ἐγγύους κατὰ τ[ὸν νόμον — διελθόν]των δὲ τῶν δέκα ἐτῶν παρασχόμεν[ος τὸ ἀργύριον κατὰ]

τὸν ἐκκείμενο[ν χρηματισμὸν — κα]ρ̣π̣οφόρον τελέσει τὸμ φόρον ὢν ἀδιεγγύ[ητος· ἐὰν δὲ τελέσηι]

ἐντὸς τῶν δέ[κα ἐτῶν τοῖς Ὀλυμέων ταμίαις τ]ὸν ὀφειλόμενον ὑφ’ αὑτοῦ ἀριθμὸν τῶν φ[όρων —]

[— ἔγ]ραψα [—]

[—]ειτισ[—]

Νάννη Φιλ[—]

Ἱεροκωμ[ῆτις.]

τῆς πόλεως· ἱέρεια

Λεοντίς, Φανίου τοῦ Λέον-

τος, Τατιάς, ἡ θυγάτηρ αὐτ[οῦ.]

[Ἡράκ]λειτος Λέοντο̣[ς]

[— Κ]ω(ραιεύς), ἱέρηα Λεοντὶς Λέ[οντος?]

τος Κο(λιοργεύς), ἱέρη-

α Χωτὶς Σωσάν-

δρου Κω(ραιῒς) ἡ καὶ

ίας Σαβεινιανός, ἱέρεια Κλαυ(δία) Ἄπφιον

Τατιὰς Ἱε(ροκωμῆτις), σὺν Κλα[υ](δίᾳ)

Σαβεινιανοῦ θυγατρ[ὶ]

Φλ(αουίῳ) Παιωνίῳ, τὸν δὲ τοῦ Πα[ναμά]-

ρου Φλ(αουία) Λεοντί[ς]· συνεφιλο[τι]-

[μ]οῦντο ἡ θυγάτηρ Κλ(αυδία) Βρήσι[ον]

ἀποκαθέστησεν αὐτῷ καὶ ἀνενε[ώσατο τὰς ἑστιάσεις καὶ τὰς δημοθοινίας·]

ἱέρεια ἡ καὶ προϊερατευκυῖα ἐν Κο[μυρίοις Κλαυδία Λεοντίς, θυγάτηρ πόλε]-

ως, ἡ μήτηρ τοῦ ἱερέως· συνευσεβ[ούντων τοῦ πατρὸς Τ(ιβερίου) Φλαβίου Διομήδους]

[ρος θυγάτηρ Ἀπφιὰς Κο(λιοργίς)· συνεθρήσκευσαν δὲ τὸν Δία τὸν] Πανάμαρον καὶ τὰ τέκνα Τιβέ-

[ρος Φλάβιος, Τιβ(ερίου) υἱός, Θεοφάνης Ἱε(ροκωμήτης) καὶ Φλ(άουιος), Τιβ(ερίου) θυγάτηρ Λε]οντὶς Ἱε(ροκωμῆτις) καὶ Φλαβία, Τιβερίου θυγ[ά]-

[τηρ, Μάμαλον Ἱε(ροκωμῆτις) καὶ ἡ μήτηρ τοῦ ἱερέως Κλαυδία Λεον]τ̣ὶς ἡ καὶ Σαβείνα Κ(ωρα)ζ(ίς), θυγάτηρ π[ό]-

[λεως, καὶ Τιβέριος Φλάβιος, Τίτου Φλαβίου Δ]ιομήδους υἱός, Κυρείν[α Διο]-

[ἱερε]ὺς ἐν Κομυρίοις ἐξ ἐπανγελίας Τι(βέριος) Φλ(άουιος), [Φλ(αουίου) Λαίνα υἱός, —]

[ἱέρ]εια Φλ(αουία), Τιβ(ερίου) θυ[γά]τηρ, Μάμαλον Ἱε(ροκωμῆτις), ἱερατεύσ[αντες εὐσεβῶς μὲν πρὸς τοὺς θεούς, φιλοτεί]-

μως δὲ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, ὑπεδέξαντ[ο δι’ ὅλου τοῦ ἔτους μεγαλοπρεπῶς πάντας τοὺς ἀφικο]-

[καὶ ὁ] θ̣εῖος τοῦ ἱερέως καὶ τῆς ἱερείας Φλ(άουιος) Διομήδης [καὶ ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἱερέως — καὶ]

[ἡ ἀδε]λφὴ Φλ(αουία) Ἀριστολαῒς καὶ ὁ ἀδελφὸς τῆς ἱερείας Τιβ(έριος) Φ[λ(άουιος) Θεοφάνης καὶ ἡ ἀδελφὴ Φλ(αουία) Λεοντίς· νεωκό]-

[ρος δὲ Τι(βέριος)] Φλά(ουιος), Διοκλέους υἱός, Κυρίνα, Διο[κλῆς ὁ —]τ̣λ̣[— τοῦ ἱερέως, ὁ καὶ αὐτὸς γεγυμνασιαρχηκὼς]

ομήδους θυγάτηρ, Λε-

οντὶς ἱερατεύσασα τὸ γʹ

ἐν Ἡραίοις, χαριστήριον.

τρὶς ἐν Ἡραίοις,

καὶ Φλ(αουία) Λεοντὶς

ἱερατεύσασα

Τιβ(ερίου) Διομήδους θυ(γάτηρ)

Λεοντὶς ἱερατεύ-

σασα τετράκις.

ἐν Ἡραίοις καὶ

Φλα(ουία) Λεοντὶς

ἱερατεύσασα

[— Φα]ίδρου ο․[— ἱέρεια τὸ δεύτερον Φλα(ουία),?] Διομήδους θυ(γάτηρ), Λεοντίς, προϊερατ[ευκυῖα μετὰ τοῦ πατρός·?]

[ἱε]ρεὺς ἐν Ἡραίο[ις τὸ δεύτερον Τιβ(έριος) Φλά(ουιος)?, Στρ]ατοκλέ[ου]ς ὑός, Μένανδρος, [ἱέρεια?]

