ις ἕτερος τορμήσ[ε]-

ι τεινὰ καταθέστει τολμήσει τινὰ καταθέσθαι,

δώσει τῷ ταμείῳ

τοῖς πεδίοις μου. ἐξὸν

δὲ μηδένα ἕτερόν τει-

να τεθῆνε· εἰ δέ τεις τ-

ορμήσι τις τολμήσει, δώσι μου τοῖς

Χιόνη Πλωτ-

εινάδι Περινθίᾳ

κατεσκεύασα λατ[ό]-

[δὲ] ∙ τοὺς ἐμοὺς ∙ ἀδε[λ]-

[φο]ὺς ∙ προνοεῖν. ❦

ἐξὸν δὲ μὴ

εἶναι ἕτερον

βληθῆναι

χρ(ιστιανῇ) καὶ τῷ πατρί μου Αὐρ(ηλίῳ) Νεοφύτῳ

χρ(ιστιανῷ)· εἰ δέ τις τολμήσει ἕτερον βαλεῖν,

δώσει τοῖς ἀδελφοῖς 𐆖 φʹ.

[τὸ λα]τόμι[ν μηδέ]-

ν[α]ν [βα]λ[εῖν(?), εἰ μὴ]

Νε[ίκ]ω[ν ὁ κληρο]νό-

τινὰ βληθῆναι· ὃς ἂν

δὲ τολμήσει βαλεῖν

χωρὶς ἐκείνου, δώ❦-

σει τῇ πόλει 𐆖 ρνʹ καὶ

τῷ κὲ τῇ γυνεκί μου

Αὐρ(ηλίᾳ) Παυλείνῃ· ἀξιῶ

δὲ μηδένα ἕτερον

Αὐρ(ήλιος) Εἰουβεῖνος Ἰοβῖνος

ἐκτησάμην τὸ

ἀνασκυβαλίσε ∙ καὶ

βαλεῖν ∙ τινα ∙ δώσει

τῇ πόλει 𐆖 σνʹ.

δέν[α] ἕτερον ἐξ-

εῖνε καταθέσθε τι-

νά, ἐπεὶ δώσει τῇ

δοτιανὸς

Ῥουφεῖνος

Περίνθιος,

κ ἐκ τῶν ἰδίων καμάτων

μνήμης χάρειν.

μου συμβίῳ Αὐρ(ηλίᾳ) Ἀρήτᾳ κ[αὶ]

[το]ῖς φωτινοτάτοις ποθεινοτάτοις

[τέ]κνοις· ἐὰν δ[έ τις τολ]-

νῶν ἐμαυτῷ καὶ τῇ γλυκυ-

τάτῃ μου γυναικὶ Φιρμείνῃ

καὶ ἂν τέκνον μου ἔστε· ἕτε-

ρον δὲ ἐξὸν μὴ εἶναι πτῶμα

καταθέσθαι. ὃς ἂν δὲ τολμήσῃ,

vacat

καὶ τί τὸ χαίρειν, ὦ πα-

ροδεῖται; ταῦτ’, ὁς ὁρᾶ-

τρί μου Μαρκιανῇ·

ἐξὸν δὲ μὴ εἶναι ∙ἕ∙-

τερον καταθέσ-

καὶ Κλ(αυδίᾳ) ∙ Ἐλπίδι θυγατρὶ

γλυκυτάταις Κλ(αύδιος) Ἐρασεῖνος ἔθη-

κα· ὃς ἂν δὲ τολμήσει ἆραι τὸ

τὸ λατόμιν ἕτερόν τινα

βούλεται βαλεῖν, τοῦτον

δοῦναι τῷ ταμείῳ καὶ τῇ

Βασσία Πλωτείνα καὶ Λού-

σιος Μελικέρτης Βασσίῃ

Φαυστείνῃ τέκνῳ γλυκυτά-

τῳ τὴν στήλλην μετὰ τοῦ

Αὐρ(ήλιος) Ἐρασεῖνος Ἐρασείνου Περίνθιος

φυλῆς τετάρτης Εὐανθίδος ζῶν καὶ φρο-

ἔστω ζῶντι καταθέσται ὃν ἂν βούλομαι·

μετὰ δὲ τὴν τελευτήν μου μηδενὶ ἐξὸν εἶ-

ναι ἕτερόν τινα ἐξωτικὸν τεθῆναι, ἐπεὶ

δώσει τῇ πόλει 𐆖 ͵βʹ καὶ τοῖς κληρονό-

τοῖς τέκνοις μου ∙ ἐ-

ξὸν δὲ οὐδενὶ εἶναι ἕ-

τερόν τινα καταθέσθα[ι ἢ]

