ἐτείμασεν Χαι[ροπ]όλειαν

Τι. Κλαυδίου Κυρ[είν]α Ἀγλαο-

φάνους θυγατέρα, [ἀρ]ε̣τᾶς ἕνε-

ἐτείμασεν Τι. Κλαύδιον

Κυρείνα Μέδοντα, υἱὸν

Τι. Κλαυδίου Κυρείνα Ἀγλαο-

φάνους, ἀρετᾶς ἕνεκα

ροπολείας, Τι. Κλαυδίου

Κυρείνα Ἀγλαοφάνους

θυγατρὸς ἐκ τῶν ἰδίων.

ἁ γερουσία ἐτε[ίμασε τὸν δεῖνα —]

ἐπερωτᾶι Τιμόθεος [τὸ]ν θεὸν πότερον

αὐτῶι λῶιον καὶ ἄμει[νό]ν ἐστιν αἰτήσασθαι

τὰν πόλιν ἐν τὧι ἐπινοεῖ τόπωι, ἐν τῶι τοῦ

[ἀμείβητ]αι χάρισιν [τ]οὺς π[ερι]σσοτ[έ]ως ἑαυτὸ[ν ε]ὐερ[γετήσαντας, ἕ]-

[νεκ]ά τε φιλοδοξίας πολλοὶ γείνωντα[ι θ]εωροῦν[τ]ες οὐ[τ’ ἀχ]άριστο[ν(?)] ο[ὔτ’ ἀμνα]-

[μό]νευτο[ν] γεινομέναν ὑπὸ τᾶς πόλιος τὰν ποτὶ τὰ καλὰ τῶν ἔργων [σπου]-

[δ]άν(?), κυρωθείσας τᾶσδε τᾶς γνώμας σ[τ]εφανῶσαι [τ]ὸν προειρημέ[νον]

[ὁ δεῖνα Π]ροκλίδ[α]

[ὑπὲρ Ἑρ]μογένε[υς]

[Αὐτοκράτορι Καίσαρι Μ. Αὐρ.]

[Ἀντω]νείνῳ Κομό[δῳ — — — —]

Τίτον Αἴλιον Ἁδριανὸν

Ἀντωνεῖνον Εὐσεβῆ

ὁ δᾶμος.

[ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος ὑ]πὲρ τοῦ τᾶς γυναικὸς αὐτοῦ

[τᾶς δεῖνος υἱοῦ Σ]ωκράτευς τοῦ Τελεσικράτευς

[Ἀπόλλωνι Πυθίωι κ]αὶ Ἀρτέμιτι Σωτείραι.

ἀ[γ]αθῇ τύχηι.

Κρεινοτέλην Πινδάρου, θέσει δὲ Φιλοξένου, ∙ τὸν φιλόπατριν ∙ καὶ εὐεργέτην ἀληθῶς, ∙ καὶ τὴ[ν]

γυναῖκα αὐτοῦ Τειμαρέτην Τελέσωνος καὶ τὰ τέκνα ∙ αὐτῶν ∙ Τελέσωνα ∙ Φιλόξενον ∙  ❦

Κρεινοτέλην ∶ Ἐπιτέλειαν ∙ Πυθηΐδα ❦ ἡ πατρὶς ∙ ἐτείμησεν, ∙ καθὼς τὰ γενόμενα ψηφίσματα περιέ-

χει.

[λα(?) ἀπὸ τᾶν κοινᾶν π]οθόδων. ἔδοξε στεφανῶ[ν]·

[ἁιρέθη ὁ δεῖνα Ἁ]γνοτέλευς.

Σωτύλος — —

Δεινόστρα[τος —

Κύδιμος — — —

[ἐπὶ δαμιεργοῦ τοῦ δεῖνος (?) ἔδο]-

[ξ]ε τᾶι βουλᾶι καὶ τῶι δάμωι· Φίλ[αρχος Ἀρισ]-

τοὺς — — — — — — — — — — — — — — — — — — Ἀστυπ[α]-

λαιε— — — — — — — — — — — ἔχειν τῶν ἐκ τῆς [θα]-

λάσ[σης(?) — — — — — — — — —]θέτ[η]σεν αὐτῶι· ἐ[πι]-

[χηι] τῆς τῶν προ[ειρημένων αἱρέσεως καὶ τῆς τοῦ δήμου τοῦ]

