ἔδοξ[ε] τῇ πό[λ]ε[ι] τῇ Χ[υρετιέων ἐπα]ι[νέσαι τ]ε Ἐπῖνο[ν]

ἐ[πὶ τῆι κ]αλοκἀγαθί[αι κ]αὶ ε[ὐνοίαι, ἣ]ν ἔ[χω]ν [δ]ι[α]τελεῖ

π[ρὸς τὴν π]όλιν ἡ[μῶν, κα]ὶ [δ]ε[δόσθαι] α[ὐ]τ[ῶι τ]ε καὶ ἐκγ[ό]-

[σ]αι χρυσῶι στεφάνωι [κατὰ τὸν νόμον αὐ]-

τὸν ἀρετῆς ἕνεκε̣[ν καὶ εὐνοίας ἧς ἔχων]

διατελεῖ πρὸς τὴν πόλι[ν ἡμῶν· εἶναι δὲ καὶ]

[γινιέων ἐπαι]νέσαι Οἰνίαν Ξενο-

[κράτους Γοννέα] ἧ̣ς̣ ἔχων καλοκἀ-

[γαθίας ἕνεκα διατελεῖ — — — —]

Ἑρμῆν ὅπου ὡ ὅρος γρα-

φὴν ἔχων, ἐπὶ τὸν Ὁμαλῶ-

ναν κὲ τὸν ποταμὸν κὲ τὸ

[–⏕–⏕–⏕ μν]ῆ̣μα, πόλις δέ μοι [–×]

[–⏕–⏕––⏕]χ̣ον καὶ ἔχω

[–⏕–⏕–⏕–⏕–×]ον[–×]

ἧχι Φίλιππον ἔθαψεν, ἐμὸν πόσιν· ἀλλὰ τροφείων

μνησθεὶς ἀμφοτέροις τύμβον ἔχωσεν ἕνα.

vacat

Θέλυτος(?) πότερά κα κατὰ χώραν

ἔχων τὰν γυναῖκα ἔχων ΚΟΔΟΙ

ΚΑΠΕΡΝ(?)ΥΝΕ καὶ ΕϜΟΝ[—?—]

λάσσας θαλάσσας ἀντεχόμενος καὶ πε-

δέχων ναός.

τὰν νᾶ ∶ ἃν ἐναυπαγήσατο 〚ν〛 κελο-

μένοˉ το͂ Ἀπόλλωνος ἔχω κατὰ χώ-

ραν καὶ σωτηρία μοι ἐσσε͂ται καὶ ἐμὶν

λάσσας θαλάσσας ἀντεχόμενος καὶ πε-

δέχων ναός.

φεννίωι Βρεντεσίνοι καὶ ἀπολογιζομένου τὰν εὔνοιαν, ἃν

ἔχων διατελεῖ ποτὶ τοὺς Ἀπειρώτας, δι’ ἇς οἴετο δεῖν τιμα-

θῆμεν αὐτονί, ἔδοξε τοῖς Ἀπειρώταις, πρόξενον εἶμεν αὐτ[ὸν]

[λ]φ̣εννίωι Βρεντεσίνοι καὶ ἀπολογιζομένου τὰν εὔνοιαν, [ἃν]

ἔχων διατελεῖ ποτὶ τοὺς Ἀπειρώτας, δι’ ἇς οἴετο δεῖν τιμα-

θῆμεν αὐτονί, ἔδοξε τοῖς Ἀπειρώταις πρόξενον εἶμεν αὐτ[ὸν]

περὶ προξενίας Χαιρίαι τῶι Διοσκουρίδα Τηΐωι,

καὶ ἀπολογισαμένου ἃν ἔχων εὔνοιαν διατελεῖ

εἰς τὸ κοινὸν τῶμ Πρασαιβῶν καὶ διότι ποτιλαμφθεὶς

οῦντα τὸ ἐπιτασσόμενον ἄχρι οὗ κα

χρείαν ἔχωντι οἱ ἀφέντες ἐλεύθε-

ρον Χρύσιππον, τύχαι τᾶι ἀγαθᾶι· μάρ-

πατρίς μοι ∙ / Πάτρα[ι],

ἀτὰρ κατέχω Γυλά-

κιον πεδίον. ❦

θεσμῶν Αὐσονίων

ἴδριδα μῆτιν ἔχων.

vac. Αἴλ(ιος) Ἀχιλλεύς

vac. Φλ(άβιος) Ὑπερέχων

[— — — — — — — — — — — —]

έ τ̣’ εἴκοσι ἐτῶν μο̣[ῖ]-

ραν ἔχων ἰδίαν. / Ἀμμ[ία]

Ἀλεξάνδρῳ ἐκ τῶν ἐκί̣-

ἀνεικήτῳ κοράσιον ὀνό-

ματι Παρμενίαν ἐφ’ ᾧ ἔχω

αὐτὴν [εἰς] χρῆσιν εἰς Χ(?) τὸν

ἀνεικήτῳ κοράσιον ὀνό-

ματι Παρμενίαν ἐφ’ ᾧ ἔχω

αὐτὴν ε[ἰς] χρῆσιν ΕΙϹΧ τὸν

ἧχι Φ‵ίλ′ιππον ἔθαψεν ἑμὸν πόσιν, ἀλλὰ τροφείων

μνησθεὶς ἀμφοτέροις τύμβον ἔχωσεν ἕνα.

vacat

ἧχι Φ‵ίλ′ιππον ἔθαψεν, ἐμὸν πόσιν· ἀλλὰ τροφείων

μνησθεὶς ἀμφοτέροις τύμβον ἔχωσεν ἕνα.

vacat

ς.

ἔχω

σε.

