Βενιαμὴς ὡ καὶ Δομέτιος.

[τόνδε βλέπε καὶ] σ̣πεύδων τύπον καὶ χρέος ἔτι·

[ἡ θήκη γὰρ ἔχει] με κατὰ χθόνα· μοῖρα γὰρ οὕτω.

Βενιαμὴς

ὡ κὲ Δομέ-

τιος. ❦

[μνασιαρχικοῦ — — — — — — τρισί τε ἱππικαῖ?]ς̣ στρατείαις κ̣εκ̣οσμημένου, μή-

[τηρ δὲ — — — —νίου — — — ἀρχιερέω]ς̣ τοῦ κοινοῦ Μακεδόνων, ἔτι δὲ καὶ

[— — —νίου — — — — — — — ἀνδρ]ὸς εὐσεβεστάτης καὶ ε̣ὐ̣γενεστάτης θυγατρὸς Κα-

Τ(ιβέριος) Κλαύδιος Ἀλέ[ξανδρος? τῇ]

γαμετῇ Εὐεργ[έτιδι — — — — — —]

εὐσεβίας ἕνεκε[ν — — — — — — —]

πατρ̣ὶ μὲν οἰκτρὸς ἐμῶι, πᾶσι δὲ κεῖθι φίλο[ς]

τοῦτο δ’ ἐμῆς γνώμης ἀστοῖς ἔτι νηπίαχό[ς περ]

ἐξενέπω· τέκνων λείψανα πολλὰ λιπε̣[ῖν]

φιλοτιμιῶ̣[ν τῇ πρὸ —]γʹ ἰδ(ῶν) Δεκ[ε]μβρ[ίων — — — — — — — — — —]

ἔτι τε καὶ ἐκ Ο̣[— — — —]Χ̣ΥΡΙΟΥ̣[—]Μ̣[— — — — — —]Σ Καίσαρ[ος? — —]

ΝΤΩ̣Ν̣[—]ΥΓΟ[— — — — —]ΟΝΤ̣[— — — — — — — — —]Ε̣ΘΟΥΣ[— — —]

θη ἔτους αντʹ·

τῷ αὐτῷ ἔ-

τι τε vacat

[— —]Λ μηνῶν τεσσ-

ἔτι τε καὶ ἐκ Ο̣[— — — —] κυρίου [ἡ]μ[ῶν Αὐτοκράτορο]ς Καίσαρ[ος Μάρκου]

[Ἀ]ντων[ίο]υ Γορ[διανοῦ — —]ΟΝΤ̣[— — — — — — — — —]Ε̣ΘΟΥΣ[— — —]

ἔτι τε καὶ ἐκό[σμησαν]? ἐκ θ[εμελίων]? ...

... ἔ-

τι τέ-

[θνηκ]α? ...

ζῶν ἔτι

μνήμη̣[ς]

[λητὴς — — — — — — — — ἐπι]δοὺς ἀργύριον ὡς μὴ ἐπισχεθείη τὸ ἔργον

[— — — — — — — — — — εἰσ?]φέριν καὶ ἀποδιδόναι τῇ πόλει· ἔτι δὲ

[καὶ — — — — τὴν κατασκευ]ὴν τοῦ ὑδραγωγίου· πρὸς δὲ τούτοις καὶ τὸν

Λάνδρου καὶ οἱ περὶ αὐτοὺς σαλτάριοι

θεῷ Ασδουλῃ, τῷ ϛμσʹ ἔτι.

τοῦ καὶ ΜαΦϹου Μάρκου(?).

∙ αι∙σʹ ∙ ἔτι.

ουσιν ἐπύουν.

ἔτι ∙ γνσʹ.

Πυρουσαλα Τίτῳ οἱῷ υἱῷ κατυχομένῳ,

ἑαυτῇ δὲ καὶ τοῖς τέκνυς ζῶσιν. ἔτι

∙Ι∙ΖΜ.

