Funerary epigram for Eustathia. White marble stele.
[ ]
Thess. (Magnesia) — Demetrias — ca. 400 AD — Demetrias I (1976) 199-203
| 1 | ὦ ξίνε {²⁶ξένε}²⁶, μὴ θαύμαζε, τίς μερόπων ἐν- |
| θάδε κῖτε. / | |
| ἐστὶ γὰρ Εὐσταθία μου, ἣν | |
| πᾶς βροτῶν οἶδε, τίς ἐστιν. / | |
| 5 | ἰ δὲ κὲ σὺ γνῶνε θέλις, τίς γένος |
| ἢ πόθεν ἥδε· / | |
| ἐστὶν ἐξ Ἐακίδου {²⁶Αἰακίδου}²⁶, οὗ γένος ἐστὶ | |
| τὸ πρῶτον, / | |
| ἥντινα μοίρῃ ἐμῇ παρέδωκα | |
| 10 | τῷδε τῷ τύμβῳ / |
| Θηρολέτης ἐγὼ ἓξ ἔτεσι μίνας {²⁶μείνας}²⁶ | |
| σὺν αὐτῇ. / | |
| σπεύδω δὲ κἀγὼ πε͂δα τὸν κοινὸν | |
| ἐξαναθρέψας / | |
| 15 | βένιν {²⁶βαίνειν}²⁶ πρὸς αὐτὴν ἐωνίῳ {²⁶αἰωνίῳ}²⁶ οἴκῳ |
| συνκαταμίνας. / | |
| ἡδύτερον γὰρ τούτου οὔκ ἐ- | |
| στίν τι, ὡς αὐτὸς οἶδας, / | |
| ἐωνίῳ οἴκῳ συνοικῆσε κὲ | |
| 20 | νικῆσε Μοίρην. |