Αἰσχίνης Εὐηθίωνος.

Ἐπιφίλη Εὐκλέους.

Φίλη Ἀναξίλο.

[Πί]θηκος Ἀλεξάνδρου

προμοίρως βειώσας.

Ἀλέξαν-

δρος Ἀππ[ί]ᾳ

Ἀφφίᾳ τῇ ἑ-

Ἄλεξις. Θεοδώρα. Ὀλύμπιχος.

Ἄνθιππος. Θεοπροπίς. Σιμωνίδης.

— — καμόντες

— — νηπιαχῷ

— — ἐπὶ τύμβον

— — οι — —

Ἀριστεὶς Ἐπιχάρους θυγάτηρ, ․․․η Ἐπιχάρους γυνή.

Ἀριστεὶς Ἐπιχάρους θυγάτηρ. — — — η Ἐπιχάρους γυνή.

Ἀριστίων

․․πίσο̣υ.

[ἐ]χθροὶ στήσαιεν Ζηνὶ τρόπαιον ἕδος.

in altero latere lapidis:

[κ]τώμενον εὔκλεαν [δ]ορὶ καὶ χερὶ τόνδε πρὸς ἀ[νδ]ρὸς

Ἀρχαγόρα. Πιθυλλίς. Πολύστρατος.

Ἀριστείς.

Ἐπιγένης. Βοίδιον. Ἐπικλῆς.

Ἀσκλαπὶς.

Ὀνάσου

Ἀσκληπιάδης.

․․․․υσία

[Ἀσκ]ληπιάδου

γυνή.

Ἀσκληπιά[δ]η[ς]

Ζωπύρου.

Ἀσκληπιάς.

Ἀσκληπιὰς

Καστρικία.

Λεύκιος Σέππιος

Ἀφροδίσιος.

Βάχιος

Ἐπιφάνου.

πιστῆς ἡδείας τε χάρι-

ν φιλότητος ἑταίρα |

[π]ατρὶς Ἀλεξ[άνδρεια, πατὴρ ⏑⏑–⏑, ἐγὼ δέ]

Βρισηίς, πυκιν[αῖς ἔξοχος ἐν πραπίσιν].

[καί] νύ με κὴρ ἐδά[μασσε — — — — — — — —]

[πικ]ρὸν Ἐλειθυίη[ς — — — — — — —]

․c.5․ΙΩΣ — — — — — — — — — — — .

ὧγ καὶ Γ[λ]αυκιάδης δηίος ἀπὸ πατρίδος ἔργων

ἦλθ’ ἐπὶ πάνδεκτον Φερσεφόνης θάλαμον.

Δάφνις Ἐπικέρδου

γυνή.

[–⏑⏑–⏑⏑–⏑ μ]εγαυχέος οἰκιστῆρος

[–⏑⏑ πλοῦτον πᾶ]σιν ἀπίρονα ΔΩΚΑΠΟ

[τούτῳ ἀγαλλόμενός τε πολὺ] πλέον ἢ κτεάνεσσιν.

τεσκεύασαν ἑαυτοῖς ἡρῶιν· ἔχειν

δὲ ἐπίβασιν Ζηνᾶς(!) καὶ Εἰσιᾶς(!) ὄντ[ας]

ἀδελφοὺς καὶ Δημητρίαν.

— — — — — — — — πολυδάκρυτον υἱέος αὖτε

— — — — — — — — νην ∶ πολλὸν ἐπισμυγερῶς.

vac.

in epistylio:

ὀθεὶς μόχθος ἔπαινον ἐπ’ ἀνδράσι τοῖς ἀγαθοῖσιν | ζητεῖν, ηὕρηται δὲ ἄφθονος εὐλογία· |

colore picta:

— — —ρια— — — Διονύσιος Ἀλφίνο.

Διονυσ-

ίο ἐπιβ-

ολαδοπ-

Πουπί-

α Σιρῖ-

ἐπὶ Ἑλένῃ.

Ἐλπὶς

χρηστή.