καριώτα(τος) ἐπίσκο-

πος Δομνῖνος ἔ-

χων τὸ "Κ(ύρι)ε ἠγάπη-

σα εὐπρέπιαν οἴ-

[․․․․]τος Τεγέαι χαίρειν· [ξύ]λα οὐκ ἔχω ἐμ Μ̣[ένδηι(?)]

[ὠνε]ῖσθαι· σὺ δὴ ἀπόστειλον ἡμῖν εὐ̣[θέως] εἰ πλο[ῖον ἔχεις],

τοῦ γυμνασι[άρχου ἐπὶ τῆι φιλ]α-

γαθίαι καὶ ἀφιλα[ργυρίαι ἧι ἔχων δι]α-

τελεῖ τὰ κατ’ ἦ[μαρ εὐθύνων? καὶ τιμῆ]-

ἢ̣ ὅ̣σου κύριός ἐστιν, ἕως ἂν ταχθῇ· vv φοιτήσεως vv τοῖς ἐν τοῖς τει-

μήμασιν οὖσιν· ὅσοι δ’ ἂν ἔχωσιν τῶν ἐφήβων τῶν ἀπογραφέντων

τίμημα γῆς καὶ οἰκίας καὶ τῶν τετραπόδων τριάκοντα μνῶν, τού-

ταῦτα. ἰδού, [— — — ἐδεήθην σου σκυλῆναι πρός με]

κ̣(αὶ) τὸ πάθος [ὃ ἔχω θεραπεῦσαι. — — — — — καταγογγύζου]-

σ̣ί̣ν σου κ(αὶ) ὑ̣[— — — — — — — — — — — — — — — —· πόλις]

Ῥωμαίων, vvvv Διὶ Ὀλυμπίωι

ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ εὐνοίας ἧς ἔχων διατε-

λεῖ εἴς τε αὑτὸν καὶ τὴν πατρίδα καὶ τοὺς λοιποὺς

[λο]φυρομένη· / ᾧ πάρεδρ̣[ος]

[φίλ]ος υἱὸς ἔχων παιδή̣[ϊ]-

[ον ἄ]νθος / ἵδρυτε Σέμνος,

[μεν]ος καὶ ἀχεύων ❦ / πένθος λυγρὸν

[ἔχων]· ὡς ὤφελον αὐτὸς ὀλέσθαι· ❦ / ἀλλά

[μ]ο[ι Εὐγ]ενίου ’μοῦ δαΐφρονος δείετε ἦτο[ρ] /

καιος, πρὸς πάντας ἀληθής, /

εὐσεβὲς ἐν ψυχῇ κῦδος ἔχ[ων]

ἀρετῆς· v / μύστης μὲν Σαμό-

ὸν οἶκον τῇ πάτρᾳ [․]ΤΑΣ[— — — — — — — δι’ ὃ ταύτην]

τὴν μαρτυρίαν ποιούμενο[ι ἧς ἔχων διατετέλεκε περὶ ἡμ]-

ᾶς εὐνοίας [— —]ΕΙΜΩΝΕΝ[— — — — — — — — — — — —]

θλιβομένων τε διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην τῶν στρατιωτῶν, ἐπεξελ-

θὼν Μάαρκος ὁ ταμίας ἔχων τοὺς ὑφ’ ἑαυτὸν τεταγμένους ἐτρέ-

[ψ]ατο τοὺς ὑπεναντίους καὶ τοῦ τε πτώματος ἐκράτησεν καὶ πο[λ]-

[— —]αρχος δ’ ἐνὶ πα[— —]

[— —]ν ἔχω θανατο̣[— —]

[— —]ρασι μήπω τ[— —]

εὐφρανθείς, παίξα̣ς, γελάσας, ῥοδινοῖς στεφανωθεὶς / νή-

δυμον ὕπνον ἔχων ἰς Ἀΐδην ἐδόθην, / ζωῆς π̣[λη]ρ̣[ώ]-

σας ἔτος ἓν καὶ εἴκοσι μοῦνον ∙ / τίς βροτὸς Λ̣Ι̣Ι̣[⏑ ⏑ – ⏑]

τίπτε μάτην γοόωντες ἐμῷ παραμίμνετε τύμβῳ;

οὐδὲν ἔχω θρήνων ἄξιον ἐν φθιμένοις.

λῆγε γόων καὶ παῦε, πόσις, καὶ παῖδες ἐμεῖο

πρὶν δ’ ἀρετὴν ψυχῆς δεῖξαι καὶ κάρτεα χειρῶν

τέρματ’ ἔχω ζωῆς οἰκτρὰ βραβεῖα πόνων. ❦

τεί[χ]εσιν ἀρ[ρή]κτοις Ὁρμίσδας ἐξετέλεσσε τήνδε πόλ[ι]ν [⏑ ⏑ –, χ]εῖρ[α]ς ἔχ[ω]ν καθαρά[ς].

δὲ καὶ οἱ ὑπογεγραμμένοι μύσται, ἐφ’ ὁ͂ ᾧ τῆς καρ-

πήας μετέχωσιν τὸν τοῦ ζῆν χρόνον αὐτοὶ ἐπὶ

τοῦ θεοῦ καὶ μεταπαραλαμβάνωσιν οἱ ἐπεισι-

[— — — —]αρχος δ’ ἐνὶ πά[τρῃ — — — —]

[— — μοῖρα]ν ἔχω θανάτο[υ — — — —]

[— — — τε]τ̣ράσι μήπω τ[ῶν ἐτέων — —]

οιποὶ ὁρῶντες τὴν γεγενημένην εὐεργε-

σίαν ὑπὸ τῶν πολιτῶν πρόνοιαν ἔχωσιν ‵τ′οῦ

διασώιζειν τοὺς ἰδίους πολίτας. εἱρέθησαν

σῆς γλυκερῆς ψυχῆς κέντρον ἄπαυστον

ἔχων.

