τὰν ὠν[ὰν ἅ τε ἀποδομένα Κρατησί]πολ[ις καὶ ὁ βεβαιω]-

καὶ [ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη]ι. βεβαιωτῆρες κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Δεξώνδας Δάμων[ος],

Τιμόκριτ[ος Εὐκλείδα. εἰ δ]έ τις [ἐφ]άπτοιτο Διοκλήας ἐπὶ καταδουλισσμ[ῶι, β]έβαιον παρεχόντ[ων τῶι]

θεῶι τὰν ὠ[νὰν ὅ τε ἀ]ποδόμεν[ο]ς Ἀριστίων καὶ [οἱ] βεβαιωτῆρες Δεξώνδας, Τιμόκριτος· εἰ δὲ μὴ πα-

ἐφ’ ὥιτε ἐλεύθερος εἶμε[ν] καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ [πάντων] τὸν πάντα βίον, ποιέων ὅ κα θέλῃ κ[α]ὶ ἀποτρέχων οἷς [κα]

θέλῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺ[ς] νόμους τᾶς πόλιος· Δ[εξώνδα]ς Δάμωνος. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Σωσ[ι]ξένου ἐπὶ καταδουλισ-

σμῶι, βέβ[αι]ον παρεχόντω τῶι θ[ε]ῶι τ[ὰ]ν ὠ[νὰν ὅ τε] ἀποδόμενος Ἀγάθων καὶ ὁ βεβ[αι]ωτὴρ Δεξώνδας· εἰ δὲ μὴ

πάντων τὸν πάντα βίον, ποιῶν ὅ κα θέλ[ῃ καὶ ἀποτρ]έχω[ν] οἷς κα θέλῃ. [βε]βαιωτ[ὴ]ρ κατ[ὰ] τὸν νόμον τᾶς πόλιος·

[Εὐ]κράτης Ἐπικράτεος Δελφός, Καφ[ι]σ[ίων ․․․․․․․․ Ἀμφι]σσεύς. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Παρνασσοῦ ἐπὶ καταδουλισμῶι,

βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀ[ποδο]μένα Ξάνθιον καὶ οἱ βεβαιωτῆρες. εἰ δὲ μὴ παρέχοιν βέβαιον τῶι

τίμα ἐν οὕς κα κρίνῃ τ[ρέχειν], ἐλευθέ[ρα ἐ]οῦσα καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ

πάντων τὸν πάντα χρόνον. εἰ δέ τις καταδ[ου]λίζ[οι]το Φ[ερε]τίμαν, κυρία

ἔστω [α]ὐτ[οσα]υτὰ[ν] συλέουσα καὶ ἄλλ[ος ὁ πα]ρατυχὼν κα[ὶ οἱ] βεβαιωτῆρες

[Ἀμύν]τας, καθὼς πεπίστευκε τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι Ἀμύντας, ὥσ[τε] ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάν-

[των τ]ὸν πάντα βίον. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀμύντα ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω συλέων ὁ παρατυ-

[χὼν ὡς] ἐλεύθερον ὄντα, καὶ ὁ βεβαιωτὴρ βεβαιούτω τὰν ὠνὰν τῶι [θε]ῶι. μάρτυροι· οἱ ἄρχοντε[ς Νικάτας, Σώ]-

[βαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Δελφὸς μὲ]ν Φιλόνικος Νικία, Βοαῖος δὲ Ἀλκέτας Εὐξένου κα[ὶ ․․․․․․]

[․․․․․․․․․․․․, ἐφ’ ᾧτε ἐλευθέρα εἶ]μεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον. ε[ἰ δέ τις ἅπ]-

[τοιτο ἐπὶ καταδουλισμῷ ․․․․․․․․, βέβαιον παρεχόντω τ]ῷ θεῷ τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ οἱ βεβαιωτῆρε[ς· ὁμοίως]

ἔτεα τὰ γεγραμμένα, ἐλευθέρα ἔστω Νῦσα κυριεύουσα αὐτοσαυτᾶς καὶ ποιέου-

σα ὅ κα θέλη καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δε τίς κα ἐφάπτηται Νύσας

ἐπὶ καταδουλισμῶι ἔτεα παραμίνη τὰ γεγραμμένα, βέβαιον παρεχόντω οἱ βεβαιωτῆρες τῶι θεῶι [τ]ὰν ὠνὰν [κατὰ τ]ὸν νόμον, ὡσαύ-

σε Ἀριστοκράτης τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα χρόνον ποιέων ὅ κα

θέληι καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Μέντωρ Καλλιέρου. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Ἀρι-

στοκράτεος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Πατ[ρέ]ας καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Μέν-

πάντων καὶ ἀπελθέτω ἔχουσα ἃ κα κατασκεώσητα̣ι Μουσὶς συν̣ευ-

δοκέοντος Κλέωνος ἐπεί κά τι πάθη Κλέων. εἰ δέ τις ἅπτοιτο μετὰ τὸ

μεταλλάξαι Κλέωνα Μουσίδος ἐπὶ καταδουλισσμῶι, βέβαιον παρε-

Πραξ̣ίας καὶ οἱ ἄρχοντες Δαμόστρατος, Ἀριστόβουλος, Τίμων

Καλλικλέος καὶ ἰδιῶται Εὐαγόρας, Τισέας, Τιμόκριτος, Καλλείδας.

