νος πένπτης· ☩

πρόσδεξε Κύριε τ-

ὰς ψυχὰς αὐτῶ-

μου Ὀκτίμῳ ζήσαντι

ἔτη εʹ ἡμέρας ιεʹ· τμηθὶς

ὑπὸ ἰατροῦ ἐμαρτύρη-

tu(am) filio meo Octemo, vicxit an-

nos V dies XV, precisus a medico

ic postus est ad martures.

ἔτος καρπῶν τὸν Δία

Κοσμιανὸς καθιερώ̣-

σας ἀνέθηκεν.

θῆκε με μο̣υ̣νομάχοι̣ς ἱερεὺς

τόδε σῆ̣μ̣α Σεκ̣οῦνδος. /

Εὔχρους̣ vac. προβο(κάτωρ) ν(ικῶν) ∙ νʹ,

Πανθὴ̣ρ̣ vac. ῥητιάρι(ος) ν(ικῶν) ∙ ιεʹ.

ἐπὶ ἱερομναμονούσης Ἱερᾶς

Συνκλήτου·

fratri Threptus memoriae

causa faciendum curavit.

reptus memoriae caussa causa

faciendum curavit.

vacat

[Εὐ]σεβη Εὐτυχῆ Σεβαστόν,

ἀρχιερέα μέγιστον,

[δ]ημαρχικῆς ἐξουσίας,

ἀνθύπατον,

[ἡ] λαμπροτάτη Προυσιέων

πόλις δ[ιὰ τῶν ἀρχόντων]

τοῦ κοινοῦ νάου τῶν μυστηρίων

[ἱ]εροφάντην καὶ σεβαστοφάντην,

μόνον καὶ πρῶτον μετὰ τὴν ἐν τῇ

ἀπό τῶν λειψάνων φιλοτειμησάμενον̣

καὶ ἐν τῇ πατρίδι ἐν τῷ σχήματι, ἱερέα

διὰ βίου τοῦ Σωτῆρος Ἀ̣σκληπιο[ῦ κ]αὶ̣

χρημάτων, παραπέμψαντα

τὰ ἱερὰ στρατεύματα πολλάκις,

πρεσβεύσαντα ὑπὲρ τῆς πατρίδος,

καὶ νῦν ἀποδεδειγμένον

πρῶτον ἄρχοντα καὶ ἱερέα

καὶ ἀγωνοθέτην Διὸς Ὀλυμπίου,

[τὸν ἀπὸ γένους ἀσύνκριτον Ἑλληνάρχην]

[καὶ ἐκ προγόνων ἱερέων τε καὶ]

[Βειθυνιαρχῶν καὶ σεβαστοφάντων]

καὶ ν[ομίμως, — — — — — — πρ]ῶτον

ἄρχο[ντα καὶ ἱερέα καὶ ἀγωνο]θέτην

[Διὸς Ὀλυμπίου]

ἕτερόν τει πράξῃ, δώ-

σει τῷ ἱερωτὰτῳ τα-

μ[ε]ίῳ προστείμου (δην.) ͵α

Ἰούλιος Ἀγα-

θίας ὁ̣ ἱερεὺς

ἐκ τῶν ἰδί-

Βειθυνιάρχου καὶ Ποντάρχου καὶ νεωκόρου θεᾶς Δήμητρος καὶ

Φλαβίας Δομιτίας Ἀρτεμωνίδος, ἀρχιερείας καὶ νεωκόρου θεᾶς

Δήμητρος, σὺν τοῖς τέκνοις ἑαυτῆς Γαίοις Ἰουλίοις Λευκούλλῳ

καὶ Ἱέρωνι Στρατίῳ καὶ Παύλῳ Λυκομήδῃ καὶ Δομιτίαις Ἰουλίαις

Μαρκιανῇ καὶ Ἰουλιανῇ τῇ, καὶ Λυκομηδιανῇ τὸ ἄγαλμα τῇ πατρίδι διὰ τοῦ

ἀγαθηι [τύ]χη[ι]·

κρίματι τῆς ἱερᾶς γερουσίας Μ. Αὐρ. Μενεκρατιανὸν

Βάσσον, τὸν ἀρχιγερουσιαστὴν καὶ ἀγαθὸν ἄνδρα

καὶ φίλανδρο[ν],

Ἱερώνυμο[ς]

