Τ(ίτον) Φλάουιον Ἀριστίωνα

Ἰουλιανὸν τὸν κράτιστον

κληρονόμῳ χρησάμενον

Τ(ίτος) Φλ(άουιος) Γόργος

ὁ κράτιστος

τὸν γλυκύτατον

Iuncum

praef(ectum) coh(ortis) I

Pannoniorum, trib(unum)

cohortis V gemellae

civium Romanorum,

Ἀντωνεῖνον

τὸν κράτιστον

ὑὸν Τ(ίτου) Φλ(αουίου) Οὐηδ(ίου)

[Τ(ίτον) Φλάουιον Οὐήδιον]

[Ἀπελλᾶν τὸν κράτιστον,]

[κυαίστορα κανδιδᾶτον,]

ἀνεψιὸν Φλαβίας Ἀννίας

Ἀπελλιανῆς τῆς κρατίστης,

ἔκγονον Φλαβίων

[³³ἀδελφῆς Οὐηδ(ίου) Ἀντωνείνου

τοῦ τῆς κρατίστης μνήμης,

τοῦ χρησαμένου κληρονόμῳ

Ἀπέλλαν

τὸν κράτιστον

ὑὸν Τ(ίτου) Φλ(αουίου) Οὐηδ(ίου)

[hic]ulorum, adiut(ori) proc(uratoris)

[a]b ornamentis

[adiutores] et tabel(larii) q(ui) s(unt) sub cura

[Cyrni, accepto]rem [vehi]-

[culorum, adiut(ori) pr]oc(uratoris) [ab ornamentis]

Τ(ίτον) Φλ(άουιον) Φαῖδρον τὸν κράτιστον

ὑπατικὸν,

Pollioni v(iro) e(gregio)

praef(ecto) coh(ortis) I Thracum Sy-

riacum (sic) tribuno leg(ionis) I Italicae

[Οὐ]ειρίου Λούππ[ου — καὶ Οὐειρίου]

[Κα]σσίου τῶν κρ[ατίστων καὶ Οὐει]-

[ρίας] Φλωρείνης σ[υνκλητικῆς, ἀδελφιδῆς? Οὐειρίου]

[μι]δίας Μυσία[ς — πρεσβευτοῦ καὶ]

[ἀντ]ιστρατήγου Ι̣[—]

[ἱερε]ίας τῆς Ἀρτέ[μιδος —]

[δί]κ̣ας ἀγορεύσαν[τος —]

[․c.5․] τοῦ κρα[τίστου —]

[Γναῖον Πομπήϊον —]

τὸν κράτιστον συνκλητικόν,

νεωκόρον τῶν Σεβαστῶν,

Ἀμοίνου

τοῦ τῆς κρατίστης μνήμης,

νεωκόρου διὰ γένους ναοῦ

[Ἐ]ρ̣υκίου Κλάρου ὑπάτου

[ἡγ]εμόνος Ἰουκαίας, ἀντι-

[στ]ρατήγου τοῦ κυρίου Αὐ-

[τ]οκράτορος Μ(άρκου) Αὐρηλίο[υ]

θεὸν Ἁδριανόν, πρεσβευτ[ὴν]

θεοῦ Ἀντωνίνου καὶ ἀντιστρά-

τηγον τῆς ἄνω Γερμανίας καὶ τοῦ

Ἀντωνίνου καὶ Οὐήρου τῶν Σεβα-

στῶν καὶ ἀντιστράτηγον τῆς κατὰ Λού-

γδωνον Οὐελτικῆς καὶ τιμητὴν τῶ[ν]

[Κό]ϊντον Ποπλίκιον Κοΐντου υἱ[ὸν]

[ἀ]ντιταμίαν καὶ ἀντιστράτηγο[ν]

[ἀ]νδραγαθο(ῦ)ντα ἀρετῆς ἕνεκε[ν]

β̣ευτὴν Σεβαστοῦ καὶ ἀν-

τιστράτηγον Λυκίας καὶ

Παμφυλίας καὶ Ἰουδαίας καὶ

M(arcus) Aemilius M(arci) f(ilius) Pal(atina)

Pius praef(ectus) coh(ortis) I Bosp(oranorum)

et coh(ortis) I Hisp(aniorum) legato (sic).