[Ζμ]υρναίων εὐχ[αριστίας, ὑπάρχειν αὐτοῖς πρόσοδον πρὸς τὴν βουλὴν]

[καὶ] τὸν δῆμον πρ[ώτοις μετὰ τὰ ἱερὰ καὶ προεδρίαν ἐν τοῖς ἀγῶσι τοῖς]

[το]ὺς στρατηγοὺς [καὶ ἄλλον τὸν βουλόμενον τῶν πολιτῶν οἷς ἔξεστι]

[γνώμην] γρά[ψ]α[σθαι ἢ εἰσενενκεῖν ἐν τοῖς ἐννόμοις χρόνοις· ἵνα δὲ καὶ]

[Ἀσ]τυπαλαιεῖς ε[ἰδήσωσιν τὴν τοῦ δήμου εὐχαριστίαν καὶ εὔνοιαν ἣν ἔ]-

[ἐ]πιμέλειαν ποήσασθαι [το]ὺ̣ς στ[ρ]ατηγοὺ[ς, καὶ ἄλλον τὸν βουλόμενον]

[τῶν] πολιτῶν, οἷς ἔξεσ[τι], γνώμην γράψασ[θαι ἢ εἰσενεγκεῖν ἐν]

[τοῖ]ς ἐννόμοις χρόνοις. τὸ̣ δὲ [ψή]φισμα τόδε [— —. πρεσβευτὴς ἡιρέ]-

[κ]ελεύσῃ θυσίαν τε ἐν Καπετωλίῳ, ἐὰν θέλῃ, ποιῆσ[αι αὐτῶι ἐξῆι κατὰ]

τὸν νόμον [τόν τε] Ῥόβριον καὶ τὸν Ἀκίλιον [ἀναθεῖναί τε ἀπόγραφον ἐν]

[τ]όπωι δημοσίῳ [καὶ ἐπιφανῶς(?)] προκειμέν[ωι, οὗ ἂν πλεῖστοι παρα]-

τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων καὶ τοῦ δήμου τῶν Ἀστυπαλαιέων.

ἐὰν δέ τι πρὸς ταύτας τὰς συνθήκας κοινῇ βουλῇ προσθεῖναι ἢ

ἀφελεῖν βούλ[ω]νται ὁ δῆμος καὶ ἡ βουλή, [ὅσ’] ἂν θελήσει ἐξέστω· ἃ δὲ ἂν προσθῶσιν

ἐν ταῖς συνθήκαις ἢ ἃ ἂν ἀφέ[λ]ωσιν ἐκ τῶν συνθηκῶν, ἐκτὸς ἔστω ταῦτα ἐν ταῖς

καὶ δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ὀκτωικαιδέκατον ὀκτωκαιδέκατον

