ἔσται, ἄν τι χρήαν ἔχῃ·

κοινὸς καὶ ἀδιαίρετος

καὶ ἀνεξαλλοτρί-

[— — — Σ]ελινόε[ντι — — — — — —]

[— — — ℎα]λία διαίτεˉσ[ε — — — —]

[— — — —]δε ἔστε γέν[οιτο(?) — —]

Ἰαίτου.

Δαμ[άτ]ρι[ος]

[Ἰ]αί[τ]ου.

Δ[αμάτριος(?)]

Ἰα[ίτου(?)].

Δαμάτριος

Ἄττου Ἰαίτου(?).

Ἰαίτου. 6 examples

ℎιστίαι ℎιστιαί[ου]?.

Σεργίῳ

Ἑστιαίῳ

Σερουιλίου

α καὶ Αἰνήου [καὶ Ἀφροδίτης]

τρῶσις, πε[ριαίρεσις τοῦ Αἰ]-

νήου ΑΙ[— — — — — — — — —]

οὐ κρίσει ἐγμοιρῶν ἡρπασμένον, ἀλλ-

ὰ βιαίωι |

αἰφνιδίωι θανάτωι μήνιος ἐξ ἀδίκου· |

Ζωπύρα Μαχαν(—)

ℎιστιαία

Ἐπαίνετος

ς ἐπε̣[τρέψαμεν]· ἐ̣ὰ̣ν̣ δ̣-

ὲ μ̣[ιαίνῃ τις — — — —]

D(is) M(anibus).

Νύμφαι κρηναῖαί με συνήρπασαν ἐκ βιότοιο,

καὶ τάχα που τιμῆς εἵνεκα τοῦτ’ ἔπαθον,

σύμμ[αχον πρεσβευσάντων δεῖνα τοῦ]

Ἀθην[— — — — Ἑστιαίου τοῦ δεῖνα]

παρεδόθη δὲ νῦν τὸ ἔνγραφον τῇ Λονγείνῃ παρούσης τῆς συναρχίας. ἔτι τε ἀξιοῦμεν καὶ ταύτην εἶναι νεμήτριαν καὶ κατὰ δόσιν λαμβάνειν τὸ δοσείδιον.

πρὸς τούτοις ἅπασιν καὶ τοῦτο φανερὸν ποιητέον ἦν, ὅτι πάντα τὰ δαπανηθέντα εἴς τε τὰς εἰκόνας καὶ τὰ πλάσματα καὶ τοὺς στηθιαίους ἀνδριάντας τοὺς λιθίνους

ἕνεκα μὲν τῆς εἰς τὴν σύνοδον τειμῆς, ἐπειδήπερ τοῦτο μᾶλλον εὐπρεπέστερον ἦν, ἐξ ὀνόματος τοῦ ξυστοῦ ἀνηλῶσθαι ὑπογέγραπται, τῇ δὲ ἀληθείᾳ οἱ καὶ τὰ δοσεί-

[δεκαπέ]ν̣τε(?), τὰ δ’ ἄλλα τᾶι γενεᾶι κ[— — — — — —]

[Ἀρι]σ̣τοκρέτει ∙ Ἱστιαίω ∙ πάντων [— — — — — — — —]

[․c.4․]α̣ ∙ Φιλοτᾶτι ∙ Ἱστιαίω τᾶς τρίτας μ[οίρος τᾶς]

[․c.2․, τὸ] δ̣ὲ ἥμισον ∙ τᾶς ∙ Ξα. ∙ Νικύλι Ἱστιαίω [— —]

[․c.4․ π]ω̣λήσαντας τὰ ὑπάρχοντα πάν[τα, — — — —]

[— — πέ]ντε, τὰ δ’ ἄλλα τᾶι γενεᾶι κ[αττάδε]·

[Ἀρι]στοκρέτει ∙ Ἱστιαίω ∙ πάντων [— — —]

[— —]α ∙ Φιλότατι ∙ Ἱστιαίω τᾶς τρίτας μ[— —]

[— — τὸ] δὲ ἥμισον ∙ τᾶς ∙ Ξα ∙ Νικύλι Ἱστιαίω. [τώ]-

[σδε π]ωλήσαντας τὰ ὑπάρχοντα πάν[τα — —]

ἄστα ἐς ℎαΐδα.

οὐκ ἀνℎίσταμαι.

Στρατονί-

κη ὑγιαίνου-

σα φόρει ἀεί.

Ἀγαύη.

ℎαΐδας.

Ἀχέτα.

Σεργίῳ

Ἑστιαίῳ

Σερουιλίου

ν καὶ πᾶν βάσκανον ὀφθαλμὸν καὶ πᾶσαν ἐπαπο-

στολὴν βιαίαν πνευμα[τικὴ]ν καὶ πᾶσαν φαρμα-

κείαν, μὴ ἅψασθαι τῆς φ[ορού]σης τὸν ὁρκισμὸν

[δεκαπ]έντε, τὰ δ’ ἄλλα τᾶι γενεᾶι κ[ὰτ τάδε]·

[Ἀρι]στοκρέτει ∙ Ἱστιαίω ∙ πάντων [τὰ ἐπιπό]-

[λαι]α, ∙ Φιλότατι ∙ Ἱστιαίω · τᾶς τρίτας μ[οίρας τὸ]

[πᾶν, τὸ] δὲ ἥμισσον ∙ τᾶς ∙ Ξα ∙ Νικυλῖ Ἱστιαίω· [τὼ]-

[ς δὲ πω]λήσαντας τὰ ὑπάρχοντα πάν[— —]

ἐν δὲ τεθνε[ι]ῶσιν ὁμηγύριέ̣ς̣

γε πέλουσιν ❦ | δοιαί· τῶν ἑτέρη

μὲν ἐπιχθονίη πεφόρηται, |

ἑνδέκατον κύνα Κ[έρβερον ἤγαγεν ἐξ Ἀΐδαο]

ἔνθα σιδήρειαί τε πύλ[αι καὶ χάλκεος οὐδός].