νηοὺς μὲν θυόεντας ἐδείματο Τει[μ]ο̣[σ]θ̣έ̣νη[ς]

ἀθανάτοις μακάρεσσιν ἔχων θεογηθέα θυμόν·

τοῦτο δ’ ἐπ’ ἠλιβάτοιο προάστεος ἤνυσεν ἔργον

[— — — — — — —]․ εἰκόνι ․[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

[— — — — — —]Λ̣ων ἂν κτηνέων [— — — — — — — — — — —] ἄ̣ρ̣τ̣ι ἔχων [— — — — —]

[— — — —]ω̣ν λάχι γῆ καὶ οὐρανὸς [— — — — — — — κηρ]ύξῃ ἰς τὴν ἀποι̣․․․[— — —]

ὁ κλεινὸς στρατιαῖσι θεοῦ λάτρις ἐνθάδε

κεῖτε | Ἰουλιανὸς γλυκερὸς τέρμεατ’ τέρματ’ ἔχων βιότου.

εὐσεβίης γαμβρῶν ❦

σῆμα τόδε κατέχων. /

vacat

πλήσας τύμβον

ἄλυπον ἔχω ∙ / χαῖ-

ρε παροδεῖτα.

[ς γεγένηται — — — — — — — — — — — — — — — — — — —] δ̣εδόχθαι τῶι̣

[δάμωι ἐπαινέσαι τὸν δεῖνα ἐπὶ τᾶι εὐνοίαι καὶ τᾶι(?) προαιρ]έσει, ἃν ἔ-

[χων διατελεῖ εἰς τὸν δᾶμον, καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν χρυσέ]ῳ στεφάνῳ

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — ἐπὶ τᾶς ἐ]χφ̣ορᾶς τὰν

ἀρτίγαμος, σώφρων, νέος, ἤπιος, ὦ παροδεῖτα,

ἐξ ἀγαθῶν γονέων, ἦθος ἄμεμπτον ἔχων

κεῖται νῦν πάτρῃ πεποθημένος· ἡ δ’ ἀπὸ παστῶν

δόμον δώρου χάριν ἐξετέλεσ[εν]

ἀγάπην ἔχων παρὰ θ(εο)ῦ Ζώσιμος ἀ-

δελφὸς Χρυσογόνου, ἧς χάριν

δ’ ἐν ἀιδίοις ὕδασι Κ(υρίο)υ· νῦ[ν δ’]

ἀμέριμνον ἔχω ζωὴν δῶρον

ἔχων τοῦτον δόμον ον π[αρὰ]

πάπα α Ζωσίμου. ζῶ ἅ[μα βρο]-

νις υεἱὸς Ὑακίνθ-

ου ἔχων τὶ ἐκ̣στρα-

τίαν, κάμπτορ δε-

πατρίδι τῶν καλῶν· v τύχηι τῆι ἀγαθῆι δεδόχθαι τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι, ἐπῃνῆσθαι Μηνᾶν

Μένητος ἐπί τε τοῖς προγεγραμμένοις πᾶσιν καὶ ἐφ’ ἧι ἔχων εὐνοίαι διατελεῖ πρὸς τὸν δῆμον,

συνκεχωρῆσθαι δὲ αὐτῶι καὶ τὴν τῶν ὅπλων ἀνάθεσιν ἐπιτελέσαι ποιουμένωι τὰς ἐπιγραφὰς καὶ

σι τῶν πολιτῶν, ἀποδικνύμενος ἐν παντὶ καιρῶι

τὴν καθ’ αὑτὸν εὔνοιαν ἣν ἔχων διατελεῖ πρὸς

τὸν δῆμον ἡμῶν, καθῆκον δέ ἐστιν καὶ τὸν ἡμέ-

ἐν χάριτος ἀποδόσει, φιλοτιμοτέρους ἑαυ-

τοὺς παρέχωνται εἰς τὰ συνφέροντα τῆι πόλε[ι]·

ἔδοξεν τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι ἐπῃνῆσθαι Φί-

λωνα Πύθωνος Ἀκάνθιον ἐπὶ τῆι εὐνοίαι καὶ

τῆι αἱρέσει ἧι ἔχων διατελεῖ πρὸς τὸν δῆμον ἡ-

μῶν, εἶναι δὲ αὐτὸν πρόξενον τῆς πόλεως ἡ-

λιον Μάρκου υἱὸν Ῥωμαῖον ἐπὶ τῇ πρὸς τὸν δῆμον

εὐνοίαι ἣν ἔχων διατελεῖ, καὶ εἶναι αὐτῶι ἔφοδον

ἐπί τε βουλὴν καὶ τὸν δῆμον μετὰ τὰ ἱερὰ πρώ-

λῆι καὶ τῶι δήμωι· ἐπῃν[ῆσθαι Γάϊον Ἀπούστιον Μάρκου υἱ]-

ὸν Ῥωμαῖον ἐπὶ τῆι αἱρ[έσει ἣν ἔχων πρὸς τὸν δῆμον ἡ]-

μῶν διατελεῖ καὶ ἐπὶ τῶ[ι πεποιῆσθαι τὴν ἐνδημίαν καλὴν]

[δή]μωι· ἐπῃνῆσθαι Πόπλιο[ν Ἀπούστιον Γαΐου υἱὸν Ῥωμαῖον ἐπὶ]

[τῆι αἱ]ρέσ[ει ἣν ἔ]χων πρὸς τὸ[ν δῆμον διατελεῖ καὶ ἐπὶ τῶι]

[πεποιῆσθαι τ]ὴν ἐνδημί[αν εὐσχήμονα — — — — — — — —]

