οἰκαίτε οἰκέται Αὐρηλίων ἱ(ερέως) Τιβερίου Οπλητος καὶ Οὐάρου Τι(βερίου), ἐφέσει τῶν δεσποτῶν,

ἐφ’ ᾧτε ἕτερον αὐτοῖς μηδένα ἐπιταφῆναι, ἐπεὶ ὁ πειράσας ἐκτεί-

σει Διὶ Σολυμεῖ 𐆖 φʹ.

Μολης Κενδεου Μολεους ἑαυ-

τῷ καὶ τῇ γυ(ναικὶ) αὐτοῦ ἐπὶ τῷ μη-

δένα ἕτερον μετ’ αὐτοὺς

κηδευθῆναι ἐν τῇ θήκῃ, εἰ

ὑῷ αὐτοῦ Τροκονδᾳ δὶς καὶ τῇ νύμ̣φῃ μου̣ Αρμαστῃ καὶ τοῖς

ἐξ αὐ̣τῶν τέκνοις μόνοις· ἑτέρῳ δὲ̣ μηδέν%⁸⁰α sic ἐ̣ξ̣ὸν̣ ἶ̣ναι̣ ἀν̣ῦξαι

ἢ ἐπιθάψε τινά, ἐπεὶ ὁ πειράσας τι τούτ̣[ων] ἐκτ̣ε̣ί̣σε̣ι

Φλ. Μοδέστο[υ] εἰς τὸν ἄνω τά-

φον μηδένα ἄλ[λον]

ἐξὸν εἶναι κηδε[ύειν. ἂν δέ τις τινὰ κηδεύ]-

μεγαλοφυὲς τοίνυν πρόσταγμα περὶ τούτου πεποίηκεν ἡ αὐτῶν ἔνδοξος φιλανθρωπία, καταπεμφθέντος διὰ Στεφάνου τοῦ λαμπροτάτου μαγιστριανοῦ, σημε͂νον τὴν τοιαύτην̣ ἀ̣νεξάλιπτον κρίσι[ν — — — — — — —]

παρεκελεύσατο δὲ ἡ αὐτῶν ἔνδοξος ὑπεροχὴ καὶ ἤδικτα περὶ τούτου προτεθῆνε ἐπὶ τῷ τοῦ λοιποῦ περὶ τῆς τοιαύτης ὑποθέσεως λόγον μηδένα γενέσθαι, ἀλλ’ ὥσπερ νό̣μ̣ον παραφυλάττεσ[θαι τὰ — — — τυπωθέντα — — — — — — οὐκοῦν]

εἰδότε̣ς οἱ κ̣αθω̣σιωμένοι Κασᾶται καὶ οἱ τούτοις πλησιόχωροι διὰ τοῦ παρόντος ἠδίκτου ὡς τὰ καλούμενα βρεβιατικὰ οἱ τῆς πόλεως ἁπάσης λαμβάνιν διετυπώθησαν παρὰ τῆς αὐτῶ[ν] ἐνδόξου φιλανθρω[πίας — e.g. εὐπειθίαν ποιείσθωσαν — — — — — —]

τοῦ Αὐρ. Μητροδώ-

ρᾳ· μηδένα ἐπεισε̣-

[νενκεῖν ἕτερον πτῶμα]

βωμεῖδα μετὰ καὶ ἀνγείου Προκονη-

σίου ἑαυτῇ μόνῃ ‵καὶ Ἀντωνίῳ τῷ υἱῷ μου′· μηδένα δὲ ἔχειν

ἐξουσίαν ἐμοῦ τελευτησάσης

ρα μου μηδενὸς ἔχοντος ἐξουσ[ί]αν τὰ προγεγραμ[μένα] ἢ καὶ μέρο[ς] τι αὐτῶν πωλῆσαι

ἢ ἐξαλλοτριῶσαι ἢ τὸν ἐξ αὐτῶν πόρον ἢ καὶ μέρος τι ἀ[ναλίσκειν] εἰς ἑτέρας χρείας κατὰ μηδένα τρό-

πον· εἰ δὲ μή, ὁ παρὰ τὰ ὑπ’ ἐμοῦ διατεταγμένα [ποιήσας ἀπο]τεισάτω ἰς Ἄρτεμιν Περγαίαν

ὑπὸ τῶ[ν κληρον]όμων μου· προ[λέγω]

[μη]δένα ἕ[τερον πτῶμα] καταθ[εῖναι· εἰ]

[δὲ θή]σει, ε[ἰσοίσει — — —]

