[․․․․․․]ς̣ [Λ.(?)] Ἀ̣ν̣τ̣ιστίου̣

[Οὐέτερ(?)]ο̣ς δοῦλο[ς]

νος ἀπὸ δομεστί-

κων χαυλ̣ι̣αστίς.

[Π. Αἰλίωι Σαβεινιανῶι Δημοσθένει στεφανηφόρωι καὶ κτί]στηι τῶν θερμῶν καὶ φιλοπά̣τριδι ❦

[Π. Αἴλιος Σαβεινιανὸς Τίμαιος] ὁ̣ ἀ̣δ̣ε̣λ̣φ̣ό̣ς̣. ❦

Ζηνὶ τὰ μὲν πρώ-

[τι]σ̣τα καὶ̣ Ἀττικῶ

ἀγ[λ]αὰ τέκνα / Ἀφφη

Σεουήρ̣ου πρεσ̣β̣(ευτοῦ) αὐτοῦ ἀν-

τιστρα̣τήγου.

[— — —]ΝΤΙϹΕ[—]․Κ․[— —]․ΕΝ[— — —]

[— — —]ΦΩ․․ΤΙϹΙϹΝΕΟ․ΦΗΝ[— — —]

[— — —]Α̣ΩΝΙϹ[․]ΕΠΑΤΕΡ․․[— — —]

Μητροφάνου̣ς κού-

ρη ἥτις στέφος ἦε γυ̣-

ναικῶν / τοῖς παῖ-

[Φ]ιλόμηλος καὶ Νῖσα Λεοντίσκω̣ υ̣ἱῶ μνή̣μ̣ης

[χ]άριν ζήσαντι ἔτη ιʹ.

ṃpp(eratorum) ḍọmịṇọṛ(um)

ṇṇ(ostrum) sanc̣ṭịṣ[si]mo-

ruṃ Aụg[g](ustorum) L. Sẹpti-

kaput caput ex testamento ❦ P. Ạeli Oṇesịmi Aug(usti) liḅ(erti).

civitati Nacolensium patriaẹ meae amantissimae quamvis pḷ[u]-

rimum debeam pṛo mediocritate tamen peculioli mei dari volo

σαν Γάϊον Ἀν-

τίστιον Ἀχα-

ϊκὸν ἱερέα τ-

[— — — σὺν Ἀρχεστρ(?)]άτη συνβίω αὐτοῦ̣

[— — — εὐξά]μ̣ενοι ἐκτίσαμε̣ν̣.

garland

Ἀντίστιος

․․․․․․․

Ἅδου κράτος κ̣ὲ α̣ὐτὸν ῥίψας

ἐν Ταρτάροισ̣ιν̣ ἕος τῖς ἱμέ-

ρας ωʹ τῶν φʹ ἀποδὸς ἑκάστο κατὰ τ̣ὰ ἔργα̣ ἡ̣μο͂ν̣. ☩

κὲ Λονγεῖν̣-

ο̣ς ἀνέστι-

σαν Διὶ Βρον̣-

-

․․․․ΙΙΕ․․․․․․․

․․․․ΚΤΙϹ․․․․․․

․․․ΤΟΠΟ․․․․․

[Κ]ύπρου, ἀγορανόμον, στρατηγ̣ό̣[ν],

[π]ρεσβευτὴν καὶ ἀντιστράτηγο[ν]

[Μά]ρκῳ Ἀπωνίῳ Σατουρνείνῳ Ἀσί[ας]

Οὐιβιανὸν τὸν

ἀρχιερέα καὶ κτίσ-

την καὶ προστάτην

Κλαυδ[ία] Βάσση γλυκυτάτῃ γυναικί· μετὰ τὸ

τεθῆναι τὸν Ἰρ[η]ναῖον εἴ τις ἕτ-

ερον θάψει νεκρὸν τέκνω-

νὸς καὶ Στράτων καὶ

Νεικήτης· εἴ τις δὲ ἐ-

πιβουλεύσει μετὰ τὸ

καὶ Δαμᾷ ἀδελφῷ

ὅστις ἔζησεν

ἔτη νʹ καὶ τῷ υἱ[ῷ]

