θεῶι μεγάλωι μεγάλωι·

(ἔτους) ιεʹ, Θῶυθ ιθʹ.

μένης τῆι θεᾶι βασιλίσσηι ἐντεύξεως

παρὰ τῶν ἱερέων τοῦ ἐν τῆι κώμηι Πνεφερῶτος

θεοῦ μεγάλου, μετενηνεγμένης δ’ ἐφ’ ἡμᾶς

βασιλίσσηι Βερενίκηι θεᾶι Ἐπιφανεῖ χαίρειν

οἱ ἱερεῖς τοῦ Πνεφερῶι θεοῦ μεγάλου κρο-

κοδείλου τοῦ ὄντος ἐν Θεαδελφείαι τ̣[ῆς]

[ὑπ]έρ τε σοῦ καὶ τῶν προγόνων· προαιρούμε-

[ν]οι δὲ τὴν τοῦ ἱεροῦ ἀσυλίαν ἐπικυρωθῆναι,

[ἵ]να τούτου πρὸς αὔξησιν ἀγομένου πολλῷ

καθ’ ἣν ἔχεις πρὸς τὸ θεῖον εὐσέβειαν, προσ-

τάξαι τὸ σημαινόμενον ἱερὸν καὶ τοὺς προσ-

ὀντας τόπους, λιβὸς μὲν ἐπ’ ἀπηλιώτην [πήχεις]

[ἑκατὸν δέκα ἑπτά], νότου δ’ ἐπὶ βορ-

ρᾶν ἀπὸ τοῦ γειτνιῶντος ἐγ νότου Βουβαστι-

είου μέχρι τῶν προσόντων ἀπὸ βορρᾶ τάφων̣

τῶν ἀποθειουμένων ἱερῶν ζῴων, εἶναι ἀσύ-

λους καὶ μηδένα καθ’ ὁντινοῦν τρόπον ἐκ τού-

μηθησομένης ἐνγλυφήσεται ὑπέρ τε σοῦ

καὶ τῶν προγόνων ἡ τοῦ δηλουμένου ἱεροῦ καὶ

τῶν προσόντων τόπων ἀσυλίαι ἐπὶ τοῖς ἠξι-

τούτου δὲ γενομένου ἔσται τὸ θεῖον μὴ παρα-

τεθεωρημένον· οὐ δυνάμενοι δὲ τοῦ ἱεροῦ

ἀποσπᾶ̣[σ]θαι, δεδώκα[μ]ε[ν τ]ὴν περὶ τ[ού]των ἐ-

πιτρο[πὴν Σωκράτηι τῶι μά]λιστα τ[οῦ ἱεροῦ] διὰ παν-

τὸς προι̣[σταμένωι, σχεθησομένωι] τ̣ο̣υ̣ τῶν ἠ-

ξιωμένων ἀπ[οτελέσματος, ἵν’ ὦμε]ν̣ [εὐ]ε̣ρ̣γετη-

μένοι· διευ[τύ]χ[ει. Διοσκουρίδηι]· γ̣ι̣ν̣έ̣σ̣θ̣ω̣·

(ἔτους) [βʹ], Φα̣ῶ̣φ̣ι̣ ι̣ζ̣ʹ.

τῶι ἐπιστάτηι Θεαδελφείας· τῆς δεδομένης

τῆι θεᾶι βασιλίσσηι ἐντεύξεως παρὰ τῶν ἱερέων

τοῦ ἐν τῆι κώμηι Πνεφερῶτος θεοῦ μεγάλου, μετε-

βασιλίσσηι Βερενίκηι [θ]εᾶι Ἐπιφανεῖ χαίρειν

οἱ ἱερεῖς τοῦ Πνεφερῶι θεοῦ μεγάλου κροκοδείλου

τ̣ο̣ῦ̣ ὄντος ἐν Θεαδελφείαι τῆς Θεμίστου

οῖς ἐπιτελοῦντες ὑπέρ τε σοῦ καὶ τῶν προγό-

νων· προαιρούμενοι δὲ τὴν τοῦ ἱεροῦ ἀσυλίαν

ἐπικυρωθῆναι, ἵνα τούτου πρὸς αὔξησιν ἀγο-

τὸ θεῖον εὐσέβειαν, προστάξαι τὸ ση-

μαινόμενον ἱερὸν καὶ τοὺς προσόντας

τόπους λιβὸς μὲν ἐπ’ ἀπηλιώτην [πήχεις]

[ἑκατὸν δέκα ἑπτά], νότου δ’ ἐπι βορρᾶν ἀπὸ

τοῦ γειτνιῶντος ἐγ νότου Βουβαστιείου

μέχρι τῶν προσόντων ἀπὸ βορρᾶ τάφων τῶν

ἀποθειουμένων ἱερῶν ζῴων εἶναι ἀσύλου[ς],

καὶ μηδένα καθ’ ὁντινοῦν τρόπον ἐκ τούτων [ἀπο]-

ὑπέρ τε σοῦ καὶ τῶν προγόνων ἡ τοῦ δηλουμένου

ἱεροῦ καὶ τῶν προσόντων τόπων ἀσυλίαι ἐπὶ τοῖς ἠξιω-

μένοις, καθάπερ ἐπὶ τῶν ὁμοίων γείνεται· τού-

του δὲ γενομένου ἔσται τὸ θεῖον μὴ παρατεθε-

ωρημένον· οὐ δυνάμενοι δὲ τοῦ ἱεροῦ ἀποσπᾶ-

σθαι, δεδώκαμεν τὴν περὶ τούτων ἐπιτροπὴν̣

Σωκράτηι τῶι μάλιστα τοῦ ἱεροῦ διὰ παντὸς

προισταμένωι, σχεθησομένωι τοῦ τῶν ἠξιω-

μένων ἀποτελέσματος, ἵν’ ὦμεν εὐεργε-

τημένοι· διευτύχει.