[τ]ὸ τρίτον Φλα(ουία), [Διομήδους θυ(γάτηρ), Λεοντίς —]κλειαν· ἱερεὺς τὸ [τρίτον ἐν Ἡραί]-

[οι]ς Τιβ(έριος) Φλά(ουιος), Στρατοκ[λέους ὑός, Μένανδρος, ἱέρεια τὸ τέταρτον Φλα(ουία), Διομή]δους θυ(γάτηρ), Λεο[ντίς, ἱερατεύσαντες καὶ τῆς?]

[Ἑ]κάτης ἐξ ἐπανγ[ελίας —]

Τ(ι)β(ερίου) Φλ(αουίου) Αἰνείου υἱός, Κυρείνα, Ἰάσων Ἱε(ροκωμήτης), ἱέρεια Αἰλ(ία)

Στατιλία, Αἰλ(ίου) Παπίου θυγάτηρ, Πυθιανὴ Ἱε(ροκωμῆτις), ἱερατεύ-

σαντες εὐσεβῶς μὲν πρὸς τοὺς θεούς, τὸν Δί-

κλ[ῆ]ς Κο(λιοργεύς), ἱέρια Φλ(αουία), Φλ(αουίου) Ἀριστολάου θυγάτηρ,

Νικολαῒς Ἱε(ροκωμῆτις).

α ὁμοίως Μενεστράτη Μενάν-

δρου Βερθὰς ἡ καὶ Νάννιον Ἱε(ροκωμῆτις),

συνευσεβούσης τῆς Θεοξέ-

[πόλεως· ἱέρια Μενεστράτη Μ]ενάνδρου Βερθὰς ἡ καὶ

[Νάννιον Ἱε(ροκωμῆτις)· συνευσεβούσης] ἐν πᾶσιν τῆς Θεοξένου τή-

[θης Κλεοπάτρας τῆς Ἱεροκλέ]ους Ἱε(ροκωμήτιδος) καὶ τῆς θυγατρὸς

καὶ Τρύφαινα Λέ-

οντος Δρακοντὶς

Κο(λιοργίς), θυγάτηρ πόλεως,

[ο]ντος θυγάτηρ, Τρύφαινα Δρα-

κοντίς, πληρώσαντες πάντα

δι’ ὅ̣λου [το]ῦ ἐνιαυτοῦ καὶ τὰ πρὸς

Ἀπφιὰς Ἀπολλωνίδου

Τρύφαινα ἡ καὶ Δρακοντὶς

Ἱε(ροκωμῆτις), πάντα ποήσαντες καὶ

πρὸς τὸν θεὸν εὐσεβῶς καὶ πρ[ὸς]

[ἱερεὺς ἐξ ἐπανγελίας Πό(πλιος) Αἴλ(ιος), Πο(πλίου) Αἰλ(ίου) Φαίδρου υἱός, Σεργία, Ἑκατόμν]ως ὁ καὶ Φαῖδρος Κο(λιοργεύς), ἱέ-

[ρεια Ἀπφιὰς Ἀπολλωνίδου Τρύφαινα ἡ καὶ Δρακοντὶς Ἱε(ροκωμῆτις), πάντα ποιήσαντες] καὶ τὰ πρὸς τὸν θεὸν εὐσε-

[βῶς καὶ τὰ πρὸς τοὺς ἀνελθόντας φιλοτείμως διὰ παντός, ἀποδόντες δὲ κ]αὶ τὰ δεῖπνα καῖ τοῖς βουλη-

[λω]νίδου Ἱερο-

[κω]μῆτις·

[συ]νπεφιλο]-

ἱέρια [ἐξ ἱερέων Τρύ]φαινα Δημητρίου τοῦ [Ἀπολλωνίδου Δαμύ]-

λα ἡ καὶ Δ[ρακοντ]ὶς Ἱερ(οκωμῆτις), κλιδοφόρος τῆς μ[εγίστης θεᾶς Ἑκά]-

της, πάντα [πο]ιήσαντες εὐσεβῶς πρὸς τ[οὺς θεοὺς καὶ πρὸς]

[ἱερεὺς ἐν —ίοις ἐξ ἐπανγελίας Μυωνίδης Δημητρίου Δαμύλας ὁ καὶ Μενεκλῆς Ἱε(ροκωμήτης),]

[ἱέρεια ἐξ ἱερέων Τ]ρύφαινα Δημητρίου τοῦ Ἀπολλωνίδου Δαμύλα ἡ καὶ Δρακοντὶς

[Ἱε(ροκωμῆτις), κλιδοφόρος τῆς μεγίστης] θεᾶς Ἑκάτης, ἱερατεύσαντες εὐσεβ[ῶς] μὲν πρὸς τὸν θεόν,

[φιλοτείμως δὲ πρὸς τοὺς ἀνθρώπου]ς, ἐδέξαντο τοὺς ἀνελθόντας ἐπὶ τὰς τρ[απ]έζας πλουσίως καὶ

[τοῖς πολίταις καὶ ξένοις καὶ ἐλευθέ]ροις καὶ δού[λοι]ς πᾶσι, καὶ τῷ Ἡραίῳ πάσαις ταῖς κατοικού[σαις κ]αὶ τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν

[γυναιξὶ ταῖς τε πολίτισιν καὶ ξέναις ἐν τῷ ἱε]ρῷ ἔδοσαν [ἀν]ὰ ʹ𐆖 βʹ, καὶ οἶνον δαψιλῆ παρέσχον πᾶσι, [κ]αὶ παρ’ ὅλον τὸν ἐνιαυτὸν ὑπεδέξαντο τὰ ἐπιδημήσαντα ἀκροάματα καὶ ἐμισθώσαντο, καὶ πολλοὺς δεηθέντας

[ἐτίμησαν, πάντα ποιήσαν]τες καὶ [τοῦ θε]οῦ ἀξίως καὶ τῆς τῶν γονέων καὶ πρ[ο]γόνων δ̣ό̣ξη̣ς, συνευσεβούντων τῆς μητρ[ὸς τ]οῦ ἱερέως Ἀπφί[ας] καὶ τῶν ὑῶν Δαμύλα καὶ Δημητρίου καὶ τῶν τοῦ