Ἐλπὶς

χρηστή.

Ἐλπίδος

τάφος.

Ἐλπὶς

Ἀπολλωνίου.

ναῖς φρεσὶ σαῖσι πέποιθας; |

δέρκεο μὴ δαίμων ἐχθρὸς ὄπισ-

θε γελαῖ· | οὐδὲν ἐν ἀνθρώποις γὰρ

εἶ σύ, ἀλλ’ ὑπὸ Λήθην | ἤλυθα μη-

δὲ τέκνον ἐπὶ δώμασι τἀν-

δρι λιποῦσα, | πλησαμένη δ’ ἐ-

τέων δεκάδας δύο τῷδ’ ἐ-

νὶ τύνβῳ | Ἐλπιτύχη κεῖμαι

σῆμα παρερχομένοις. |

Ἐπιγένης. Καλλίας.

Ἐπιθέτης. Φανόκλεα. Φανίας.

[Ἐ]πιθήκη. Νικοτέλης. Νικομένης.

— — Ἐπικράτης.

Ἐπικτ — —

νιο — —

Ἐπικτ[— — Ἀφροδ]ισί[ου](?).

Ἐπίκτησις

χρηστή.

[Ἐπί]κτησις

ρ — —

Ἐπίκτησις

Δόρκωνος

Ἐπίκτησις Σ — —

ρου ἐκ Πε — —.

Ἐπίκτησις Ͻ Του — —

[Ἐ]πίκτητος.

Ἐπίκτητο[ς. Κ]τήσων.

Ἐπίκτητο[ς]

Δημητ-

Ἐπιπείθης ⋮ Ξενοπείθο[υ].

Ἀρισταίχμη ⋮ Λυσιμάχ[ου].

[Ἐ]πισθενείας.

Ἐπιστολή. Δικαία.

Ἐπιτέλης.

in epistylio:

Ἐπιτέλος.

in stele:

[Ἐ]πίτευγμα

․․κίου χαῖρε.

Ἐπιτυνχάνων

χρηστός.

Ἐπιτυχία

Κοίντου

Ἐπιφάνηα

χρηστή.

Ἐπιφάνεια

Ἀθηναίου.

Ἐπιχαρῖνος. Μένεια.

anaglyphum:

Ἐπιγένης Ἑρμογένους.

Γη̣ρη-

Εὔβουλος. Σπίνθαρος. Βουλήτη.

Εὐοδία Ἰκο — —

Μεσσίου ∙ Καπί[τωνος].

[Εὐ]πιθίδος.

χου βιώσας κα-

λῶς κεῖμαι ἐπὶ

τύ(μ)βῳ ἐτῶν ὀγδ-

οὔνομά μοι δὲ Εὐτυχιανός.

παιδείας γὰρ ἐγὼ πινυτῆς ἤλπι-

ζα γενέσθαι folium | καὶ χάριτ’ ἂν δοῦ-

Εὐτυχὶς

Ἀσκληπιάδου.

οὗτος ὁ γῆς τέμνων σταχυητρόφον αὔλακα Δηοῦς

Εὔτυχος, ἡ γονέων ἐλπίς, ἔπειτα [γ]όος,

εἴκοσι τῶν πάντων ἐτέων ὑπὸ τῷ|δε κέκρυμμαι

κεῖμαι δὲ ἔνθα.

ἐπ̣[ιτυ]νβαία εἴσοδο[ς] α[ὕ]τη.

— — — — — — — — — ΕΥΛ̣ΙΜΟΝΟΥΕΝ

[— — — — — — π]ικρὸς ἐξ ὠμῶν χρόνων

[— — — — σῆμ]α δεύτερον Ζωνᾶς πατήρ

Ζωπύρου.

in epistylio:

ἥρως.

