Φλ. Τευθραντὶς ζῶσα ἑαυτῆι καὶ Ἑρμογένει Ἑρμογένους τῷ ἀνδρὶ τὸ μνημεῖον κατεσκεύασεν.

μετὰ δὲ τὸ τοὺς δύο τεθῆναι εἴ τις ἀνοίσει ἀνοίξει ἢ ἐπιβουλεύσει, σάρον σιδαροῦν εἰσέλθον τὸν οἶκον.

Λούκιος Κα[ρικοῦ Φιλου(?)]μένῳ καὶ Ὀνησίμῳ μνήμης χάριν. εἴ τις βλάψι τὸ

μνημεῖον, ἕξει τοὺς οὐρανίους θεοὺς καὶ καταγαίους κεχολωμένους.

[ὁ δεῖνα ἑαυτῷ καὶ] Μαρκίᾳ γυνα[ι]κὶ ζώσ[ῃ] κατεσκεύασεν. μετὰ

δὲ τὸ τεθῆναι αὐτοὺς εἴ τις ἐπιχειρήσει ἕτερον θάψ[αι], θήσει εἰς τὸ

τ[α]μεῖον (δην.) ͵αφʹ.

Νωνίλλα Ῥούφου κατεσκεύασα τὸ μνημῖον· ἐξὸν δὲ ἔστη τοῖς θρεπτοῖς

μόνοις τεθῆναι. εἰ δέ τις ἕτερον ἐπενβαλ[εῖ], θή[σ]ει ἰς τὸ

[ταμεῖον (δην.)] ͵βφʹ.

[ἐὰν δέ τις ἕτερον σῶμα εἰσενέγκῃ, ἔσ]ται αὐτῷ πρὸς τὸν θεὸν

τὸν ὕψιστον, καὶ τὸ ἀρᾶς δρέπανον εἰς τὸν ὖκον αὐτοῦ [εἰσέλθοιτο

Ἀμί[ᾳ] μ[νήμ]ης χά̣ρ̣ιν.

εἰ δέ τις [ἐπιβ]ο[υλ]εύ[σ]ε[ι](?) τούτους τοὺς

τόπους. θήσει εἰς τὸ τῶν κυρίων Αὐτοκρα-

— — —Η συνβίῳ Κυρίλλῃ Κ․․Ο[— — —]Υ․Ι[— — —]

․ ․․․ΤΙΑϹΘΥΓΑΤΗΤΙϹΕΑΥ․Ω․․Ο[— — —] μνή-

μης

χάρι[ν].

[— — —]. τὶς ἂν προσοίσ-

[ει χεῖρα τὴν βαρύφθονον οὕτως ἀ]ώροις περι-

αὶ τῦς τέκνυ-

ς· εἰ δέ τις ἐπιτη-

δεύσει, θήσει εἰς τὸ εἱερ[ὸν]

ς ἰδίοις θρέψασι μνήμης χ-

άριν. τὶς δὲ κακῶς ποίσει

ταύτῃ τῇ γούντῃ, ἕξει τέ-

εὐεργέτην καὶ

σωτῆρα καὶ κτίσ-

την τῆς πόλε-

ὁ δοθεὶς ὑπὲρ τοῦ μένιν ἱερέα

τοῦ κτιστοῦ Δημήτριον

Ἀρκεσιλάου·

ἄγρει τοῦτον ἔπ’ ὄρσο θοῇ χερὶ

τὸν βολετισμόν βολεσισμόν, /

τευτάσσων· δώσει γὰρ ἐπήτρι-

τρὶ μνείας

χάριν. τὶς

ἂν δὲ χεῖρα

μν̣ή̣[μης χάριν].

