Γέντις ἔτευξεν ἄριστον ἀδέλφιον

εἰκόνι σεμνῇ.

πνοον εἴαρος ὥρῃ /

ἐξέτεμες ῥείζης, πρὶν χρό-

νον ἐκτελέσῃ. /

φλὸξ ἄχρι καὶ θρόνον

ἦλθεν ἐμὸν καὶ ἐπ’ εὐ-

ρέα κόσμον; ∙ / μίγνυτο

ἑοῦ δ’ ἔχε φροντίδα κόσ-

μου ∙ / μή ποτε χειρὸς ἐμῆς

φλογερώτερον ἔγχος ἀθροί-

ἶδεν Ὄλυμπος· /

κόσμος ἐμὸς σὴ πίστις ἔφυ με-

γακυδέος ἔργου ∙ / οἰχέσθω τὰ

ἀστέρες ὡς πυ[ρό]-

εντος ἐμοῦ μ[έ]-

νος αἶψα κεραυνο[ῦ] /

ὠκύτερον πώ-

λων σ̣ε, θ̣ε̣ός, δέ-

μας ἀ̣ά̣σ̣ε̣[ι]ε̣ν̣.

Deis ∙ Manibus ∙ sacrum ∙

hic ∙ tertio ∙ certaminis ∙ lustro ∙ inter ∙ Graecos ∙ poetas ∙ duos ∙ et ∙ L

professus ∙ favorem ∙ quem ∙ ob ∙ teneram ∙ aetatem ∙ excitaverat,

in admirationem ∙ ingenio ∙ suo ∙ perduxit ∙ et ∙ cum ∙ honore ∙ discessit ∙ versus

extemporales ∙ eo ∙ subiecti ∙ sunt ∙ ne parent(es) ∙ adfectib(us) ∙ suis ∙ indulsisse ∙ videant(ur).

Q(uintus) ∙ Sulpicius ∙ Eugramus ∙ et ∙ Licinia ∙ Ianuaria ∙ parent(es) ∙ infelicissim(i) ∙ f(ilio) ∙ piissim(o) ∙ fec(erunt) ∙ et ∙ sib(i) ∙ p(osterisque) ∙ s(uis).

μοῦνος ἀπ’ αἰῶνος δυοκαίδεκα παῖς ἐνιαυτῶν

Μάξιμος ἐξ ἀέθλων εἰς Ἀίδην ἔμολον·

νοῦσος καὶ κάματός με διώλεσαν· οὔτε γὰρ ἠοῦς,

κεῖμαι Σόεμος ἀνήρ ∙

βιότητα νέος τελέσσας, /

νίῃ γαίῃ τέρμα βίου

θέμενος ∙

μέρας εἴκοσι αὐτάς· ❦ / ἤασέ τε εἰκόνας ἀν-

τιτύπους, ἃς ὠδεῖσιν ἔτικτεν ∙ / ἐμ παι-

σὶν ἀρρενικοῖς καὶ ἔσχε τέλος βιότοιο. /

Μ(άρκος) ∙ Σεμπρώνιος Νεικοκράτης

ἤμην ποτὲ μουσικὸς ἀνήρ,

ζωὴ δὲ πλείων μητρὸς ἐν

σπλάγχνοις ἐμή, /

ὠδεῖνα λύπης δ’ ἡ τεκοῦσ’ ἠλ-

ὧν οὐκ εἶδε τέλος θανάτου· πρῶτος γὰρ ἔθνῃσκε.

ἡ δὲ τέκνων δισσῶν μήτηρ, σεμνὴ ἠδὲ φίλανδρος,

καὶ πέλαγος διέπλευσε καὶ ἤγαγε σῶμα βυθοῖσιν

καὶ καμάτους ∙ὑ∙πέμεινε καὶ ἐν θρήνοις διέμεινε

καὶ τύνβῳ κατέθηκε καὶ αἰῶσιν παρέδωκε.