ων Κυκλάδων, πρεσβευτὴν

καὶ ἀντιστράτηγον Ἀσίας, πρεσ-

[βευ]τ[ὴν καὶ ἀν]τιστράτηγον Σικελ[ί]-

[ας —]

ordinis civita-

tis Ephesiorum

τῆς πρώτης καὶ

ἀγαθῆι τ[ύχ]ηι·

τὸν κράτιστον ἐπίτροπον

[—]

τὸν κράτιστον ἐπίτροπον

τοῦ Σεβ(αστοῦ) ἡ Ἀπολλωνια-

[praef(ecto) alae? — P]annonior[um, trib(uno) leg(ionis) —]

[— praef(ecto) coh(ortis)] I Ituraeor[um —]

[—u]s Aug(usti) n(ostri) v[erna arcarius]

praeposito

iustissimo.

[οὐδ]έ̣ποτε κατά τινος [ἐκκαλεσά]-

[μενος] οὔτε τις κατ’ ἐ̣[μοῦ]

[— Αὐτοκράτορος Καίσαρος Σ]εβαστοῦ, δημάρχ[ωι Ῥωμαίων, στρατηγῶι Ῥωμαίων, —]

[— πρεσβευτ]ῆ̣ι καὶ ἀντιστρατή[γωι —]

[πρεσβευτῆι Αὐτοκράτορος Καίσα]ρος Σεβαστοῦ [λεγεῶνος —]

[σ]ωτῆρος κ̣[αὶ κτίστου]

[τ]ῆς πατρίδο[ς]

[ἡ] κρατίσ[τη βουλὴ]

[καὶ] ὁ ἱερώ[τατος δῆμος]

ἀγαθῃ τύχῃ·

ἡ κρατίστη καὶ φιλοσέβ(αστος)

Ἐφεσίων βουλή

ἡ κρατίστη καὶ φιλοσέ-

βαστος Ἐφεσίων βουλὴ

[—] Ἐφεσ̣[ίων ἡ]

κ̣ρ̣ατίσ[τη βουλὴ]

Σεβα[στ]οῦ Γερμ[ανικοῦ —]

καὶ ἀντιστράτ[ηγον —]

Τι(βέριος) Κλαύδιος Π̣[—]

καὶ μετὰ τὰ Ὀλύμπεια νεικήσαντα τοὺς ἐν Μακε̣[δο]-

νίᾳ ἀγῶνας ἀπαραδίσκευτον ἀπαρακόντιστον

ἄλειπτον, τελευτήσαντα ἐτῶν κδʹ καὶ μηνὸ[ς —]

[—]

[τ]ὸν κ[ρ]ά[τ]ισ[τον]

[μ]ετὰ πάσας ἱππικὰς

τὴν τειμὴν ἀναστησάσης

τῆς κρατίστης βουλῆς

παρ’ ἑαυτῆς.

Apollinaris, p[raef(ecto)]

coh(ortis) VI Petr[aeorum]

[⁵¹—]⁵¹

διὰ πρεσβευτοῦ κα[ὶ ἀν]-

τισστρατήγου Γ[αΐου]

[Κ]αρμινίου Γάλλ[ου,]

[— σ]ωτῆρος κ[αὶ κτίστου —]

[— τ]ῆς πατρίδο[ς —]

[κρ]ατίστης βουλῆς.

[—]επ̣ω̣[—]λ̣ο̣[—]ν.