εἰ δ[έ τις ἐπιχει]-

[ρ]ή[σει ․․․8․․․․]

κ̣νος ἐξ αὐτῶν τελε[υ]-

τήσῃ. εἰ δέ τις ἕτερον ἐπε-

νένκῃ πτῶμα, ἔστα[ι]

τινα μέχρι ζῶσιν· με-

τὰ δὲ ταῦτα εἴ τις ἕτε-

ρον ἐπιχειρήσει θεῖνα[ι],

[λὰξ ․․․․․․c.16․․․․․․ ὑμ]ῖν, τὸ ἥμισυ ὑμεῖς ὑπομενεῖτε καὶ τὸ ἥμισυ Ἀντιμαχηνοί. τοῦτο

[φροντίσει ὥσπερ δεδιήτ]ημαι Σύμφορος ὁ ὀπτίων ἵνα μήτε ὑμεῖς μέμψεσθε μετὰ ταῦτα

[μήτε οἱ Ἀντιμαχηνοὶ(?) κατ]ὰ ἑαυτὸ ἵνα εἰδῶσιν ἑκάτεραι αἱ κῶμαι ὅτι τοῦτο οὕτως δεῖ εἶναι.

[φορος Ἀνοσσηνοῖς καὶ Ἀντι]μαχηνοῖς κωμήταις καὶ γεραιοῖς χαίρειν. ἐπεὶ ἐνετύχετε τῷ

[κρατίστῳ(?) καὶ ․․․․]υμένῳ μου κυρίῳ ἐπιτρόπῳ Αὐρ. Θρέπτῳ περὶ ἀνγαρειῶν ὧν ἀπελύ-

[θητε — — — Σ]ύνναδα, ἔδοξεν αὐτοῦ τῇ μεγαλιότητι διεῖλαι καὶ ποιῆσαι ὑ-

[γέλλω ὑμῖν ἀκόλουθα τοῖς ὑ]πὸ τοῦ κυρίου μου ἐπιτρόπου Αὐρ. Θρέπτου κεκριμένοις ὡς ἐάν

[τις τὰ ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐπιτρό]που ὁρισθέντα ἀντιτάξεται, οὐκ ἀγνοήσει τὸν ἑαυτοῦ κίνδυνον. vac.

[Αὐρ. Σύμφορος γεραιοῖς(?) Ἀν]τιμαχηνοῖς χαίρειν. κατὰ τὰ ὁρισθέντα δι’ ὑπομνημάτων ὑπὸ τοῦ

[κρατίστου(?) — — — — — — ἐ]πιτρόπου Αὐρ. Θρέπτου φροντίσατε κατὰ τὸ ἐπιβάλλον ἀπο-

[δέχεσθαι(?) — — — — — — τ]ὰς ἀγγαρίας, ἐὰν δὲ ἀμελήσετε, λόγον ὑφέξετε. vac.

[uo et Mommio Corneliano co(n)s(ulibus)] VI Idus Octobres Synnadis, Novellius proc(urator) (dixit) τὸν ὅρο(ν)

[τὸν δεδομένον ὑπὸ Θρέπτο]υ ἀναλυθῆναι οὐχ οἷόν τέ ἐστιν καὶ διὰ τοῦτο φροντίσουσιν

[ὅπως πειθαρχήσουσι τ]οῖς ὁρισθεῖσιν. ἄλλο μέρος. Novellius proc(urator) (dixit) Ἀγάθων ὁ

— — —

[— Aug]ụsti[s]

Ἀλέξανδρος Παπίου ἐξ εὐειλασίας τοὺς ἰστύλους καὶ τὸν [σ]τυλοβάτην σὺν παντὶ καταρτισμῷ

καὶ τὰς ἀργυρέους Μούσας ἐκ τῶν ἰδίων δαπανῶν Μούσαισι εὐχήν.

ν, κατὰ τὴν κέλευ-

σιν τοῦ κρατίστου

ἐπιτρόπου τῶν Σε-

εἴ τις τοῦτο τὸ μνη-

μεῖον ἀδικήσει, θεῶν

εἴ τις ἀδικήσει τοῦτο τὸ

μνημῖον, θεῶν Πισιδικῶν

— — — — — — — — — — — — — — — — —

[εἰ] δ̣έ τ̣[ις ἕτερος] ἐπιτηδε̣ύ̣σ̣[ει]

[θεῖναι, δώσει εἰς τὸ] ἱερώτατ̣[ον]

Καλλυριατις.