[εἰ δέ τις τολμήσει ἕτ]ερόν τι[να κατα]-

[θεῖναι — — — — — — —] δώσει προσ-

[τείμου τῇ πόλει 𐆖 —ʹ καὶ τῇ] τέχνῃ

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

[εἰ δέ τις τολμήσει ἕτερον βαλεῖν πτ]ῶμα [κατα]θ̣έσθα̣[ι] π̣τ̣ῶμα (ph.), δώσει προσ-

[τίμου τῷ φίσκῳ(?) 𐆖 ͵βφʹ καὶ τ]ῇ τέχνῃ τῶν μακελλαρίων 𐆖 ͵βφʹ.

τῶ̣ν ὑπαρχόντω[ν — — — — — — — — ἐπὶ τῷ]

[μετὰ] τὴν Ἱεροκλε[ίαν μηδένα βαλεῖν]

[— — — — — — — — — — — — — — — — —]

βούλομαι δὲ μετὰ τὸν ἐμὸν θάνατον μηδένα ἕτερον βληθῆναι ἢ μόνον τὸν σύνβιόν μου

Ἀπολώνιον Ἀπολλωνίου. εἰ δέ τις παρενχειρήσι ἕτερόν τινα βαλεῖν, δώσι ἰς τὴν πόλιν 𐆖 ͵βφʹ.

τὴν βληθῆναι. εἰ δέ τις τολμήσει βα-

λεῖν, δώσει εἰς τὸν φίσκον 𐆖 ͵βφ ∙ καὶ

εἰς τὴν πόλιν τὴν Περινθίων 𐆖 ͵βφ.

υγατρὶ Ῥουφ-

είνῃ.

χαῖρε παροδεῖτα.

σάσῃ ❦ ἔτη ❦ λʹ ❦ τοῖς ❦

❦ ἐπάνω χαίρειν. ❦

αυτῷ καὶ ∙ Μ(άρκῳ) ∙ Ἰουλίῳ Σα-

τορνείνῳ τῷ ὑῷ καὶ

Φουλ(βίᾳ) ∙ Σατορνείνᾳ τῇ γυναι-

κί μου· εἴ τις δὲ ἕτερον βά-

μέντοι ἐμὲ βληθῆναι Ἰουλιανὸν τὸν γέροντα.

ἐάν τις τολμήσῃ ἕτερον βαλεῖν πτῶμα, δώσει εἰς τὸν

τοῦ κυρίου Καίσαρος φίσκον 𐆖 ͵βφʹ καὶ τῇ πόλει 𐆖 ͵βφʹ.

ἕτερόν τινα τολμήσῃ βα-

λεῖν, δώσει τῷ ταμιείῳ 𐆖 ͵ε

Ἰοῦστος ∙ Βικτωρίῳ

Σαβείνῳ ∙ τῷ πάτρωνι

ἑαυτοῦ ∙ κατεσκεύασα

ἑαυτοῦ ∙ λεγιῶνος

πρώτης ∙ Μεινέρβα[ς]

φρουμεντάρις ∙ Αὐ-

πόλεος Οὐλοκασ-

σίνου πόλεως Οὐλοκασσείνου.

στρατιώτῃ λεγιῶνος ἑνδεκάτης ∙ Κλα(υδίας)·

εἰ δέ τις τολμήσει βάλε βάλαι = βαλεῖν τινὰ χωρὶς̣

τῆς ἐμῆς γνώμης, δώσει τῷ ταμείῳ 𐆖 ͵βφʹ.

[Claudia Mac— — — sumptibus s]uis peregit quaedam viva quaedam iussit per testamentum [fieri]

Τ(ίτος) ∙ Φλάουιος ∙ Μικκάλου ∙ υ(ἱὸς) ∙ [Κυ]ρ̣ε̣ί̣να ∙ Μίκκ̣[αλος χιλία]ρχος ∙ λεγιῶ[νος, ἔπαρχος εἴλης, ἀρχιερεὺς]

καὶ ἀγωνοθέτης ∙ ἐκ τῶν ἰδίων ∙ υἱὸ[ς πόλεως(?) καὶ ․․․c.10․․․] τὸ ὕδωρ ∙ εἰσαγείω[χεν καὶ τοῦτο τὸ μνημεῖον]

Ἑκατόδωρος Μητροπύθου

Ἀλκίμαχος Ξεινοθέμιος

Αἰγικορ̣[εῖς]

[ὁ δεῖνα — — —β]ούλου ὑπ̣ὲρ̣

[— — — — — — — Ἀπό]λλωνι Τορον̣-

Διὶ Λοφείτῃ

ὑπὲρ Οὐατει-

νίου Καλλιμά-

χου οἱ φίλοι καὶ

ψίστῳ

Σαβεῖ-

να δῶρον.