Διοσκουρίδηι· γινέσθω·

[τῶι ἐπιστάτηι] Θεαδελφείας· τῆς δεδ[ομένης τῆι θ]εᾷ

[βασιλίσσ]ηι ἐντεύξεως παρὰ τῶν ἱερέ[ων τοῦ ἐν τῆι] κώ-

[μηι Πν]εφερῶτος θεοῦ μεγάλου μετε[νηνεγμένη]ς δ’

[βασιλίσσηι Βερενί]κηι θεᾶι Ἐπιφανεῖ χα[ίρειν]

[οἱ ἱερεῖς τοῦ Πνεφ]ερῶι θεοῦ μεγάλου [κροκοδεί]λου

[τοῦ ὄντος ἐν] Θεαδελφείαι τῆ[ς Θεμί]στου μερί-

[λα τὰ νομιζό]μενα τοῖς θεοῖς ἐπιτελοῦντες ὑπέρ τε

[σοῦ καὶ τῶν π]ρογόνων· πρ[οαιρ]ούμεν[οι] δὲ τ[ὴν το]ῦ ἱεροῦ

[ἀσυλίαν] ἐπικυρωθῆναι, ἵνα τούτου πρὸ[ς αὔξησιν] ἀγο-

καθ’ ἣν ἔχεις πρὸς τὸ θεῖον εὐσέβειαν, π[ρ]ο[στάξ]αι

τὸ [ση]μαινόμενον ἱ[ερ]ὸν καὶ τοὺς προσόντας τό-

πους, λιβὸς μὲ[ν] ἐπ’ ἀπηλιώτην πήχεις ἑκατὸν δέ[κ]α

β̣α̣[σ]τίου μέχ[ρι τῶν προ]σόντων ἀπὸ βορρᾶ τάφων τῶν ἀποθε̣ι̣-

[ουμέ]νων ἱε[ρῶν ζῴων] εἶναι ἀσύλο[υς κ]αὶ μηδένα καθ’ ὁν-

[τινο]ῦν τ[ρόπον ἐκ τούτω]ν ἀποβιάζε[σθα]ι, τὸν δὲ φ̣α̣ν̣η̣[σό]-

ποις ἐνοικοδο[μη]θησ[ο]μέν[ης ἐ]ν̣γλυφήσεται ὑπέρ τε

σοῦ καὶ τῶν προγόνων ἡ τοῦ δ[ηλ]ουμένου ἱεροῦ καὶ τῶν

προσόντων τόπων ἀσυλίαι ἐπὶ τοῖς ἠξιωμένοις, καθά-

σται τὸ θεῖον μὴ παρατεθεωρημένον· οὐ δυνάμενοι δὲ

[τ]οῦ ἱεροῦ ἀποσπᾶ[σθα]ι, δεδ[ώκ]αμεν τὴν [περὶ τούτων]

[ἐπ]ιτροπὴν Σοκράτ[ηι τ]ῶι μ[άλιστα] τοῦ [ἱε]ροῦ [διὰ παντὸ]ς

[προι]σταμένωι σχ[εθη]σομέν[ωι] τοῦ τῶν ἠ[ξιωμένων]

[ἀποτελέσ]ματος, [ἵν’ ὦ]μεν εὐεργετη[μένοι]·

[διε]υτύχ[ει]. [Διο]σκουρ[ίδηι· γινέσθω]·

[(ἔτους) βʹ, Φαωφὶ ιζʹ].

Ὀσιρείου ἐπὶ Φανίου τοῦ γενομένου

ἀρχιερέως καὶ ἐπὶ Πετοσορονῶφρος

προ[στάτου]· (ἔτους) ηʹ, Χοιὰκ θʹ.

Ἄμμωνι θεῶι μεγάλωι Γαΐος Οὐαλέριος Κόττος, οὐε̣τραυὸς λε̣-

γιωναρὶς γ Κυραναικῆς, ἀνοικοδόμησεν τὸ ἱερὸν ἰδίαις δαπάναις ὑπὲρ ἑαυτοῦ

καὶ τῆς γυναικὸς Γαΐας Ὀ̣υ̣α̣λ̣ε̣ρίας καὶ τῶν τέκνων, ἐπ’ ἀγαθῶι, [(ἔτους) ιθʹ Παχ(ὼν) κδʹ· Νί]κανδρος ἔγραψε.

ἐπὶ ἄβα Πέτρου ἐπισκόπου ἐν μηνὶ Μεσορὴ

ιϛʹ, ἀρχῇ πεντεκαιδεκάτης ἰν(δικτίωνος). Κ(ύρι)ε βοήθη-

σον το͂ δούλο σσου Μηνᾷ στρα(τιώτῃ) καὶ τῶν π̣α̣ί̣δω̣[ν]

ἐν Εὐημερίαι κώμηι τοῦ Ἀρσινοΐτου τῆς

Θεμίστου μερίδος ἱερὸν Ψοσναῦτος καὶ Πνεφερῶτο(ς)

καὶ Σόξιτος, θεῶν κροκοδείλων, ἐν ὧι καὶ ἀνάκειντ̣[αι]

τῶν προγόνων ὑμῶν εἰκόνες εἰκόνας· τούτων δὲ χάριν,

[ἐπεὶ] καὐτὸ τὸ ἱερὸν πεπαλαιῶσθαι καὶ τῶν εἰθισ-

μένων ἐπιτελεῖσθαι ὑπέρ τε ὑμῶν καὶ τῶν τέκνων

ὄντος ἀσύλου, μηδενὸς εἰσβιαζο-

μένου, μήτε τοὺς ἐν τῶι ἱερῶι ἱερεῖ[ς]

καὶ παστοφόρους καὶ τοὺς ἄλλο[υς]

Ἀθηνοδώρου Ἀθηναῖος· ὑπάρχειν ἐν Εὐ-

ημερίαι τοῦ Ἀρσινοΐτου ἱερὸν Ἄμμωνος

καὶ τῶν συννάων θεῶν συμπεπτωκὸς

ἐπιτελῶνται, κτ[ι]σθέντος τοῦ σημαι-

νομένου ἱεροῦ ὑπέρ τε σοῦ καὶ τῶν προ-

γόνω[ν σ]οῦ, μενούσης καὶ τῆς παρὰ

τῶν πλησίων ἱερῶν συνκεχ[ω]ρ̣ημένης

ἀσυλίας, μηδενὸς εἰσβ̣[ιαζο]μένου,

μηδ’ ἐκσπᾶν τοὺς ἐν τῶ̣ι̣ [ἱερῶι] κ̣α̣ὶ̣

παστοφόρους καὶ τοὺς ἄ̣λ̣λ̣ο̣υ̣ς̣

ὑπ’ ἐμοῦ στήληι ἀνατε[θείσηι]

περιέχουσα τῆς ἐντε[ύ]ξεως

καὶ τοῦ τῆς πρὸς αὐτὴν χρηματισμοῦ

μένου ἔσομαι εὐεργετημένος·

διευτύχει.

