κύριε σὺ

βοήθ(ε)ι ἡ-

μῖν

[κύριε, βοήθησον] τῷ ταπινῷ διακό(νῳ) καὶ δούλῳ [σῷ —]

☩

κύριε βοήθι

☩.

[—] Μ̣ιχαὴλ δορυλ̣ο̣σ̣κῳ μεταβοή-

[θησον συν]οδίας ταύτης κ(αὶ) τοῦ καβικλαρίου Θ․[—]ε̣λε̣π̣αυκῳ μεταβοήθησον τῆς υτα[—] ταύτης

χαὴ-

λ βο-

ήθη-

σον

☩ θεωτόκε

βοήθη τῇ

πόλη.

θεολόγε, βοήθησον

τὸν δοῦλον τοῦ θεοῦ ο-

σοντολον ἐν ἁμαρτήᾳ· σολην(ο)-

ποηός. ἁμαρτήα ․․α

τὸ μυσ̣τ̣η̣-

κὸ πῦρ, ἡ νοητὴ

λυχνίκις, κ(ύρι)ε θ(ε)ὲ

Π̣αῦλε β[ο]ή[θει.]

Χρ(ιστ)ὲ βοηθός.

ἅγειε Παῦλε βοήθει

τῇ δούλῃ σου π(νευ)ματικῇ

βοήθη [—]

Χρ(ιστ)ὲ [βοήθησο]ν τὸν δοῦλόν

σου Γαργονίλ̣ου.

κ(ύρι)ε Ἰ(ησ)οῦ βοήθη [τοῖς]

δούλοις σου Ῥου[φ— καὶ —]

κ(ύρι)ε β[ο]ήθησον τὸν δοῦ[λόν σου]

Κω[νσταντ—]

κύριε βοήθι [τὴν δούλην σου —]

αν̣κανια[—]

ὁ θεὸς βο[ήθησον —]

καὶ τοῦ υἱο[ῦ —]

κύριε βοήθι τῷ δούλῳ σου, Ἀφροδισίῳ

κὲ Ἀγαλ̣λ̣ιάσι κὲ ․ωσ̣․ο̣ελ

Χριστὲ βο[ήθει]

τῷ δούλῳ σου Εὐσε-

(Ἰησοῦς Χριστός)

θεὸς βοηθὸς τοῦ δούλου σου

Λεοντίου καὶ τῇ δούλῃ σου

κύριε βοήθι τοῦ δού-

λου σου Τιμόθεον.

Παῦλε

βοήθι το͂ δούλο σου

Νικ[—]

κύρι Χριστὲ βοήθι τ[ῷ] δού[λῳ σου]

Δη[μ]ητ[ρί]ῳ ἀναγν̣[ώστῃ] καὶ τῇ [δού]-

κύριε βοήθησον τ-

ο͂ δούλο σου Ἀνδρήᾳ.

ἀρχιστράτηγε, στρατηγὲ το͂ν ἀγγέλον

βοήθη τὸν δοῦλόν σου Ἠοάννη.

[— βοή]θη τὸν [δοῦλόν σου —]

μνήστητητη τὴ(ν) δούλη(ν) τοῦ θεοῦ Χρη(σ)τή(ν).

κ(ύρι)ε βοήθη τὸ[ν] δοῦλόν σου Ἠοάνη.

☩ ἅγ(ι)ε Ἰω(άννη), βοήθη τὼν σὸν δοῦλον Λάζαρον.

☩ ἅγιε Ἰω(άννη) θεο[λόγε, βοήθη —]

☩ κ(ύρι)ε, βοήθη τὼν

δοῦλών σου Ἰω(άννην).

κ(ύρι)ε, βοήθη τὸν δ[οῦλόν σου —]

κ(ύρι)ε, βοήθη τοῦ δού-

λου σου Θεοδούλου μοναχοῦ.

κ(ύρι)ε, βοήθη τοῦ δούλου σου Πέτρου

μοναχοῦ ἀπὸ Σκάφης κ(αὶ) τ̣

κ(ύρι)ε, βοήθη το͂ δο-

ύλ(ο) Νηκόλᾳ Χρήστ[ου?]

κ(ύρι)ε κ(ύρι)ε ἅγηε θεολόγε, βοήθησον

τοῦ δούλο σου Γεόργηον.

