— — —

[εἰ δέ τις παρὰ ταῦτα ποιήσε]ι, δώσει τῷ ταμεί[ῳ (δην.) —ʹ]

[καὶ τῇ — — — — — — — — — κώ]μ̣ῃ (δην.) ͵βφʹ.

— — — μνήμην ἀνδ[ρὶ(?) — — —]

— — —νην, εἴ τις δ[ὲ — — — —]

[— — ἕτερ]ος ἀνοῖξ[αι — — — — — —]

— — —

[— — — — — εἰ δέ τις — — — — — — — — — — — — — — —]

τολμήσει, δώσ[ει προστείμου τῷ ταμείῳ (δην.) — — —]

— — — — — —ΟΝΗΚΑΘΟΤΕΜ— — — — — —

— — —ε̣κοις μου· εἰ δέ τις — — — —

— — — — —εν, δώσει τῇ ἁγειωτ[άτῃ συναγωγῇ(?) — —]

μούνη δ’ ἐν [θαλάμοις μήτηρ ποθέ]ουσα σιωπῇ.

ἴστε δὲ τὸ [πρόρρημα· τίς ἄλλον ἂ]ν ἐνθάδε θάψει,

δὶς δέκα χ[ειλιάδας δραχμῶν τὸν ἀρ]ιθμὸν εἰσοίσει.

προτελευτέσαντι προτελευτήσαντι τ[— — — — — — — — — — — — — τῆς]

κρατίστης φυλῆς Δ[ίας — — — — — — — — — — — — — —]

ἔθεκα ἔθηκα ἐμαυτῷ καὶ τέκνοις ἡμ[ῶν — — —]

ἢ καὶ ἂν ἐπείξῃ τέκν[οις ἡμῶν — — —]

μηδένα ἕτερο[ν τεθῆναι· εἰ δέ τις παρὰ ταῦτα]

ποιήσει, δώσε[ι προστείμου τῇ πόλε]-

[μηδένα ἕτε]ρον ἀνοῖξαι τὴν πύ[ελον, — — —]

— — — — — —νηται τῇ μητρί μ[ο]υ· εἰ δέ [τις πα]-

[ρὰ ταῦτα πο]ιήσει, δώσει [π]ροστ[είμου — — —]

[— — — — — καὶ βου]λόμεθα μετὰ τὸ κ[ατατεθῆναι ἡμᾶς]

[μηδένα ἕτερον ἀνοῖξαι τὴ]ν ποίαλον· εἰ δέ τ]ις παρὰ ταῦτα ποιήσει],

[δώσει τῇ κώμῃ — — — —]ιτῶν (δην.) ͵ε καὶ τῷ τ[αμείῳ (δην.) —ʹ]

— — —

[— — — ἐὰν] δέ τις τολμήσα[ς]

[π]αρὰ τοῖς προγεγραμμένοις

[ἐμὲ] καὶ τὴν σύνβιόν μου μηδέ[να ἕτε]-

[ρον κ]ατατεθῆναι· εἰ δέ τις [παρὰ]

[ταῦτα π]οιήσ[ει], δώσει προσ[τείμου]

υκυτάτῃ μου συνβίῳ Αὐρ. Βασιλι[κ]ῇ ἅμα σὺν τοῖ—

ς φιλτάτοις μου ταίκνοις τέκνοις· εἴ τις δ’ ἂ[ν] ἄλλος ἄ☩λος βουλη-

θῆι τινα ἕταιρον ἕτερον καταθέσθαιν καταθέσθαι ἢ τι ἕταιρον λαίγη-

[τίς εἶ σύ, τήνδ’ ἔγκλ]ηρος ἐνναίων σορόν; ——

[δισσοὺς ὁμοῦ θαν]όντας ἄμπαυσεν πέτρα,

[θέσθαι τὰ τέκνα καὶ] τοὺς ἐκγόνους αὐτῶν προσ-

[καταθέσθαι αὐτοῖς· ἐ]ὰν δέ τις παρὰ ταῦτα ποιήσῃ,

[δώσει προστείμου τ]ῷ φίσκῳ (δην.) ͵γ καὶ τῇ πόλει (δην.) ͵β

[μηδένα ἕτερον κατατ]εθῆν[αι· ἐὰν]