άδι Μαζ̣ούκου· βούλομαι δὲ

μηδένα ἐπιβληθῆναι τοῖς

προγεγραμμένοις· ἐ-

Φά(νεον) Μόδεστον εἰς τὸν ἄνω τά-

φον μηδένα ἄλ[λον]

ἐξὸν εἶναι κηδε[υθῆ]-

εἰς τὸ πῶμα, ἄλλους τε κόρακας σιδηρέους, οὓς καὶ βούλομε ἔξωθεν ἐνχω-

νευθῆναι εἰς τὸ πλευρὸν τοῦ ἀνγίου. μηδένα δὲ ἐξέστω τὴν ἐπιγραφὴν

ἐκκόψε ἢ τὸ σκῆνος ἀπαλοτριῶσε ἢ πρόσ[ο]ρ[ο]ν ὑπ[οθ]έσθε ἢ ὠνήν ποτε

[— — —]․․․․․[— — — — — —]

[— — —] μηδένα ἄλλο[ν — — —]

[— — —] ὁ ἀγγέλ[ων — — — —]

ρα μου, μηδενὸς ἔχοντος ἐξουσ[ί]αν τὰ προγεγραμ[μένα] ἢ καὶ μέρο[ς] τι αὐτῶν πωλῆσαι

ἢ ἐξαλλοτριῶσαι ἢ τὸν ἐξ αὐτῶν πόρον ἢ και μέρος τι ἀ[ναλίσκειν] εἰς ἑτέρας χρείας κατὰ μηδένα τρό-

πον· εἰ δὲ μή, ὁ παρὰ τὰ ὑπ’ ἐμοῦ διατεταγμένα [ποιήσας ἀπο]τεισάτω ἰς Ἄρτεμιν Περγαίαν

άδι Μαζ̣ούκου· βούλομαι δὲ

μηδένα ἐπιβληθῆναι τοῖς

προγεγραμμένοις ἐ-

[τὴν γυνα]ῖκά μου βούλομαι τὸ ἀ[νγεῖον κατακορακωθῆναι ἐντὸς ἡμερῶν τριῶν· βούλομαι δὲ]

[μηδένα ἐπιβληθ]ῆναι εἰς τὸ ἀνγεῖον· οἱ [δὲ κληρονόμοι — — — εἰ δέ τις παρὰ]

[ταῦτα ποίησει, δ]ώσει εἰς τὸν τοῦ κυ[ρίου φίσκον (δην.) — — —]

βωμεῖδα μετὰ καὶ ἀνγείου Προκονη-

σίου ἑαυτῇ μόνῃ ‵καὶ Ἀντωνία τῷ υἱῷ μου′· μηδένα δὲ ἔχειν

ἐξουσίαν ἐμοῦ τελευτησάσης

ὑπὸ τῶ[ν κληρον]όμων μου· προ[λέγω]

[μη]δένα ἕ[τερον πτῶμα] καταθ[εῖναι· εἰ]

[δὲ θή]σει, ε[ἰσοίσει — — —]

κηδεύσωσι

ἐξέστω μηδένα [ἐνκη]-

δευθ[ῆ]ναι, ἐξου[σία]ν ἐχόν-

λιππος Ἀρσάσιο[ς — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

νη, ἄλλον δὲ μηδένα ἐξέστω θάψαι τινί· ἐὰν δέ τις θ[ά]ψη, ἁμαρτωλὸς

ἔστω θεοῖς χθονίοις καὶ ὀφειλέτω Κυανειτῶν τῶ δήμω δραχμὰς δισ-

[ἱερεῖ θύεσθαι καὶ Ἑ]ρμῆ καὶ Ἡρακλῆ, καὶ [π]ρ[ο]σαποτινέτωσαν Ἀντιχάρ[ιδι]

[․․․․․․․ μηδένα δ]ὲ κατὰ τοῦδε τοῦ ψηφίσματος ἐπι[ψηφί]σασθαι μήτε [εἰ]-

[πεῖν, ἢ αὐτὸς πρακτὸ]ς ἔστω εἰς τοὺς προγεγραμμένους θεοὺς καὶ τ[ὰ ὑπάρ]-

τῆς Ἰάσονος Ἀπερλείτιδος καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῶν

καὶ τῶν(!) τούτων τέκνοις· ἄλλον δὲ μηδένα

ἐξεῖναι θάψαι· ἐὰν δέ τις θάψη τινά, ὀφειλέτω

ἐπὶ τῷ τεθ[ῆν]αι α[ὐ]τὸν καὶ γυναῖκα [αὐτοῦ]

καὶ τέκνα αὐ[τ]ῶν̣, ἕτερον δὲ μηδέ̣[να· ὃς δ’ ἂν]

πειράσῃ ἄλλο πτῶμα καταθέσ[θαι, δώσει]

[ἐπιτρέψας ἐνταφῆναι· μηδὲ? ἄλ]λον ἕτερον

[μηδένα ἐξέστω μήτε προσλ]αβ̣εῖν μήτ̣ε

[θεῖναι?· ἢ δώσει Λυκίων τῷ κοι?]νῷ [δ]ηνά̣ρ̣[ι]α̣ [—ʹ].