εἰς Ἀΐδαο πό̣λι̣ν· /

οἲ ἐμὲ τὴν ἀτυ̣[χ]ῆ, μῆτερ

Βένους, οἲ [Χ]αρίτωνος /

[– ⏑ ⏑] ἱδρυσάμην /

[– ⏑ ⏑ – ⏑]ν ἐμῆς

[⏑ ⏑ – ⏑ ⏑ – ⏑ κα]ὶ ∙ ἁγνήν ∙

ἔστη[σεν? — —]

Ἀρτεμᾶς ∙ / σ[τῆσον ἴχνος μεῖ]-

νον, φίλε καὶ μά[θε πᾶν ἀπ’ ἐμεῖο]· /

Πριμιτεῖβος / ἐνθάδε [Βιργιλίοιο νόος]

κὠκυμόρων τεκέων πένθει τακομένη·

ἐμ βιότῳ δὲ πόνον πουλὺν δ’ ἀνέτλην μογέουσ[α],

μούσαισιν μοῦνον τὴν φρένα θελγομένη.

Ποπιλίης τάφος οὗτος· ἀνὴρ δ’ ἐμὸς αὐτὸν ἔτευξεν

Ὠκέανος, πάσης ἐνπέραμος σοφίης·

κούφη τοιγὰρ ἐμοὶ πέλεται κόνις· ἐν δ’ Ἀχέροντι

ὑμνήσω τὴν σήν, ὦ ἄνερ, εὐσεβίην.

μέμνεο κἠν ζωοῖς ἐμέθεν καὶ πολλάκι τύμβῳ

σπεῖσον ἀπὸ βλεφάρων δάκρυ’ ἀποιχομένῃ

καὶ λέγε Ποπιλίην εὕδειν, ἄνερ· οὐ θεμιτὸν γὰρ

θνῄσκειν τοὺς ἀγαθούς, ἀλλ’ ὕπνον ἡδὺν ἔχειν.

μνῆμα ∙ Πολυμνήστῳ ∙ Φηλικίσσιμα ∙ τεῦξε ∙ συνεύνῳ

σεμνοτάτη ∙ φίλια ∙ Εὔστοργος ∙ ἀνὴρ ∙ Ἀγαθεῖνος.

ΜΟΙϹΑΛΛΑΚ[— — — δεινο]-

τάτους πολέμ[ους — — πάν]-

τας γὰρ τοὺς π[— — — — —]

[οὐδέ σε – ⏑]ς ἐς ἀελίου πάλιν

[αὐγάς / – ⏑ ⏑]α̣ πέμπει, σεῦ πά-

[ρα] θαπτόμενος.

οὐ βάτοι, οὐ τρίβολοι τὸν ἐμὸν τάφον ἀμφὶς ἔχουσιν,

οὐδ’ ὀλολυγαία νυκτερὶς ἀμπέταται,

Εὐτύχη∙ς ∙ 〚Ε〛

σεμνοῦ ∙ βίου ∙

τὸν Χαρίτων με γέμοντ’ ἐσορᾷς

κλεινὸν Χαρίτωνα ∙ / μοῖραν ἀνα-

[σ]ῇμα φιλῶ[ν ἀνν]-

[ὴρ ἀνὴρ] Πτολεμ̣[αῖος] /

[τε]ῦξεν ἀ‵μω′μήτῃ σω-

τοιγὰρ ἐγὼ τόδε σῆμα φίλοις σταδίοισιν ἔτευξα,

ὄφρα σε κἂν νέκυν οὖσαν ἐμοῖς μελάθροισιν ὁρῴην,

οὔνομά μοι γλυκύ, Μεσσία, ἀιμνήστη παράκοιτι.