[— —]Ε

σεῖτον, οἶνον, ἔλαιον, ἀρ-

γύριον διένειμεν τοῖς

πολείταις προῖκα μόνος,

αἰτήσαντα αὐτὸν τὴν πορφύραν καὶ λάβοντα,

δὶς ἄρχοντα καὶ πρῶτον ἄρχοντα καὶ ἱερέα

καὶ ἀγωνοθέτην Διὸς Ὀλυμπίου καὶ τιμητὴν

Φάλκωνα

πρῶτον ἄρχοντα καὶ ἱερέα καὶ

[ἀ]γωνοθέτην Διὸς Ὀλυμπίου

πρῶτον ἄρχοντα ἀποδεδειγμένον

εἰς τοὐπιὸν καὶ ἱερέα Διὸς Ὀλυμπίου

καὶ δὶς ἀγωνοθέτην, ἀγορανομήσαντα

τὰ ἄριστα ὑπὲρ τῆς πατρίδος, πολλάκις παρα-

πέμψαντα ἐν ταῖς ἱεραις διόδοις, Μ. Δομίτιον

Κάνδιδον

πέμψαντα τοὺς κυρίους Αὐτοκράτορας

καὶ τὰ ἱερὰ αὐτῶν στρατεύματα πολλάκις,

καὶ ἄλλας ἀρχὰς καὶ λειτουργίας

ἀποδεδειγμένον πρῶτον ἄρχοντα

καὶ ἱερέα καὶ ἀγωνοθέτην Διὸς

Ὀλυμπίου, οἱ τῆς ὁμονοίας εἰς τ[ὴν]

Λούκ(ιος) Π̣ΑΠ̣— — —

ΒΕΚΜ̣Ι/ΕΑ[— — ἀνέσ]-

τησε̣ τῇ ἑ̣[αυτοῦ γυναι]-

γοὶ εἶπον· ἐπειδὴ Σάτ̣[υρος vac.?]

ΑΣΙΕΟΣ Ἀσίεο(υ)ς? Καλλατ̣[ιανὸς] vac.?

πρόθυμός ἐστι π[ερὶ τὸν Σι]-

ν[ο]μ̣οφυλακο̣[ῦ]ντ[ο]ς Ἐ̣πι̣δήμου το[ῦ]

Ἐπι̣έ̣λ̣πο̣[υ· οἱ] πρυτάνει[ς οἱ] ἐν τῶι

Π̣ανήμ̣[ωι] μη[νὶ] τ[ῆι] Ἑ̣στίαι Πρυ[τα]νεία[ι]

ἀγαθῆι τύχηι· ἐπὶ τοῖσ[δε συνιστάναι τὸν ἱερέα]

Ποσειδῶνος Ἑλικωνίου· ὁ συν[σταθεὶς ἱεράσεται]

μεχρὶ βίου λαμβάνωμ π[․․․․19․․․․]

μεμερισμένομ· παρέξει [δὲ ἐν τοῖς ἱεροῖς τοῖς]

δημοσίοις πάντα καὶ λήψ[εται τῶν ἱερείων τῶν]

δημοσίαι θυομένων δε[․․․․19 ․․․․]

Ι̣[․]Ι[․]Ε̣Κ̣Λ̣[․․․․]

Λ̣Ι̣Ι̣Σ̣[․․]κ̣λέους Ἀ̣ρ̣ισ̣[το]κ̣λέους?

vac.

Λευκοθέας ἱέρεια Σαΐττα τῆιδε

τέθαμμαι vac.

[minime potuerit ea quae inten]ṭaverit conprobare, scire deḅ[et severiori se sententiae subiugandum].

