Πολέμων

Φασείδα.

Φιλία̣

Χρέμα.

Κράτιππος Ἀθαναίου

Ἀντίγονος Πτολεμαίου

Νέαρχος Σιμία

Ἀρτέμ[ι]τι Ἀγροτέρᾳ·

Θεογένης Πεισιθέου

Νικόμαχος Ἄνδρωνος

[Ν]εοπτόλεμος Παυσανία

[Λυσί]στρατος Φαλακρίωνος.

[Π]ολέμωνος.

Κλέων Μενέτο ἀνέθηκε

Ἀρτέμιδι εὐχ̣[άν].

Γέμελλα ἐτ[ῶν ․․ʹ]

χαῖρε. ❦

․2-3․ε̣υ․․ιερ— —

Ἀρ̣τε̣μ— —,

Ἀντίπατ[ρος]

—Λ̣ΜΕΜ—

Πολέμωνο[ς].

Ἀγεμάχου.

Πολέμαρχε χαῖρε. sic! uno versu scriptum

Πολέμαρχος

Αἰσχρίωνος.

Μύννος

Πολεμάρχου.

[ἂν ἀποδέχηται ὁ δῆμος [τ]ὸ[ν ἀ]γ[ῶ]ν[α, τὸμ μ]ὲν μουσικὸν ἰσο-

[πύθιον, τὸν δὲ γυμνικὸν καὶ ἱππικὸν ἰσονέμ]εον v ταῖ[ς]

[τε ἡλικίαις καὶ ταῖς τιμαῖς — — —].

βουλᾶι Σίμωνος τοῦ Εὐάρχου Φοκρεᾶνος, τοῖς δὲ ἄρχουσι Φαίακος

τοῦ Ἐχεμένεος Λευκαδίου, προμνάμονος δὲ Νικία τοῦ Μνάσω-

νος Κορονταίου· v ἐπειδὴ ποτιπορευθέντων Διογένεός τε τοῦ στρα-

ταγοῦ καὶ τῶν συναρχόντων καὶ ἀπολογιζομένων, ὅτι συμβ̣αίνει

τ̣ὰμ μὲμ πόλιν τῶν Ἀνακτοριέων ἐξαδυνατεῖν τοῦ προτιθέμεν

τὰς Ἀκτιάδας παρὰ τὸ γεγενῆσθαι κατὰ τοὺς πρότερον χρό-

νους ἐν δυσχερεῖ διαθέσει μεγάλων περιστάνπων τὰν Ἀκαρ-

νανίαν πολέμω̣ν, συμφέρον δ’ ἐστὶ καὶ τελέως ἔνδοξον τῶι

ἔθνει παραγεγονότων εἰς τὰμ βελτίσταν κατάστασιν τῶμ̣

στρατον Φιλίστου, Βιάνορα Θάλωνος Λευκαδίους, Μνασίθ̣ε̣-

ον Ἱππία, Χρέμαν Δράκοντος, Αἰσχίναν Τελέστα Μεδιωνίους, Ἀρισ̣[το]-

μ̣έ̣ν̣η Μεννεία Ἀλύζειον· ὧγ καὶ παρακαλούντων τοὺς Ἀνακτο[ριεῖς]

[ἕνα, παρὰ δὲ] τᾶς πόλιος ἕνα· ὅσα δὲ κέκτηνται οἱ Ἀνακτοριεῖς ἱερὰ χρήματα τοῦ Ἀπόλλω-

[νος τοῦ Ἀκτίου] ἢ ἀναθέματα πρ[ὸ] τ̣οῦ τ̣ὰν ὁμολογίαν γραφῆμεν, ὑπ̣άρχειν αὐτοῖς ἴδια, τὰ δὲ

[ἐν τῶι μετὰ ταῦτα χρόνωι] ἀ̣να̣τ̣ε̣θέντα τῶν̣ Ἀκαρνάνω̣ν εἶ̣μεν· τὸ̣ δὲ̣ Ἑλένειον κα[ὶ]

[τὰ ․․․c.9․․․]οντα ἐν τ̣[ῶι ἄ]λ̣σει κατεσκευασμένα τᾶς πόλιος τῶν Ἀνα-

[κτοριέων εἶμ]ε̣ν καὶ τὰς παρεμβολὰς τᾶν τε πολίων καὶ τ̣ῶ̣ν̣ [ἐ]θνέων μένε̣[ι]ν

[καθότι καὶ ἐξ ἀ]ρχᾶς· πομπεύειν δὲ πρῶτομ μὲν τὰν [․․․․․c.15․․․․․․]ον

[Ἀνακτοριεῖς τῶ]ν τε λιμ̣έ[ν]ω̣ν καὶ τᾶν λοιπᾶν πο[θ]όδων ἁπασᾶν πλὰν τῶν ἐν

[αὐτᾶι τᾶι παναγύρε]ι̣ πιπτόντων τελέων ἐκ τᾶς Ἀκτιάδος· τιθέμεν δὲ τὸ κοι-

[νὸν τῶν Ἀκαρνά]νων τοῦς ἀγῶνας ἐπ’ Ἀκτίωι καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτόν, εἴ̣ κα μή τι