Δελφοὶ, Δαΐφαντος, Πολυκράτης Βοαῖοι, Στρατόνικος Ὑρ̣νιεύς, Πολέμαρ-

τ’ ἄνδρα ἢ ὕστερον ἐγδοθῆ Δικαία παθόντος τι Φίλωνος, ἐ[λευθέρα ἔσ]τω Σωτηρὶς καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ

πάντα χρόνον ποιέουσα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κ[α θέ]λη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωτηρίδος ἐπὶ καταδου-

λισμῶι παθόντος τι Φίλωνος καὶ ἐγδεδομένας Δικαίας ποτ’ ἄνδρα, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν

ωτῆρες κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Τιμόκριτος Εὐκλείδα̣,

Σ̣ώστρατος Ξενοκλείδα Δελφοί. εἰ δέ τις ἅπτοι-

το Ψιφύρας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρε̣-

ὠνὰν ἐφ’ ὅτωι ἐλεύθε[ρ]ον εἶ̣[μ]εν Δαίδαλον καὶ ἀνέφαπ[τ]ον ἀπὸ

πάντων τὸν̣ πάντα [χ]ρόνον ποιοῦν̣τα ὅ κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφά-

πτοιτο Δαιδάλου ἐπὶ καταδουλισμῶ, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν̣

νον ποιέουσα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νό-

μον τᾶς πόλιος Μέντωρ Καλλιέ̣ρου. εἰ δέ τίς κα ἐνάπτηται Ἡρακλήας ἐπὶ κατα̣-

δουλισσμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι Πατρέ̣-

πτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον κυριεύων αὐσωτοῦ καὶ ἀποτρέχω̣ν οἷς κα θέλη.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι Μενάνδρου, κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλ̣έ̣-

ω̣ν Μένανδρον ὡς ἐλεύθερον ἐόντα ὑπὲρ τὸν θεὸν ἀζάμιος ἐὼν καὶ ἀνυπόδικος πά-

ποιέων ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλι-

ος Διόδωρος Ἡράκωνος. εἰ δέ τις καταδουλίσζοιτο Σώστρατον, κύριος ἔστω συλέ-

ων ὁ παρατ̣υχὼν ὡς ἐλεύθερον ἐόντα ἀζάμιος ἐὼν καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκας καὶ ζα-

[β]α̣ιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶ[ς] πόλιος Φιλοκράτης Ξένωνος.

εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ καταδουλισσμῶι Παραμόνας, βέβαιον

παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Ζωῒς καὶ ὁ

[π]τ̣ος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον ποιέουσα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσα

[ο]ἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Ξένων Γλαύκου. εἰ δέ τις ἅπτοι-

το Εὐβιότας ἐπὶ καταδουλισσμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀ-

στατήρων τεσσαράκοντ̣α̣ τεσσάρων καὶ τὰν τιμὰν ἀπέχοντι πᾶσαν. βεβαιωτὴρ

κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Νίκανδρος Βούλωνος. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο̣ Δεξίππου ἐ-

πὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἱ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βε-

τὸν πάντα χρόνον. βεβαιωτῆρες καὶ προστάται κατὰ τοὺς νόμους Θευ-

φάνης, Ἀριστόμαχος Τρειτεῖς. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο μετὰ τὸ μεταλ-

λάξαι Δαμόφιλον καὶ Καλλικράτειαν Σατυρίωνος καὶ Σόφω-

ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον ποιέουσα ὅ κα θέλη. βεβαιωτὴρ κα-

τὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Διόδωρος Ἡράκωνος. εἰ δέ τι̣ς ἅπτοιτο

ἐπὶ καταδουλισσηῶι Εὐφροσύνας, βέβεβαιον βέβαιον παρεχόντων τῶι θε-

νον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως. ἐπεὶ δέ κά τι πάθη Ἀρχέλαος

καὶ Λύσιον, ποιησάτω τὰ ποτὶ γᾶν καὶ τὰς ἀλλαθεάδας Σωσίνικος. εἰ δέ τις

ἅπτοιτο μετὰ τὸ μεταλλάξαι Ἀρχέλαον καὶ Λύσιον ἐπὶ καταδου-

χρόνον. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος

Τιμόκριτος. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Σωσίχας ἐπὶ καταδου-

λισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν

ὧι ὄνομα Σέλευκος τὸ γένος Σύρον, τὸ δὲ γυναικεῖον ἇι ὄνομα Ἀφροδισία τὸ γένος

Σαρμάτισσαν, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν ὀκτώ, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν, καθὼς ἐπίστευσα[ν]

Σέλευκος καὶ Ἀφροδισία τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ὥσστε ἐλεύθεροι εἶμεν καὶ ἀνέφαπτοι ἀπ[ὸ]

παντὼ τὸν πάντα βίον ποιέοντες ὅ κα θέλωντι καὶ ἀποτρέχοντες οἷς κα θέλωντι. βε[βαι]-

ωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Καλλικλῆς Τίμωνος. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ καταδουλισ-

σμῶι Σελεύκου ἢ Ἀφροδισίας, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμε-

τὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Διονύσιος Ἀσάνδρου, Δάμων Ξενοστράτου.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι Λαΐδος, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν

οἵ τε ἀποδόμενοι Μενὼ καὶ Καλλίας καὶ οἱ βεβαιωτῆρες Διονύσιος, Δάμων· ὁμοίως δὲ καὶ οἱ

πάντα βίον ποιέων ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχω̣ν οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νό-

μους τᾶς πόλιος Πάσων Δαμένεος. εἰ δέ̣ τις ἅπτοιτο Γλαυκία ἐπὶ καταδουλισ-

[μ]ῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν̣ ὅ τε ἀποδόμενος Μιθριδάτης

ἀποτρέχων οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Ἀριστό-

βουλος Πάτρωνος. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σώσου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον

π[α]ρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι Δάμων καὶ Ἀτεισίδας

ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα αὐτὰ θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Ἄρχων

Νεικοβούλου. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Ἀριστοκρατείας ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων

τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Κ̣λέων καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ἄρχ̣ων κατὰ τὸν νόμον τᾶς πό-

ὥστε ἐλευθέραν̣ καὶ ἀνέφαπτον εἶμεν τὸν πάντα χρόνον. βεβαιωτὴρ κατὰ

τὸν νόμ̣ον τᾶς πόλιος Τιμοκλῆς Πολύωνος. εἰ δέ τίς κα καταδουλίσζηται

Εὐπορίαν, κύριος ἔστω ὁ παρατυγχάνων συλέων αὐτὰν καὶ ὁ βεβαιωτὴρ βε-

τρεχόντων ἔχουσαι πάντα μετὰ τὸ μεταλλάξαι ․․․․․․․․ειαν καὶ ․․․․․․․

καὶ ․․․․․. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτω ὁ βε-

βαιωτὴρ Ἀσκλάπων τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. εἰ δέ μὴ παρέχοι βέβαιον τὰν ὠ-

τὸν πάντα χρόνον. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον Φιλόξενος Δωροθέ-

ου Ἀμφισσεύς. εἰ δέ τις ἅπτοιτο μετὰ τὸ μεταλλάξαι Τέλωνα καὶ Κλητὼ Σώ-

σου ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτω ὁ βεβαιωτὴρ τῶι θεῶι τὰ[ν]

τᾶ[ς] π[όλι]ος [Εὐάγγε]-

λος Πάτρωνος. εἰ δέ [τις]

ἅπτοιτο Εὐαμέρου ἐπὶ [κ]ατ[αδου]-

βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλι-

ος Βαβύλος Αἰακίδα. εἰ δέ τις ἅπτοι-

το ἐπὶ καταδουλισμῶι Δημητρίας, βέ-

ποτρέχουσα οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Ἀ[ντάνωρ Ἀντά]-

νορος. εἰ δέ τις ἅπτοιτο Δω[ρ]ήματος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον πα[ρεχόντων τῶι θε]-

ῶι τὰν ὠνὰν ἅ τε ἀποδομένα Νίκαια καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ἀντάνω[ρ. εἰ δέ τις καταδουλί]-

ζοιτο Δώρημα, κύριος ἔστω σ[υ]λέων ὁ παρατυχὼν ὡς ἐλευθέραν ἐ[οῦσαν ἀζάμιος ὢν]

σα Σωσικράτεια παρὰ Νεικαίου, ἐπεί κά τι πάθη Νεικαῖος. βεβαιωτῆρες κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος

Κλέων Κλευκρίτου Ἐρειναῖος, Τιμόκριτος Εὐκλείδα Δελφός. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ καταδου-

λισσμῶι Σωσικρατείας, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Νει-

στράτου, Φίλαγρος Διοδ[ώ]ρου, [Ν]ίκαρ[χ]ος Ἰόλλα Ἀμφ[ισ]σεύς,

Ἀλέξανδρος Τισέα Κυτεινιεύς, Χαρίδα[μος]