(ἔτους) ιγʹ · Θήριδος · γεινέσθω.

ονος, ἐπιστάτης Διονυσιάδ[ος],

τὸν δρόμον, (ἔτους) ιε̣ʹ, Φαρμοῦθι κ̣αʹ

οἰκουμένης, ἡ πόλις

ἡ Πτολεμαιέων διὰ τῶ[ν]

ἑξακισχιλίων τετρα[κο]-

— — — — — — — — — —ΧΗΣΚΑ— — —

— — — — — — — —ΙΕΠΩΤ— — — — —

[— — — — ἡ πόλι]ς̣ Πτο[λεμαιέων]

— — — — — — — — — — — — — —ΟΥ

συννάοις Ἀπολλώνιος καὶ Μαχάτ̣[ας οἱ]

Μαχάτου Μακεδόνες, οἱ ἱερεῖς.

πήας αʹ πρώτου σημήου. ὑπάρχοντος π[ρὸς] Μαγδῶ[λα]

ἱεροῦ Ἥρωνος θεοῦ μεγίστου, ἔτι δὲ καὶ ἱερ[ᾶς]

γῆς ἀχρήστων, ἐν αἷς καὶ προσκλύζει ὁ προσπαρα-

καὶ ἡμέρας συντελουμένων, νυνὶ δὲ τοῦ προ-

δεδηλωμένου ἱεροῦ ἐγλελιμμένου τοῖς ὅλοις

χάριν τοῦ μὴ μόνον τοὺς ἐπὶ πραγμάτων τετα[γ]-

φαντίας καὶ σεισμοῦ ς ἕνεκα παρενοχλεῖν καὶ

παραλογεύειν τὸ σημαινόμενον ἱερόν, ἀλλὰ

καὶ ἐν ταῖς γινομέναις παρ’ ἕκαστον ἐν τῆι

κώμηι λογείαις ἐπιχιρ̣[ε]ῖν τοὺς ἐκ τού[τ]ου ἱερεῖς

πράσσειν παρὰ τὸ καθῆκον τὸ ὅμοιον· τὸ δ’ ὅλον

οὐ προσηκόντως ἐπιτηδεύουσιν ἀπαιτεῖν

[τ]ῆς διασαφουμένης χέρσου ἱερᾶς γ̣ῆς τό τε θʹ ἔνατον

καὶ τὸ να̣ύ̣βιον· διὸ δὴ ἀξιοῦμεν σέ, τὸν εὐχά-

μ[ῖν] διὰ προστάγματος εἶναι τὸ μηνυ-

όμενον ἱερὸν ἄσυλον καὶ ἀναθεῖναι στήλας

λιθίνας ἐκκεκολαμμένας τοῖς θ’ ἑλληνικο[ῖς]

καὶ ἐνχωρίοις γράμμασιν πρὸ τοῦ λιθίνου προ-

πύλου τοῦ ἱεροῦ, προστάξαι Πτολεμαίωι τῶι

συγγενεῖ καὶ ὑπομνηματογράφωι καὶ ἐπιστρα-

μηδὲ παραλογεύειν μηδὲ εἰσεῖναι εἰς τὸ

ἱερὸν μήτε ἡμᾶς μήτε τοὺς ἁγνεύοντας ἱερεῖς

μηδὲ τὸν προφήτην ἀπαιτεῖν μηθὲν μη[δὲ]

παρενοχλεῖν κατὰ μηδένα τρόπον μηδὲ μ̣ὴ̣ν̣

τῆς ἱερᾶς ἀχρήστου παρευρέσει ᾑτινιοῦν· ὅπως

πολλῶι μᾶλλον προθυμότερον τὰ νομιζόμενα

Λυσ[αν]ίαι· μηδενὶ ἐπιτρέπειν εἰσβιάζεσθαι

εἰς τὸ ἱερόν. (ἔτους) κʹ, Ἁθὺρ ιηʹ.

τῶι ἐπιστάτει· κατακολουθεῖν τοῖς προστε-

Ἰσίδωρος γλύ-

πτης ἐποίει καὶ

ἀνέθηκεν

παρὰ Στοτο[ή]-

τιος ἱερογλύ-

φου Ϲ— — —

Ἡρώδης Διονυσίου ἱερόδουλος

ἦλθον πρὸς τὴν κυρίαν Ἶσιν μνηί-

— — —Ι Δίδυμος ἱε̣[ρογραμ]-

[ματε]ὺς ἐνθάδε Ζ̣Η̣— — —

[— — ἱερ]ατικὰ γράμμ[ατα — —]

[— — ὕμ]νους καὶ εὐχὰ[ς — —]

πολλὰ χαῖρε·

ὁ περειέχων μετε-

λεύσεται τοὺς ἐπει-

Ἕλενος, ὁ τό[π]ος νό(του) ἐπὶ βο(ρρᾶ), ἀφ’ οὗ οἰκο(δόμησεν) Ἕλενος περιβόλου ἕως

τοῦ δρό(μου), λι̣[β](ὸς) ἐ̣π̣’ ἀ̣[πη(λιώτην) ἀπὸ τ]οῦ κωμα(στηρίου) ἕως τοῦ ἱεροῦ.

(ἔτους) ιγʹ, Μεχ(εὶρ) κβʹ.

τοῦ Ἀρσινοΐτου

οἱ ἱερεῖς εὐεργεσί-

ας χάριν, (ἔτους) ηʹ Καίσ(αρος), Φαὼφ ϛʹ.

