γυρίου τρία ἡμιμναῖα ἐν ἐτέοις τρίοις· ἄρχει ἁ καταβολ[ὰ]

ἐν τῶι Ἡρακλείωι μηνὶ τῶι ἐπὶ Ἀνδρονίκου. [π]αραμεινάτω

δὲ Ἀ[ρ]ιστὼ [π]αρὰ Καλλικλῆ ἀνεγκλ[ή]τως ποιοῦσα

βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Ξενοκράτης Καλλιτέλεος Λιλαιεύς, Κλεομήδης Κλεολάου

Τειθρώνιος. παραμεινάντων δέ Βερενίκα καὶ Αἰολὶς παρὰ Καλλὶν ἄχρι κα ζώη Καλλὶς ποι-

έουσαι τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν ἀνενκλήτως· εἰ δέ τί κα μὴ ποιήσωντι Βερενίκα καὶ Αἰολὶς τῶν

ποτιτασσομένων ὑπὸ [Κ]αλλίδος καθὼς γέγραπται δυναταὶ οὖσαι, ἐξέστω Καλλίδι κολάζειν,

καθώς κα αὐτὰ θέληι, καὶ ἄλλωι ὑπὲρ Καλλὶν ὅν κα Καλλὶς κελεύση ἀζαμίοις ὄντοις καὶ ἀ-

ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀ[πὸ πάν]των τὸμ πάντα βίον. βεβαιωτῆρες·

Ξενοκράτης Χαιρ[ε]δάμου, Ἀγήσανδρος Πύθω[νος Ἀμ]φισσεῖς. [παρ]αμεινάτω δὲ Σωσίχα παρὰ Νικοβούλαν

καὶ Κάλλιππον ἄχρι κα ζώωντι, ποιέουσα τὸ [ποτι]τασσόμενον πᾶν τὸ δυνατόν· εἰ δέ τί κα μὴ ποιῆ τῶν ποτι-

τασσομένων ὑπὸ Νικοβούλας καὶ Καλ[λ]ίππου κα[θὼς] γέγραπται δυνατὰ ἐοῦσα, ἐξέστω δέ Νικοβούλα

καὶ Καλλίππω κολάζειν καθώς κα — — — αὐτοὶ θέλωντι καὶ ἄλλω ὑπὲρ Νικοβούλαν καὶ Κάλλιππον

ὅν κα κελεύσωντι ἀζαμίοις ὄντοις — — πάσας δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δέ τί ς κα πάθωντι Νικοβούλα

λων, Καλλίερος, Ἀπολλόδωρος, Ταραντῖνος, Μνα-

σίθεος, Ἀστόξενος, Δείνων, Βάχχιος.

ἐπίστευσε Σωσὼ τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πά-

ντα χρόνον, ποιέουσαν ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχουσαν οἷς κα θέλη. παραμεινάτω δὲ Σωσὼ παρὰ Τιμοκλῆ

ἀνένκλητος, ποιοῦσα ὅ κα θέλη τὸ δυνατὸν ἔτη δέκα. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς

μνᾶν τριῶν στατήρων δέκα, καθὼς ἐπίστευσε Ἀλέ-

ξανδρος τῶ[ι θε]ῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερον εἶ-

ναι καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποι-

οῦντα ὅ κα θέλη καὶ ἀποτρέχοντα οὗ ἂν θέλη. βεβαιω-

κας καὶ ζαμίας. μάρτυρες· οἱ ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλω-

νος Ἄθανβος, Ἀμύντας καὶ οἱ ἄρχοντες Ἀλκεῖνος,

Δρομοκλείδας, Ἀνδρομένης, ἰδιῶται Εὔαρ-

τὸν νόμον· Ἀριστοκράτης Λυκίσκου Δελφός. παρα-

μεινάντων δὲ Ἀφροδισία καὶ Μνασὼ παρὰ Μελισσίδα

ἄχρι κα ζώη Μελισσίς, ἔνδω μένουσα[ι], ποιέουσαι τὸ

σίδος, καθὼς γέγραπται, δυναταὶ ἐοῦσαι, ἐξέστω

Μελισσίδι κολάζειν καθώς κα αὐτὰ θέλη καὶ ἄλ-

λωι ὑπὲρ Μελισσίδα ὅν κα Μ[ε]λισσὶς κελεύση ἀζαμί-

βίον. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Ἄρχων Νικο-

βούλου, Εὐκλείδας Δελφοί. παραμεινάτω δὲ Πραξι-

νικὶς παρὰ ρα Κλευνίκαν, ἄχρι κα ζώη Κλευνίκα, ἔν-

ν ποτιτασσομένων ὑπὸ Κλευνίκας καθὼς γέγρα-

πται [δ]υνατὰ ἐοῦσα, ἐξέστω Κλευνίκα κολάζειν

καθώς κα αὐτὰ θέληι καὶ ἄλλωι ὑπὲρ Κλευνί-

νόμον· Νικόμαχος Δεξίππου Δελφός.

παραμεινάντων δὲ Πυῤῥίας, Ὄνασος

καὶ Παρθένιον καὶ Ἀριστὼ παρὰ Ἀστύοχον

γραπται δυνατοὶ ἐόντες, ἐξέστω Ἀστυό-

χωι κολάζειν τὸμ μὴ ποιέοντα τὸ ποτι-

τασσόμενον καθώς κα αὐτὸς θέληι καὶ [ἄλ]-

νόμους· Ἀστόξενος Διονυσίου. εἰ δέ τις ἐνάπτοιτο Συρίου, κύριος ἔσ[τ]ω ὁ [θέ]λων συλέων ἐ[π’] ἐλευθερία[ν] καὶ ὁ βε-

βαιωτὴρ βεβα[ι]ούτω. παραμεινάτω δὲ Σύριον παρὰ Φίλωνα ἄχρι κα ζῆ Φίλων ποιοῦσα τὰ δυνατὰ πάντα καὶ νυ-

κτὸς καὶ ἁμέρας. μάρτυροι· οἱ ἱερε[ῖ]ς τοῦ Ἀπόλλωνος Ταραντῖνος, Ἀμύντας καὶ οἱ ἄρχοντες Ἀριστοκράτης, Ἀρχίας,

τὸμ πάντα βίον. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Ἧρυς Πεισιθέου, Ἵππων Ἀθανίω-

νος Δελφοί. παραμεινάντων δὲ Νικίας, Φιλόξενος καὶ Ἀρίστων καὶ Αἴνησα

παρὰ Κλέωνα ἄχρι κα ζώη Κλέων, ποιέοντες τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν

ἀνενκλήτως· εἰ δέ τί κα μὴ ποιήσωντι τῶν ποτιτασσομένων ὑπὸ Κλέωνος

καθὼς γέγραπται δυνατοὶ ἐόντες, ἐξέστω Κλέωνι κολάζειν τὸν μὴ ποιέον-

τα τὸ ποτιτασσόμενον καθώς κα αὐτὸς θέληι καὶ ἄλλωι ὑπὲρ Κλέωνα ὅν κα Κλέων

ἕξ, ὥστε ἐλευθέρους εἶμεν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάντων τὸν πάν-

τα βίον, καθὼς ἐπίστευσαν τὰν ὠνὰν τῶι Ἀπόλλωνι, διατρίβειν δὲ

Ἀγαθόκλειαν, Σώπολιν, εἷ κα αὐτοὶ θέλωντι. βεβαιωτῆρες· Σωκράτη[ς]

Ἀνδρόνικος Πατρέα Δελφοί· ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερον εἶμεν Γλαυκίαν καὶ ἀνέφαπτον