[δέ τι]ς τολμήσῃ, δ[ώ]-

σει προστείμ[ου]

ΡΑΙΣΠΤΑΙΣ— — — — — —

ΗΦΡΟΗΤΙΣ— — — — — —

ΤΕΙΑΙΕΝΤ— — — — — —

ΑΚΑΤΕΧΟΝΤΑ․․ΠΡ— — —

ΝΩΝΩΗΦΡΟΝΤΙΣΤ— — — —

ΤΟΥΣΤΕΡΟΥΣΠΕ— —

οὔριον ἐκ πρύμνης τις ὁδηγητῆρα καλείτω

Ζῆνα κατὰ προτόνων ἱστίον ἐκπετάσας·

νῶτα θαλασσαίοις ἄλσεσι τηλεθάει·

ὡς σοφός, ὅστις ἔμιξε βυθὸν χθονί, φύκια κήποις,

Νηιάδων προχοαῖς χεύματα Νηρεΐδων.

χαῖρε.

τίς κατὰ γᾶς; Ἑκαταίου ὁμώνυμος ὦ ξένε | πατρί

οὔπω ἐφειβήην θηκάμενος χλαμύδα,

ἐς Φάρον, ἥδε δ’ ἐγὼ Κεκροπὶς εἰμὶ νέκυς·

εὐνέτις ἦν δὲ Χάρητος, ἔπλων δ’ ὅτε πλῶεν ἐκεῖνος

τῆιδε Φιλιππείων ἀντίπαλος σκαφέων·

Aurelio Satur-

nino mil(iti) coh(ortis)

II Lucensium

γλυκυτάτοις ἡμῶν τέκνοις Αὐρ. Εἱμερίῳ καὶ Αὐρ. Ὀνη-

σικρατείᾳ τῇ καὶ Δυσκολίῳ· εἰ δὲ ἕτερός τις βουληθῇ

ἐνταφῆναι, δώσει τῷ ἱερωτάτῳ ταμίῳ (δην.) μ(υριάδα) αʹ μίαν

〚— — —〛 τὴν σορὸν ἑαυτῷ ἐμαυτῷ καὶ τῇ

[γυ]ναικί μου Αὐρ. Κρατίστῃ καὶ τοῖς παιδίοις μου

κατεσκεύασα· εἰ δέ τις ἕτερόν τινα τολμήσει

καταθεῖναι, τυμβωρυχίου ἐνκλήματι ὑπεύθυνος ἔσται.

κατάκητε κατάκειται

Σανβάτις Σαμβάτι(ο)ς

ὑγὸς υἱὸς Γερω-

κ(αὶ) αἰπηστ-

άτις ἐπιστάτης το͂ν

παλεῶν παλαιῶν·

πιστότατος θεράπων μεγαλήτορος ἀρχιερῆος

Νικόλεω γεγαὼς πινυτόφρονος, ὅστις ἔτευξε

τόνδε νεὼν ὑψίστῳ ἐπουρανίῳ βασιλῆι. ☩

Αἰλία Διοτείμα

ἡ κρατίστη

τὸν πατέρα.

Λουκίᾳ Δ̣(ομιτίᾳ) Νείκῃ τῇ καὶ Ευνομίωι

τῇ κρ(ατίστῃ) παρθενικῇ γυναικὶ

ζησάσῃ ἔτη ληʹ

militavit in vexillatione eqq̣(uitum) equitum cat(afracatariorum))

clib(aniariorum) s(ub) c(ura) Valentis p(rae)p(ositi) qui vivo ṣẹ

iussit sibi titulum poni instante

[f]elici Augusto, pontif(ici) max(imo)

tribuniciae potest(atis) co(n)s(uli)

patri patriae proco(n)s(uli).

Τειμολέων

ὁ κρ(άτιστος) μυστάρχης

τὸν γλυκύτατον

[δόγματι τ]ῆς κρατίστης βουλῆς

[καὶ τοῦ λ]αμπροτάτου δήμου

[εὖ μὲ]ν ἀεξομένη ζαθέας φρένας, εὖ δὲ καὶ ἔργα,

[οἰκουρ]ὸς σαόφρων, πτολιοσσόος, ὀλβιοδῶτις,

[ἀνθρ]ώπων σώτειρα, δικαιοτάτη, γλυκύθυμος,

Τερτύλλα· τόσση μὴ μ’ ἔχοι ἀφροσύνη· /

τίς πόθος οἰχομένου ῥέθεος,

τό νυ καὶ παρεόν περ /

μης χάριν.