γονικὸν [α]ὐτοῦ μνημεῖ-

ον. ἐὰν δέ τις ἐπιχει-

[ρ]ήσει με[τ]ὰ τὸ τεθῆνε

— — —

[εἴ τίς τι]ν̣α θάψετο, [χει]-

[ρὶ] δ̣ολί[ᾳ] λάβοιτ[ο ἀπρ]-

ῶν Ἀμέριμνος· ἐὰν

δέ τις αὐτῶν μὴ φοβ-

ηθῇ τούτων τῶν κ[α]-

ἐνθάδε κῖμαι ἐ[γ]ώ, φίλε,

τίς δέ μ’ ὁ θάψας; |

Ἀλέξανδρος καὶ Ἰουλιαν[ὸς]

Πανχαρίῳ· μετὰ δὲ

τούτους τεθῆνε ἴ τ[ι]-

ς ἕτερον θήσι τέκν-

ων ἀώρων περιπέσο[ι]-

κνῳ.

εἴ τις προσοίσι

χεῖρα τὴν βαρύφθο-

on the upper rim and the two lateral borders:

[τὸν θεόν σοι· μὴ] ἀ̣δικήσεις. εἰ δ̣[έ] τ̣ι̣ς ἀδικ[ή]-

[σει, τὰ]

χάριν·

εἰ δέ τις μετὰ τὸ τεθῆναι

αὐτοὺς εἴ τις θάψει ἕτερον

νεκρὸν ἢ ἀδικήσει λόγῳ

[χ]ι̣ανὸν καὶ τὴν Δωρίδα̣ [εἴ]

τις ἐπισενένκι ἕτερο[ν νε]-

κ̣ρὸν, ἔστ̣[αι αὐτῷ πρὸς]

[— — — ὅστι]ς ἔλ̣θι λιτουρ-

γῆσε

☩ ἐγένετο πᾶν τὸ θ(εό)κ(τισ)το(ν) ἔργ[ον τοῦ ἁγίου Βιάν(?)]-

ορος ἐκ το͂ν ἑαυτο[ῦ ἰδίων ἀναλωμάτων(?)]

ἄλλος δὲ οὐδὲ εἷς.

ἐὰν δέ τις τολμήσει,

ἀποδώσει τῶ δήμω

[εἴ] τ̣ι[ς τῶ τύνβω κακοεργέα] χεῖρα προσοίσει, ὀρφανὰ τέκνα λίποιτο χῆρον βίον οἶκον ἔρημον.

Αὐρήλιοι Μνησίθεος

λιοῦ θυμὸς ἔφυ μολίβου,

εὖτε δάης ὅστις τε καὶ

ὅντινα πότμον ἔπε-

χω κὲ Ἀδιγόνη Ἀντιγόνη ἀώροις

μνημης χάριν. τίς τού-

τω κακὴν χεῖρα πορεσή-

[— — — μνήμης]

χάρι[ν. ἐαν δέ τις]

τοῦτ[ο τὸ μνημεῖον]

Ἀμμια Μητρ[οφάνο]υς

μνήμης χάρ[ιν. τίς κακῶς ἐ]-

ποίησεν, ἔσται αὐτῷ

τωνι οἰκονό-

μῳ ἐκτίσθη·

ἀμήν.

☩ ἐκτί̣σ̣τη ἡ κολυνβήθρα

☩ ἐφὶ ἐπὶ ὁσιωτάτῳ [ἐπι]σκόπ[ῳ] ἡμῶν Πα-

ṃac̣ṭi [es]ṭẹ. haec quae in precem con[tu]lis[tis et nominis]

et dignitatis reparationem iure qua[eritis obtine]-

re. proinde vicari intercessione qua[e fuerant mu]-

[t]ilata ad integrum prisgi honoris r[educta videtis(?) eo]

citius ut et vos oppidumque dilig[entia vestra tui]-

tum expetito legum adque appellationis s[plendore iam nunc]

perfruamini infra scribti[s(?)].

have Ablabi carissime nobis.

incole Orcisti iam nunc oppidi et

civitatis iucundam munificien-

tiae nostrae materiem praebue-

ter mortuas reparare, id quod petebatur acc[e]-

ptissimum fuit. adseruerunt enim vicum suum

spatiis prioris aetatis oppidi splendore floru-

isse ut et annuis magistratum fascibus orn[a]-

[es]t indignum temporibus nostris, ut tam o[p]-

[p]ortunus locus civitatis nomen amittat,

et inutile commanentibus ut depraeda-

quidam cumulus accedit quod omnes

[i]bidem sectatores sanctissimae religi-

onis habitare dicantur. qui cum praeca-

rentur ut sibi ius antiquum nomenque

c̣ivitatis concederet nostra clementia,

sicuti adnotationis noṣṭrae subiẹc̣[t]ạ

di sententiam dedimus. nam haec quae in pre-

cem contulerunt et nominis et dignitatis

reparation[em iure quae]-

runt obtinere. p̣[roinde gra]-

vitatis tuae inte[rcessione]

quae fuerant mu[tilata]

[i]gitur sinceritatem tuam i[d]

[q]uod promptissime pro tem[po]-

[ri]s nostri dignitate conces-

exemplum precum.