Δημητρίο[υ τοῦ Ἀπολλωνίδου]

Δαμύλα ἡ κ̣[αὶ Δρακοντὶς Ἱε(ροκωμῆτις),]

ἡ ἀνεψία [τοῦ ἱερέως] καὶ γυνή· συ[ν]-

ρωτάτην καὶ διὰ τοῦ ἀνιμένου βοὸς

πρὸς εὐσέβιαν τοῦ ἱερέως, ὅστις

πρῶτον ἐλθὼν τότε ἰς τὴν πόλιν ἐν τῇ

[καὶ φιλοδόξως Ἐπαίνετος δὶς τοῦ Γ]αλέστου Πάμφιλος ἁλιονίκης παράδοξος, ἱέρια Φλ(αουία) Ἄρτεμ[ον]

[Ἱε(ροκωμῆτις) ὑποδεξάμενοι εἰς τὰς] τοῦ θεοῦ τραπέζας δι’ ὅλου τοῦ ἔτους πᾶσαν τύχην καὶ ἡλικ[ίαν]

[τῶν κατοικούντων τὴν πόλιν] καὶ τὴν χώραν καὶ πάντων τῶν ἀπὸ τῆς οἰκουμένης ἀνθρώπ[ων]

[γύρεως τῶν Παναμαρείων ἡμέρας καὶ νύκτας πά]σας ἀδιαλείπτως ἐν τοῖς δυ-

[σὶ βαλανείοις ἔθεσαν ἄλειμμα ἠρωματισμέν]ον μετὰ οἰνανθήης, γυμνα-

[σιαρχήσαντες πάσῃ τύχῃ καὶ ἡ]λικίᾳ ἀπὸ νυκτὸς μέχρι νυκ-

[ἱερεὺς — υἱό]ς, Τατιανὸς [․c.3․]· ἱέρ[εια] Ἀ[ρισ]τον[ί]-

[κη, — θυγάτηρ, Μά]μαλον Ἱε(ροκωμῆτις), τὸ δὶς ἐν Κομυρίοις,

[ὑποδεξάμενοι μεγαλοπρεπῶς πάν]τας τοὺς ἀνελθόντας ἰς τὸ ἱερόν,

ἦ φαύλοις μὲν ἔχω χέρ’ ἀμίλιχον· εἰ δέ τις ἁ[γνὸς]

τιμῴη, κραδάω τοῦδ’ ὕπερ αἰγανέην

Τρυφωνὶς Εὐαρέστου καθὼς καὶ ἐν τῇ ὠνῇ ΗΦΕ̣Ι̣ΕΙ̣Ε̣[․․․․․c.14․․․․․]

ἕτερος δὲ οὐδὶς ἐνκηδευθῇ· εἰ δέ τις τολμήσι, ἀποτίσι εἰς τὸ ἀρά-

ριον δήμου Ῥωμαίων ἀργυρίου 𐆖 ͵βφʹ καὶ τυμβωρυχίας ἀχθή[σεται.]

[πάν]των ἀτέλειαν πλὴν ἀπομ[οίρας·]

[ἐὰν δ]έ τις ταῦτα παραβαίνῃ ἢ ἄκυρα π[οιῇ,]

[ἐπικα]τάρατος ἔστω αὐτός τε καὶ τὰ τού[του]

συνγε̣[ν—]

ΤΙΣΟ[—]

․ΟΥΠ̣․[—]

οικεῖν· ἐὰν δέ τ[ι ἀνθρώπινον πάθω, καταλείπω —]

[—] ἐὰν δ[έ τις — τι] τῶν ὑπ’ ἐμοῦ δι[ατε]-

[τα]γμένω̣[ν καθ’ ἥντινα παρε]ύρεσιν ἢ μηχανὴν ἐν[χειρῇ? ἢ]

τῷ μεταπέμπτῳ δ[ικαστη]-

ρίῳ· δεδόχθαι ἐάν [τις ἐμ]-

φανίσῃ τοῖς πρυ[τανεῦσι]

fortunam rei publicae nostrae, c[ui iuxta immortales deos bellorum me]ṃoria, quae feliciter gessimus, gratulari licet tranquillo orbis statu et in gremio altissim[ae]

quietis locato, etiam pacis boniṣ, p[ropter quam sudore largo labora]tum est, disponi fideliter adque ornari decenter honestum publicum et Romana dignitas

maiestasque desiderant, ut no[s, qui benigno favore numinum aest]uantes de praeterito rapinas gentium barbararum ipsarum nationum clade conpres-

simus, in aeternum fundatam qui[etem debitis iustitiae munimenti]s saepiamus. etenim si ea, quibus nullo sibi fine proposito ardet avaritia desaeviens, quae sine res-

pectu generis humani, non annis [modo vel mensibus aut diebus,] set paene horis ipsisque momentis ad incrementa sui et augmenta festinant festinat, aliqua continentiae

ratio frenaret, vel si fortun[ae communes aequo animo pe]rpeti possent hanc debachandi licentiam, qua pessime in dies eiusmodi sorte lacerantur, dissimulandi

forsitam adque reticendi relictu[s locus videretur, cum de]testandam inmanitatem condicionemquae condicionemque miserandam communis animorum patientia temperaret.