Ἀνδρομένεος, Φιλοκράτης Φιλοδά-

τ̣ὸ ἐξωτηρίος, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν, καὶ τὰν τιμὰν ἀπέχει πᾶσαν. βεβαιω-

τῆρες κατὰ τὸ σύνβολον Σάτυρος Κάρπου Δελφός, Τισίας Ἀγακλέος Χαλεύς·

ἐφ’ ὧτε ἐλευθέραν εἶμεν Σωσύλαν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων, καθὼς ἐπί-

σ̣τευσε Σωσύλα τῶι θεῶ τὰν ὠνάν. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωσύλας ἐπὶ καταδου-

λισμῶ, βέβαιον παρεχόντω ἅ τε ἀποδομένα Θεαρὶς τῶι θεῶ τὰν ὠνὰν καὶ

τὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Δαμοφάνης Ἀρίστω-

νος. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ζωπύρας ἐπὶ καταδουλισμῶι,

β̣έβαι̣ον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀπο-

καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων ποιοῦντα ὅ κα θέ-

λη καὶ ἀποτρέχοντα ἇ κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοι-

το Ἀπολλωνίου ἐπὶ καταδουλισμῶ, κύρ̣ιος̣ ἔστ[ω]

των, ποιοῦσαν ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσαν ἇ κα

θέλη. εἰ δέ τις [ἐφ]άπτοιτο Ῥόδας ἐπὶ καταδουλισμῶ,

κύριος ἔστω ὁ παρατυχὼν συλέων ὡς ἐλευθέ-

θέρους εἶμεν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον.

εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀγαθαρχίος ἢ Εὐγενείας ἢ Καλλιμάχου ἢ Νι-

καίου ἐπὶ καταδουλισμῶ, ἀποτεισάτω τῶ Ἀπόλλωνι ἀργυρίου μνᾶς [τ]ριά-

τὰν ἰδίαν θρεπτὰν Ἀφροδεισίαν δωρεάν, ἐφ’ ὧ[ιτε ἐλευ]-

θέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ [πά]ντω[ν]. εἰ δέ τις ἐ[φάπ]-

[τ]οιτο Ἀφροδεισίας ἐπὶ καταδουλισμῶ, ὁ βεβαιωτὴρ βέ[βαι]-

[χρ]όνον ποιοῦσαν ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσαν

ἇ κα θέλη. εἰ δέ τις καταδουλίζοιτο Ζωπύρ[αν],

[κ]ύριος ἔστω ὁ παρεντυχὼν συλέων Ζωπύραν [ἀνυ]-

[ποτρέχουσα οἷς κα θέλη. βεβ]αιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος Ἀριστόδαμο[ς Σ]ωτάκ[ου].

[εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο ἐπὶ κατα]δουλισσμῶι Λυσοῦς, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠ-

[νὰν ὅ τε ἀποδόμενος Ἀστία]ς καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ἀρισ[τ]ό[δα]μ[ο]ς. εἰ δὲ μὴ παρέχοιν βέβαιο[ν]

[χει πᾶσαν, ἐφ’ ὧιτε ἐ]λεύθε̣ρον εἶμεν Σ[κ]όπαν καὶ ἀνέφαπτον ποι[έ]οντα ὅ κα θέ-

[λη· εἰ δέ κά τις ἅπτοιτο Σκόπα, κύριο]ς ἔσ[τ]ω [Σ]κόπας συλέων αὐσωτὸ[ν] ἐ[π’] ἐλευθερίαι καὶ πᾶ[ς]

[ὁ παρεντυχὼν ὁμοίως ἔστ]ω κύριος συλῆν ἐπὶ τὸν θεὸν ἐπ’ ἐλευ[θ]ερίαι Σκόπαν ἀζάμι-

[ἄρχοντος Εὐδώρου, μ]ηνὸς Ἀμαλίου, ἀπέδοτο Τίσ[ι]χον Ὀρθαίου, συνευδοκ[έ]-

[οντος Ἀστοξέν]ου, τῶι Ἀ[π]όλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικῆον ἇ[ι ὄνομα]

[Φιλωτὶς ἐν]δογενῆ τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶ[ν] τριῶν καὶ ἡμιμ[ναίου],

[καὶ τὰν τιμὰ]ν ἔχει. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς [πόλιος]

[τ]ὸν πάντα βίον [καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων ποιέων ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. εἰ]

[δ]ὲ τις ἐπι[λ]αμβάνοιτ[ο — — — — — ἐπὶ καταδουλισμῶι — — — — — κύριος ἔστω]

[σ]υλέων ὁ παρατυχ[ὼν ἐπ ἐλευθερίαι ἀζάμιος ὢν καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκας]

θέλη· βεβαιωτὴρ κ[α]τὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιο[ς Σώ]-