τινὸς τῶν τῆς ἐλευθερίας ἡμῶν ἢ τῶν λοιπῶν φιλανθρώπων κα[θ’ ὁν]-

τιναοῦν τρόπον, ἔχωσιν ἐξουσίαν πάντες οἱ βουλόμενοι διὰ χρηματ[ισ]-

μοῦ ἐπιγράψαι ἑαυτοὺς τῷ ψηφίσματι πρεσβευτάς, ὀμόσαντες τὸν [ὑ]-

... Ὑακίνθ-

ου ἔχων τ(ὴν) εἰστρα-

τίαν κάμπτορ δε-

τινὸς τῶν τῆς ἐλευθερίας ἡμῶν ἢ τῶν λοιπῶν φιλανθρώπων κα[θ’ ὁν]-

τινα̣οῦν τρόπον, ἔχωσιν ἐξουσίαν πάντες οἱ βουλόμενοι διὰ χρη̣μ̣α̣τ̣[ισ]-

μοῦ ἐπιγράψαι ἑαυτοὺς τῷ ψηφίσματι πρεσβευτάς, ὀμόσαντες τ̣ὸ̣ν̣ [ὑ]-

κτεύω δὲ δύο, καὶ μετὰ ταῦτα | μυρ-

μίλλων παρέβην, ΠΥΓΝΗ πυγμὴν(?) δὲ ἔχω πάλι με[ί]-

αν· | εἶτ’ ὑπὸ τῆς ἰδίας εἱμαρμένης ἐνοχλή̣-

[σ]μένως ἂν ἐποίησα· ἠξιοῦτε δὲ καὶ τὰ τῆς Πεύκης ὑμε[ῖν]

ἄθραυστα τηρεῖν δίκαια· ἐγὼ δὲ τοσοῦτον ἀπέχω

τοῦ θραῦσαί τι τῶν ἐκ χρόνου φυλασσομένων ὑμε[ῖν]

σμένως ἂν ἐποίησα· ἠξιοῦτε δὲ καὶ τὰ τῆς Πεύ[κης ὑμεῖν ἄθραυσ]-

τα τηρεῖν δίκαια· ἐγὼ δὲ τοσοῦτον ἀπέχ[ω τοῦ θραῦσαί τι τῶν ἐκ]

χρόνου φυλασσομέν[ων] ὑμεῖν [δικαίων, ὡς καὶ παρευρεῖν ἂν ἡδέ]-

λωνι. τὸν ἥρωα εἰς θε-

ούς· τύνβονς τύνβος = τύμβος ἔχω τὴν

κόνην. ἐτῶν ἕξ. Ζωΐ-

[— — — — —]π̣εποισιν ὑπάρχων

[— — — — —]ιημον ἔχων

[— — — — —]πορθνέα(?) γὰρ λεύσω

αι, δ’ ἐν Τόμει, τὸν

τάφον οἶκον ἔχω-

ν· ἐῤῥ(ῶσθαι) ὑμᾶς εὔχομαι.

[ε]ἰ̣ς τὰν ἐξ ἀρχᾶς διάθεσιν καὶ τηροῦν[τος]

[α]ὐτοῦ τὰν αἵρεσιν, ἃν ἔχων διατελεῖ [ποτὶ]

[τ]ὰ κοινά, ἀξίως αὐτὸν ἐπιστραφησε[ῖσθαι]

[— — — — — — — — — — — —]εον καὶ παρεμέτρησε πᾶσι καὶ τ[․․]

[— — — — — — — — — ἀνελ]λιπῆ παρέχων τὰς ἀγορὰς ΕΦ․[․․]

[— — — — — — — — — — τ]ὰν ἄκραν πε[— — — — — — — — —]

θιάσου ἁμῶν, καὶ αὐτὸς φαίνε-

ται τὰν αὐτὰν ἔχων αἵρεσιν,

στοιχῶν τᾷ τοῦ πατρὸς φιλοδο-

ἔλαχον, ❦ |

[βουλῆ]ς καὶ δήμοιο ἔχων [ἀπό]-

[λ]αυσιν ἁπάντων ❦ |

[— — — — μ]ν̣ήμον’(?) ἔχων

[— — — — —] πορθμέα ΠΟΡΘΝΕΑ γὰρ λεύσω

τ[ε]ρομάχου ἱερησάμενος πάντ[ων τῶν θεῶν — — τὴν αὐτὴν προ]-

α[ίρ]εσιν [ἔχ]ων τῶι πατρὶ ․․․ πρὸς Α[— — — — — — — — — — —]

ταῖς τοῦ δήμου πολλ[ὰς κ]α[ὶ] μεγάλ[α]ς [χρείας παρέχεται]

[ε]ἰ̣ς τὰν ἐξ ἀρχᾶς διάθεσιν καὶ τηροῦν[τος]

[α]ὐτοῦ τὰν αἵρεσιν, ἃν ἔχων διατελεῖ [ποτὶ]

[τ]ὰ κοινά, ἀξίως αὐτὸν ἐπιστραφησε[ῖσθαι]

[— — — — — — — — —]σ̣ον καὶ παρεμέτρησε πᾶσι, καὶ τ[ὰ]

[λοιπὰ παρεσκεύαξε ἀνελ]λιπῆ παρέχων τὰς ἀγορὰς ἐφ’ ἕ[τη]

[δύο· v τὸν δὲ λιμένα καὶ τ]ὰν ἄκραν πει̣ρ̣[ατευόντων — —]

θιάσου ἁμῶν, καὶ αὐτὸς φαίνε-

ται τὰν αὐτὰν ἔχων αἵρεσιν,

στοιχῶν τᾷ τοῦ πατρὸς φιλοδο-

[— — — — καὶ ποτὶ τοὺς θιασ]-

είτ̣[ας εὔνουν ἑαυτὸν παρέχων],

ἐφ’ οἷς [ὁ δᾶμος ἐτείμασεν αὐτὸν]