καὶ Δημήτρειος τῷ ἀδελφῷ

μνήμης χάριν· [ὅσ]τις ἂν προσθ̣ῖ

χῖρα τὴν βαρύφθονον, οὕτως ἀώροις

μνήμης χάριν· vac. τὶς ἂν προσθ̣ῖ

χῖρα τὴν βαρύφθονον, ...

Τροφίμῳ.

τὶς ἂν

ποσοίσει

Τατιὰς Λυκίσκῳ ἀνδρὶ γλυκυτάτῳ κὲ Εὐτυχιανῇ θυγατρὶ κὲ ἑαυτῇ

ἔτι ζῶσα κὲ τὰ τέκνα αὐτῶν Τατις κὲ Τρόφιμος κὲ Λυ-

%⁸¹κίσκος ἐποίησαν vv μνήμης vv χάριν. vac.

[τὸν θεόν σοι· μὴ] ἀ̣δικήσεις. εἰ δ̣[έ] τ̣ι̣ς ἀδικ[ή]-

[σει τά]

ς ἰδίοις θρέψασι μνήμης χ-

άριν. τὶς δὲ κακῶς ποίσει

ταύτῃ τῇ γούντῃ, ἕξει τέ-

τες κατεσκεύασαν μνὴμης χάριν. ἔτους σ.π.γʹ.

εἴ τις δὲ ἕτερος ἐπιβουλεύ̣σι, π̣ρ̣ο [ὥρας] προθῦτο τέκνα.

κνῳ·

εἴ τις προσοίσι

χεῖρα τὴν βαρύφθο-

Φλ. Τευθραντὶς ζῶσα ἑαυτῆι καὶ Ἑρμογένει Ἑρμογένους τῷ ἀνδρὶ τὸ μνημηεῖον κατεσκεύασεν.

μετὰ δὲ τὸ τοὺς δύο τεθῆναι εἴ τις ἀνοίσει ἢ ἐπιβουλεύσει σάρον σιδαροῦν εἰσέλθον τὸν οἶκον.

Κλαυδίᾳ Βάσσῃ γλυκυτάτῃ γυναικί. μετὰ τὸ

τεθῆναι τὸν Ἰρηναῖον εἴ τις ἕτ-

ερον θάψει νεκρὸν, τέκνω-

καὶ Νεικηφορίδι συνβίῳ καὶ ἑαυτῷ ζῶν.

εἰ δέ τις ἐπιβουλεύσι τὸ μνημεῖον

τοῦτο, ἄωρα τέκνα πρόθοιτο,

εἴ τις δὲ ἄλλος ἀντιποιήσηται ἐκτείσει εἰς τὸ ἱερώτ̣α̣[τον]

ταμεῖον ἀττικὰς χειλίας ❦ τοῖς γηροκομήσασιν

ἔξεσται μόνοις.

τὶς ἂν κακῶς ποΐσει τῷ μνημίῳ ἔσται αὐτῷ

πρὸς τὸν θεόν.

μένει καὶ Αὐρηλίῳ Ἀμια-

νῷ. τὶς ἂν δὲ τούτῳ τῷ

μνημείῳ κακὸν προσποιή-

Ὀλύμπου καὶ Τατιας

καὶ ἐγγόνοις· ἐὰν δέ τις κακῶς

ποιήσει ἕξει κατά̣ρα̣ν.

τ̣ὶς ἂν προσοίσει χεῖρα τὴν βα-

ρύφθονον τέκνων ἀώρων περιπέ-

τὶς ἂν προσοίσει χεῖρα τὴν βαρύφθονο[ν]

τέκνων ἀώρων περιπέσοιτο συμφοραῖς.