[a]d auxilium pietatis vestrae

[conf]ugimus, domini impp(eratores) Constantine

[Con]stantine et Constanti nobb(ilissimi) Caesṣ(ares).

[patri]a nostra Orcistos vetustị[s]-

[sim]ụm oppidum fuit et ex antiquis[si]-

[m]is temporibus ab origine etiam

[civ]itatis dignitatem obtinuit

[e]ṭ in medio confinio Gal[a]tiae Phri[g]-

iae situm est, nam quattuor viar[um]

[t]ransitus exḥibet id est civita[tis]

[P]essinuntesium, quae civita[s dis]-

[ta]t a patria nostra tricensim[o fe]-

[re l]apide necnon etiam civitat[is Mi]-

[d]aitanorum, quae et ipsa est a [patria]

[n]ostra in tricensimo miliario ẹ[t civi]-

[t]atis Amorianorum quae posita — — —

vacat

Caess(ares) s[al]utem dicunt

ordini civit(atis) Orcistanorum.

actum est indulgentiae nos-

trae munere ius vobis civita-

tis tributum non honore modo

verum libertatis etiam privị-

legiuṃ c̣ustoḍire. itaque Na-

scribtione removemus idque

oratis vestris petitionique

deferimus ut pecuniam quam

pro cultis ante solebatis in-

ferre minime deinceps dependa-

tis. hoc igitur ad virum perfe-

[c]tissimum rationalem Asia-

nae dioeceseos lenitas nostra

τ̣ίς ἂν προσοίσει χεῖρα τὴν βα-

ρύφθονον, τέκνων ἀώρων περιπέ-

〚Severo〛

[s]emper Ạụg̣g̣(ustis)

〚et Maximino〛

〚— — — — — — —〛

semper invictis pp(iis) ff(elicibus) Augg(ustis)

et Fl(avius) Crispus(!) et 〚․․․․〛 ․․5․․

[— — —]iano, p(atri) p(atriae), p(io) f(elici),

[inv]ict(is) Auggg(ustis) [— — —]

[et Prusia regibus restituit] mens[uris]

[actis a Septimio Saturni]no primipila-

[ri, sicut Prusias rex egerat].

[τος τὸ γʹ, δημαρχικῆς ἐξ]ουσίας τὸ ιγʹ,

[χώρας Διὶ κτίστῃ καὶ π]όλει Αἰζανι-

[τῶν δοθείσας ὑπὸ Ἀτ]τάλου καὶ Πρου-

Αὐρ. Θέωνα, τὸν κρά-

τιστον ἐπίτροπον

τῶν Σεβαστῶν, τὸν

․ΕΝΤΙϹ[․․․ εὐ]-

[ξ]άμενος̣ [ὑπὲρ ἰδί(?)]-

τὴς δαίμων, ὅς με

κατεσκότισε, κτειν’,

ἠδ’ ἐστήλην οἱ φράτο-

τ̣ι̣ς ἂν τῷ μνημείῳ

[κ]α̣κ̣ῶς προσποιήσει,

ἔτο̣υς̣ [—ʹ].

Γιγαντίς Μαξ-

ίμαδι καὶ Εὐν̣-

ἀείσωμεν Δο-

κίμειον / ἣν κτί-

σε μοι Δόκιμος

–⏑⏑ –⏑⏑ –(?).

συνγενεῖς μνήμης χάριν.

․․․․․․․ εἴ ε τις δὲ παραμαρ-

τήσι τῇ στήλῃ ἢ τῷ ἡρῴῳ, ἕξ-

μης χάριν.