[sane si quis alicui maiestat]ịs crimen intenderit, cu[m eius modi obiectus minime quemquam]

[privilegio dignitatis alicui]us a d strictiori i[nquisitione tueatur, sci]-

[nostrorum quam etiam nostris sanctionibus interclusa si]t facultas ọṃ-

[nibus cognitum est, cum eiusmodi hominibus audientia] non debeat

[commodari, quando quidem eos pro tanti sceleris audacia] poenaẹ c̣ọṇ-

συγκλητικῆς Κ[λαυδίας]

Παύλης ἱερείας [θεᾶς]

Εἴ[σ]ιδ[ος ο]ἱ συνπροσ[τάται]

Μ. Εἰούτιος Μαρκιανὸς Ῥοῦφος παράδοξος

Σινωπεὺς πύκτης νεικήσας ἱεροὺς εἰσελαστικοὺς

ἀγῶνας Ῥώμην Καπιτώλεια γʹ κατὰ τὸ

σον τὴν ἐξ Ἄργους ἀσ[πί]δα βʹ Κοινὰ Ἀσίας

Σάρδις βʹ Φιλαδέλφειαν βʹ Τράλλεις βʹ Ἱερὰν

πόλιν βʹ Λαδίκεαν βʹ Θυάτειρα βʹ Μυτιλήνην βʹ

Ῥηγεῖνα̣ vac.?

ὡϲ ἐτῶν ∙ ιεʹ

vac. χαῖρε ❦

τεθνηκότοϲ / δεκατέϲϲαρα ζήϲαντα εὐ-

γενῶϲ ἔτη ∙ / οὕτω τὰ Μοιρῶν διε-

τέθη βουλεύματα. / vac. Ἰούλιοϲ Καλ-

πειθόμενον ϲκήπτροιϲ

αἰὲν ἀκηραϲίοιϲ· /

δέρκεό μοι, φίλοϲ, ὧδε

Ῥηγεῖ[νον]

ΤΙΕΤ

ΟΤ

μηνὸς Δίου· ἔδοξεν φράτορσιν· Δάιπ-

ος Κρίτωνος ἱερατεύων εἶπεν· ἐ-

πειδὴ Ἄλκιμος Μηνοφίλου στρατη-

καὶ ἀναθεῖναι αὐτὴν πρὸς τῶι τοῦ

Διὸς Ποαρινοῦ ἱερῶι.

οἱ περὶ Γάλλον Ἀουείτου

δὶς ἀρχιερέα καὶ τὸ βʹ

πρῶτον ἄρχοντα ἄρ-

ῃ κὲ πολλε͂ς πολει-

τείες πολιτείαις πολιτευ-

σάμενος ἁγνῶς

ἀρχι-

ιερεὺς

〚ΛΗ․․․Ω̣ΟΣ․〛

Κορνηλιανὸς

Κέλερ ἐποίει.

οἱ προσιόν-

[Αὐτοκράτορι Καίσαρι Μ. Αὐρηλίῳ Ἀντωνείνῳ Σεβαστῷ, Μηδικῷ, Γερμανικῷ, Σαρματικῷ, ἀρχιερεῖ μ]-

εγίστῳ δημαρχικῆς ἐξο[υσίας τὸ λαʹ(?), ὑπάτῳ τὸ γʹ, καὶ Αὐτοκράτορι Καίσαρι Λ. Αὐρηλίῳ Κομμόδῳ Σεβαστῷ, Γερμανικῷ, Σαρ]-