φῷ Παύλῳ κὲ ἀδελφῇ Πρ[ι]βι μνήμ-

ης χάριν. εἰ δέ τις τῶν οἰν[ο]-

ποτῶν ἐπενβάλῃ, εἴσχι πρὸς τὸν

[Εὐη]θής τις ἀνὴρ Ἀλέ[ξα]-

[ν]δ̣ρος ἐνθάδε κεῖ[ται]

[προ]π̣ύλου τῆς Ἀρτέμιδος καὶ μ[— — — — — — — —]

[․․․ εἰς] τ̣ὸ̣ν̣ ἅ̣π̣αντα χρόνον. ἐὰν δ[έ τις τούτων ἢ]

[μεταψ]η̣φ̣[ίσ]η̣ι̣ ἢ̣ μ̣εταθῆι τι ἢ τὰ ἐ̣[πιγεγραμμέ]-

[νομίας καὶ ἐλευθερίας φ]υλασσόντων Τερμησσέων τε καὶ Ἀ̣δ̣α̣-

[δέων τὴν πρὸς ἀλλήλους] συμμαχίαν καὶ εὔνοιαν· ἐὰν δέ τις ἐ[πὶ]

[πολέμωι ἴηι ἐπὶ πό]λ̣ιν ἢ χώραν τὴν Τερμησσέων ἢ τῶν προσ-

τε τῆ πόλει καὶ τῆ ἡμετέρα̣ περιχώρω οὐ μόνον ἐν τῶ ἰδίω ἔτει, ἀλλὰ

καὶ τοῦ μέλλοντος φροντίσας, προστὰς δὲ καὶ τῶν δημοσίων προσό-

δων καὶ ψήφων ὑγιῶς καὶ ἁγνῶς ἐποίησεν ἀνεισφορίαν πάντων τοῖς τε

καὶ τοὺς ὑπονόμους καὶ τὴν διακοπὴν τῶν ὀρῶν καὶ

τὴν ἀγωγὴν τοῦ ὕδατος καὶ ἀπαρτίσας ἐκ τῶν ἰδίων

καθιέρωσεν.

[μὴ σπεύ]σης, δαίμων γὰρ ἀνθίσταται, ἀλλ’ ἀνάμεινον

[μηδ’ ὥ]ς τίς τε λέων τυφλὴ̣ν ἐκύησε λοχείην·

[ἥσυ]χ̣α βουλεύου καί σοι χαρίεντα τελεῖται.

ε̣ἰ̣ δέ κε τέσσαρα πάντες ὁμοῦ πείπτωσιν ὁμοῖοι,

[ἠέ]λιός τε δέδυκ̣εν, ἐφέστη̣κεν δολόμητις,

[πά]ντα̣ δ̣’ ἀμ̣αυροῦται· παῦσα̣ι, περὶ ὧν μ’ ἐπερωτᾶς·

τ̣όν τ’ ἐν νούσω ἐόντα ἀρήξειν θεὸς αὐδᾶ·

ε̣ἰ δὲ φόβος τις ἔπεστιν, οὐκ ἔσται σοι κακὸν οὐθέν.

ϛγγδδ κ Διοσκόρων Κηδεμόνων.

ἡ πρᾶξις κωλύματ’ ἔχει· μὴ σπεῦδε, ἀλλ’ ἀνάμεινον·

λυπηρά τις ὁδὸς καὶ ἀμήχανος οὐδὲ προσικτή·

ὠνεῖσθαι χα̣λεπὸν καὶ πωλεῖν τι βλάβος ἔστα̣ι.

[Ἑ]ρμαίου, μητέρα βουλ̣[ῆς],

κ̣τίστριαν καὶ γυμνασίαρχ[ον]

[ε]ἰς τὸν αἰῶνα, γυναῖκα ἱερέω[ς]

[Μ]ειδιανοῦ Πλατωνιανοῦ Πλάτωνος,

κτίστου καὶ γυμνασιάρχου,

ἡ Ἰδαλωγβασιος

Αὐρ(ηλίαν) Αρτεμειν Θόαντος Ἑρμαί-

ου, τὴν κρατίστην, μητέρα βου-

λῆς,

φιλόπατριν καὶ δι’ αἰῶνος

γυμνασίαρχον, κτίστριαν καὶ

αὐτὴν τοῦ γυμνασίου καὶ

μου δόγματι

τὸν κράτιστον

πραιπόσιτον

μου δόγματι τὸν

κράτιστον πραι-

πόσιτον Κωνσταν-

θυγάτηρ, γυ[νὴ] δὲ Λουκρίωνος

Ἑρμαίου, κα̣ὶ̣ Φροντὶς καὶ Αρτεμε-

[ις θυγατέρ]ε̣ς αὐτῶν, τὴν ἑαυτῶν φίλην.