εἴ τις δὲ

μετὰ τὸ ἡ-

μᾶς τεθῆ-

ναι, εἴ τις

ἐπιχηρήσι ἀ-

ξεν[ος εἶπεν· ἐπεὶ] Φιλωνίδης Ἡροδώρου τοῦ Λιμναίου [ἔτι ὑπάρ]-

χω[ν ἐν παιδὸς] ἡλικίαι ἀγωγῆς μεν ἐτύνχανεν τῆς βε[λτίσ]-

της διὰ τὴν τῶν γονέων περὶ τὰ σπουδαῖα τῶν ἐν τῶι βίωι κ[ρίσιν],

ἀγαθῇ τύχῃ.

ἡ κρατίστη βουλὴ

ἐτείμησεν

[τὸ]ν ἐν πᾶσι εὐεργ-

[έτην] καὶ κτίστην τῆς πα-

[τ]ρίδος Αὐρ. Ἀρισ-

Ἀνδάνης θρεπτῖς.

ζῶντες καὶ Μηνόφιλ|ος τοὺς γονεῖς κὲ ἀδελφὸν

ἐτίμησαν μνήμης χάριν κὲ Τάτις γονῖς κὲ

ἀδελφὸν ἐτίμησεν.

α·

τίς ἂν δὲ ταῦ-

τα τὰ ὁστέα

εἷς ἔλαβεν. / [τ]ά̣σ̣δ̣ε̣ δύ’ εἷς γαμέτας μνηστεύ-

[σατο, οὐδέ] τις αὐτῶν / ἦλθεν

[νυμφιδίους ἆ βροτὸς εἰς θαλάμους]. /

Μο(τελληνός). vac.

εἴ τις δ’ ἂν ἐπενκαλέσῃ [ἢ ἀδικήσῃ],

θήσι εἰς τὸν ταμεῖον [πρόστειμ]-

[ἔτους —ʹ. ὁ δεῖνα καταγράφει — — —]

[εἴ τις δὲ ἐπε]νκαλέσει [ἢ ἀδικήσει],

[θήσει προσ]τείμου [εἰς τὸν]

[νή μου Μελτίνη(?) καταγρ]άφομεν τὸν ἑαυτῶν τεθρε-

[μμένον Ἀμμιανό(?)]ν. εἴ τις δὲ ἐπενκαλέσει, θήσι π-

[ροστείμου εἰς τὸ]ν θεὸν (δην.) ͵βφʹ καὶ ἄλα εἰς τὸ τ[α]-

[— — —· εἰ δέ τις ἐπενκαλέσει, θή]-

[σει εἰς τὸν Κ]αίσα[ρος φίσκον (δην.) —ʹ].

[τῶν τεθρεμμένον Βι]άνο[ρα· εἰ δέ]

[τις ἐπενκαλέσει, θήσει] εἰς [τὸν φίσκον]

[(δην.) —ʹ].

ὑπὲρ Ἀπο[λλωνίου πτέρ]-

ναν τραυ̣[ματισθέντος εὐξα]-

μενοι Ἀπό̣[λλωνι].

Μελτίνη καὶ Γλύκων καὶ Ἐλεύθερος Μενάνδρῳ πατρὶ γλυκυτάτῳ μνείας χάριν·

εἰ δέ τις τὴν στήλην καθελεῖ ἢ μανίσει, ἕξει τοὺς θεοὺς ἐναντίους.

ἑαυτῷ καὶ γυναικὶ καὶ ἐ[γγόνοις(?) α]ὐτοῦ μνίας χάριν·

εἰ δέ [τις ἕτε]ρος ἐπιτηδεύσι, θήσι ἰς [τὸν Καίσαρος(?) φίσκ]ον

(δην.) [—ʹ].

τικὸς, πλέον Παπίας ὁ ἐπιγράψας ἢ τέκνον αὐτοῦ.

εἰ δέ τις τολμήσει θεῖναί τινα, θήσει προστείμου

❦ εἰς εἰκόνα Καίσαρος (δην.) ψνʹ. ❦

ἐμ[βεβλῆσθαι κὲ] τοὺς ὧδε ἐνγεγραμμένους [ἐπ]ὶ τοῦ

βωμοῦ [ἐξουσία οὐκ] ἔσται ἕτερον βαλεῖν. εἰ δέ τις ἐπιχειρήσει

ἀνῦξαι ἢ ἕτερον ἐμβαλεῖ μὴ τῶν ὧδε ἐνγεγραμμένων ․ΠΑΡΕΑϹΗϹϹ․,

εἴ τις τοῦτο τὸ μ

μνημεῖον ἀδικήσει

δὲ κεινῆσαι· εἰ

δέ τις εἴ τις δὲ BCH ἂν φανεί-

η μετὰ τὸ ἐμὲ

τεθῆναι πλὴν ἐμοῦ κ[αὶ]

τῆς γυναικός μου· ἐ[ὰ]ν δ[έ] τις ἕτερος ἐπιχειρ[ήσ]ει τινὰ θεῖναι, ἀποδώ[σει εἰς τὸν τῶν κυρίων φίσκ[ον (δην.) ͵βφʹ].

