λίου [․․]κριτου στρ̣α[τι]ώ̣-

του [σπείρ]η̣ς Μα̣[․․․]αν-

[․․․․]α[— — —]

γιν[ω]σ[κό]ν-

των [αὐτο]ῦ̣ πάν-

των [κατ’ ὄ]νομα

καὶ τοῖς σ̣[υννάοις]

θεοῖς, κα[ὶ ․․]αν-

[․]ος καὶ τ[ο]ῦ [ἀναγιν]ώ-

ἀδελφῶν καὶ τῶν αὐτοῦ

πάντων παρὰ τῷ κυρίῳ Μαν-

δούλι καὶ τοῦ ἵππου αὐτοῦ,

υἱὸν Ψενοσίριον τὸν [πρεσβύ]-

τ̣ερον, τὸ προσκύνημα Σαν-

σνῶν πρεσβύτερον, τὸ προσ-

σήμερον καὶ ἐποίησα τὸ

προσκύνημα τοῦ σύνπαν-

τος αὐτοῦ οἴκου.

τῆς φίλης αὐτοῦ

παρὰ τῷ κυρίῳ Μαν-

δουλι ἀ̣[ε̣ὶ̣].

κυρίῳ Μανδούλι σή-

μερον, καὶ τοῦ γράψαν-

τος [— — —]

[․․․]ο[․․․․․․] ὧ̣δε

πρὸς τὸν κύριον Μαν-

δούλιον καὶ τῶν α[ὐτοῦ]

ρου(μ) (κεντουρίας) Ἰουλείου καὶ

τῶν πλ αὐτοῦ πάν-

των παρὰ τῷ Μανδο-

[․․․․]παμλείου καὶ Πλυχι[․]ηος

[․․․․․]εντκμα̣ς καὶ τοὺς φίλους πάν-

[τας] παρὰ το͂ θεῷ μεγίστου σ[․․․․․]

σπείρης Σπανώρουμ κ-

αὶ τῶν φίλων μου πάν-

των. μνήσθη ὁ γράψας καὶ

Γάιος Δομίτις Μαρτιᾶλις καὶ Λουκίου Οὐ-

αλερίου Κέλερος (ἑκατοντα)ρ(χίας) Κορνηλίου καὶ Γαίου Ἀν-

τωνίου Οὐάλεντος, Μάρκου Ἰουλίου Οὐάλεν-

Πιννίου Κορβουλῶνος καὶ Γάιος Ἰουλίου Κλή-

μεντος (ἑκατοντα)ρ(χίας) Ἀντωνίου καὶ τῶν των ἑατῶν π[ά]ν-

των σήμερον παρὰ θεῷ μεγίστῳ Μανδούλι, ἐπ’ ἀγα|θῷ.

[— — —]λ[․․]ειλονατ̣τουμαν

[— — —] καὶ ἐμοῦ τοῦ γράψαν-

[τος καὶ τοῦ ἀναγει]νώσκοντος παρὰ

κλι(νάρχου), ὁ βασιλεὺς ἐποίησεν αὐτοκλι(νάρχους) καὶ ἐπισαλτικ[․]

Πῖσον κλί(ναρχον) σὺν Ἀβένε καὶ Πισᾶϊ Πλοῦ κλί(ναρχον) σὺν Χόπαν-

καὶ Ψενθαῆσε Λουκᾶνι κλί(ναρχον) σὺν Μανδήρ. γράφω-

Ἰουεντίου Ῥούφου μεταλάρχη μεταλλάρχη ζμαράκτου

καὶ βασίου καὶ μαρκαρίτου καὶ λατόμων πάν-

των τῆς Αἰγύπτου,

μα

Παν-

ὸς Ἀ-

Ὠκεαν-

ὸς Αἰῶνος̣.