Ἀ̣να̣στ̣ά̣σιον π̣ί̣θει̣ τ̣ὸν εὐσεβῆ τροπεοῦχον

εἱδρῦσε θ̣ρόνο̣ν ἱερῶν μυστηρίων ἐπώνυμον·

ο̣ὗ̣περ λαχὼν Μάμας ὁ̣ κ̣αθαρότατος μύστης

☩ ὁ ψήφῳ θ(εο)ῦ τῶν ὅλων κρατῶν Ἀναστάσιος εὐσεβὴς αὐτοκρά-

τωρ τόνδε τὸν ἱερὸν χῶρον πολίζι, καὶ τὸ κάλλιον ἐνπνευσ-

θεὶς παρὰ τοῦ μάρτυρος ἐγίρει τῷ πολίσματει τεῖχος,

ἄσυλον μὲν ἐπὶ πᾶσιν ἣν πρῶτος αὐτὸς εἵδρυσεν

ἀρχιερατικὴν καθέδραν τηρῶν, ἄξιον δὲ δῶρον θ(ε)ῷ προσ-

ενέγκας καὶ μάρτυρας τῆς εὐσεβίας τοὺς εὖ παθόν-

ὑψόροφον τέμενος,

ἥδ’ ἱερὴ καθέδρη |

ἐστὶ καλοῖς τοῖς ἄνθεσι

στέμμασιν ὡς θαλεροῖς

αἰεὶ τερπομένη. |

κεκοσμημένῃ, σωφροσύ-

νῃ τε καὶ καλλιτεκνίᾳ δι-

ενενκούσῃ πάσας γυναῖ-

κας, ἣν φθόνος εἷλε πικρὸς

τοιγάρ, ὅσ[οι τ]ειμᾶτε τάφους νεκύων παροδεῖτ[αι],

Λούκιον [ε]ὐ[φ]ήμως τείετ’ ἀμειβόμενοι.

ἅ̣γ̣[ιε(?)] κῦρι Κωσσταντῖνε̣.

φιλάνθρωπε Κα-

πετωλῖνα, πίε ἡδέως.

ος Κλ(αύδιο)ς Φίλων

ἱερεὺς διὰ βίου.

ος Κλ(αύδιος) Φίλων

ἱερεὺς διὰ βίου.

καὶ σῶσον Κ(ύρι)ε τοὺς

δούλους σου τ̣οὺς πιστ-

αρίας Χ̣ιό-

νης ἡ τὰ Εἱε-

ροσόλυμα

Μάρκελλον ․ολΥ̣ΤΡΟ-

ον υἱέα κάλλους | ΗϹΠ

μνήμης ΤΟΡΛΝϹ

ὅδε κεῖται ἐν

εὐιέρῳ μά-

λα τύμβῳ |

ἐν φρεσὶ πλεί-

ον’ ἐποίεις. |

[— — — νεί(?)]κ[η]ν [καὶ(?)]

[— — —] τ[αμι]εύσ[α]ν[τα(?)]

[ ] vac.

[Τ]ρ̣ύφων ἀρχιτέκτων

[ἐ]ποίει.

Καίσ[α]ρο[ς] Σεβ[α]στοῦ ὁ το[ῦ] ἐ[π]ου[ρα]ν[ίου θε]ο[ῦ]

Σεβ[ασ]τοῦ [ἀρχιερε]ὺ[ς — — —]

δίου Γερμ[ανικ]ο[ῦ Καίσαρος Σεβασ]το[ῦ] ὁ τοῦ ἐπουρανίου θεοῦ

Σεβαστοῦ ἀρχ[ιερεὺς διὰ βίου(?) Γάϊος] Ἀκυίλας ἔπαρχος

δὶς εἰς τὸ αἰρ[άριον ἀναφερόμεν]ος ὑπὸ ὑπάτων Ὤλου Γα-

καὶ Φαρνάκῃ τοῖς Δαι-

μένους τοῦ τρὶς ἀρχι-

ερέος κατὰ τὸ ἑξῆς καὶ

ἀγωνοθέτου υἱοῖς ἀρ-

χιερεῦσιν καὶ εὐθηνιάρ-

χαις καὶ ἐπιστάταις καὶ

καθαροῖς εʹ, οὐηξίλλοις βʹ, Σέξ. Οὐείβιος Κοκκειανὸς τῷ π[άτρωνι].

Auf den Seiten über den ensprechenden Reliefdarstellungen:

[οὐήξι]λλος.

τὸν ἐκ προ[γ]όνων φιλότε[ι]-

[μ]ον καὶ ἀρ[χ]ιερέα τοῦ

[Π]όντου ἀ[ν]αλαβόντ[α]

— — —

δοκιμάσας [καθιέ]ρ[ω]σε

Λούκιος Αἰμί[λι]ος [Ὁ]νωρᾶτος

[νὸν Ἁδρ]ιανὸν, ἄρι[στον]

[Σεβαστ]ὸν, ἀρχιερ[έα μέ]-

[γιστον, δ]ημαρχικῆς [ἐξου]-

νίας τε καὶ αἰωνίου διαμονῆς

καὶ νείκης καὶ ἱερᾶς συνκλή-

του καὶ δήμου Ῥωμαίων καὶ

[πατρίδος καὶ Αὐρηλίου Καίσαρος, τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ Φαυστείνης Σεβαστῆς, καὶ τῶν τέ]-

κνων αὐτῶν καὶ τοῦ σύμπαντος οἴκου τ[οῦ Σεβαστοῦ σωτηρίας καὶ ἱερᾶς συνκλήτου καὶ δήμου Ῥωμαί]-

ω[ν καὶ] βουλῆς καὶ δήμου τοῦ Ἀμαστριανῶ[ν — — — — — — ἐπὶ Λ.]