καὶ ψυχὴν ἱλαρῶς ∙ πά∙ντων τέρψας ἐν ἀοιδαῖς

οὐδένα λυπήσας, οὐ λοίδορα ῥήματα πέμψας,

ἀλλὰ φίλος Μουσῶν, Βρομίου Παφίης τε βιώσας

ἰδίᾳ χερί, ὄφρα τις εἴπη· /

Σέμνος ὁ παῖς καὶ ταῖς

πεφιλημένος ἐννέα

ἠδὲ κασιγνήτους καὶ πόσιν ἀμφιθαλῆ,

νούσου ὑπὸ στυγερῆς δεδαμασμένη· αὐτὰρ ἔμοιγε

πένθος ἀνείητον κάλλιπες οἰκτροτάτῃ·

Θ(εοῖς) Κ(ατα)❦χ(θονίοις).

ἡ σεμνὴ καὶ φίλαν-

δρος, μόνη προὔχου-

δέ μοι Μυρωνίς, γρα-

φὴν δ’ ἐν στήλῃ ἀμέμ-

πτου / βιότοιο χάριν

τίς ἦν σε ὁ θρέψας ∶ ἦν Κίλιξ Ἀθήναιος ∶

χρηστὸν τὸ θρέμμα· τίς καλῆι ∶ Νουμήνιος.

πόσων δ’ ἔθνηισκες τῶν ἐτῶν ∶ δὶς εἴκοσιν.

παρθένον ἣν ἔλαβον, Σωτᾶς Ὀλυμπιάδι πέποικα ∙ / στοργὴ

γὰρ μεγάλη τῶν ἀμφοτέρων διέμεινεν ∙ / ὡς ὅπου φῶς

τὸ γλυκὺν παρέμεινε ἀκτεῖσι ἐπιλάμπων ∙ / ἡδὺν ἀπὸ

στόματος καὶ γλυκὺν ὡς μελίτιν ∙ / ταύτην τὴν στ̣ή-

[πρέσβυ]ς, καὶ γεν[ετείρας δεῦρο]

[ἔμολ]ον περὶ πά[τρης]· /

[νῦν λεί]πω πατέρα, [ξείνῃ δὲ]

[οὔ]νομα δ’ εἰ δίζησαι ἐνὶ πρώτοισί με μήσ[ῃ]

[ia]m ∙ spes ∙ es ∙ externis ∙ semper ∙ committimus ∙ oris ∙

φεύγε[τε — — — — — — — — — — — — — —]

ὡς τρέσε [δειλὸς ἀνὴρ — — — ἐ]ν πολ[έμωι]

ἠχῆι θεσπ[εσίηι — — — — — — ἀΐ]ξαντ[ες]

γῆ, κεφαλὴν ∙ ἱερὴν κρύπτεις ∙

∙ σεμνοῖο Μαρείνου ∙ /

ἀνδρὸς ὑπερθύμοιο καὶ

medicus

[εἰμὶ] Λύπου Ἱέρων, πολύχους ἐμ πᾶσιν ἰητρός,

[ἐλλογ]ίμου πάσης εὑρέσεως κάτοχος.

Charites ∙ tribuere ∙ decó-

rem ∙ / quam ∙ Pallas

cunctis ∙ artibus ∙ erudiít: /

quantulacumque ∙ meae

debentur ∙ tempora ∙ vítae /

pensassem ∙ pro te ∙ cára

Homonoea ∙ libens: /

at ∙ nunc ∙ quod ∙ possum ∙ fugiam

lúcemque ∙ deósque ∙ / ut ∙ te

mátúrá ∙ per ∙ Styga ∙ morte ∙ sequar. /

hic ∙ omnís ∙ exitus ∙ unus ∙ habet. /

parce ∙ ita ∙ non ∙ unquam ∙ similem

experiáre dólorem / et

faveant ∙ vótis ∙ numina

παντοίης δεδαὼς κραιπνὸν ἄκεσμα νόσου·

ξυνὸν τοῦτο δ’ ἐμοὶ καὶ Μυρτάλῃ εἷσα συνεύνῳ

μνῆμα· μετ’ εὐσεβέων δ’ ἐσμὲν ἐν Ἠλυσίωι.

