[Ἀδὰ]μ(?) ὁ καὶ Ζέβατος ἀπέσταλκαν sic ἐκ τῶν τιμω[ριῶν].

ἐρῶσθαι καὶ ζῆν ἀνετείως. οἶμαι μελλοθά[νατος]

ἣν τέκες ἐξ ἀγανῶν εὐσεβίην λαγόνων·

ῥέζει γὰρ κλυτὰ ἔργα ἐνὶ φθιμένοις αἰεί,

ὄφρα δὴ ἄμφω καὶ μετὰ τέρμα βίου

κιανῆς

καὶ Ζευξίπ(που)

καπήλων.

Ἰωσὴφ καὶ Ἐλιέ-

ζερ δίδυμοι.

εἷς Ζεὺς

Σάραπις,

Ησεη Ζευ-

σαεαου

ἀγαθῇ τύχῃ·

Ζεῦ Ὀβόδα, βοήθει

Εἰρηναίῳ οἰκοδο-

ἀγαθῇ τύχῃ· Ζεῦ

Ὀβόδα,

[Ζε]ῦ Ὀβόδα,

[μνησ]θῇ Ἄμμου-

Ἀβσελαμος

Ζεδ̣οκώμου

οἰκοδόμος

ΖΕΟΣ

Nabatean inscr.: Ze(d)os son of Fo(ṣayu).

ἐκ σέο τίκτεται οἶδμα τὸ μύριον, ἄλλυδις ἄλλῃ,

ὅππῃ μὲν ζεῖον, πῇ δ’ αὖ κρυερόν τε μέσον τε.

τετράδας ἐς πίσυρας κρηνῶν προχέεις σέο κάλλος.

κρότητα ἡμ[ερῶν]·

ἐν ἔτι ζϟεʹ μη(νὸς) [․․․]α

ἐκτίσθη καὶ ἐψηφώθη.

όρων θε-

ῷ Ἀζειζ-

ῳ τὸ ζῴ-

σωζέστω.

σῷζε [— — —]

αἰώνιος [— —]

ἥτις δ’ ἐν γυνεκῶν περικ̣α̣λ̣[λής — —]

ἥτις Κ̣Α̣Ι̣ΛΑΟΔΑΝ̣Ι̣Α̣ΙΕΡΙΖΕ̣Ν[— —]

ΜΟΥϹ[— c.3 —]α̣ς φρ̣ένας Πενελοπ̣[είας — —]

λωναρίου

υἱοῦ Ζερέκα.

κιάνης

καὶ Ζεξίπ(που) Ζευξίππου

καπήλων.

Ζεῦ Σαφαθηνέ,

προκοπὴν Ἀρχ-

Βασος

Ζεμε-

ρου.

Μαζε-

ραθη

τέκνα Ζ[․․․․]

ἔζεσαν̣ ἔζησαν

[καλῶς — — —].

ΑΙΙΖΕ.

Λεοντίου τοῦ ἱερέως

τὸ πρᾶον θαύμαζε τῶν

κτισμάτων κ(αὶ) τῶν πόνων τὴν

Γαρι-

ζείν.

Βενιαμίν·

"σκιάζει

ὁ θ(εὸ)ς ἐπ’ αὐ-

Πανεάδι ἥτις ὁρί-

ζει τὰ πρὸς βορράν.

[— — — Ζεὺ]ς Ὕψ[ιστος Διὸ]ς Ὑψ[ίστου? — — —]

Ζεῦ ἅ-

γιε Ϲ̣Υ

μακα-

ρι[ζ]έτω.

ΑΩ.