[διὰ πόλεμο]ν ἢ διὰ στρατόπεδον φίλιον ἀδύνατον γένηται· εἰ δέ τι συμβαίη τούτων

[ἢ καὶ] ἄ̣λλως πως μὴ δυνατὸν εἶμεν δοκοῖ βουλευομένοις τοῖς τε Ἀκαρνᾶσι καὶ

ας μηδὲ τοὺς ἄρχοντας εἰς ἄλλο μηθὲν ἀλλ’ εἰς ἐπισκευὰν τοῦ ἱεροῦ καὶ ἀ-

ναθέματα τῶι θεῶι· ἀναγραφῆμεν δὲ καὶ εἰστάλας τό τε ψάφισμα καὶ τὰ κατακεχω-

ρισμένα ἐν αὐτῶι ὁμόλογα συνθεμένων τῶν αἱρεθ̣έντων παρὰ μὲν τῶν Ἀκαρ-

νάνων Διογένεος, Ἐχεδάμου, Ἀθηνογένεος, Φαίακος, Ἐπιστράτου Λευκαδίων, Σί-

μωνος Φοκρεᾶνος, Σωτίωνος, Εὐάλκου, Γλαυκίνου Θυρρείων, Ἀριστομένεος Ἀλυ-

ζείου, παρὰ δὲ τᾶς πόλιος τῶν Ἀνακτοριέων Ἵππωνος, Εὐδάμου, Πτολεμ[α]ίου,

Ἑ[λ]λανίκους, Σωτίωνος καὶ ἀνατεθῆμεν τὰμ μὲν μίαν στάλαν ἐπ’ Ἀκ̣τίωι,

φ[ί]σματι λύεσθαι τῶν ἀναγεγραμμένων μηθέν· εἰ δέ τις ψά̣φ̣ι̣σμά̣ τι ἢ [νό]-

μον γράψαι ἢ ἄλλως πως ἐπιχειροῖ διακόψαι τὰ συνκ̣είμενα, εἰ̣ μὲμ πόλις, ἀπο̣-

τεισάτω μνᾶς πεντακοσίας, εἰ δὲ ἔτας, ἀποθνασκέτω κριθεὶς ἐν τῶι

Μεσσάνιοι καὶ Ναυπάκτιοι ἀνέθεν Διὶ

Ὀλυμπίωι δεκάταν ἀπὸ τῶμ πολεμίων.

τόδε τὸ ψάφισμα ἐν τοὺς νόμους. θεαροδόκος ἁιρέ[θη Δαμόκριτος]

Στρατάγου. ἀναγραψάντω δὲ καὶ ἐν τὸ ἱερὸν τᾶς Ἀρτ[έμιτος Λαφρί]-

ας, ᾇ οἱ κτισταὶ τᾶς πόλιος, ἐπὶ τᾶς βάσιος, ἇι ἁ Ἄρτεμις — — — —.

κατὰ τὰ αὐτὰ δὲ ἐψηφίσαντο·

[κατ’ ἰ]δίαν τοῖς ἀφικνειμένοις ἐν τὰν πόλιν αὐτῶν φανερ̣[ὰν ποιείμενοι]

[τὰν] ἰδίαν προαίρεσιν, καθὼς ἀπεμαρτυρεῖτο αὐτοῖς, vvv δε[δόχθαι τοῖς]

[Αἰτωλ]οῖς· v ἐπαινέσαι Σωσικλέα καὶ Ἀριστόδαμον Μάγ[νητας ἐπὶ τᾶι]

ὁρμωμένους, ἀλλὰ τὰν ἀσφάλειαν καὶ ἀσυλίαν εἶμεν αὐτοῖς τὰ ἀπ’ Αἰτωλῶν καὶ τῶν ἐν Αἰ-

τωλίαι κατοικεόντων. εἰ δέ τίς κα ἄγηι ἢ αὐτοὺς ἢ τὰ ἐκ τᾶς πόλιος ἢ χώρας, τὰ μὲν ἐμ-

φανῆ ἀναπράσσειν τὸν σ[τρ]ατα[γὸν] καὶ τοὺς συνέδρους ἀεὶ τοὺς ἐνάρχους, τῶν δὲ

προξένοις καὶ εὐεργέταις τᾶς πόλιος τῶν Στρατίων, ἐχόντοις ἀσφά-

λειαν καὶ ἀσυλίαν καὶ αὐτοῖς καὶ χρημάτοις καὶ πολέμου καὶ εἰράν[ας]