[μισθ]οῦμεν τὴ[ν γῆν δ]ημ[οσί]αν, ἥτις ἦν τῶν παίδων τῶν Κλει[το]-

[φῶ]ντος, καθ’ ἅσσα ἐν[έμοντ]ο. ἐξαιρούμεθα παρὰ θάλασσαν ὁδὸν πόδας

χωρῶν εἰς λαγόνας πρὸς πελάγους μέγεθος·

πῶς δέ τις ἄν σε φράσειε, θεόκτιτον ἃ κατέχεις φῶς,

σώζουσ’ ἐν σεαυτῇ λείψανον εὐμετρίης;

[ξ]υνὸς Ἐνυάλιος, καί τις

κτανέοντα κατέκτα·

[τί]ς πόθεν εἰμ’, ὦ ξεῖνε,

[εἰ ε]ἴρεαι, οὐκ ἐπικεύσω·

❦ θ(εοῖς?) vacat κρ(ατίστοις?)·

θαυμάζις, παρο-

δῖτα, τὸν ἐνθάδε κί-

μενον ἥρω· τίς πόθεν

εἶς ἀνδρῶν, πόθι τοι

σιν εἴσην μοῖραν ἔχει ἥρω[ι]

Στρατονείκη. εἰ δέ τις ἣ[ν κ]ατέ-

χει τύμβος ζῶσάν ποτ’ ἐσ̣ε̣ῖ̣δ̣ε̣ν̣,

[οὐδέ τις] ἄλλος [ἀνὴρ τόσ]-

[σους θ]ανάτοιο τέλοσδ̣ε̣

[σῆμα τόδ’ — παιδὶ σὺν ἀρτι]γενεῖ

[οὔπω ἐεικοσέτις κεῖμαι ἐνὶ φθιμ]έ̣ν̣ο̣ις

[πάσης φθαρθείσης εὐτυχίας πρ]οτέρης

[—] ἧλον ἐμεῦ χαλκεῖον [—]

[—]τίσκοιο παῒς κλυτο[—]

provinci[ae Asiae]

patri pien[tissimo]

Ail(ius) Eupre[pes fil(ius).]

ἀπελευθέρου δεκαδάρχου καὶ Αἰλίου Ἑρμία ζῇ

ἀπελευθέρου αὐτοῦ· εἰ δέ τις πωλήσει ἢ ἀγο-

ράσει ἢ ἐκκόψει γράμμα, ἀποτείσει τῷ φίσκῳ

[— Αἰμι]λίαν Δημητρίαν

[ἐὰν δέ τις θελήσῃ —]εσθαι ἢ σκυβαλίσαι τι τῶν ἐνόντων,

[δώσει τῷ φίσκῳ 𐆖 —]

[τοῦτο τὸ μνημεῖον μόνον ἐστὶν Ἀλεξάν]δρας Ἀλεξά[νδρου —]

[— ἐὰν δέ τις ἕτερο]ν σῶμα θά[ψῃ, δώσει —]

γραμμένοι· εἰ

δέ τις τολμήσει

πτῶμα βάλαι ἢ

[τοῦτο τὸ μνημεῖ]ον μενεῖ ἄπρατον

[εἰς ἀεί· — εἰ] δ̣έ τ[ι]ς τολμήσει

[ἀποδοῦναι ἢ ἀπα]λλοτριῶσαι

αὐτοῦ Βερεν[είκης καὶ τέκνων]

εἰ δέ τις το[λμήσει —]

Ε̣ὐ̣όδου βουλευτοῦ καὶ Αὐρηλίας Τατίας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ τέκνων αὐτῶν·

εἰ δέ τις τολμήσει ἕτερον πτῶμα θάψαι ἢ

γράμμα ἐκκόψαι, δώσει τῷ ταμείῳ

αὕτη ἡ σορός ἐστιν Αὐρ(ηλίου) Νείκωνος ἀρτοκόπου καὶ γυναικὸς αὐτοῦ Αὐρ(ηλίας) Ἐπικρατείης· ἐν ᾗ σορῷ οὐδενὶ