ρῳ ἐξέσται τεθῆνα[ι]·

εἴ τις δὲ ἐπιχειρή-

σει, θήσει ἰς τὸν φίσ-

τιώτῃ τέκνῳ μνή-

μης χάριν. εἴ τις

ἀνορύξει τὸ [μνῆ]-

γονεῖσιν αὐ[τοῦ ․․․․․․․․․] Ἀλεξάνδ[ρῳ Ἀρτε(?)]μέους

[καὶ ․․․․․․ Π(?)]λωτίᾳ [καὶ τῇ ἑαυτοῦ] γυνεκ[ί· εἰ δέ τις]

σκυλή[σει, δώσει κτλ.

γένους [ἐποί]ησεν ἐν τόπῳ ἰδίῳ ἐκ [τ]ῶν ἰδίων τὸ σύνκρουσ[τ]ον σὺν τῷ βωμῷ,

ἑαυτῷ κὲ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Τατίᾳ κὲ τέκνῳ γνησίῳ· εἰ δέ τις ἀ[ν]τιπο[ιήσε]ι

ἢ ἐπικωλύσει ἢ ἕτε[ρ]όν τινα θήσει, θήσει [ε]ἰς τὸν φίσκον τῶν κυρίω[ν]

ζῶ[σα συν]χω[ρήσω]·

ἐὰν [δέ τ]ις ἐ[πιχειρή]-

[σηι πα]ρὰ ταῦ[τα ποι]-

κλ[ει]διανῇ καὶ ταῖς θυγατράσιν [Γ]αιανῇ καὶ Ἡρακλειδιανῆ· ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ

ἐξὸν ἔσται τεθῆναι· εἴ τις δὲ ἐπιχειρήσει ἕτερον θεῖναί τινα, θήσει ἰς τὸν

φίσκον ͵η(?).

ίμῳ καὶ τῇ γυνα[ι]-

κὶ αὐτοῦ· εἰ δέ τις

ἐπιχειρήσει ἀνα[σ]-

ζωὸς ἐὼν τοῦτον τύμ-

βον τις ἔτευξεν ἑαυτῷ, /

Μούσαις ἀσκηθείς,

τοῦτο γὰρ ἦν μοι τερπνὸν

ἐπαρκεῖν εἴ τις ἔχρῃζε, /

ὡς ἄλλων ὄλβος τέρψιν

λος τέλος ἐστὶν ἴσον. /

ἔστιν τις μέγας ὢν ἐν κτή-

μασιν; οὐ πλέον οὗτος, /

ζωὸς ἐὼν τοῦτον τύμ-

βον τίς ἔτευξεν ἑαυτῷ; /

Μούσαις ἀσκηθεὶς ❦

τοῦτο γὰρ ἦν μοι τερπν[όν],

ἐπαρκεῖν εἴ τις ἔζρῃζε[ν], /

ὡς ἄλλων ὄλβος τέρψιν

λος ἐστὶν ἴσον. /

ἔστιν τις μέγας ὢν ἐν κτή-

μασιν· οὐ πλέον οὗτος, /

ον κηδευθῆνα[ι]·

ὡς ἐάν τις κηδεύ-

σει, εἰσθήσει τῷ ἱερ-

ρὶ μνήμης χά-

ριν. εἰ δέ τις ἕ-

τερον ἐπιχει-

δώρου Εὐμενε-

τὶς κατεσκεύασα

τὰ ἡρῶα ἑαυτῇ

Καλλείστη Καλλείστῳ τῷ ἀνδρεὶ καὶ ἑαυτῇ μνήμης χάριν. οὐδενὶ δὲ ἑτέρῳ

ἐξέται ἐξέσται θεῖναί τινα ἢ τέκνοις αὐτῶν· εἰ δέ τις ἕτερον

ἐπι[χει]ρήσε ἐπιχειρήσει θῖναί τινα, θήσει τῷ τῶ[ν Κ]αισάρ[ων φίσκῳ (δην.) φʹ(?)]