[εὐερ]γέτην.

[— — (?)] Λεοντίς.

Πλάτωνα,

κτίστην

καὶ γυμνασίαρχον

διανὸν Π̣λατωνιανὸν Πλάτω-

να, τὸν κτίστην τοῦ γυμνασίου

καὶ δι’ αἰῶνος γυμνασίαρχον,

υἱὸν πόλεως καὶ φιλόπα-

τριν, κτίστην καὶ ἑτέρων

ἔργων μετὰ καὶ τῆς γυναι-

Θόαντος Ἑρμαίου, μητρὸς

βουλῆς, τῆς κρατίστης. τὸν

δὲ ἀνδριάντα ἀνέστησεν

βουλῆς καὶ δήμου

δόγματι τὸν κτίστην τοῦ

γυμνασίου καὶ δι’ αἰῶνος

Πλατωνιανὸν Π̣λάτωνα,

καὶ πάντως ἔργων κτίστην

μετὰ καὶ τῆς γυναικὸς

χος, πα̣ντ|[ὸς τοῦ πλή]-

θ̣ους ε|[ὐεργέτις].

Αὐρ(ήλιος) Ἀγαθήμερος Συ̣[μμάχ]ου τὴν σωματοθήκην ἑαυτ[ῶ] καὶ τοῖς προενεμένοις

αὐτοῦ γονεῦσιν καὶ γυ(ναικὶ) μόνον· ἑτέρω δὲ οὐδενὶ ἐξέστε ἐπιθάψε τινά, ἐπεὶ ἐ̣[κτίσι]

τῶ ταμείω (δην.) ͵α [κ]α̣ὶ [ἐνσχε]θήσετ[αι] τυμβωρυχίας ἐνκλήματι κὲ ἀσεβεία.

καὶ τοῦ Διογένους, ἄλλω δὲ μηδενὶ ἐξὸν εἶναι ἀνῦξαι ἢ ’πιθάψε̣ ἐπιθάψαι τινὰ μή̣τε ἐγ γένους

μήτε̣ ἕ̣τερόν τιν̣α, ἐπεὶ ὁ πιράσας ἐκτίσι τῶ ἱερωτάτω ταμ̣ίω (δην.) μύρια δισχίλια φʹ

καὶ ἔ̣ν̣οχος ἔστε ἐνκ[λ]ήματι τυμβωρυχίας.

α̣ὐτοῦ γυ(ναικὶ) καὶ Αὐρ(ηλίω) [— — — — —]ω· ἄλλω δὲ οὐδενὶ ἐξ̣έσται ἐπιθάψ[αι],

ἐ̣πὶ ὁ πειράσας ἐκτίσι τῶ εἱερωτάτω ταμίω (δην.) δισχίλια̣ [— — — — — — — —].

δὲ μετὰ τοῦτο οὐκ ἐξέσται ἀνῦ-

ξε ἢ ’πικηδεῦσαί ἐπικηδεῦσαι τινα, ἐπεὶ ἐκτί-

σει Διὶ Σολυμεῖ (δην.) ͵α.

ἄλλον δ’ οὐκ ἐθέλω δέχθαι νέκυν ἀλλ’ ἀΐοιτε· λώβην ἡμετέρων ῥεθέων ἀποτύμβιον ἴσχειν.

εἰ δέ τις οὐκ ἀλέγοι τεθνηότος, ὧδ’ ἀλιτήμων, ζώει τοι νεκύων, ζώει τειμήορος Ἄτη.

δυὼ μέν τε Στράβωνε κατὰ χθονὸς ἠδὲ Νανηλις, ἤμασι μυριδίοις Ἀπολλώνιος ἠδέ τε Κίλλη.