[ἀ]πὸ πάντων τὸμ πάντα βίον καὶ ποιεῖν Γλαυκίαν ὅ κα θέληι αὐσαυτοῦ κυριεύοντα

καὶ ὄντα ἐλεύθερον, καθὼς ἐπίστευσε Γλαυκίας τὰν ὠνὰν τῶι Ἀπόλλωνι

ἄρχοντος Ἀρχέλα μηνὸς Ἡρακλείου, ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδοτο Θεύφιλος Εὐάρχου Δελφὸς τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα ἀνδρεῖον ὧι ὄνομα Πρόθυμος τὸ γένος Καππάδο-

κα, τιμᾶς ἀγυρίου μνᾶν τεττάρων, καθὼς ἐπίστευσε Πρόθυμος τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Καλλικλῆς Τίμωνος Δελφός. παραμεινάτω δὲ [Π]ρό-

θυμος παρὰ Θεύφιλον ἄχρι κα ζώη Θεύφιλος, ποιέων τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατόν· εἰ δέ κα μὴ παραμείνη ἢ μὴ ποιῆ [τὸ πο]τιτασσόμενον δυνατὸς [ἐ]ών, κύριος ἔστω

Θεύφιλος κολάζων ὧι κα θέληι τρόπωι ἢ ὅ κα Θεύφιλος κελεύση. ἐπεὶ δέ κα τελευτάσηι Θεύφιλος, ἐλεύθερος ἔστω Πρόθυμος κυριεύων αὐτοσαυτοῦ καὶ ποιέων ὅ κα θέληι κα[ὶ] ἀπο-

ἄρχοντος Κλέωνος μηνὸς Ποιτροπίου, ἐπὶ

τοῖσδε ἀπέδοτο Πατρὼ Δείνωνος Δελ-

φὶς τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναι-

θέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων

τὸμ πάντα βίον. παραμεινάτω δὲ Δαμαρ-

χὶς παρὰ Θευδώραν ἕως κα ζῆ Θευδώρα π[οιέ]-

νος, Καππάδοκα, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τεσσάρων, καθὼς ἐπίστευσε Μιθραδάτης τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. βεβαιωτὴρ κα[τ]ὰ τ[ὸ]ν νό-

μον [τ]ᾶς πόλιος· Μνάσων Ξένωνος Δελφός. παραμεινάτω δὲ Μιθραδάτης παρὰ Λάρισαν ἄχρι κα ζώη Λάρισα ἀνεγκλήτως [π]ο[ιέ]ων τὸ

ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατόν· εἰ δὲ μὴ παραμείναι Μιθραδάτης ἢ μὴ ποέοι πᾶν τὸ πο[τ]ιτασσόμενον δυνατὸς ἐών, κυρία ἔσ[τ]ω Λάρισα κο-

λάζουσα ὧι κα θέληι τρόπωι ἢ ὅν κα Λάρισα κελεύση, πλὰμ μὴ πωλησάτω· εἰ δέ [τί] κα πάθη Λάρισα, ποιησάτω τὰ νομιζόμενα πάντα Μιθραδάτης ἐκ τῶν Λαρίσας

ἄρχοντος Σωσινίκου μηνὸς Ἰλαίου, ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδοτο Φίλων Τελεσάρχου τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Λέαινα,

τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν πέντε. βεβαιωτῆρες· Ἄθαμβος Ἀθανίωνος, Μενέστρατος Εὐχαρίδα Δελφοί. παραμεινάτω δὲ Λέαινα παρὰ Φίλωνα ἄχρι οὗ κα ζώη

Φίλων ἐργαζομένα καὶ ἀκούουσα Φίλωνος· εἰ δέ κά τι τούτων μὴ [π]οιῆ, ἐξουσία ἔστω Φίλωνι ποεῖν Λέαιναν ὅ κα θέλη. ἐπεὶ δέ κά τι πάθη Φίλων,

ἐλευθέρα ἔστω Λέα

μνᾶν δύο. βεβαιωτὴρ κατὸν νόμον· Δρ[ο]μο-

κλείδας Ἁγίωνος Δελφός. παραμεινά-

τω ι δὲ Ἱστιὼ παρὰ Φίλωνα μέχρι κα ζώ[η Φ]ίλων,

ποιέουσα πᾶν τὸ ποτιτασσόμενον τὸ δυ[ν]ατόν·

εἰ δέ κα μὴ ποιῆ Ἱστιὼ ἢ μὴ παραμ[ε]ίνη, ἐξέ-

στω Φίλωνι ἢ ἄλλω ὑπὲρ Φίλωνα κολάζειν

ὥς κα θέλωντι ἀζαμίοις ὄντοις κ[α]ὶ ἀνυποδί[κ]οις.

[τ]ῶι Πυ[θ]ίωι σῶμα ἀνδρεῖον ὧι ὄνομα [Ε]ὔνους, ἀργυρίου μνᾶν τριῶν, καθὼς ἐπίστευσε Εὔνους

τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὅτωι ἐλ[ε]ύθε[ρ]ος εἶμεν. παραμεινάτω Εὔνους πα[ρ]ὰ Πράξωνα ἔτη δέκα

[π]οιῶν τὸ ποτιτασσόμενον. εἰ δέ κα μὴ θέλη παραμένειν, καταφερέτω Π[ρ]άξωνι τοῦ ἐνιαυτοῦ

[ἑ]κάστου οὗ κα μὴ παραμένη ἀργυρίου [σ]τατῆρας τριάκοντα καὶ εἴ κα [παρ]αμ[είν]η ἢ κατ[ε]νέγκη

[τ]ὸ ἀργύριον τὸ γεγραμμένον οὗ κα μὴ παραμείν[η] χρόνου, ἐλεύθερος [ἔστω κα]ὶ ἀνέφαπτος

ἀπὸ πάντων· εἰ δέ κα μὴ παραμείνη ἢ μὴ καταβάλη τὸ ἀργύριον οὗ κα [μὴ]

παραμεί[νη] χρόνου, ἄκυρος ἔστω ἁ ὠνά. βεβα[ι]ωτῆρες· Δ[ι]όδωρος Μνασι[θέου],

Ἀρχέλαος Πυθοφάνεος. μάρτυρες· οἱ [ἄρ]χοντες Δ[εξι]κράτης, Πραξία[ς]

στραταγέοντος τῶν Αἰτωλῶν Ὑβρίστα Ἀκρινιέος μηνὸς Ὁμολοίου, ἐν Δελφοῖς [δὲ ἄρχον]τος Πύρρου, ἀπέδοτο Τιμάγορος Δεξιεὺς

τῶι Ἀπόλλωνι σώματα γυναικεῖα δύο αἷς ὀνόματα Ἄρκισα, Κλεώ, ὥστε ἐλευθέρας εἶμεν, [τιμᾶς ἀ]ργυρίου 𐅇Μ μνᾶν ἕξ. παραμεινάντω δὲ Ἄρκισα, Κλεὼ

παρὰ Τιμάγορον ἄχρι κα ζώη Τιμάγορος τὸ δέον ποιοῦσαι. ἐπεὶ δέ κά τι πάθη Τιμάγορος, το[ῦ θεοῦ] ἔστω Ἄρκισα, Κλεὼ κυριεύουσαι αὐσαυτᾶν,

νάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρους εἶμεν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα χρόνον. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ἀριστίων Ἄγωνος. παρα-

μεινάντω δὲ Κωμικὸς καὶ Ἰωνὶς παρὰ Μαραῖον ἄχρι κα ζώη Μαραῖος π[ο]έοντες τὸ πο[τ]ιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως·

εἰ δέ τί κα μὴ ποιήση Κωμικὸς ἢ Ἰωνὶς τῶμ ποτιτασσομένων ὑπὸ Μα[ρ]αίου καθὼς γέγραπται δυνατοὶ ἐόντες, ἐξέ-

στω Μαραίωι, ὁπότερός κα μὴ ποιῆ τὸ ποτιτασσ[ό]μενον, κολ[ά]ζειν καθώς κα αὐτὸς θέληι καὶ ἄλλωι ὑπὲρ Μαραῖον

ὅγ κα Μαραῖος κελεύη ἀζαμίοις ὄντοις καὶ ἀνυποδίκοι[ς π]άσας δίκας καὶ ζαμίας· εἰ δέ τί κα πάθη Μαραῖος,

σθένης, ἰδιῶται Ξ[έ]νων, Ὀρθαῖος, Καλλίερος, Ἄθαμ-

βος, Ξεννίας, Ἀρχέλαος, Δείνων.