ἔξεστι βληθῆναι, εἰ μὴ μόνοις τοῖς προγεγραμμένοις· εἰ δέ τις θελήσει πτῶμα ἐπιβάλαι ἢ γράμματα ἐκκόψαι,

δώσει τῇ φιλοπλίᾳ Φιλοβηδίων 𐆖 μ(υ)ρ(ίας) ῥωμανηιτὰς? καὶ τῇ φιλοπλίᾳ ἱεροῦ μακέλου τὰς αὐτὰς 𐆖 μ(υ)ρ(ίας) ῥωμανηστάς?·

πελευθέρων αὐτοῦ· εἰ δέ

τις θελήσει του ἐκκόψαι̣ τὰ

γράματα τὰ πρ̣ογεγραμένα

Αὐρ(ηλίου) Ῥούφου καὶ τε καὶ τέκνων αὐτῶν·

[ἐὰν δέ τις θελήσῃ ἐκ]κόψαι τὰ γράμματα ἢ πωλῆσαι, δώσει τῷ

[․․․․․c.15․․․․․․ καὶ τῷ τα]μείῳ 𐆖 φʹ· ζῶσιν.

[ἀ]πελευθέρων· τούτου τὸ [ἀντίγραφον ἀπετέθη]

[ἰ]ς τὸ ἀρχῖον· εἰ δέ τις τολ[μήσει ἐκκό]-

ψαι ἢ ἐξαλλοτριῶσαι, δώ[σει τῷ φίσκῳ δηνάρια]

[αὕτη ἡ σορός ἐστιν —] βουλευτοῦ καὶ γυνεκὸς αὐτοῦ Ε̣ὐγαμίας Ἐφεσίας τῆς καὶ Διαφερο̣ύ̣[σης —]

[— ἐὰν δέ] τις θελήσει ἕτερος τὰ ὄστεα μεταβάλε ἢ γράμμα ἐκκόψε, δώσει [—]

ρονόμου [μ]ου· ζῶσ[ιν·]

εἰ δέ τις τολμή[σει γράμ]-

μα ἐκκόψαι ἢ με[τεπιγρά]-

νον Ἰουλίᾳ Σατορνείλῃ καὶ ἐκ τοῦ γέ-

νους αὐτῆς· εἰ δέ τις τολμήσι, δώσι εἰς τὸ ἱερώ-

τατον ταμῆον 𐆖̣ ͵ε̣.

καὶ τέκνων αὐτῶν· εἰ

δέ τις ἐπιχειρήσει γράμα

ἐκκόψαι ἢ βάλαι τινά, δώσει

αὐτοῦ. τοῦτο τὸ μνημῆον

ἐάν τις πωλήσῃ, ἀποτείσει

τῇ γερουσίᾳ 𐆖 ͵ε.

[κα]ὶ [ἀπ]ελευ[θέ]ροις μετοχὴν καὶ ἐγγόνοις αὐτῶν

ἐκ[τ]ὸς τῆς σοροῦ· ἐὰν δέ τις τὴν σορὸν ἀνοίξει ἐμοῦ

[τ]εθείσης, ἀποτεισέτω τῇ γερουσίᾳ δηνάρια μύρια.

[C(aio) Iulio Thrasoni Alexandro — curatori rerum publicarum] Nucerinorum Apulorum et Spoletinorum, praef[ecto —]um, leg(ato) Au[g(usti) pr(o) pr(aetore) prov(inciae) —, pr(aetori), quaestori prov(inciae) Asiae?, trib(uno) mil(itum) leg(ionis) IV Scythicae, donis militaribus donato a divo Hadriano? —]

vexillo, hastis puris duabus, III(trium)viro capitali ․c.4․ C(aius) I[ulius Thraso Al]e[xa]nd[er — filius —]

[— πωλῆσαι] ἢ ἀπαλλοτριῶσαι κατὰ

[μηδένα τρόπον· εἰ δέ τις το]λμήσει πωλῆσαι, ἀποτεισάτω

[εἰς τὸ — δηνάρια δι]σχείλια πεντακόσια· ταύτης

[․]ίμου καὶ τέκνων κα[ὶ ἐκγόνων?]