Ἰοάνη Ἰοαν-

ου, νύμφιε,

ιγʹ (ἔτει) Τιβ[ερίου Καίσαρος]

Σεβαστ[οῦ ἐφηβευκότες πάν]-

τ̣ες ἐ̣[πὶ ․․․․․․․․․․․․․]

Διον̣ύσιος Ἱέρακος· Φιλώτ̣ας Ἀπολλωνίου· Πτολεμαῖος Δωσιθέου· Ἀλέξα̣νδρος Ἀργαίου· Ἀργαῖος

Θηβάρχου· Ἀχιλλεὺς Ἀχιλλέως· Ὀρόντας Ἑρμαίου· Ἀρτεμί̣δωρος Γάμου· Ἀπίων Ἀλεξάν-

δρου· Γοργίας Γόργου· Ἀρίστων̣ Ἀπολλωνίου· Ἀπολλώνιος Κεφάλωνος· Διονύσιος Πύρρου·

Ἀχαιὸς Νικολάου· Μουσαῖος Μουσαίου· Ἀγγίων Ἀδαίου· Ἡλιόδωρος Ἡλιοδώρου· Λ̣α̣κ̣ίτας

Δημητρίου· Ζηνᾶς Ἀλεξάνδρου· Ἑρμαῖος Ἀθηναίου· Δαλάϊλος Αὐείδου· Ἀλέξανδρος Ἀλεξάν-

δρου· Λυσίμαχος Ἀλεξάνδρου· Ἀπολλὼς Ἀπολλοφάνου· Ἀϊδίων Διοφάνου· Στράτων Ζωΐλου·

Πκῦλις

Κολάν-

θου.

Σανσνῶ-

τος Σαν-

σνῶτ[ος]

ἐπὶ Θ̣ερσάν-

δρο̣υ̣,

Μενάν-

δρου.

ταν [α]ἱ ἐξοδεῖαι καὶ π[ανηγύρεις τῶν λοι]-

πῶν θεῶν γίνωνται [ὅπως ὑπὸ πάν]-

τ̣ῶ̣ν̣ ὁ̣ρ̣ώμενον θυμι[ᾶται καὶ προσκυνῆται]

στρατηγὸς ἀποσταλεὶς

ἐπὶ τὴν θήραν τῶν ἐλεφάν-

των vac. τὸ δεύτερον.

νος δὲ καὶ εἰς Λύκων πόλιν τὴν ἐν τῶι Βουσιρίτηι, ἣ ἦν κατειλημμένη καὶ ὠχυρωμένη πρὸς πολιορκίαν ὅπλων τε παραθέσει δαψιλεστέραι καὶ τῆι ἄλληι χορηγίαι πάσηι, ὡς ἂν ἐκ πολλοῦ

χρόνου συνεστηκυίας τῆς ἀλλοτριότητος τοῖς ἐπισυναχθεῖσιν εἰς αὐτὴν ἀσεβέσιν, οἳ ἦσαν εἴς τε τὰ ἱερὰ καὶ τοὺς ἐν Αἰγύπτωι κατοικοῦντας πολλὰ κακὰ συντετελεσμένοι, καὶ ἀν-

τικαθίσας χώμασίν τε καὶ τάφροις καὶ τείχεσιν αὐτὴν ἀξιολόγοις περιέλαβεν, τοῦ τε Νείλου τὴν ἀνάβασιν μεγάλην ποιησαμένου ἐν τῶι ὀγδόωι ἔτει καὶ εἰθισμένου κατακλύζειν τὰ

[θ]εοὺς εὐσεβ[οῦς, ἀντιπάλων]

ὑπερτέρου, τοῦ τὸ[ν βίον τῶν ἀν]-

θρώπων ἐπανορθώ[σαντος, κυρί]-

ὑπὲρ βασιλέως Πτολε-

μαίου τοῦ καὶ Ἀλεξάν-

δρου, θεοῦ Φιλομήτορος,

τὸ προσκύνη̣[μα —c.5—]ου καὶ

τῶν ΙΔΙ[— —c.12— αὐτ]οῦ πάν-

των.

τούτους οὖν ἐνεχθέντας πρὸς ἡμᾶς, δωρησά-

μενοι αὐτοῖς πάντα τὰ ἐπιτήδια καὶ ἀμφιάσαν-

τες, μετοικίσαντες αὐτοὺς κατεστήσαμεν ἴς τι-

[ἀραβάρ]χ̣ου υἱός, στρατηγὸς τοῦ

[Ὀμβ]ε̣ίτου καὶ τοῦ περὶ Ἐλεφαν-

[τίνην] κ̣αὶ Φίλας καὶ παραλήμπτης

Ἰουεντίου Ῥούφου μεταλλάρχη ζμαράκτου

καὶ βασίου καὶ μαρκαρίτου καὶ λατόμων πάν-

των τῆς Αἰγύπτου,

Τραϊανοῦ Ἀρίστου Σεβαστοῦ Γερμανικοῦ Δακικοῦ τύχης, ἐπὶ Μάρκου Ῥουτιλίου Λούπου

ἐπάρχου Αἰγύπτου, Σαράπιδι καὶ Ἴσιδι, θεοῖς μεγίστοις, οἱ ἀπὸ τῆς Κύσεως, οἱ ἐγείραν-