Αρμαστα, οἰκέτις Μ(άρκου) Αὐρ(ηλίου) Μαξίμου Μενέου, τὴν σω̣μ[α]τ[οθήκ]ην ἑαυτ[ῆ καὶ ἀνδρὶ (?) ․․․․], ο[ἰκέτ]η̣

〚․․․․․〛 καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῆς μόνον· ἄλλω δὲ οὐδενὶ ἐξέσται ἐπιθάψε [τινά], ἐπεὶ ὁ πειράσας τι

Αρμαστα Κορκαινου, ὐκαίτισσα Αὐρ(ηλίας) Ματρώνης, τὴν σωματοθήκην

ἑαυτῆ καὶ τῦς προενειμένυς καὶ τῶ ἀνδρὶ αὐτῆς Γοργονίω καὶ τῦς ἐξ

Ἀρχιέρεια [Α]ρμαστα Οτανειτος τὴν θήκην

ἑαυτῆ μόνῃ· ἐὰν δέ τις ἄλλος πειράσει ἐν αὐτῆ θά-

ψαι τινά, ἔν̣ο̣χος ἔσται τῆ εἰς τοὺς κατοιχομένους

πιθάψαι τινά· ἐὰν δέ

τις ἐπιθάψη, ὑποκεισ-

θήσεται Διὶ Σολυμεῖ (δην.) ͵α.

εἶνε ἐπιθάψε τινά,

ἐπὶ ὁ πειράσας ἐκτί-

σι τῶ ἱε[ρ]ωτάτ̣ω τα-

μείω (δην.) ͵α.

Σιμωνίδη Ἀπολ(λωνίου) Θό(αντος)· ἄλλω δὲ μηδενὶ ἐξεῖναι ἀνῦ̣[ξαι ἢ ἐπιθάψ]α̣ι ἕτερόν τινα ἢ εἶναι ὑπεύθοινον

τῶ τε φίσκω καὶ τῆ κρατί̣σ̣[τη βο]υ̣λῆ (δην.) ͵ε.

Ποσειδωνίω καὶ Αρμαστη, τοῖς Χαριδήμου καὶ αὐτῆς τέκνοις, καὶ Αρμαστη, τῆ ἐκγόνη αὐτῆς, τὸ

ἡρῶον καθωσιῶσθαι· ἐὰν δέ τις πειράση, ἐκτείσει τῶ δήμω τῶ Τερμησσέων (δην.) μ(ύρια) καὶ ἔσται αὐτῶ καὶ πρὸς

τοὺς κατοιχομένους.

καὶ τοῖς ἐξ ἐμοῦ τέκνοις· ἄλλω δὲ μηδενὶ ἐξέστε

ἐπιθάψαι. εἰ δέ τις τολμήσει, δώσει τῶ ἱερωτάτω ταμίω

(δην.) φ̣ʹ.

αὐτῆς γονεῦσιν Ἑρμαίω καὶ Οα καὶ τῶ προμοίρω αὐτῆς

ἀδελφῶ Οπλη τὸ ἡρῶον κατεσκευάσθαι· ἐὰν δέ̣ τις πειρά-

ση̣, ἐκτείσει τῶ τε δήμω τῶ Τερμησσέων καὶ τῶ ἱερω-

Αὐρ(ηλία) Χαρι[τ]ίνη· ἐὰν

δέ τις παρὰ ταῦτα

πειράση, ἐκτείσει

Τρο(κονδου) Κενδεου Μολεσιος

[— —]λαισβου, τῆ γ̣υ(ναικὶ) αὐτοῦ, καὶ τοῖς ἐξ αὑτῶν τέκνοις· ἐὰν δέ τις ἕτε-

ρος ἐπενταφῆ,

ἀνῦξαι μήτε θάψαι, ἐπεί, ἐάν

τις τούτων τι ποιήση, ἔνοχος

ἔσσται τοῖς ἐν τῆ διαθήκη μου

τέκνοις αὐτῶν, μό-

νον· ἐὰν δέ τις ἕτε-

ρος τολμήση ἀνῦ-

μόνοις· ἐὰν δέ

τις ἐπενθ̣άψη,

ἐκτείσει Διὶ

Ἑλένη, οἰκέτις Αὐρ(ηλίου) Ὀρεστιαιανοῦ Ὀρεστιανοῦ Περικλέους, τὴν σωματοθήκην

ἑαυτῆ κὲ τῶ προενόντι αὐτῆς ἀνδρὶ Αὐρ(ηλίω) Συριάρχη κὲ τῶ υἱῶ αὐτῆς

θάψε τινά, ἐπεὶ

ὁ πιράσας ἐκτίσει·

[τῶ ἱερωτά]τω ταμίω

Μ(ᾶρκος) Αὐρ(ήλιος) Ἑρμαῖο δὶς Κευη τὴν σωματοθ̣ή̣κην τῆ θυγατρὶ αὐτοῦ Αὐρ(ηλία) Αρτεμει