κῖτε Σέργης Ζα-

χαρίου· ζῆζεν

ἔ(τη) ϛʹ, τοῦ υοζʹ, μ(ηνὸς)

Πάρις. Ἑρμῆς. Ἀφροδείτη. Ἔρως. Ἀθη[ν]ᾶ. Ἥρα. Ζεύς.

deinde Thetis, cuius nomen non servatur et Πηλεύς,

tum hasta armatus [Ζ]εύς,

Ὑμενέος cum face,

κὲ Σαδάθου Νασέρο[υ]

κὲ Ἀζείζου Ὀνένου

κὲ Δρακόντις Ἀζίζ-

☩ Βερρωκώνης Ὀζ-

έου πρ(εσβυτέρου) ἐνκλιστοῦ

ἔκτισεν τὼ μνη-

In latere adverso:

Ζεῦ Μά-

ναφε, μ[ί]-

In latere:

Ζεῦ Μ[άνα]φ[ε],

μίζονα τὴν

K(ύρι)ε ἀνάπαυσον Ἰωάννην Ἀζιζέου.

☩ Κ(ύρι)ε ὁ Θ(εὸ)ς τῆς ἁγ(ίας) Μαρίας καὶ πάν-

Λεοντίου τοῦ ἱερέως

τὸ πρᾶον θαύμαζε τῶν

κτισμάτων κ(αὶ) τῶν πόνων τὴν

ἀλλὰ γέ[νε]τ̣ο ΡΕΒΑΧΧΟΝ[— — —]

ΛΗΘ․․ ΕΖΕΙΝ ․․․ ΙΗΤΩΝΤΕΣ[— —]

ου εἰς ἄλλο[ν σ]κρίνιον μεταρ[ρεῖν]· ὥστε τὸν κατὰ καιρὸν [γ]ινόμενον δομέστικον καὶ τῷ αὐτ[ῷ] ἔργῳ

τὸ τοιοῦτο [χε]ιρίζειν πρακτ[ῖο]ν μηδένα δύνασθαι δ[ι]ὰ παρενθέτου προσώπου τὴν τοιαύτην ἀ-

νύειν χρεί[α]ν· ἐιάν ἐάν τι τοιοῦ̣τ̣[ο γέν]ηται, τὸν μὲν ὀνομασθέντα δομέστικον ἅμα τοῖς αὐτοῦ ὀνομαστα-

φοραῖς τῶν αι[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

ἐνφανίζζεσ[θαι — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

αν κατὰ τὴ[ν — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

Διόδωρος

Ζεβ̣σαου Ζεβεδου?

Γερασηνὸς

μνημηῖον Φαυστί-

νας Ζεβήνου ἀπο-

θανούσης μετὰ πίσ-

θεός· ἀγαθὴ τύχη· Ζεὺς Σ[ώ]τηρ.

ὄρνεα πολλὰ / καί σε τοσοῦτον ἔθηκε· ❦ τίνος

χάριν; —— ἢν ἐσακούσῃς / λέξω. —— φράζε τάχι-

στα. —— τρέφει τροφὸν ὄρνεα ταῦτα / ἠΰκομον

Ζ(εὺς) | ἡ(γεῖται)

Ζαρζει-

τος Οαι-

Αζε[ι]-

ζω

Ζεδ-

αλα-

λ̣ος

Ζε[— —].

Κοζε-

αθη

Κοζ-

εαθη

Μέω-

θάρ(σει)

Ζεν-

όβις

μνημῖον Λαμ-

πώνου Ἐνζεβίνα,

ἀ̣π̣α̣θα̣νόντας

μνημῖον Οὐαλε-

ντίνου Ζεβίνα, ἀ-

ποθανόντος ἐ-

ον Οὐμ%⁸⁰-

μαβίη Ζε%⁸⁰-

βίνα, ἠτῶν ἐτῶν v

μνημῖον Ἀμαλ̣άθη

Ζεβίνα, παυσομένη

μετὰ καλοῦ ὀνόμα-

μνημῖον

Ζεβίνας Λ-

άμπωνος,

K(υρίο)υ v ζ. vv

θάρσι Ζεβ-

ίνα, οὐδὶ-

☩

μνημῖον Ζεβινθοῦ

Θεμάλλου, ἀποθα-

ότης. μνη-

μῖον Ζεβ-

ίνθα Μουββάνου, ἀπο-

λέου ει, ἐν ἡμ(έρᾳ) Κυριακῇ.