ε̣ἰ̣ ποθέεις̣ γνῶναι, τ̣ίς καὶ τίνος ἔκγ̣ονος ε̣ἰ̣μί

πάντα ατιμη[— — — — — — — — — —]φι σοὶ φράσε̣ι

[— — — — —] recognovi

[— — — — vo]luntatem testantis

[— — — i]am satis dandum esse respondi

[— — — —]viae satis fideicommissi

[— — — —]OI

☩ ἐνθάδε κατά-

κιτε ὁ τῖς μακα-

ρίας μνήμης Ἄνθι-

[— — — μηδένα ἕτ]ερον κατατεθῆναι

[— — — τῶν γεγραμ]μ̣ένων μοι εἴ [τις παραβήσεται(?), — — —]

[— — — π]ύαιλον βουλόμενος

[— — — ἀσά]λευτον. ἂν δέ τις παρὰ [ταῦτα ποιήσῃ],

[δώσει] τῷ ταμείῳ δηναρία τκʹ.

νόμοι οὐ ποιοῦσιν·

εἰ δέ τις ὑβρίσει ἢ̣

ἕτερον σῶμα κατα-

ρονόμον μου χωρὶς προκρίματο[ς — — — ἂ]ν δέ

τις παρὰ τὰ προγεγραμμένα [ποιήσῃ, δώσει τῷ] φίσκῳ (δην.) ͵α.

παισὶ προσεῖπον· /

ἀλλά μέ τις δαίμων

ἤρπασεν εἰς Ἀΐδην. / εἰ

δὲ θέλει[ς] γνῶναι

τὶς ἔφ[υν, ξέ]νε καὶ

τίν[ες εἷσαν / καλὸν]

οὐδὲν ἔχεις καθιδεῖν ἣ νύκτα μακρὰν μετὰ σειγῆς·

οὐ βαιούλου ψόφος ἔνθ’, οὐ βαλλίζων τις ὁρᾶται,

ἀλλὰ νέκυν με Δαφνοῦς κατέχει εἰς αἰώνιον οἶκον,

Ἀντωνῖνον

τὸν κράτιστον πρειμιπειλάριν

Τίτιος Οὔλπιος Αἰλιανὸς

ἀνθύπατον Σικελίας, πρεσβευ(τὴν)

καὶ ἀντιστρατηγὸν Σεβ(αστοῦ) καὶ ἡγεμόνα

Γαλατίας, πρεσβ(ευτὴν) καὶ ἀντιστρατηγὸν Σεβ(αστοῦ)

καὶ ἡγεμόνα Κιλικίας, πρεσβ(ευτὴν)

καὶ ἀντιστρατηγὸν Σεβ(αστοῦ) καὶ ἡγεμόνα

Ἀραβίας, ὕπατον, Μ. Δομίτιος

ἀ̣γαθῆι τύχηι·

[Διὶ] Ὀλυμπίω[ι καὶ κτί]-

[σ]τ̣ηι Αὐτο̣[κράτορι]

[Τ]ραιανῷ Ἁδ[ριανῷ]

[κρ]ίματι τῆς

[κ]ρατίστης

βουλῆς

κρίματι τ[ῆς]

κρατί[σ]της̣

βουλῆς

Ἀγρίππαν,

τὸν κράτιστον

ἀπὸ στρατειῶν ἱππικῶ̣ν

Ἀντωνεῖνον

τὸν κράτιστον

πρειμιπειλάριν

M. Aur. Val. Max[imiano]

pp(iis) ff(elicibus) invv(ictis) [Augg(ustis) et]

Flavio [Val. Constantio]

μὲ τὴν γυναῖκα αὐ-

τοῦ· εἰ δέ τις ἕτερον

ἐπεμβαλεῖ, δώσει

τοῖς κοινοῖς δὲ τέκνοις ἤτω τόπος ἔνθα πρὸς ἡμᾶς·

εἴ τις τολμήσει κερέαν ἢ γράμμα τὸ λοιπὸν

τούτων ἐκκόψαι ἢ τὴν καμάραν μου πρίασθαι

εἰσκῦλε τὸ μνημ[εῖον· εἰ δ]-

έ τις εἰσκυλῇ, δώ[σει τῷ]