δέ μου Θεσσαλονείκη ∙ ἔκτεινέ με δαί-

μων, οὐχ ὁ ἐπίορκος Πιννας ∙ μηκέτι

καυχάσθω ∙ ἔσχον ἐγὼ σύνοπλα

αὐτῶν καὶ τοῖς κωμήταις ∙ τῷ Δεὶ τῷ Κωμητικῶν

πολλάκις ταύρους ὑποσχομένου ∙ ἔτι δὲ καὶ ἐ-

φ’ ἕτος κἀγὼ εὐξάμενος ὑπὲρ τῆς κώμης Δελ-

[τόν με κυ]βιστητῆρα τὸν ἐξ ἁλὸς οὐκέτι Νηρεὺς

[ποιμαίνει]· χέρσονδ’ ὧδε μετῳκισάμην·

Τύχῃ γερουσίας

Λ(ούκιος) Δομέτις Ἀβάσ-

καντος ἄρχων καὶ

τὸν μέγιστον καὶ θιότατον

Αὐτοκράτορα Λ(ούκιον) Δομέτιον

Αὐρηλιανὸν Εὐσεβ(ῆ) Εὐτυ-

ψυχρὸν εἰσήγαγεν συναρχιερωμένης αὐτῶι τῆς γυναικὸς Οὐαλε-

ρίας Φροντωνίλλης καὶ παρέδωκεν συντετελεσμένα πάντα ἔτι στε-

φανηφορῶν.

Τ(ίτον) Αὐρ(ήλιον) ∙ Δομέτιον.

βάλλων γε ἄ̣[ρτ]ια πάντα ἐ[νέπρεπεν ἠιθέοισιν]

ἀλλ’ οὐ δηρὸν ἔμιμνε θεῶ[ν βούλευμ’ ἔτι πρόφρον] θεῶ[ν νόος ἵλαος, ὡς πρὶν]

ἐς κοῦρον· πρὶν γάρ μιν ἐς [ἥβης ἄκρον ἱκέσθαι],

ἥρως, ἀλλ’ οὐ σοί γε μέλει κλ̣[αυθμῶν, τυπετοῖο]

οὐκέτι, οὐ μελεδῶνος ὀ[πίζεαι· ἐκ μελάθρων γὰρ]

αὐτοί σε ἀνηρείψαντο θεο[ὶ πρὸς Ὄλυμπον, οὗ ἄχθη]

ἥρως α[ὐτ]ο̣ὺς(?) ο̣ἵ α[ὐτ]ο̣ῦ(?) σο̣ί γε μέλει ΚΛ̣[— —]

οὐκέτι ο̣[ὗ] ο̣[ἷ] μελεδῶνος Ο[— —]

αὐτοί σε ἀνηρείψαντο θεο̣[ὶ — —]

⌊τους ἡμᾶς εἶ⌋ν⌊α⌋ι· ἐδηλώσαμ⌊εν γὰρ μη⌋-

⌊κέ⌋τι ἡμᾶς δ⌊ύνασθαι ὑπομένειν, ἀλ⌋-

⌊λὰ κ⌋αὶ νοῦν ⌊ἔ⌋χειν ἐνγκατ⌊αλιπ⌋εῖ⌊ν⌋ ἐγκαταλιπεῖν καὶ τοὺς

ἡμῶν καταφρονοῦντες. ἐπεὶ οὖν οὐ-

κέτι δυνάμεθα φέρειν τὰ βάρη

καὶ ὡς ἀληθῶς κινδυνεύομεν ὅπερ

σας /

ἠδ’ ἔτι καὶ νῦν μοι

ἀρήγειν ευ-

τῇ ἱερᾷ φυλῇ Ἀρη̣[ΐ]-

δ̣ι ∙ Κλ(αύδιος) Δομέτις

ὑπὲρ ἱερωσύνης

ἁγνῶς καὶ καθαρῶς ἦρξε γεραιρόμ̣ε̣νος·

τὴν δὲ σορὸν ταύτην ἔτι ζῶν Ἰουλιανὸς ἑ̣α̣υ̣τ̣ῷ̣

ἐξ ἰδίων καμάτων ἄφθιτον ἠγλάϊσ̣ε̣ν̣.

δέ μου Θεσσαλονείκη· | ἔκτεινέ με δαί-

μων, οὐχ ὁ ἐπίορκος Πιννας· | μηκέτι

καυχάσθω· ἔσχον ἐγὼ σύνοπλα̣

τοὺς δ’ ἐνθάδε μεισεῖν· /

λείψατ’ ἔτι ζωῖν μεισουμ̣[έ]-

νους πατράσι.

χαῖρε.

ὁ δᾶμος ἐπὶ τᾶς ἐχφορᾶς ῥ’ ἔτ̣ι̣έ ση ῥ’ ἔτιέ σε, ὅς

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

ναμα δόμεν τοὺς [ἄρχον]τας τοὺς πε-

ρὶ Διόδωρ̣ο̣ν Διοσκ̣ουρίδα· ἔτι δὲ εἶ-

μεν αὐτὸν ἀτελῆ καὶ ἀλειτούργητον

Μαρία Χριστὸν γεν(νᾷ).