θάρσι, Ζεβ-

ίνθα, οὐδὶς

ιος καὶ Μαλχαῖος καὶ Μάρσος

ἐπίτροποι τέκνων Ζεβέδ-

ου ἀδελφοῦ αὐτῶν κληρον-

τοῦ Θεοδώ-

ρου Ζεβέδου.

Λυσᾶν Ζεβείνου τοῦ

Μάλχου κατὰ δὲ υἱοθε-

σίαν Μάλχου πάππου

Μάλχος ὁ καὶ Ζεβείνας

Μάλχου ἐξαδέλφου τοῦ

D(is) M(anibus).

C(aio) Iul(io) Zenophilọ,

ṃil(iti) leg(ionis) III Cyr(enaicae). ❦

[τὸ μνημῖον ἐποίησα ὁ δεῖνα ἐμαυτῷ καὶ τ]οῖς υἱοῖς· ἡ δὲ ἐμὴ κληρονόμ-

[ος οὐκ ἐξουσιάζει οὐ μεθέξει? τούτου τοῦ μ]νημίου· ἐὰν δέ τις ἀλλότριος

[νεκρὸς ἐνταφῇ, ὁ ἐνθάψας τῷ δήμῳ τῷ φίσκῳ? τῇ πόλει? (δην.) δώσει ὀφειλήσει? ἀποτείσει?]

Ζεβινᾷ Ζεβι-

νοῦ Γωργα-

υ Χορ-

αιζ̣ε-

νος

[— — — τοὺς τοῦ τεμ]ένους ἐπισκόπους

[— — —] Ζεδος καὶ Βανιος.

Αζε-

ζῳ

Ζεδ-

αλα-

Κοζ-

εαθη

Μέω-

Κοζε-

αθη

θάρ(σι)

Ζεν-

όβις

Αζειζ[ος]

Ασαδο̣[υ]

κὲ Σαδαθου Νασερο[υ]

κὲ Αζειζ̣ου̣ Ο̣νενου̣

κὲ Δρακόντις Αζιζου.

Αζειζο[ς]

Μαλιχου

[— — — ε]ὐτυχὴς πᾶν τῆς οἰκουμένη[ς — — —]

— — —στον σωζετ— — —νη— — —

μετ[ά]γων[ται. καὶ ἐά]ν τινες τούτων βούλωντα[ι]