κ(ύρι)ε, βοήθησον

[⁵¹— δοῦ]⁵¹-

κ(ύρι)ε βο̣ή̣θ̣ι.

τα [—] ☩

κ(ύρι)ε βοήθι κ(ύρι)ε

κ(ύρι)ε βοήθ(η) τὸν δοῦλόν σου Ἠοά(ννην).

κ(ύρι)ε βοήθη τὸν δοῦ-

λόν σου Ἠοάνην vacat κ(ύρι)ε

κ(ύρι)ε βοήθη

τὸν δοῦλον

τὰ αὐτοῦ κ(αὶ) θεολόγε

βοήθη μι τῷ δ(ο)ύλο σου

ἁμαρτολῷ Ν(ι)κόλαον.

κ(ύρι)ε βοήθη κ(αὶ) τ(ὴν) δ(ο)ύλ(ην) σου

Μάρθαν μοναχήν.

κ(ύρι)ε βοήθη [δού]-

λο σου Ἀ․․․

κ(ύρι)ε βοήθη το͂ δούλο σου

☩

Χ(ριστ)ὲ βοή[θη —]

κ(ύρι)ε, βοήθη το͂ [δού]-

λο σου Ἀ[—]

κ(ύρι)ε, βοή[—]

[κ](ύρι)ε βο(ήθει) ἐμο Βμθηλα?

κ(ύρι)ε, βοήθη το͂ δού-

λο σου Κο(σ)ταντείνο δηα-

Σιμπλ[ικιανῷ]

❦ θεὸς [βοήθει. ❦]

[․]ρ̣οη̣α[—]

φροντι[—]

[Ἀρ]σ̣ινόην ε̣[—]

[Ἀσ]ιατικο̣ῦ̣ [—]

... ποήσασθαι πολίτας ἑξαμναίους ἐλευθέρους καὶ ἐξ ἐλευθέρων μὴ πλείους ἢ δέ-

[κα — δόντας μνᾶς —· τὸ δὲ —] κτλ.

ἐπ̣[ει]δὴ Φαυίδας Ἀρισ[— δια]-

[τρίβων] π̣αρ’ Ἀρσινόη[ι τῆι βασιλίσσηι πᾶσαν εὔνοιαγ καὶ]

π[ροθυ]μίαν παρέχετ[αι καὶ κοινῆι τῆι πόλει καὶ ἰδίαι τοῖς]

[βασιλεῖ Πτ]ολεμαίω̣[ι]

[βασιλί]σσηι Ἀρσι[νόηι]

[Σ]αράπιδι καὶ [Ἴσιδι]

[Ἡρακλείδης Ἀπολ]λωνίου Πασσαλᾶς προενοήθη (vac.)

[τοῦ μὴ β]λάπτεσθαι τὴν ἀγορὰν ἐκ τῶν καταφερομένων

(von späterer Hand:)

κύριε βοήθι πάσᾳ ψυχῇ καὶ τῷ γράψαντι.

καὶ βασιλί[σσηι Ἀρσι]-

[ν]όηι καὶ Σω̣[τῆρσι]

Εἰσίδω[ρος —]

[— Μ. Αὐρ.] 〚Παυσανίο〛[υ —]

[—] ἐστιν Αὐρ. Βοήθου [—]

Αὐ[ρ. —]

κ(ύριε) βοήθη

το οἰκοδο-

Τριὰς ὁ θ(εό)ς

ἡμῶν βοή-

θε τῷ δούλῳ

σαι δὲ τὸν οἰκονόμον ἀπὸ τῆς φυλακῆς καὶ τῆς διοική-

σεως Πολεμαίωι· τὸν δὲ προνοῆσαι τῆς κατασκευῆς

τῶν ἐψηφισμένων καὶ τῆς ἀναθέσεως· καλεῖσθαι

ἐπὶ Κοννίωνος, μηνὸς Ποσιδει-

ῶνος, ὀγδόῃ ἀνομένου· vac.

ἔδοξεν τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι, Ποσῆς [Ἀ]-

πελάζειν; / οἷσιν μεμηλόσιν φά-

τιν πανατρεκῆ βοήσω. / φεῦ φεῦ,

κραταιὸν πῆμα προσθρώσκει πέ-

Ἀρκεσιλάου.