ὧθ’ ὑπ’ ἐμοὶ παροδεῖτα, λόγων φίλος Ἡλιόδωρος

ὀκτωκαιδεχέτης, πατρὸς ἔχων ὄνομα·

σὺν τῶι Μηνεόδωρος ὁ μελλυμέναιος ἀδελφὸς

ἀποθανόντα δὲ | Βοόσπορος ἔθαψεν ἀρτί-

χνουν νεανίαν | ἔχω δὲ πατρίδας νῦν δύω

τὴν μὲν πάλαι | ἐν ᾗ τέθραμμαι τὴν δὲ

εὔφημον βιότου τέλος ἤνυσας, ἐκ βασιλ[ῆος]

κ̣αὶ δήμου τιμὴν καὶ κλέος ἐσθλὸν ἔ[χων]

[— — —]ν σε, Χαρίξεν[ε — — — — — — —]

[— — — — — — εὐ]εργέτ[ην] τῆς βασ[ι]-

[λείας ἑαυτὸν παρέχ]ων τὴν [π]όλιν ἐκ

[θεμελίων ἀνήγει]ρεν, ὄνομα αὐτῇ

Παρθενὶς οὐδ’ ἀρετᾶς ὥρας ἐπὶ τέρμα μολοῦσα,

ἑπταετιζομένα μοῖραν ἔχω βιότου.

[— — ὄ]ντες ἐβλάπτοντο, ἀφείρηκεν καὶ τὴν κοπὴ[ν — — — — — — — — — ἵνα οὖν]

[καὶ] οἱ ἄλλοι φιλοτιμότερον ἔχωσι πρὸς τὸ κα̣[λοὺς κἀγαθοὺς εἶναι τῆι πόλει(?), εὖ]

[εἰ]δότες ὅτι τιμῆς καὶ δωρεᾶς ἀξίας ἕκαστο[ς τεύξετα]ι̣ π̣αρὰ τοῦ̣ [δ]ήμο[υ τῶν]

[ναύξει καὶ — — — — — — — — — — — αἴτιος γέγ]ο̣νεν τοῦ τὸν δῆμον κατα-

[στῆναι εἰς εἰρήνην, οὔτε ἔχθραν? ἔχων ἐμ]ποδών, οὔτε φιλίαν περ[ὶ]

[πλείονος ποιούμενος — — — τοὺς στασιάζοντας] ἐν τῆι πόλει εἰς ὁμό-

μα ἐν ἐπισήμῳ τόπῳ, ἵνα οἱ ἀναγεινώσκοντε[ς]

προτροπὴν ἔχωσιν εἰς τὸ μειμεῖσθαι βίον

ἐπαινούμενον. Ζώρσανος Νεικηράτου τὸ ψή-

ναι τοῖς τὰ μεγάλα τὴν πατρίδα ἡμῶν εὐεργετηκόσιν, εἴς τε πρεσ-

βείας αὐτὸς ἑαυτὸν ἑκοντὴν παρέχων ἄοκνον, ἔργων τε ἐπιμε-

λείαις καὶ κατασκευαῖς ἐνεκοπίασεν, ὡς δι’ αὐτὸν περικαλλε-

αἷς ἦρξεν καὶ ἱερατείᾳ καὶ στρατηγίαις καὶ λειτουργίαις ἁπάσαις ἑαυτὸ[ν]

ἀφελῶς τῇ πατρίδι εἰς ἅπαντα ἐπεδίδου, ἤρεμόν τε ἑαυτὸν παρέχων

καὶ ἴσον πᾶσιν, καθαρῶς ἅπαντα καὶ δικαίως διοικῶν. ἄρχων

[— — — — — — — —]ΗϹΕΝΤΟΓ[— — — — — — —]

[— — — — — — — ἄ]οκνον̣ [ἑαυτὸν παρέχων — —]

[— — ἐν ταῖς πρεσβ]ε̣ίαις? [— — — — — — — — —]

ίταν ἀ̣π̣ροφ[ασίστως, φιλοτιμίαν?]

ἔχων ἐμ πά[ντι καίρῳ, καὶ διὰ τοῦ]-

το αὔτῳ τίμα[ις ἐψαφίσατο ὁ δᾶμ]-

[— — — — — — — — — — — — —]

[— — — —] παρέχων ․Λ̣[— — —]

[— — — —] θάλασσαν [— — — —]

κίνδυνον ἐπέβα μὲν ἐπὶ τὸ ἀποσταλὲν ἐπ’ αὐτὸν ὑπὸ τῶν πολιτᾶν πλοῖον, παραγ̣[ενό]-

μενος δ̣[ὲ] καὶ παρακαλέσας τοὺς πολίτας, συνεργὸν πρόθυμον ἔχων τὸν ἐξ[απο]-

στέλλοντα β̣ασιλέα Μ[ι]θραδάταν Εὐπάτορα, παρῆν ἔχων ἄκρου τοῦ ἔαρος σ̣[τρα]-

τόπεδον πεζ̣ικ̣[ό]ν τε καὶ ναυτικόν, παραλαβὼν δὲ καὶ τῶν πολιτᾶν ἐπιλέ-

[δεῖνα — — — —]ου ΕΙΛΙΟΝ[— — ἀρετᾶς ἕνεκα καὶ εὐνοίας, ἃς]

[ἔχων διατελ]ε̣ῖ, δόμεν [δὲ αὐτῶι — — — — — — — — — — —]

[— — — — — —]ενιγΛ̣[— — — — — — — — — — — — — — —]