sed quia una est cupido furoris in[domiti nullum comm]unis necessitudinis habere ḍilectum, et gliscentis avaritiae ac rapidis aestuantis ardoribụs

velut quaedam relicio apud inpro[bos et inmodestos existi]matur in lacerandis fortunis omnium necessitate potius quam voluntate ḍestitui, adque ultra

conivere non possunt, quos ad se[nsum miserrimae cond]icionis egestatis extrema traxerunt, convenit prospicientibus nobis, qui parentes sumus

generis humani, arbitram rebus [intervenire iustitiam,] ut, quod speratum diu humanitas ipsa praestare non potuit, ad commune omnium temperamen-

rerum fidest clamat, paene sera pro[spectio est, dum hac spe] consilia molimur aut remedia inventa coḥivbemus cohibemus, ut, quod expectandum fuit per iura naturae,

in gravissimis deprehensa delict[is ipsa se emendaret hu]manitas, longe melius existimantes non ferenḍae direp[t]ionis notas a communibus iudiciis

ipsorum sensu adque arbitrio suḅ[moveri, quos cottidie in pe]iora precipites et in puplicum nefas quadam animorum caecitate vergentes inimicos singulis

et universis reos atrocissimae inhuman[itatis gravis noxa dedide]rat. ad remedia igitur iam diu rerum necessitate desiderata prorumpimus et securi quidem querellarum,

ne ut intempestivo aut superfluo me[dellae nostrae interven]tuss vel [apu]d inprobos levior aut vilior estimaretur, qui tot annorum reticentiam nostram

praeceptricem modaestiae sentient[es sequi tamen nolue]runt. quis enim adeo optumsi pectoris et a sensu humanitatis extorris est, qui ignorare possit,

immo non senserit in venalibus rebus, [quae vel in mercimon]iis aguntur vel diurna urbium cconversatione tractantur, in tantum se licentiam difusisse

dubium non sit senper pendere an[imis etiam de sideru]m motibus auras ipsas tempestatesque captare neque iniquitate sua perpeti posse aḍ spem

frugum futurarum inundari super[is imbribus arva] felicia; ut quit detrimentum sui existiment caeli ipsius temperamentis abundan-

tiam rebus provenire. et quibus senpe[r studium est] in questum trahere etiam beneficia divina ac publicae felicitatis afluentiam

stringere rursusque anni sterili[tate de messis] ịactibus adque institorum officiis nundinari, qui singuli maximis ḍivitiis

diffluentes, quae etiam popụlos aḍ[fatim explere] p̣otuisent, consectentur peculia et laceratrices centensimas centesimas persequan-

tur, eorum avaritiae modum stat[ui, provinciales] ṇostri, communis humanitatis ratio persuadet. sed iam etiam ipsas cau-

sas, quarum necessitas tandem pro[videre diu prolata]m patientiam conpulit, explicare debemus, ut, quamvis difficile sit toto or[be]

avaritiam sevientem speciali argum[ento vel facto potius] revelari, iustior tamen intellegatur remedii constitutio, cum intemperatis-

simi homines mentium suarum indomi[tas cupidines desig]natione quadam et notis cogentur agnoscere. quis ergo nesciat utilita-

tibus publicis insidiatricem audacia[m, quacumque exerci]tus nostros ḍirigi communis omnium salus postulat non per vicos modo

[p]ermoti, ut cum iam ipsa humanitas deprecari videretur, non praetia venalium rerum-- neque enim fieri id iustum putatur, cum

plurimae interdum provinciae felicitate optatae vilitatis et velut quodam afluentiae privilegio glorientur--, sed modum statuen-

dum esse censuimus, ut, cum vis aliqua caritatis emergeret-- quod dii omen averterint!--, avaritia, quae velut campis quadam immensitate dif-

fusis teneri non poterant, statuti nostri finibus et moderaturae legis terminis stringeretur. placet igitur ea pretia, quae

diendi eaḍem licentiam sibi esse praecisam, non inpedita uttique in his locis, ubi copia rerum perspicietur afluere,

vilitatis bạeatitudine, cui maxime providetur, dum praefinita avaritia conpescetur. § inter venditores autem

emptoresque, quibus consuetudo est adire portus et peregrinas obire provincias, haec communis actus debebit esseh

moderatio, ut, cum et ipsi sciant in caritatis necessitate statuta rebus pretia non posse transcendi, distractionis

tempore ea locorum adque discursuum totiusque negotii ratio subputetur, qua iuste placuisse perspicitur nusquam

rationem, ut praescripto metu conpesceretur audacia-- quod rarum admodum est humanam condicionem sponte beneficam

deprehenḍi et senper praeceptor metus iustissimus officiorum invenitur esse moderator--, placet, ut, si quis contra formam

statuti huius conixus fuerit, audentia capitali periculo subiugetur. nec quisquam duritiam statuti putet, cum in promptu ad-

sit perfugium declinandi periculi modestiae observantia. eidem autem periculo etiam ille subdetur, qui conparandi cupiditate avaritia

distrahentis contra statuta consenserit. ab eiusmodi quoque noxa iinmunis nec ille praestavitur, qui habens species victui adque usui neces-

sarias post hoc sivi temperamentum existumaverit subtrahendas, cum poena vel gravior ese debeat inferentis paenuriam quam contra stat[u]-

ta quatientis. cohortamur ergo omnium devotionem, ut res constituta ex commodo publico benignis obsequiis et debita religione teneatur, ṃ[a]-

[x]ịme cum eiusmodi statuto non civitatibus singulis ac populis adque provinciis, sed universo orbi provisum esse videatur, in cuius peṛ[nici]-

ḷini seminis vacat 𐆖 vacat centum quinquaginta

[oryz]ae mundae vacat 𐆖 vacat ducentis

[tisana]e mundae vacat 𐆖 vacat centum

[alicae mun]dae vacat 𐆖 vacat ducentis

ṣesami vacat k(astrensem) mo(dium) vacat unum 𐆖 vacat ducentis

faenis seminis vacat k(astrensem) mo(dium) vacat unum vacat 𐆖 vacat triginta

papaveris vacat k(astrensem) mo(dium) vacat unum vacat 𐆖 vacat centum quinquaginta

cymini mundi vacat k(astrensem) mo(dium) vacat unum vacat 𐆖 vacat ducentis

seminis raphanini vacat k(astrensem) mo(dium) vacat unum vacat 𐆖 vacat centum quinquaginta

item vini veteris primi gustus vacat Italicum vacat  vacat unum vacat 𐆖 vacat viginti quattuor

vini veteris sequentis gustus vacat Italicum vacat  vacat unum vacat 𐆖 vacat sedecim