ἐξι[διάζεσ]θαι ἐν τῆι [ν]ήσω[ι] χώραν, παράδει-

[ξον αὐτοῖς γῆν ἣν] ἐξεργασάμενοι καὶ φυτεύ-

μ̣ε̣τ̣[ά]γων̣[ται· καὶ ἐά]ν̣ τινες τούτων βούλωνται

ἐξ̣ι̣[διάζεσ]θ̣α̣ι̣ ἐν τῆι [ν]ήσω[ι] χώραν, παράδει-

[ξον αὐτοῖς γῆν ἣν] ἐξεργασάμενοι καὶ φυτεύ-

αὐτὸς τὸ ζεῦγος δρ(α)χ(μαὶ) ρϟδʹ

τε σοῦ, μέγιστε βασιλεῦ, εἱς τὸ μηδένα εἰσβι-

άζεσθαι τρόπωι μηδενί, τοὺς δὲ παρὰ ταῦτα π̣ο̣ι̣-

οῦντας ἐνέχεσθαι ἱεροσ[υλίαι] καὶ πείπτειν ὑπ[ὸ πι]-

μὴ εἰσίναι, ὑπέρ τε σοῦ, μέγιστε βασιλεῦ, εἰ-

ς τὸ μηδένα εἰσβιάζεσθαι τρόπωι μηδενί,

τοὺς δὲ παρὰ ταῦτα ποιοῦντας ἐνέχεσθαι

τίγραφον συνεσφράγισται· μηδενὶ οὖν

ἐπίτρεπε εἰσβιάζεσθαι εἰς τὰ δηλού-

μενα ἱερὰ ἀκολούθως τοῦς προστετα-

νες ὑμῶν ἀνάκεινται, τινῶν δὲ παρὰ τὴν ὑμε-

τέραν προαίρεσιν ἐπιτηδευόντων εἰσβιάζεσ-

θαι εἰς τὰ ἱερὰ καὶ τοὺς ἐν τούτοις ἀποτεταγμέ-

ἐπιτελεῖν, οὐδενὶ ἐφέσεως οὔσης εἰσ-

βιάζεσθαι εἰς τὰ ἱερὰ οὐδὲ τοὺς ἱερεῖς

περισπᾶν οὐδὲ τοὺς αὐτόθι καταφεύ-

γοντας ἐγβιάζεσθαι οὐδ’ ἄλλο οὐδὲν

ἀδίκημα συντελεῖσθαι πρὸς τὸ ἀνεμ-

λους καὶ μηδένα καθ’ ὁντινοῦν τρόπον ἐκ τού-

των ἀποβιάζεσθαι, τὸν δὲ φανησόμενον

θανάτωι ἔνοχον εἶναι· ὑπὲρ ὧν καὶ γραφῆ-

καὶ μηδένα καθ’ ὁντινοῦν τρόπον ἐκ τούτων [ἀπο]-

βιάζεσθαι, τὸν δὲ φανησόμενον θανάτωι ἔν[ο]-

χον εἶναι· ὑπὲρ ὧν καὶ γραφῆναι Διοσκουρίδηι τῶ[ι]

[ουμέ]νων ἱε[ρῶν ζῴων] εἶναι ἀσύλο[υς κ]αὶ μηδένα καθ’ ὁν-

[τινο]ῦν τ[ρόπον ἐκ τούτω]ν ἀποβιάζε[σθα]ι, τὸν δὲ φ̣α̣ν̣η̣[σό]-

[μ]ενον θα[νάτωι ἔνοχον] εἶναι· ὑπὲ[ρ ὧν κ]αὶ γραφῆναι [Δι]οσ[κου]-

ἱεροῦ Ἥρωνος θεοῦ μεγίστου, ἔτι δὲ καὶ ἱερ[ᾶς]

γῆς ἀχρήστων, ἐν αἷς καὶ προσκλύζει ὁ προσπαρα-

κείμενος αἰγιαλός, ἐν δὲ τούτωι ἀνακειμένω[ν]

ἐπι[τέ]λωσει αὐτοί τε ἐσόμεθα π[ε]φιλανθρωπημέν[οι]. εὐτύχε[ι].

Λυσ[αν]ίαι· μηδενὶ ἐπιτρέπειν εἰσβιάζεσθαι

εἰς τὸ ἱερόν. (ἔτους) κʹ, Ἁθὺρ ιηʹ.

Διζάζελμις ἥκω.

Ἀβλούζελμις Κότυος

ἥκω.

ἥκω ἰς Ἄβυδον.

σῷζέ με, Ὄσιρι.

[καρκίνος].

[δίδυμοι· | Ζεύς, | Κρό]νος.

[ταῦρ]ος.