Ζηνᾶς, τριήραρχος κλάσσης Περιν-

θίας σὺν Κλαυδίοις Τι(βερίου) υἱοῖς Κυρείνα

Μαξίμῳ, Σαβίνῳ, Λούπῳ, Φου-

[Αὐτοκράτορι Καίσαρι θεοῦ Τραιανοῦ υἱῶι Τραιανῶι Ἁδριανῶι Σεβαστῶι Διὶ] Ὀλυμπίῳ καὶ Ἐλευθερίωι καὶ Σαβείνῃ Σεβαστῇ [τῇ νεωτέρᾳ Δήμ]ητ̣[ρι] vacat διέποντος τὴν ἐπαρχείαν Ποπλίου

[— — — — — — — — — — — — — — — — — πρεσβευτοῦ Σεβαστοῦ καὶ ἀντιστρατήγου] Λαρκία Γηπαιπυρις Λαρκίου Ἀσιατικοῦ θυγάτηρ τὸ [ἱερὸν σὺν τῇ εἰκόνι θεοῦ Καίσ]αρ[ος κα]ὶ τοῖς ἄλλοις ἀγάλμασιν τοῖς ἀνακειμένοις ἐν αὐτῷ ἐξ ἐντολῆς καὶ ἀναλωμάτων

[— — — — — — —] πανήγυριν ὡς μή τισιν̣ [— — — —]

[— — — — — — το]ύτους καὶ κείνους παρα[— — — — — —]

[— — — — — ἐνδο]ξοτάτων εὐπορεῖν α̣Ι̣[— — — — — — —]

[— — — — — — κα]ὶ πόλιν ἐκ πόλεως α[— — — — — — —]

quae globo Parcarum revoluta cuncta gubernant.

qualis enim fuerit vita, quam deinde pudica,

si possem effari cithara, suadere(m) ego Manes.

vixit an(nis) XLIII,

Ael(ius) Valeintinus Valentinus

filius [vixi]t an(nis) X[I(?)]

ξανδρος, Μόκας, Μο[κι]ανός,

Δομῆτις, Σοφεῖνος, Παυ-

λεῖνος, Πύρος, Ἀπολινά-

ρις, Μοκιανός, [Σ]ῆλυς(?)

ἡμεῖνα.

ἡμεῖνα.

[ὁ δεῖνα τῷ δεῖνι]

[ἰδίῳ τ]έκνῳ μν[ήμη]-

τὸν ἄλκιμον ἐν τριόδοισι, |

τὸν κλεινὸν ναέτου θῆκαν ἐρι-

σθενέος | Κλαυδιανοῦ πρὸ δόμοισι·

ὁ σὸς Καπίτων γλύψας, γράψας δὲ φίλος

σοι | Ἰανουάριος θεράπων, εἵνεκεν εὐσεβί-

ης. | ζῶγρει, δέσποτ’ ἄναξ, τὸν σὸν ναετῆρα

[Σαβινι]ανὴν

[Τρανκυλ]λεῖναν

[νέαν Ἥρ]αν Σεβα-

[— — — —]ανην

[Τραγκουλ]λεῖναν

[Σαβεῖν]αν Σεβα-

[στὴν ἡ βο]υλὴ καὶ

[— — — — — — — — — —]

[ἡ δεῖνα ζῶσα] καὶ [φρο]-

[νοῦ]σα κα[τεσκεύα]σε[ν ἑαυ]-

Ο̣Ι̣Ο̣ Δείδα(?)

[ὁ δεῖνα τῷ δεῖνι καὶ] Θεοδότῳ [τῷ] τέκνῳ μνήμης χάριν.

[ἡ δεῖνα Κότυ]ος(?) ζῶσα ἐποίησε

[μνήμης χ]άριν. Σεκούνδα ❦

[τοῦ δεῖνος ἐπεσ]κεύασεν. ❦

βρότοις ἔπεισι πῆμ̣[α ․․․․․․․]ΕΙΣ[․․․․]Σ

πέμπειν Δ[․․․․․․․․]ΠΕΤΑΙΛΕΓΟ[․․․․]ΜΗ

φονῶσαι [․․․․]Υ[․․․․․] τὰ μὲν κείνου νόος

ἔ̣ρδοι Τ̣ΑΔΑ[․․․․]ΟΙΟ[․] ἔνκειται πέδῳ

[․․․․․․․․]χ̣ε̣ι̣ν̣ γυμνασθε[— — — — —]