[τ]αμίας σωφροσύνη

[–⏑⏑–⏑⏑–⏑ ἀτα]ρ̣πιτόν, ἔστι γὰρ αἶνος ∙

θ̣[νήσκειν μὲν νεάρους οὓ]ς φιλέουσι θεοί ∙

[οὐδὲ κλύειν ἱκέ]του Τισαμενοῖο π[ατρός]·

[καὶ σὺ γὰρ ἐμβαίνε]σκες ἀταρπιτὸ[ν εὐρώεσσαν]·

[πείθεσθαι δ]ώροις οὐ πρ[έπει ἀθανάτους].

Ἡσάνδρου. Ἐπινίκη ․․․․ Ἡσάνδρου.

Θεοπροπίς.

Ἀριστονίκη.

Θεοπροπίς.

Σιμονίδης Σιμωνίδης.

in epistylio:

Θεοφίλη.

Θώπιον.

Ἴασπις.

[γῆι, πάσης ἀρετῆς π]λεῖστον ἔχουσα μέρος·

[σοὺς δὲ τύπους ἐπὶ τῆιδε] σορῶι δεικνῦσα ἀναφαίνει

[εἰκών· τοῦτο γάρ ἐστ’ ἐ]μ φθιμένων νομίμοις.

Ἰοκοῦνδος

Ἐπιγόνου

Μ — —

Ἱππ — —

Πιθέου — — —

θυ[γάτηρ].

ρος, ὀδὲ φίλος γο-

νέας ἐπιδών.

Τιμοξένη.

Καλλιππίς.

εἰκὼν μνῆμα χρόνο, τιμὴ δὲ κασιγνήταισιν / τοιν — — — — — — — — — — —

Καλλιστο͂ς τε Φίλης τε, οἷν ἡ πίστις διέμενεν / ἀρ̣— — — — — — — — — — — — —

Κλεαρ — —

Σαρα[πίωνος]

χα[ῖρε].

Κοίντ[η Ἀσκλ]ηπιο[δ — —]

Λάμπιχος.

γηραιὰν ἄνοσον παῖδας παίδων

ἐπιδοῦσαν | Λύσιλλαν κατέχει

κοινοταφὴς θάλαμος. |

Μέλπων Ἐπ-

ιχάρου.

[— — — Με]νάνδρο[υ — — —]

θυγάτηρ, [— —]πιοδώ[ρου — — —]

γυνή.

Μιλτιάδ[ης]

[Ὀ]λυμπιο[δώρου].

οὔτε παρ’ ὧν ωἴμην οὔτε ἀπὸ δαιμονίου.

[οὐδ’ ἄτ]α̣φ̣ος ἀπὸ μητρὸς ἐμῆς καὶ πατρὸς ἄπιμι·

[τέκνα δ’ ἐμὰ κρύ]πτω, οἵας χάριτας μοι ἀπέδωκα[ν],

ὠκυπετὴς [δὲ μόρος — — — — — —]

τῷ νῦν καὶ τόδ’ ὑπ[ῆλθε πικρὸν σῆμ’, ἀθανάτης δὲ]

ἴνδαλμα ψυχῆς [θεῖον ἐς αἰθέρ’ ἔβη].

παῖς δὲ Μινουκί[ου ἦν — — — — — — — — — — — — —]

κλεινῆς τῆσ[δε πάτρης ἐλπίς, ἔπειτα γόος]

․c.5․μ[․]σ̣α̣νδ — —

ἥδε πόσιν τ’ ἔλιπεν καὶ ἀδελφὸς μητρί τε πένθος | καὶ τέκνον μεγάλης τε ἀρετῆς εὔκλεαν ἀγήρω.

ἐνθάδε τὴμ πάσης ἀρετῆς ἐπὶ τέρ[μα μολοῦ]σαν | Μνησαρέτηγ κατέχε Φερσεφόνης θάλαμος.

Ἀγάθων καὶ Ἑρμάφιλος

[Ἐλπί]δι(?) τῇ ἑαυτῶν μητρί.

Μούσης. Ὀλυνπικοῦ.

Νεικομ̣ — —

Ἐπιγόνου

τόπος.

Νικοστράτη

Ὀλυνπίχου

γυνή.