τὰ ἀπὸ Στρατίων καὶ τῶν ἐν Στρατίωι κατοικεόντων. ὅπως δὲ ἁ π[ρο]-

[ξ]ενία ἀναγραφῇ καὶ τὸ ψάφισμα ἐν τῶι ἐμφανεῖ, καθ’ ὅν κα τρόπον [φαί]-

[ν]ηται ἐπιτάδειον εἶμεν, ἐπιμέλειαν ποιήσασθαι τοὺς ἐνάρχο[υς]

κεχειρίαν χρήσαντος τοῦ θεοῦ τοῦ ἐν Δελφοῖς λώϊον

[εἶμ]εν καὶ ἄμεινον [τ]οῖς σεβομένοις Ἄρτεμιν Λευκοφρυη-

νὰν καὶ τὰν πόλιν αὐτῶν καὶ τὰν χώραν ἱερὰν καὶ ἄσυλον εἶ-

[μ]εν, διὸ καὶ τὸν δᾶμον ἐψαφίσθαι τᾶι εὐεργέτιδι τᾶς πόλιος

Ἀρτέμιδι Λευκοφρυηνᾶι διὰ πέντε ἐτέων θυσίας καὶ

πανάγυριν καὶ ἀγῶνα στεφανίταν ἰσοπύθιον μουσι-

τῶν, ὅπως οἱ οἰκεῖοί τε καὶ φίλοι μετέχοντι(!) τᾶν θυσιᾶν

τᾶν συντελουμενᾶν ὑπ’ αὐτῶν, καὶ ἐμφανιζόντων τὰν

ἐπιφάνειαν τᾶς θεοῦ vv δεδόχθαι τᾶι βουλᾶι τῶν Ἀκαρ-

[δεδ]ογμένα εἰς στάλαν λιθίναν Ἵππαρχον τὸν ταμί-

[αν] καὶ ἀναθέμεν ἐν τῶι ἱερῶι τοῦ Ἀπόλλωνος τοῦ

[Ἀκτ]ίου· εἶμεν δὲ προξένους καὶ εὐεργέτας τοῦ κοι-

[τ]οῦ Λαμίσκου, Διακρίτου τοῦ Σάθωνος, Δαμύλου τοῦ Δαμύ-

λου, Πολεμάρχου τοῦ Πολεμάρχου, Ἄνδρωνος τοῦ Σωτίω-

νος. στραταγός· Εὐκλείδας Διονυσίου. πρόβουλος· Εὐφρά-

νωρ Ἀρχελάου. πολέμαρχος· Ἀρκίων Ἀρκίωνος. μάρτυρες·

Σώστρατος Λαμίσκου, Ἀγήμων Τελέσωνος, Ἀριστομέ-

δησε | τὴν ζωνὴν ἑαυτοῦ· | ᾐόνος ἐξήρπ-

αξε καὶ οὐκέτι μοῖρα ἀνέμεινε. | ὦ ταχι-

νοῦ θανάτου καὶ γονέων ἀτυ-

δάμα Ἀρχικλέος Κληνίππαν τὰν αὑ-

τῶν θυγατέρα θεοκολήσασαν Ἀρτέμιτι

Ὀπιταΐδι.

[Μ]ελ[ή]σιος

Ἐμ[με]νίδ[α].

–⏔–⏔––⏑⏑–⏔⏓

[–⏔–⏔–⏔ δά]κρυα μηκέτι πέμπει[ν]

[–⏔– εἷς γὰρ πάντα μέ]νει θάνατος.

[–⏔–⏔–⏑] ἐμῶν ἀποπαύετε θρήν̣[ων]

[–⏔–⏔––⏑⏑–⏑⏑⏓].

ἱερὸς ὁ χῶρος τῆς

Ἀρτέμιδος. τὸν ἔ-

χοντα καὶ καρπού-

Ἀγεμάχου.

ἐκγόνους. δίδωτι δὲ καὶ

γᾶς καὶ οἰκίας ἔμπασιν.

τὰν δὲ προξενίαν γράψαν-

τας εἰς χαλκὸν ἀνθέμεν

εἷ κα προβούλοις καὶ προ-

[— — — μικρ]ῶν ἀφείλετο μὲν τὰ πλοῖα καὶ [— — —, πολλοὺς]

[δὲ τῶν πολεμ]ίων διαφθείρας, τῶι πλήθει νικαθεὶ[ς ἐτελεύτασεν — — —]

[— — — κατ]ὰ πόλιν α ἄλσος ὡς κάλλιστον, εἷ κα [προβούλοις]

[καὶ προδίκοις σκ]επτομένοις ἁρμόζειν φαίνηται, καὶ γ— — —

— — — πολεμήσαντας ὡς κάλλιστα καὶ καθ’ ἕκαστ[α — — —]

[ἀρίστους ἄνδρ]ας γενομένους, ὡς ἥρω τιμῆν τόν τε [ναύαρχον καὶ]

γράψαντας εἰς χάλ-

κωμα ἀναθέμεν ὅ-

πει κα δοκῇ προβού-

δίκους γράψαντας εἰς

χάλκωμα ἀναθέμεν,

τὸν δὲ ταμίαν δόμεν

[δὲ προξεν]ίαν ἐκγράψαν-

[τας εἰς χάλκωμα ἀν]α̣θέ-

[μεν — — —].