Πετοσῖρις Ἀμμω(—) καὶ

Ἱερα̣κ̣ί̣(ων) καὶ Ψενγω(—)

Ἅρθοτος καὶ Ἑριεῦς

․․․․ ἀ̣ν̣ῆλθαν ․․․․

Ἄπα Παπνουθίου

βοήθιε βοήθει Ἔσδρα̣ πρ(εσβυτέρῳ).

Παωφιεύς.

Φιλοκλῆς Ἱεροκλέους Τροιζήνιος παρεγενήθην προσκυνῶν τὸν Σάραπιν.

Ἵππαλος Ἐρετριεύς.

[Ἀρχ]εστράτου

[Ὀρθωσι]εύς

[παρεγενήθη].

(ἔτους) ιθʹ, Μεσορὴ ιεʹ

ἀφίκετο Ἡρακλείδης

Ἥλιε,

βοήθησον

Θέω[νος] Πτολε-

μαιεὺ[ς] ἥκω.

Θέωνος

Πτολεμαιεὺς

ἥκω,

τὸ προσκύνημα Ἱεράκωνος ὧδε.

Λεωνίδης Δημητρίου Πτολεμαιεὺς ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τῶν αὑτοῦ,

ἔτους κʹ Χοιὰχ εʹ.

Διέους.

Κεδαιετιυς Υεδαιετιυς?.

ὧι παρώνυμον Καλαῦς καὶ Διονυσία ᾗ

θυγατὴρ χαριεστάτη συνπαρεί[πε]-

το, παιδί[σ]κη Μυρτώ, καὶ υἱὸς Τέττιξ.

Πειθαγόρας Πειθαγόρου ἀφίκετο ἐπὶ

σωτηρίαι. (ἔτους) ιεʹ.

θάρου.

(ἔτους) ιεʹ.

ἀφίκετο.

(ἔτους) ιεʹ.

Ἀργεῖος ἦλθεν

ἐπὶ σωτηρίαι (ἔτους) ιεʹ.

Ἱέραξ.

μνησθῇ, ὦ κύριε.

κύνημα

Ἱέραξ

— — — — —

τὸ πρ[οσκύνημα] Ἱέραξ.

τιν̣ες ἐμὰ διπλώματα ἔχου̣σ̣ιν· καὶ τούτους δὲ στέγηι μόνον δέ-

χ̣εσθαι τοὺς διερχομένους, ὑποκ̣είμενόν τε μηδένα μηδὲν πράτ-

τειν ἔξω τῶν ὑπὸ Μαξίμου σταθέντων. [ἐ]ὰν [δ̣]έ τις δῶι̣ ἢ ὡς δε-

νεστάτω[ν] καὶ τῶν γ[εωργούντων τὴν χώραν μεμφομένων]

τὰς ἔ[γ]γιστα [γ]εν̣ομ[ένας ἐπηρείας, οὐ διέλιπον μὲν κατὰ τὴν]

ἐ̣μαυτοῦ̣ δύ̣ναμιν τ[ὰ ἐπείγοντα ἐπανορθούμενος· ἵνα δὲ εὐθυ]-

αν ἀνηκόντων, προ[έγραψα ἀναγκαίως περὶ ἑκάστου τῶν]

ἐ̣πιζητουμένων, ὅσ[α ἔξεστί μοι κρείνειν καὶ ποιεῖν, τὰ δὲ]

μείζονα καὶ δεόμεν[α̣ τῆς τοῦ Αὐτοκράτορος δυνάμεως καὶ]

μεγαλειότητος αὐτ̣[ῷ δηλώσω μετὰ πάσης ἀληθείας, τῶν]

[θεῶν τ]α[μ]ι̣ευσαμένων εἰς τοῦτο̣ν [τ]ὸ[ν] ἱερ[ώτ]ατον καιρὸν

[τὴν τ]ῆς οἰκουμένης ἀσφάλει[α]ν. ἔγνω[ν] γὰρ πρὸ π[ά]ντων ε̣ὐ-

τηι τῶ[ν̣] νῦν καιρῶν εὐδαιμονίᾳ, μὴι βαρυνομένην καιναῖς καὶ ἀδίκοις εἰσπράξεσι, σχεδὸν δὲ ἐξ οὗ τῆς πόλεως ἐπέβην καταβοώμενος ὑπὸ τῶν ἐντυγχανόντων καὶ κατ’ ὀλίγους καὶ κα-

τὰ πλήθηι τῶν τε ἐνθάδε εὐσχημονεστάτων καὶ τῶν γεωργούντων τὴν χώραν μεμφομένων τὰς ἔγγιστα γενομένας ἐπηρείας, οὐ διέλιπον μὲν κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν τὰ ἐπείγον-

τα ἐπανορθούμενος· v ἵνα δὲ εὐθυμότεροι πάντα ἐλπίζητε παρὰ τοῦ ἐπιλάμψαντος ἡμεῖν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους εὐεργέτου Σεβαστοῦ Αὐτοκράτορος Γάλβα τά τε πρὸς σωτηρίαν

[κ̣]αὶ τὰ πρὸς ἀπόλαυσιν, καὶ γινώσκητε ὅτι ἐφρόντισα τῶν πρὸς τὴν ὑμετέραν βοήθειαν ἀνηκόντων, προέγραψα ἀναγκαίως περὶ ἑκάστου τῶν ἐπιζητουμένων, ὅσα ἔξεστί μοι κρεί-

νειν καὶ ποιεῖν, τὰ δὲ μείζονα καὶ δεόμενα τῆς τοῦ Αὐτοκράτορος δυνάμεως καὶ μεγαλειότητος αὐτῶι δηλώσωι μετὰ πάσης ἀληθείας, τῶν θεῶν ταμιευσαμένων εἰς τοῦτον τὸν

ἱερώτατον καιρὸν τὴν τῆς οἰκουμένης ἀσφάλειαν. ἔγνων γὰρ πρὸ παντὸς εὐλογωτάτην οὖσαν τὴν ἔντευξιν ὑμῶν ὑπὲρ τοῦ μὴι ἄκοντας ἀνθρώπους εἰς τελωνείας ἢι ἄλ-