[․․․․․․․․․․․]Ε[․․․]Σ σευήσομαι

ἀλλ’ ὦ κραταιόχειρες οἰκηταὶ πέδου,

εἰ δή νύ περ μέδεσθε ἄχο̣υ̣ς λε̣ύσειν ὑπεξ̣άλυξ̣ιν,

ἔρδειν ὑπουδαίοις θεοῖς, εὖ̣ [ἴ]σθ’ ἕκ̣αστα, λοιβάς,

καὶ τῷ μὲν Εὐχαίτῃ ταμεῖν κνηκόν, θεῇ δὲ μῆλον,

κελαινὰ δ’ ἄμφω, ῥεζ[έ]με[ν]· βόθρους δ’ ἐπὴν ἐσέλθῃ

[βο]υλῆι καὶ τ̣ῶι δήμωι, Μένανδρος Ἀπολλᾶ εἶπεν̣· ἐ[πειδὴ Μηνᾶς Μένητος] ὑπ̣[άρχει ἐκ τῆς]

[π]ρώτης ἡλικίας κάλλιστον ἡγησάμενος εἶναι τὸ [τῆι πατρ]ίδι χρήσι[μο]ν ἑα[υτὸν]

[π]αρέχεσθαι, οὔτε δαπάνης καὶ χορηγίας οὐδεμιᾶς φειδόμενος, οὔτε κακοπαθία[ν]

πρὸ πλείστου θέμενος τὸ πρὸς τὴν πατρίδα γνήσιον καὶ ἐκτενές, βουλόμενός τε τῶι

μὲν δήμωι διὰ τῆς ἰδίας σπουδῆς ἀεί τι τῶν χρησίμων κατασκευάζειν, ἑαυτῶι δὲ

καὶ τοῖς ἐξ ἑαυτοῦ διὰ τῆς ἀπαντωμένης ἐκ τοῦ πλήθους εὐχαριστίας δόξαν ἀίμνησ-

τον περιποεῖν, v πολλὰς μὲν πρεσβείας ἐπιτελ̣έ̣σ̣α̣ς̣ [π]ρ̣ὸ̣ς̣ τοὺς βασιλεῖς, ἐν αἷς πάντα

τὰ συνφέροντα κατηργάσατο μετὰ τῶν συμπρεσβευτῶν τῶι δήμωι, τάς τ’ ἐνχειρι[σ]-

ὑ̣ποδοχῆς ἀξιούμενος παρ’ αὐτῶι διὰ τὴν ἐν τοῖς πιστευομένοις καθαρειότητα ἐ-

κεῖνόν τε παρείστατο χρήσιμον γείνεσθαι τῆι πόλει, αὐτός τε πᾶσι τοῖς πολίταις

ἐκτενῶς προσηνέχθη, τῶν τε βασιλέων εἰς θεοὺς μεταστάντων καὶ τῆς π̣όλεω[ς]

σιν ἀνὴρ ἀγαθὸς ὢν διατετέλεκεν περὶ τὸν δῆμον· vv ἱερεύς τε ἀποδειχθεὶς το[ῦ]

βασιλέως Ἀττάλου ἀξίως ἀνεστράφη τοῦ δήμου, πᾶσαν ὑπομείνας φιλαγάθω[ς]

τὴν ἐν τοῖς δαπανωμένοις χορηγίαν, ἐπιστραφεὶς οὐ μόνον τῶν πολιτῶν [καὶ]

ν̣ου νομίσματι χαλκίνῳ χρῆσθαι ἰδίωι χάριν τοῦ νομειτεύεσθαι μὲν τὸν τῆς π[ό]-

[λ]εως χαρακτῆρα, τὸ δὲ λυσιτελὲς τὸ περιγεινόμενον ἐκ τῆς τοιαύτης προσόδου̣

λαμβάνειν τὸν δῆμον, καὶ προχειρισαμένου τοὺς τὴν πίστιν εὐσεβῶς τε καὶ

δ̣ικαίως τηρήσοντας, vv Μηνᾶς αἱρεθεὶς μετὰ τοῦ συναποδειχθέντος τὴν κα-

χαῖς καὶ λειτουργίαις, εἰς ἃς ὁ δῆμος αὐτὸν προκεχείρισται, ἴσον ἑαυτὸν καὶ δί-

καιον παρείσχηται, βουλόμενος στοιχεῖν τοῖς ὑφ’ ἑαυτοῦ πρασσομένοις καὶ κα-

τ̣ὰ μηθὲν ἐνλείπειν τῆι πρὸς τὸ πλῆθος εὐνοίαι, φυλάσσειν δὲ ὀρθῶς καὶ δι-

καίως τὰς ἐνχειριζομένας αὐτῶι πίστεις· vvv τό τε δεύτερον παρακλη-

θεὶς γυμνασιαρχῆσαι ὑπέμεινεν ἐν καιροῖς δυσκόλοις, τεθλειμμένων ἡμ[ῶν]