αν γράψαντας εἰς χάλ-

κωμα ἀ[νθ]έμεν ὅπει

κα δοκῇ προβούλοις, προ-

[τὸ δεύτ]ερον Λαρισαίου, μηνὸς

[ὡς Θε]σσαλοὶ ἄγοντι Θεμιστίου

[ἁμέρ]αι τριακάδι, Περραιβῶν δὲ στρα-

[τὰν στέγαν τ]ᾶς σκεοθήκας τὰμ πόλιν

[καὶ ἐπισκευάσα]ι, ἐμβαλεῖν δὲ καὶ εἰς ἕ-

[καστον καλυπτ]ῆρα ὀβελίσκον ὀρθόν. ὅπως

ἀγαθᾶι τύχαι.

τάδε ἐμπρίατο ἁ πόλις τοῖς προξένοις

καρπεύειν ἇς κα ἐπιτάδειοι ὦντι· Λυγδά-

μι Φείδωνος Κνωσσίῳ ἐμ Μολοκᾶντι ἀν-

πέλων πέλεθρα δέκα ἐν τῶι πεδίωι,

τω τὰ Διονύσια ἀφ’ οὗ κ’ ἄρξωνται παρ’ ἅτερον ἐνιαυτόν, εἰ

μή τι διὰ πόλεμον ἀδύνατον γένοιτο βουλᾶς καὶ ἁλίας ὑπερθε-

μένας, ἀγέτω δὲ ἀπὸ Κορινθιᾶν μνᾶν πεντήκοντα ἀπὸ

τοῦ τόκου τῶν τριῶν ταλάντων μισθουμένα αὐλητὰς

τᾶν πεντήκοντα μνᾶν. εἰ δέ τι κ’ ἀδύνατον γένοιτο διὰ

πόλεμον καὶ μὴ ἀποστείληι ἁ πόλις ἐπὶ τοὺς τεχνίτας ἢ

μὴ παραγένοιντο οἱ τεχνῖται, ἢ λίπηι τις τὸν ἀγῶνα, ἐκδα-

ἐτῶν τριάκοντα πέντε μηδὲ πρεσβυτέρους ἑβδομήκον-

τα· αἱρεῖσθαι δὲ ἑκάστου ἐνιαυτοῦ μηνὸς Μαχανέος ἐμ βου-

λᾶι ἢ ἁλίᾳ· οἱ δὲ αἱρεθέντες ἐπ’ Ἀριστομένεος παραλαβόντες

τὸ ἀργύριον παρὰ Ἀριστομένεος καὶ Ψύλλας ἐγδανεισάντω

ἐμ μηνὶ δυωδεκάτωι καὶ Εὐκλείωι τῶι ἐπὶ Ἀριστομένεος,

προκαρύξαντες ἐν καρυκτᾶι μὴ μεῖον ἢ ἁμέρας πέντε,

αιρῶνται, ὥστε τὸν πριάμενον ἀποδόμεν τό τε κεφάλαιον καὶ

τὸν τόκον ἐμ μηνὶ Εὐκλείωι τῶι μετὰ πρύτανιν Ἀριστομένη.