Κνιδίων ἄρχουσι βουλῆι δήμωι χαίρειν. οἱ πρέσ-

βεις ὑμῶν Διονύσιος βʹ καὶ Διονύσιος βʹ τοῦ Διονυ-

τῶν οἰκετῶν τοὺς ἐνφερομένους τῆι αἰτίᾳ διὰ βα-

σάνων ἔγνων Φιλεῖνον τὸν Χρυσίππου τρεῖς νύ-

κτας συνεχῶς ἐπεληλυθότα τῆι οἰκίᾳ τῆι Εὐβού-

λον καὶ Τρυφέραν, ὡς οὔτε χρηματίζοντες πρὸς

τὸν Φιλεῖνον οὔτε ἀντιφραττόμενοι ταῖς προσ-

βολαῖς ἀσφαλείας ἐν τῆι ἑαυτῶν οἰκίᾳ τυχεῖν ἡδύναν-

το, προστεταχχότας ἑνὶ τῶν οἰκετῶν οὐκ ἀποκτεῖ-

ναι, ὡ[ς] ἴσως ἄν τις ὑπ’ ὀργῆς οὐ[κ] ἀδίκου προήχθηι, ἀλ-

λὰ ἀνεῖρξαι κατασκεδάσαντα τὰ κόπρια αὐτῶν· τὸν

δὲ οἰκέτην σὺν τοῖς καταχεομένοις εἴτε ἑκόντα

εἴτε ἄκοντα —— αὐτὸς μὲν γὰρ ἐνέμεινεν ἀρνούμενο[ς] ——

ἀφεῖναι τὴν γάστραν, [κα]ὶ τὸν Εὔβουλον ὑποπεσεῖν, δικαιό-

τερον ἂν σωθέντα τἀιδελφοῦ τἀδελφοῦ. πέπονφα δὲ ὑμεῖν καὶ α[ὐ]-

τὰς τὰς ἀνακρίσεις. ἐθαύμαζον δ’ ἄν, πῶς εἰς τόσον

ἔδεισαν τὴν παρ’ ὑμεῖν ἐξετασίαν τῶν δούλων οἱ φ[εύ]-

γοντες τὴν δίκην, εἰ μή ποι σφόδρα αὐτοῖς ἐδόξ[ατε]

χαλεποὶ γεγονέναι καὶ πρὸς τὰ ἐναντία μισοπόνη[ροι],

μὴ κατὰ τῶν ἀξίων πᾶν ὁτιοῦν παθεῖν ἐπ’ ἀλλο[τρίαν]

οἰκίαν νύκτωρ μεθ’ ὕβρεως καὶ βίας τρὶς ἐπεληλυ[θό]-

των γνώιμηι γνώμηι προνοήσαντες καὶ τὰ ἐν τοῖς δημ[οσίοις]

ὑμῶν ὁμολογεῖν γράμματα. ἔρρωσθε.

[ἐξ]ουσίας, ὕπατος τὸ βʹ Ἀσστυπαλ[αιέων τοῖς]

[ἄρχο]υσι καὶ τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ χαίρ[ειν].

[καὶ πα]ρὰ τοῦ πρεσβευτοῦ ὑμῶν Πε[τρωνίου τοῦ]

ἐ[ξ]ουσίας, ὕπατος τὸ βʹ, Ἀστυπαλαιέων

ἄρχουσι καὶ τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ χαίρειν.

ἐντυχὼν ὑμῶν τῷ ψηφίσματι ὅτι μὲν ἀπο-

ρεῖν φατε καὶ οὐ δύνασθαι τελεῖν τὸ ἐπαγγελ-

τικον ἀργύριον ἐμάνθανον· οὐ μὴν ὁπό-

σον τε τοῦτο οὐδὲ ε[ἴ] ποτε φέρειν αὐτὸ ἤρ[ξ]ασ-

[θε — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

[τοῖς ἄρχ]ουσι καὶ τῇ βουλῇ [καὶ τῷ]

[δήμῳ χα]ίρειν. καὶ τὴν πρε[σβεί]-

[αν ὑμῶν] ἀπεδεξάμην δι’ ἧ[ς προσ]-

[ὁ δεῖνα] Ἀπολλωνίου

— — —ας τραγωιδῶν

κράναν τε ἀέναον δένδρεά τε ὑψίκομα,

ὄφρα καὶ ὁ ξεῖνος Δαμάτριον Ἱππία υἱὸν

αἰνῆι ἐπ’ ἀλλοδαπῶν ἄστεα νισόμενος.

Ξενοκράτης καὶ Ἱεροφῶν καὶ

[ὁ δεῖνα τὸν αὑ]-

τῶν πατέρα Ἰεροφῶν[τα]

ἁ γερουσία ἐτε[ίμησε τὸν δεῖνα —]-

νοκράτους [ἐπαίνῳ εἰκόνι χαλ]-

μή μοι πεῖν φέρεθ’ ὧδε, μάτην πέποται γάρ, ὅτ’ ἔζων,

μηδὲ φαγεῖν· ἀρκεῖ· φλήναφός ἐστι τάδε.

εἰ δ’ ἕνεκεν μνήμης τε̣ καὶ ὧν ἐβίωσα σὺν ὑμεῖν

ἢ κρόκον ἢ λιβάνους δῶρα φέρεσθε, φίλοι,

vac. Ἀθηνᾷ. vac.

[ὁ δᾶμος ὁ δεῖνα? ἐκ τῶν δοθέντ]ων ὑπὸ [τοῦ δεῖνος — — —]

[nomen sive theatri sive proticus sive alius aedificii σὺν τῶι κ]όσμωι ἐ[πεσκεύασεν].

Ὑγείᾳ ὁ ἱερεὺς

Κλαύδιος Γαλλείνας.