πολλὰ τὰ ἔτι

Η̣․ΡΟΥΤΟΥΤΙΝ

Λέσβωι ἐν εὐδένδρωι βαρυαλγὴς νοῦσος ἐδάμνα

καὶ οὐκέτι ἐς εἱμερτὴν γαῖαν ἔβην Ἐφέσου·

πατροκασίγνητος δὲ καμὼν μάλα πολλά, τοκεῦσιν

Περίνθιος τὴν σορὸν ἔθικεν ἔθηκεν

ζῶν ἑαυτῷ. ζήσας ἔτι ἔτη ∶ οεʹ.

χαῖρε παροδῖτα.

εἰ δ̣’ [․․]έρη Δ̣ΙΣΤΩ στ̣υ[γε]ρὴ πελάσειεν ἀνείη

μήδ[ε]σιν ἀνδροελέσσιν, ἐλεύσεται εἰσέτι ποινή.

ἐπιμεληθέντων τῶν ἀρχόντων

τοὺς δ’ ἐνθάδε μεισεῖν· /

λείψατ’ ἔτι ζωῖν μεισουμ̣[έ]-

νους πατράσι.

ἐννάετες μογέων ἀνστήσατο καρτερὸ[ς ἀνήρ],

εἰσέτι κουρίζων· κτεῖνεν δ’ ἐπὶ βάρβαρα φ̣[ῦλα]

αὐτὰρ ὁ δεύτερον αὖθις —— ὃ δὴ πέρι θαῦμ’ ἔτ[ι μεῖζον] ——

ἑξήκοντα δρόμοισι κύκλον τόσον ἥρμ̣[οσεν ἔξω]·

ἐννάετες μογέων ἀνστήσατο καρτερὸ[ς ἥρως]

εἰσέτι κουρίζων, κτεῖνεν δ’ ἔπι βάρβαρα φ̣[ῦλα]·

αὐτὰρ ὁ δεύτερον αὖθις, ὃ δὴ πέρι θαῦμ’ ἐτ[έτυκτο],

τους ἡ̣μᾶς εἶναι· ἐ̣δη̣λ̣ώσαμεν γὰρ μη-

κέτ̣ι ἡμᾶ̣ς δύνασθαι ὑπομένε̣ιν, ἀλ̣-

λὰ καὶ νοῦν ἔχειν συνλε̣ί̣π̣ειν καὶ τοὺ̣ς

ἡμῶν καταφρονοῦντες· ἐπεὶ οὖν οὐ-

κέτι δυνάμεθα φέρειν τὰ βάρη

καὶ ὡς ἀληθῶς κινδυνεύομεν ὅπερ

ψαι τὴν διάγνωσιν ἐπὶ

σὲ ἔτι δὲ ἤ̣δη φθάσαντα

περὶ τούτων καὶ προγράμ-

ὡς κρίσις ἐσ[τὶ] φίλοι μου γῇ τὸ

χρε[ὼ]ν ἀπέτισα, |

πρὶν [μὲ] μολεῖν μέτρον ἡλικίης

πόμπου ἀνὴ̣[ρ καλὸς καὶ ἀγαθὸς ὑ]-

πάρχων̣ [καὶ εὔνους τῶι δήμωι, ἔτι]

νέος ὢ[ν — — — — — — — — — — —]-

ρεσι, ἐκτενῆ ἑα[υτὸν παρεχόμενος καὶ πρὸς τοὺς ξέ]-

νους, ἔτι δὲ καὶ θ[εοσεβῶν διαφερόντως — — — τὴν]

ἱερωσύνην ἱερήσα[το ἐκτενῶς — — — — — — — λοι]-

ἔδωκεν τοῖς δὲ ἐ[ν] ταῖς φυλαῖς κατὰ πεντηκονταρ-

χίαν διανενεμημ[έ]νοις, ἔτι μὴν καὶ ὑμνῳδοῖς καὶ τέ-

κτωσιν καὶ ἱεροπ[λα]τείταις καὶ Ἡρακλειασταῖς οἰ-

τώνιος Ῥεστιτοῦτος ∙ Πολύστρατος Διο-

δότου ∙ Αἴλ(ιος) ∙ Εὔτυχος ∙ Ἀπφοῦς ∙ βʹ ∙ Δομέτις

Λουκίου ∙ Αἴλ(ιος) ∙ Ῥοῦφος ∙ Φούλβιος Τελέσφο-

ἔχεις καὶ νῦν ἀμέριμνον, |

μηκέτι φροντί[ζων] που[λυ]

[⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑ | — — — — — —]