ἀναπράξαντες τό τε κεφάλαιον καὶ τὸν τόκον ἐν τῶι

ξιν τοῦ ἀργυρίου· οἱ δὲ παραλαβόντες χρηματιζόντω τὸ

ἀργύριον πᾶν ἐν τῶι Ἀρτεμιτίωι μηνὶ τῶι ἐφ’ αὑτῶν ποτὶ τοῖς

ἁρμάτεσσι προκαρύξαντες καὶ τὰ λοιπὰ πάντα ποιοῦν-

καστάκις ἄρχοντες καθὼς ἐν τᾶι δόσει γέγραπται, εἰ μή τι δι-

ὰ πόλεμον γένοιτο βουλᾶς καὶ ἁλίας ὑπερθεμένας. μισθούσθω

δὲ τοὺς τεχνίτας ἀφ’ οὗ κ’ ἀρχὴ γένοιτο, παρ’ ἕτερον ἐνιαυτὸν ἀπὸ τοῦ

πεντήκοντα μνᾶς τὸν μισθὸν τοῖς τεχνίταις καὶ τὰ σιτηρέσια

τὰ γινόμενα παραδόντω τῶι ἀγωνοθέται τοῦ Ἀρτεμιτίου μηνὸς

πρὸς τᾶς ἕκτας, τὸ δὲ λοιπὸν τοῖς ἐφαιρεθεῖσιν· ὁ δὲ παραλα-

ἀπολογιξάσθωσαν δὲ καὶ οἱ χειρίζοντες τὸ ἀργύριον ἑκα-

στάκις εἰς βουλὰν μηνὸς Ἀρτεμιτίου, οἵ τε παραλαβόντες

καὶ οἱ παραδιδόντες παραδόντες, καθώς κα ἕκαστα παραλάβωντι καὶ πα-

τὰν τῶν τεχνιτᾶν μίσθωσιν, εἰς δὲ ἄλλο μηθὲν μηθαμῶς

μηδεμιᾶι παρευρέσει. εἰ δέ τις προστατήσαι ἢ καταχρήσαιτο

εἰς ἄλλο τι, ἀποτεισάτω ὁ προστατήσας καὶ ὁ καταχρησά-

ἐγδανειζέσθω μετὰ τοῦ ἄλλου ἀργυρίου, καθὼς ἐπάνω γέγρα-

πται. εἰ δέ τι ἀδύνατον διὰ πόλεμον γένοιτο καὶ μὴ ἀποστεί-

λαι ἁ πόλις ἐπὶ τοὺς τεχνίτας ἢ μὴ παραγένωνται οἱ τεχνῖται,

τοῦ γράμματος ἀντίγραφον ἀναγράψαι εἰς στάλαν λιθίναν καὶ

ἀναθέμεν ὅνπει ὅπει κα δοκῆι προβούλοις καὶ προδίκοις καλῶς ἔχειν·

τᾶς δὲ ἀναγραφᾶς καὶ ἀναθέσιος προβούλους μετὰ διοκητᾶ

☩ πίστιν ἔχων βασίλιαν βασίλειαν ἐμῶν μενέων συνέριθον | σοί, μά‵κα′ρ ὑψιμέδον, τόνδ’ ἱερὸν ἔκτισα νηὸν ☩ |

Ἑλλήνων τεμένη καὶ βωμοὺς ἐξαλαπάξας ☩ | χειρὸς ἀπ’ οὐτιδανῆς Ἰοβιανὸς ἕδνον ἄνακτι. |

ἐπὶ Ἀριστοκλέους

Εὐπολέμου.

ἦ μάλα δὴ περὶ σεῖο λυγρὸμ πότμον ἔκλυε πάτρα,

Ἀλκήν, Ἀμφιλόχωγ γαῖα θρασυπτολέμων,

οὕνεκεν Ἰλλυριοῖσιν ὑφ’ ἱππομάχοισι δαμάσθης,

δεξάμενος λωτῶν οὔασι[ν ἁρμον]ίην.

πατρὶς δὲ πτολέμοις ἐγ Κα[ππαδοκῶν κλινθεῖσα]

ἆ στοργῆς λίπ’ ⏑––⏑⏑–⏑ μ[έρ]ος.

καὶ γνῶθι μύθους οἷς σοφῶς ἐτέρπετο

ἇι μὲν τὰ κόσμου σεμνὰ καὶ δι’ ἀστέρων

δι[ῆλθ]ε τὰν πυρωπὸν αἰθεροδρόμω[ν]

πείθεσθαι, Τειτᾶνα ἡμεριναῖς χάρισι.

ᾧ πεισθεῖσα δέμας μὲν ἐπὶ χθονός, ἧς ἀπετέχθην,

λείπω, τὴν ψυχὴν δ’ ἀθανάτην ἔλαχον.

ἤλυθεν ἡ ψυχὴ δῶμα κατ’ οὐ φθίμενον.

κεῖται μὲν γαίῃ φθίμενον δέμας, ἡ δὲ δοθεῖσα

ψυχή μοι ναίει δώματ’ ἐπουράνια.

ἀθάνατος ψυχὴ τὰ μὲν οἰκία τῶν ἐν Ὀλύμπῳ

ναίω, σῶμα δ’ ἐμὸν γαῖα φέρει φθίμενον.

ἓν μὲν ὑπ’ ἀνκαλίσιν φέρομαι τέκνον ἑνδεχ[έτηρον]

τεσσαρακονταετὴς δὲ πρὸς οὐρανὸν ἀστερόεντα

ἤλυθον, ἐν γαίῃ σῶμ’ ἐμὸν ἐνθεμένη.

τηλόθι γὰρ πάτρης Βειθυνίδος ὤλεσα θυμὸν

ναυτιλίῃ λυγρῇ νηΐ τ’ ἐμῇ πίσυνος·

κεῖμαι δ’ ἐν Σχερίῃ παρὰ θεῖν’ ἁλὸς ἠνεμόεσσαν

ὕστατα λυγρὸν ἐμοὶ δερκόμενος πέλαγος.