Σαβεῖνος Ζωπύ[ρου — —]

— — — — — — —ιος Σωρεινιανὸς

․․ω․․․․τος ἄρχων Μηλίων τὸ γʹ

[ὁ δεῖνα —φ—]

[— — —κ]λέους

ὁ δᾶμος

Ἀγριππεῖναν Γερμανικοῦ

Καίσαρος γυναῖκα θεοῖς.

[Γερμανικὸν θεοῦ Νέρ]ουα υἱὸν τὸν εὐεργέτην καὶ σωτῆρα

[τῆς πόλεως ἡμῶν ὁ ἱερ]εὺς αὐτοῦ Τίτος Φλάβιος Δαμεῖνος

[καὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ] Τίτος Φλάβιος Ἀριστόδαμος ἐκ διαθήκης

[τοῦ πατρὸς α]ὐτῶν Φλαβίου Δαμείνου.

Τ. ∙ Αἰλιου Ἁδριανοῦ

Ἀντωνείνου Καίσαρο[ς]

Σεβαστοῦ Εὐσεβοῦς

[ὁ] δᾶμος ὁ Μαλίων σ[τεφανοῖ]

[Σαβεῖνον(?) Ζ]ωπύρου τὸν εὐεργέταν

[στεφάνωι ἀρισ]τείωι(?) ἀπὸ χρυσ[ῶν — —].

[ὁ δᾶμος ὁ Μαλίων]

[τὸν δεῖνα τοῦ δεῖνος]

[ἐστεφ]άνωσ[ε χρυσέωι]

[τὰν δεῖνα Δαμαινέτου]

[Δαμ]α[ί]νετος [Φ]ερεκύδου,

[τὸν δεῖνα τοῦ δεῖνος]

[ἀρετῆ]ς ἕνεκα καὶ [εὐεργεσίας(?)]

[ὁ/ἁ δεῖνα]

[․․․․]-

[τοῦ]

[δεῖνος].

κ[ρ]ατ-

ὼι Δε-

ίνο(υ).

καὶ τιμαῖς ἰσόμοιρον ἔθηκεν τὰν ὁμόλεκτρον

ἥρωσιν, φίλτρων εἵνεκα τερπνοτάτων.

κλεινὸν δ’ οὔνομά μοι, ξένε, Κυδίλα· ἐσθλὰ δὲ ναίω

δώματα Φερσεφόνας χώρῳ ἐν εὐσεβέων,

Ποθεινὸν Θαργηλίου

χαίρειν.

[ὁ δεῖνα] Ἐπι[τ]ευγ— —

[χρη]στὲ χαῖρε.

παρθενεύσασα καὶ Εὐτυχία ἡ τούτων μήτηρ

ἔνθα κεῖντε· καὶ ἐπὶ γέμι τὸ θηκίον τοῦτο,

ἐνορκίζω ὑμᾶς τὸν ὧδε ἐφεστῶτα ἄνγελον,

ἄσστροφα Μοιρῶν δόγματα· καὶ

Μείνως ἤλυθεν εἰς Ἀΐδην.

[ἔδ]οξε τῶι δάμωι, βουλᾶς γνώμα·

[ἐπ]ειδὴ Φαῖνις Νικοξείνου

[ἔν τε] τοῖς πρότερον χρόνοις

[ἐπὶ δαμιεργοῦ τοῦ δεῖνος καὶ προ]στατᾶν τῶν σὺ[ν]

[τῶι δεῖνι mensis? ἔδοξε τῶι δάμ]ωι, βουλᾶς γ[ν]ώμ[α]·

[ἐπειδὴ populi nomen ἔν τε τῶι πρότ]ερον χρὸνωι διε-

βασιλεὺς Φίλιππος Νισυρίοις χαί-

ρειν. ἀφέσταλκα Καλλίαν πρὸς

ὑμᾶς, ὄντα καὶ ἡμῖν συνήθη καὶ ὑ-

[Φ]ερε[— — τοῦ δεῖνος]

καὶ συν[αρίστιον Ἑρμᾶι].

[καὶ πάσας δ]ιατί[θ]ημι ταύ[ταν]

[ἔχειν(?) τ]ὰν γᾶν τὰν ἐγ— —

[— — — τ]ὰς πύλας κα[ὶ — — —]

[ὁ δεῖνα]| Θαλιάρχου ἀν|[έθηκεν].