αὐτῶν, ζῶσιν. ἐὰν δέ τ[ις τολμήσῃ?]

ἕτερον θάψαι μετὰ τοὺ[ς προγεγραμμέ]-

αὕτη ἡ σορός ἐστιν Κλαυ(δίου) Ἀντιστίου Ἀντιόχου

Ἐφεσίου γερουσ(ιαστοῦ) καὶ γυναικὸς αὐτοῦ

σορὸν ἐκ[είνην πλὴν Με]-

λτίνης· [εἰ δέ τις τολμήσῃ]

παρὰ ταῦ[τά τι ποιεῖν —]

dis manibus

T(ito) Valerio T(iti) f(ilio) Secundo militis (sic) coh-

ortis VII

praetoriae centuriae Severi.

T(itus) Valerius T(iti) filius Secundus miles

cohortis VII praetoriae, cen-

turiae Severi, domo Liguriae

[αικὸς αὐτοῦ — κ]αὶ Οὐηδίου Τατιανοῦ τοῦ καὶ Ἑρμοῦ φιλοσεβάσ-

[του — καὶ τ]έκνων Κύρου καὶ Τατιανοῦ· εἰ δέι τις τ̣ολ̣μή̣-

[σει — εἰς] τὸ ἀρχεῖον· ζῶσιν

v(ivus) T(itus) Flavius L(ucii) f(ilius) Qui(rina) Vibianus

Auctus sibi et Antistiae

C(aii) f(iliae) Marcellae uxori et

Τατιανοῦ αὐτῆς· ζῶ(σιν·)

εἴ τις ἐξαλλοτριώ-

σει, δώσει τῷ φίσκῳ

καὶ Οὐλπίας Νείκης γυναικὸς αὐτοῦ· ζῇ·

εἰς τὴν ἑτέρῳ οὐδενὶ ἐξέσται βληθῆναι· ἐὰν δέ τις ἕτερον βάλῃ πτῶμα,

ἢ γράμμα ἐκκόψῃ, ἢ πωλήσῃ, μὴ ἐνπλήσθοιτο μήτε βίου μήτε τέκ-

Fabia Marcellino

Roma tri(buno) coh(ortis) pri(mae)

Liguri (sic) vixit annos

[τῇ γενεθλίῳ ἡμέρᾳ]

τοῦ Συμφόρου, ἥτις

ἐστὶν μ(ηνὸς) ὀγδόου ὀ-

[—]ίου∙ ἡ δὲ ἐν ἀρισ-

[τερ—].∙ εἰ δέ τις ἐκκόψει

[—] δόσει τῷ εἱερωτά-

libertis libert[abus]

ἐὰν δέ τις παρὰ τοὺς

γεγραμμένους δεσπό̣-

εἶναι βληθῆναι·

ἐὰν δέ τις βάλῃ,

δώσι τῇ βουλῇ

[—]ου· εἰ δέ τις [παρὰ ταῦτα ποιήσῃ,]

[δώ]σει ε̣[ἰς —]

εἴ τις τοῦτον τὸν βω-

μὸν ἢ τὸ μνημεῖον

[καὶ — τοῦτ]ο̣ τὸ ὑ̣π̣[ό]μνημα κληρονόμοις εἰς ἔκπρα-

[σιν οὐκ ἀκολουθήσει· ἐὰν δὲ βάσκ]α̣νος̣ [ἐπ]έλθῃ ἢ ἕτερός τις τολμήσῃ κατ[α]-

[θέσθαι? ἕτερον πτῶμα ἐν τῷ μετὰ] τ̣οῦτ̣[ο χ]ρόνωι, ἰσοίσει τῶι ἱερωτάτῳ ταμίῳ [𐆖]