στρατος [Σω]τ[ύ]λου. [εἰ] γέ τ̣ι̣ς ἅπ[το]ιτο Εὐκλήας ἐπὶ κα[τα]-

[δο]υλισμῶι, βέβαιον π[α]ρεχόντων τ[ῶ]ι θεῶι τὰν

[καὶ ἀποτρέχοντες οἷς κα] θέλωντι. [βεβαιωτὴρ κατὰ τον νόμον τᾶς πόλιος]

[— — — — — — — — — — — —]ευς. εἰ [δέ τις ἐφάπτοιτο — — — — — — — — —]

[— — — — — ἐπὶ καταδουλ]ισσμῶι, βέ[βαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν]

[ἀπὸ πάντων τὸ]ν πάντα χ[ρόνον. βεβαιωτὴρ κατὰ]

[τὸν νόμον Εὔδ]οκος Πρ[αξία. εἰ δέ τις καταδουλί]-

[ζοιτο — — — —]ιαν, κυρία ἔ[στω συλέουσα αὐσωτὰν]

παρασκευάζει καὶ κοινᾶι τᾶι πόλει καὶ καθ’ ἰδίαν ἀεὶ τοῖς ἐντυγχανόντοις τῶν πολειτᾶν

ἐν ἃ κά τις αὐτὸν παρακαλῆ συνποτιγινόμενος μετὰ πάσας προθυμίας καὶ λέγων καὶ πράσ-

σων διὰ παντὸς περί τε τοῦ ἱεροῦ καὶ τᾶς πόλιος ἁμῶν· ἀγαθᾶι τύχαι· δεδόχθαι τᾶι πόλει τῶν

[ωνα κ]αὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον. βεβαιωτῆ[ρ]ες

[κατ]ὰ [τὸν] νόμον Ξένων Πολύωνος, Πάτρων Θρασέα. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο

[Σαραπί]ων[ο]ς ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τὰν ὠνὰν τῶι

[․․․․․]ου̣, ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερον εἶμεν Σωσίαν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πά-

[ντα χρόνον ποιέοντι ὅ κα θέ]λη καὶ ἀποτρέχοντι οἷς κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωσί[α] ἐπὶ κατ[α]-

[δουλισμῶι, βέβαιον παρεχόν]τω τῶι̣ θε̣ῶ̣ι̣ τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος καὶ ὁ βεβαιωτήρ· εἰ δὲ [μὴ παρέχοιν]

[τα βίον ποιέουσαν ὅ κα θέληι καὶ ἀ]ποτρέχουσαν οἷς κα θέλη[ι. βεβαιωτὴρ κ]ατὰ τὸν νόμον

[— — — — — — — εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο — — — — — ἐπὶ καταδου]λισ[μῶι, βέβαιον]

[παρεχό]ντω τῶι θεῶι τὰν ὠ[νὰ]ν ἅ τε [ἀποδομένα — — — — — — — —]ΚΑ[— — — — —]

[τ]ῶ[ι Ἀ]πόλλ[ωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον] κ[ορ]άσιο[ν] ἇ[ι] ὄνομα Σωσίχα τὸ γένος ἐνδογε-

[νῆ τιμᾶς ἀργυρίου — — — — — —. βεβαιωτὴρ — —]τιμος [․․․]ωνος. [εἰ] δέ τι[ς] ἐφάπτοιτο [Σ]ωσίχας

[ἐπὶ καταδ]ου[λι]σμῶι, [βέ]βαι[ον παρεχόντω τ]ῶι θεῶι τὰν [ὠνὰν ὅ] τε [ἀ]ποδόμενος καὶ ὁ βε[β]α[ιω]-

[κλῆς — — — — — — — — — — — — καθὼς ἐπίστευσε Εἰσιὰς τ]ῶι θεῶι [τ]ὰν [ὠνὰν ἐφ’ ὧιτ]ε [ἐλ]ευθ[έ]ραν εἶ-

[μεν καὶ ἀνέφ]απτο[ν ἀπὸ] πάν[τ]ων τὸμ πάντα βίον· εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο [Εἰσι]άδος

[ἐπὶ καταδου]λι̣σ̣μ̣ῶ[ι, βέβαιον πα[ρε]χ[όν]τω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος κ̣αὶ ὁ βεβαιω-

γραμμ[ατ]εύοντος δὲ βουλᾶς Φ[ι]λοξέ[νου τ]οῦ Νικομάχου, ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδο-

το Μυρ[τὶς Ἀ]ντιχάρεος, [συνευδοκ]έοντος καὶ τοῦ ἀνδρὸς αὐτᾶς

Σωσι[γέ]ν[εο]ς, τ̣ῶι Ἀπόλλων[ι] τ[ῶι Π]υθίωι σῶμα γυναικεῖον ἐνδογενές,

[καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλ]η̣ι· [β]εβαιωτῆρε̣ς κ̣ατὰ τὸν νόμον τ̣[ᾶς πόλιος]