Τιβέριον Κλαύδιον Λέπιδον Λε[πί]-

δου υἱὸν, τὸν ἀρχιερέα τοῦ Πόντου,

ἐπιστάτην δὲ [τ]ῆς πόλεως, [π]ρ[εσ]β[ε]ύ[σα]ν-

[Καίσαρος καὶ Ἰουλίας Δόμνη]ς Σεβαστῆς μητρὸς κάστρων καὶ τοῦ σύμπαντος οἴκο[υ]

[αὐτῶν σωτηρίας καὶ νείκ]ης καὶ αἰωνίου διαμονῆς καὶ ἱερᾶς συνκλήτου καὶ δήμου Ῥω-

[μαίων καὶ τοῦ δήμου Ἀμα]στριανῶν Λονγιδιανὸς Ῥούφου ἐφηβαρχήσας τῷ ζοσʹ ἔτ[ει]

αμονῆς καὶ νεί-

κης ἡ ἱερὰ καὶ φι-

λοσέβαστος

παρ’ ἐμπύροις δὲ κῶμον Εὐΐῳ θεῷ

τριετῆρι τελετὴν μυστικῶς ἀνήγαγον

καὶ γυμνασίων δὲ σεμνὸς ἐγενόμην, ἴδρις

σεμνὸν εὐτυχήσασ[α],

ἐπιεικὴς, προσηνὴς α[ἰ]-

δήμων χρηστότητι

καὶ συναίσι συνέσι ΣΥΝΑΙΕΙ κεκραμένον

ἔχουσα καὶ τὸ ἐν τοῖς κα-

καλλοσύνης ἠθῶν τε ὁ φθόνος ἀντίπαλος.

Unterhalb des Reliefs:

[Ἡγή]σανδρος ἔτη [—ʹ]

γυνὴ Φίλωνος

ἐτῶν ιεʹ.

ἔτους δνσʹ, μηνὶ

Αὐρήλιος Τατιανὸς

Ἱέρωνος καὶ Οὐαλερί-

α Στρατηγὶς ἡ σύμ-

Kranz:

ἱερονει-

κῶν

Kranz:

Ἱεραν-

φοδει-

τῶν Ἱεραμφοδειτῶν

Kranz:

ὃν τὰ θʹ πρὸ[ς (τὰ) τρία].

ἡ μεγίστη ἡμέ[ρα ὡρῶν ἐστὶν ἰσημερινῶν ιεʹ καὶ]

δυεῖν πεντεκα[ιδεκάτων].

❦ 𐆠 ❦ "τὸν Ὕψιστον ἔθου καταφυγήν σου· 𐆠 οὐ προσελεύσετε πρὸς σὲ κακά,

𐆠 καὶ μάστιξ οὐκ ἐνγιεῖ τῷ σκηνώματί σου, ὅτι αὐτός ἐστίν σου βοηθός" Ps. 90.9.

𐆠 θ(ε)έ, [β]οήθει τῇ δούλῃ σου Ἀρσίν(ῃ) 𐆠 τῇ δούλῃ σου Ἀκ[υλί]ν(ῃ) καὶ Ἀκυλίν(ῳ)(?) [․․․]ου.

βικὸς Ἀδιαβηνικὸς [Παρ]-

θικὸς Μέγιστος, ἀρχ[ιερεὺς]

μέγιστος, δημαρχι[κῆς ἐξου]-

ri suae Iuniae Thau-

maste fieri curavit.