καὶ δούλων κα[ὶ ἀπελευθέρων, ἑτέρῳ οὐδε]-

νὶ δὲ μὴ ἦν προ[γεγραμμένον· εἴ τις]

[θ]ελήσει δ̣ὲ θε[ῖναι ἕτερον πτῶμα —]

[— καὶ τέκ]ν̣ων· εἰ δέ τις θελήσει ἕτ[ερον πτῶμα θάψαι —]

[εἰ δέ τις τολμήσει — ἀπαλλο]τριῶσαι τὴν σορόν, ἀποτείσει —]

[—]υ̣ τὴν

[— εἰ δέ τις] πωλή-

[σῃ —]ν πλὴν̣

ω̣τικῆς [—]

ἄ̣ν τις ἕτ[ερον σῶμα θάψῃ, δώσει εἰς]

τὴν ἱερὰ[ν θήκην — τῆς Ἀρτέμι]-

εἰ δέ [τις, ἀποτεί]-

σει δηνάρια πεν-

[— εἴ] τις δὲ

[— δώσει λ]ίτραν μίαν

ε̣ἴ

τις ἂν ὧδε

οὐρήσι, ἡ Ἑκά-

Ἥρακλ Θέτις Πιλεού[ς] Ἥφαι̣σ̣τ̣ος Θέτις

Caesares vacat [—]

fidem rebus gestis [—]

summam cleme[ntiam —]

quae recenti[—]

[․․․]entissi[m—]

e(xemplum) s(acrarum) l(itterarum).

habet hoc eximium spectatis ac devotis viris virtus innata, ut, cum

principis sui ac rei publicae secundis invigilat in augmentis gloriari,

vitae ipsius damna conpenset adque hoc sibi ad famam quaesisse videatur,

quod industriosi laboris opere imperatoris sui meritis cognoverit prospe-

rasse. quorum omnium, si quisquam oculis nostris ac mentebus inhae-

speciatim gloriam sibi deputans, si nobis serviret periculis suis? singula

eius enumerare non opus est, cuius aetatis nullus dies non officiis devotionis

honoratus inluxit. semper mihi magna cum Philippo, semper gloriosa per

alienus, hic gestorum prospere quasi quidam armiger, immo dux nostrae

felicitatis apparuit usque adeo, ut etiam nobis quoque silentibus egregia

facinora eius eluceant. quibus talis ac tantus enituit, ut invidiam amoris

[sple]ndere et idcirco labores corporis vincit solus omnium, qui imperi n[os]-

[t]ri commodis se probaverit natum. ergo qui tantis eius inlustribus meritis

[r]espondere nitimur, cum placemus et decet tanti viri in opimis urbibus

[mo]numenta devotionis extare, Marine carissime ac iucundissime,

statuas inauratas eidem locari decernimus. efficacia sinceritatis tuae,

[qui p]opulorum omnium diversarumque nationum ore celebratur,

ἐθεήθην σου σκυλῆναι πρός με καὶ τὸ πάθος, ὃ ἔχω, θεραπεῦσαι· ἤκουστέ μοι γά[ρ, ὅ]τι οἱ Ἰουδε͂οι καταγογγύζουσίν σου καὶ βούλονται κακῶσέ σαι· πόλις δέ μ[οί]

ἐστιν μικροτάτη καὶ σεμνή, ἥτις ἐξαρκεῖ ἀμφοτέροις.

τὰ ἀντιγραφέντα παρὰ τοῦ δεσπότου διὰ Ἀνανίου ταχοδρόμου.