κ̣ῆ καὶ κόσμιο[ν ζήσ]ας βίον καὶ πλεῖστον

τοῦ καθήκον[τος καὶ] δικαίου λόγον ἔχω[ν],

ἀλλὰ καὶ πισ[τευσάμ]ενος ἀρχήν τε, δι’ [ἣν]

[νέσαι μὲν] Ἀγησι[κλῆν ἀρετῆς]

[ἕνεκεν καὶ εὐν]οί[ας, ἣν ἔχων]

[διατελεῖ εἰς τὰ τῆ]ς πό[λεως πράγ]-

oὔνομα Δινδίανός μοι ἔχων

δ’ ἔτι κούριον ἄνθος / πρωθή-

[ροῦν]τες ἐβλάπτοντο ἀφείρηκεν καὶ τὴν κοπὴ[ν το]ῦ̣ χαλκοῦ κατὰ λ̣[όγον ἦχεν(?)· ἵνα]

[καὶ] οἱ ἄλλοι φιλοτιμότερον ἔχωσι πρὸς τὸ κα̣[ὶ λ]έ̣γειν καὶ πρά[ττειν τὰ βέλτιστα]

[εἰ]δότες, ὅτι τιμῆς καὶ δωρεᾶς ἀξίας ἕκαστο[ι τε]ύξονται παρὰ το[ῦ δή]μο[υ τῶν]

Παρθενὶς οὐδ’ ἀρετᾶς ὥρας ἐπὶ τέρμα μολοῦσα,

ἑπταετιζομένα μοῖραν ἔχω βιότου.

[ἀνασταθῆναι, οὕτως τιμήσας ὑεῖς τ]οὺς ἐκείνου, ὅπως καὶ ε̣ἰς τὸ

[μὲν λοιπὸν παρέχωνται αὐτοὶ χρ]είαν τὴν πρὸς τὴν πόλιν, [ε]ἰδό-

[τες, ὅτι ὁ δῆμος τοῖς τε ἀγαθοῖ]ς ἀνδράσιν καὶ εἰς αὐτὸν φιλο-

Πρωταγόρης· ἂν ἀντιμη[χα]-

νᾷ τ’ ἐμοί, ἀμελέω, ἔχω περὶ σο-

ὺς ὃ ἂν πάρεστι καὶ ἀνεσκεόακ’ εὀ͂·

[γμάτων πρόειδεν, τοιαῦτα ἠξίωσ]εν, ἐφ’ ἃ ἦν ἀπεσταλμένος, εὔνουν κἀ-

[γαθὸν ἑατὸν παρέχων εἰς ἀξιώματ]α καὶ συμμαχίας τόπον ἐπλήρωσεν

[καὶ ἀσφαλείας, δι’ ὃ ἀποκαταστήσα]ς τὴν τῆς πατρίδος ἀνδρείαν καὶ ἐν-

ΗΗΔΔ𐅃𐅂𐅂𐅂· ἄλλαι ΙΙ, ὁλκὴ Η𐅄ΔΔΔΔ𐅃𐅂𐅂𐅂· καὶ μικύθειος Ι, ὁλ-

κὴ 𐅄ΔΔΔΔ𐅃𐅂𐅂· ψυκτὴρ ὦτα ἔχων ἀποπεπτωκότα,

πυθμένα οὐκ ἔχων· κάδος ὦτα ἔχων, πυθμένα

οὐκ ἔχων· ὁλκὴ τούτων ἀμφοτέρων ΧΗΔΔΔΔ·

ἀργυρίς, ὁλκὴ ΗΗΔΔΔΔ𐅂· ἄλλη, ΗΗ𐅄ΔΔ𐅂𐅂𐅂𐅂· σκάφια

κὴ ΔΔΔ𐅂𐅂𐅂· ἐσχαρίς, ὁλκὴ ΔΔΔΔ𐅃𐅂· λιβανωτίς, ὁλκὴ

𐅄ΔΔ𐅂𐅂· κύαθος κατεαγὼς τὴν κεφαλὴν οὐκ ἔ-

χων, ὁλκὴ ΔΔ𐅃𐅂𐅂𐅂· κανοῦν κατεαγὸς σὺν τοῖς

κλά〚—〛σμασιν κλάσμασιν ὁλκὴ 𐅅ΔΔ· θυμιατήριον σὺν τῶι

τοδαποῦ ὁλκὴν ·ΔΔ𐅃𐅂𐅂. vac. c.15 καὶ τάδε χρυσᾶ ἐν τῶι Ἀρτεμισίωι· ὅρμος ὁ πρὸς τῶι θρόνωι ἠρτημένος, οὗ οἱ γρῦπες οἱ πέντε καὶ ὁ

λέων ὁ τὸν ταῦρογ κατέχων, ὁλκὴ δραχμαὶ ·ΗΗΔ𐅂𐅂𐅂· ὅρμος λογχωτός, ὃν ἀνέθηκε Σιμίχη Μυκονία, ἄστατος· ἀριθμὸς λογχίων ·𐅄ΔΔΔΙΙ· ὅρμος λογ

ὅρμος λογχωτός, ὃν ἀνέθηκε Δημοστράτη, ἄστατος· ἀριθμὸς λογχίων ·𐅄ΔΔΙΙΙΙ· τραγίσκοι χρυσοῖ ΙΙ ἄστατοι· δακτύλιος περίχρυσος, ὃν ἀνέθηκε

σῆι, Ἀπολλοδώρου ἀνάθημα, ἄστατος· ὅρμος ἀμφορέων ἐφ’ οὗ ὁ Τριπτόλεμος καὶ ἄνθεμα καὶ ἀσπιδίσκη καὶ ἐνώτια καὶ στλεγγὶς χρυσᾶ, ὁλκὴ