ἐ̣ξ ἐτῶν πλειόνων διά τε τὰς Θραικίους ἐπιδρομὰς καὶ τοὺς περιστάντας τὴν

κ̣αὶ Μηνᾶς ἐν πολλοῖς τεθλειμμένος, πάντα δὲ ταῦτα παραιτησάμενος τῶι θεω-

[ρ]εῖν τὸν δῆμον εὐχάριστον ὄντα καὶ τιμᾶν τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας ἐπιστάμενον

[ὑ]περέθετο ἑαυτὸν ταῖς τε δαπάναις καὶ τῆι λοιπῆι φιλοδοξίαι· εἰσελθὼν γὰρ εἰς

νηται τοὺς καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς τῶν ἀνδρῶν τιμῶν καὶ τοὺς ἀπὸ τῆς πρώτης ἡλικίας φιλοτί̣-

μους γινομένους περὶ τὰ κοινὰ καὶ φιλοδοξεῖν προαιρουμένους ἀποδεχόμενος καὶ ἐν χάριτος

[ἀ]π̣οδόσει μὴ λείπηται, v θεωροῦντές τε καὶ οἱ λοιποὶ τὰς περιγινομένας τιμὰς ἐκ τοῦ δήμου

τοῖς καλοῖς καὶ ἀγαθοῖς, ζηλωταὶ μὲν τῶν καλλίστων γίνωνται, προτρέπωνται δὲ πρὸς ἀρετήν̣,

ἐ̣παύξηται δὲ τὰ κοινὰ παρορμωμένων πάντων πρὸς τὸ φιλοδοξεῖν καὶ περιποιούντων ἀεί τι τῆι̣

πατρίδι τῶν καλῶν· v τύχηι τῆι ἀγαθῆι δεδόχθαι τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι, ἐπῃνῆσθαι Μηνᾶν

πέλει, ἔστι κ’ ἐν Ἅδῃ· /

ἔξοχον ἡσυχίην μείνατ’ ἔ-

χοντες ἐκεῖ· /

ἀρκεῖ γὰρ φιλέειν αὐτοὺς ἐκεῖ,

τοὺς δ’ ἐνθάδε μεισεῖν· /

λείψατ’ ἔτι ζωῖν μεισουμ̣[έ]-

Πρι‵σ′κείνιος

Βάλης τεσ(σεράριος) λε-

νεκίωνα Σατ[ουρ]-

νεῖνον πρεσβ(ευτὴν)

Σεβ(αστοῦ) ∙ ἀντιστράτη-

τος τοῦ διασημοτά-

του Δομ(ιτίου) Δομνείνου.

vacat

ασημοτάτου Δο-

μιτίου Δομνείνου.

εὐτυχῶς.

διασημοτάτου Δο-

μιτίου Δομνείνου.

vacat

διασημοτάτου Δο-

μιτίου Δομνείνου.

εὐτυχῶς.

Οὐλπίαν Σευη-

ρεῖναν θεὰν

Νείκην Σεβαστ[ὴ]ν

ἕτερον τολμ̣ή̣-

σῃ βαλεῖν, δώ-

σει προστείμο[υ]

ἕτερος τολμή-

σῃ βαλεῖν τινα εἰς

τὴν σορόν,

[καὶ ἀνδρὶ] ἰδ̣ίῳ Γλύκωνι καὶ τέκνοις· [ἐὰν δέ τις]

[ἕτερον τολμ]ήσῃ βαλεῖν, δώσει τῇ πόλει 𐆖 ͵αʹ.

Ὑγεῖνος καὶ Νείκη Γερμαν[ῶι]

τέκνωι μνήμης χάριν.

ἡ γὰρ ἐμοὺς αἰῶνας ἐποπτεύσασα χελιδὼν

τὸ τρίτον ἡ ξείνη μύρατ’ ἀποιχομένην.