κις τοῦ ἔτους ὧ[δε ὥσ]-

τε ἡμᾶς μηκέτι δύ-

νασθε ἐξυπηρετεῖν κα-

[τῇ δὲ γὰρ] ὠκυμόρ[ω]ν κρύπτει τάφος ὀστέα τούτων·

[αἰάζει γ]ενέ̣τ[ις κοὐ]δ̣[έ]ν̣’ ἔχει βίοτον.

vacat

πρίν με μυηθῆ-

ναι κακίης, ἔτι

νήπιον οὖσαν /

ὡς κρίσις ἐ[στὶ] φίλοι μου ῥητὸ[ν]

χρε̣[ὼ]ν ἀπέτισα, |

πρίν [γε] μολεῖν μέτρον ἡλικίης

Νικασοῖ, μεγάλας ἀντὶ σαοφροσύνας·

ἇς ἔτι τοι μνάμαν φέρεται πόσις, οὐδέ τις ἄλλα

κείνου ἐς εὐναίους ἦλθε ἄλοχος θαλάμους.

... πεντηκονταρ-

χίαν διανενεμημ[έ]νοις, ἔτι μὴν καὶ ὑμνῳδοῖς καὶ τέ-

κτοσιν καὶ ἱεροπ[λα]τείταις καὶ Ἡρακλειασταῖς οἰ-

ὡς κρίσις ἐσ[τί], φίλοι, Μούρῃ τὸ

χρε[ὼν] ἀπέτισα, |

πρίν μ[ε] μολεῖν μέτρον ἡλικίης

τῆς πόλεως καιροῖς, ἔν τε ταῖς ἀρχαῖς κ[αὶ ταῖς]

ἐπιμελείαις καὶ [πα]ρ̣εδ̣ρείαις, ἔτι δὲ πρε̣[σβείαις]

καὶ συνεδρείαις φιλότιμός ἐστι λέγω[ν καὶ]

[π]άντα ἐξευ̣ωνίσαντος μέχ̣[ρι] τῆς τελε[υ]-

[τ]αί[α]ς ἡ̣μέρ̣ας ἔτ[ι] γ̣ε τοῦ νέου σε[ί]το[υ] πω-

λουμένου Ε̣ΤΟ̣Ν̣[․․]Ε̣[— — —]Ε[․․ συ]ν̣ε̣δρίῳ

Νικασοῖ, μεγάλας ἀντὶ σαοφροσύνας·

ἇς ἔτι τοι μνάμαν φέρεται πόσις, οὐδέ τις ἄλλα

κείνου ἐς εὐναίους ἦλθε ἄλοχος θαλάμους.

μέραν ὡρισμένη[ν], ἀποδώσω ὡ[ς]

παρίον ἔτι 𐆖 κεʹ. ἐγένετο εἰς [Ἀλ]β[ουρ]-

νον Μεγάλην.

πρὶν δὲ θανόντος ἐμεῦ στοργᾶι συνόμαιμος ἐνεχθεὶς

Ἀγχίαλος τὸ θανεῖν ε ζῆν καλὸν ᾑρέτισεν.

εἷς δὲ τάφος δισσῶν, κάλπις μία· τοὺς ἐλεαίρει

σὺν τρισσοῖς τεκέεσσι Τρυφωνίδα τὰν πανέρημον

ἅρπασεν ἐκ ζωᾶς Μοῖρα βιοστερέτις

αὐτόθεν οὐ χρονίαν, καιρῶι δ’ ἔνι· ἃν Φιλέταιρος

παρθένε Θειοφίλα, σὲ μὲν οὐ γάμος, ἀλλ’ ἀδίαυλος

χῶρος ἔχει νύμφη δ’ οὐκέτι Μηνοφίλου,

[ἀ]λλὰ Κόρης σύλλεκτρος· ὁ δὲ σπείρας Ἑκαταῖος

Πλούτων δ’ εἰς θαλάμους τὰ γαμήλια λαμπάδι φέγγη

ἇψε, ποθεινοτάτην δεξάμενος γαμέτιν.

[ὦ γ]ονέες, θρήνων νῦν λήξατε, παύετ’ ὀδυρμῶν·

ἓξ δεκάδας λυκάβας κεκορώνικε, τέκνα δὲ λίπω

καὶ τὴν ἐν λέκτροις στεργομένην γαμέτιν.

εὐσεβέων ναίοις ἱερὸν δόμον· ἦσθα γὰρ ἀεὶ

μενοι. |

νῦν δ’ ἔτι κἂν νεκύεσσι ἐὼν χαί-

ρειν δ’ ἔπος α[ὐδ]ῶ, |

χαῖρε.