[․․․․․․․․․․․․․․]νδικ[․․․․․]δ[․]τ[․․․. εἰ δέ τις ἐφάπτοι]το Εὐπ̣ο̣ρία[ς] ἐπ[ὶ]

[καταδουλι]σ̣μῶι, κύρ̣ιο[ς ἔστ]ω̣ [ὁ παρατυχ]ὼν [σ]υλέων Ε[ὐπορίαν ὡς ἐλευθέραν]

εῶ̣ι, ἐφ’ [ὧι]τε ε̣[ἶμε]ν̣ ἐλε[υ]θέρα κ[αὶ ἀν]έφ[α]πτο[ς]. β[ε]βα[ι]ω-

[τὴρ κατὰ τὸν νόμον — — — — — —]ς̣. εἰ δέ τ[ι]ς ἐ[φ]άπτ[οι]-

[το Ε]ὐπορίας ἐ[πὶ κ]ατα[δου]λι[σ]μῶ[ι̣], βέβαι[ο]ν παπε[χόν]-

[τὰ ἓξ ἔτη] ἀνεγκλήτως, ἐλεύθερος ἔστω Σώπολις καὶ ἀποτρεχέ-

τω οἷς κα θέλη. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Σωπόλιος ἐπὶ καταδουλισμῶι, βέ-

βαιον παρεχόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν οἵ τε ἀποδόμενοι καὶ ὁ βεβαιω-

Σύνετον καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον. εἰ δέ

τις ἐφάπτοιτο Συνέτου ἐπὶ καταδουλισμῶι, κύριος ἔστω ὁ πα-

ρατυχὼν συλέων ὡς ἐλευθέραν οὖσαν ἀζάμιος ἐὼν ὁ

[τὸν πάντα] β[ί]ον πο[ι]έ̣ο̣υσαν ὅ κα θ[έληι κ]αὶ ἀ[ποτρέ]-

χου[σ]αν ο[ἷ]ς κα θέ[ληι. εἰ δέ τις ἐφά]πτοιτο Διο-

ν[υσίας ἐπὶ καταδ]ουλισ[μῶι, κύριος] ἔ[στ]-

[τοῦ Ξ]έν̣ων̣ος, Τιμοκ[ρ]άτεος τοῦ Α[․․]

[․6-7․․]Δ̣․Ν̣Ε̣Ο̣․Δ̣․ΟΤ̣Ι․․․Σ̣ΑΝ̣․․․․Ω̣

[․․․․]Σ̣Ε̣Κ̣․․․․Υ̣Δ̣Λ̣Ε̣․․․․․․․․․․․․Η̣․

[νον ποιο]ῦσ[α]ν ὁ [κα] θέλη καὶ ἀποτρέχου-

[σαν οἷ]ς κα [θέλη]ι̣. [εἰ] δέ τις ἐφάπτοιτο

[ἐπὶ καταδουλι]σμῶ Ῥό[δ]ας, βέβαιον

[τε] ἐλευθέραν εἶμεν Ἀφροδισίαν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων ποιο[ῦσ]αν ὅ κα θέλ[η καὶ] ἀποτ[ρ]έχουσα οἷς [κα θ]έλη, ἐπ[εὶ]

[δέ κα] τελ[ευτά]σ[η Σ]τρατώ. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο Ἀφροδισίας ἐπὶ καταδουλισμῶι, β̣έ̣βαιον πα̣-

[ρεχόντων τὰ]ν ὠνὰν τῶι θεῶι ἅ τε ἀποδομένα καὶ οἱ βεβαιωτῆρες· εἰ δὲ μή, πράκτιμοι ἐόντω[ν μνᾶν] δέκα καὶ ὁμο[ίως]

πτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον π[οιο]ῦσα ὅ κα θέλη καὶ [ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλη].

βεβαι[ωτὴ]ρ κατὰ [τ]ὸν ν[όμ]ον τᾶς π[όλι]ος Ξένων Ἀρίστων[ο]ς ΦΕ[․]. [εἰ δέ] τι[ς ἐφάπτοιτο]

[Ἀφροδισίας ἐ]πὶ καταδο[υ]λισμ[ῶι, β]έβαιον παρεχόντων τ[ὰ]ν ὠν[ὰν τῶι θεῶι ὅ τε] ἀποδό-