τριῶν, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν, καθὼς ἐπίστευσε Εὐφροσύνα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος

ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Πασίων Κλέωνος. παραμεινάτω δὲ Εὐφροσύνα παρὰ

Εὐκρά[τ]η ἄχρι οὗ κα ζώη Εὐκράτης ποιέουσα τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως. εἰ δέ τί κα πάθη Εὐκράτης,

ρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα βίον. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Πασῖνος Ἀμφισσεύς, Ἀρ-

χέλαος Πραόχου Δελφός. παραμεινάτω δὲ Στράτιον παρὰ Θεύξενον ἄχρι κα ζώη Θεύξενος ποιέουσα

τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνενκλήτως· εἰ δέ τί κα μὴ ποιήσηι τῶμ ποτιτασσομένων ὑπὸ Θευξένου

καθὼς γέγραπται δυνατὰ ἐοῦσα, ἐξέστω Θευξένωι κολάζειν καθὼς κ’ αὐτὸς θέληι καὶ ἄλλωι ὑπὲρ Θεύξενον ὅγ κα

Θεύξενος κελεύσηι ἀζαμίοις ὄντοις καὶ ἀνυποδίκοις πάσας δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δέ τί κα πάθηι Θεύξενος, ἐλευθέρα

βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν [ν]όμον· Εὐκλείδας Καλλείδα, Ἄρχων

Νικοβούλου Δελφοί. παραμεινάτω ι δὲ Ἀμμία παρὰ Κλευνί-

καν ἄχρι κα ζώη Κλευνίκα ποιέουσα τὸ ποτιτασσόμε-

νον πᾶν τὸ δυνατόν· εἰ δέ τί κα μὴ ποιήση Ἀμμία τῶν ποτι-

τασσομένων ὑπὸ Κλευνίκας ἢ μὴ παραμείναι καθὼς γέ-

γραπται δυνατὰ ἐοῦσα, ἐξέστω Κλευνίκα κολάζειν

καθώς κα αὐτὰ θέληι ἢ ἄλλον ὅν κα Κλευνίκα κελεύηι

δίκας καὶ ζαμίας. μὴ ἐξέστω δὲ Ἀμμίαι ἀλλεῖ εῖ

οἰκεῖν ἀλλ’ ἢ ἐν Δελφοῖς· εἰ δὲ μὴ οἰκέοι ἢ μὴ

ποέοι τὰ γε γεγραμμένα, ἄκυ-

νάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποιῶν ὅ κα θέλη

καὶ ἀποτρέχων οἷς κα θέλη. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Δαμένης Ὀρέστα. παραμεινάτω

δὲ παρὰ Ἀμύνταν Σωτήριχος ἔτη ὀκτὼ ἀνενκλήτως· εἰ δὲ ὁ μὲν φαίη ἀνενκλήτως παραμένειν

καὶ μηθὲν κατὰ Ἀμύντα κακὸν πράσσειν μηδὲ κατὰ τοῦ υἱοῦ Ἀμύντα, Ἀμύντας δὲ εἰ ἐνκαλέοι ἢ ὁ υἱ-

ὸς αὐτοῦ Ἀμύντας Σωτηρίχω, κριθέντω ἐν ἄνδροις τρίοις οὓς συνείλοντο, Διοδώρω Μνα-

νηρημένων· εἰ δὲ μὴ θέλοι Ἀμύντας ἢ Σωτήριχος ἀντὶ τῶν ἀπογενομένων κοινῶν εἴτε

ἑνὸς εἴτε πλειόνων συνεφαιρεῖσθαι τοὺς κοινοὺς τῶι θέλοντι αὐτῶν ἐφαιρεῖν, καὶ κύρι-

οι ἐόντω οἱ καταλ[ι]πόμενοι εἴτε εἷς εἴτε πλείονες εἶεν οἱ κρίνοντες, καθὼς ἐπάνω γέγραπται· ἄρ[χ]-

ξέλθωντι τὰ ὀκτὼ ἔτη· τὸ δὲ ἔγκλημα μὴ μακρότερον ἐπικαλείσθω διμήνου· ἐπεὶ δέ κα διεξέλ-

θη ὁ χρόνος τὰ ἔτη ὀκτὼ καὶ παραμείνη Σωτήριχος παρὰ Ἀμύνταν τὸν ἀποδόμενον

καὶ τὸν υἱὸν Ἀμύνταν, ἀποτρεχέτω Σωτήριχος οἷς κα θέλη. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σωτηρί-

οντες Σωτήριχον ἐπὶ τὸν θεὸν ἀζάμιοι ὄντες καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δὲ μὴ πα-

ραμείναι Σωτήριχος παρὰ Ἀμύνταν καθὼς γέγραπται, ἅ τε ὠνὰ ἀτελὴς καὶ ἄκυρ[ο]ς ἔ[σ]τω

καὶ ὁ βεβαιωτὴρ μὴ βεβαιούτω. εἰ δὲ μαλακισθείη Σωτήριχος, ὃ μὴ γίνοιτο, πλεῖον διμήνου, ἐ-

παποδότω τοῦ πλείονος χρόνου Σωτήριχος Ἀμύντα καὶ ποτιπαραμεινάτω. μάρτυρες· οἱ

ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος Ἄθαμβος, Ἀμύντας, ἰδιῶται Ἀριστίων Ἄγωνος, Ἧρυς Εὐδώρου,

Σωσὼ ἐνδογενεῖς, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν δεκαδύο. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Ἀνδρόνικος Πατρέα,

Ἀστόξενος Διονυσίου Δελφοί. παραμεινάντω δὲ Σωσίβιος, Σωτίων, Σωσὼ παρὰ Νικὼ ἄχρι κα ζώη Νικὼ

ποέοντες τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως· εἰ δέ τί κα μὴ ποέωντι τῶν ποτιτασσο-

[μέ]νων ὑπὸ Νικοῦς καθὼς γέγραπται δυνατοὶ ἐόντες, ἐξέστω Νικοῖ κολάζειν καθώς κα αὐτὰ θέ-

λη καὶ ἄλλω ὑπὲρ Νικὼ ἀζαμίοις ὄντοις καὶ ἀνυποδίκοις πάσας δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δέ τί κα πάθη Νικώ, ἐλεύ-

καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα βίον, ποιέουσαν

ὅ κα θέληι, καὶ ἀποτρέχειν οἷς κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν

νόμον τᾶς πόλιος· Ἀριστίων Ἄγωνος. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται

ος, Ἀρισταγόρας Εὐθυδάμου Δελφοί, Νικόλαος Εὐ-

Εὐβούλου Καλλιπολίτας. παραμεινάντω δὲ Λυκί-

σκα καὶ Καλλίμαχος παρὰ Λύκον ἔτη πέντε ποιέ-

πάντα βίον. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Πραξίας Εὐδόκου Δελφός.