ἐν τῶι ∙ α∙κ∙υʹ ∙ ἔτι ἔτει.

βπφʹ

ἔτι ἔτει καὶ

μηνὶ

[— — τῆς] ἑαυτοῦ πα̣[τρίδος εὐεργέτην]

[— —η]ν τὴν ἰδία[ν εὐεργέτιν].

βασι[λείας εὐ]-

εργέτ[ιν? — —]

[β]α[σίλισσα] Δύναμις, φιλορώμαιος

[τὴν ἑαυ]τῆς εὐεργέτιν.

[το]υ Εὐπάτορος [Διο]νύσ[ο]υ,

[τὴ]ν ἑαυτῶν σ[ώτειραν κ]αὶ εὐε[ργέ]-

[τι]ν [ὁ] δῆμ[ος ὁ Ἀγριπ]πέω[ν].

μάνυε καὶ τὸν ἐμὸν στάλα μόρον· οὐ γὰ[ρ ἔτι εἰμι].

πατρὸς Ἀριστάρχου χῆρον ἔθηκα βίον

[— — —]σω[— — — — — — — — — — — — — —]

ἔτι δὲ τοῦ πλείστου μέρους τοῦ πρὸς τὸμ ποτ[α]-

μὸν τῆς πόλεως ἀτειχίστου ὄντος, τοῦ τε κατ̣[ὰ]

σιν ποιήσασθαι ἐξ ἑτοίμου τοὺς ἐργώνας οὐκ ὀλί-

γα χρήματα περιεποίησε τῆι πόλει· ἔτι δὲ πολ-

λῶν ἐργωνῶν ἐγκαταλιπόντων τὰ ἔργα Πρω-

καὶ τὸ σιτόβολον· κατεσκεύασε δὲ καὶ τὸμ πυλῶ-

να τὸν ἐπὶ τοῦ δείγματος. ἔτι δὲ τῆς πόλεως

ναῦλον τελούσης τοῖς ἄγουσι τοὺς λίθους ἰδιώ-

πρότερον ἐστεφανωκὼς καὶ τότ’ ἐστεφάνωσεν

ἐπὶ τῆι τοῦ λόγου ἀποδείξει· ἔτι δὲ λοιπῆς οὔσης

ἀσυντελέστου τῆς κατὰ τὸμ Πόσιος πύργον σχοι-

Ἀχιλλεῖ Ποντάρχῃ

καὶ Θέτιδι Σκάρτα-

νος Ἀζιαίου ἱερα-

[μὲν] ἐλάβετο καὶ τὰ Τείχη, τοὺς δὲ τὸν Καλὸν λιμένα κατοικοῦντας πολιορκεῖν ἐπεβάλετο. Παλά-

[κο]υ̣ δὲ συνε̣ργεῖν τὸν καιρὸν ἑαυτῶι νομίζοντος καὶ συναγαγόντος τοὺς ἰδίους πάντας, ἔτι δὲ

[καὶ] τ̣ὸ τῶν Ῥευξιναλῶν ἔθνος συνεπισπασαμένου, ἁ διὰ παντὸς Χερσονασιτᾶν προστατοῦσα

[σατο — — — — — — — — — — τᾶς περὶ τ]ὰν χώραν ἀσφαλείας πρ̣οέφθασεν [κατ]ασκευὰ̣ν̣ [․․]

[— — — — — — — — — — — — — — — — —] κα̣τα̣ρτισμὸν̣ καὶ τειχέων ἐπισκευά̣ν̣· ἔτι δὲ πο[λέ]-

[μου ἐπιστάντος τᾶι πόλει? τῶν ἐπιτηδείω]ν̣? [δ]ο[κ]ιμασίαν ποιασάμενος σίτωι τε θλειβομ[ένων]

[τὴ]ν ἐν δόμοισιν [— — — — — — — | καὶ τὴν]

ἐν λέκτροι[ς] σ̣τ̣[εργ]ομ̣[ένην γαμέτιν· | τῇδε]

σύνευνον Διογ[ένους — — — — — — — — —] |

μενοι. /

νῦν δ’ ἔτι κἂν νεκύεσσι ἐὼν χαί-

ρειν δὲ προσα[υδ]ῶ, /

oὔνομα Δινδίανός μοι ἔχων

δ’ ἔτι κούριον ἄνθος / πρωθή-

βης ἱερῆς ἔπλεον ἐξ Ἀλύβης /

[Πυθ]οδωρὶς Λειουίαν τὴν

[ἑαυ]τῆς εὐεργέτιν.