ε̣ὔχρ̣η̣στον αὐτοσαυτὸν παρασκευάζει καὶ κοινᾶι καὶ κα[θ’] ἱδ[ί]-

[α]ν [περ]ὶ ὧν κά τις αὐτοῦ τυγχάνη χρείαν ἔχων, σπουδᾶς̣ [κ]αὶ φ̣ι̣λ̣ο̣-

[τιμίας] οὐ̣θ[ὲν] ἐν[λε]ί[π]ω[ν], ὅπως οὖν καὶ ἁ πόλις φαίνηται τιμ[έου]-

[εἶμεν τοὺς Ἡρακ]λειώτας τῶν Αἰτωλῶν ἐπεὶ τυγχάν[η]ι

[․․․․․․․․․․․․․․․․] καὶ εἴ τίς κα ἀποστέλληται πρεσβεία

[․․․․․․․․․․․․․․․․․․]αιον διαλέγεσθαι ὑπὲρ αὐτῶν κατὰ

τ’ ἰδίαν τοῖς ἐντυγχανόντοις τῶν πολ[ι]τᾶν· ἐ̣ν̣ ἃ̣

κά τις αὐτὸν παρακαλῆ, συμποτιγινόμενος με̣τὰ

πάσας προθυμίας ἐν οἷς κα τυγχάνωντι χρε[ί]αν ἔ-

δότω ἀργυρίου μνᾶς τρεῖς Ἀγαθοκλέα καὶ Εὐγενέα καὶ ἀπο[λελυμέ]-

να ἔστω τᾶς παραμονᾶς. εἰ δέ τις [ἐ]φ[ά]πτοιτο Ὀνασιφό[ρου ἐπὶ κα]-

ταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχέτωσαν τῶι θεῶι τὰν ὠνὰ[ν αἵ τε ἀπο]-

[θερος καὶ ἀνέφ]απτος ἔσται ἀπὸ πά[ντω]ν τὸν πάντα χρόνον, ποιῶν ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέ-

[λη. εἰ δέ τις ἐ]φάπτοιτο Ἀγαθοκλέος [ἐπὶ κ]αταδουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντω τὰν ὠνὰν τῶ θεῶ ὅ τε

[ἀποδόμ]ε̣νος Ἁβρόμαχος καὶ ὁ βεβαι[ωτὴ]ρ Εὔδωρος· εἰ δὲ μὴ παρέχοιν βέβαιον τὰν ὠνὰν τῶ θεῶ, πρά-

[ἅ κ]α θέλῃ καὶ ἀποτρέχο[ντα οἷς κα θέλῃ].

[εἰ] δέ τις ἐφάπτοιτο Σω[στράτου ἐπὶ καταδου]-

[λ]ισμῶι, βέβαιον παρ[εχόντω τῷ θεῷ τὰν]

Ἀγασικράτης· ἔδοξε τοῖς ἱερομνήμοσι, τὴν αὐτὴν εἶναι προδικίαν καὶ ἀσφάλειαν Δάμωνι καὶ αὐτῶι καὶ τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτῶι, κα[ὶ πολέμου καὶ εἰρή]-

νης, ἥμπερ καὶ τῶι ἀδελφῶι Ἀγαθοκλεῖ· ἐὰν δέ τις αὐτὸν ἄγηι ἢ τῶν τούτου τι, τὸμ μὲν ἄγοντα ἀποτεῖσαι χιλίους στατῆρας ἱερ[οὺς τῶι Ἀπόλλωνι, καὶ]

Δάμωνι ὑπόδικον εἶναι ἐν ἱερομνήμοσιν· τὴν δὲ πόλιν τῶν Δελφῶν καὶ τῶν ἄλλων ὃς ἂν παρ[ατυγχάνηι Ἀμφικτιό]ν̣ω̣ν̣ [Δ]άμω[νι κυρίους εἶναι πράσσον]-

τας, ἐὰμ μή τις ἄγηι πρὸς ἴδιον συμβόλαιον ἐγκαλῶν τι αὐτῶι Δάμωνι· ἀναγράψαι δ̣ὲ̣ [τ]ὸ ψ[ήφισμα τόδε — — — — — — — — — τὸν γραμματέα?]

τῶν ναοποιῶν ἐν τῶι ἱερῶι τοῦ Ἀπόλλωνος.

... τὴν δὲ πόλιν τῶν Δελφῶν καὶ τῶν ἄλλων ὃς ἂμ παρ[ατυγχάνηι Δελφῶν ἢ ξέ]νων [Δ]άμω[νι, κυρίους εἶναι κωλύον]-

τας, ἐὰμ μή τις ἄγηι πρὸς ἴδιον συμβόλαιον ἐγκαλῶν τι αὐτῶι Δάμωνι· ...

