τὸ προσκοίνημα προσκύνημα τοῦ [Ἀ]-

θ̣ηνόδωρος(!) Φθομώνθ̣[ου ἐνθ]-

ἀπὸ καταμηνίων ζʹ [— — — — — — — —]

ἀνδρὸς βʹ, μυρσίνην δὲ [— — — — —]

— — — —

ἀνδρὸς βʹ, μυρσίνην δὲ [βʹ — — —]

κλαύσατε δὴ ἅμα πάντας πάντες

τὸν ἐξαπίνης μεταβάντα |

εἰς μυχὸν αἰώνων ἐν σκοτίᾳ

την ἔνεπε. | ——

Ἀρσινόα, κούρα δ’ Ἀλίνης

καὶ Θηδοσίοιο, |

ὅτε σὺν τῇ Σεβαστῇ Σαβείνη-

ι ἐγενόμην παρὰ τῷ Μέμνονι.

προσκύνημα Ἰουλίας

Σατουρνίνης.

γραμματ[εὺ]ς̣ καὶ χειριστὴς τοῦ

περὶ Ἐλε[φαντ]ίνην νόμου ἦλθον

καὶ προσε̣κ[ύνη]σα θεὸν μέγιστον Ἑρ[μῆν]

[Ἀπολλ]ώνιος Ἀπ[ολ]λ̣ωνίου̣ στρατηγὸς

[Ὀμβείτου] καὶ τοῦ περὶ Ἐλ̣[ε]φαντίνην καὶ Φίλας

[καὶ πε]ρὶ Θήβας καὶ Ἑρμ̣ωνθείτου ἦλθον

[Ἡρα]κλε̣[ίδη]ς̣ Ἀ̣πολλωνίου γρα̣μ̣μα̣τεὺς

[καὶ χ]ε̣ιριστ̣[ὴς το]ῦ̣ περὶ Ἐλ̣ε̣φα̣ν̣τίνην ἦλθον

[καὶ π]ρ̣ο̣σ̣ε̣[κύ]νησα θεὸν Ἑρμῆν μέγιστον.

στρατηγὸς Ὀμβείτου καὶ [τοῦ]

περὶ Ἐλεφαντίνην καὶ Φίλ̣[ας]

ἦλθον καὶ προσεκύνησα θ̣[εὸν]

[Ὀμβ]ε̣ίτου καὶ τοῦ περὶ Ἐλεφαν-

[τίνην] κ̣αὶ Φίλας καὶ παραλήμπτης

[Ἐρ]υθρᾶς θαλάσσης, ἦλθον

δραχμὰς χιλίας, ὅπως ἀπὸ τοῦ συναχθησομένου κατ’ ἐνιαυτὸν τόκου ἀργυρίου δραχμῶν

διακοσίων ἡ δαπάνη γίνηται τῶν προσεκτισμένων αὐτοῦ ἄλλων ἡμερῶν δύο, εἶναι δὲ

αὐτὸν καὶ ἱερέα διὰ βίου καὶ ἀζήμιον καὶ ἀσύμβολον καὶ ἀνεπιμηνίευτον καὶ ἀλειτούργη-

λωνίου πρὸς τοὺς συνγεώργους ἀρετή τε καὶ φιλαγαθία καὶ ἀφιλαρ-

γυρία πρόσδηλος γείνηται καὶ ἡ τῶν εὖ πεπονθότων εὐχάριστος

ἀνθομολόγησις· vac. πάντας τε τοὺς συνγεώργους ἐπάναγκον ὑπο-

ἱερῶν γραμμάτων νέον ἔτος εἶναι, ἄγεται δὲ νῦν ἐν τῶι ἐνάτωι ἔτει νουμηνίαι τοῦ Παυνὶ μηνός, ἐν ὧι καὶ τὰ μικρὰ Βουβάστια καὶ τὰ μεγάλα Βουβάστια ἄγεται [καὶ ἡ συναγωγὴ τῶν]

καρπῶν καὶ ἡ τοῦ ποταμοῦ ἀνάβασις γίνεται· ἐὰν δὲ καὶ συμβαίνηι τὴν ἐπιτολὴν τοῦ ἄστρου μεταβαίνειν εἰς ἑτέραν ἡμέραν διὰ τεσσάρων ἐτῶν, μὴ μετατίθεσθ[αι τὴν πανήγυριν]