ἀντὶ δέ μοι τούτους ἐτέων πόρε μῆνας ἀμέτρων,

ΕΤ Φλαβίῳ Γαλερίῳ [— —]

[—] Κοσταντεῖνος

〚— — — — — — —〛

Ἐπιγένης Σατορνείνο[υ]

Ἡρακλειώτης τοῦ Πόντου

[ίζει] α̣ὑτὸν ὡς ἀθάν-

[ατον εἶ]ν̣α̣ι· | τοξεύετ̣-

[αι ․․6․․․] π̣λουτο̣ |

☩ κάλληστον ὄντα καὶ κατιγλαησμένον | φερωνύμῳ κλήσι τε καὶ θεωρήᾳ | ἔδει σε, πύργε, τη[— — —] |

[— — — Θε]οφάνης, σὲ κό|σμησιν ὄντως προσλαβεῖν καταξίαν, | ἥνπερ Θε[οφυλ]άκτου τοῦ πρὶν εὐκλεοῦς | πατρικίου δ[— — —] |

[— — — φιλαργυρ(?)]ίεας φιλαργυρίας ξένος | ὡς, εὐκλεὴς ὢν σπαθαροκανδιδᾶτος, | λαμπρῶς ἀνιστᾷ καὶ νεουργεῖ τὴν πόλην | εἰς δόξαν καὶ καύχημα τῶν οἰκητόρων | εἰς εὐπρέπειαν καὶ κλέος τῆς πορφύρας.

☩ ἀνενεώθη ἱ θεόσοστος πώλις θεόσωστος πόλις ταύτη ἐπὴ Μηχαήλ, Θεοδόρας καὶ Θέκλης οὓς ἐδικαίωσεν ὁ Κ(ύριο)ς βασιλεύιην βασιλεύην = βασιλεύειν ἐπὴ τῖς γῆς.

ἐν ἄστει θορύβους· τίς δὲ οὗτος ὅνπερ

εἰς μέσον ἀγαγεῖν ἡμῖν ὁ λόγος προή-

γαγεν, π λέξων ἔρχομαι· οὗτος ὁ ἐν ὁ-

λεστον πρὶν ὄντα Ἀσὰν

τελειοῖ κλεινὸς τηλεκλυτός τε.

☩ [— — — — — —] ἀνόμων αἱμοχαρῶν βαρβάρων Ταταροβο[υλγάρων — — — — — —]τ̣α πομπῶν μεγίστων δεινῶν ὑπεραλγῶν

[Δούκας Ἄγγελος Κο]μνηνὸς Παλαιολόγος τοῦτον ὁ πάντα λ[ύων χρόνος — — — — —]κου κλῆσις Γεώργιος αὖθις δομεῖται

[— — — —]Ι̣ΕΡΕΩΝ τὸ δὲ [ψήφισμα(?)]

[ἀναγραφ]ῆναι [(ἀνα)θ]εῖναι? (ph.) ἐς τὸ ἱε[ρὸν — — —]

[— — — —]ΟΥΣ․․Ι Βίωνο[ς — — — — —]

Προβολίου ❦ ἐπριάμην οἶκον

αἰῶνος μηδενὶ δὲ ἐξεῖναι ἕτε-

ρον θέσ̣θε, εἰ δὲ μή γε δώσει προστεί-

τοῖς πεδίοις μου· ἐξὸν

δὲ μηδένα ἕτερόν τει-

να τεθῆνε· εἰ δέ τεις τ-

ορμήσι τις τολμήσει δώσι μου τοῖς

μου συμβίῳ Αὐρ(ηλίᾳ) Ἀρήτᾳ κ[αὶ]

[το]ῖς φωτινοτάτοις φωτεινοτάτοις [μου]

[τ]έ̣κνοις· ἐὰν δ̣[έ τις]

ἀνασκυβαλίσε καὶ

βαλεῖν τινα δώσει

τῇ πόλει 𐆖 σνʹ·

[δὲ] ∙ τοὺς ἐμοὺς ∙ ἀδε̣[λ]-

[φο]ὺς ∙ προνοεῖν. ❦

χρ(ιστιανῇ) καὶ τῷ πατρί μου Αὐρ(ηλίῳ) Νεοφύτῳ

χρ(ιστιανῷ)· εἰ δέ τις τολμήσει ἕτερον βαλεῖν

δώσει τοῖς ἀδελφοῖς 𐆖 φʹ.

ἓξ ἐνθάδε κεῖνται παῖδες·

πρωτότοκος Λοῦκις, δισσῷ

δέκα πρὸς τοῖς, παρθένος· ἑβδο-

μά̣τη δὲ τεκοῦσα σπεῦσεν ἰδεῖν

παῖδας οὓς αὐτὴ προέπεμψεν·

Ἀγωστείνου Αὐγουστίνου

καὶ Πατροφίλας

ἐνθάδ[ε κατάκειται ἡ δεῖνα]

ἡ τῆς μ[ακαρίας μνήμης γυνὴ(?) γεν]-

[․․․․c.12․․․․]ν, τελευτᾷ δὲ

[μη(νὶ) ․․․c.10․․․] εἰνδι̣(κτιῶνος) β̣ʹ.