πιστεύσουσιν καὶ ζήσον[τ]ε". περὶ δὲ οὗ ἔγραψάς μοι ἐλθῖν πρός σε, δέον ἐ[στὶ]ν πάντα, δι’ ἃ ἀπεστάλην, πληρῶσαι τὰ πάντα καὶ μετὰ τὸ πληρῶ[σαι]

τὰ πάντα ἀναλημφθῆναι πρὸς τὸν ἀποστίλαντά με· καὶ ἐπιδὰν ἀναλημφθῶ, ἀποστέλλω τινὰ τῶν μαθητῶν μου, ὅστις εἰάσεταί σου

τὸ πάθος καὶ ζωήν σοι παράσχῃ καὶ τοῖς σὺν σοὶ πᾶσιν καὶ τῇ πόλι τῇ σῇ πρὸς τὸ μηδένα τῶν ἐχθρῶν τῶν σῶν ἐξουσίαν ταύτης ἔχιν ἢ σχῖν ποτέ.

πάντα ἡμῖν τοῖς ταπεινοῖς ὁμοιωθεὶς "χωρὶς

ἁμαρτίας." εἴ τις οὖν ἐπιμελησείη τὴν ὁσίαν

ταύτην θεραπείαν τε καὶ τιμὴν ἐπὶ τοῖς

ὡς μηδενὶ περιληφθῆναι φιλαργυρίας Ἰου-

δαϊκῆς πρόφασιν· καὶ εἴ τις ἀπὸ τοῦ νῦν

ὑπὲρ ἐκκομιδῆς τι λάβοι παρά τινος λαβοι

[ddd(omini) nnn(ostri)] Auggg(usti) Valentiniaṇ[us, Valens,] Grati[a]ṇus. ḥab(e), Εutropi car(issime) nobis.

[quod ex red]itibus fundorum iuris re[i ․․c.8․․․, quo]s intra Αsiam diversis quibusque civitatibus ad instaurand[a mo]enium facị[em ․․․c.10․․․ pr]o certis

[partibu]s habita aestimatione concensimus, capere quidem urbẹs singulas beneficii nostri uberem fructum et pro [temporum r]efers felicit[ate n]os[tro]ṛum a foedo

[recenti]um squalore ruinarum in antiquam sui faciem nova reparatione consurgere, verum non integram graṭ[iam con]cessi ad urbes singulas beneficii

[perv]enire, siquidem, dum pro partibus praestitis reditus civitatibus potius q[ua]m ipsi cum reditibus fundi fuerint restitu[end]i et ministrandi, idem reditus ab acto[ri]bus

[pr]ibatae rei nostrae et diu miserabiliterque poscantur et vix aegraeque aegreque tribuantur, adque id, quod amplius e[x i]sdem fundis super statutum canonem

[c]essa cum eo fundo, quem Leucem nomine nostra iam liberalitate detentat, tradi centum iuga promulgata sanctione mandavimus, ut eius exemplo, quid adhoc

ista in reparandis moenibus profecerit, intuentis, an reliquis praestandum sit similia, decernamus. hanc sane quia rationẹ plenissima, quod intra Αsiam rei publicae

iug̣a esse videantur cuiusque qualitatis quantumve annua praestatione dependant, mansuetudo nostra instructa [c]ognovit, offerendam experientiae tu[ae]

credidimus optionem, ut, si omnem hanc iugationem, quae est per omnem diffusam provinciam, id est sex milia septingenta trigenta sex semis opim[a]

adque idonea iuga, quae praeter VIII solidorum ad fixum semel canonem trea milia extrinsicus solidorum annua praestare referuntur, sed et septingenta tr[ia]

etiam defecta ac sterilia iuga, quae per illa, quae idonea diximus, sustinentur, suscipere propria praestatione non abnuvis, petitis maiestas nostra consen[tiat,]

scilicet u[t] arbitrio tuo per curias singulas omni iugatione dispersa, retracto eo redituum modo, quem unicuique civitatum propria largitione concen[simus,]

[ant, qua rat]ịone possideant et quantum per iuga singula rei privatae nostrae annua praestatione dependant, qui etiam opimi adque utiles fundi

[fis]co gr[ati si]ngulis quibusque potentissimis fuerint elocati et qui contra infecundi ac steriles in damnum rei nostrae paenes actores

f̣uerint d[erelicti,] scilicet ut omni per idoneos ratione discussa ac confectis quam diligentissime brevibus mansuetudini nostrae veri

fidem nunties, uṭ [inst]ructi super omnibus amplissimum efficacis industriae praestantiae tuae testimonium deferamus.