[ἑτέρῳ δὲ μὴ ἐξέστω μη]-

δεν̣ὶ̣ μ̣[η]δ[έ]να τ̣ρ̣[όπον· τὸν δὲ ταῦ]-

τα τολ[μ]ήσαντα [ὑ]π[εύθυ]-

[— — — — — — —]

[ἕτ]ε̣ρον δὲ μη-

[δέ]ν̣α ἐξὸν ἐν̣-

[κηδεῦ]σα[ι εἰς] τὸ

[ψ]η· μετ̣[ὰ δὲ τ]ὴ̣ν̣ [τε]λ̣ε̣υτὴν αὐτο[ῦ]

[μ]ηδέ[να ἐξεῖνε τεθῆ]νε εἰ μὴ τὴν [— —]

[․․․c.10․․․· ἐὰν δέ τ]ις θῇ τινα [παρὰ]

ρα̣ τέκ̣ν̣[α σὺ]ν ἄ̣λλο[ι]ς [τ]ο[ύτων?]

[θ]ρ̣επτ̣οῖς̣· ἕ̣τερον δ̣ὲ μ̣[η]δ̣έ̣-

να̣ν ἐξ̣ε̣ῖ̣ναι ἐ̣νθά̣[ψαι, ἢ ὁ τολ]-

τεθῆναι αὐτόν τε καὶ τὴν γυναῖκα Αὐρ(ηλίαν) Παρθέναν Ζωσίμης κα[ὶ] τὰ τέκνα

αὐτῶν, ἕτερον δὲ μηδένα.

per medium titulum magnis litteris designatio mancipii?:

[εἰστεθῆναι εἰς τὸ ἡ]ρῷον, ἄλλον

[δὲ μηδένα πλὴν εἰ] μὴ τὸν Ζώσιμον

[τὸν συνκλητικὸ]ν καὶ ὃν ἂν βουλη-

θῆναι καὶ αὐτόν, ἕτε-

ρον δὲ μηδένα· εἰ

δὲ μή, ἀποτείσει

την Αὐρ(ηλίαν) Ἀγρωνίδα Εὐτύχους τεθῆ-

ναι, ἕτερον δὲ μηδένα· ἐὰ̣ν δέ

τις ἕτερον θῇ, ἀποτείσει

νίδα. βούλομαι δὲ καὶ αὐτὸς

τεθῆναι, ἕτερον δὲ μηδένα

ἄνευ τῆς ἐμῆς βουλήσεως.

Αὐρηλίαν Πρείμαν καὶ τὰ ἐξ αὐ-

τῶν παιδία, ἕτερον δὲ μηδέ-

να, ἢ ἀποτείσι τῇ πόλει ἀττι-

τρου καὶ Κλαυδίας Ἀφελεί-

ης ἐπὶ τῷ μηδένα ἕτε-

ρον τεθῆναι εἰ μὴ μόνον

[ασεν Νό?]ννος [ἑαυτῷ μόνῳ],

[ἄλλον δὲ ἐξ]ε̣ῖναι μ[ηδένα θά]-

[ψαι. ἐὰν δ]έ τις ἕτ[ερον ἐπι]-

τῇ συνβίῳ αὐτοῦ Λανπροτύχῃ καὶ τοῖς

τέκνοις αὐτῶν ἐπὶ τῷ μηδένα ἕτερον

ἐξουσίαν ἔχειν ταφῆναι ἢ μόνον τοὺς προδη-

ἑαυτῇ καὶ τῷ ἀνδρὶ Δράκο[ν]-

τι· αἵτ̣ε̣ρον̣ [δὲ] μη̣δένα αἰ̣-

ξ̣[ὸ]ν θ̣ά̣ψ̣[αι] τ[ι]νά· ἢ ἀποτί-

ρὶς ἐπὶ τῷ αὐτὴν μόνην εἰς αὐτὴν ταφῆναι,

ἕτερον δὲ μηδένα ἔχειν ἐξουσίαν ἀνοῖξα̣ι

ἢ θάψαι τινά, ἢ τὸν παρὰ ταῦτα ποιήσαντα ὀφεί-

καὶ ἡ ὀνησαμένη τὸ ἡρο͂ον ἡρῷον. ἄλλ[ον]