ἀλλὰ ἄγεσθαι ὁμοίως τῆι νουμηνίαι τοῦ Παυνὶ ἐν ἧι καὶ ἐξ ἀρχῆς ἤχθη ἐν τῶι ἐνάτωι ἔτει· καὶ συντελεῖν αὐτὴν ἐπὶ ἡμέρας πέντε μετὰ στεφανηφορίας καὶ θυσιῶ̣[ν καὶ σπονδῶν]

καὶ τῶν ἄλλων τῶν προσηκόντων· ὅπως δὲ καὶ αἱ ὦραι τὸ καθῆκον ποιῶσιν διὰ παντὸς κατὰ τὴν νῦν οὖσαν κατάστασιν τοῦ κόσμου καὶ μὴ συμβαίνηι τινὰς τῶν δ[ημοτελῶν]

ἑορτῶν τῶν ἀγομένων ἐν τῶι χειμῶνι ἄγεσθαί ποτε ἐν τῶι θέρει, τοῦ ἄστρου μεταβαίνοντος μίαν ἡμέραν διὰ τεσσάρων ἐτῶν, ἑτέρας δὲ τῶν νῦν ἀγομένων ἐν τῶ̣[ι θέρει]

ἔχειν ἴδιον τύπον καὶ καλεῖσθαι Βερενίκης ἄρτον. ὁ δ’ ἐν ἑκάστωι τῶν ἱερῶν καθεστηκὼς ἐπιστάτης καὶ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ τοῦ ἱεροῦ γραμματεῖς [ἀναγραψάτωσαν]

τοῦτο τὸ ψήφισμα εἰς στήλην λιθίνην ἢ χαλκῆν ἱεροῖς γράμμασιν καὶ Αἰγυπτίοις καὶ Ἑλληνικοῖς καὶ ἀναθέτωσαν ἐν τῶι ἐπιφανεστάτωι [τόπωι τῶν τε]

πρώτων ἱερῶν καὶ δευτέρων καὶ τρίτων, ὅπως οἱ κατὰ τὴν χώραν ἱερεῖς φαίνωνται τιμῶντες τοὺς Εὐεργέτας θεοὺς καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, καθάπ[ερ δίκαιόν ἐστιν].

τὸν Ἴσου ἐπισκ(όπου) Παχόρας ἐν κόλποις Ἀβραὰμ (καὶ)

Ἰσαὰκ (καὶ) Ἰακώβ, ἔνθα ἀπέδρα ὀδίνη (καὶ) λύπη

(καὶ) στεναγμόν. πραχθὲν λόγον ἤ ἔρ-

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμαίου καὶ [βα]σιλίσσης Κ̣[λεοπάτρας τῆς καὶ Τρυφαίνης, θεῶν Φιλοπατό]-

[ρ]ων καὶ Φιλαδέλφων, οἱ παρεφ[εδρ]ε[ύοντ]ες [ἐν Ἑρμοῦ πόλει ξένοι Ἀπολλωνιᾶται καὶ οἱ συμπολι]-

[ὑπὲρ βα]σιλέ̣ως Π̣τ̣ολεμαίου καὶ βασιλ̣ί̣σσης Κλεοπάτρας τῆς καὶ Τρυφαίνης θεῶν

[Φιλοπα]τ̣όρων καὶ Φιλαδέλφων οἱ παρ[ε]φεδρεύοντες ἐν Ἑρμοῦ πόλει ξένοι Ἀπολλω-

μνημῖον Πά̣σ̣ι̣ν̣ πᾶ̣σ̣ι̣ν̣, edd. prior.

Ἀλίνης βʹ

Ποσιδωνίου.

ότου κλέος ᾄδεται ὅσ-

σον ἐκείνης, | τόσσον

καὶ μελέου πένθος ἀεὶ πόσι-

[τὸν ἐγ θεῶν Ἐ]πιφανῶν, διάδοχοι σωματοφύλακε[ς]

[οἱ σὺν νικηφό]ρωι συβίνηι· ὑπασπισταί, ἐπίλεκτοι, καὶ πλείονες

[ἄλλοι, ἀρετῆς] ἕνεκεν καὶ εὐεργεσίας τῆς εἰς ἑαυτούς.