vini rustici vacat Italicum vacat  vacat unum vacat 𐆖 vacat octo

[def]ṛitis vacat Ital(icum) vacat  vacat unum vacat 𐆖 vacat viginti

conditi vacat Ital(icum) vacat  vacat unum vacat 𐆖 vacat viginti quattuor

olei floris vacat Ital(icum) vacat  vacat unum vacat 𐆖 vacat quadraginta

olei sequentis vacat Ital(icum) vacat  vacat unum vacat 𐆖 vacat viginti quattuor

olei cibari vacat Ital(icum) vacat  vacat unum vacat 𐆖 vacat duodecim

Marsicae vacat Ital(icum) vacat po(ndo) vacat unum vacat 𐆖 vacat viginti

adipis recentis vacat Ital(icum) vacat po(ndo) vacat 𐆖 vacat duodecim

axungiae vacat Ital(icum) vacat po(ndo) vacat unum vacat 𐆖 vacat duodecim

Lucanicarum bubularum vacat Ital(icum) vacat po(ndo) vacat unum vacat 𐆖 vacat decem

fasianus pastus vacat 𐆖 vacat ducentis quinquaginta

fasianus agrestis vacat 𐆖 vacat centum biginti quinque

fasiana pasta vacat 𐆖 vacat ducentis

fasiana non pasta vacat 𐆖 vacat centum

anser pastus vacat 𐆖 vacat ducentis

anser non pastus vacat 𐆖 vacat centum

turtur [singularis] vacat 𐆖 vacat sedecim

turtur [agrestis vacat un]us vacat 𐆖 vacat duodecim

turdoru[m vacat decuria] vacat 𐆖 vacat sexaginta

[glires vacat n(umero) dec]em vacat 𐆖 vacat quadraginta

[pa]bus ma[s] vacat 𐆖 vacat trecentis

femina vacat 𐆖 vacat ducentis

coturnices vacat n(umero) decem vacat 𐆖 vacat viginti

dorci sibe caprae vel dammae vacat Ital(icum) po(ndo) I vacat 𐆖 vacat duodecim

porcelli lanctantis vacat in vacat po(ndo) I vacat 𐆖 vacat sedecim

agnus vacat in vacat po(ndo) I vacat 𐆖 vacat duodecim

echini vacat n(umero) centum vacat 𐆖 vacat quinquaginta

echini recentis purgati vacat Ital(icum) vacat  unum vacat 𐆖 vacat quinquaginta

echini salsi vacat Ital(icum) vacat  unum vacat 𐆖 vacat centum

cucurbitae primae vacat n(umero) vacat decem vacat 𐆖 vacat quattuor

sequentịs vacat n(umero) vacat biginti vacat 𐆖 quattuor

cucumẹres primi vacat n(umero) vacat decem vacat 𐆖 vacat quattuor

terracuberum [vacat p(ondo) un]um vacat 𐆖 vacat sedecim

lactis ovilli vacat [ Ital(icum) un]um vacat 𐆖 vacat octo

casei recentis vacat [Ital(icum) p(ondo) u]num vacat 𐆖 vacat octo

de mercedibus opeṛ[arior]um

mulomedico tonsurae et aptaturae pedum in capite uno vacat 𐆖 vacat sex

depleturae et purgaturae capitis per singula capita vacat 𐆖 vacat biginti

tonsori per homines singulos vacat 𐆖 vacat duos

plastae imaginario diurnae mercedis pasto vacat 𐆖 vacat septuaginta quinque

reliquis plastis gupsariis pastis diurnos vacat 𐆖 vacat quinquaginta

aquario omni die operanti pasto diurnos vacat 𐆖 vacat biginti quinque

sequ[enti]s scripturae bersuum vacat n(umer)o vacat centum [vacat 𐆖 vacat XX]

tabellanioni in scriptura libelli bel tabulaṛ[um in ver]-

bracario pro excisura et ornatura

pro birro qualitatis primae vacat 𐆖 vacat ṣexa[ginta]

pro birro qualitatis secundae vacat 𐆖 vacat quadrag[inta]

pro caracalla maiori vacat 𐆖 vacat biginti q[uinque]

de pellibus Babulonicis seu Trallianis vel Foeniceis

pellis Babulonica primae formae vacat 𐆖 vacat quingentis

formae secundae vacat 𐆖 vacat quadringentis

pellis Tralliana vacat 𐆖 vacat ducentis

pellis Foenicea vacat 𐆖 vacat centum

pellis lacchena vacat 𐆖 vacat trecentis

de curiis bubulis

curium bubulum infectum formae primae vacat 𐆖 vacat quingentis

idem confectum ad soleranda calciamenta vacat 𐆖 vacat septingentis quinquaginta

ad loramenta et cetera vacat 𐆖 vacat sescentis

curium secundae formae infectum vacat 𐆖 vacat trecentis

[idem confectum vacat 𐆖 vacat quadringentis]

[pellis caprina maxim]a infec[ta vacat 𐆖 vacat quadraginta]

[pellis bell]earis prima vacat 𐆖 vacat cen[tum]

[pileum] factum vacat 𐆖 vacat ducen[tis]

[pellis h]edina infecta vacat 𐆖 vacat decem

eadem confecta vacat [𐆖 vacat sexaginta]

pellis bituli marini [infecta vacat 𐆖 vacat mi]lle ducentis quinquaginta

eadem confecta vacat 𐆖 vacat mille quingentis

pellis leopardina infecta vacat 𐆖 vacat mille

eadem confecta vacat 𐆖 vacat mille ducentis quinquaginta

pellis laeonina confecta vacat 𐆖 vacat mille.

de tegestribus

tegestrae de caprinis vellis vacat n(umer)o octo vacat 𐆖 vacat sescentis

pulicare tenerrimum et maximum vacat 𐆖 vacat sescentis.

de formis caligaribus

taurinae lanatae vacat [𐆖 vacat qui]nq[uaginta.]

de loramentis

abertae primae form[ae in caru]ca vacat 𐆖 mille quin[gentis]

scordiscum miltare[m] vacat 𐆖 vacat quingent[is]

parammas mulares cu[m flagello] vacat 𐆖 vacat octingenti[s]

capistrum equestr[e cum circulis et du]cali vacat 𐆖 vacat septuaginta V

zona Babulonica [lata —] vacat 𐆖 vacat centum

item lata [—] vacat 𐆖 vacat ducentis

subalare Ba[bulonicum vacat 𐆖] vacat centum

corigiam aurigalem vacat 𐆖 vacat duobus.