δὲ μηδένα ἐνταφῆναι ἐν̣ το͂ ἡρόο

τούτο· ἢ ὁ π[αραβὰς ἐπ]ά̣ρα̣τ[ος]

Ἀπφίῳ τῇ καὶ Πτολεμαίδι ἐ-

πὶ τῷ μηδένα ἕτερον τεθῆ-

ναι, ἢ ὀφειλέσει τοῖς καταχθο-

[ἐπὶ τῷ θ]εῖ̣ν̣αι αὐτὸν̣ [κ]α[ὶ ․․․c.10․․․ Πιξώ]δαρον [— —]

[καὶ ἐπὶ τῷ] μηδένα ἄ̣λ̣[λον τὴ]ν̣ ὀσ[τοθήκην?] ἀ̣νοῖξαι τ̣[αύτην]·

[οἱ δὲ ἀ]νοί̣ξαντε̣ς καὶ [θ]έντ̣ες ἁ̣μ[α]ρ[τωλοὶ εἶ]εν [καὶ μήτε γῆ μήτε]

γένους κηδευθῆναι ἐν αὐτῷ κατὰ

μηδένα τρόπον, ἢ τὸν ἐπιχειρήσαντά τι

ἢ κηδεύσαντα ἕτερον ἐν τῷ μνημείῳ

ρημα μόνοις ὀνόμασιν ἕξ, οἷς ἂν βούληται, μὴ ἑπομένης

μήτε αὐτῷ μήτε̣ οἷς συνχωρεῖ γενεᾶς. μηδέν[α] δὲ ἔχειν

ἡμῶν ἐξ[ο]υ̣-

τὸ εἶναι πάντων τῶν Ἰουδαίων καὶ

μηδένα ἐξὸν εἶναι ἕτερον τεθῆναι

ἐν αὐτῷ. ἐὰν δέ τις εὑρεθείη τινὰ

πα̣τέρα μου Σύμφορον καὶ γυν̣αῖκα αὐτοῦ καὶ υἱὸν [αὐτοῦ]

Σύντροφον ἐπὶ τῷ μηδένα ἕτερον ἐν τῇ δευτέρᾳ [πυελί]-

δι ἐνταφῆναι, ἢ ὀφείλειν τῷ δήμῳ 𐆖 φʹ. ἐν δὲ αἷς Σύμ̣[φορος]

[θὼν] δὲ ἐπὶ τὸ τέλειον καὶ πρωτε[ῦον ἀξίωμα, ἀναλαβ]ὼν τὴν Λυκιαρχίαν καὶ τὴν τῶν Σε-

[βασ]τῶν ἀρχιερωσύνην οὕτως ἐν[ήκμασεν τοῖς] ἀ̣ναλώμασιν μεγαλοφρόνως, ὡς μη-

[δέ]πω μηδὲν μήτε πόλει μήτε τῷ ἔθ[νει ἀναλωσάμεν?]ος, παυόμενος δὲ τῆς ἀρχιερωσύνης

[ἐ]κ̣ τῶν ἀναλωμάτων, ὧν εἴς τε τὰς [πόλεις καὶ] τ̣ὸ ἔ[θ]νος ἐξεπλήρωσεν, εὐθέως ταῖς

τ̣ο̣υ Αἰλίου Ἁδριανοῦ Ἀντων̣είνου Σεβαστοῦ

Ε[ὐ]σ̣εβοῦς ὑπὲρ τοῦ γενέσθαι̣ φανερόν, ὅτι μηδέ

desunt 2 versus

ν τοῦ σταδίου πρὸς τὸ ἐν μέρεσιν αὐτῶν πρὸς ἔ-

τος ἐπιφέρεσθε χοὰς Φειδίᾳ κὲ Ἀρέτῃ. μη-

δένα ἄλλον μὴ ἐνκηδε[υ]θῆνε· εἰ δέ τις βι-

άσ%⁸⁰?ητε τὰ γεγραμμένα, δώσει τῷ ἱ(ερωτάτῳ) ταμεί-

σαντα καὶ τελευτήσαντα κ̣α̣[τ]ε̣[θ]έ-

μην ἐνθάδε· μηδένα δὲ ἐξὸν βλη-

θῆναι ἰς τὸ ἀνγεῖον εἰ μὴ ἐμὲ τὴν

[εἰ] δ̣ὲ̣ π̣ά̣ν̣[τες τρεῖοι — — — — — —]