liberto ∙ suo ∙ karissimo ∙ et ∙ libertis ∙ libertabusque ∙ eorum ∙

et ∙ posteris ∙ excepto ∙ M(arco) ∙ Antonio ∙ Athenione ∙ quem ∙ veto ∙

in ∙ eo ∙ monimento ∙ aditum ∙ habere ∙ neque ∙ iter ∙ ambitum ∙

pontificibus ∙ aut ∙ antescolaris ∙ virginum ∙ (sestertium) ∙ L ∙ m(ilia) ∙ n(ummum) ∙ inferre ∙ de-

bebit ∙ ideo ∙ quia ∙ me ∙ pos ∙ multas ∙ iniurias ∙ parentem ∙ sibi ∙ amnegaverit ∙

et ∙ A(ulo) ∙ Lelio ∙ Apeliti ∙ clienti ∙ karissimo ∙ quem ∙ boluerit ∙ donationis ∙ causa ∙ sarcofa-

gum ∙ eligat ∙ sibi ∙ opter ∙ quod ∙ in tam magna ∙ clade ∙ non ∙ me ∙ reliquerit ∙ cuius ∙ beneficia ∙ abeo ∙

μνημεῖον τόδε μοι π̣οῖσεν θρέψασα γλυκεῖα

Φαυστεῖνα, μητρὸς πλε̣ῖον ἐμοὶ φιλίη,

ἣ καὶ ζῶντα φίλησεν ἀεὶ θανέοντά τ’ ἔτεισε.

ἐξ ἄλλου τύμβου δεύτερα κλαιόμενος,

ἓξ ἐτέων ὥρης, ὀλίγον δέμας, ἀλλὰ τέληον

θρεπτῆρσιν λείπων ἡλικίης ἔλεον,

εβής, / πραεῖα,

σεμνὴ καὶ κα-

λὴ σοφή τε ἅμα.

[ἣν μ]ελλόνυμφον Τυβὶ μηνὸς εἰκάδι

[εἷλες, π]ονηρὲ δαῖμον, ὃς τὸν ἔμπαλιν

[οἷ νόσ]τον οὐκ ἔκλωσας, ὥσπερ ἤλπισε.

πεντήκοντά μοι ἦν̣ [ἐτέων κύκλος, ὡς ἐπέκλωσεν]

μοῖρα· λίπον δὲ πόθ[ον πᾶσιν ἐμοῖσι φίλοις].

[σήμα τόδ’ – ⏑ ⏑ –]ον ἔχει βρέφος Ἠπιο[δώραν]

[σεμνὴν καὶ γλυ]κερήν, ἄλγος ἐπιστα[μένην].

αἰδημοσύνῃ τε ∙ / εἰκοστῷ λυκάβαντι

δόμους Ἀΐδαο μολόντα ∙ / σεμνὸς πα̣ῖ[δ]’

ὁ Μύρων τειμήσας ἔξοχα πάντων /

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

πατρὶς ἐμοὶ Ζήνω-

νι μακαρτάτη ἔστ’ Ἀφροδ[ι]-

σιάς· / πολλὰ δὲ ἄστεα πισ[τὸς]

ἐμαῖσι τέχναισι διελθὼν /

καὶ τεύξας Ζήνωνι νέῳ

εἰκόνας αὐτὸς ἔγλυψα̣, /

[τ]αῖσιν ἐμαῖς παλάμαισι

τεχνασσάμενος κλυτὸν

Εὐτυχέος κρύπτω θαλε-

ρὸν δέμας, ὠκυμόροιο ❦ /

παιδός, ὃν Εὔφαντος θρέ-

[— — — — — ἐπ]ίδιξις, ἃ ζωὸς ζωοῖ[ς]

[ἐπέδειξα βρο]τοῖσι μέμνησθε λό-

[γων — — — —]ε ζωὸς ἔλεξα Εὐθύ-

[— — —] Εὔελπις

[— — — ἐ]μοὶ τόδε

[— — μνη]μεῖον ∙ ἔστησ-

καὶ προχοαῖς χαί-

ρω ταῖς ἀπ’ ἐ-

μῶν ἑτάρων.