de saetiis saetis caprinis sibe camellinis

pilorum infectorum vacat p(ondo) I vacat 𐆖 vacat sex

de sagmis

sagma burdonis vacat 𐆖 vacat trecentis quinquaginta

sagma asini vacat 𐆖 vacat ducentis quinquaginta

sagma camelli vacat 𐆖 vacat trecentis quinquaginta.

de zabernis

zabernarum sibe saccorum par vacat habens pondo trigin-

ta vacat 𐆖 vacat quadringentis

saccopathnas latitudinis pedum trium, longitudinis

decim in longum, latitudinis in quadrum digitorum sexaginta

octo vacat 𐆖 vacat ducentis quinquaginta

materiae fraxineae qubitorum quattuordecim in longum, latitudinis

in quadrum digitorum quadraginta octo vacat 𐆖 vacat ducentis quinquaginta

λο[υ], Υσσωλ̣[λ]ο̣ς Ισεδυμ[․]

χος, Δερσω[․․]τις Νωτρα[․․]

ος ἀνπελ[ῶν]α τὸν ἐπικαλ̣[ού]-

Φιλίσστα Ἑ[ρ]-

μολ̣όχου Ἱε(ροκωμῆτις).

όδωρος Λεον-

τίσσκου Κω(ραιεὺς)

ἱερατεύσας

ριον Λεον-

τ̣ίσκος, Ἰ[ατ]-

ρ̣οκλῆς, Ἀ-

Φλαβία Ἀριστολάου

θυγάτηρ Λεοντὶς

τῆς ἰς τὸν υ̣ἱὸν Τιβέ[ρι]-

[tinax Aug(ustus) pontifex maximus, tribuni]-

[ciae potestatis VIIII], co(n)s(ul) II, [e]t Imp(erator) Caes(ar)]

[M(arcus) Aur(elius) Antonin]us Pius [Aug(ustus) pontifex]

tinax Aug(ustus) pontifex maximus, tribuni-

ciae potestatis VIIII, co(n)s(ul) II, et Imp(erator) Caes(ar)

M(arcus) Aur(elius) Antoninus Pius Aug(ustus) pontifex

νέμον τ’ ἑκάτερον, μῆνα[ς ἠδ’] ἐπεμβόλους

ἵνα, ἄν τις ἔτυχε τῆς ἀπαιδεύτου τύχης

παρησίαν ὁμοίαν οὐκ ἔχων βροτοῖς,

[․․․]ι̣κος Δηιδαμίῃ τῇ γυναικὶ

[μνείας] χάριν, ἥτις κείται ἐν τῇ σορῷ,

[καὶ Ὑ]γιαίνοντι ὑῷ.

Flavio S[e]v[e]ro

militi c[o]hortis

Lusitanorum, vixit

[— τοὺς λαμπροτάτους ἄρ]χοντας τῶν ἐπαρχε[ιῶν ἤ τοὺς τὰς πόλεις ἐκδικοῦντα]ς, εἰ προσελευθέντες ὑπ[ό τινων μεμφομένων τὸ μὴ γίνεσθαι τὰ —α, μὴ φροντίσειεν]

[καὶ παρασκευ]άσιεν κατὰ τούτους γενε[ικοὺς τύπους τὰς ἀποδεί]ξις, τριῶν χρυσοῦ λιτρῶν ἐπιτίμιον [ὑποστῆναι· ἵνα δὲ μή τινὸς βραδυτῆτι ἤ ἀπάτῃ τῶν τοὺς οὕτως διαταχθέντας τύπους μὴ στεργώντων]

πᾶσιν ὅμου ναέταις ἄστεϊ τ’ ἡμετέρῳ

Εὐθεῖος κλυτόμητι[ς,] ἀγασθενέων βασιλήων

ἀνδράσιν εὐνομίης ἔργα φυλασσόμενο[ς·]

κλέους, Καίσαρος

ἀπελευθέρου, εἱματισ-

τοῦ καὶ Αἰλίας Ζωδαρί-

ναι πτῶμα ἕν· εἰ

δέ τις μετὰ τὸ ἐν-

τεθῆναι Ἀταλίδα Ἀτά-

λου, εἴ τις ἐνθήσει ἄλο

πτῶμα παρὰ τὸ ὡρισ-

ου (καὶ) Μαρίας το͂ν

vacat κτισάντον.

[φέροντι? τ]ῶν πολιτῶν καὶ καταμείνας ἐ[πὶ τῶν τόπων ἱκανὸν?]

[χρόνον? ἐφρ]όντισεν ἵνα προμετρηθῇ σῖτος Α[—]

[—]ΟΝΗΤΑ τοῦ βασιλέως αὐτῶι γράμματ[α —]

[— εἰ δέ τις μετὰ τὸν ἐμὸν] θά%⁸¹νατον τολμήσι

[ἕτερον θεῖναι, μήτε γῆ βατὴ μή]τε vacat θάλασσα πλωτὴ

[—]ίου ταῦτα ἐχ[—]

[— ἐμπ]οδισμοῦ μήτε τι[ς —]

[— μήτε τις δ]η̣μόσια πράγματ[α διοικῶν —]

[—]έ̣τω μήτε εἰσφορὰ[ς —]

[— μήτε] εἰσφορὰς στρατεία̣[ς —]

[— μή]τε τις ἄρχων ἢ ἰδι[ώτης ὅσα τίμια καὶ φιλάν-

[θρωπα αὐτοῖ]ς δέδοται μεμέρισ[ται ταῦτα — κωλύσῃ]

[αὐτοὺ]ς καρπίζ̣εσθαι ἐξ[— εἰ δέ τις τἀναντία]

[ποιῇ, το]ύτου ἐγὼ μεισοπ[ονήρως χρήσομαι —]

[Tral]lianoru[m marmoribus]

[exo]rnatam ad[iectis —]

[— d]uobus [dedicavit.]