[μη]δ̣έ̣ν̣α̣? [․]ω̣[— — — — — — — — — —]

[ἀ]λ̣λ̣ὰ̣ π̣[άλιν — — — — — — — — — —]

[Τροκόνδας βʹ Ἀττέους κατεσκεύασε τοῦτο τὸ ἡρῷον] ἑαυτῷ ἐπὶ τῷ μηδένα βληθῆναι ἄλλον ἐν τῇ σωματοθήκῃ ἢ αὐτὸν μόνον μηδὲ ἐπεισενε[χ]θῆναι ἄλλου τιν-

[ὸς σωματοθήκην? ․․․c.10․․․ ἢ ἀποτείσει ὁ παρὰ το]ῦτο ποήσας τῷ τοῦ κυρίου Καίσαρος ταμείῳ 𐆖 μ(ύρια) ͵βφʹ. τοῦ δὲ ὑποσορίου καὶ τῶν περὶ τὸ ἡρῷον ἔξωθεν π̣άντων ἕξουσιν

Μ(ᾶρκος) ∙ Αὐρ(ήλιος) ∙ Μακέδων κ[ατεσκεύασα τὸν τάφον ἐμαυτῷ καὶ]

βούλομαι ἐνταφ[ῆναι μετὰ τὴν ἀποβίωσιν(?) ἄλλον δὲ μηδένα]

ἔνεστιν ἢ προμάμμ[ην — — — — — — — — — — — — ἐνταφ]ῆναι

καὶ τὴν γυναῖκα μου Αὐρηλίαν Ο[— — — — —]Ο̣Λ̣Ι δὲ μη[δ]ένα

ἐπεὶ ὁ τολμήσας ὑποκείσ[εται τῷ ἱερωτάτῳ τα]μείῳ 𐆖 ͵βφʹ.

μου θνητὸν θάνατον [κὲ ἐ]-

μοῦ, μηδένα ε̣-

[ἰσεν]ε̣χθῆναι

ἐνορκῶ [δὲ Μῆνα καταχθόνιον]

καὶ θεοὺς [καταχθονίους μη]-

δένα ἀδικ[ήσειν τὸ μνῆμα μη]-

δὲ ἐπεισε̣[νέγκειν σῶμα· ὃς δ’]

[— — —] ἐλεύθερον [— — —]

[— — —] ὁρκίσζω ὁρκίζω δὲ Μῆνα καταχθόνιον μηδένα [ἕτερον]

[εἰσενεχθῆναι] εἰ μὴ μόνον τὴν δούλην [μου — — —].

σος μόνοις τὴν λάρνακα μ[— — — ἐνορκοῦμεν δὲ τ]ρὶς ἐννέα Μῆ-

νας καταχθονίους μηδένα μ[ετὰ ἡμᾶς — — —]

ανδρα[— — —]

Μῆνας ἀνεπιλύτους

μηδένα ἕτερον ἐ-

πεισενεχθῆναι ἢ

βρῷ· ἕτερο[ν] δὲ μὴ ἐξεῖ-

ναι μηδένα ἐπεισεν[ε]-

νκεῖν πτῶμα, διὰ τὸ εἰς

τῷ κὲ Βαδι μό-

νῃ· μηδένα

ἐξὸν εἴστε ἔσται ἐπ[ισ]-

κνοις τῆς Σελή-

νης, ἑτέρῳ δὲ μη-

δένι ἐπεισβιάσασ-

θαι· εἰ δὲ μὴ, ὑποκεί-

Μῆνας ἀνεπιλύ[τως]

μηδένα ἕτερον ἐ-

πεισενεχθῆναι ἢ

ἀδελφῇ

αὐτοῦ· μηδένα ἔ[χιν]