παραμεινάτω δὲ Εὐφροσύνα παρὰ Δαμὼ ἄχρι κα ζώη Δαμώ. εἰ δέ τί κα

πάθη Δαμώ, ἐλευθέρα ἔστω Εὐφροσύνα κυριεύουσα αὐτοσαυτᾶς καὶ ποιέου-

καὶ ζαμίας. μάρτυροι· τοὶ ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος Ἀμύντας,

Ταραντεῖνος, ἰδιῶται Δικαίαρχος, Ἀντιχάρης Ἀζαράτου,

Δορκύλος, Ἀριστοκλῆς, Κλέων Κλευξένου, Γοργίας.

ἐπίστευσε Δαματρία τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧ ἐλευθέρα εἶμεν

καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα βίον. παραμεινάτω δὲ

Δαματρία παρὰ Πάσιχον ἕως κα ζώη Πάσιχον ποιοῦσα τὸ ποτιτασσό-

Ἀριστώνυμος, Ξένων Δελφοί, Ἀσίδαμος, Ἄνδρων

Ἀμφισσεῖς. παραμεινάτω δὲ Σωσίχα Πασίχωι

μέχρι κα βιοῖ ποιοῦσα ὅ κα κέληται Πάσιχον.

ταν καὶ γυναικεῖον ἇι ὄνομα Ἀμμία τὸ γένος

Ἰλλύραν, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν ἑπτά. παραμεινάτω δὲ

Μαιφάτας καὶ Ἀμμία παρὰ Κριτόδαμον ἇς κα ζώη Κριτό-

δαμος ποιέοντες Κριτοδάμωι τὸ ποτιτασσόμενον·

εἰ δέ κα μὴ παραμείνωντι ἢ μὴ ποιέωντι τὸ

ποτιτασσόμενον, ἀρμένα καὶ ἀτελὴς αὐτοῖς

κατὰ τὰν συνβολὰν καὶ τὸν νόμον· Ἀριστόμαχος Ἀνφισσεύς, Δεξικρά-

της Δελφός. παραμεινάτω δὲ Σωσίας Ἀγησοῖ ἄχρι κα ζώηι Ἀγησὼ ποέ-

ων τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατόν· εἰ δέ κα μὴ παραμένη μηδὲ

ποιῆ τὸ ποτιτασσόμενον δυνατὸς ἐών, ἐξέστω Ἀγησοῖ κολάζειν

ὥς κα αὐτὰ θέλη. ἐπεὶ δέ κα τελευτάση Ἀγησώ, ἐλεύθερος ἔστω

καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα βίον. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Εὐκράτης Ἐπικράτεος, Κλέων Δίωνος, Ἀριστοτέλης

Ἐχεμήλου Δελφοί. παραμεινάτω δὲ Ἀφροδισία παρὰ Ἐχέμηλον ἄχρι κα ζώη Ἐχέμηλος ποιέουσα τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατόν·

εἰ δέ τί κα μὴ ποιῆ Ἀφροδισία τῶν ποτιτασσομένων ὑπ’ Ἐχεμήλου καθὼς γέγραπται δυνατὰ ἐοῦσα, κριθέντων ἐν ἄνδροις τρίοις

πούσσιος ἐν Δελφοῖς κατοικέων σ σώματα δύο οἷς ὀνόματα Ζωπύρα, Τίμανδρος, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι, ἀργυρίου

μνᾶν ὀκτώ, ὥστε αὐσωτῶν κυριεύειν. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Ἀρίστων Ἀριστοκράτεος Λιλαιεύς. παραμεινάντω δὲ ἕως κα

Μένανδρος ζῆ Ζωπύρα καὶ Τίμανδρος ποιέοντες τὸ ποτιτασσόμενον τό δυνατὸν Μενάνδρω. ἐπεὶ δέ κα τελευτάση Μέναν-

Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Δορκάς, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν δυῶν. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Ἀνδρόνικος

φρικίδα Δελφός. παραμεινάτω δὲ Δορκὰς παρὰ Ἀριστίωνα ἄχρι κα ζώη Ἀριστίων ποέουσα τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν

εὐνόως. εἰ δέ τί κα πάθη Ἀριστίων, ἐλευθέρα ἔστω Δορκὰς καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων κυριεύουσα αὐσωτᾶς, καθὼς ἐπίστευσε

ἄρχοντος Μελισσίωνος μηνὸς Ἰλαίου, ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδοτο Δαμοκράτεια Δαμοχάριος Δελφὶς τῶι Ἀπόλ-

λωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Σωσίχα, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν, ὥστε παραμεῖναι ἔτη ἓξ φέρου-

σαν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑκάστου ἡμιμναῖον. εἰ δέ τί κα πάθη Δαμοκράτεια, φερέτω Σωσίχα τὸ ἡμιμναῖον Καλλείδα Γοργίππου

τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Σωσίπολις, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν

τεσσάρων. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Δαμένης Ὀρέστα Δελφός. παραμεινάτω δὲ Σωσ[ί]πο[λις]

παρὰ Ἀρίστιον ἄχρι κα ζώη Ἀρίστιον ποιέουσα τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν εὐνόως. [εἰ δέ τί]

ραν εἶμεν καὶ ανέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον, καθὼς

ἐπίστευσε τὰν ὠνὰν τῶι Ἀπόλλωνι, διατρίβειν δὲ Ἀριστονίκαν

εἴ κα αὐτὰ θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὰν συμβολάν· Θεόξενος Πυθο-

μον· Ἀντίφαρις Δαμοκλέος Στιεύς, Δαμόστρατος Φιλω-

νίδα Πελέος. παραμεινάντω δὲ Κλύτα καὶ Στρατονίκα

παρὰ Στρατόνικον ἄχρι κα ζώη Στρατόνικος ποιέουσαι τὸ πο-

τὸν νόμον· Ἀμυνέας Χαριξένου, Δίων

Ἀλέξωνος Δελφοί. παραμεινάτω δὲ

Ἀγαθίας παρὰ Κλέωνα ἄχρι κα ζώη

μένων ὑπὸ ΚΛέωνος καθὼς γέγραπται

δυνατὸς ἐών, ἐξέστω Κλέωνι κολάζειν

καθώς κα αὐτὸς θέληι κ[α]ὶ ἄλλωι ὑπὲρ

[θεῶι] τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλεύθερος εἶμεν ἐπε[ί κ]ά τ[ι]

[πάθη Ἀ]λέξων. παραμεινάτω δὲ Θραικίδας παρὰ Ἀ-

[λέξωνα τ]ὸ κελευόμενον ποιῶν πᾶν· εἰ δέ μή, ἄκυ-

[ρος ἔστ]ω Θραικίδαι ἁ ὠνά. εἰ δέ κά τι πάθη Ἀλέξω[ν],

[τρεφ]έτω Θραικίδας Δορκάδα, εἴ κα θέλη [ο]ἰκεῖν ἐν τα-

[ὐ]τῶι· εἰ δὲ μή, ἐνβαλλέτω Θραικίδας Δορκάδι

ωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Αἰακ[ίδας Φιλα]ιτώλου Δελφός. παρα-