[λ̣]ας μισθώσεις οὐσιακὰς παρὰ τὸ κοινὸν [ἔ̣]θος τῶν ἐπαρχειῶν πρὸς βίαν ἄγεσθαι, καὶ ὅτι οὐκ ὀλ[ί̣γ̣]ο̣ν̣ ἔ̣βλα̣ψε τὰ πράγ̣μ̣ατα τὸ πολλοὺ̣ς ἀπείρους ὄντας τῆς τοιαύ̣-

ἔγνων ἀναιρεθείσας, ἵνα αἱ πράξεις τῶν δανείων ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ὦσι καὶ μὴι ἐκ τῶν σωμάτων, ἑπόμενος τῆι τοῦ θεοῦ Σεβαστοῦ βουλήσει, v κελεύωι μηδένα τῆι τῶν δημοσίων προφά-

σει παραχωρεῖσθαι παρ’ ἄλλων δάνεια ἃ μὴι αὐτὸς ἐξ ἀρχῆς ἐδάνεισεν μηιδ’ ὅλως κατακλείεσθαί τινας ἐλευθέρους εἰς φυλακὴν ἡντινοῦν, εἰ μὴι κακοῦργον, μηδ’ εἰς τὸ πρακ-

τόρειον, ἔξωι τῶν ὀφειλόντων εἰς τὸν κυριακὸν λόγον. ἵνα δὲ μηιδαμόθεν βαρύνηι τὰς πρὸς ἀλλήλους συναλλαγὰς τὸ τῶν δημοσίων ὄνομα μηδὲ συνέχωσι τὴν κοινὴν πίστιν

οἱ τῆι πρωτοπραξίᾳ πρὸς ἃ μὴ δεῖ καταχρώμενοι, καὶ περὶ ταύτης ἀναγκαίως προέγραψα· ἐδηλώθηι γάρ μοι πολλάκις ὅτι ἤδηι τινὲς καὶ ὑποθήκας ἐπείρασαν ἀφελέσθαι νομίμως

γεγονυίας καὶ ἀποδεδομένα δάνεια παρὰ τῶν ἀπολαβόντων ἀναπράσσειν πρὸς βίαν καὶ ἀγορασμοὺς ἀναδάστους ποιεῖν ἀποσπῶντες τὰ κτήματα τῶν ὠνησαμένων ὡς

συμβεβληκότων τισὶν ἀναβολικὰ εἰληφόσ[ι] ἐκ τοῦ φίσκου ἢι στρατηγοῖς ἢι πραγματικοῖς ἢι ἄλλοις τῶν προσοφειλ̣ηκότων τῶι δημοσίωι λόγωι· v κελεύωι οὗν, ὅστιςς ἂν ἐνθάδε

πολλάκις μὲν ἐπεζητήσατε, καὐτὸς δὲ φυλάσσωι, ὥστε μηδένα τῶν ἐνγενῶν Ἀλεξανδρέων εἰς λειτουργίας χωρικὰς ἄγεσθαι. v μελήσει δέ

μοι καὶ τὰς στρατηγίας μετὰ διαλογισμὸν πρὸς τριετίαν ἐνχιρίζειν τοῖς κατασταθησομένοις. v καθόλου δὲ κελεύωι, ὁσάκις ἔπαρχος ἐπ’ αὐτὸν ἀχθέντα ἔφθα-

σεν κρείνας ἀπολῦσαι, μηκέτι εἰς διαλογισμὸν ἄγεσθαι. ἐὰν δὲ καὶ δύο ἔπαρχοι τὸ αὐτὸ πεφρονηκότες ὦσι, καὶ κολαστέος ἐσ̣τὶν ὁ ἐγλογιστὴς ὁ τὰ αὐτὰ εἰς διαλογισμὸν

[κ]ε̣λ̣ε̣ύ̣σ̣ομαι τὸν γνώμονα τοῦ̣ ἰ̣[δ]ί̣ου λ̣ό̣γ̣ο̣υ̣ [κεῖσθ]αι, τὰ καινοποιηθέ̣ν̣τα παρὰ τὰς τῶν Σεβαστῶν χάριτας ἐ[π̣α̣]νο[ρ̣θ̣]ω̣σάμεν̣ο̣ς̣. προγράψω[ι δὲ φ̣ανερῶς ὅπως τοὺς ἤδηι ἐξ]-

ελεγχθέντα[ς̣] συκοφάντας ὡς ἔδει ἐτιμωρησάμην. οὐκ ἀγνοῶι δ’ ὅτι πολλὴν πρόνοιαν ποιεῖσθε καὶ τοῦ τὴν Αἴγυπτον ἐν̣ εὐσταθείᾳ [δ̣]ι̣α̣μ̣[ένειν̣], ἐξ ἧς̣ [μεγάλως βαρύνεσθε· ἃς μὲν οὖν]

χορηγίας ἔχετε, ὅσα οἷόν τε ἦν ἐπηνωρθωσάμην. ἐνέτυχον γάρ μοι πολλάκις οἱ καθ’ ὅλην τὴν χώραν γεωργοῦντες καὶ ἐδήλωσαν ὅτι πολλὰ καιν̣[ῶ̣]ς̣ κατεκρίθησα[ν, οὐ διὰ κακουργήματα]

[θέν̣τ̣]ων προσγενημάτων, ὥστε [μη]δὲν ἐπ’ αὐτῶν κ̣αινίζεσθαι. περὶ δὲ τῶν ἀρχαιοτέ[ρ̣ων] ἐ̣κ̣[θ̣]έσεων, ἐνκει[μένω]ν ὑμ[ῶ̣]ν, αἷς [τ̣ι̣νες ὥστε]

[ἐκπράσ]σ̣ε̣ι̣ν ἢ ὁ̣ρ̣ί̣σαι πολλάκις ο[ὐδὲν] πλέ[ο]ν περιε[ποί]ησαν πλὴν ἀργυρισμοῦ τῶν πραγμ[ατικ]ῶν καὶ τῆς τῶ[ν ἀνθρώ]π̣ω̣ν ἐπιτ̣[ρί̣ψ̣εως, Καί]-

[σαρι Σ]ε̣[β̣α]στῶ̣[ι] Α̣[ὐ]τοκράτορι γράψ[ωι μ̣]ετὰ τῶν ἄλλω[ν ὅ̣]σα αὐτῶι δήλωι τῶι μόνωι δυναμ[ένω̣]ι τὰ τοιαῦτα ὁλ[οσχερ]ῶς [ἐ̣]κκόπ̣τ[ε̣ιν, οὗ εἰσι]

Διόδοτος Σαραπίω̣νος

πολιτικῶν — —ΑΙΕΜΟΝΑΙΛΙϹΟ

Λ̣Ε̣Υ̣[․]Ι̣Κ̣Ω̣Φ̣[․․․]Ω̣

Ἱέρωνι Ἱέρων ἥ̣[κω].