καὶ Ἀρειπίου τοῦ προστάτου καὶ γενεάρχου

ἐκ προγόνων καὶ κτίστου τῶν ἱερῶν τόπων

καὶ τροφέως ἀσυνκρίτου καὶ πρώτου ἄρχοντος

ὁ γενεάρχης καὶ προστάτης καὶ κτίστης καὶ τρο-

φεὺς καὶ ἀρχιερεὺς τοῦ Πόντου, ἄρξας τὴν μεγί-

στην ἀρχὴν τῆς λαμπροτάτης Ἀμαστριανῶν

τὸν ναὸν μετὰ παντὸς τοῦ κόσμου vac.

ἀφιέρωσεν vac. ἐν τῷ θοσʹ ἔτει. vac.

μητέρα θανοῦσαν δὲ

καὶ υἱέα Μαρτιάλιον

θάψε Μαρτιάλιος λέγων

[στεφα]νηφόρων, ἀγω-

[νοθετῶν, ἀρ]χιερέων Μάρ-

[κον ․․․․․․]ιον Ἀντων[εῖνον]

ἐνθάδε κατάκιμαι

ἀναπαυθῖσ[α ἰν]δ̣(ικτιῶνος) ιεʹ(?),

ἔτους φ[κ]εʹ, μη[νὶ] Ϲε-

Κύριε ἀπόλεσον ΤΩΑΥ-

[․]ΩΜΟΡΟΥ․Λ̣ΟΝ γυναῖκαν·

Φρόντωνος ὁ

νομικός, ἱερεὺς

Διὸς Ἐπικαρπί-

ρὶς ἐμῆς ἀλόχ̣ου, [ἀποδώσει προσ]-

τίμου τῷ ἱερωτά̣[τῳ] τ[α]μ̣είῳ

δηνάρια μύρια πεντακισχί-

☩ θέσις Γελασίου πρε-

σβυτέρου ΤΡΕ․ΙΕΤΡ

ΕΒΩΥΙΩϹΠΟΥΛΩϹΩΔΕ.

☩ ἐπιστολὴ Αὐγάρου πρὸς τὸν σωτῆρα θεόν.

☩ Αὔγαρος Οὐχάμα τουπάρχης τοπάρχης Ἰ(ησο)ῦ σωτῆρι ἀγαθῷ ἀναφανέντι ἐν πόλι Ἰεροσολύμων χαίρε̣[ιν]·

ἤκουστέ μοι τὰ περὶ σοῦ καὶ τῶν σῶν ἰαμάτων ὡς ἄνευ φαρμάκων καὶ βοτανῶν

ὑπὸ σοῦ γινομένων, λόγῳ τυφλοὺς ἀναβλέπιν ποιεῖς, χωλοὺς περιπατῖν,

καὶ λεπροὺς καθαρίζις καὶ ἀκάθαρτα [π]νεύματα καὶ δέμονας ἐκβάλλις καὶ τοὺς

πάντα ἀκούσας περὶ σοῦ κατὰ νοῦν ἐθέμην τὸ ἕτερον τῶν δύο, ἢ ὅτι

σὺ εἶ ὁ θεὸς καὶ καταβὰς ἀ̣πὸ τοῦ οὐρανοῦ ποιεῖς ταῦτα ἢ υἱὸς εἶ τοῦ

θεοῦ ποι̣ῶν ταῦτα. διὰ̣ [τοῦ]το τοίνυν γράψας ἐδεήθην σου σκυλῆναι

καὶ εἰρήνην καὶ σοὶ καὶ τοῖς σὺν σοὶ χαρίσηται καὶ τῇ πόλι σου πρὸς τῷ τὸ? μηδένα τῶν

ἐχθ[ρ]ῶν σου κατακυριεῦσαι αὐτῆς· ἀμήν. ☩

— — —

ΗΙΕΟΝ[— — —]

ΟΝΕΥΘΗΝΟϹ

[ἀποστέλλω σοί τινα τῶ]ν̣ μαθητῶν μου ὃς ἰάση[ταί σου τὸ πάθος καὶ ζωὴν αἰώνιον — — — σοι χαρίσηται καὶ τῇ πόλει σου πρὸς τὸ

[μηδένα τῶν ἐχθρῶν κατα]κυριεῦσαι α̣ὐτῆς εἰς τὸν ἅπαντα [χρόνον. — — —].