Καίσαρα Μ(ᾶρκον) Αὐρ(ήλιον) Σεουῆρ[ον]

[Ἀντωνεῖνον — — —]

— — — — — — — — — —

[ὁ δᾶμος]

[τὸν δεῖνα τοῦ δεῖνος]

[ἐπαίνωι χρυσέ]ωι

[τα ὑπὸ Διον]υσιαστᾶν Εὐ[ρυθεμιδ]ίων τῶν σὺν

[τῷ δεῖνι — — — — — — — — — — — — — — —]

αρίθμιον [ἤγ]αγε Μοῖρα, |

οὔτ’ ἐ[π]έ[τρεψ]εν ἰδεῖν

[νυμφι]δίους θ[αλ]άμους· |

[ἡ δέ με] γειναμένη ν[ε]α[ρὴν]

[πά]λιν [εἵσ]ατο μ[ή]τηρ, |

οὗ(?) προν[ο]ο[ῦσ]’(?) ὀλοοῦ ΤΕΙΝΑΙ-

ΑΣΤΡΟΥ θανάτου. |

in ara: [τοῦ δεῖνος](?)

in basi:

[ὁ δεῖνα — —]ος

[ὑπὲρ το]ῦ ἀδελφοῦ

[Δαμ]ατρίου,

[ὁ δεῖνα] Στασίωνος

[ὑπὲρ τοῦ ἀδε]λφοῦ υἱοῦ

αρίθμιον ἤγαγε Μοῖρα, |

οὔτ’ ἐπέτρεψεν ἰδεῖν νυμ-

φιδίους θαλάμους· | ἀλ-

λά με γειναμένη ν πανα-

φήλικ’ ἐθρέψατο μήτηρ, |

ἶσα φίλον [κ]ούροισιν

ὁμηλικίης ἐρατεινῆς |

σῆμα καὶ Ἑρμείει

[κλει]νὸν ἄνακτι γέρα[ς].

[εἰ δ’] Ἀίδης μὴ βαιὸν ἐνόσφισ[ε]

φανῶσαι Μενεκράτην

[τοῦ δεῖνος] τετράκις

ἀρχιερατεύσαντα τῆι

χαιρεῖν τὸν κα[τ]ὰ γᾶς ε[ἴπ]ας, ξένε,

Διογένη [μ]ε | βαῖν’ ἐπὶ σὰν πρᾶξ[ι]ν,

θην | νούσου, καὶ λείπω τὸν γλυκὺν ἀέλι-

ον, | ἁνίκ’ ἔδει με γονεῦσι τίνειν χάριν· ἡ

δὲ συνήμων | ΛΛΘΔ Λάθα? εἰς ἀφανῆ τόνδε

ἄγαγεν ἁρπάξας δύσμορον, ὄφρα θάνω

ξεῖνος ἐγὼ Κ[ρ]ήτης ἐν δώμασι, καί με τοκήων

καὶ βιότου πικρὰ νοῦσος ἀπεστέρεσεν.

ὦ παρ’ ἐμὸν στείχων τοῦτ’ ἠρί[ον εἶπ]ον ὁδῖτα

χαίρειν Εὐκλεῖος κοῦρον Ἀρισ[τ]όδαμον·

θνῄσκω δὲ ὀγδώκοντα καὶ ἓξ ἐσιδὼν λυκάβαντας

οὐκ ὄλβωι βριάοντας, ἀριζήλωι δ’ ἐπὶ δόξηι·

οἷς εἴη ταὐτὸν τέρμα λαχεῖν βιότου.

τῶι κοινῶι, πονέσαντός τε τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν τᾶι ἄκραι τοῦ

τᾶς Ἀθάνας καὶ ἐγγί[ζ]οντος συνπετεῖν διὰ τὸ ἐξῶσθαι

τοίχους [δ]ύο, τόν τε κείμενον ποτ’ ἀνατολὰς καὶ τὸν πο-

ἔργα ἐπαγγείλατο καὶ συνετέλεσε, ποτεπαγγείλατο

δὲ καὶ ξυ[λ]ωσεῖν τᾶς στέγας τὰ ποτι[δ]εόμενα καὶ κερα-

μωσεῖν τελέσμασι τοῖς αὑτοῦ· καὶ συνετέλεσε ἀναγαγών

τε τοὺς παρεπιδαμοῦντας τῶν Πολιτᾶν ἐπέδειξε τὰ

ἡ δ’ ἐς Ἀθηναίης ἔργα νόωι τρέπετο·

ἄμφω δ’ ἀσπαστοὶ ξείνοισί τε καὶ πολιήται[ς]