Φορμίων Ἀρτέ-

μωνος Μεγαρεύς.

Ἀρτεμ-

όκλεα

Θεμίσ-

ων

Κλαυδία Ἄμεμπτον χαῖρε.

Μέμ(μιος)

Μέμφις

ἐτῶν ξʹ

Μεμμία

Νείκη ἐτῶ-

Με(μμία) Ποθεινὴ

ἐτῶν ξʹ

χαῖρε.

Μέ(μμιος) Σύμφορος

ἐτῶν πεʹ

[Δα]μοκλῆς̣

[Πολ]έμω[νος](?) [Ἀρτ]έμω[νος]?.

[πίστιν ἔχων βασίλιαν] | ἐμῶν μενέων

συνέριθον̣

βασίλ(ε)ιαν ἐμῶν

Ἑλλήνων

Ἑλλήνων [τε]μένη καὶ

βωμοὺ[ς ἐξαλαπάξας].

τέμενός ἐστι Διός.

+

Ἀπελλῆ Θεμίσωνος.

καὶ εἶμεν αὐτοῖς ἀσφάλειαγ καὶ ἀ-

συλίαγ καὶ πολέμου καὶ εἰράνας

καὶ γᾶς καὶ οἰκίας ἔγκτησιν καὶ

δέρκεο τόνδε, ξεῖνε, καταφθιμένοιο Φίλωνος

τύμβον, ὃς ἐμμούσοις γράμμασιν εὐξυνέτω[ς]

παιδείην ἤσκησεν, ἅπασι δὲ κοινὸν ἐν ἀστοῖς

Διονύσιος

Ἀρτέμωνος

χαῖρε.

Ἐμμονὶς χαῖρε.

κωφῆς ἐκ πέτρης λόγον ἔμπνουν δέξαι, ὁδῖτ[α],

βαιὸν ἐπιστήσας ἴχνος ὁδο[ι]πορίης.

ἀσυλίαν καὶ αὐτ[οῖς καὶ χρημάτεσσι κατὰ γᾶν]

καὶ κατὰ θάλασσαν [καὶ πολέμου καὶ εἰράνας],

ἄρχοντος Ἐροδάμ[ου. ἔγγυοι τᾶς προξενίας]·

[τείαν, γᾶς ἔνκτησιν καὶ οἰκίας καὶ ἀσφά]λειαν αὐτῶι κ[αὶ τοῖς ἐκγό]-

[νοις αὐτοῦ καὶ ἀσυλίαν καὶ πολέμ]ου καὶ εἰράνας [καὶ κατὰ γᾶν]

[καὶ κατὰ θάλασσαν καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὅσα καὶ τοῖς] ἄλλοις προξέ[νοις καὶ εὐερ]-

δέρκεο, Βοιωτῶν ἀρχὸν ἀεθλοφόρων·

δὶς γὰρ ἐνὶ πτολέμοις ἁγήσατο τὰν ἀσάλευτον

νίκαν ἐκ πατέρων τηλόθεν ἀρνύμενος,

ἐν δὲ ἀρχαῖς ἀχάλινος ὑπ’ ἀργύρου ἔπλετο πάσαις,

ἀστῶν εὐνομίας θέσμια παρθεμένων·

τῶι καὶ ἀείμναστον Νικασιχόρωι κλέος ἔσται,

ἐκγόνοις αὐτοῦ προξενίαν, πολιτείαν, γᾶς

ἔνκτησιν καὶ οἰκίας καὶ ἀσφάλειαν καὶ πολέμου

καὶ εἰράνας καὶ κατὰ γᾶν καὶ κατὰ θάλασσαν

[αὐτοῖς καὶ ἐκγόνοις αὐ]τῶν προξενίαν, πολιτείαν, ἰσοτέλειαν,

[ἀσφάλειαν καὶ πολέμο]υ καὶ εἰράνας καὶ αὐτοῖς καὶ χρημάτεσ-

[σι καὶ κατὰ γᾶν κ]αὶ κατ[ὰ] θάλασσαν, καὶ ὅσα τοῖς ἄλλοις προξέ-

θεὸς ἀγαθᾶι τύχαι. ἄρχοντος Ὀρθομενίδα, ἔδοξε τοῖς περὶ τὸν

Διόνυσον τεχνίταις τοῖς ἐξ Ἰσθμοῦ καὶ Νεμέας, συντελοῦσιν δὲ ἐν Ὀ-

ποῦντι· ἐπειδὴ Σωτέλης Σωσίνου ἀνὴρ καλὸς κἀγαθός, διὰ προγόνων

δορκ̣[ὸς ἤ]τοι αἰγαγρίου ἢ

κε[μαδί]ου λί(τρα) αʹ (δην.) ιβʹ

γαλαθ[ηνοῦ ἀ]πὸ γάλακτος λί(τρα) αʹ (δην.) ι[ϛʹ]

Σωσίβιος Σωσιβίου ὁ ἱερεὺς

Ἀρτέμιτι Ἐννοδίαι.