ἐξουσίαν τῶν π[αρακι]-

[μίοις — — — — — — καὶ ἀποδώσει τῇ] πόλι δηνάρια πεντακό-

[σια — — — — — — — — — μὴ ἐξέσ]τω μηδένα τῶν κοι-

[νωνῶν τὸ ἑαυτοῦ μέρος πωλῆσαι· ἐὰν δέ] τις πω̣λ̣ήσῃ — — —

θήκη Μ. Αὐρ. Βερενεικιανοῦ Ἀθηνοδώρου,

ἐν ᾗ βούλεται τεθῆναι καὶ μηδένα αὑτῷ ἕτε-

ρον ἐπεντεθῆναι· εἰ δέ τις ἕτερος ἐπεντεθῇ, δώσει τῷ

ἀνδρὸς ἐντέλλομαι καὶ κελεύω καὶ διατάσ-

σομαι μηδένα ἕτερον τεθῆναι εἰς τὸ μνῆ-

μα τὸ Ἀρίου πλέον αὐτῆς τῆς Ἄβας καὶ μετὰ

αὐτὴν ἄλλον μηδένα, ἢ ὁ παρὰ ταῦτα ποι-

ήσας ἤτω ἠσεβηκὼς εἴς τε τοὺς καταχθονίους

Καλλίστρατος Ἑρμογένους ὁρκῶ τὸν σεβασμιώτατον ὅρ-

κον Καλλίστρατον βʹ τὸν καὶ Ἑρμογένη τὸν υἱὸν μηδένα ἔξωθεν τῆ σορῶ

ταύτη ἐναποθέσθαι, ἀλλὰ τὸν μάλιστα ἐγγυτάτω μηδὲ ἀποδόσθαι μηδὲ

Ἀππᾶς ἔθετο μνήμην, ἐφ’ ὧ μηδέ-

να ἢ τῶν ἐνγόνων ἢ κληρονόμ-

κλα ἐξορκίζει μετὰ τὸ ἐμὲ

κοιμηθῆναι μηδένα μοι

ἐπεμβληθῆναι· εἰ δ’ οὖν, δώ-

γλυπτοῖς γεγωνὼς γράμμασιν βουλὴν νεκρῶν

τὸ μηδέν’ ἄλλον τοῖσδε νεοθανῆ νέκυν

ἐπεισενενκεῖν ἢ τίνει ταύτην δίκην,

μου μηδὲ τῶν ἐγγόνων αὐτῶν μηδὲ ἄλλω τινὶ ἁπλῶς τρόπω μηδενὶ παρευρέσει

μηδεμιᾶ μηδένα τεθῆναι ἢ θεῖναί τινα νεκρὸν ἐν ταῖς οὔσαις ἐν τῶδε τῶ μνημείω ὑπερώοις

ἐντοιχίοις θήκαις ἔν τε τῆ ἰσιόντων τὸ μνημεῖον δεξιᾶ θήκη ἐν ἧ Δημ[ήτρι]ος ὁ πατήρ [μου κε]ῖται

τοῦ συνηγμένοις· τὴν ἐπιγρα-

φὴν χαράξαντας μηδένα ἄκυ-

ρον ποιῆσαι· τῶι δὲ ποιήσαν-

∙  ∙ ρʹ· καὶ δυνάστηι ∙  ∙ ρʹ· ἔστωι δ’ ἡ στήλη ἀ[π]-

ομοσία κ̣α̣τ̣’ ἴ̣σ̣ον̣ μηδένα ὑποδέ-

ξασθαι τὸ ἦμαρ· διαιρείτωι δ’ ὁ ἱε-

γίων πάντων εἰκοσαετίας,

μ̣ηδέ ποτε λογιστεύσας αὐτὸν καὶ ἀ-

[φ]ερ̣ηθεὶς ἀφαιρηθεὶς ὑπὸ αὐτοῦ κατὰ πάντα κα-

ἐν ὅλῳ τῷ βίῳ αὐτῶν· καὶ τὰ ἱερὰ μὴ

ἐξὸν αὐτῷ ποιῆσαι κατὰ μηδένα

τρόπον, μηδὲ ὀστοῦν μου σαλεῦσαι

[θήκη] Ἀγγελλίνου Παπι[ου(?) ἐν ᾗ βούλεται μη]-

[δένα] ἄλλον ἐντεθῆ[ναι — — —]

— — —

Νέων Ἐγγόλεως ὁρκίζω τοὺς χθονίους

θεοὺς [καὶ] τὸν πάτριον Ἥλιον μηδένα τε-

θῆ̣[ν]α̣ι ἐπάνω ἐμοῦ κ[α]ὶ̣ [γ]υ̣ναι̣-

Τηδιωνάρις ἐπὶ τῷ

μηδένα ἐξ[ὸ]ν προσενβ[αλεῖν]