Σεμεσειλαμ· ὁρκίζω σε τὸν θεὸν τὸν πάσης μαγείας τὴν ἔω̣γ̣-

σιν ἀνθρωπίνην σειυπν̣[— — —] Σαβαωθ· ὁρκίζω σε τὸν θεὸν τ[ὸν] τοῦ Σα[λο]-

μόνος Σουαρμιμωουθ· ὁρκίζω σε τὸν θεὸν τὸν τοῦ δευτέρου στερεώ-

σάμενον Η̣χεταρωψιευ· ὁρκίζω σε τὸν θεὸν τὸν χαρισάμενον τοῖς ἀνθρώ-

ποις τὴν διὰ τῶν ἄρθρων κείνησιν κίνησιν Θεσθενοθριλ[—]χε-

αυνξιν· ὁρκίζω σε τὸν θεὸν τὸν πατροπάτορα Φνουφοβοην· ὁρκίζω

ἐξέλθε μ̣έτ̣ε̣ τὴν τυμηθη[—] ἀπέλθινι[—]

τὸν τόπον ἀλλὰ μίνη[—] κατὰ σοῖς δεσμοῖς

ἰσχυροῖς αἰωνίοις ἀδαμαντίνοις τὴν ψυ[χ]ὴν

ἐξέλθῃ μήτε τὲν τυμηθ[ην ἀπέλθειν]

τὸν τώπων ἀλλὰ μίνῃ κ[ατὰ σοῖς δεσμοῖς ἀλύ]-

τοις, ἰσχυροῖς, αἰωνίοις, ἀ[δαμαντίνοις τὴν]

ἔχουσα θανῖν ἐπὶ

ξείνης κληρωδοθῖσα, |

Μά̣ξιμα Τριπολῖτις·

☧ ☧ ☧

ἐνθάδε κῖτε Ῥοδίνη·

ἔζησεν ἔτη εʹ, [μῆνας —ʹ],

γεν(ν)ᾷ σοι, Θάνατε. |

ἐξαπίνης μου τὸ βρέφος ἥρπασε[ς· ἦ]

τίς ἀνάνκη; | εἰ γὰρ ἐγήρα, οὐχεὶ σὸν [ἦν];

Διόδωρος Ἄνδρων[ο]ς

Αἴνησις Μενάνδρου.

ἐπὶ Δαματρίου

μῆν(ας) ηʹ. Βόττος [καὶ Με]-

λιτίνη τέκνῳ γλ[υκυτάτῳ]

ἐπ[οίησαν].

αἱ μακάριε παρθένοι

Φωτίνη κὲ Φιλουμενὴ

ἐνθάδε κῖντε, σεμνέ, ἁγνὲ

[— — — — — — — — — —]ΩΣΑ[— — — — — — — — — ἀναγράψαι δὲ τὸ ψή]-

[φισμα τὸ δεδογμέν]ον αὐτοῖς? ἐστή[λην λιθίνην? — — — ἀναθεῖναι δὲ αὐ]-

[τοῦ καὶ εἰκόνα ἐ]ν τῶι Μουσείωι [— — — — — — — — — — — — — — — — —]

ἐνθάδε κῖτε Μαρκιλίνη,

𐆠 σεμνὴ κ̣(αὶ)? ἄμεμπτος βιώσα(σα)

ἐνθάδε κῖτε

Ῥοδίνη· ἔζησεν

ἔτη εἴ[κ]οσι πέν(τε),

γενᾷ σοι θάνατε·

ἐξαπίνης μου τὸ βρέφος ἥρπασε[ς· ἦ]

τίς ἀνάνκη; εἰ γὰρ ἐγήρα, οὐχεί σον [ἦν];

[— ἐν] ὁσίᾳ τῇ [μνήμῃ — —]

ζήσας ἔτη λζ ἐν ἠρίν[ῃ] εἰρήνῃ

ἐκοιμήθη μη(νὶ) Νο(εμβρίῳ) ἰ(ν)δ(ικτιῶνος) θ s

Μαρία ζήσασα μῆ(νας) ϊδ

ἐν ἠρίνῃ ἐκοιμήθη

μη(νὶ) Μαρ(τίου) γ ἰ(ν)δ(ικτιῶνος) δ.