[ε]ῦ̣ε̣ μετὰ τῶν ἁγίων ψ̣[․․ʹ]

ἔτι ἔτει κ̣αὶ μηνεὶ Ξανθικ̣[ῷ]·

ε̣ἶσ̣ιν̣ δὲ οἱ συνθιασεῖτα̣[ι]·

[στη], κύμασι γηθομένη, | σὸν πέ-

[δον εἴ]ληχεν Θέτιδος γόνος αἷμα-

[θ’ ὕπερ]θε v | Αἰακίδης Ἀχιλλεὺς ἀθα-

[βασίλισσα Βοσπόρου(?) Πυ]θ̣οδωρὶς Λειουίαν τὴν

[τοῦ Σεβαστοῦ γυναῖκα ἑα]υτῆς εὐεργέτιν.

[βασίλισσαν Δύναμιν τὴν ἐκ βασιλέ]ως Φαρ[νάκου]

[φιλορώμαιον ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος ὁ δῆμος ὁ Ταναειτῶν τὴν ἑα]υτοῦ̣ [εὐεργέτιν].

α 𐆠 ω ἐν τῷ

ηπψʹ ἔτι ἔτει.

[ε]ῦ̣ε μετὰ τῶν ἁγίων ψ̣[․․ʹ]

ἔτι ἔτει κ̣αὶ μηνεὶ Ξανθικ̣[ῷ ․ʹ]·

ε̣ἰσὶν δὲ οἱ συνθειασεῖτα̣[ι]·

ἐπιδιδοὺς ἑαυτὸν — — — — — — — — — — — —

τῆς ἀρίστης ἔτι δὲ κ[— — — — — — — — — πρεσ]-

βευτὰς καὶ χιλιάρχ[ους — — — — — — — παραδεχό]-

— ἄρχοισι ὐπαρχέτωσ[αν] —

— [στρ]ατιώταις εἰς τὰν χώραν ἔτι ἀ̣ν —

—χεσθαι ἐπὶ τὰ μισθόφορα ἄ κε διατ̣—

[σταλμένοις περὶ ὧν πρὸς τοὺς Ναξίους δ]εδικασμένοι εἰσὶν οἱ

[Πάριοι· μηδεμίαν εἶναι μηκέτι δίκην τ]οῖς ἰδιώταις ἐκ τῶν

[πρότερον γεγενημένων ἐγκλημάτω]ν ἢ ἀδικημάτων ταῖς πόλε-

[σιν· μηδεμίαν δὲ εἶναι μη]κ̣έτι δίκην κατὰ τῆς πόλεως τῆς

[Ναξίων ὑπὸ τῆς πόλεως τ]ῆς Παρίων, μηδ’ ὑπὸ Ναξίων

[τερον γεγενημένων αὐτῶι] πρὸς αὐτὰς ἐγκλημάτων ἢ ἀ[δι]-

[κημάτων· ἔτι δὲ ἐκέλε]υσεν τὸ Ἐρετριέων δικαστήρι[ον]

[θῦσαι βοῦν τὴν πόλιν τ]ὴν Παρίων τοῦ ἐπιτιμίου τοῦ ἐ[πι]-

ὄντα πάρος καὶ ἄσημον, ἀεὶ πεπληθότα λύθρωι

παντο̣ίωι μετὰ πολλὸν ἔτι χρόνον· ἐννύχιος γὰρ

εὐνῆι ἐπιπρομολὼν λέγες· ἔγρεο· βαῖνε δὲ μέσσα

ἥδε δίκη, τὴν οὔτις ἐμεῦ περιώσιον ἄλλος

ἀνὴρ αὐδήσει· σὺ δὲ μηκέτι δάμναο θυμόν.

ἀλλ’ ὁπότε χρόνος ἷξε δικασπόλος, ἔγρετο ναοῖς

— [στάμνον ἐν ὧι ἐνῆσαν — —]Ι𐅦𐅁𐅀 ἐπι[γραφὴν ἔχοντα]· —

— [ί]σκαι Δ· ἀέτιον 𐅂 —

— [στάμνον ἐν ὧι ἐνῆ]σαν 𐅆Χ, τὸ ἀπα[χθὲν ἐκ Τήνου]· —

— — — — — — — — — — — — — — — — — χ̣αλκοῦν̣, ἐν ὧ[ι? — — — — — — — — — — — — ἀν]δρι[α]ντίδι[ον χέ]ρα οὐκ ἔχον· λεβήτιον κατεα[γός· περόναι σιδηραῖ, ὧν ὁλκὴ ΤΔΙ, μναῖ]