κυάνεον Λήθης ἤλθομεν εἰς ἔρεβος

[κ]αὶ τῶν τειχέων καὶ τῶν πύργων διασεισθέντων πᾶσαν [σπου]-

[δὰ]ν καὶ φιλοτιμίαν ἐποήσατο εἰς τὸ ἀνοικοδομηθήμειν [πάντα]

[τ]α ποτιδεόμενα ἐπισκευᾶς καλῶς καὶ λυσιτελῶς, οὐ μό[νον τὰ]

[— — —ς]

[Πυθάρχας(?) ὁ δεῖνα —μ]οκρῶν[τος]

[— — — — καὶ Πυθαϊ]σταὶ(?)

[τὰν δεῖνα Ἱέρωνος]

[Ἀριστομ]έ[νης τοῦ δεῖνος ὑπὲρ]

[τᾶ]ς γ[υ]ναικὸς καὶ [ὁ δεῖνα]

[— καὶ] Ἄριστόβουλος κα[ὶ ὁ δεῖνα]

[—] Ἀ[ρισ]τομένευς ὑπὲρ τ[ᾶς]

οὐδὲ ἀρετὴν εἶσχον μείζονα τῶν πρότερον,

ξεῖνε. πολυπλάγκτου δὲ Ἄρεος ἐγραφόμαν

πιστὸς ἀεὶ προμάχεσθαι, ἐπεὶ ῥυτῆρά με τόξ[ων]

— — — — — — — — —

— ξ]είνοι[ς(?) — —

— — ἔ[π]λ[ετ]ο(?) —

[— —τό]κλεια [τοῦ δεῖνος],

[γυνὰ δ]ὲ

[τοῦ δεῖνος] τοῦ] Εὐανδρίδα.

in ara: [ὁ δεῖνα/τοῦ δεῖνος τοῦ δεῖνος]

καθ’ ὑοθεσίαν δὲ

[στασάντω ἐς τὸ ἱερὸν τοῦ — — — — — — —].

[ἁιρέθη ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος].

ρειμμένων ἔργων διορθώσεως

τυχεῖν.

ὑπὲρ τῆς τοῦ κυρίου ἡμῶν Αὐτοκράτο-

ρος Καίσαρος Τ. Αἰλίου Ἁδριανοῦ Ἀντωνεί-

νου Σεβαστοῦ Εὐσεβοῦς καὶ Οὐήρου Καίσαρος

καὶ Λουκίου Καίσαρος καὶ Σεβαστῆς Φαυστεί-

νης τύχης καὶ αἰωνίου διαμονῆς καὶ τοῦ

σύμπαντος αὐτῶν οἴκου ἐπὶ ἀνθυπάτου

κόσμον τε καὶ ἀπόλαυσιν καὶ πολυτέλειαν, διὰ τὸ μηδὲν

ἕτερον τοιοῦτον ἐν αὐτῇ ὑπάρχειν ἔργον, καὶ

μηδενὸς μήτε ἄρχοντος μήτε ἰδιώτου ὑπεσχη-

[․․․․․․․․․․․ κατά]στασιν τ[— — — — — — — — —]τα-

[․․․․․․․․․․․․․․․ ε]ὐχρηστ[— — — — — — — — —]σειν.

λο [π]ρ[ο]κόσ[μη]μα ἐν τῇ πόλει, κατηρειμμένον ἐκ πολ-

λῶν [ἤδη χρ]όνων ἐ[κ] τῶν ἰδίων κατασκευάσειν, κα-

[θ]ὼς [α]ἱ [ὑπ’] αὐτ[οῦ] ἔ[γ]γραφοι εἰσαγγελίαι δεδομέ[ναι]

[τόν τε] ναὸν τῆς Τύχης καὶ τὸ ἀ[ρχαῖο]ν Καισ[ά]ρειον

[κ]ατασ[κ]ευάσας [π]α[ρα]δώσειν, ἐπε[υ]φη[μ]ήσαντ[ος]