ἐσθλὸν ἐν ἀγκοίνησιν ἔχ[ω ξένο]ν, ὦ παροδίτα,

φῶτα Ποσείδερμον, Μασσαλ[ίη]ς ναέτην,

[— —]οσια τη․[— — — —]

ζήσας ἔτη λζ ἐν ἠρίν[ῃ] εἰρήνῃ

ἐκοιμήθη μη(νὶ) Νο(εμβρίῳ) ἰ(ν)δ(ικτιῶνος) θ

Μαρία ζήσασα μῆ(νας) ϊδ

ἐν ἠρίνῃ ἐκοιμήθη

μη(νὶ) Μαρ(τίου) γ ἰ(ν)δ(ικτιῶνος) δ.

[ἄμποχοι(?)· Σωσ(?)]ικλῆς Ἡρακλείου, Ἡρ[άκλει]ος Φιλωνίδα, Παραγ[όρας]

[— — — — Ἀρίστ(?)]ω̣νος, Φιλῖνος Διονυ[σίου, Αἴν]ησις Θέωνος, Καλλ̣[— —]

[— — — — — — — Εὐβου(?)]λίδα, Γ̣οργ̣ί̣ας Παρμο̣ν̣[ί]μου, Ἡρακλείδας Θευ̣[δώρου],

Χ̣ΝΥΡΠΓΜΕ̣ΝΑ

Ν κακὰ Τυκυνι Τικίνη

ΧΤΕΥΝΟΙΧΝΑ̣

[— — — — — — — — — — — —]

[— — — — — —] π(έντε) ὀ(βολοὶ) Α ΛΑ (ἡμιοβόλιον) ῥητ(ίνη?) [— —]

[— — — — —] π(έντε) ․ ταφε(ῖον) ὀ(βολὸς) (ἡμιοβόλιον) [— —]

Ἀλ[βίν(?)]η

[ἔ]ζη[σε]ν ἔτη

Ὑγείνη

χαῖρε.

Ῥοδίνη

Καικιλία.

[— ἐν] ὁσίᾳ τῇ [μνήμῃ — —]

ζήσας ἔτη λζ ἐν ἠρίν[ῃ] εἰρήνῃ

ἐκοιμήθη μη(νὶ) Νο(εμβρίῳ) ἰ(ν)δ(ικτιῶνος) θ s

Μαρία ζήσασα μῆ(νας) ϊδ

ἐν ἠρίνῃ ἐκοιμήθη

μη(νὶ) Μαρ(τίου) γ ἰ(ν)δ(ικτιῶνος) δ.

ἀναθέντω εἰς τὸ ἱερὸν τᾶς Ἱστίας,

ὅπως ὑπόμναμα γίνηται τοῖς

ἐπιγινομένοις τᾶς ὑπαρχούσας

in interiore:

Κοιλ(ίας) ∙ Μασκελλεί∙-

νης.

δεύτερον ἦμαρ ἀπ’ οὐρα[νόθεν — —]

ἐξαπίνης κληθ̣ε̣ὶς αἰώ[νιον — — — —]

Σατρία Φαβία ΓΛΙΛΥΠ[— — — — γλυκυ]-

b(eatae) m(emoriae).

ἐνθάδε κῖτε ἐν ἐρίνῃ ὁ καλο-

κύμητος Βάσσος ἀπὸ κ(ώμη)ς Εἰ-

Λουκίᾳ ∙ Ἀντω-

νείνῃ ∙ γυναικὶ

σεμνοτάτῃ ∙ ζη-

τῇ γλυκυτάτ[ῃ]

θυγατ(ρὶ) Κρισπίν[ῃ]

ἐτῶν ϛʹ ∙ Στράτ[ων]

Ἰουστείνῃ συμβίῳ ἀειμνήστῳ

Ἑρμῆς μνήμης χάριν.

Ἀχαιοὺς καταδιώκουσιν

καὶ τὴν νύκτ’ ἐκείνην ἐπὶ

ταῖς ναυσὶν ποιοῦνται τὴν

Αἰσχίνης

Ἀτρομήτου

Αἰσχίνης

Ἀτρομήτου

Αἰσχίνης.

σεμνὸν

Τρυφαίνης

σῶμα

Δρούσου καὶ γαμετῆς θρέψεν ἄθυρμα δόμος.