☩ εἰ καὶ ζοφῶδες καὶ σκοτεινὸν τὸ [κλέος]

πάσης γεώδους τῶν βροτῶν τῆς οὐσ̣[ίας]

σει ἕτ[ερον πτῶμα εἰσβα]-

λειν δ[ώσει προστίμου τῇ]

πόλε[ι 𐆖 — — — — — —]

Τουτου ἀλόχῳ τὴν φιλέ-

εσκε μάλα εἵνεκα σω-

φροσύνης καὶ πινυ-

[—] θυγατρ[ὶ(?) — — — — — —]

ΕΙ․․Ν[— — — — — — — — — —]

ΕΤϹ[— — — — — — — — — — —]

[ἱ]ερέω̣[ς Διὸς καὶ Ῥώμης Διονύσου καὶ Μάρωνος]

πρεσβε[υσάντων δεῖνος τοῦ δεῖνος],

Ἐπιγόνου το̣[ῦ δεῖνος, δεῖνος τοῦ]

Μητροφάνου, [․]ο̣[— — τοῦ δεῖνος, δεῖνος]

τοῦ Ἀθήνεω, Ἀγαθοκ̣[λέους τοῦ δεῖνος],

Πυθίωνος τοῦ Ἡραγόρου̣ [ποιεῖν τὸν δῆμον τὸν]

Ῥωμαίων καὶ τὸν δῆμον τὸν [Μαρωνιτῶν καὶ]

μωι τῶι Μαρωνιτῶν κατὰ τὸ εὔκαιρον βοηθείτω· ἐάν τι

πρὸς ταύτην τὴν συμμαχίαν προσθεῖναι ἢ ἐξελεῖν ὁ δῆ-

μος ὁ τῶν Ῥωμαίων καὶ ὁ δῆμος ὁ τῶν Μαρωνιτῶν βούλων-

ερεω̣[— — — — — — — — — — — — — —]

πρεσβε[υσάντων τοῦ δεῖνος τοῦ δεῖνος],

Ἐπιγόνου το[ῦ δεῖνος, τοῦ δεῖνος τοῦ]

Μητροφάνου, [τοῦ δεῖνος τοῦ δεῖνος, τοῦ δεῖνος]

τοῦ Ἀθήνεω, Ἀγαθομ̣[ένους(?) τοῦ δεῖνος],

Πυθίωνος τοῦ Ἡραγόρου [πρὸς τὸν δῆμον τὸν]

[— — — — — — — — — — — — — — — — τὴν]

[δεῖνα Ἡρ]ακλείδου ἱερητεύσασ̣α̣ν̣ Δήμ̣[η]-

[τρος πο]λυδαπάνως μ̣ε̣τ̣η̣σ̣α̣μ̣[— — — —]

[γράψαι δὲ] τὸ ψήφισμα εἰς στήλην [λι]-

[θίνην καὶ θ]εῖναι εἰς τὸ ἱερὸν τῆς [— —]

[— — — — — —] ταῦτα δ’ ἅπαν[τα — — —]

[τεθῆναι εἰς τὰ γραμμ]ατοφυλάκια ὥστε τὴν ὡρισμέ[νην χώραν — —]

[— — — — — — — — — — —]ιαίαν διαμένειν· ἂν δέ τις ἢ το σφ[— — —]

[— — — — — — — — —]λεν, ἢ χρόνου διελθόντος λάθῃ τιν[ὰ τῶν γεγραμμένων],

[περιέχουσαν(?) τὴν το]ῦ Παρμίδου διάταξιν καὶ τόδε τὸ ψήφισμα [— — —]

[— — — — — — —]ε ὑπὸ τοῦ νῦν ὄ[ν]τος ἐπιμελητοῦ Ἡλιοδώρου το[ῦ δεῖνα]

[ἀνατεθῆναι πρὸ τοῦ Ἀ]πόλλωνος ἱεροῦ, ἑτέραν δὲ ὑπὸ τοῦ αἱρεθέντος ἐπιμε[λητοῦ δεῖνα]

[τοῦ δεῖνα ἀ]νατεθῆ[ν]αι παρὰ τὸν Ἐλευθέριον Δία Φ[․․]ΩΝΤΩΝ ΑΥΡΟ[— — —]

[ὅπως δὲ τοῦτο τὸ] ψήφ[ισ]μα [ε]ἰς τὸν ἅπαντα αἰῶνα κύριον καὶ βέβ[αιον διαμένῃ]

εὐτυχῶς, ΕΙΙΙΑ(?)