T(itus) Flavius

κεῖμαι δ’ ἐν γαίῃ προλ[ιπὼν φάος ἠελίοιο],

Ἑρμόφιλος, πατρ[ὶ δάκρυα παρθέμενος].

Ἄϊδος ε[ἴ]σω /

δεύτερον αὖτ’ ἀνέμεινα

[τ]ὸν ἐκ πάτρης ἅμ’ ἰόντα· /

ἥδε χθὼν πάμφορβο[ς], ἀτὰρ

ψυχαὶ θεόπεμπτοι /

οἴχεσθον κατὰ γῆς ἑνὶ δαίμονι

τύμβος ὅδε κρύπτει κού-

ρης σεμνῆς καὶ ἀμέμπτου /

σῶμα κατοιχομένης π̣ερι-

Ἐλπὶς ἔμοιγ’ ὄνομ’ ἐ̣[στί]·

πατρὶς ∙ δ’ ∙ Ἀσίης προὔχουσα̣ /

τοῖς πᾶσιν ἄχος φιλίης. / πατρί

τ’ ἐμῶι μέγα πῆμ’ ἔλιπον καὶ μη-

τρὶ ταλαίνηι, / οἷς ἔπορον δεινὴν

μὸν / Ἔκλεκτός τοι ἐγὼ κικλήσκομαι,

αὐτὰρ ἔπειτα / Παλλὰς ἐμὴ μήτηρ,

Ταΰγετος γενέτωρ. / ἑπτὰ δὲ πεντή-

Θ(εοῖς) ∙ Κ(αταχθονίοις).

Δόμνον ἐμὸν ΕΜΟΝΔΟΜΝΟΝ

πατέραν Δόμνα

[μοι π]ά̣γχυ μ’ ὄλεσσε θοὸς λ̣ί̣[ψ]

[ἠδ’ ἐμ]ὲ κόσ̣μ̣ο̣υ / μοῖρ’ ὀλ̣[έτει]-

[ρα — — — — — — — — — — —]

εἰ καί μοι θυμός, Διονύσιε, τείρεται αἰνῶς

ἀμφὶ σοί, ἀλλ’ ἔμπης οἷα πάρεστι δέχου

ὕστατα δή, φίλε, δῶρα· τὰ δ’ ἄλλα τοι ὅσσα ἔοικε

αἰνήσας τὰ δίκαια Δικαίνε̣τ̣ος ἐκ βασιλῆος

οὔνομα τοῦτ’ ἔλ̣α̣χεν· νῦν δὲ θανὼν ἔμολεν,

εὐγενὲς αἷμα λαχών, ἐν χερσὶ τραφεὶς βασιλήων,

Didio ∙ Taxiarche ∙ lib(erto) ∙ fidelissimo

τυτθὸν ἐμὸν παρὰ τύμβον ∙ ἐπεὶ ∙

μόλες, ὦ ξένε, βαιὸν / στῆσον ἴχνος ∙

οὐ γὰρ ἐν ἑξαμέτροις ιν ἥρμοσε ν

τοὔνομ’ ∙ ἐμόν.

[— — —?— — —] Γεμινᾶν ἐκάλεσαν· /

ἔσχε δὲ καὶ ἄλλ’ ὄνομα χαριέστατον ὅν ποθ’

χαῖραι Γεμενία ∙

ἐνθάδε ταῖς Μούσαις

ἀρέσασα καλὴ Γεμεν-

ία ∙ / ἀνηδῖα Κασταλλ-

τι ὀφιλομένη. / ἐ-

κοιμήθη Γεμενί-

α ἐτῶν τεσάρων

D(is) ❦ M(anibus).