τες τὴν οἰκοδομὴν τοῦ πυλῶνος, εὐεργεσίας χάριν ἐποίησαν, (ἔτους) ιθʹ Αὐτοκράτορος Καίσαρος

δίου σχολαστικὸς

εἱστορικὸς ἱστορικὸς Ἀλεξαν-

δρεὺς ἱστορήσας

ἡ πόλις τῶν Ἀλεξαν-

δρέων καὶ Ἑρμούπο-

στωι, καὶ βασιλίσσηι Κλεο-

πάτραι Ἀπολλώνιος Ἀν-

τιπάτρου, γραμματεὺς

Εἴσιδι Μυριω-

νύμῳ Φάν-

ιος Σευῆρο-

Ἀμμῶνις Τυραν-

κων.

․νις Ἀμμῶνις

Τυραν-

κων.

οἱ καὶ [ἐπι]-

στήσ[αν]-

τες τὸ

στρατηγὸς ἀποσταλεὶς

ἐπὶ τὴν θήραν τῶν ἐλεφάν-

των vac. τὸ δεύτερον.

[στρατηγὸς ἀ]ποσταλεὶς

[ἐπὶ τὴν θήραν] τῶν ἐλεφάν-

[των τὸ δ]εύτερον.

τε

Παν-

ὶ Εὐάγρ-

οδό̣[του ὁ συγγενὴς καὶ στρατηγὸς]

τοῦ [Ὀμβίτου καὶ τοῦ περὶ Ἐλεφαν]-

τίνη̣[ν καὶ Φίλας καὶ τοῦ Παθυ]-

κ̣α̣ὶ̣ τ̣ῶ̣ν̣ παρ’

ἐμοῦ πάν-

τ[ων], (ἔτους) κʹ,

[τὸ πρ]οσκύνη̣[μα ․c.5․]ου καὶ

τῶν [— — — αὐτ]οῦ πάν-

των.

ου τέκνων καὶ τῶν πα-

ρ̣’ ἐμοῦ πάν-

των·

[τέκνω]ν ἀτοῦ αὐτοῦ καὶ

[τῶ]ν φίλων πάν-

[τω]ν καὶ τῶν φιλού-

Πτολεμ-

αῖος Παν-

ᾶτος ὁ συν-

𐆠 τ[ῇ] τοῦ δεσπότου ἡμῶν Χριστοῦ φιλαν-

[θρω]πίᾳ μετασχηματισάμενος ὁ θεο-

Γελλιανὸ-

ς Φλα̣υιαν-

ὸς π[ροσκε]-

ἡ πόλις τῶν Ἀλεξαν-

δρέων καὶ Ἑρμούπο-

[— — τ]ῶι ἀγῶνι· στάδιον· Χαιρήμων Πτολεμαίου δίαυλον· Τιθοῆ-

[ς — — ἀγω]νοθέτης λογικοῦ ἀγῶνος· Εὐδαίμων Ἥρωνος· οἱ νικήσαν-

[τες καὶ — —] ὁ ἀγωνοθέτης· ἑστιάτορες· Διόσκορος Ὡρίωνος· Ἀνουβίων

Ἴσιδι θεᾷ μεγίστῃ [ἐκ τῆς ἰδί]ας

δα[πάνης(?) — — — — — — —] Ἀ̣δ̣α̣[ν]-

ίτης(?) ἔμπορος ἀνέθηκεν

χειλίαρχ(ον) σπείρ[ης πραιτορίας],

ἐπίτροπον Μ(άρκου) Αὐρηλ(ίου) Ἀν-

[τωνείνου — — —]

ἄλυπε, χρησ-

τή, φίλαν-

δρε, φιλό-

ταν [α]ἱ ἐξοδεῖαι καὶ π[ανηγύρεις τῶν λοι]-

πῶν θεῶν γίνωνται [ὅπως ὑπὸ πάν]-

τ̣ῶ̣ν̣ ὁ̣ρ̣ώμενον θυμι[ᾶται καὶ προσκυνῆται]