[μα]θ̣ε̣ῖν τοὺς ψευσαμένους· κελεύω δὲ κα[ὶ]

[τοὺ]ς [μὲν] τ[ρ]απεζ̣είτας τῶν νομῶν τῶν

[ἐκεῖ τοὺς τ]ῶν λόγων ἀναγραφὴν ἐπικε-

πολλάκις μὲν ἐπεζητήσατε, καὐτὸς δὲ φυλάσσωι, ὥστε μηδένα τῶν ἐνγενῶν Ἀλεξανδρέων εἰς λειτουργίας χωρικὰς ἄγεσθαι. v μελήσει δέ

μοι καὶ τὰς στρατηγίας μετὰ διαλογισμὸν πρὸς τριετίαν ἐνχιρίζειν τοῖς κατασταθησομένοις. v καθόλου δὲ κελεύωι, ὁσάκις ἔπαρχος ἐπ’ αὐτὸν ἀχθέντα ἔφθα-

σεν κρείνας ἀπολῦσαι, μηκέτι εἰς διαλογισμὸν ἄγεσθαι. ἐὰν δὲ καὶ δύο ἔπαρχοι τὸ αὐτὸ πεφρονηκότες ὦσι, καὶ κολαστέος ἐσ̣τὶν ὁ ἐγλογιστὴς ὁ τὰ αὐτὰ εἰς διαλογισμὸν

χορηγίας ἔχετε, ὅσα οἷόν τε ἦν ἐπηνωρθωσάμην. ἐνέτυχον γάρ μοι πολλάκις οἱ καθ’ ὅλην τὴν χώραν γεωργοῦντες καὶ ἐδήλωσαν ὅτι πολλὰ καιν̣[ῶ̣]ς̣ κατεκρίθησα[ν, οὐ διὰ κακουργήματα]

[ἀλλ̣ὰ̣] δι̣ὰ τελέσματα σιτικὰ καὶ ἀργυρικά, καὶ οὐκ ἐξὸν τοῖς βουλομένοις εὐχερῶς καθολικόν τι καινίζειν. ταῦτα δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα κατακρίματ[α ο]ὐκ ἐπὶ τὴν Θηβαΐδα μόνη[ν̣ εὗρον ἐκτεινόμενα]

[οὐ]δὲ ἐπὶ τοὺς πόρρωι νομοὺς τῆς κάτωι χώρας, ἀλλὰ καὶ τὰ προάστια τῆς πόλεως ἔφθασεν τήν τε Ἀλεξανδρέων καλουμένην χ̣ώ̣ραν καὶ τὸν Μαρεώτην [λαβεῖν. διὸ κελεύωι]

[λύωι]· ἐ̣κ̣ώ̣λ̣[υ]σα δ̣’ ἔτι καὶ πρότερον καὶ τὴν ἄμετρον ἐξουσίαν τῶν ἐγλογιστῶν διὰ τὸ πάντας αὐτῶν καταβοᾶν ἐπὶ τῶι παραγράφειν αὐτοὺς πλεῖστα ἐκ τ[ῆ̣ς ὁ]-

[μοιώσεως̣] ἐξ οὗ συνέβαινεν αὐτοὺς μὲν ἀργυρίζεσθαι, τὴν δὲ Αἴγυπτον ἀνάστατον γείνεσθαι. καὶ νῦν τοῖς αὐτοῖς παραγγέλλωι μηδὲν ἐξ ὁμοιώμα[τος]

[παρα̣]γράφειν ἀλλὰ [μ̣]ηι[δ̣’] ἄλλο τι τῶι καθόλου χωρὶς τοῦ κρεῖναι τὸν ἔπαρχον· v κελεύωι δὲ καὶ τοῖς στρατηγοῖς μηδὲν παρὰ ἐγλογιστῶν μεταλαμβάνειν χωρὶς ὑ[π̣ο]-

[ήσασθα̣]ι τὴν ἀνα[μ]έτρησιν οὔτε [π̣ο̣]ιήσεται. μένειν γὰρ ὀφεί[λ̣]ει τ̣[ὸ] ἐξ αἰῶνος αὐτῆς δίκ[α̣ιον. τ̣ὸ̣] δ’ αὐτὸ ἵστημι [καὶ π]ερὶ τῶν το[ύτοις προστε]-