Γαλλονίας οὔτ’ ἔργον, ὃ μὴ θέμις, οὔτε τι ῥῆμα,

ἀλλὰ δίκης αἰδοῦς τε εἰς τέλος ἦλ̣[θε]ν ἄκρον.

μνῆμ’ ἔλαχον Βασιλεύ[ς],

ἔργον ἐμῆς πραπίδο[ς].

Ἀφροδείτης ∙ / τοῦτον

ἐμοὶ Αἰνείᾳ τε τέκνῳ

ποίησεν ὁ χρηστὸς /

δίης / εἶτα Μητρὸς θεῶν καὶ Διο-

νύσου Κατηγεμόνος· / τούτοις

ἐκτελέσας μυστήρια πάντοτε

σεμνῶς / νῦν ἔλιπον σεμνὸν

γλυκερὸν φάος ἠελίοιο. / λοιπὸ-

κάστης / πάνθ’ ὑπολανθάνετε τὰ

βίου συνεχῶς μυστήρια σεμνά· /

οὐδεὶς γὰρ δύναται Μοιρῶν μί-

ἔζησον γὰρ ἐγὼ Ἀντώνιος οὗ-

τος ὁ σεμνὸς / ἔτεσσιν ∙ ζʹ ∙ ἡμέραι-

σιν ∙ ι∙βʹ ∙ /

ἦλθες ἐμῆς

ζωῆς γλυκερ-

οὐχ ὁσίως ποινὴν εὐσεβίης κατέθου·

Ῥουστικὸν ἡγεμονῆα πόσιν καὶ παῖδα τιθηνὸν

Πομπήιον μαζῷ θελγόμενον γλυκερῷ,

νος ἤνυσεν οἶμον· /

ἐκ ῥεθέων δ’ ἅμα στείχων σε-

μνὸν ἔβη Διὸς οἶκον, /

Λητο∙ί∙δῃ καὶ Μούσαις βωμὸν

Ἀρτεμὼ Λακωνὶς

ἡ Σαβείνου σύνβιος / ἔτεσιν,

στέμματ’, ἀφ’ ὧν πτοίη, καὶ πρήξιες αἱ κενεαυχεῖς,

ἄλλων σήματ’ ἔχοιτε δικασπολίας τ’ ἐνέποιτε,

χρῆν γὰρ ἐπ’ ὠδείνεσσιν ἔχειν χέρα καὶ τότ’ ὀλέσσαι·

νῦν δὲ μετὰ πτολέμους κρυερῶν τε λαφύγματα νούσων

λευγαλέους τε φόβους καὶ θυμοβόρους μελεδώνας

καὶ δίκας ἀμφιλόγους ῥεικνὸν καὶ κώδιον ἄξεις,

λυπρὴν δαῖτα Χάρωνι· νέων δ’ ἔμπης πεφίδησο.

Π-

ἀνθρώπων ∙ ἔτι ∙ σοι ∙ βίοτος ∙

ζώεις ∙ γὰρ ∙ ἀμέμπτως ∙ /

αὐγαῖς ∙ ἐν ∙ καθαραῖσιν ∙ Ὀλύμ-

[(nomen mariti)]χ̣ῃ τῇ ἰδ[ίᾳ]

[γυναικὶ γλυκυ]τ̣άτῃ καὶ [σεμ]-

[νοτάτῃ καὶ φιλοσ]τ̣οργοτάτῃ

κοιουγει ∙ Αὐρ̣(ηλίῳ)

Ζήνωνι βεν̣[ε]-

μερεντι ∙ ικ κο[ν]-

βιξιτ βενε βι[βος]

Θ(εοῖς) Εὐψύχιν Κ(αταχθονίοις).