ἐκ δὲ τρόπων πειθώ τε καὶ εἵμερον ἔσπασε κείνης

πᾶς τόπος, εἰς ἱλαρὴν ἄρτιο[ς] εὐφροσύνην·

δεσποίνῃ Νεμέσει

καὶ συννάοισι θεοῖσιν |

ἔτεκεν Φιλίστα, γένοι-

το ἐκθρὸς Λολλίας Ῥουφείνης,

γένοιτο ἐχθρὸς Ἅπλου, γένοιτο ἐκ-

γένοιτο ἐκθρὸς τῆς οἰκίας ὅλης

Ῥουφείνης, γένοιτο ἐχθρὸς Πολυβίου,

γένοιτο ἐχθρὸς Ἀμωμίδος, γένοιτο ἐκ(θρὸς)

[— —] τῆς ἁγίας? δεσ[ποίνης — —]

ς ἐπε̣[τρέψαμεν]· ἐ̣ὰ̣ν̣ δ̣-

ὲ μ̣[ιαίνῃ τις — — — —]

[ἔνθα κ]ῖτε Δο-

[μνίν(?)]η· Διοκλη-

[․․․․]ς̣ Χαυχαβω

μοῖρα γὰρ Αἰολίδος με

πάτρης ἀπάνευθε Μυρίνης /

θάψε τε καὶ Μουσῶν εὖνι-

εἵνεκα συν[τυχίης δέ],

φίλη δεσποίν[η, ὁ θρέψας] /

Ἀβλάβις σ’ ὀκ[ταέτιν τῷ]-

Ῥουφῖνα Κέλερος ἐξ Ἀριστεί-

νης τε ἔφυν, /

ζωὴ δὲ πλείων μητρὸς ἐν

[ὧδ’ ἔθα]νεν Πρα-

[– ⏑ ἐ]πὶ ξείνης,

[φί]λε, Νείκης /

τὴν κυανῶπιν Μοῦσαν, ἀηδόνα τὴν μελίγηρυν

λειτὸς ὅδ’ ἐξαπίνης τύνβος ἄναυδον ἔχει,

καὶ κεῖται λίθος ὣς ἡ πάνσοφος, ἡ περίβωτος·

[ἔμολ]ον περὶ πά[τρης]· /

[νῦν λεί]πω πατέρα, [ξείνῃ δὲ]

ἔθανον κατὰ μοῖ̣[ραν]. /

ἀθανατ[— — — — —]

ξείνην [— — — — —]

Ἰταλίης [— — — — —]

ἔνθα με τὴν Κλείν̣[ην]

ἐκάλυψεν γαῖα πελώρη /

ἔργον. / [ἔ]νθα φίλῃ ἀλό-

χῳ Κλυ[τ]ίνῃ καὶ παιδὶ

φίλοις [τε] / [τ]εῦξα τάφον,

τ’ ἐμῶι μέγα πῆμ’ ἔλιπον καὶ μη-

τρὶ ταλαίνηι, / οἷς ἔπορον δεινὴν

ἄλγεσιν ἀμπεχόνην. / εἰ δὲ θέλεις

Βάσσον Φαυστίνης ἐσορᾶς

σπένδοντα ∙ Λυαίῳ.

θάνεν δ’ ὀπαδὸς Αὐσόνων ἁγητῆρι

μολὼν ἄνακτ̣ι̣ Παρθικὴν ἐφ’ ὑσμίνην,

πρίν περ παλάξ̣αι χεῖρα δηίῳ λύθρωι,

———

Ἀλέξανδρος ὅδ’ ἐστί, Βαλεντείνῃ δὲ συνεύδει

κεἰν ἐνέρων λιμένεσσι μέγ’ αἰνητῇ παρακοίτει·

οὐ ∙ νοῦσος ∙ ἐνοχλεῖ ∙ /

οὐ ∙ πίνη σ’ ∙ οὐ ∙ δίψος ∙ ἔχει ∙ σ’ ∙

ἀλλ’ οὐδὲ ∙ ποθεινὸς ∙ /

δίᾳ Οὐικτ-

ωρείνῃ· εὐ-

[ψύχει].