[πορευόμενοι πρὸς τὸν στολισμὸν τῶν θεῶν καὶ πτερο]-

[φόραι καὶ ἱερογραμματεῖς καὶ οἱ ἄλλοι ἱερεῖς οἱ συναν]-

[τήσαντες ἐκ τῶν κατὰ τὴν χώραν ἱερῶν εἰς τὸ ἐν]

νος δὲ καὶ εἰς Λύκων πόλιν τὴν ἐν τῶι Βουσιρίτηι, ἣ ἦν κατειλημμένη καὶ ὠχυρωμένη πρὸς πολιορκίαν ὅπλων τε παραθέσει δαψιλεστέραι καὶ τῆι ἄλληι χορηγίαι πάσηι, ὡς ἂν ἐκ πολλοῦ

χρόνου συνεστηκυίας τῆς ἀλλοτριότητος τοῖς ἐπισυναχθεῖσιν εἰς αὐτὴν ἀσεβέσιν, οἳ ἦσαν εἴς τε τὰ ἱερὰ καὶ τοὺς ἐν Αἰγύπτωι κατοικοῦντας πολλὰ κακὰ συντετελεσμένοι, καὶ ἀν-

τικαθίσας χώμασίν τε καὶ τάφροις καὶ τείχεσιν αὐτὴν ἀξιολόγοις περιέλαβεν, τοῦ τε Νείλου τὴν ἀνάβασιν μεγάλην ποιησαμένου ἐν τῶι ὀγδόωι ἔτει καὶ εἰθισμένου κατακλύζειν τὰ

[θ]εοὺς εὐσεβ[οῦς, ἀντιπάλων]

ὑπερτέρου, τοῦ τὸ[ν βίον τῶν ἀν]-

θρώπων ἐπανορθώ[σαντος, κυρί]-

ὑπὲρ βασιλέως Πτολε-

μαίου τοῦ καὶ Ἀλεξάν-

δρου, θεοῦ Φιλομήτορος,

μετενηνεγμένης δ’ ἐφ’ ἡμᾶς σὺν τῶι

γεγονότι πρὸς αὐτὴν χρηματισμῶι ἀν-

τίγραφον συνεσφράγισται· μηδενὶ οὖν

ὧν ἂν τὰ ὀνόματα ἐπιδῶ[ι]· τύχηι τῆι ἀγαθῆι· ὑφ’ ὃ καὶ ὑπέγραψαν ὄντες κθʹ.

ἔτους ὀκτωκαιδεκάτου, Φαῶφι· ἐπεὶ Πάρις ὁ συγγενής, οἰκείως καὶ φιλαν-

θρώπως τὰ πρὸς ἡμᾶς διακείμενος, πρότερον μὲν τοῦ ὑπάρχοντος αὐτῶι ἐν τῆι

ἐπαύξειν τὴν σύνοδον ἡμῶν καὶ δεδωρημένου εἰς τὰς ἀχθησομένας αὐτοῦ

κατ’ ἔτος ἄλλας ἡμέρας δύο ὥστ’ εἶναι τοῦ ἐνιαυτοῦ ἡμέρας τρεῖς, ὧν ἐν μὲν Ἀλεξαν-

δρείαι τῶι Θωὺθ μίαν ἀνατιθέντας αὐτοῦ εἰκόνα γραπτὴν καὶ στεφανοῦντας οὗ ἂν εὐωχῶν-

μένους περὶ τῶν ἀχθησομένων αὐτοῦ κατ’ ἔτος ἡμερῶν τριῶν καὶ ἀνατεθησομένων

εἰκόνων τριῶν, ἀκολούθως τοῖς δόγμασι τούτοις· τύχηι τῆι ἀγαθῆι· ὑπογραψάντων πάν-

των τῶν συνόντων εὐδοκεῖν καὶ ποιήσειν πάντα καθότι πρόκειται· ὑφ’ ὃ καὶ ὑπέγραψαν

ἀποσπᾶ̣[σ]θαι, δεδώκα[μ]ε[ν τ]ὴν περὶ τ[ού]των ἐ-

πιτρο[πὴν Σωκράτηι τῶι μά]λιστα τ[οῦ ἱεροῦ] διὰ παν-

τὸς προι̣[σταμένωι, σχεθησομένωι] τ̣ο̣υ̣ τῶν ἠ-

τὰ περὶ αὐτὸν

οἰκόπεδα πάν-

τα ἀνεξαλλο-

ριον, παν[ά]-

ρετε φίλαν-

δρε φιλότ[ε]-

Ἀλέξαν-

δρος καὶ

ἐπὶ ἱερέως Ἀν-

τιπάτρου

ἐπὶ Ἀγαθο-

κλεῦς Α․․α․άν-

δου.