[ΔΔΔΔ𐅃· λαβίδες σιδηραῖ καὶ ἄλλα κλάσματα παντοδαπ]ά, ὁλκὴ [Τ]𐅃̣Ι· ἄκμων· [ἄγκυ]ρα [σιδη]ρᾶ κα[ὶ] λί[θος μο]λυβ[δ]οῦ[ς], ὁλκὴ Τ, μναῖ ΔΔ𐅃Ι· ἐπαέτιον [ξύ]λι[ν]ο[ν μεμολυβδωμένον]· —

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — κλάσματα χαλκᾶ π[α]ντοδαπά, [ὁλκὴ Τ, μναῖ ΔΔΔ𐅃· σιδη]ρᾶ παντοδαπά, ἐν οἷ[ς] κα̣ὶ̣ [λαβίδες, ὁλκὴ ΤΙΙ, μναῖ Δ]· —

λέβης συντετριμμένος· νεὼς ἔμβολον· λαμπὰς χαλκῆ ἐπὶ βάσεως· κέρας κριοῦ χαλκοῦν· σκέλος χαλκοῦν· ἀνδριαντίδιον χέρα οὐκ ἔχον· λεβήτιον κατεαγός· περόναι [χαλ]-

κ̣αῖ, ὧν ὁλ. ΤΔΙ, μν. ΔΔΔΔ𐅃· 〚— — — — —〛 λαβίδες σιδηραῖ καὶ ἄλλα κλάσματα παντοδαπά, ὁλ. Τ𐅃Ι· ἄκμων· ἄγκυρα σιδηρᾶ καὶ λίθος μολυβδοῦς, ὁλ. Τ, μν. ΔΔ𐅃Ι· ἐπαέτιον ξύλινον [με]-

μολυβδωμένον· ἄλλου σιδήρου παντοδαποῦ, ὁλ. ΤΙΙ, μν. ΔΔ· τρίπους σιδηροῦς διαλελυμένος· κλάσματα χαλκᾶ παντοδαπά, ὁλ. Τ, μν. ΔΔΔ𐅃· σιδήρια παντοδαπά, ἐν οἷς [λα]-

[κέ]ρας κριοῦ [χαλκοῦ]ν· σκέλος χαλ[κοῦν· κρατὴρ χαλκοῦς, ἓν οὖς ἔχων, πυθμένα οὐκ ἔ]χων· ἀνδριαντίδιον χέρα οὐκ ἔχον· λεβήτιον κατεαγός· περόναι σιδη-

[ραῖ, ὁ]λ. ΤΔΙ, μν. Δ[ΔΔΔ𐅃· λ]αβίδες σιδηρ[αῖ καὶ ἄλλα κλάσματα παντοδαπά, ὁλ. Τ𐅃Ι· ἄκμων]· ἄγκυρα σιδηρᾶ καὶ λίθος μολυβδοῦς, ὁλ. ΤΙΙΙΙ, μν. ΔΔ· ἐπαέτιον ξύλινον

[μεμο]λυβδωμ[ένον· σιδ]ήρου παντο[δαποῦ ὁλ. ΤΙΙ, μν. ΔΔ· τρίπους σιδηροῦς διαλελυμέν]ος· κλάσματα χαλκᾶ παντοδαπά, ὁλ. Τ, μν. ΔΔΔ𐅃· σιδήρια παντοδαπά,

[κ]οῦν· σκέλος χαλκοῦν· κρατὴρ χαλκοῦς ἓν οὖς ἔχων, [π]υθμένα οὐκ ἔχων· ἀνδ[ρι]αντίδιον χέρα οὐκ ἔχον· λεβήτ[ιον κατεαγός· περόναι σιδηραῖ, ὧν ὁλ. ΤΔΙ, μν. ΔΔΔΔ𐅃· λαβίδες σι]-

[δ]ηραῖ καὶ ἄλλα κλάσματα παντοδαπά, ὁλ. [Τ𐅃Ι]· ἄκμων· ἄγκυρα σιδηρᾶ καὶ λίθος μολυβδοῦς, ὁλ. ΤΙΙΙΙ, μν. ΔΔ· ἐπ[αέτιον ξύλινον μεμολυβδωμένον· ἄλλου σιδήρου παντοδαποῦ, ὁλ.]

