| 1 | βασιλεὺς Βιθυνῶν Ζιαήλας |
| Κώιων τῆι βουλῆι καὶ τῶι δή{μ}- | |
| μωι {²⁶δήμωι}²⁶ χαίρειν. Διόγειτος Ἀριστό- | |
| λοχος Θεύδοτος οἱ παρ’ ὑμῶν | |
| 5 | παραγενόμενοι ἠξίουν τὸ ἱερὸν |
| τοῦ Ἀσκληπιοῦ τὸ ἱδρυμένον πα- | |
| ρ’ ὑμῖν ἀποδέξασθαι ἄσυλον καὶ | |
| τὰ λοιπὰ φιλανθρωπεῖν τῆι πό- | |
| λει, καθόπερ καὶ Νικομήδης ὁ | |
| 10 | πατὴρ ἡμῶν εὐνόως διέκει- |
| το τῶι δήμωι· ἡμεῖς δὲ πάν- | |
| των μὲν τῶν ἀφικνουμένω[ν] | |
| πρὸς ἡμᾶς Ἑλλήνων τυγχάνο- | |
| μεν τὴν ἐπιμέλειαν ποιούμε- | |
| 15 | νοι, πεπεισμένοι πρὸς δόξαν οὐ |
| μικρὸν συμβάλλεσθαι τὸ μέρος | |
| τοῦτο· πολὺ δὴ μάλιστα τῶν | |
| πατρικῶν φίλων διατελοῦ- | |
| μεν πολυωροῦντες καὶ ὑμῶν | |
| 20 | διὰ τὴν πρὸς τὸμ πατέρα <ἡ>μῶν |
| ὑπάρχουσαν πρὸς τὸν ὑμέτε- | |
| ρον δῆμον γνῶσιν, καὶ διὰ τὸ | |
| τὸμ βασιλέα Πτολεμαῖον | |
| οἰκείως διακεῖσθαι τὰ πρὸς ὑμᾶς, | |
| 25 | ὄντα ἡμέτερον φίλον καὶ σύμ- |
| μαχον· ἔτι δὲ καὶ τοὺς παρ’ ὑμῶν | |
| ἀπεσταλμένους φιλοτιμότε- | |
| ρον ἀπολογίσασθαι τὴν εὔνοιαν | |
| ἣν ἔχετε εἰς ἡμᾶς, ἔν τε τοῖς λοι- | |
| 30 | ποῖς καθ’ ὃ ἂν ἡμᾶς ἀξιῶτε, πειρασό- |
| μεθα καὶ ἰδίαι ἑκάστωι καὶ κοι- | |
| νῆι πᾶσι φιλανθρωπεῖν καθ’ ὅσον | |
| ἡμεῖς δυνατοί ἐσμεν, καὶ τῶν | |
| πλειόντων τὴν θάλασσαν | |
| 35 | ὅσοι ἂν τυγχάνωσιν τῶν ὑμε- |
| τέρων προσβάλλοντες τοῖς | |
| τόποις ὧν ἡμεῖς κρατοῦμεν, | |
| φροντίζειν ὅπως ἡ ἀσφάλει[α] | |
| αὐτοῖς ὑπάρχῃ· κατὰ ταὐτὰ [δὲ] | |
| 40 | καὶ οἷς ἂν συμβῇ πταίματός [τι]- |
| νος γενομένου κατὰ πλοῦν | |
| προσπεσεῖν πρὸς τὴν ἡμετέ[ραν], | |
| πᾶσαν σπουδὴν ποιεῖσθαι ἵν[α] | |
| μηδ’ ὑφ’ ἑνὸς ἀδικῶνται. Ἀποδ[εχό]- | |
| 45 | μεθα δὲ καὶ τὸ ἱερὸν ἄσυλον κ[αθό]- |
| περ ὤιεσθε δεῖν, καὶ Διογείτωι [καὶ] | |
| Ἀριστολόχωι καὶ Θευδότωι πε[ρὶ] | |
| τῶν τούτων καὶ τῶν ἄλλω[ν ὧν] | |
| ἠβουλόμεθα ἐντέταλμαι ἀν[αγ]- | |
| 50 | γεῖλαι ὑμεῖν. ἔρρωσθε. |
TAM IV,1
1