Ἰουδέα μόνη· ἄλλω δὲ μηδενὶ ἐξὸν εἶναι ἐπειθάψε τινά, ἐπὶ ὁ πειράσας ἐκτίσ[ει]

τῶ ἱερωτάτω̣ τ̣αμίω (δην.) μύρια

τῆ γυνεκὶ αὐτοῦ, μόνοις·

ἐὰν δέ τις ἐπικηδεύσει,

ἐκτείσει Διὶ Σολυμεῖ

Εὐκαρπία, οἰκέτις Αὐρ(ηλίας) Οπλητιανῆς Περικλείας, τὴν σωματοθήκην

ἑαυτῆ καὶ τῶ προμύρω αὐτῆς υἱῶ Σαμψυ τῶ καὶ Μεγεθίω καὶ τῆ θυ(γατρί)·

εἶναι ἐπιθάψαι τινά,

ἐπὶ ὁ πιράσας ἐκτί-

σι τῶ ἱερωτάτω τα-

μίω (δην.) [π]εντακιχίλια.

Εὐτραπέλη, οἰκέτις ἱερέως Μάρκου Αὐρηλίου Π̣ε̣ρ̣ι̣κ̣λ̣έους Ο[τ]αν̣[ο]υ, τὴν σω̣[ματο]-

θήκην ἑαυτῆ καὶ τῶ προενόντι αὐτῆς ἀνδρὶ Εὑρέτω καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῆς Ζ̣ο̣σ̣ί̣[μω(?)]

γυνεκὶ αὐτοῦ Αὐρ(ηλία) Πασαγάθη καὶ τῦς ἐξ αὑτῶν τέκνυς· ἑτέρω δὲ

μηδενὶ ἐξὸν εἶναι ἐπιθάψε τινά, ἐπὶ ὁ πειράσας ἐκτίσει τῶ ἱερωτάτω

ταμείω (δην.) πεντακισχείλια.

ψαι τινά, ἐπε[ὶ ὁ]

πειράσας ἐ[κ]τί-

σει Διὶ Σολυμεῖ

(δην.) ͵α.

Αὐρ(ηλία) Καλλιτύχη τὴν σωματοθήκην τῶ προενιμένω αὐ(τῆς) ἀνδρὶ Αὐρ(ηλίω) Εὐδένονι καὶ ἑαυτῆ

μόνυς· μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν ἑαυτῆς μηδενὶ ἐξὸν εἶναι ἐπιθάψε τινά, ἐπὶ ὁ πιράσας ἐκτίσι

τῶ ἱερωτάτω ταμίω (δην.) μύρια, παντὸς ἔχοντος ἐξουσίαν ἐγδικῖν ἐπὶ τῶ ἡμίσι.

Καστο̣ρ[ί]ς, ὐκέτις Αὐρ(ηλίας) Περικλείης, θυγατρὸς Παραμουριανοῦ Κόνωνος, τὴν σωμα-

τοθήκην ἑαυτῆ τε καὶ τ̣ῶ̣ προενειμένω αὐτῆς ἀνδρὶ Δαδούχω καὶ τῶ̣ ἐξ αὑτῶν

δώρου ἐνθάδε κεῖμαι. ὁ τάφος συγ̣ενίης·

εἰ δέ τις ἄλ-

λος ἀνύξ̣ει,

νοις διείλητται.

ἐὰν δὲ μὴ εὐστυχήση τις, ἔστα[ι ἔ]νοχος

τῶ κυριακῶ ταμείω (δην.) ͵ε.