[v(ir) p(erfectissimus), p]ṛạẹ[s(es) pr(ovinciae) Helenop(onti)],

[d(evotus)] n(umini) m(aiestati)q̣(ue) [eorum]. ❦

❦

v(ir) p̣(erfectissimus), praes(es) pro(vinciae) Po[n]ti,

d(evotus) n(umini) m(aiestati)q(ue) eorum.

καὶ τᾶς πατρ[ίδ]ος τὰν ε[ὐγ]ενῆ

καὶ μ̣εγαλόψυχον [ἀρ]χι[έ]ρ[ε]ιαν

θεοῦ Ἀντωνείνου κα[ὶ φιλότι]μον

σμιότατα. αὔξει μὲν καὶ γεραίρει τὸ τῆς ὐ-

μετέρας πόλεως ἀξίωμα, κοσμεῖ δὲ τὸ ἱε-

ρὸν ἡμῶν συνέδριον, οὐ μόνον τῇ κατὰ τὸ

τοιοῦτον εὐτύχησε πολείτην. ἀνθ’ ὧν ἄλ[λως]

καὶ ἔδοξεν τῇ ἱερᾷ ἡμῶν Ἁδριανῇ Ἀντ[ων]εί[νῃ] περι-

[πολι]στικῇ θ̣υμ̣ε[λ]ικῇ μεγάλῃ νεωκόρῳ ἐπὶ Ῥώ-

τῶν ἐν Πόντῳ πολίων ἐτείμασαν τὸν αὐθαί-

ρετον καὶ μεγαλόψυχον ἀρχιερέα τοῦ Πόν-

του, Αὐρήλιον Ἀλέξανδρον Τειμοθέου.

[Κ(ύρι)ε](?)

βοήθι

τὴν Ποντοηράκλειαν ἐντέχ-

νως ὅλην. ἔτ[ους] ͵ϛψιεʹ, ἰνδ(ικτιῶνος) ιʹ.

σαρα Γερμανικὸν Σε-

β̣α̣στὸ̣ν ἀ̣[ρχιερέα — — —]

[— — —]

Πάνδα ἐτῶν νγʹ, Ἡρακλέ-

ων Σιλανοῦ ἐτῶν ιεʹ· χαῖρε.

εὐετηρία [— — —] Λαμάχου

[εὐ]ετηρία ὑ[γίεια] ἐπὶ τούτου

[— — —]νος ὑγίεια πλοῦτος

[— — —]ς εὐετηρία εὐετηρία

ὑγίεια

εὐετηρία ρʹ Ὀνομάντιος

[— — —]λυκία Ὀλυμπι[— — —] ἐπὶ τούτου

[— — —]λονος εὐετηρία ὑγίεια πλοῦτος

[— — — — —]σομονος ρʹ εἰράνα εὐετηρία

εὐετηρία Φιλοκλῆς Φίλωνος

[— — —]μονος ὑγίεια πλοῦτος

[— — — —] εἰράνα εὐετηρία

ρʹ τοῦ Ἀστέα ἐπὶ [τούτου — — —]

[— — —]ρία ἐπὶ τούτου ὑγίεια

ρʹ πλοῦτος εἰράνα εὐετηρία

ὅρρος το͂

ἱερο͂ τότο

ἔνδος μὴ

Ἁδριανὸν Σεβαστόν,

ἀρχιερέα μέγιστον, δη-

μαρχικῆς ἐξουσίας

ανοῦ Σεβ(αστοῦ) πατρὸς πατρίδος,

[ἀρχι]ερέως μεγίστου, καὶ Αὐ-

[το]κράτορος Τ. Αἰλ. Καίσ[αρος]

αὐτῶι μένειν, σύσσημον ἀλήστου μνείας.

ΒΣ ΕΥΔ ΦΙΕ ΘΑΡΓ

․․․κιας Φρόντωνος ἐκ προγ-

[όν]ων ἱερεὺς Ἀρτέμιδι Κρατιαν[ῇ]

[ὑπ]ὲρ συνβίου καὶ τέκνων ἐκ τῶ[ν]

vacat

Χρῆστος ἐποίει.

εὐχῆς χά[ριν — —]

ἐπ’ ἱερο[ῖ]ς [— —]ν

Μίθρεος τοῦ ἀδελ-