μεινάτω δὲ Δαματρία παρὰ Κ[λείδαμ]ον καὶ Καλλικράτειαν

ἄχρι κα ζώωντι Κλεύδαμος κ[αὶ Καλ]λικράτεια ποιέουσα

δάμου καὶ Καλλικρατείας καθὼς γέγραπται δυνατὰ

ἐοῦσα, ἐξέστω Κλευδάμωι καὶ Καλλικρατείαι κολάζε[ι]ν

καθώς κα αὐτοὶ θέλωντι καὶ ἄλλω ὑπὲρ Κλεύδαμον καὶ

μὰν ἔχει πᾶσαν. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Εὐάγγελος Πάτρωνος. πα-

ραμεινάτω δὲ Σωσᾶς παρὰ Ἀρτεμίδωρον μανθάνων τὰν τέχναν τὰν γναφικὰν τὸν χρό-

νον τὸν ἐν τᾶι συγγραφαῖ γεγραμμένον, ὃν καὶ παρισχέτω Σωσᾶς Δρομοκλείδαν ἀβλαβῆ ἀπὸ

[κα]τὰ τὸν νόμον· Α[ἰ]ακίδας, Μαντίας Φιλαιτώλου Δελφοί. [π]α[ρ]α-

μεινάτω δὲ Σωσίνης παρὰ Αἰνήσιον ἔτη ἓξ [π]οέων τὸ ποτιτ[α]σ-

σόμενον πᾶν τὸ δυνα[τ]ὸν ἀνεγκλήτως· εἰ δέ κα παραμείνηι τὰ ἓξ

ἔτη καθ[ὼ]ς γέγρα[π]ται, [ἐ]λεύθερος ἔστω Σωσίνης κυριεύων αὐ-

[στευσε Ἀγαθα]μερὶς τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι. βε[β]αιωτὴρ κατὰ τὸν νό-

[μον τᾶς πόλι]ος· Μνάσων Ξένωνος. παραμεινάτω δὲ Ἀγαθα-

[μερὶς παρ]ὰ Ἱεροκλῆ καὶ Ἱερόκκλειαν ποιοῦσα τὸ ποτιτασσό-

νᾶς τᾶς παρὰ Ἱεροκλῆ καὶ Ἱερόκλεαν τᾶς ἀναγεγραμ[μέ]-

νας ἐν τῶ ἱερῶ, τᾶς ἔδει παραμεῖναι Ἀγαθαμερίδα παρὰ

Ἱεροκλῆ καὶ Ἱερόκληαν ἄχρι κα ζώωντι Ἱεροκλῆς καὶ Ἱε-

βαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Μνάσων

Ξένωνος. παραμεινάτω δὲ Ζωπυρὶς καὶ Ἀρχε-

πολὶς ἄχρι κα Ἀρίστα ζῆ ποιοῦσαι τὸ ποτιτα[σ]-

[τὸν νόμον Νικί]ας Κάλλωνος, Γενναῖος Ἡράκωνος. πα-

[ραμεινάτω δ]ὲ Ὠφελίμ[α] παρὰ Ε[ἰ]ράναν ἄχρι κα ζώη Εἰράνα

[ποιέουσα τὸ] ποτιτασσόμ[ε]νον πᾶν τὸ δυνατόν·

τυγχάνοντες κύριοι ἐόντων συλέοντες Ἀθηναιΐδα ὡς ἐλευθέραν ἐοῦσαν ἀζάμιοι ἐ-

όντες καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας. παραμεινάτω δὲ Ἀθηναιῒς παρὰ Κλύ-

ταν ἄχρι οὗ κα ζώη Κλύτα ν ποιέουσα τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατόν· εἰ δὲ μὴ

τι πᾶ[σ]αν. βεβαι[ω]τὴρ κατὰ τὸν νό-

μον· Εὔδοκος. [π]αραμεινάν-

των δὲ Σωσὼ καὶ Διον[υ]σία παρὰ

τὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος· Κλέανδρος

Θεοχάριος, Τίμων Φίλωνος. παραμεινά-

τω δὲ Θεόκριτος παρὰ Ἱέρωνα καὶ Ζωδίχαν

λευθέρους ἐόντας Ἀφροδισίαν καὶ Ἀπολλώνιον ἀζάμιοι ἐόντες καὶ ἀνυπόδι-

κοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας. παραμεινάτω δὲ Ἀφροδισία καὶ Ἀπολλ[ώ]νιος

παρὰ Δώρημα ἄχ[ρ]ι κα ζώη Δώρημα, ποιέοντες τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν

ρευόμεναι οἷς κα θέλω[ντι, τ]ιμᾶς ἀργυρίου 𐅇ΜΜΜ μνᾶν ὀκτὼ τὰς δύο, καὶ τὰν τιμ[ὰ]ν

ἔχει πᾶσαν. βεβαιω[τή]ρ· Ἄθαμβος Ἀθανίωνος. παραμεινάτω δὲ Σωσὼ

παρὰ Θεύδοτον ἔτ[η] δύο ποιοῦσα τὸ ποτιτασσόμενον ἀνεγκλήτως.

[ος]· Εὐάγγελος Πάτρωνος. πα-

ραμεινάτω δὲ Ζωπυρίων

παρὰ Φίλωνα ἕως κα βι-

κράτεος Ἐριναῖος· ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέραν εἶμεν Ῥόδιον, καθὼς ἐπί-

στευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. παραμεινάτω δὲ Ῥόδιον παρὰ Κλεώνυ-

μον ἄχρι κα ζώηι Κλεώνυμος· εἰ δέ κα μὴ παραμείνη Ῥόδιον, κύριος

ἔστω Κλεώνυμος ἐπιτιμέων τρόπωι ὧι κα θέληι. μάρτυρες·

αὐτὰ ἐπίστευσε Ἀρίστεια τὰν ὠνὰν τῶι Ἀπ-

όλλωνι. παραμεινάτω δὲ Ἀρίστεια παρὰ Σωτίω-

να ἄχρι κα ζῆ Σωτίων ποιοῦσα τὸ ποτιτασσόμε-

λεύθερον Εὔτυχον ἀζάμιος ἐὼν καὶ ἀνυπόδικος πάσας δίκας καὶ ζαμίας. βεβαιωτὴρ

κατὰ τὸν νόμον· Δρομοκλείδας. παραμεινάτω δὲ Εὔτυχος παρὰ Σκόπαν ποιέων τὸ ποτιτασ-

σόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἄχρι οὗ κα ὁ ὑὸς αὐτοῦ Θεόφιλος ἐν ἁλικίαν ἐλθὼν γυναῖ-

κα λάβηι· εἰ δέ τι ἀντιλέγοισαν αὐτοὶ ποτὶ αὑτοὺς περὶ τοῦ ποιεῖν τὸ ποτιτασσό-

μενον, ἐπικριθέντω

ἄρχοντος Εὐδώρου μηνὸς Βυσίου, ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδοτο Σῖμον

Ἀμεινία τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα

Σωσικράτεια, ἀργυρίου μνᾶν τεσσάρων, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει

πᾶσαν. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· Ξένων Κλέω-

νος. παραμεινάτω δὲ Σωσικράτεια παρὰ Σῖμον ἕως κα ζώη

Σῖμον ποιοῦσα τὸ δυνατὸν πᾶν ἀνεγκλήτως. εἰ δέ τι πάθοι Σῖμον,

καρχίδα, συνευδο[κ]έοντος καὶ τοῦ ὑοῦ Νικαρχίδα, σῶμα γυναικῆον ἇι

ὄνομα Ποθεινόν, καθὼς ἐπίστευσε τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι Ποθεινὸν

τῶ θεῶ τὰν ὠνάν, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν ἕξ, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν

κεῖα δύο αἷς ὀνόματα Κλεονίκα, Κλεώ, τιμᾶς ἀρ[γυρίο]υ μν[ᾶν — —], ὥστε [ἐλε]υθέρας [εἶμ]εν κ[αὶ] ἀνεφά-

πτους ο ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον, καθὼς [ἐπίστευσαν τὰν ὠν]ὰν τῶι Ἀπόλλωνι, διατρίβε[ιν] τε

Κλεονίκαν καὶ Κλεὼ εἷ κα αὐταὶ [θέλωντι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὰν] συμβολάν· Εὔαρχος Μέστα.