— — — Πολέμαρχος Μεν[η]σία Ὀπ[ούντιος].

[ὁ] δῆμος Ὀπουντίων καὶ Ῥωμαῖοι ο[ἱ ἐπιδημοῦντες]

[ἀτέλειαν, ἀσ]φάλειαν καὶ πο-

[λέμου καὶ εἰράνα]ς καὶ κατὰ

[γᾶν καὶ κατὰ θάλασσαν — — —].

Ἐμπεδονίκα.

Καλλιβούλα,

Ἐμπεδονίκα

χαῖρε.

δέρκεο τόνδε, ξεῖνε, καταφθιμένοιο Φίλωνος

τύμβον, ὃς ἐμ Μούσαις γράμμασιν εὐξυνέτω[ς]

παιδείην ἤσκησεν, ἅπασι δὲ κοινὸν ἐν ἀστοῖς

Ἐμμονὶς χαῖρε.

rosa rosa

τύμβον ὁμοῦ θρήνοις Ἄρχιον ἀμ[φι]πολεῖ,

υἷα τὸν ἐμ Μούσαισι τετιμένον, οὕνεκεν αἶσα

ἐλπίδος ἐκ πάσας ἅρπασε γεινα[μέ]νων.

αὔξονθ’ ὁ στυγερὸς νέρθε κάλυψ’ Ἀΐδας,

δάκρυα μὲν καὶ πένθος ἐμοῖς γενέταισι λιπόντα,

οἷς μούνα βιοτᾶς ἐλπὶς ὑπετ[ρ]εφόμαν·

οὐ γὰρ ἐμοῖς ὑμέναιον ἐπὶ προθύ[ρ]οισιν ἔμελψαν,

θρῆνον δ’ ἀντὶ γάμου καὶ γόον ἀντὶ χαρᾶς.

ἐπὶ

Ἀ̣[ρ]τεμῶι.

Διονύσιος

Ἀρτέμωνος

χαῖρε.

ιωτῶν, ἐπὶ πόλιος δὲ Μικκίνα·

πολεμ̣αρχιόντων Καλλιφάνι-

ος Βιττάκου, Τόλλ̣ωνος Μνασῆν-

[ο]ς, Κλεμάχου Μνασίτα· γραμ-

ματίζοντος̣ Μικρίνα Διοδώ%⁸¹-

έαρχος, Ξενοτιμίδας· τἀπό-

λογοι Τιμόλαος, Εὐπόλεμ[ος],

Ξεναίνε[τος — — ? — — —]

[ἐπὶ δὲ] τᾶ[ς πόλιο]ς Κλευομάχου

[ πολεμαρ]χεόντων· vac.

[— — 13-15 — — Ἀρισ]τείδα Χάρρηος,

rosa rosa

κωφῆς ἐκ πέτρης λόγον ἔμπνουν δέξαι, ὁδῖτα,

βαιὸν ἐπιστήσας ἴχνος ὁδοιπορίης.

τ[ᾶς] Ἀθάνας ἐμί.

ἀσυλίαν καὶ αὐτ[οῖς καὶ χρημάτεσσι κατὰ γᾶν]

καὶ κατὰ θάλασσαν κ̣[αὶ πολέμου καὶ εἰράνας],

ἄρχοντος ΕΡΟΔΑΜΟ̣[Υ. ἔγγυοι τᾶς προξενίας]·

[αὐτοῖς καὶ ἐκγόνοις αὐ]τῶν προξενίαν, πολιτείαν, ἰσοτέλειαν,

[ἀσφάλειαν καὶ πολέμο]υ καὶ εἰράνας καὶ αὐτοῖς καὶ χρημάτεσ-

[σι καὶ κατὰ γᾶν κ]αὶ κατ[ὰ] θάλασσαν, καὶ ὅσα τοῖς ἄλλοις προξέ-

[ἀσυλίαν καὶ ἀσφά]λειαν αὐτῶι κ[αὶ τοῖς ἐκγόνοις αὐτοῦ καὶ χρημάτε]-

[σσι — — — καὶ πολέμ]ου καὶ εἰράνας [καὶ κατὰ γᾶν καὶ κατὰ θάλασσαν]