εἱερωτάτῳ ταμεί[ῳ (δην.) ․․ʹ κ]-

κην ἢ μόνον Πωλλίωνα Γλ̣ύ-

κου τὸν ἄνδρα μου· ἐὰν δέ τις

ἀνοίξει, δώ[σει] προστείμου

έρᾳ πρότι ἐνδικτιῶ-

νος τρίτις· χέρετε

πάντες ὁ διωδε-

κατάκητ[ε]

Σανβάτις,

ὑγὸς Γερω-

κὲ αἰπηστ-

άτις το͂ν

παλεῶν·

ἔτεσιν αὐτῷ [ἐξο]υσιάζιν· ἰ δέ

τις ἕτερος [τολμήσει] ἐπιβουλεῦ-

σαι ταύτῃ τῇ τιμῇ, δοῦναι

καὶ τοῦτο ἔγραψα διὰ τῶν τινων

κακουργίας· ἴ τις δ’ ἂν τολμήσι,

μετελθῇ αὐτὸν ὁ θεός·

ρεσβευτοῦ καὶ ἀ-

ντιστρατήγου τ-

ῶν Σεβαστῶν, ἀ-

καὶ τὰς λοιπὰς πολειτείας πάσας πληρώσαντος,

ἡ κρατίστη φύλη

Σεβαστηνὴ

[․] ὑγιαίνετε̣.

[τί]ς δὲ ἄν τολμήσῃ

[ἕ]τερον σῶμα κατα-

[ἐ]ξ̣ώλης ἀπόλοιτο.

τίς δὲ ἂν παρὰ τὰ

προγεγραμμένα

κρίματι τῆ̣[ς]

κρατίστης βουλῆς

Λαο̣δίκην

Ael(io) Quintiano

v(iro) p(erfectissimo), pr(aeside) p(rovinciae) P(onti).

[ἐ]π̣ὶ τοῖσδε̣ τ̣ὸ ὅρκιον καὶ τὴν συμμα[χίην ἐ]π̣οίησα̣[ν]

Σινωπε̣ῖς κ̣αὶ Σάτυρος κ̣αὶ οἱ Κλεάρχου παῖδες· ἄν τι[ς ἐπὶ]

Σάτυ̣ρ̣ο̣ν̣ ἢ τοὺς Κλεάρχου παῖδας ἢ Ἡρ̣[α]κλείαν ἢ [τὴν]

χώρ̣[ην] ἐ̣πιστρατεύηται πλὴν βασιλέως βοηθεῖν

Σιν̣[ωπ]έας παντὶ σθένει κατὰ τὸ δύνατον̣ κ̣αὶ ἄν τις ἐ̣[πὶ]

Σ̣[ιν]ω̣πέας στρατεύηται ἢ τὴν χώρην πλὴν βασιλέω̣[ς]

[χρόνο]υ̣ οὗ τὸ ὅρκιον γέγονε ἐπιπέ̣μποντα̣ς ἀγγέλους vac.

[μετίσ]τ̣α̣σ̣θ̣α̣ι̣ κ̣’ ἂν δοκῆι Σινωπ̣εῦσι κα[ὶ] Σατύρωι καὶ τοῖς

[Κλεάρχου] π̣[αι]σ̣ὶ μετίστασθαι [α]ὐ̣τούς· εἶναι δὲ ἐν τῆι αὐτῆ̣[ι]

[συμμαχί]η̣ι καὶ Κρωμ̣ν̣ί̣τ̣α̣ς καὶ̣ [Σ]ησαμηνοὺς ἂν ἐθέλω[σι]·

[φυλάσσει]ν̣ δὲ ἑκ̣α̣τ̣έ̣ρου̣[ς τὴν] συμμαχίην ἐὰμ μέν̣ [τις ἐπι]-

[στρατεύηται] ἐ̣ν εἴκοσι ἡμέ̣[ραις ἀφ’] ἧ̣ς̣ ἂν̣ ἐ̣παγγείλωσιν οἱ ἐ̣[πι]-

[μελού]μ̣ε̣νοι· ἐ̣ὰ̣[ν δ]έ τις τῶ̣[ν ἐν ταῖς πόλεσι] τ̣ὸν δῆμον τὸν vac.