δραχμαὶ ·ΔΔΔΔ𐅂𐅂𐅂· στέφανος χρυσοῦς δάφνης ὁ παρ’ Ἀμεινώνδα ἀπελθών, ὁλκὴν δραχμαὶ ·𐅄ΔΔ· δακτύλιος χρυσοῦ[ς] Ἀρτεμίσιον ἔχων

ἐπίσημον, ὁλκὴν δραχμαὶ ·𐅃ΙΙΙ· δακτύλιος χρυσοῦς λεῖος, ὁλκὴν ·𐅂𐅂𐅂𐅂ΙΙΙ· δακτύλιος χρυσοῦς, ὁλκὴν ·𐅂𐅂· ἐπίσημον ἔχων Ἔρωτα· δακτύλιος σιδη-

ροῦς χρυσίωι ἐνδεδεμένος ἄστατος· σφραγὶς χρυσίωι [ἐνδ]εδεμένη ἄστατος σημεῖον ἔχουσα τραγέλαφον· κυλινδρίσκος χρυσένδετος ἄστα-

Κρατεροῦ ἀνάθημα, ὁλκὴν δραχμαὶ ·𐅄𐅃𐅂𐅂𐅂· στέφανος χρυσοῦς, Φιλοκλέους ἀνάθημα, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅄ΔΔΔΔ· ἀνδριαντίσκος χρυσοῦς

σχέλος οὐδὲ χεῖρα ἔχων, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅃𐅂ΙΙΙ· χρυσίου ἀσήμου ὁλκὴν ·𐅂𐅂𐅂· δακτύλιοι καὶ ἐνώτια ἀργυρᾶ ἀνειρμένα· ἡ καλουμένη γέρανος καὶ ὁ ὅρ-

μος ὁ ὑποτείνων ὑπὸ τὴγ γέρανον, ἄστατα· ὁ κόσμος ὁ τοῦ ἀγάλματος τοῦ τὴν ἐρειᾶν ἐσθῆτα ἔχοντος, ὁλκὴν δραχμαὶ ·𐅄ΔΔΔ𐅃𐅂𐅂· περόνη ἀργυρᾶ ἐπί-

[ὑ]πάργυροι ·ΗΗ𐅃ΙΙ· δακτύλιοι ὑπόχρυσοι σιδηροῖ ·𐅃ΙΙΙΙ· δακτύλιος χρυσοῦς ἀπείρων Ὀνασικράτους ἀνάθημα, ὁλκὴν ·𐅂ΙΙΙ· δακτύλιος χρυσοῦς

[σ]υντεθλασμένος, ὁλκὴν ·𐅂𐅂𐅂ΙΙΙΙΙ· δακτύλιος χρυσοῦς ἀνθράκιον ἔχων, Σαπφοῦς ἀνάθημα, ὁλκὴν ·𐅂𐅂𐅂· χρυσίου ἀσήμου παντοδαποῦ ὁλκὴν

δραχμαὶ ·Η𐅃· σὺν τῶι κλάσματι τῶι τοῦ θυμιατηρίου· χρυσοῦς, Νικολάου ἀνάθημα· στέφανος χρυσοῦς, ὃν ἀνέθηκε Πευκέστης, ὁλκὴν σὺν τῶ[ι]

τόξα κρητικὰ δύο καὶ φαρέτραι ζωιωταί· ὀβελίσκους ·𐅃ΙΙΙ· χαλκοῦ ἐπισήμου παντοδαποῦ ἐν ὑδρίαι καὶ στάμνωι χαλκ[οῖ]ς, ὁλκὴν σὺν τοῖς ἀγγεί-

ο[ις] μναῖ ·ΙΙ· φυκίον χρυσοῦν πρὸς τῶι στυλί[σ]κωι, ὁλκὴ σὺν τῶι ἱμάντι ·𐅂· δακτύλιος Φωκαΐδος λόγχην ἔχων σημεῖον· σφραγῖδα ἐπίχρυσον·

[κ]υλίκιον ἀργυροῦν, ὁλκὴν ·ΙΙΙ· ἐσχαρὶς ἀργυρᾶ, Βουλομάγας ἀνάθημα, ὁλκὴν σὺν τῶι ἐμπύρωι δραχμαὶ ·𐅅Η. vac.

[ἐν] τῶι νεῶι οὗ τὰ ἑπτά· ἐν τῶι προδόμωι· φιάλη λεία ἐμ πλινθείωι, Καλλικλέους ἀνάθημα· φιάλαι τρεῖς ἐμ πλινθείωι ἔκτυποι, Ταυρομενι-

[τῶν ἀν]άθημα· φιάλη λεία ἐμ πλινθείωι, Εὐθυδίκου ἀνάθημα· στέφανος χρυσοῦς προσηλωμένος, Αὐτοκλέους ἀνάθημα, ἔχων φύλλα ·ΔΔΙΙ,

[κόκκου]ς ·𐅃ΙΙΙ· στέφανος δάφνης χρυσοῦς, Νικίου ἀνάθημα, ἀριθμὸς φύλλων ·ΔΔΔΔΙΙ· κόκκοι ·ΔΙΙΙΙ. ἐν τῶι νεῶι· στέφανος χρυσοῦς συντεθλα-

[ὄ]φεις καὶ δακτύλιοι καὶ κριθαὶ ἀργυρᾶ, ὁλκὴν ·𐅄ΔΔΔΔ𐅂· πυρήνια χρυσᾶ καὶ ἐνδεσμίδες καὶ τύποι καὶ κάρδια καὶ ἄλλα χρυσία, ὁλκὴν πάντων ·Δ𐅃ΙΙ·

ἄλλα ζωιδάρια τέτταρα, ἓν αὐτῶν ξύλινον ἐπίχρυσον, καὶ δακτύλιοι δύο, ὁ εἷς λιθάριον ἔχων, καὶ ἐνώτια, ὁλκὴν ·𐅃𐅂𐅂𐅂· μῆλα ἐννέα ἐπάργυρα ἐπίχρυ-