Ἱέρων.

τὸ πρ̣(ο)σ(κύνημα) Ἀμμον̣(ίου) Πτ̣(ολεμαιέως) ὧδ(ε)

[καὶ] πα̣ί̣[δ]ων πά̣ν̣των?.

ρισαν δὲ τέκνων με φίλαι

χέρες, ὧν χάριν ἔσχον | Ἠι-

ελίῳ, γλυκερὰς τάσδε λα-

βὼν χάριτας. | ἀλλὰ τὸν

χρῆμα, τὸν ἐκ πραπίδων αἶνον ἐνεγκάμενος.

[ἀλλ]ὰ σύ, καρτερέ, χαῖρε καὶ ἐμ φθιμένοις, Πτολεμαῖε·

[–⏑⏑ –] αὐδήσας [ὅν τε προσ]αυδήσας? υἱόν, ὁδῖτ’, ἄπιθι.

κοῦρος, ὃν Εὐέρκται μίτρᾳ ἐπηγλάισαν,

συγγενικῆς δόξης ἱερὸν γέρας· εὔνοια γάρ μιν

βαῖνε καὶ εἴσω γᾶς ἄχρι καὶ ὠκεανόν.

καὶ πατρίδος καλῆς τὸν ἐπάξιον ἑσμὸν ἑλέσθαι,

αἰπυείας αἰπείας Φοίβου τῆσδ’ ἱερᾶς πόλεως,

πατρὸς ἐμοῦ γνωτοῖσι συνεκπλεύσαντα φέριστε

πρός γ’ ἔτι καὶ τέκνοις σοῖσι φιλοφροσύνοις.

Ἀπολλώνιε χρηστέ, χαῖρε.

Ἡρώδου.

— — — — — — — — — —α φίλην προτέρων

[— — — — — — — — — πρ]ὸ̣ς ἀντιπάλους διένεγκ[α]

[— — — — — — — — — — — ἐνεγ]κ̣ά̣μενος.

κούρη Νικομάχοιο Λέοντι μ’ ἔτικτεν Ἀπολλῶν

Ποντία· ἐσβέσθην δ’ ἑπτακαιεικοσέτης

ἄκων τοῖς σπείρασι δ’ ὁ δύσμορος ἀντὶ τροφείων

τὸν δὲ γονεῖς τιμῶντα φίλοισὶ τε πᾶσι ποθεινόν

χῶρος ἔχει λειμών θ’ ἱερὸς εὐσεβέων.

εἴπατε τοῖς στέργουσι γόων λύπης τε πεπαῦσθαι·

Νίλου τῷδ’ ἐπίχει σταγό-

νας καὶ λέγετε· Εὔβιε, ἄωρε,

χρηστὲ χαῖρε. οὐκέτ’ ἐγὼ

[πυ]ρωμένη | εἰκ-

[οσιε]πταέτην· | κλαύ-

[σατε] πάντες.

φροντίδι ἐμῆς ἀλόχου παραμυθία συνζοίης,

στοργῆς μοι τριετοὺς εὐσεβίην θεμένης.

στῆσον ἴχνος, παροδεῖτα, καὶ ἄφθονον ἐνθάδε δάκρυ

σπείσας ἐκ βλεφάρων κλαῖε τὸν ἐν φθιμένοις

Αὐσονίων χώρῃ κείμενον ὠκύμορον.

καὶ τίνα φῂς τοῦτον, πατρὸς δὲ τίνος προθανόντα;

γ̣νώσει πάντα σαφῶς γράμμα διερχόμενος.

Ἑρμαίου φίλο̣ν υἱὸν̣ [ὃς] Ἑ̣ρ̣μ̣οκράτης ἐκαλεῖτο,

[— — —]δ̣’ ἑλλαδικῇσιν ἔην ΑΣ[— — —] ||

ναῖεν δ’ ἱπποβότων ἄστεα [Καππα]-

[δ]όκων. v. || μυρομένῳ δ’ ἄλοχο[ν ⏑⏑]

πλὴν εἰ μή σε ταφα̣ὶ πάτρης Π̣ι̣[σ]ί̣[δ]ισσαν ἔχουσι,

ἡ Δανάου δ’ ἱερὴ Μέμφις ἔκρυψε κόνει·

ἀλλ’ οὖγ γ’ εὐσ[ε]βέων ναίεις μέτα, πατρὶ σύνοικος

Διογένει, τὸν καὶ ζῶσα πάροιθ’ ἐπόθεις.

σῶν ψαῦσαι λεχέων Ἀμμωνίαι οὐκέτ’ ἐφικτόν,

Ἁρμόδιε, στυγερὸς γάρ με κέκευθ’ Αἴδης·

οἰκία μοι νεκύων· ἀνεπίστροφα πρὸς φάος Ἠοῦς.

Βάχθεος ἐν σκοπέλοισιν ὀρηάδος, ᾗ με λαχοῦσα

θάλπει Φερσεφόνης ἥιδ’ ἱερὰ κλισία

καὶ κλέος ἀείμνηστον ἐπιχθονίοισιν ἔχουσαν,

γῆμεν ὁ καὶ βουλᾶι καὶ δορὶ θαρσαλέος

καὶ στρατιᾶι Φοίβου δικνὺς σέλας αἰὲν ἄμωμον

συγγενικῆς τε φορῶν δόξαν ἰσουρανίαν.