[Σινωπ]έων καταλύ̣η̣ι̣ ἢ̣ δ̣ι̣[․․․9-10․․․ Σατύ]ρ̣ωι ἐπιβουλεύηι

[— — —]ṭis paṛentum

[— — —]t facultas ọṃ

[sator quidem non omni modo de i]ụdicio repellatur, verum qu[icumque intentionibus suis probationes]

[addere confidit, habeat adeu]ndi iudicis liberam potestaṭ[em ac manifestis indiciis commissi reum]

[detegat, ut pro qualitate factor]um conpetenter in eum qu[i convictus fuerit vindicetur. quod si]

[minime potuerit ea quae inten]ṭaverit conprobare, scire deḅ[et severiori se sententiae subiugandum].

[sane si quis alicui maiestat]ịs crimen intenderit, cu[m eius modi obiectus minime quemquam]

[privilegio dignitatis alicui]us a d strictiori i[nquisitione tueatur, sci]-

[at se quoque tormentis esse subduendum, si aliis m]ạnife[stis indiciis at]-

[que argumentis accusationum suam non potuerit conprob]ạ[re, cum in eo qui]

[huius esse temeritatis deprehendetur, illut quoque tormentis erui opo]-

[rteat, cuius consilio atque instinctu ad accusationem accessisse vide]-

[atur, ut ab omnibus tanti commissi consciis vindicta possit reportari].

[delatoribus autem quot adeundi quoque iudicis tam statu]ṭis parentum

[nostrorum quam etiam nostris sanctionibus interclusa si]t facultas ọṃ-

[veniat subiugari]. vac.

[in servis quoque sive libertis, qui dominos vel patronos acc]ụṣạṛe aụ[t]

[deferre temptant, eiusmodi legem iuxta antiqui quoque i]ụṛis stạṭ[ut]-

[․․․]ọṇoribus ∙ quinquag̣[— — —]

[․․․․]ạtis ∙ optimi ∙ princị[— — —]

— — — —

Κλαυδίου Ποτε[λίου]

ἀδελφ[ὸν δ]ὲ [τῆ]ς κρα[τίστης]

συγκλητικῆς Κ[λαυδίας]

Numeriae Procopeti coṇ[iugi suae carissimae]

piissimaeq(ue) pudicitiae castitạ[tisq(ue) eximiae]

quae vixit ∙ ann. ∙ L ∙ vac. et mihi ∙ vivu[s feci. ∙ si quis post]

vac. σεμνότητι σωφροσύνης μεμαρτυρημ̣[ένῃ ζησά]-

%⁸¹σῃ ἔτεσιν νʹ καὶ ἑαυτῷ ζῶν ἔθηκα· ἐὰν δέ̣ [τις μετὰ]

vac. τὸ ἡμᾶς κατατεθῆναι τολμήσας ἀνοίξει ταύ̣[την τὴν]

cohort. ∙ August ẹt eạ[e]-

dem cohortis sesque-

plicarius ∙ hic ∙ situs

δώρου

φροντιϲ-

τοῦ.

† θέϲιϲ Κυλίτα-

ϲ τῖϲ ϲυνβίου Ἀνα-

ϲταϲίου το(ῦ) μ(ε)ιζοτ-

ΣΑΝ[— — —]ΤΙΣ

[— — —]Σ

LLUM Aelium? Vibianu-

m, v(irum) p(erfectissimum), praesid(em)

provinc(iae) sc. Ponti.

vacat

Fl(avius) Severus, v(ir) p(erfectissimus), p(raeses) p(rovinciae)

Diosp(onti).

νεκὶ Οὐεργινίᾳ Εὐφροσύ-

νῃ· εἰ δέ τις τὴν θέσιν ἀνύ-

ξῃ μήτε γῆς τύχοιτο

μήτε φωτὸς ἀπολαύ-

σοιτο ἀπολαύσαιτο· ἐὰν δέ τις εὑρε-

θῇ, δώσ(ει) τῷ φίσκῳ (δην.)

