[ ] Phryg. — Laodikeia on the Lykos (Eskihisar) — 2nd-3rd c. AD
A.1 [{²vac.}² δγγϛϛʹ] κβʹ ∙ Ἄρεως Θουρ̣[ίου. {²vac.}²]
[τέσσαρ]α καὶ̣ δύο τρεῖς, δύο̣ [δ’ ἑξεῖται· τάδε φράζει]·
[μὴ βαῖν’, ἣ]ν μέλλεις ἰέναι, ξένε, [τήνδε γὰρ οὐδείς]·
[αἴθων ἐσ]χ̣ώρησε λέων μέγας, [ὃν πεφύλαξο],
5 [δεινός· ἄ]πρακτος χρησμός, ἐπ’ ἡ̣[συχίης ἀνάμεινον].
{²vac.}² αϛϛϛδʹ ∙ κγʹ ∙ [Ἀθηνᾶς. {²vac.}²]
[{²vac.}² εἷς χ]ε̣ῖος, τρεῖς δ’ ἑξεῖτ[αι καὶ τέσσαρα ὁ πέμπτος]·
[Παλ]λ̣άδ’ Ἀθηναίην τε[ίμα καὶ πάντα σοι ἔσται],
[ὅσσα] θέλεις, καί σοι τὰ̣ [δεδογμένα πάντα τελεῖται]·
10 [λύσει] δ’ ἐ<γ> δεσμῶν, κα[ὶ τὸν νοσέοντα δὲ σώσει].
{²vac.}² ϛϛ̣δ̣[δγʹ ∙ κγʹ ∙ Εὐφροσύνης. {²vac.}²]
[εἰ δὲ δ]ύ̣’ ἑξ[εῖται, δύο τέσσαρα, τρεῖος ὁ πέμπτος],
[στέλλε, ὅπου σοι θυμός, πάλι γὰρ δόμον ἥξεις]
[εὑρὼν καὶ πράξας κατὰ νοῦν πάντων τε κρατήσεις]·
15 [εὐφροσύνην ὠνεῖσθαι πωλεῖν τε καὶ οὕτως].
B.1 {²vac.}² δϛϛ[ϛγʹ κεʹ Μητρὸς Θεῶν].
{²vac.}² τέσσ[αρα πείπτων εἷς, τρεῖς δ’ ἑξεῖται καὶ τρεῖος ὁ πέμπτος]·
v θάρσει· κα̣[ιρὸν ἔχεις· πράξεις, ἃ θέλεις, καιροῦ τ’ ἐπιτεύξῃ]·
εἰς ὁδὸν [ὁρμηθῆναι· ἔχει καιρόν τιν’ ὁ μόχθος]·
5 ἔργον τ’ [ἐνχειρεῖν ἀγαθὸν καὶ ἀγῶνα δίκην τε].
ϛϛϛ<ϛ>α̣ʹ [κεʹ Μηνὸς Φωσφόρου].
τέσσα̣[ρες ἑξεῖται, πέμπτος χεῖος· τάδε φράζει]·
ὡς ἄρ[νας κατέχουσι λύκοι κρατεροί τε λέοντες]
βοῦς ἕ̣[λικας, πάντων τούτων καὶ σὺ κρατήσεις]
10 καὶ πά[ντ’ ἔσται σοι, ὅσ’ ἐπερωτᾷς, σὺν Διὸς Ἑρμῇ].
{²vac.}² ϛϛ[ϛδʹ κϛʹ Διὸς Καταχθονίου. τρεῖς δ’ ὅταν ἑξεῖται, δύο τέσσαρα, χρησ]-
μὸς ὅδ̣’ [αὐδᾶ· ἡ πρᾶξις κωλύματ’ ἔχει μὴ σπεῦδε, ἀλλ’ ἀνάμεινον]·
λυπηρά τ̣[ις ὁδὸς καὶ ἀμήχανος οὐδὲ προσικτή]·
ὠνεῖσθ[αι χαλεπὸν καὶ πωλεῖν τι βλάβος ἔσται].
15 vv ϛϛ<ϛϛ>[γʹ κζʹ Ἀφροδείτης. τέσσαρα δ’ ἑξεῖται, μοῦνος τρία· σοὶ τάδε φράζει]·
οὐρανό̣[παις Ἀφροδείτη, Ἐρώτων πότνι’ ἄνασσα],
πέμψει μ̣[αντείαν ἀγαθήν, δώσει δὲ ὁδόν σοι]
ἐκφεύξῃ̣ [τε νόσου καὶ φροντίδος αἰνεσιθύμου].
vv ϛϛϛϛ[δʹ κηʹ Βλάβης. τέσσαρες ἑξεῖται καὶ τετρῶος· τάδε φράζει]·
20 οὐκ ἔστι[ν πρᾶξαί τι· μάτην μὴ δὴ κενὰ μόχθει],
μή σοι σπ̣[εύδοντι βλάβος τι γένηται]·
οὔτε γὰ[ρ εἰς ὁδὸν ὁρμᾶσθαι καλὸν οὔτ’ ἀγοράζειν].
v ϛϛϛϛ[ϛʹ λʹ Ἑρμοῦ Τετραγώνου. εἰ δέ κεν ἑξεῖται πάντες πείπτωσιν ὁμοῖοι],
μὴ βα[ῖν’, ἣν μέλλεις· μείναντί σοι ἔσται ἄμεινον]·
25 ἐκχθρ[ὸν γάρ σοι ὁρῶ· μεῖνον· μετὰ ταῦτα δὲ ἔσται]
τόν τ[ε φόβον λύσει καὶ τὸν κάμνοντα δὲ σώσει].
Search Help