εὐεξία[ν] Ἀντίοχος Ἀντιόχου,

ἀκοντι[σ]ίαν Πανθείδης Ἑρμίου,

τοξικὴν Ἀριστομήδης Ἀριστονίκου.

ἀκοντισίαι

Ἀπολλόδωρος Λεοντέως

κράτορι Καίσαρ̣ι̣ [θεοῦ]

υἱῶι θεῶι Σεβασ[τῷ κ]τίστῃ

καὶ τῆι Τύχῃ αὐτοῦ ἡ γερουσία.

τῶι σωτῆ-

ρι καὶ κτίσ-

τηι. ❦

σ̣ω̣τῆ̣ρ̣ι̣

[καὶ κτί]στ[ηι.]

σωτῆρι καὶ

κτίστῃ καὶ

Σαβ̣ίνῃ Σε-

ὸς τοῦ Λαρασίου Φλαουίου

Κλειτοσθένους τοῦ κρατί-

στου δὶς ἀσιάρχου, πρώτου

Ἀσίας, πατρὸς ὑπατικοῦ κα[ὶ]

γυναῖκα Τ(ίτου) Φλ(αουίου) Σ[τασικλέους]

Μητροφάν[ους τοῦ κρατ(ίστου)]

οἱ κράτιστοι π[αῖδες Τ(ίτος) Φλ(άουιος)]

Κλειτοσθέν[ης καὶ Τ(ίτος) Φλ(άουιος) Καπε]-

σωτῆρα καὶ

κτίστην τῆς

πατρίδος,

τικῶν συγγενῆ̣

ἡ κρατίστηι Κλ̣α̣υ̣δ̣ί̣α̣

βουλὴ καὶ ὁ δῆμ̣[ος τῆς]

Στασικλέα Μητροφά-

νη τὸν κράτιστον

ἱερέα διὰ βίου τοῦ Διὸς

Μαξιμ̣[—]

κράτ[ιστον —]

ὑπατ[ικὸν —]

[— Γ(αΐου) Ἰου(λίου)]

Φιλίππου τοῦ κρατίστου

ὑπατικοῦ, ἀδελφιδῆν

τοῦ Λαρασίου Φλαουίου

[Κλειτοσθένους τοῦ κρατίστου —]

[—]ν τὸν κράτιστον

[ἀν]θύπατον, εὐεργέτην [ἐκ]

[— τὸν]

[κράτ]ιστον ὑπατικὸν

[ἡ λαμ]προτάτη μη[τρό]-

στῆσέ σε βουλή, σωτῆρα

κτίστην Μόντιον ἁζομένη.

τ̣α, σειτωνήσαντα, ταμιεύσαντα,

ἀναθέντα τῇ κρατ(ίστῃ) Κλ(αυδίᾳ) βουλῇ

εἰς νομὴν ἐπὶ τῇ γενεθλίῳ ἡμέ-

ρᾳ, ἥτις ἐστὶν μη(νὸς) Περειτίου θʹ, 𐆖 ͵γτλγʹ

προνοησαμένου τῆς ἀναστάσε-

[— τῇ κρα]τίστῃ Κλαυδίᾳ βουλῇ [—]

[— Σωτ]ήριχος ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἀνέθηκ[εν —]

ἐποιήσαντο περὶ τούτων μήτε προτιθέναι ἔτι

παρὰ ταῦτα μηδένα μήτε ἐπιψηφίζειν· εἰ δέ τις

ταῦτα παραβαίνοι, ἐξώλη γίνεσθαι καὶ αὐτὸν

τοῖς πριαμένοις, καὶ ἐπαρὰς ἐποιήσαντο περὶ τούτων

μήτε προτιθέναι μήτε ἐπιψηφίζειν μηδένα· εἰ δέ τις

ταῦτ[α πα]ραβαίνοι, ἐξώλη γίνεσθαι καὶ αυτὸν καὶ τοὺς

νομημένου τοῦ ἱεροῦ καὶ Μαυσσώλλου τοῦ εὐερ-

γέτεω ἔρευναν ποιήσασθαι, εἴ τις καὶ ἄλλος μετέ[σ]-

χεν ἢ ἐκοινώνησεν τῆς πράξιος· ἐλεγκθέντος δὲ

κυρίας εἶναι, καὶ μήτε προτιθέναι μήτε ἐπιψηφίζειν

μηδένα· εἰ δέ τις ταῦτα παραβαίνοι, ἐξώλη γίνε-

σθαι καὶ αὐτὸν καὶ τοὺς ἐκείνου πάντας.

χρόνον, αἱρεθῆναι δ[ὲ καὶ θεωροδόκον ὑπὸ τοῦ δήμου]

ὅστις ὑποδέξεται τ[οὺς θεωροὺς τοὺς παραγενομένους πα]-

ρὰ Μαγνήτων, εἶνα[ι δὲ — — — — — — — — — — — —]

[δικαστ]ήριον, ὁ δῆμος ὁ Καυνίων, φίλος ὑπάρχων καὶ εὔνους τῶι δήμωι καὶ προαιρούμενος ἀπὸ [παν]-

[τὸς] τοῦ βελτίστου σ̣υντελεσθῆναι τὰς κρίσεις, τὴν πᾶσαν σπουδὴν καὶ φιλοτιμίαν ποιησάμενος [πε]-

[ρὶ τ]ὴν αἵρεσιν τῶν δικαστῶν ἀπέστειλεν δικαστὰς Ἀντιγένην Ἀπολλωνίου, Αἰνέαν Ἀρτεμιδώρου, [Τι]-

[δικαστήριον, ὁ δῆ]μος ὁ Καυν̣ί̣ων̣, [φίλος ὑπάρχων καὶ εὔνους τῷ δήμῳ καὶ]

[προαιρούμεν]ος ἀπὸ παν[τ]ὸς τ̣οῦ βε̣λ̣τ̣ί̣σ̣[του συντελεσθῆναι τὰς κρίσεις],

[τὴν πᾶσαν σ]π[ου]δὴν καὶ φιλοτιμ[ί]αν̣ π[οιησ]άμεν[ος περὶ τὴν αἵρεσιν τῶν]