ρίας στυλί-

τισας. ☩

[t]o ab imperatoribu[s]

honoris virtutisq(ue)

causa torq(uibus) armi[l]-

muralibus III, vallar[i]-

bus II, aurea I, hastis

[p]uris V, vexillis II,

Λούκιος Αἰμί[λι]ος [Ὁ]νωρᾶτος

ταμίας καὶ ἀντιστράτηγος.

vacat

ω[ν καὶ] βουλῆς καὶ δήμου τοῦ Ἀμαστριανῶ[ν — — — — — — ἐπὶ Λ.]

[Λ]ολλιανοῦ Ἀουείτου τοῦ πρεσβευτοῦ καὶ ἀντι[στρατήγου Σεβαστοῦ — — — — — — ἐφηβαρ]-

[χ]ήσας ἐν τῶι θκσʹ ἔτει ἐπὶ τῶν περὶ Π[— — — — — — πρῶτον]

[M.] Antonini f(ilii), divi

Pii nep(otis), divi Hadria-

ni pron(epotis), divi Traiani

Parth. abnep(otis), divi

Nervae adnepotis.

Οὔλπιον Ἀραβια[ν]ὸν, τὸν λαμπρότατον ὑπατικὸν, [π]ρε-

σβευτὴν καὶ [ἀν]τιστράτηγον τ[οῦ Σ]εβαστοῦ Συρίας Πα-

λαιστείνης, Αἴλιος Αὐρήλιος Μαρκιανὸς ὁ πρῶτος ἄρχων

τίς τίνος ἀμφὶ π[έτ]ρῃ κέκ[λ]ι[σα]ι [τῇδ’, οὔ]νο[μα] φράζε·

Παυλεῖνα. τίνος, [ε]ἰπέ, [γ]υνή· Φιλομ[ήτ]ορος, ὅς με

λοιμῷ τῇδε πέτρῃ [θ]άψεν [ἀπ]οφθιμένην.

τίς δέ σοι ἦν γενέτης; Χρύσης ἐμὲ γε[ίν]ετο γείνατο πρόσθεν.

ἄρσενα παῖδ’ ἔλιπες θα[λ]άμοις; ἕνα [νυμ]φευθεῖσα.

[— — —]onacianus Severus

[trib(unus) c]ohor(tis) XXXIII c(ivium) R(omanorum),

[trib(unus)] legionis III Gallicae,

L. Senpronio Sempronio militi et tu-

bicini cohortis Camp(anorum), L. Alli-

di Magna Titi Atti filia uxor

[τη]σαν διὰ Κυ. Τινηίου Σακέρ-

[δω]τος πρεσβευτοῦ καὶ ἀντι-

στρατήγου. ἀπὸ Ἀμάστρεως

[— — —].

καὶ Ἀρειπίου τοῦ προστάτου καὶ γενεάρχου

ἐκ προγόνων καὶ κτίστου τῶν ἱερῶν τόπων

καὶ τροφέως ἀσυνκρίτου καὶ πρώτου ἄρχοντος

καταρξαμένου τῶν θεμελίων τοῦ ναοῦ

ὁ γενεάρχης καὶ προστάτης καὶ κτίστης καὶ τρο-

φεὺς καὶ ἀρχιερεὺς τοῦ Πόντου, ἄρξας τὴν μεγί-

μίοις καταθήσουσιν [π]αρα [— — — α]-

ὐτῶν φροντισ[— — — — — —]

οντος κίνδυνον ἐπερ[χομένους — — — ἀμει]-

natus ab imperatorib(us) ho-

noris virtutisq(ue) causa,

torquib(us) armillis phale-

vallarib(us) II aurea I, has-

tis puris V, vexillis II,

d(e) s(ua) p(ecunia) f(ecit).

Ὄππι[ο]ς Σμάραγδος· χαῖρε.

εἰ δέ τις ἠδίκησε αὐτὸν ἢ

ἐπεχάρη, ἤτε γυνή, ἤτε

φίνης τὴν ὑπόθεσιν·

καὶ εἴ τίς με ἀδικήσι, ἐπ’ ἐκῖνον

ἀποστρέψον· μήτε με φάρ-

καταγογγούζουσείν σου κ[αὶ διώ(?)]κουσείν σε, βουλόμενοί σε ἀποκτῖναι· πόλι[ς]

δέ μοι μικροτάτη ἐστὶν καὶ [σεμνή, ἥ τις] ἐξαρκεῖ τοῖς ἀμφοτέροις. ☩ ἀντιγρ(αφὴ) τοῦ Ϲ(ωτῆ)ρ(ο)ς.