[κ]αὶ τ[οῖ]ς εὐεργετοῦσι τὸν θεὸν καὶ τοὺς Ἀμφικτύονας·

ἐὰν δέ τις ἀ[δι]κ[ήσ]ηι τινὰ αὐτῶν, ὑπόδικον εἶναι ἐν [τοῖς Ἀ]μφι-

[κτύοσ]ιν κατὰ τὸν νόμον, ἐπειδὴ φαίνονται εὐεργετηκότ[ες]

τὰν ὠνάν, ὅπως ἐλευθέρα ἦται Νικοβούλα ἐπί κα μεταλλάξῃ τὸν βίον Εὐκράτης·

εἰ δέ τις καταδουλίζοιτο Νικοβούλαν μεταλλάξαντος Εὐκράτεος τὸν βίον, κυρί-

α ἔστω ἅ τε πόλις τῶν Δελφῶν καὶ ἄλλος ὁ θέλων συλέοντες καὶ προϊστάμε-

οἷς κα θέλῃ ἐλεύθερος ἐών. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος

Ἄθαμβος Ἀθανίωνος. εἰ δέ τίς κα ἐφάπτηται Χρησίμου ἐπὶ κατα-

δουλισμῶι, βέβαιον παρεχόντων τῶι θεῶι τὰν ὠονὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδό-

ῶι τὰν ὠνάν. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον Ἄθαμβος Ἀθανίωνος. εἰ δέ

τις ἐφάπτοιτο Εὐνόου ἢ καταδουλίσζοιτο, κύριος ἔστω ὁ παρατυγ-

χάνων συλέων καὶ ἀποβιαζόμενος Εὔνουν ὡς ἐλεύθερον ὄντα ἀζά-

τα βίον, ποιέουσα ὅ κα θέλῃ καὶ ἀποτρέχουσα οἷς κα θέλῃ. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νό-

μον τᾶς πόλιος Ἄρχων Καλλία. εἰ δέ τις ἅπτοιτο ἐπὶ καταδουλισμῷ Ἀγαθοκλείας,

βέβαιον παρεχέτω ὅ τε ἀποδόμενος Θεύξενος καὶ ὁ βεβαιωτὴρ Ἄρχων τῶι θεῶι

ὠνὰν τῶι θεῷ ἐφ’ ὅτῳ ἐλευθέραν εἶμεν τὸν πάντα χρόνον ποιοῦσαν ὅ κα θέλῃ

καὶ ἀποτρέχουσαν ᾇ κα θέλῃ. εἰ δέ τις καταδουλίζοιτο Σωσίχαν, κύριος ἔσ-

τω ὁ παρεντυχὼν συλέων Σωσίχαν ἀνυπόδικος ὢν καὶ ἀζάμιος πάσας

θεῶν καὶ οἱ πρυτάνεις καὶ ἄρχοντες καὶ [τ]ὰ ἄλλα ἀρχεῖα καὶ οἱ λαμπαδισταί, ἀφ’ ἑκάστας φυλᾶς ἄν-

δρες δέκα· καταγραψάτωσαν δὲ τοὺς λαμπαδίξοντας οἱ ἁγεμόνες τᾶν φυλᾶν· εἰ δέ τις τῶν ἁ-

γεμόνων μὴ παράσχοι εὐτάκτους τοὺς λαμπαδίξοντας, πράκτιμος ἔστω τᾶι πόλει ἀργυρίου δέκα

τὸν δαμόσιον πίνακα, καθὼς νομίζεται· ὁ δ[ὲ] δρόμος γινέσθω ἐκ τοῦ γυμνασίου ἄχρι ποτὶ τὸν βω-

μόν, ὁ δὲ νικέων ὑφαπτέτω τὰ ἱερά· εἰ δέ τ[ι]ς, τῶν ἁγεμόνων καταγραψάντων τοὺς ἐν ἁλικίαι, μὴ

θέλοι πειθαρχεῖν δυνατὸς ὤν, πράκτιμο[ς ἔ]στω τῶι ἁγεμόνι καὶ τοῖς ἄλλοις λαμπαδισταῖς ἀ[ρ]-

[ἄσυλον] εἶμεν αὐτὸ τὰ ἀπ’ Αἰτωλῶν καὶ τῶν ἐν Αἰτωλίαι κατοικεόντων καὶ μηθένα ἄγειν μηδὲ ῥυσ[ι]-

[άζειν ἐ]ντὸς τῶν ὁρίων· εἰ δέ τίς κα ἄγῃ ἢ ῥυσιάξῃ ἢ ἀποβιάξαιτο ἢ διεγγυάσῃ, ὑπόδικον εἶμεν ἐν τοῖ[ς]

[συνέδρ]οις τῶι ἀδικηθέντι καὶ ἄλλωι τῶι θέλοντι ἐν ταῖς ἐκ ποτιστάσιος δίκαις· ἀποστέλλειν δ[ὲ]

[θεωρ]οὺς ἐν Πέργαμον, ἐπε[ί] κα ἁ θυσία καθήκηι τᾶι Ἀθάναι τᾶι Νικαφόρωι· τᾶς δὲ ἐκπονπᾶς ἐπι-