Γ(άιος) ∙ Σεπτίμιος ∙ Ἡράκλειτος ∙ ἐποίη-

σεν ἑαυτῷ ∙ καὶ ∙ Αὐφιδίᾳ ∙ Καπετωλίνῃ

συμβίῳ ∙ καὶ ∙ ἀπελευθέροις ∙ καὶ ∙ τοῖς

[— — — Σεκουν]-

δείνῃ θυ[γατρὶ]

ζησάσῃ ἔτη ιʹ ἡ-

σιν τῆς δεσ-

ποίνης ∙ Σαπρι-

κίῳ θρεπτῷ

κατὰ ∙ κέλευ-

σιν ∙ τῆς δεσποί-

νης ∙ Πρεισκια-

νῇ ∙ θρεπτῇ ∙ ζη-

Μ(άρκος) Οὔλπιος Ἀλέξανδρος ἐποίησεν ζῶν ἑαυτῶ καὶ τοῖς

ἰδίοις Λονγεινίῃ Φιλίππῃ συμβίῳ καὶ Αἰλίαι Φαυστείν[ῃ]

καὶ Οὐλπίῃ Καλλιφανίῃ καὶ Αὐρηλίῳ Φιλίππῳ καὶ Οὐλ-

τ̣ίνι τόπος ἐχαρίσθη ἀπὸ Μινδίων κληρονόμων

[Μ]ινδίης Ῥηγείνης μέχρι τῆς εἰσόδου τῆς θυρὸς

[τ]ῆς κοινῆς. in fr(onte) ∙ p(edes) ∙ XVI ∙ in ag(ro) ∙ p(edes) ∙ XVII

Μελιτίνη

ἣ καὶ Οὐρανία

Μανει∙λ(ίᾳ) ∙ Αὐγ(ουρείνῃ?) ∙ Κλα[υδίῳ]

Θεμ(ίσωνι?) ∙ Κλαύδιοι ∙ Σαῦρ̣[ος]

ἰατροῦ

καὶ ∙ Ῥουφίνης

θυγατρός.

θεᾷ ∙ ἥ(ρωι) ∙ Κλ(αυδίᾳ) ∙

Ἀγριπίνῃ ∙ τῇ

καὶ ∙ Ἰουλίνῃ

γυ(ναῖκα) ∙ εἰδίαν ∙ γλυ-

Τ̣ι̣(βέριος) Κλ(αύδιος) Δημοσθένης

Μελιτίνῃ συνβίῳ

μνίας χάριν,

Ἰουλίᾳ

Ῥουφείνῃ

Βάσ∙σ∙ος

ης δοῦλ̣[ος?]

Σατουρν[είνου] Σατουρν[είνης].

νείτης Παλαι-

στείνῃ, ἀδελ-

φὸς Ἀντωνεί-

τῇ φιλάνδρῳ

Ἰουλίῃ Μαρμαρίνῃ

ἐτῶν λʹ.

τὰ κέλευσιν

τῆς δεσποίνης

μνείας χάριν

Θ(εοῖς) ∙ Κ(αταχθονίοις).

Βικτωρί-

νῃ ∙ συμ-

βίῳ γλυ-

Ἀνπέλις Μυ-

ρίνῃ μητρὶ καὶ

Βρυτάνι ἀδελ-

ἐκόσμησα, καὶ γέγονα Ἄλ-

κηστις ἐκείνη ἡ πάλαι φί-

λανδρος ἣν καὶ θεοὶ καὶ βρο̣-

νήσῃς τὰ ακινησησ

τα ἀκίνητα ❦

Dis Manibus.

[χιλίαρχο]ν πλατύσημο[ν λεγιῶνος]

[․․ Γεμί?]νης, σήουιρα [— — — — —]

[— — — — — — — — — — — — — —]

[Τρ]α̣νκυλλ[είνῃ]

Σεβαστῇ

Θεοῖς ∙ Κατα[χθονίοις].

Κλαυδίᾳ ∙ Ἀντων[ίνῃ]

συνβίῳ ∙ γλυκυτάτ[ῃ]

ἔνεστιν. ταύτην τὴν

κλίνην μὴ οἴγειν.

τάφως

Φαστίνης Φαυστίνης

νιπίης ἐτο͂ν

αρία καὶ Σόσα-

να· ἐν ἐρίνῃ εἰρήνῃ

κύμισις κοίμησις αὐτῖς.