☩ μακάριος εἶ ὅτι ἐπίστευσασ[έν ἐμοὶ μὴ ἑο]ρακώς με· γέγρ̣απ̣τε γ̣ὰρ περὶ ἐμοῦ ὅτι οἱ ἑο-

τῆς γυνηκὸς [αὐ]-

τοῦ εἵτης ἥτις κ̣[εῖ]-

τε ἐνθάδε.

[Fl. Iul.] Leontius

[v(ir) p(erfectissimus), p]ṛạẹ[s(es) pr(ovinciae) Helenop(onti)],

[d(evotus)] n(umini) m(aiestati)q̣(ue) [eorum]. ❦

N PB Aur. Pṛiscianu[s]

v(ir) p̣(erfectissimus), praes(es) pro(vinciae) Po[n]ti,

d(evotus) n(umini) m(aiestati)q(ue) eorum.

Ἀρχελαΐδα

τὴν κρατίστην

Ἰούλιος Λικίννιος

μεθ’ ὕπνους ἀπέλαβε, ἀλλὰ γέγονε γυμνή.

τίς πέλας ὁ τάφος, καὶ τίνα κατέχει νέκυν ἔνοικον;

[σ]τυγνὰ τροπαῖα βίου λελυμένα π̣ηγνυμένων

σημεῖα, νεκύων στῆλαι, ῥήματα θανόντων,

τοῖς ἀλάλοισι λαλήσατε γράμμασι· τίς βροτὸς

ὧδε κατέλιπεν ὄνομα τὸ σῶμα προδαπανήσας;

☩ σοφός τις πᾶς νέον ἑορα-

κὼς λύχνῳ / ἀνατεθέντα [— — —]

πέμψον βοὴν ἄλαλος, ἄψυχος πέτρα,

τὸν πυργοποιὸν κρά[ζε τὸν κτίσα]ν[τά σ]ε

κέλευσμα μικρὸν [— — —]

Ἁδριανῶι Ἀντω[νείνωι — — —]

[ἁ μάτηρ τᾶν κτ]ισθεισᾶν ὑπὸ αὐτᾶς πολίων καὶ

πράτα το[ῦ Πόντου Ἡρακλεωτᾶν πόλις].

[ὕπατ]ον ἀπ[οδεδειγμέ]νον,

πρεσβευτὴν καὶ ἀντιστράτη[γον]

Αὐτοκράτορος Τραιανοῦ Ἁδρι-

σπουδ(ῆς) ἔργῳ παραδεδοκὼς | ἀπὸ τοῦ νῦν παρεγγυῶ διὰ | τοῦδέ μου τοῦ προθέματος

ὑμῖν τε πᾶσιν τοῖς τε νῦν οὖσι | κτήτορσιν (καὶ) φρ(οντισταῖς) (καὶ) μ(ε)τ(ὰ) ταῦτα | μέλλουσιν γίνεσθε πλίω

τῶν πέντε ἀνθρ(ώπων) μὴ ἔχιν | μεθ’ ἑαυτ(ῶν) εἰς ὑπουργί(αν) αὐτ(ῶν) | ἄνευ ὅπλ(ου) ἐπ’ ἐλευθερ(ικῷ) βιοῦντ(ας)

ἀλλὰ σιγῇ πνεύσας ἀνάγνωθι, μαθὼν ἐπὶ σήματι ἐγὼ̣ν

ὅστις ὅδ’ εἰμι θανὼν καὶ τίνων(?)· εὔχομαι εἶναι

[Αὐρ.] Ἀλέξανδρος Κουλει, μητρὸς δὲ Κλεοπάτρης,

μνήμης χάριν,

εἴ γέ τις ἔστιν. /

τὴν στήλην, τίς [ἀν]-

έστησεν, φράσει

Αὐ(ρ). Ἀλέξανδρος δῶρ’ ἄξια μνήμης

ὅστις παρ’ ἡλικίην θάνε καὶ πρότερος γονέων.

ἔτους σκηʹ.