[θέν̣τ̣]ων προσγενημάτων, ὥστε [μη]δὲν ἐπ’ αὐτῶν κ̣αινίζεσθαι. περὶ δὲ τῶν ἀρχαιοτέ[ρ̣ων] ἐ̣κ̣[θ̣]έσεων, ἐνκει[μένω]ν ὑμ[ῶ̣]ν, αἷς [τ̣ι̣νες ὥστε]

[ἐκπράσ]σ̣ε̣ι̣ν ἢ ὁ̣ρ̣ί̣σαι πολλάκις ο[ὐδὲν] πλέ[ο]ν περιε[ποί]ησαν πλὴν ἀργυρισμοῦ τῶν πραγμ[ατικ]ῶν καὶ τῆς τῶ[ν ἀνθρώ]π̣ω̣ν ἐπιτ̣[ρί̣ψ̣εως, Καί]-

Αἰγύπτου θνατοῖς πᾶσι γεγῶτα φίλον,

Διάζελμιν, βασιλεῦσι τετειμένον· ὦ παροδῖτα,

"χαῖρε", λέγοις, "κούφηι δ’ ἀμφιπέλοιτο κόνις".

Ἄρχωνος Νικὼ νομίμη δάμαρ·

ἀλλὰ κομίζει | Ἅιδης, οὐ κακίην

οὐδ’ ἀρετὴν ἐτάσας· | τὴν πινυτὴν

μηιτρός μητρός· ἐπεὶ δὲ μ’ ἀκμῆς ἄνθος ἐν-

υμφοκόμει, | ἔζευξέν με Φαβεῖτι πα-

τήρ, ὠδεῖνι δὲ Μοῖρα | πρωτοτόκου

ἔβην νεκύων. —— |

ζευγίσθης δὲ γάμους; —— ζεύ-

χθην. —— κατελίνπανες αὐ-

σήμερον εὐφραίνου τὸν τάφον Ε․․ΟΜΕΝΟϹ·

–⏑⏑ΤΑ τριάκοντα ἔτη ψήφιζε λογισμούς·

ἦ ῥα ΠΑΡΑϹ․․․․․․ οὐδὲν Ε․․․ΕΝΟΙϹ. |

οὐδέ ποτ’ ἐν βιότωι μόχθον̣ ․․․․․Σ ἔχω.

σοὶ δὲ γ[έν]οιτο βιοῦν καὶ λο̣[ιπὸν ἔτι(?) π]ροκομίζειν.

πῶς δὲ σ’ ἐγὼ πείσω, ΚΑΛΟ— — — — — — — — — — — τελευτᾶν

Ἑρμοῦ μὲν πολέως ἐν̣ν̣αέτην ἐσορᾷ[ς]· |

ἐκ γενετῆς ἐμ’ ἔκλῃζε Διό[σ]κορο[ν]

υἱὸν Ἀχιλλεύς, |

άμματι ῥηγνύμενον· | ἠὺ δ’ ὄπα προχέ-

ων στενάχιζέ με τὴν προμολοῦσαν |

εἰς ἐνέρους ὁσίην ἀσπίδα τηλέβιον

οὐ παχεῖ λόγωι πλάσας τι, γυμνάσας δ’ ἑαυτὸν

κἀμὲ καταπονήσας συνέπεισεν ἡσυχάζειν·

κοὐ μόνον παραστιχίδι με τοῖς μαθεῖν θέλουσιν

μὲν ἀδελφεοί, οὓς τέκε-

το Ῥέα, | Ζεὺς κἀγώ, τρίτα-

τος δ’ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀ-

[χε ζόφο]ν̣ ἠερ̣ό̣εν̣τα, |

[Ζεὺς δ’ ἔλ]α̣χ’ ο̣ὐ̣ρ̣α̣ν̣[ὸ]ν̣

[εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν]·

ἱδρώσας ἔργον τόσ[ον]

ἐξεπόνησεν, | φράζ[ε]

μάλ’ ἀτρεκέως μιν,

Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελα[ινεφὲς αἰθέρι ναίων]. Hom. Il. 2.412