μον καὶ τὰν συμβολάν· Τηλεφάνης, Κλέων Πλυγονεῖς. παρα-

μεινάτω δὲ Φαλακρίων παρὰ Ἀγέστρατον ἔτεα ὀκτὼ ποιέ-

ων τὸ ποτιτασσόμενον ἀνεγκλήτως τὸ δυνατόν. ἐπεὶ δέ κα

παραμείνη Φαλακρίων παρὰ Ἀγέστρατον τὰ ὀκτὼ ἔτη, ἀπο-

λελυμένος ἔστω Φαλακρίων ἀπὸ Ἀγεστράτου ἐλεύθερος

Πολύων ποιέοντες τὸ ποτιτασσόμενον· εἰ δέ κα μὴ ποιέωντι τὸ ποτι-

τασσόμενον ἢ ἄλλο τι κακοποιέωντι, ἐξέστω κολάζειν ὥς κα αὐ-

τὸς θέληι Πολύων καὶ ὅν κα κελεύηι Πολύων. εἰ δέ τί κα πάθηι Πολύων,

ἕξ. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον καὶ τὰν συμβολάν· Νικόλαος Πολυξένου

Ἀμφισσεύς. παραμεινάτω δὲ Νικόβουλος πὰρ Ἀριστόδαμον ἔτεα δύο μετὰ

τὰν Πασίνου ἀρχάν· ἐπεὶ δέ κα παραμείνῃ Νικόβουλος τὸγ γεγραμμένον

χρόνον, ἐλεύθερος ἔστω καὶ ἀνέφαπτος τὸμ πάντα βίον κυριεύων αὐτοσαυ-

ἀργυρίου στατήρων τεσσαράκοντα τριῶν, καθὼς ἐπίστευσε

Ἀρτεμιδώρα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧι αὐτὰν ἐλευθέραν εἶμεν, ποιεῖν

ὅ κα θέληι, εἶμεν εἷ κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὸν νόμον· Ἐτυμώνδας

ἐπίστευσε Ἁρμὼ τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧι αὐτὰν ἐλευθέραν

εἶμεν, ποιεῖν ὅ κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Πάτρων

Πλυγονεύς. μάρτυρες· τοὶ ἱερεῖς Ἄθαμβος, Ξένων· Εὐρυμήδης,

λευθέραν εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον τὸμ πάντα βίον, ποέου-

σαν ὅ κα θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τοὺς νόμους· Δεινίας

Ἀλέξιος Ἀμφισσεύς. μάρτυρες· τοὶ ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλω-

Νικὼ καὶ Ἀστίας καὶ οἱ βεβαιωτῆρες τῶι θεῶι· εἰ δέ κα μὴ παρέχωντι, πράκτιμοι ἐόντων

τῶι θεῶι καὶ Σωτίωι καὶ τῶι ὑπὲρ τὸν θεὸν θέλοντι πράσσειν αὐτοῦ καὶ τοῦ ἡμιολίου μνᾶν

ἕξ· οἱ δὲ πράσσοντες ἀζάμι’ ἐόντων καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας.

καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα βίον. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Ἐτυμώνδας Εὐκλέ-

ος, Ἀγάθων Ἀθάμβου Δελφοί. παραμεινάτω δὲ Ἄνα παρὰ Φίλωνα ἄχρι κα ζώηι Φίλων ποέουσα

τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως· εἰ δέ τί κα μὴ ποιῆι Ἄνα τῶν ποτι-

[τ]ασσομένων ὑπὸ Φίλωνος καθὼς γέγραπται δυνατὰ οὖσα, ἐξέστω Φίλωνι κολάζειν

καθώς κα αὐτὸς θέληι καὶ ἄλλωι ὑπὲρ Φίλωνα ἀζαμίοις ὄντοις καὶ ἀνυποδίκοις πάσας

σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Νικασώ, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν ἕξ.

βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Δαμένης. παραμεινάτω δὲ Νικα-

σὼ παρὰ Ἀριστοκράτειαν ἔτη ὀκτὼ ἀνεγκλήτως ποιέουσα

πρότερον πάθοι Ἀριστοκράτεια, τὸν κατάλοιπον χρόνον

παρὰ Ἀριστονίκαν μεινάτω· ἐπεὶ δέ κα διέλθωντι

τὰ ὀκτὼ ἔτηι, ἐλευθέρα ἔστω κυριεύουσα αὐτοσαυ-

ραν, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν ὀκτώ, καὶ τὰν τι-

μὰν ἔχει. παραμεινάτω δὲ Λαδίκα πα-

ρὰ Ἀριστόφυλον ἄχρι κα ζῇ Ἀριστόφυλος ἀνενκλήτως

καθὼς ἐπίστευσε Καρίων τῶι θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε

ἐλεύθερος εἶναι καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸμ πάν-

τα βίον, ποιέων ὃ ἂν θέληι. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον·

Ἀγαθοκλῆς Ἀντιχάρους [․․8-9․․․]. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται

Καρίωνος φάμενος ὠνὰν ἔχειν, βέβαιον παρε-

χόντω τῶι θεῶι τὰν ὠνὰν ὅ τε ἀποδόμενος Δαμόφιλος καὶ οἱ βεβαι-

θεῶι τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧιτε ἐλευθέρας εἶμεν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάντων τὸμ

πάντα βίον βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Δαμένης Ὀρέστα Δελφός. παραμε[ι]νάν-

των δὲ Ζωπύρα, Σωσίχα παρὰ Νεοπάτραν ἄχρι κα ζώηι Νεοπάτρα ποέουσαι

Ζωπύρα ἢ Σωσίχα τῶν ποτιτασσομένων ὑπὸ Νεοπάτρας καθὼς

γέγραπται δυναταὶ οὖσαι, ἐξέστω Νεοπάτρα κολάζειν καθώς

κα αὐτὰ δείληται καὶ ἄλλωι ὑπὲρ Νεοπάτραν ἀζαμίοις ὄντοις καὶ ἀνυ-

Στρομβίχου Ἀμφισσεύς, Δαμοχάρης Καλλείδα, Ὀρθαῖος Μαντία Δελ[φοί].

παραμεινάτω δὲ Ἐπιμελὴς παρὰ Ἀγήσωνα ἄχρι κα ζώηι Ἀγήσ[ων]

ποέουσα τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως· εἰ [δέ τί]

βεβαιωτήρ· Χαρίξενος Ἀμυνέα. καθὼς ἐπίστευ-

σε Γνωσιφίλα τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. παραμεινά-

τω δὲ Γνωσιφίλα παρὰ Μενέσταν ἄχρι κα ζώηι

κατὰ τὸν νόμον· Κλεόδαμος Κλέωνος, Σωδαμίδας Εὐαγ[γέλο]υ Δελ[φ]οί. μάρτυρες· τοὶ ἱερεῖς Ξένων,

Ἄθαμβος, ἰδιῶται Μνάσων, Ἀστύοχος, Ἀμειν[ί]ας.

τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Κλεὼ τὸ γένος Ἰλλυράν, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν· βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν

νόμον· Ἀθανίων Δαμοκράτεος· ὥστε ἐλευθέραν εἶμεν Κλεώ, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. παραμει-

νάτω δὲ Κλεὼ παρὰ Ἀθανίωνα ἄχρι κα ζώηι Ἀθανίων. μάρτυρες· τοὶ ἱερεῖς Ξένων, Ἄθαμβος καὶ τοὶ ἄρχον-

τες Δεξικράτης, Εὐκλείδας, Ξενόστρατος.

εἰ δέ κα μὴ παρέχωντι, πράκτιμοι ἐόντω τῶι θεῶι καὶ Σατύρωι καὶ τῶι ὑπὲρ τὸν θεὸν ἢ Σάτυ-

ρον θέλοντι πράσσειν αὐτοῦ καὶ τοῦ ἡμιολίου μνᾶν ἕξ· οἱ δὲ πράσσοντες ἀζάμιοι ἐόντω καὶ

ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται Σατύρου τελευτασάντων Λεαίνας

εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων τὸμ πάντα χρόνον,

καθὼς ἐπίστευσε τὰν ὠνάν τῶι Ἀπόλλωνι, διατρίβειν τε

Ἀριστὼ εἷ κα αὐτὰ θέληι. βεβαιωτὴρ κατὰ τὰν συμβολάν·

πὸ πάντων τὸν πάντα βίον, ποιοῦσα ὅ κα θέλ[η].

παραμεινάτω δὲ Εὐάνδρα τὸ δέον ποιοῦσα Νίκωνι

ἕως κα ζῆ Νίκων, ἀνέγκλητος οὖσα καὶ ποιοῦσα τὸ δέον.

τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧι ἐλεύθερος εἶμεν καὶ ἀνέφαπτος ἀπὸ πάντων τὸν πάντα βίον. βεβαι-

ωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Ἧρυς Πισιθέου, Δάμαρχος Εὐτυχίδα Μυανεύς. παραμει-

νάτω δὲ Ἀπολλώνιος παρὰ [Φ]ιλοκράτη ἄχρι κα Φιλοκράτης ζώη ποέων τὸ ποιτασσόμ-

μενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως· εἰ δέ τι μὴ ποέοι Ἀπολ[λ]ώνιος [τῶ]ν ποιτασσομέν-

ων ὑπὸ Φιλοκράτεος κα[θ]ὼς γέγραπται δυνατὸς ὤν, ἐξέστω Φιλοκράτει κολάζειν καθώς

καθώς κα αὐτὸς δείληται καὶ ἄλλωι ὑπὲρ Φιλοκράτη ἀζαμίοις καὶ ἀνυποδίκοις ὄντοις

βίον. βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον· Ἁγίων Καλλικράτεος, Ἀρισταγόρας Εὐθυδάμου

Δελφοί. παραμεινάτω δέ Σωστράτα παρὰ Καλλικράτειαν ἄχρι κα ζώηι Καλλικράτεια

ποέουσα τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν το δυνατὸν ἀνεγκλήτως· εἰ δέ τί κα μὴ ποιῆι Σωστρά-

τα τῶν ποτιτασσομένων ὑπὸ Καλλικρατείας καθὼς γέγραπτ[αι δυ]νατὰ οὖ-

σα, ἐξέστω Καλλικρατείαι κο[λ]άζειν καθώς κα αὐτὰ δείληται καὶ ἄλλωι

ὑπὲρ Καλλικράτειαν ἀζαμίοις ὄντοις καὶ ἀνυποδίκοις πάσας δίκας καὶ ζαμίας.

Μέναρχος καὶ οἱ βεβαιωτῆρες τῶι θεῶι· εἰ δέ κα μὴ παρέχωντι, πράκτιμοι ἐόντω τῶι θεῶι καὶ Ξένωνι

καὶ Πειθ̣ολάωι καὶ τῶι ὑπὲρ τὸν θεὸν θέλοντι πράσσειν αὐτοῦ καὶ τοῦ ἡμιολίου μνᾶν δεκαδύο.

οἱ δὲ πράσσοντες ἀζάμιοι ἐόντω καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας. εἰ δέ τίς κα ἅπτηται

ὀμοσάτω δὲ Μέναρχος ἐναντίον τῶν ἱερέων τὸν νόμιμον ὅρκον παρὰ τὸν Ἀπόλλω μήτε αὐτὸ%⁸⁰ς

ἀδικησεῖν Ξένωνα μηδὲ Πειθόλαον ἇς κα ζῆ μηδὲ ἄλλωι ἐπιτρεψεῖν· εἰ δέ ἢ αὐτὸς ἀδικέοι ἢ ἄλλωι

ἐπιτρέψαι, ἔνοχος ἔστω Μέναρχος τῶι τε ἐφιορκεῖν καὶ παραβαίνειν τὰ συνκείμενα, καὶ ὁμοίως

κύριοι ἐόντω οἵ τε βεβαιωτῆρες καὶ ἄλλος ὁ θέλων ἀποκαθιστάοντες Ξένωνα καὶ Πειθόλαον ἐν τὸ

ἱερὸν ἀζάμιοι καὶ ἀνυπόδικοι ὄντες πάσας δίκας καὶ ζαμίας. τὸν αὐτὸν δὲ ὅρκον ὀμοσάντω Ξένων

καὶ Πειθόλαος Μενάρχωι παραμενεῖν παρὰ Μέναρχον ἔντε κα ζώη μετὰ πάσας εὐνοίας δουλεύοντες

καὶ ποιέοντες τὸ ποτιτασσόμενον. εἰ δέ τί κα ἐπικαλῆ Μέναρχος Ξένωνι ἢ Πειθολάωι ἢ Ξένων ἢ Πει-

ου μνᾶν δύο, καθὼς ἐπίσιτευσε ἐπίστευσε Ἀριστὼ τῶ θεῶ τὰν ὠνάν, ἐφ’ ὧτε

ἐλευθέρα εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον οὖσαν ποεῖν ὅ κα θέλη. βεβαιωτῆρες κα-

τὰ τὸν νόμον καὶ τὸ σύμβολον· Δάμων [Τε]ιθρώνιος, Διογένης Δελφός.

γυναικεῖον ἇι ὄνομα Θευδότα, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τρῖων, καθὼς ἐπίστευσε Θευδότα τὰν ὠνὰν

τῶι θεῶι. παραμεινάτω δὲ Θευδότα παρὰ Μυρτίδα ἀνεγκλήτως ἕως κα αὐτὰ ζώη. βεβαιωτήρ·

Ἀριστείδας Ἵππωνος Δελφός· παρόντος καὶ τοῦ ἄρχοντος Πραξία. μάρτυρες· ὁ ἱερεὺς Ἄθαμβος· Καλλίκων,

νόμον καὶ τὰν συμβολάν· Δαμόξενος Δάμωνος, Εὔδικος, Κλέανδρος

Χαριξένου Ἀμφισσεῖς. μάρτυροι· ὁ ἱερεὺς Ἄθαμβος καὶ ἰδιῶται Πεισίστρατος, Ἀμεινίας,

Ἀριστόμαχος, Εὐρύμαχος, Μένων, Εὐκλείδας, Νικαγόρας Δελφοί, Μενακλῆς, Καλλιφά-

ἇι ὄνομα Ἡδεῖα τὸ γένος Μακέταν ἐξ Ὠρωποῦ, τιμᾶς ἀργυρίου στατήρων ἐνενήκοντα

τριῶν ἐννέ’ ὀβολῶν. βεβαιωτὴ[ρ κ]ατὰ τὸν νόμον· Λαμπρίας Ἀλεξομενοῦ Ἀμφισσεύς. παραμει-