ὠδῖνας προφυγοῦσα, συναίμου(?) [–⏑⏑ –×]

πεντεκαιεικοσέτης πν̣ε̣[ῦμα λιποῦσα βίου?]

[κ]αὶ νούσωι, τῆι πρόσθεν ε[–⏕ –⏑⏑ –×]

εὐμοίρῳ τόδε μητρὶ Μέλας ἐπέχευα τὸ σῆμα,

ἡ δ’ ἱεροὺς χώρους οἴχεται εὐσεβέων.

—— ἐνθάδε μέν μοι τύμβον ἐπ’ οὐλοὰ κωκύσαντες

πέμψαν δ’ ἀθάνατοί με θεοὶ μακάρων ἐβὶ νήσους

εὐδέν̣[δ]ρ̣ου θ’ ἱερὰς Ἠλυσίοιο γ[ύ]ας.

— — — — — — — — — —

ΧΘΟΝΙΕ̣— — — | — — —

ἐν εὐσεβέσιν σῄν̣

but that the words were the ends of hexameters is about all that is

clear" (Petrie).

(ἔτους) ιεʹ, Θὼθ α̣ʹ.

τίς θάνεν; —— Ἡρωΐς. —— πῶς καὶ πότε; —— γαστρὸς ἔχουσα

αόφρονα Δωρίδα κεῖσθαι, |

ἀντ’ ἀρετῆς ἱερὸν χῶρον

ἀνευρομένην· |

φροσύνη κατὰ τὸν κόσμον λε-

λάληται. Σερα[π]ο̣ῦ̣ς (ἐτῶν) καʹ, Ἵεραξ

(ἔτους) αʹ, μ̣ην̣ῶν εʹ.

φῶς γλυκερὸν ζωῆς, γενεθλήιον μῆνα ἄγουσα·

λείπω δ’ υἱέα μοῦνον, ὃν ἶσα τέκεσσιν ἅπαντες

ὀρφανὸν εἰσορόωντες ἀεὶ φιλέοιτε πρεπόντως.

[Με]χεὶρ πέμτῃ πέμπτῃ, ἰνδ(ικτιῶνος) τέσσαρες

[δε]κάτη[ς· Κ(υρι)έ], ἀναπαύ-

[σον τὴν ψυ]χ̣ὴν αὐτῆς.

οὐδὲ μετ’ ἀιθέων ἀν’ ἀγάκλυτον ἤλυθες ἄστυ

γυμνασίου σκιερῶι γηθόσυνος δαπέδωι.

ἀλλά σου ὀστέα πηγὰ πατὴρ θέτο τεῖδε κομίσσας,

ἱσταμένη βιοτᾶς ἅρπασε βασκανίη

οἴκων ἐξ ἰδί[ων], Ἀμμώνιε, συγγενέσιν μὲν

οἰκτρότατον [λύ]πας ἀμφιβα[λ]οῦσα γόον,

πατρίδος ἐγ Μιλήτου ἐσθλὸν

γόνον ὧδε τὸ Σώσου | γῆ ἱερὰ

Λιβύης τόνδε Νικόλαον ἔχει, |

[— — — — — — — δ]ί̣καιος, θεοσεβής, φιλάνθρωπος.

[— — — — — — — — ἑ]τ̣αίρων τὸν τεὸν μόρον κλαίει,

[— — — — — — —]μὲν ὄχλος οἰκετῶν σὲ δακρύει·

[μ]ετ’ ὄλεθρον ἀδελφῶν. |

ὃς μὲν γὰρ [τ]ριέτης δόμον Ἄϊ-

δος Ἕσπερος ᾤχετ’, |

κρεινάμεναι δ’ ἄρα χῶρον Ὀρειάδες ἱδρύσαντο

ἱερόν, ὡς αὑτῶν μηδὲν ἀφαυρὸν ἔχῃς.

εὐψύχει Κυρίλλα, θε-

οῖς ἐναλίγκιε μορφήν· |

νῦν γὰρ χῶρον ἔχεις

οὐκ ἔφυγεν, πικρᾷ δ’ ἀντεβόλησε Τύχῃ,

ἀλλὰ καταχθόνιοι, Λήθης οἳ ναίετε χῶρον,

δαίμονες ἵλειοι Ἐπιχάρει δέχετε.

παρὰ πατρὶ, | πεντ-

αετῆ ζώω, αἰεὶ αν

ἀπληξαμένη. | οὐ μ-

άρχου γραμματέως βουλῆς καὶ

Ἀσκληπιάδου ἱεροποιοῦ.

ἔτους ιβʹ, Μεχεὶρ ιγʹ.

τί με τὴν ἀΰπνοις φροντίσιν εὕδουσαν ἐγείρων

σκύλλεις, ἀνερευνᾶν ἐθέλων, ὡς περίεργον

κοὐχ ἁπλῆν ἔχουσαν κανόνων εὔθετον ὄψιν;

παράκλησιν ἵν’ ἐκ κλύδωνος ἠρεμεῖν μ’ ἀφῶσιν.

συνιέντι θέλω λέγειν τι, συνιέντι δὲ μηδὲν

μὴ μάτην με κόπτειν, ἑτέροις τόπον δὲ δοῦναι.

ἵνα δὲ μὴ μακρὴν κεἰς ἄπορον τράπηις ἀταρπόν,

ὡς ἂν ἰσαρίθμων Πιερίσιν στίχων κατάσχηις

νοῦν, ἀποκνίσας εὐξύνετον γράμμ’ ἀφ’ ἑκάστου,

[ἐγ]ὼν ἔλαχον πολιὴν

[ἅλα] ναιέμεν αἰεί, | παλ-

[λομέν]ω̣ν, Ἀΐδης δ’ ἔλα-

εἰμὶ μὲν ἐξ ἱερης στρατιῆς

ὅπλοισιν ἀρωγός, | Καίσαρος

μνας Φοίβου μέ-

χρ’ ἱε[ρ]ὰς ἀφίκῃ.

