σωίζειν τοὺς πολίτας ζηλωταὶ γινόμενοι, ἀντέχων-

ται τῆς παρ’ ἡμῖν πολιτείας δεδόχθαι τῶι δήμωι ἐπαι-

νέσαι τε Ἀριστόλοχον ἐπὶ τῆι τοιαύτηι προαιρέσει καὶ ὑπάρ-

χειν αὐτῶι παρ’ ἡμῖν πολιτείαν, τὸν δὲ εἰς τὴν διὰ τοῦ

προστάγματος δ[ιδ]ομένην εἰκόνα τόπον ἀποδεῖξαι

․․․․c.12․․․․ τῶν ἐπ̣αι․․․․․․․c.17․․․․․․ κ̣αὶ̣ (?) πάντες οἱ ἐν

τῆι πολιτ[εί]α̣ι̣ τὰ δάνεια ․․․․․․․c.17․․․․․․ δέονται ἐν τῆι πόλει ὑπ[ο]-

[θ]έμε̣ν̣ ἐπι․․․․․․․․․․․․․c.30․․․․․․․․․․․․․ν μισθοφόρων τῶμ Π-

... ἡ πο̣[λιτεία]

ων σίτωι ἢ χρήματι ἢ ἄλλωι τινὶ ἐς τὸν συνοικισμὸν

τᾶς πόλιος, εἴμειν αὐτοῖς εὔν[ο]ιαγ καὶ ἰσοπολιτείαμ πο-

τὶ τὸν δᾶμον τῶν Ἐντελλίνων κατὰ παντὸς χρόνου καὶ

εἴμειν αὐτοῖς εὔνοιαν καὶ

ἰσοπολιτείαν ποτὶ τὸν δᾶ-

μον τῶν Ἐντελλίνων κα-

τᾶι βουλᾶι καὶ τᾶι ἁλίαι εἴμειν

αὐτοῖς εὔνοιαν καὶ ἰσοπολιτεί-

αν ποτὶ τὸν δᾶμον τῶν Ἐν-

τελλίνων κατὰ παντὸς

ἐ[πε]ι̣δὴ̣ ἔν τε τοῖς ἔμπροσθεν χρό-

νο[ι]ς̣ ὑπάρχει ΥΠΑΡΓΗΚ̣ΕΙ ἁμῖν ἰσοπολιτεία

ποτὶ τοὺς Ἀσσωρίνους, ὁμοίως δὲ

τὶ τοὺς Ἀσσωρίνους τῶι δάμωι τῶν

Ἐντελλίνων τάν τε ἰσοπολιτεί-

αν τὰν ἐξ ἀρχᾶς ὑπάρχουσαν

κ̣αὶ φιλίαν καὶ εὔνοιαν, καὶ κατα-

ἐπιγινομένοις τᾶς ὑπαρχούσας

εὐνοίας καὶ ἰσοπολιτείας ποτὶ

τοὺς Ἀσσωρίνους.

χώραι, ἔδοξε τᾶι βουλᾶ-

ι εἴμειν αὐτοῖς ἰσοπολι-

τείαν. τὸ δὲ ἁλίασμα

οὗτο οἱ ἄρχοντες ἐς

[ὁ δῆμος ὁ — — — — — — τὰ μέγιστα εὐεργετηθεὶς ὑπὸ τοῦ δήμου τοῦ Ῥωμαίων φίλου ὄντος καὶ συ]μμάχου χα[ρισ]-

[τήρια ἀνέθηκε Διὶ Καπετωλίωι καὶ Ῥώμηι, ὅτι ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὴν πάτριον πολιτείαν κατεστάθ]η.

[benevolentiae beneficique ma]xumi cau[sa]