ἡγεμ(ονεύοντος) Ῥουτε̣λ̣ί̣ο̣υ Ῥουτειλίου(?) Κρισπείνου

πρε̣σβ(ευτοῦ) Σεβ(αστοῦ) ἀντιστρατήγου̣·

ρίου ἡμῶ[ν Αὐτ(οκράτορος) Καίσα]-

[ρο]〚ς Μ(άρκου) Α[ὐρ(ηλίου) Ἀντωνείνου〛 Σευήρου Ἀλεξάνδρου]

[— — — — — — — — — — —]

[—]ΔΕ․ΙΑΙΝΑ[— —]ΗΑΝΑΚ

ΑΡ․ΟΒΕ․ ἡγεμονεύο[ντος τοῦ δεῖνα]

ΑΡΟΥ διασημ(ότατος) ΔΟΥΙΔΟ ΔΟΜΔΟ? (Pleket)

[—]ΕΙΝ ὑπατεύον[το]ς

[— — —]Ε[—]ΙΥΑ[— —] Αὐρ(ήλιος)?

ιν ἐμπορῖται, ταο͂τα μὴ ἀφαιρεῖ-

[σθ]αι· ἐπαυλιστὰς μὴ πέμπειν το-

[ῖς] ἐμπορίταις· φρουρὴμ μηδεμίαν

εἰς Πίστιρον καταστῆσαι μήτε α-

[ὐτ]ὸμ μήτε ἄλλωι ἐπιτρέπειν·

[κλ]ήρους Πιστιρηνῶμ μὴ ἀλλ-

[άσσ]ειμ μηδὲ ἄλλωι ἐπιτρέπειν·

[τὰ] τῶν ἐμποριτέωμ μηδὲ αἴρε-

[αυτ]οῦ· τέλεα κατὰ τὰς ὁδοὺς

μὴ πρήσσειν, ὅσα εἰς Μαρώνεια[ν]

[εἰσ]άγεται ἐκ Πιστίρου ἢ ἐκ τῶν ἐ-

[νω]ν· τοὺς ἐμπορίτας τὰς ἁμάξ-

[ας] κ̣αὶ ἀνοίγειγ καὶ κλείειν ∙ ἅμα

[καθ]άπερ καὶ ἐπὶ Κότυος ∙ ἄνδρα Μ-

[․․․․c.14-16․․․․ τ]ις ἀδικῆι τὸ-

[ν δεῖνα το|[ὺς δεῖνας] —]τε ΕΥΩΑΛΛΑ

[— — — — — — ἀναδο]χεὺς [ἀποδο]χεὺς τὴν ἐπ-

Θρᾳκῶν ἐπαρχείας Ῥο[υτειλί]-

ου Πούδ̣ε̣ν̣τος Κ̣ρ̣ι̣σ̣π̣ε̣[ίνου]

πρεσβ(ευτοῦ) Σ̣εβ(αστοῦ) ἀ̣ν̣τ̣ι̣σ̣τ̣ρ̣α̣[τήγου]

μα βασιλεὺς Θρᾳκῶν Κότ[υς τῆι συ]γκλήτωι διά τε τοῦ υἱοῦ

αὐτοῦ καὶ τῶν ἅμ’ ἐκείν[ωι ἐξ]αποσταλέντων ὑπ’ [αὐ]-

τοῦ πρεσβευτῶν ᾔτει τ[ὴν π]άτριον ἡμῶν χώραν,

τιθέντες γνώμην, εἴς τε [Ῥώμην π]ρεσβεύσαντες ὑπὲρ τοῦ

δήμου ψυχικὴν ἅμα καὶ σω[ματικὴν] ὑπέμειναν κ[α]κοπαθίαν,

ἐντυγχάνοντες μὲν τοῖ[ς ἡγουμένοι]ς Ῥωμαίων καὶ ἐξομηρευ-

ἀπὸ τῆς τραπέζης, θεμέν[ων αὐτοῖς] τὸ διπλάσιον τῶν νομοφυλά-

κων ἀπὸ τῶν εἰς τὰς πρεσβ[είας· τὸ δὲ] ψήφισμα τόδε εἶναι εἰς εὐχα-

ριστίαν τοῦ δήμου· ε[ἱρέθησα]ν πρεσβευταὶ Ἡρακλεί-