δενὶ ἐξὸν ἔσται

ἄλλῳ τεθῆναι, εἰ μή τί μοι τέκνον ἢ ἔγγονον· εἴ τεις τις ἐπιχιρήσει ἕτερος,

θήσι ἰς τὴν βουλὴν (δην.) ͵βφʹ.

τῇ γυναικὶ αὐτοῦ· [ἐὰν δ]-

ὲ τις ἐπιχιρήσι, θήσι εἰς ι τὸ-

ν φίσκον (δην.) ρʹ.

[ἑτ]έρῳ ἐξέσται κηδ[εῦσα]ι ἐν τῇ σορῷ ταύτῃ, πλὴν Μελτίνη[ς]

[τῆς] γυναικὸς αὐτοῦ· ἐὰν δ[έ τις] παρὰ ταῦτα ἐπιχειρήσει, ἀποδέ[σει]

[εἰ]ς τ[ὸν μέγι]στον τῶν κυρίω[ν αὐτ]οκρατόρων [φί]σκον (δην.) ͵βφʹ.

μητρὶ αὐ[τοῦ Τάτ(?)]ᾳ καὶ τῇ ἀ[δελφῇ] Εὐξενίᾳ [καὶ τῷ] γαμβρῷ Γ[αίῳ(?) ἑ]τέρῳ δὲ

ο[ὐδενὶ ἐ]ξέσται κη[δεῦσαί] τινα· ὡς ε[ἴ τις κτλ. ]

λευομένῃ· εἰ δέ

τις ἕτερος [ἐπιτη]-

δεύσι, θήσει ἰς ❦

γυναικί μου Δόμνῃ καὶ τοῖς τέκνοις·

εἰ δέ τις ἄλλος ἐπιτηδεύσι, δώ[σει]

τῷ ταμίῳ (δην.) ͵α̣φʹ. ἐγένετο ἔτι τκδʹ, μ(ηνὶ) αʹ.

[τοὺ]ς προδεδηλω-

[μέ]νους, εἴ τις ἐπι-

χειρήσει ἕτερον

[κὶ] αὐτοῦ Τατίᾳ καὶ τοῖς

[τ]έκνοις αὐτοῦ̣· ε̣ἴ τις

δαὶ δὲ ἐπιχειρήσει ἰς τὰ

μαυτῷ καὶ τῇ γυνηκί μου Τατ[ί]-

ῳ· εἰ δέ τις ἕτε-

ρος ἐμβάλῃ, ἔσ-

Αὐρ. Ἀλέξανδρος. εἴ

[τ]ις δ’ ἂν ἕτερος ἐπισ-

[ε]νένκῃ τινά, ἔστε

Διοτείμῳ καὶ ἑαυτ[ῷ]·

εἴ τις δὲ ἐπιχειρήσει

θεῖνε ἕτερόν τινα, θή-

ἑαυτῶν τέκνοις·

εἴ τις δὲ ἕτερος ἐ-

πιχειρήσει θεῖναί

νι καὶ τῇ νύμ-

φῃ Τατίᾳ ‵2 καὶ τῇ θυγατρὶ Μαρίᾳ′· εἴ τις

δὲ ἕτερος ἐπι-

υγατρί μου· εἰ

δέ τις ἐπιχιρ-

ήσι ἄλλος ἰσε-

οὐδενὶ ἔξεστι τεθῆναι·

εἰ δέ τις ἐπιτηδεύσει ἕτε-

ρόν τινα θεῖναι, θήσει ἰς τὸ

[ἀ]λλῷ ἐξὸν ἔσται

θεῖναι τινὰ· εἰ δέ τις

ἐπιχειρήσει, εἰσοίσει

ὑῷ μου Ἀλεξάνδρῳ·

εἴ τις δὲ ἐπιχειρή-

σει θεῖνέ τινα μετὰ

περιὼν βουληθῇ. εἰ

δέ τις ἐπιχειρήσει θεῖναι

ἕτερον, ἔσται αὐτῷ

είλατο ἐν τῇ δια-

θήκῃ· εἴ τις δὲ ἕτε-

ρον ἐμβαλεῖ, ἔσται