σα, ὁλκὴν ·𐅃𐅂𐅂Ι· ἐρωτίωγ καὶ βουβαλίων ζεῦγος πρὸς ξύλωι, Θεσσαλίας ἀνάθημα. καὶ τάδε ἀνετέθη ἐπὶ τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς τὸ Εἰλειθυιαῖον·

σα· ὑδρία ἓν οὖς ἔχουσα, πυθμένα οὐκ ἔχουσα· ἄλλη πυθμένα οὐκ ἔχουσα, οὖς ἔχουσα ἕν· ὑδρία ὦτα οὐκ ἔχουσα δύο· στάμνος μέγας ἓν οὖ[ς]

ἔχων· στάμνος βοιωτιακὸς ἓν οὖς ἔχων· στάμνος ἐλαιηρός· κρατῆρες τυρρηνικοὶ τρεῖς ὑπόστατα ἔχοντες· κρατήριον τυρρηνικὸν

οὖς οὐκ ἔχον· κρατήριον λακωνικὸν τὸμ πυθμένα ἔχον ἀποπεπτωκότα· κρατῆρες λακωνικοὶ τρεῖς· κανᾶ ὀρθηλὰ δύο· κανοῦμ μέγα πυθμέ-

να οὐκ ἔχον· κανᾶ τρία· κάδοι λεῖοι δύο, ὁ εἷς πυθμένα οὐκ ἔχων· κάδοι στρεπτοὶ δύο· ἐσχάραι πυρκαιοὶ τρεῖς· λεβήτια ἐννέα ἀχρεῖα· χαλκία [με]-

γάλα τρία ἀχρεῖα· χαλκία δύο μικρὰ ἀχρεῖα· χαλκία ἑπτὰ μικρὰ ἀχρεῖα· κρατὴρ στρογγύλος ὑπόστατον ἔχων· ἐχίνη στρατιωτική· ἐξάλειπτρο[ν]·

κανᾶ μικρὰ πέντε· πινακίσκοι τέτταρες· περιρραντήριον ὑπόστατον ἔχογ καὶ ἐπιγραφήν· χερνιβεῖα δύο τετρυπημένα, τὸ ἓν οὖς οὐκ ἔχο[ν]·

τριποδίσκος πό-

δα οὐκ ἔχω̣ν· κ̣ε̣[ρα]-

[μ]ύλλιον· ὁλκεῖον·

ρίνθιοι στατῆρες δύο· μαυσσώλεια τετράδραχμα ·𐅃ΙΙΙΙ· νάξια τε[τρά]δραχμα δύο καὶ φωκαῒς καὶ [ὀβολὸς φωκαϊκ]ός· νομίσματος παντοδαποῦ ὁλκὴν ·ΔΔ𐅃𐅂𐅂. καὶ χρυσᾶ τάδε· ὅρμος ὁ πρὸς

τῶι κλισμῶι ἠρτημένος, οὗ οἱ πέντε γρῦπες καὶ ὁ λέων ὁ τὸν [ταῦρ]ον κατέχων, ὁλκὴ σὺν τοῖς λίνοις δραχμαὶ ·ΗΗΔ𐅂𐅂𐅂· ὅρμος λογχωτὸς ὃν ἀνέθηκε Σιμίχη Μυκονία, ἄστατ[ος]·

ἀριθμὸς λογχίων ·𐅄ΔΔΔΙΙ· ὅρμος λογχωτὸς ὃν ἀνέθηκε Δη[μοστρ]άτη, ἄστατος· ἀριθμὸς λογχίων ·𐅄ΔΔΙΙΙΙ· τραγίσκοι χρυσοῖ δύο, ἄστατοι· δακτύλιος περίχρυσος, Στράτ[ω]-

Ἀμεινώνδα, ἀπελθών, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅄Δ𐅃𐅂𐅂· δακτύλιος

[χρυσοῦς Ἀρτεμίσιον ἔχων ἐπίσημον, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅃ΙΙΙ· δακτύλιος] λεῖος χρυσοῦς, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅂𐅂𐅂𐅂Ι· δακτύλιος χρυσοῦς σημεῖον ἔχων Ἔρωτα, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅂𐅂· δακτύ-

[λιος σιδηροῦς χρυσίωι ἐνδεδεμένος, ἄστατος· σφραγὶς ἐνδεδεμένη χρυσ]ίωι, σημεῖον ἔχουσα τραγέλαφον, ἄστατος· κυλινδρίσκος χρυσένδετος ἄστατος· σφραγὶς χρυσέν-

[μυρρίνης χρυσοῦς, Λυσάνδρου Λακεδαιμονίου ἀνάθημα, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅄𐅃𐅂𐅂]𐅂· vac. στέφανος χρυσοῦς Κρατεροῦ ἀνάθημα, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅄𐅃𐅂𐅂ΙΙ· στέφανος δάφνης χρυσοῦς ἀν[ά]-

[θημα Φιλοκλέους βασιλέως? ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅄ΔΔΔΔ· ἀνδριαντίσκος] χρυσοῦς οὐκ ἔχων σκέλος οὐδὲ χεῖρα, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅄𐅂ΙΙΙ· χρυσίου ἀσήμου ὁλκὴ ·𐅂𐅂𐅂· δακτύλιος χρυ-

[σοῦς Πολυαράτου, ὁλκὴ δραχμαὶ ·𐅂𐅂𐅂· — — — — — — — — — — τύ]πος μητρικὸς πρὸς ξύλωι· τοῦ ὅρμου τοῦ Ἐριφύλης ἀριθμὸς χρυσίων ·ΗΔΔ𐅃𐅂𐅂· τοῦ κόσμου τοῦ ἀγάλ-