ΤΙΙ, μν. ΔΔ· τρίπους σιδηροῦς διαλελυμένος· κλάσματα χαλκᾶ παντο[δ]απά, ὁλ. Τ, μν. ΔΔΔ𐅃· σιδήρια παντοδαπά, ἐν οἷς λ[αβίδες, ὁλ. ΤΙΙ, μν. Δ· περόναι χαλκαῖ, ὁλ. Τ𐅃Ι, μν. ΔΔΔ· λέ]-

[— — — — — — — — — — — — λεβήτιον κατεα]γός· περόναι χαλκαῖ, ὧν [ὁλ.] ΤΔ̣Ι, μναῖ ΔΔΔΔ𐅃· λαβίδες σιδη[ραῖ καὶ ἄλλα κλάσματα παντοδαπά, ὁλ. Τ𐅃Ι]· —

[— — — — — — — — — — — ἐπαέτιον ξύλινον μ]εμολυβδωμένον· σιδήρου παντοδαποῦ ὁλ. ΤΙΙ, μν[αῖ] ΔΔ· τρί[πους σιδηροῦς διαλελυμένος]· —

[— — σιδήρια παντοδαπά, ἐν οἷς λαβίδες, ὁλ. ΤΙΙ, μνα]ῖ ΔΔ· περόναι χαλκαῖ, ὁλ. Τ𐅃Ι, μναῖ ΔΔΔ· λέβης χαλκοῦς κ[ατεαγώς]· —

σθώματος, πραθέντων τῶγ καρπῶν, [ἀπ]οδόσθων πρὸς τὸ ἐλλεῖπον τοὺς βοῦς [κα]ὶ πρόβατα καὶ τὰ ἀνδράπ[οδα]· εἰὰν εἰὰν

δέ, κ[αὶ] τούτων πραθέντων, ἔτι ἐλλείπει τι τοῦ μισθώματος, εἰσπρασσόντων τὸ ἐλλεῖπον ἐκ τῶν ὑπαρχόντων τοῖς

μεμισθωμένοις καὶ τοῖς ἐγγυηταῖς· εἰὰν δὲ μὴ δύνωνται πρᾶξαι, ἐξομόσαντες ἐπ[ὶ] Δι[ὶ] ἀγοραίωι [μ]ὴ δυνατοὶ εἶναι πρᾶ-

[λ]ιεὺς ἔγραψεν ἐλθό[ντας] εἰς Δῆλον ἐξετάσαι τὰ ἐν τοῖς ἱεροῖς κατὰ τὴμ Μικίωνος

[π]αράδοσιν καὶ στησάν[των] α[ὐ]τῶν ὡς αὐτοῖς προσετέτακτο τὸ πρότερον μηκέτι δυνηθῆ-

[ναι] ἡμᾶς εὑρεῖν [τ]ὴν [παρ]ά̣σ․τασιν? τῶν ἐν τῶι ὀπισθοδόμωι [παρ]ά̣στασιν? τῶν ἐν τῶι ὀπισθοδόμωι χαλκωμάτων· ἡ πρώτη στάσις

— νι — — — — — — — — — — νων

— ἔτι vac. δὲ τῶν ἄλλων κατα

— [λ]υθέντων ἀνδρῶν ἐγ Δήλου

ἀλλὰ καὶ τοὺς πλείστους τῶν ἐλευθέρων παιδῶν,

ἔτι δὲ καὶ τῶν ἐφήβων καὶ νεανίσκων ἐπὶ τὴν αὐτὴν

αἵρεσιν προτρέψασθαι, ἐπεστατηκὼς δὲ αὐτῶν ἔτη

καὶ πλείω ἐν τοῖς ὅπλοις καὶ τούτοις ἀνέγκλητον αὑ-

τὸν παρεσκεύασεν, ἔτι δὲ καὶ τοῖς ἀεὶ χειροτονουμένοις

γυμνασιάρχοις· ὅπως οὖν καὶ ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων τῶν

κριθέντα καὶ ἀγγραφέντα ὑπὸ τῶν Κνωσίων βέβαια καὶ κύρια

ἦμεν ἐς τὸν πάντα χρόνον καὶ μηκέτι ὑπολείπεσθαι αὐτοῖς

περὶ μηθενὸς ἔνκλημα μηθὲν παρευρέσει μηδεμιᾶι. δόντων δὲ

τὰ δὲ κριθέντα καὶ ἀναγραφέ[ντα] ὑπὸ τῶν Κνωσίων βέβαι[α]

καὶ κύρια ἦμεν ἐς τὸν ἅπαντα [χρό]νον καὶ μηκέτι ὑπολεί-

πεσθαι αὐτοῖς ἔγκλημα μηθὲμ [παρ]ευρέσει μηδεμιᾶι· καὶ ἀν-