ἄγρει τοῦτον ἔπ’ ὄρσο θοῇ χερὶ

τὸν βολετισμόν, /

li Clari Apollinis

coh(ors) I Tungrorum.

[δικάσταις καὶ ἀνάδοις τὸ] ψάφισμα ἀξιώσει τὸν δᾶμον τὸν

[Κολοφωνίων ποήσασθαι τ]ὰν ἀναγγελίαν τῶ στεφάνων ἔν τε τοῖς

[Κλαρίοις καὶ τοῖς Δι]ονυσίοις ἔπει κε τοὶς πρώτοις ἀγῶ-

[— πρω]τεύοντα τῆς κώμης

[— ταύ]της Μανοῆλον [—]

Continuation

Ἀσκληπιάδης Γλαύκου Μυσὸς ἐπόησεν.

Πατροκλείδης Ἀττάλου

ἐπὶ ἐπεὶ προήνγελαν οἱ θε-

οὶ οἱ Περκηνῶν Ζεὺς Ὀρεί-

ς σου β-

οήθησ-

ον τοῖς

[— c.5 —]ειτον Διομήδους

[καὶ ἡ κα]τοικία ἡ Κορακοη-

[νῶν ἐ]σ̣τεφάνωσεν

οἱ κατοικοῦντες

ἐτείμησαν Κολο-

ηνοί, Κουστιανοί,

Ταβακρηνεῖται

Ἀσπιάδης ἐ-

πόησεν ἀ-

μέπτῳ τέ̣-

[Ὀ]νησίμῳ ἀπελευ-

θέρῳ καὶ Ζόῃ τῇ

θυγατρὶ αὐ[το]ῦ.

[π]ο̣ιῆσαι τὸ σύνολον κατὰ μηδένα τρόπον· Ο[— — — —]

[— —]ΝΑ ποήσας ἕξι θεοὺς κεχολωμένου[ς — — — — —]

[— — — — — — —]ΤΑΤΟΥ παρ’ ἡμεῖν

[— — — — θεοῦ Ἀ]πόλωνος ποήσας

[— — — — — — —]ΑΝΑ στοῶν καὶ κιό-

ας ἧς ποτε τυχόντες μέγα ἐφ[ρό]-

νησαν καὶ θεοί ∙ ἐξεβόησαν

∙ ἄξιος ∙

∙ Γλαβριωνιανῆς ∙

[πρ]ονοησαμένου ∙ τῆς ἀναστά[σε]-

[ως] τ̣οῦ ἀνδριάντος ∙ Αὐρ(ηλίου) ∙ Νεικάν[․]-

βιον κὲ Αὐρ(ήλιος) Ἑορτικὸς ὁ υ-

ἱὸς κὲ Αὐρ(ηλία) Ζόη ἡ θρεπτὴ

κὲ Φιλοδέσποτος ὁ θρε-

... Μοῖ-

ρα γάρ μ’ ὀλοή μ’ ἀφαρπάξα-

σα κατέσχεν ...

νεῖ καὶ Ἑρμογένῃ Τιμοκρ[ά]-

του εὐνοηκότι Εὔξενο[ς]

Εὐξένου διαφυγὼν ἐκ τῶ[ν]

ἔτ(ους) σοηʹ, μη(νὸς) Ὑπερβερτέου ηʹ·

Στρατόνεικον ἐτίμησε-

εὐχὴ

[Σ]αμοῆ ἱε-

ρ̣έος κὲ σο-

[— — —]․ασιμος βοηθὸς τα[βλαρίου — — —]

ΤΙΠΥ[— — —]

Κύ(ριε) ∙ β[οήθι]

[— —]ων καὶ τ[— —]

[Κυρί]ου βο̣[ηθοῦ? ․․․]Ν

[— — —]․ΡΩ[․․] κ̣αὶ

[— — —] εὐλογία τ̣[․․]․

Κύρι[ε βο]ήθι τῷ οἴκῳ

τού[τ]ῳ

[Θεοτόκε Κύριε] β(οήθει) [τῷ σῷ] δούλῳ

[Θεοφυλ]άκ̣το(ι)

Κολλύδων Διεὶ Ἀρίου κατ’ ἐπι-

ταγὴν ἐπόησε τὸν Ἑρμῆ.