[dd]d(omini) nnn(ostri) Auggg(usti) Valentinianus, Valens, Gratianus. [hab(e),] Feste [car(issime) n]ob(is).

honorem Αsiae ac totius provinci[a]e dignitatem, quae ex iudicantis pendebat arbitrio, [exe]mplo Illyri[c]i a[d]que Italarum urbium recte perspexi[mus]

esse firmatum. nec enim utile videbatur, uṭ [po]npa conventus publici unius arbitrio gereretur, qu[a]m consuet[u]dinis instaurata deberet solemnitas

exhibere. ex sententia denique factum est, quod divisis officiis per quattuor civitates, quae metropolis apu[d] Asiam nominantur, lustralis cernitur edi[tio]

constituta, ut, dum a singulis ex[h]ịbitio postulatur, non desit provinciae coronatus nec gravis cuiquam erogatio sit futura, cum servatis vicibis qu[in]-

to anno civitas praebeat editorem. nam et iḷ[lu]d quoque libenter admisimus, quod in minoribus mụnicipiis generatis, quos popularis animi gloria maior

attollit, facultatem tribui edendi mun[er]is postulasti, videlicet ut in metropoli Εfesena a[lia] e civitate asiarchae sive alytarchae procedant ạc̣ s[ic]

officiis melioribus nobilitate contend[an]t. unde qui desideriis sub seculi nostri felicitate ferv[entib]us gaudiorum debeamus f[om]enṭa [p]raesṭare, c[ele]-

brandae edịṭionis dedimus potestat[e]m, adversum id solum voluntatem contrariam re[feren]tes, ne suae civitatis obliti eịus, in qua edideriṇ[t]

munera, cu[ria]e socientur, Feste karịssime ac iucundissime. laudata ergo experientia tua n[os]ṭri potius praecepta sequatur arbitrii, ut omn[es,]

qui ad hos h[on]ores transire festinant, c[u]nctas primitus civitatis suae restituant functiones, u[t p]eractis curiae muneribus a[d h]onorem totiu[s]

provinciae debiti fabore festinent pẹṛcepturi postmodum, si tamen voluerint senato[r]iam dignitatem, ita tamen, ut satisfacienṭẹs legi in locis s[uis]

alteros deserant substitutos. ceterum nequaquam ad commodum credimus esse iustitiae, ut expensis rebus suis laboribusque transactis

veluti novus tiro ad curiam transeat alienam, cum rectius honoribus fultus in sua debeat vivere civitate.

μητροπόλεις ἐν Ἀσίᾳ ψηφίζονται, ὡς τὴν τῆς πενταετηρίδος ἔκδοσιν τοιαύτην ἔχειν τὴν κατάστασιν καὶ μηδεπώποτε δύνασθαι λείπε̣ιν

τὸν κοσμούμενον ὑπὸ τοῦ τῆς Ἀσίας στεφάνου. ἀλλ’ οὔτε ἐπιφορτίζεσθαί τις δύναται ὑπὸ τοῦ δαπανήματος, ἐπὰν μάλιστα ἀμοιβαδὸν τρεχόντων

τῶν χρόνων ἑκάστῃ τῶν μητροπόλεων μετὰ πενταετῆ τὸν χρόνον δίδωσι τὸν λιτουργή[σ]οντα. καίτοι ἡδέως προσηκάμεθα, ἐπίπερ τοὺς τε-