[τα]ῖς ἐ[π]α[γ]γελίαι[ς] τοῦ παντὸ[ς] Θ[ηραίων δήμου], δ[ε]-

χρ[έ]ου τῆς ἐπαρχείας ἡμῶν [ἀ]νθυπ[ά]του Πο-

πιλλίου Πρείσκου πρὸς τὸ φανερὰ [καὶ ἐκ]εί-

νῳ γενέσθαι τὴν τἀνδρὸς ε[ὔνοιαν κ]αὶ [μ]ε-

γαλοψυχίαν· ἀναστα[θῆ]ναι [δὲ καὶ ἀνδριάντας —]

σθ[ένης πρῶτ]ος ἀναστὰς ὁ Κλειτοσ[θένους ὑπ]έσ-

χετο [ἐκ τῶν] ἰδίων ἀναλώσειν. Ἀρι[στόδαμος]

Κα[ρτιδά]μαντος ἄρχων εἰσηγή[σατο. Ἑσ]-

βασιλεὺς Πτολεμαῖος

Ἀπολλωνίωι χαίρειν. ἐκομισάμεθα

τὴν ἐπιστολήν, ἐν ἧι καὶ τοῦ δοθέντος

multa desunt

[․․․․ π]οιεῖν ․․ε[․․․․․․․ ἐ]ν Κ[ρήτηι — — — — — — — — — — δια]-

[σαφ]ήσοντα τὸ γεγονός, ὃς παρ’ Ἀ[λλαριώταις ἔφη αὐτοὺς ἀρχὴν μὲν]

[αἰ]χμαλώτους εἶναι, τριετοῦς δὲ [χρόνου διελθόντος οἱ Ἀλλαριῶται]

[μ]εταδόντες αὐτοῖς τοῦ τό[που ἠλευθέρωσαν αὐτοὺς ἅτε οὐ μό]-

νον συνειδότας, ἀλλὰ καὶ σ[υνδιαπράξαντας αὐτοῖς πλείστους ἀγῶ]-

νας· λαφύρων δ’ οὐ φάσκειν παρε[σκομιεῖσθαί τι· καὶ οὐ δύνα]-

ται ἀπάγειν τὰ σώμντα οὐδ[ὲ οἷός τέ εστι οὐδενὶ τρόπωι ἐκείνους]

πεῖσαι ἀποδοῦναι τὰ σώμα[τα, ἐὰν μὴ κομίσωνται τοὺς παρ’ ἡ]-

τρωθῆναι δύνασθνι, ἀναγκαῖον [δὲ ὁρῶντες τὰ ἀξιωθέντα τοῖς ἀπά]-

ξουσιν συνχωρεῖν, ἀπεστέλλο[μεν πρὸς αὐτοὺς — — — — — —]·

ὄντων δὲ ἡμῶν [π]ερὶ ταῦτα κατ[ὰ τύχην ἀγγέλωι παρ’ αὐτῶν ἀφιγ]-

τὴν Ἀλλαρίαν, σ[υ]νχωρηθέντων δὲ [ὧν ἠξίωσαν, ἐν οἷς καὶ ἡ]-

μεῖς συνεμείν[α]μεν, ἐκομι[σά]μεσθ[α τὰ παρ’ ἐκείνοις σώματα ἀντὶ του]

περὶ αὐτῶν συνχωρηθέντος ἀνη[λώματος· τὰ δὲ σώματα τὰ παρ’]

[Φοῖνιξ τοῦ δεῖνος(?)]

Ἀνδραγόρας Φοίνικος. Ἐπικτήτα Γρ[ί]ννου. Κρατησίλοχος Φοίνικος.

σοῦντι, ἐπιτετελεκεῖα οὖν καὶ ἑστακεῖα πάν-

τα κατὰ τὰς ἐκείνων ἐντολάς, καὶ τὸ κοινεῖν-

ον κοινεῖον συναγαγοχεῖα τῶν συγγενῶν, ὧν καὶ τὰ ὀνό-

αὐτούς, πάλιν τε εἰς τὸ κϛʹ (ἔτος) καὶ ζκʹ

(ἔτος) και ηκʹ (ἔτος) ἀξιωθεὶς ὑπέμεινε γυ-

μνασιαρχῆσαι, καὶ τὴν ἁρμόζουσαν εὐ-

γμα τόδε ἀναγράψαι εἰς στήλην λιθί-

νην καὶ ἀναθεῖναι ἐν τῶι ἐπιφανεστά-

τωι τόπωι τοῦ γυμνασίου· προσαξιῶσαι

[οἵδε ἀνεγράφεν ὑπὸ γραμματέως]

[τοῦ δεῖνος· εὐεργέτας]

Πυθίαν Ἐλ․ωνος ․․․․․ς.