κατὰ ἔθνος ἕκαστον |

[τοῦ τ’ ἔ]θ̣νους ἱερῆας ἑῶ-

[ν μό]χθ̣ων τε συνερ-

τρίτατος δ’ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσει· | τρ[ιχθὰ δὲ πάντα δέδασται],

ἕκαστος δ’ ἔμμορε τιμῆς· | ἧ τοι ἐγὼν ἔλαχ[ον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεί], |

παλλομένων, Ἀΐδης δ’ ἔλαχε ζόφον ἠερό[εντα, | Ζεὺς δ’ ἔλαχ’ οὐρανὸν]

ἐνθάδε τὸ πρόθυρον δωμήσατο τείχεος ἐντὸς

ὑψηλὸν ζαθέης Ἴσιδος ὁ ἀρχιερεύς,

πρὸς δ’ ἔτι καὶ τὸν ἄνυσσε πυλῶνα ἱρῆι ἐνὶ Κύσι,

[β]έλτερον ΗΓ․․․ΟΓΠ․․․ΥΛΗVΟΠ

— — συνεχής ϹΧΙΕΙΟΥϹΩCΩΥΔΙΟΝΔ․ΟΥΔΔΠ

— —ϹϹϹ․․․ΟΝΕ․ΝΟΑ․․ΟϹϹΝ․ΑΓΤΜΙ

ῥηιδίω[ς] ․ΜΕΙ․․․ΕΓΑΙ․ΗϹΑΥΟΝΙ․․V

ῥ̣ηϊδίως ἵνα νῆες

[ἀ]πήμονα φόρτον ἄγοι̣ε̣ν̣. |

ἔνθ’ ἀναβὰς ἐχάραξε Κατυλλῖνος ἐν προθ̣ύ̣[ρ]οισ[ι],

τέχνην θαυμάζων τῶν ἱερῶν λαοτόμων.

οὐδ’ οἶδεν δηΐων ἔργα τε καὶ σ̣[τ]οναχάς,

αἰεὶ δ’ εἰλαπίναισι καὶ εὐχω̣λ̣αῖσι̣ τ̣[έθ]ηλεν

ἠιθέων τε χοροῖς παντόθ[ε]ν ἀγρομένοις·

[ο]ὐ ξίφος, ἀλλὰ κύλιξ δαιτ̣ὸς ὀχεῖθ’ ἑτά[ρη]·

[π]αννύχιοι δ’ ὑμνοῦμεν ὑπ’ αἰ[θ]ομένοις [ἱερο]ῖσι

Ἅ̣ρμαχιν στεφάνοις κρᾶτα πυ[κ]ασσάμενο[ι].

σὸν δέμας ἔκπ̣α|γλον τεῦξαν θεοὶ αἰ|ὲν ἐόντες |

φεισάμενοι χώρ|ης πυρὶ δαμαζομ|ένης, |

σῶμα γ̣ὰρ εἰ νοέεις ὕψος θ’ ὅπερ ἔπλετο τῇδε,

φάσματος ὡς ἱεροῖο νοήσεις κόσμον ἅπαντα,

ἱερὸν ὡς ἐφύπερθε πρόσωπον ἔχει τὸ θεό(πν)ουν,

γυῖα δὲ καὶ δέμας οἷα λέων, βασιλεὺς ὅ γε θηρῶν·

ε θεασαμέ-

νη πο[ι]ετά.

ϹΟΥ̣․ΝΩ π̣ινυτῷ κουράτορι τύρμης

ΚΑϹϹ̣․․․ΙΟΥ․․Ν̣ΤΙ Διοσκόρῳ ΜΙΕΓΑΡΤΟΝ

ΙΛϹ̣Ϲ̣․Ν․․ ὁ μὲν ἦν ἱππεὺς ϹΤΕΝΕΔ․․․ΕΖΟΝ

․․․․ΙΡ․ΟϹΡϹΕ Διόσκο[ρο]ς αἰὲν ἐπάρχου

․․․․․․․ΚΗ․ΤΟΥϹΠΕ․․․․․ΕΑϹΕΖΕϹϹ πόντον

εἰ δὲ μαθεῖν ἐθ̣έλεις γενε[τ]ὴν χώ[ρη]ν τε [π]α̣τ̣ρ̣[ῴαν]

γνώσ[ει] μ’ ἐν χώρῃ Ν[ει]λαιε[ῖ], ἄστει Ρ․Η․ΙΑΔΕ․․ΝΑ

․․․ϹΑ․․ΤΟΡΑ πρῶτον Λ[υ]κίων — — — — — — — — — — — —

Π̣ανὶ τόδε εὐάγρ̣ῳ καὶ ἐπ[ηκό]-

ω̣ι̣, ὃ̣ς̣ δ̣ι̣έσωισεν | Τρωγο̣δ̣υτῶν με [ἐκ]

γῆς, πολλὰ παθόντα πόνοις | δισσοῖς, Σ̣[μυρνο]-

φόρου θ’ ἱερᾶς̣ Κ̣ο̣λοβῶν τ̣ε̣ ἀπὸ –– | σώισα̣ς̣ [δὲ(?) ἐν πε]-

λάγει πλαζο̣μ̣έ̣νους Ἐ̣ρ̣υ̣θ̣ρ̣[ῷ], | οὖρον νευσὶ με-

σέβου τὸ θεῖον, θῦε πᾶσι

τοῖς θεοῖς, | ἐφ’ ἕκαστον ἱε-

ρὸν ἐπιπορεύου προσ-

Αἰῶνα παντοκράτορα· ὦ τῶν εὐτυχεστάτων λαῶν τῶν κατοικούντων,

ἣν ὁ ἥλιος Μανδοῦλις ἀγαπᾷ, τὴν ἱερὰν Τάλμιν, ἥτις ἐστὶν ὑπὸ

τὰ σκᾶ[πτρα τῆς εὐε]θείρας μυριωνύμου Ἴσιδος.

χρυσοχέλυ Παιάν, Μανδοῦλι, Ἀθηνᾶς ἀγάπημα, εἶ λίαν ἐπίσεμος,

Λατοῦς γόνη, χρησμοδέ λυροκτύπ[ε], Πύ[θ]ιε Ἄπολλων,

ὁ τὴν μελανόστολον βασιλίσῃ Ἴσειδι Ε․․․ΜΑ·