νάτω δὲ Ἡδεῖα παρὰ Σωτίωνα ἕως κα ζῆι Σωτίων. ἐπεὶ δὲ κα δι[α]λίπηι Σωτίων, ἱερὰ ἔστω

Ἡδεῖα τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ ἀνέφαπτος· εἰ δὲ μή, ὁ παρατυχὼν κύριος ἔστω ἀφαιρείμενος

τέρος Καλλιβούλας. εἰ μέν κα ἐπιβιώση Νίκων ἔτη

ὀκτὼ ἢ πλείονα, παραμείνασαν, εἴ τί κα πάθηι Νίκων,

ἐλευθέραν εἶμεν Δώρημα· εἰ δέ τί κα πρότερον πάθη[ι]

Νίκων πρὸ τοῦ τὰ ὀκτὼ ἔτη διελθεῖν, κατενέγκαι Δώ-

ρημα Καλλιβούλαι τοῦ καταλειπομένου χρόνου ἐν τ[ὰ]

ἄρχοντος Ἀρχελάου τοῦ Δαμοσθένεος μηνὸς Ποιτροπίου, ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδοτο Φίλων Τελεσάρχου τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον

ἇι ὄνομα Ἱστιώ, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν δύο. βεβαιωτὴρ κατὰ τὸν νόμον· Δρομοκλείδας Ἁγίωνος Δελφός. παραμεινάτω δέ Ἱστιὼ παρὰ Φίλωνα μέχρι κα ζώη Φίλων

ποέουσα πᾶν τὸ ποτιτασσόμενον τὸ δυνατόν· εἰ δέ κα μὴ ποιῆ Ἑστιὼ ἢ μὴ παραμείνη, ἐξέστω Φίλωνι ὅ κα θέλη ποεῖν. εἰ δέ τί κα πάθη Φίλων, ἐλευθέρα ἔστω

Ἱστιὼ καὶ ἀνέφαπτος οὖσα ἀπὸ πάντων, κυριεύουσα αὐσωτᾶς, καθὼς ἐπίστευσε τῶι θεῶι τὰν ὠνάν. μὴ ἐξέστω δὲ Ἑστιὼ ἀλλαχᾶι κατοικεῖν, ἀλλ’ ἢ ἐν Δελφο[ῖ]ς.

στεφανούτω δὲ κατὰ μῆνα νουμηνίαι καὶ ἑβδόμα τὴν Φίλωνος εἰκόνα δαφνίνωι στεφάνωι πλεκτῶι. μάρτυρες· τοὶ ἱερεῖς Ἄθανβος, Ἀμύντας καὶ οἱ ἄρχον-

Δικαιοσύναν ὡς ἐλευθέραν ἐοῦσαν ἀζάμιοι ἐόντες

καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζαμίας. παραμεινάτω

δὲ Δικαιοσύνα παρὰ Πραξίαν καὶ Πραξὼ ἄχρι οὗ κα ζώ-

συλέοντες Ζωΐλον ὡς ἐλεύθερον ἐόντα ἀζάμιοι ὄντες οἱ συλέοντες [καὶ ἀνυπό]δικοι πάσας

δίκας καὶ ζαμίας. παραμεινάτω δὲ Ζωΐλος παρὰ Γαλάτειαν ἄχρι οὗ κα ζώη ποι-

έων τὸ ποτιτασσόμενον πᾶν τὸ δυνατὸν ἀνεγκλήτως καὶ δ[ουλεύων]

Φίλων, καὶ ὅσα κα ἀπολίπωνται, πάντα λαβέτωσαν κοινῶς Φίλων καὶ Φίλιππος.

παραμεινάτω δὲ Φίλιππος Γρείπω καὶ Φιλοῖ.

άκοντα καὶ ἀργυρίου μνᾶς εἴκοσι δύο στατῆρας τριάκοντα, εἴ τί κα πάθη

Ἀλκέσιππος, ὥστε θυσίαν καὶ δαμοθοινίαν συντελεῖν τὰν πόλιν τῶν Δελφῶν

τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι κατ’ ἐνιαυτὸν ποτονομάζοντας Ἀλκεσίππεια ἀπὸ

τῶν τόκων τοῦ τε χρυσίου καὶ ἀργυρίου, συντελεῖν δὲ τὰν θυσίαν ἐν τῶι Ἡραίωι

μηνί, πονπεύειν δὲ ἐκ τᾶς ἅλωος τοὺς ἱερεῖς τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ τὸν ἄρχοντα

καὶ τοὺς πρυτάνεις καὶ τοὺς ἄλλους πολίτας πάντας. ἀναγραψάντω δὲ οἱ ἄρ-

[ἄρχοντ]ο[ς] Λαιάδα τοῦ Ἄγωνος μη[νὸς Ἀμαλ]ίου, [βουλευόντων Στρα]-

[τ]ά[γο]υ, Δά[μ]ω[ν]ο[ς], Ἡρακλείδα, Κλ[ε]ο[δ]άμο[υ, ἀπ]έδοτ[ο ἡδεῖνα τουδεῖνος],

συνευδοκεούσας καὶ τᾶς [θυ]γατρὸς αὐτᾶς Δαμωνάσ[σας, τῶι Ἀπόλλωνι τῶι]

[Δαμοφά]νεος Δελφός. καθὼς ἐπίστευσαν Σωσὼ καὶ Σώστρατος τῶι θεῶι τὰν ὠνάν· ἐ[φ]’

[ὧιτε ἐλ]ευθέρους εἶμεν καὶ ἀνεφάπτους ἀπὸ πάντων τὸν πάντα χρόνον. [παρα]μεινάν

[των δὲ Σωσὼ] καὶ Σώστρατος παρὰ Σωσιγένη, ἄχρι οὗ κα ζώηι Σωσιγέν[η]ς, ποιέοντες

ἔστω Σωσὼ

[καὶ Σώστρατος καὶ] ἀνέφαπτο[ι] ἀπὸ πάντων. εἰ δέ τις ἐφάπτοιτο μετὰ τὸ ἀπ[οθ]α[νε]ῖν Σω[σι]γέν[η]

[Σωσοῦς καὶ Σωσ]τράτου ἐπὶ καταδουλισμῶι, ἀποτισάτω ἀργυρίου μ̣[ν]ᾶς [δ]έκα, ὁ[μοί]ω̣ς [δὲ καὶ]

ἐν Δελφοῖς δὲ ἄρχοντος Διοδώρου μηνὸς Ἡρακλείου,

ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδοντ[ο] Ἀμεινώ, Ἁρμυλὶς Ἀμφισσίδες τῶι Ἀπόλ-

λωνι τῶι Πυθίωι σῶμα γυναικεῖον ἇι ὄνομα Ἀρχὼ καὶ τὸν υἱὸν

μενον ἄχρι κα ζώηι Μίκκων. εἰ δέ κα μὴ ποιέωντι τὸ ποτιτασσόμενον ἢ ἄλλο τι κακο-

ποιέωντι, ἐξέστω Μίκκωνι κολάζειν ὥς κα αὐτὸς θέληι καὶ ὅν κα Μίκκων κελεύηι.

Ἐλευθερὶς δὲ ἐλευθέρα ἔστω καὶ ἀνέφαπτος τὸν πάντα βίον, καθὼς ἐπίστευσε τῶι