τῇ κλισίᾳ ταύτῃ [μήτε ἐξωτι]-

πουράνιον θεὸν καὶ Ἥλιον καὶ Σελήνην καὶ τοὺς

παραλαβόντας ἡμᾶς καταχθονίους θεοὺς μη-

δένα τῶν ἐμῶν ἢ ἴδιον ἢ ἀλλότριον ἢ τῶν υἱῶν

μου ἢ τῶν ἐγγόνων μου ἐγγόνους ἢ ἀρρέ-

μ̣ηδέ ποτε λογιστεύσας αὐτὸν καὶ ἀ-

[φ]ερ̣ηθεὶς ἀφαιρηθεὶς ὑπὸ αὐτοῦ κατὰ πάντα κα-

Διογᾷ τῷ ἀγαθῷ̣ [․․․․ μη]δένα

ἀνοῖξαι καὶ κακ[ουργεῖν· α]ὐτὸ φυ-

Διογᾷ τῷ ἀγαθῷ [ἀνδρί· μη]δένα

ἀνοῖξαι καὶ κακο̣[υργεῖν· α]ὐ̣τὸ φυ-

ται τελέσαται τὸ φιμωτικόν, εἵνα μὴ ἀν̣[τι]λ̣έγῃ Ἀρτεμιδώρῳ,

ᾧ ἔτεκεν Τιμώ, Ἀρίστιν, μηδέ[ν, ἀλλ]ὰ μήνῃ ὑποχίριος δ̣[ι]ὰ̣

τῶν τῆς ζοῆς ἀτῆς χρόνον· φιμώσαται δὲ καὶ Ἀρτε-

ρεσιν, μηδὲ̣ [τοὺς ἐπὶ τῶν πραγμάτ]ων τεταγμένους [περὶ μηθενὸς τούτων]

εὐθύνειν μ[ηδένα, εἰ δὲ μή, θανά]τωι ζημιοῦσθαι· ἐξετέ̣θ̣[η — — — — — —]

ἐκ τῆς παρὰ τοῦ βασιλέως πεμφθείσης ἐπιστολῆς·

μήτε μεταδιατάξαι μήτε

βλάψαι κατὰ μηδένα τρόπον κώ-

μας ἐκείνας

μηδενὶ ὅσιον [ἔστω μ]ήτε ἐξιδιάσασθαι μήτε [ἐξαλλ]ο-

τριῶσαι [μήτ]ε [μετα]διατάξαι μήτε βλάψαι κατὰ μηδέ-

[ν]α τρ[όπον χώραν ἐκεί]νην ἢ π[ρ]όσοδον, ἣν ἐγὼ κτῆμα

τε ἐξαλλο[τριῶσαι μήτε μεταδιατάξαι μήτ]ε βλάψαι κατὰ

μηδένα τρ[όπον κώμας ἐκείνας ἢ πρόσοδον, ἣν ἐγὼ κ]τῆμα θεοῖς

ἄσυλον ἀν[έθηκα. ὡσαύτως δὲ μηδὲ ἄλ]λην π[αρ]εύ-

τε ἐξαλλο[τριῶσαι μήτε μεταδιατάξαι μήτ]ε βλάψαι κατὰ

μηδένα τρ[όπον γῆν ἐκείνην ἢ πρόσοδον, ἣν ἐγὼ κ]τῆμα θεοῖς

ἄσυλον ἀν[έθηκα. ὡσαύτως δὲ μηδὲ ἄλ]λην παρεύ-

τε ἐξαλλο[τριῶσαι μήτε μεταδιατάξαι μήτ]ε βλάψαι κατὰ

μηδένα τρ[όπον γῆν ἐκείνην ἢ πρόσοδον, ἣν ἐγὼ κ]τῆμα θεοῖς

ἄσυλον ἀν[έθηκα. v ὡσαύτως δὲ μηδὲ ἄλ]λην παρεύ-

ὴν αἰώνιον καὶ εἰρήνην σοι παράσχοι καὶ τοῖς σύν σοι πᾶσι καὶ

τῇ πόλει σου ποιήσει τὸ ἱκανόν, πρὸς τὸ μηδένα τῶν ἐχθρῶν κα-

τισχῦσαι αὐτὶν ἕος τῖς συντελείας τοῦ κόσμου. ἀμήν. ☩ ☩ ἐπιστολὶ τοῦ

[καλὸν εὖ λέγε]

[ψέγε μηδένα]

[ἐπαίνει ἀρετήν]

[λαβὼν ἀπόδος]

[ὑφορῶ μηδένα]

[τέχνῃ χρῶ]