[καὶ τὰ ἄλλα, ὅσα καὶ τοῖς] ἄλλοις προξέ[νοις καὶ εὐεργέταις δίδοται πάντα]·

δέρκεο, Βοιωτῶν ἀρχὸν ἀεθλοφόρων·

δὶς γὰρ ἐνὶ πτολέμοις ἁγήσατο τὰν ἀσάλευτον

νίκαν ἐκ πατέρων τηλόθεν ἀρνύμενος,

ἐν δὲ ἀρχαῖς ἀχάλινος ὑπ’ ἀργύρου ἔπλετο πάσαις,

ἀστῶν εὐνομίας θέσμια παρθεμένων·

τῶι καὶ ἀείμναστον Νικασιχόρωι κλέος ἔσται,

ἐκγόνοις αὐτοῦ προξενίαν, πολιτείαν, γᾶς

ἔνκτησιν καὶ οἰκίας καὶ ἀσφάλειαν καὶ πολέμου

καὶ εἰράνας καὶ κατὰ γᾶν καὶ κατὰ θάλασσαν

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

[— — — — — — ἀσφάλειαν καὶ πολέμου καὶ εἰράνας καὶ αὐτῶι]

[καὶ χρημάτεσσι καὶ κατὰ γᾶν καὶ κατὰ θάλασσαν καὶ αὐτ]ῶ̣ι̣ καὶ

[— — — — — — — — — προξενίαν, πολιτείαν, γᾶς ἔγκτησ]ιν

[καὶ οἰκίας καὶ ἀσφάλειαν αὐτῶι καὶ ἐκγόνοις αὐτοῦ καὶ π]ολέ-

[μου καὶ εἰράνας καὶ αὐτῶι καὶ χρημάτεσσι καὶ κατὰ γᾶν κ]αὶ

[κατὰ θάλασσαν καὶ τὰ ἄλλα ὅσα τοῖς ἄλλοις προξένοις κα]ὶ

θεός· ἀγαθᾶι τύχαι· ἄρχοντος Ὀρθομενείδα· ἔδοξε τοῖς περὶ τὸν

Διόνυσον τεχνίταις τοῖς ἐξ Ἰσθμοῦ καὶ Νεμέας, συντελοῦσιν δὲ ἐν Ὀ-

ποῦντι· ἐπειδὴ Σωτέλης Σωσίνου ἀνὴρ καλὸς κἀγαθός, διὰ προγόνων

[τάλαντον, Ἁγίωνα μνᾶς] λʹ, Γλαῦκ̣[ον μνᾶς λʹ, Εὐκλείδαν μνᾶς ιαʹ, Ἀζάρατον μνᾶς ιαʹ, Κλεό]-

[δαμον μνᾶς ιαʹ, Μνασ]ί̣δαμον μνᾶς [πʹ vac. Λοκρῶν Ἑσπερίων ψῆφος· Μνασίθεον τάλαντα ιεʹ]

[μνᾶς λβʹ, Ἀντιγένη τά]λαντα ιεʹ μνᾶς ζʹ, [Καλλικράτη τάλαντα ιεʹ μνᾶς ϛʹ, Ἀμύνταν τάλαν]-

[τον μνᾶς νζʹ, Καλ]λ̣είδαν τάλαν[τον, Ἀμφίστρατον τάλαντον, Ἁγίωνα μνᾶς λʹ, Ξενόκριτον]

δορκ̣[ίου] ἤ̣τοι αἰγαγρίου ἢ 𐆖 ιβʹ

κε[μαδί]ου λί(τρα) αʹ

γαλαθ[ηνοῦ ἀ]πὸ γάλακτος λί(τρα) αʹ 𐆖 ι[ϛʹ]

Σωσίβιος Σωσιβίου ὁ ἱερεὺς

Ἀρτέμιτι Ἐννοδίαι.

[— — — — — —] Πολέμαρχος Μεν[έ]στ̣α Ὀπ[ούντιος — — — ? — — —].

ann(os) ❦ XXXVIII ❦ mil(itavit) ∙ a[nn(os) ∙]

XIX ❦ f(uneris) ∙ et ∙ m(emoriae) ∙ f(aciendae) ∙ c(uram) ∙ e(git) ∙ C[or]-

nelius ∙ Naevolu[s viro]

ἔτη ∙ ληʹ ∙ ἐστράτ[ευσε ἔτη]

ιθʹ ∙ ταφ̣ῆς καὶ μ[νημείου ἐπεμελήθη]

[Κορνήλιος Ναιούολος ἀνδρὶ ἀγαθῷ].

τἀπὸ Δαβυχειᾶν [ἐμι ἄλ]ιθον.

[τ]ἀπὸ Δ[αβυ]χειᾶν [ἐμι ἄλιθον].

ω̣ρ̣ούμενον, ὅπως ὁ βασιλεὺς διαγνῶι περὶ τοῦ [ὀλιω]-

ρήσαντος, τίνος ἄξιός ἐστιν ἐπιτιμήσεως. ἐὰ[ν δὲ]

μὴ ἐπιστείλῃ, ἀλλὰ πρότερον ὁ βασιλεὺς παρ’ ἑτέ̣-

ρου πύθηται, πραχθήσεται ζημίαν δραχμὰς ἑξα̣-

Ἐχεκράτε̣[ός] ἐμι· κατ̣θές με φίλε.