[․]εν[․]ο̣ιρια Σενψαν-

σνῶς Πετενίνιος

Ἀλεξάν-

δρου.

θεοῦ το

ῦ̣ οὐ[ρα]ν-

[οῦ αὐλισθήσεται] Ps. 90.

(ἔτους) ιγʹ Ἀν-

τωνίνο[υ].

Εὐ-

φάν-

ευς.

Μενάν-

δρου.

Μενάν-

δρου.

Ἀριστάν-

δρου.

ἐπὶ Ἀναξάν-

δρου

ἐπὶ Ἀναξάν-

δρου

ἐπὶ Ἀναξάν-

δρου

ἐπὶ Ἀναξάν-

δρου

Διοφάν-

του βου(—).

κάριος

Ἰωηάν-

νης Ἰωάννης Πα-

ἐὰν αὐτὴν αἰτῶ, ἐπήκοός μοι ᾖν, ἐμοὶ Πτολε-

μαίῳ ᾧ ὃν ἔτεκεν Θασεῖς. ὅτι ἐξορκιζω τὸν πάν-

τα συνέχοντα κύριον θεὸν Ἰαὼ Ἰαμελοῦ

Φαν-

ιλος(?).

Εὐβούλου

Ἀλεξαν-

δρεύς.

[— — — — —] Σαραπί[ωνος],

[— — — Σαρα]πίων Ἡρώδου, Ἀν-

[— — — Ἀντ]ίνοος Διοσκούρου, Ἰ-

Σεν[πε]βῶς γυνὴ ․ο̣(—)// ἀν-

έθηκεν,

κόπου τὸ εὐχαριστήριον· καὶ ὑ-

[π]ὲρ τῆς σωτηρίας κ(αὶ) εὐσταθίας παν-

τὸς τοῦ παρεστῶτος εὐαγεστάτου

Σεμνὴ Μενάν-

δρου χρηστὴ καὶ

Διοφάν-

του βου(λευτοῦ)(?).

ἡ πόλις Λέοντα Λέοντος ἄρξαν-

τα τῆς πόλεως τὸ ζʹ, ηʹ, θʹ (ἔτος) Καί-

δικ(τίωνος). ὁ θεὸς τὸν

πατοκράτορ ὁ παντοκράτορ, ἀν-

ανάπαυσον ἀνάπαυσον.

ἐπὶ Καλλιάν-

ακτος. Δαλίου.

ἐπὶ Θερσάν-

δρο[υ],

γὰρ εἶ ἀνάπαυσης(!) το͂ν(!) δούλος(!) σου

υς(!) Μασσουδα Εἰσμιννα (καὶ) ἀν-

άστασ[ι]ν (καὶ) σοὶ τὴν δόξα(!) ἀναπε․-

Ἰάσων Δεξάν-

δρου Βερενικεύς.

Ἰωνάν-

νης Ἰωάννης, Ἰ(ησοῦς) Χ(ριστός).

νου ἀγορανόμου, υἱοῦ Ἀμμωνίου Ἀρχίου

γενομένου βασιλικοῦ γραμματέως Ἀν-

ταιοπολείτου τάξιν ἔχοντος ἐν τῷ Μου-

σείῳ ἄρξαντος τὰς αὐτὰς ἀρχάς, προπάπ-

που Ἀμμωνίου νεοτέρου νεωτέρου Ἀνδρομάχου ἄρξαν-

τος τὰς αὐτὰς ἀρχάς, θείων προπάππων Ἀρείου

[γενομέ]ν̣ου ἐξηγητοῦ καὶ γυμνασιάρχου καὶ

[ἀνεψιαδο]ῦ προπάππων Κόσμου Ἀρείου ἄρξαν-

[τος τὰς αὐτὰ]ς̣ ἀρχὰς καὶ Βησαρίωνος γενομένου