[ἐπὶ ἱερέως τοῦ δεῖνος (?) τοίδε ἀνεγράφεν] ὑπὸ γραμματέως

— — — — — — — — — — — — — — — — — — Ναῦ[σο]ς πρόξενοι Ἀσ-

Ῥησί[αρχος — —]

Δεινοσ— — —

Πολυ[οῦχος — —]

[— — — — — καὶ] Ἑστιαῖον τὸς Θε[μ]ιστοκλέο[υ]ς,

[τὸν δεῖνα Γο]ργοσθένους, Ἀναξίτιμον Ἀλ-

[κιμέδοντος(?) — —] Θευκρίσιον Ἱμέρτου.

ℎερμᾶς.

[ὁ δεῖνα] ἄριστος.

Ἑρμᾶι.

— —άρ[η]ς [ὁ δεῖνα Π]άρ[ιο]ς? ἐποί[ησε ἐποί[ει?].

Νικάνωρ.

[ὁ δεῖνα —]δάμα

[Ἑρμᾶι καὶ Ἡρα]κλεῖ.

[— — — γυμνασίαρ]χος [Σ— — —]

[τοῦ δεῖνος, ὑπο]γυμ[νασίαρχος]

[ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος]

[Ἑρμᾶι καὶ Ἡρακλεῖ].

[ὁ δεῖνα ἐπισκε]υάσας κατασκε]υάσας? π[— — — —]

[— — — — ἐκ τῶ]ν ἰδίων [ἀνέθηκε(?) — — —].

Αὐτοκράτορα Καίσαρα Μᾶρκον

Αὐρήλιον Ἀντωνεῖνον

Σεβαστὸν

Αὐτοκράτορα Καίσαρα Μ(ᾶρκον) Αὐρήλιον

Σεβῆρον Ἀντωνεῖνον Εὐσεβῆ

Σεβαστὸν Ἀραβικὸν Ἀδιαβηνικὸν

[— υἱωνὸς υἱωνοὶ?] ∙ Μ(άρκου) ∙

Αὐρηλίου ∙Ἀντωνείνου ∙

Αὐτοκράτορος, ∙ [ἔκ]γ[ο]-

εργέτα [Ε]ὐμάρευς γυνα[ῖκα]

[τὰν δεῖνα, θυγατέρα δέ]

Τιμάρχου Ἀστυπαλα[ιέως]

ἐτείμασεν — — — — —

Καλλικράτην [τοῦ δεῖνος]

ἀρετᾶς [ἕνεκα].

Ἁγήσιλ[λα τοῦ δεῖνος]

Κοίρανο[ν τοῦ δεῖνος]

τὸν σύν[βιον θεοῖς].

[θέντα νε]ωκόρον

[τὸν δεῖνα Ἀν]τιόχου θεο[ῖς].

γυναικὸς αὐτοῦ Χαιροπολεί-

ας ∙ Τι(βερίου) ∙ Κλ[α]υδίου Κυρείνα

Ἀγλαοφάνους θυγατρὸς

ἐτείμασεν Χαι[ροπόλειαν]

Τι(βερίου) Κλαυδίου Κυ[ρείνα Ἀγλαο]-

φάνους θυγατέρα [ἀρετᾶς ἕνε]-

ἐτείμησαν ∙ Τ(ίτον) ∙ Φλάουιον

Τίτου υἱὸν Κυρείνα

Κλειτοσθένην Κλαυδια-

[ἀγαθῇ] τύχῃ

[․․․․․․․․ Οὐι]κ[τ]ωρείναν

[Πλωτίου Θεο]δότου βοιω-

[τὸν δεῖνα] ναὶ τὸν Δελπℎίνιον ℎ[ο(?)] Κρίμων τε(ῖ)δε ὦιπℎε, παῖδα Βαθυκλέος, ἀδελπℎεὸ[ν τοῦ δεῖνος].