εἰδίας ἀννώ-

νης (καὶ) μεδένα μηδένα

ἀπετῖν ἀπαιτεῖν ἢ διασέ-

λαβον παρέλαβον τὴν αὐτὴν τέχνην, | καὶ ἔτι διὰ τῆς αὐτοῦ προνοίας

ἐπριάμην αὑτῷ χωρίον, μηδένος γνόντος,

καὶ ἐλευθέρωσα αὑτὸν μὴ καταβένιν αὑτὸν εἰς

μοναστήριον ὁσίοις ἀνδράσιν

μηδένα ὑπεράνω αὐτοῦ

[θ]εῖνε τὸ σύνολον παρὰ γνώ-

[πε]ρὶ ἧς ὁ αὐτὸς λόγος τέθι[τε τέθειται τοῖς]

[εὐ]σεβ(έσιν) ἀνδράσιν μηδένα ὑπ[ερά]-

[νω] αὐτῶν τεθῆν(αι). Χριστέ, ἐλέησο[ν κὲ]

τέχνην καὶ πίστιν ἐπιδειξάμενος παρὰ πᾶσιν,

μηδένα λυπήσας, μὴ λυπηθεὶς ἐπὶ τέκνοις.

τοὔνομα δ’ ἐστὶ Παρᾶτος ὀνομαζόμενος παρὰ πᾶσι,

[— — —] ἀφιέρωσα υἱοῖς καὶ υἱωνοῖς ἄρσεσι ἐπὶ τῷ κατὰ μηδένα τρόπον κοινωνὸν αὐτοῦ προσλαβεῖν καθ[ὰ ἔγραψα].

Texte palmyrénien.

[— — — ἔκτι]σαν Ὀγήλος Σαλαμαλλάθου τοῦ Νεσᾶ καὶ Ἰαριβωλὴς Σάλμης Νεσῆς Νέσας Μαεναῖος Ὀγήλος καὶ Βάρσαδος υἱοὶ [αὐτοῦ εἰς τειμὴν ἑαυτῶν καὶ υἱῶν] καὶ υἱωνῶν καὶ ἐγγονῶν εἰς τὸ παντελὲς ἀφειερώσαν ἐξ ἀΐδιον ἰδίων ὡς μὴ ἐξεῖναι τινὶ ἀπαλλοτριοῖν [αὐτὸ κατὰ μηδένα τρόπον ἢ] τὸν τοιοῦτον ἐνέχεσ[θαι — — —] τῷ ταμείῳ (δην.) ͵ε.

νατίονα φυλάτ-

τειν καὶ μηδένα

βαθμὸν ἢ νῦν

ποτε αἰτίας λαμ[β]άνειν. ☩ ὥ[σ]τε ἕκαστον [τ]ῶν δουκ[ικῶν καὶ σκρινιαρίων καὶ]

ὀφφικιαλίων κ̣αὶ τὴν ἐν ταῖς μάτριξειν ὀρδ[ιν]ατίονα φ̣[υλα]τ̣τειν κ[αὶ μηδένα]

βαθμὸν ἣ νῦν ἢ μετὰ ταῦτα ἐν̣αλλάττει[ν] παρὰ τὴν τάξιν τῆς [μάτρικος].

ου εἰς ἄλλο[ν σ]κρίνιον μεταρ[ρεῖν]· ὥστε τὸν κατὰ καιρὸν [γ]ινόμενον δομέστικον καὶ τῷ αὐτ[ῷ] ἔργῳ

τὸ τοιοῦτο [χε]ιρίζειν πρακτ[ῖο]ν μηδένα δύνασθαι δ[ι]ὰ παρενθέτου προσώπου τὴν τοιαύτην ἀ-

νύειν χρεί[α]ν· ἐιάν ἐάν τι τοιοῦ̣τ̣[ο γέν]ηται, τὸν μὲν ὀνομασθέντα δομέστικον ἅμα τοῖς αὐτοῦ ὀνομαστα-

γραφὰς ἐνδόξως ὧι μὴ πρᾶγμα μὴ εἰσίναι, ὑπέρ

τε σοῦ, μέγιστε βασιλεῦ, εἱς τὸ μηδένα εἰσβι-

άζεσθαι τρόπωι μηδενί, τοὺς δὲ παρὰ ταῦτα π̣ο̣ι̣-

μὴ εἰσίναι, ὑπέρ τε σοῦ, μέγιστε βασιλεῦ, εἰ-

ς τὸ μηδένα εἰσβιάζεσθαι τρόπωι μηδενί,

τοὺς δὲ παρὰ ταῦτα ποιοῦντας ἐνέχεσθαι

τῶν ἀποθειουμένων ἱερῶν ζῴων, εἶναι ἀσύ-

λους καὶ μηδένα καθ’ ὁντινοῦν τρόπον ἐκ τού-

των ἀποβιάζεσθαι, τὸν δὲ φανησόμενον