ἡ μήτηρ Μηνοδώρα κὲ

Βάσ-σος - ὁ πατροπόη-

τος.

[— — —] καὶ ΤΗ․․

․ΤΟ․ΗΙΟΒΗ․․Α․․․․ΘΗΤΟ vac.

ἔτους ροηʹ, μη(νὸς) Δείου κʹ·

Μελιτίνη Δημητρίου Σαρδι-

Ξένων Μηνιάδα Ἑρμογένους

τὴν ἑαυτοῦ πενθερὰν καὶ Ἀρσινό[η]

Διοδότου ἡ γυνὴ αὐτοῦ τὴν [μη]-

τ̣ῷ ἑαυτῆς ἀν-

δρὶ ἐπόησε τὸ

μνημεῖον.

ρωτήσασα κ̣[α]ὶ̣ τ̣ὰ̣ ἐ̣νδέουντ[α]

κατὰ τὸ δ̣υ̣ν̣α̣τὸν ποή̣σασα ἵν[α]

καὶ οἱ ἐ̣π̣ίλυπ̣οι ἔχουσιν φορ-

πολιτίδων ζῶντ-

ες ἐπόησαν ἑατοῖς

καὶ τοῖς ἐκ φύσεος

Στρατίου ὑπάρχειν, ἀντὶ τῶν προσυνκεχωρημένων σταδίων

ἑπτὰ ἔσται ἐπὶ στάδια δέκα· καὶ ἵνα Βάκχιος ὁ ἱερεὺς π̣οῆι στέφα-

νον χρυσοῦν· τὰ ἀναφερόμενα ὀφειλήματα τὰ ἐν ἡμῖν ἀργυρικὰ ἢ σι-

τινα αὐτοὶ κατεισχήκασι· περὶ τῶν ἐνπεπυρισμένων καὶ κα-

θ̣ειλ̣κυσμένων οἰκιῶν ἐν τῶι προαστίωι προνοηθῆναι, ἵν’, ἐπεὶ̣

δημόται ἐσμέν, μεταδοθῇ τι εἰς τὴν κατασκευὴν αὐτῶν· Σι-

βλόην κώμην τὴν πρότερον οὖσαν ἡμετέραν, περὶ ἧς γέγρα-

πται, ἵνα διορθωσαμένων ἡμῶν τὴν τιμὴν Μελεάγρωι τῶι

αὐτοῦ Σατορνεῖλα

ἐπόησαν μνείας χά|ριν.

vacat χαῖρε. vacat

%⁸¹νους, vacat

προνοησαμένου Νικήτου

vacat τοῦ Μίθρου. vacat

Ἀπολλώνιος Μενεκράτου·

vacat Οαυροης· vacat

Ἄλκιμος Ἡρακλείδου·

χ θεῶν ἢ δαιμόνων μηδὲ ἐξ ἀ̣ν̣θρ̣ώ̣π̣ων μηδὲ ἐκ τοῦ ἰδίου̣ σώματος ἔλεος μερι-

σθῇ, μὴ ἔχοντι δὲ μηδεὶ̣ς̣ ἐπιδο[ίῃ, κακ]ῶ̣ς̣ τε πάσχοντι βοηθὸς μὴ εὑρεθῇ, ὁδοι̣-

〚— 2 —〛 ποροῦντί τε ὁδὸς ἀποκλεισθῇ, πραγματευομένῳ τε πραγματήα μὴ εὑρ̣ε̣-

Κ(ύρι)ε, βοήθη τοὺς δούλους τοῦ Θ(εο)ῦ

Βασήλην κὲ Βάρδα κὲ Μαρμα.

[σεση]μ̣ειομένων τάξεων ἰς διασεισμὸν τῆς κώμης. μόνη[ν ἐν φ]‵όβῳ τῷ[δε ταύ]′-

[την βο]ήθιαν ἐπενόησεν ἡ προδηλουμένη κώμη συν[δε]-

[ηθεῖ]σα δι’ ἐμοῦ τῆς μεγάλης ὑμῶν καὶ οὐρανίου κα[ὶ ἱερω]-