[δέ τι πλέον περι]σσεύῃ ἐκ τοῦ κατὰ ἔτος π[ροσεσομένου]

[τόκου μέρος καὶ] τοῦτο οἱ ταμίαι ἀποτισθέσ[θων ἐν τῷ]

[τοῦ Ἀπόλλ]ωνος ἱερῷ, χωρείτω δὲ καὶ το[ῦτο ἰς μόνον]

[δε τῆς ἐπανγ]ελίας μου τόκον, εἰ μὴ ἰς μόν[ον — — — —]

[ἐὰν δ]έ τις καὶ τοῦ περισσεύσαντος τ[όκου τι πλέον ἐκ]

[μερί]δος μεταθῇ, ὑποκείσθω τοῖς προ[— — — — — —]

οὐδὲ φιλανθρώπου τινὸς ἢ Ἀφροδείτης ὀνόματι οὐδ’ ᾑτινιοῦν παρευρέσει κα-

τ’ οὐδένα τρόπον. ἐὰν δέ τις ξένος βουληθεὶς πωλῆσαι φορτίων τὰ τρίτα

μὴ δυνηθῇ τὴν διάπρασιν αὐτῶν ποιήσασθαι καὶ τοῦτο αὐτὸ δηλώσει διὰ τῆς

των πλοίων τῶν ἀποκλ[ε]ινόντων ἢ θε[ρ]απευομένων τι ἢ τῶν παραχειμαζόντων καὶ

τῶν μεθαρ[μοζόντων τι ἢ] τῶν ἐπισκ[ευ]αζομένων τι ἢ ἀντισοδιαζόντων τι ἢ καὶ τῶν λοι-

πῶν τι σκ[ευῶν τοῦ πλο]ίου ὄντων ἀχρήστων ἢ ὑπὲρ τῶν λει[π]όντων αὐτοῖς σὺν ᾗ ἂν ἕκαστον

ἰσκομιζομ̣έ̣ν̣ω̣ν̣, ἐάν τε αὐτ[ὰς ὁ π]αν[τ]οπώλης ἰσφέρῃ ἐάν τε

[ἄ]λ̣λ̣[ος τις — — — — — —] ἀγοράσῃ vac. ὁμοίως ἐνγράψουσιν τὰ

[— — — — — — — — — — — — — — — — —] πεποιημένων καὶ οἱ παρα

[ὧ]δε τις εἰσοράουσα γ̣υν̣ὴ τέκνα γούνασι θέσθω

καὶ φίλιον στόμασιν μαστὸν ἐπὶ προθέτω.

[Λ]ύσια Ἀρτεμεω, πρύτανιν δέ σε πα[⏑ ⏑ – –]

ἤιν̣εσε μητίσας λαὸς ἄνακτι χορῶν.

τ̣ιον Μάρκου υἱὸν Πολλίωνα

ταμίαν καὶ ἀντιστράτηγον καὶ

ἀγορανόμον ἀποδεδειγμένον

[Φοντήι]ον Γαΐου υἱὸν [Κ]απί-

[τωνα πρ]εσβευτὴν καὶ ἀντι-

[στράτη]γον διὰ προγόνων πά-

[τρωνα κ]αὶ εὐεργέτην τῆς πόλεως.

[τοῦ Ἰουλίου Μα]ρείνου

[πρεσβευτοῦ καὶ ἀντιστρα]-

[τήγου κτλ.]

ρουα Τραιανοῦ Καίσαρος Σεβαστοῦ

Γερμανικοῦ Δακικοῦ ἀντιστρατήγῳ ἐπαρ-

χείας Λυκίας καὶ Παμφυλίας, πρεσβευτῇ

ἀντιστρατήγῳ λεγιῶνος δεκάτης Φρε-

%⁸¹-

Ναύκρατις Κλει-

νίου καὶ

τεθῆναι εἰ μὴ τὴν σύνβιόν μου Ἀρτεμεισίαν

καὶ Ἐπίγονον τὸν υεἱεόν μου· αἰὰν δέ τις μετὰ τοὺς

ὡρισμένους βιάσ̣ητ̣%⁸⁰%⁸⁰%⁸⁰αι vacat

τ̣[ῶ]ν̣ ἐκγονίων καὶ ᾧ ἂν ἐγὼ̣ [ἐπιτρέ]-

ψω τεθῆναι· εἰ δέ τις ἐπιχειρήσε[ι θάψαι]

θήσει π̣[ροσ]τείμου τῷ φίσκ[ῳ 𐆖 — —].

Μενεκράτει vacat Φαν[․․․․․․․․․]

Ἀγρεοφῶντι μόνοι[ς. ἐὰν δέ τις]

ἕτερον θάψῃ χωρὶς τ[ῶν προγεγραμ]-

ἐὰ[ν δέ]

τις [τολ]-

μήσ[ῃ, ἀ]-

[— προϊερατε]υ̣κυῖα τ[— — — συνεφιλοτειμοῦντο]

[— — Κλαυδ]ία Λεοντ̣[ὶς — — — — — — — — —]

[— — — — —] τοῦ ἱερέ̣[ως — — — — — — — —]

[— — —]Η[․․]Ο[— — — — — — — — — — —]

[ἱέρεια Ἀμμ]ιὰς ἡ καὶ Ἀ[πφιὰς Ἱε(ροκωμῆτις) ἱερατεύσαντες]

[φιλοτίμως μὲν πρὸς τ]οὺς ἀνθρ̣[ώπους, εὐσεβῶς δὲ]

γονέων ἡ θυγάτηρ αὐτῶν ἐπαν[γειλαμένη]

Λεοντὶς Φανίου τοῦ Λέοντο[ς Τατιάς, παρα]-

πον̣ποὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῆς Λέων̣ [καὶ Φανίας Κο(λιοργεῖς)].

[τηρ] α̣ὐτῶν ἐπανγειλα-

[μέν]η Λεοντὶς Φανίου

[τοῦ Λέ]οντος Τατιάς, πα-