τα Ἐντείμου καὶ ἑαυτῆ καὶ τοῖς ἐκγόνοις αὐτῆς Εὐτύχη, Μακα-

ρία Εὐφιλήτω μόνοις· ἐὰν δέ τις παρὰ τούτους ἕτερόν τινα ἐπεν-

βάλη, ἐκτείσει

Μαμαστις, Μαμωτασιος τρὶς Μοτασουργιος

θυ(γάτηρ), χή(ρα), τὴν σωματοθήκην ἑαυτῆ· οὐκ ἐξέσται

[Μαμαστις], Μαμωτασιος δὶς [Μοτασουργιος]

[θυ(γάτηρ), τὸ ἔργον] τοῦ ἡρώου καὶ τῆ[ς κρηπῖδος]

τῆς ἀνήρ, διετάξατο.

ἐὰν δέ τις πειράση, 〚․․․․〛 ὑποκ̣ε̣ισθήσετα̣[ι — — — —].

καὶ τῶ φίσκω (δην.) ͵ε.

μνηστὸν ἐπεσσομένοισι, σαοφροσύνησιν ἀρίστη.

τῆς δέ τις ὀψιγόνων μεμνήσεται ἠδὲ Μαρείνου.

καί ῥ’ ἡ μὲν πείσυράς τε καὶ ἑξήκοντ’ ἐνιαυτοὺς

ἔχοντος ἐξουσίαν καταθέσθαι εἰς αὐτὴν ἕτερον σκῆνος ἢ ἀνῦξαι ἢ ἐπιχειρῆσαί τι εἰς τὸ

διηνεκές· ἐὰν δέ τις παρενχειρήση τι ἢ μετὰ τοῦτο ἀνύξη ἢ καταθῆταί τινος πτῶμα ἢ μὴ

φυλάξη τὴν γνώμην αὐτοῦ τρόπω ὡδήποτε οὖν, ὑπόδικος ἔστω ἀδικήματι τυμβωρυ-

[αὐτῆς· ἑτέ]ρω δὲ οὐδενί, ἐπὶ ὁ πι-

[ράσας τίσι] τῶ ταμίω (δην.) ͵α.

κί μο̣υ Αὐρ(ηλία) Νείκη καὶ τῆ πενθερᾶ μου Αὐρ(ηλία) Ἀρτεμεισία καὶ τοῖς ἐξ ἐμοῦ τέκνοις·

ἄλλω δὲ̣ μεδενὶ ἐξέστε ἐπιθάψαι· εἰ δέ τις τολμήσει, δώσει τῶ ἱερωτάτω ταμίω (δην.) ͵ε.

μόνον, ἐὰν βου-

ληθῶσι· ἐὰν δέ τις ἄλλος παρὰ ταῦτα ἐνχειρήσει, ἐκτείσει

τῆ πόλει (δην.) ͵β.

θάψε τινά, ἐπὶ

ὁ πιράσας ἐκτί-

σι τῆ ἱερᾶ βουλῆ

καὶ δήμω (δην.)

αὐτοῦ Π̣α̣ύλ̣η(?) Νεικηράτου Σω̣σίου κα̣ὶ τῆ πενθερ̣ᾶ αὐτοῦ Μουσωνία· ἑτέρω δὲ οὐδενὶ ἐξέσ-

ται· εἰ δ̣έ τ̣[ι]ς θ̣άψει τ̣ινὰ̣ ἢ

ἀ̣νο̣ίξ̣ει,

μόνοις· παρ’ οὓς ἐ-

ὰν ἕτερόν τις ἐ-

πενβάλη, ἐκτείσει

σωματοθήκην ἢ̣ πτῶμ̣α̣ ἐπιθεῖ-

ναι ἕ[τ]ερ̣ον· ἐὰν δέ τις̣ πειράση, τῆ

τυ̣[μ]βωρυ̣[χ]εία̣ ὑπόκειτ̣α̣ι κ̣[α]ὶ ἐκτεί-

νον ἐθέλω τρίτατον

ἐνιβῆναι· οὐδέ τις ἄλλ[ος]

ἐμῶ τύμβω τούτω ἐνο[χλήσι]

αὐτοῖς τινα, ἐπεὶ

ὁ πειράσας ἐκτί-

σει Διὶ Σολυμεῖ

προστείμου (δην.) ͵α,