Φλ(αουίᾳ) Καλημέρᾳ τῇ σεμνῇ

ζησάσῃ ἔτη κβ ἀμέμ-

πτως, πρὸς τὸν ἄν-

γλυκυτάτῳ ∙ συνζή-

σαντι ∙ ἀμέμπτως

ἔτεσιν ∙ ζʹ ∙ μησὶν ∙ ηʹ

[τὸ μ]νημεῖον ∙ ἐκ

[θ]εμελίων ∙ ἐποίησαν

ἑαυτοῖς τε καὶ ἐκγόνοις καὶ

νῷ τὸ β καὶ Βρυττίῳ Κρισπίνῳ ∙ ὑπάτοις,

δῆλόν σοι ποιῶ· οὗ μηδεμίαν ἀμφισβήτη-

σίν σέ ποτε ἕξειν ἐξ αὐτῶν τῶν γραμ-

νύμφῃ δρακαίναι

coniugi ∙ sine ∙ exemplo

quae vix(it) ∙ ann(is) ∙ XXVI

Ζωτικὸς ὀμνύων ἀληθῶς·

Μαρκία μόνη καλὴ καὶ σεμ-

μνὴ καὶ πρὸ πάντων σο-

θυγατρὶ Δρουσίλλῃ

Θεμίστα ἡ μήτηρ.

καὶ Διονύσις

Ἀρ[τ]εμιδώρῳ

ἀδελφῷ ἐπὶ ξέ-

D(is) M(anibus) Στα(τίῳ) Στα(τειλίῳ), Δευτέρῳ β(ενε)μ(ερεν)τι.

[δεῖ]ν σε θανεῖν Μοίραις

μ̣εμέληται.

εὐσεβείας χά∙-

ριν σὺν ἐμοὶ ζη-

σάσῃ ἔτη ∙ η ∙ ἀ-

μέμπτως ἀνέ-

θηκα τὴν στήλην

κὶ Λεοντᾶς Τιβερίου

Ἰουλίου Κέλσου Πολε-

μαιανοῦ δοῦλος

κοσμίως καὶ ἀμέν-

Itharus ∙ fecit

Pompeiae ∙ Gemellae ∙ conl(ibertae)

et ∙ Ulpiae ∙ Geminae ∙ sorori

eius ∙ et ∙ sibi ∙ et ∙ lib(ertis) ∙ libertabus

ζήσας

ἀμέμπτως

ἐτελεύτησεν

μαστός, βιώσας ἔτη ∙ ν∙βʹ ∙ μῆνας

∙ ϛʹ ∙ ἡμέρας ∙ ι∙γʹ ∙ σὺν ἐμοὶ δὲ τῇ συν-

βίῳ ἐβίωσεν ἔτη ∙ ι∙θʹ ∙ παρὰ ἡμέ-

ρας ∙ ζʹ ∙ ἐποίησα Φλαβία Φῆστα

τῷ ἐμαυτῆς ἀγαθῷ ἀνδρὶ

μετὰ τῶν θυγατέρων μνή-

fil(io) dulcissi-

mo v(ixit) a(nnum) I m(ensem) I d(ies) VII

Ἀφροδείσιε χαῖρε·

[Ναρ]κίσσῳ

[ἀμέμ]πτῳ ∙

[καὶ ἀσυ]νκρίτῳ

Φορτουνατε

μεμοριαι.

τῇ μνείᾳ Μεμφίου

Εὔχαρις φίλος

Μέμμιος

Ὑακίνθῳ

κοιογι

βενεμερεντι

φηκιτ.

Μανει∙λ(ίᾳ) ∙ Αὐγ(ουρείνῃ?) ∙ Κλα[υδίῳ]

Θεμ(ίσωνι?) ∙ Κλαύδιοι ∙ Σαῦρ̣[ος]

Τειμόθεος Μαρκελλε[ῖ]-

να Θεμισσωνὶς Αὐγουστᾶλις

τέκνα γονεῦσιν μνήμης χάριν

[κ]αὶ ∙ ὁ ∙ ἀδελφ[ὸς ․․]

[․α]νδρος ∙ Ἀρ̣[τεμι]-

δώρῳ ∙ ἥρ[ωι]·

ᾧ εὐχαρ-

ιστῶ σεμν.

παλλακῇ

σεμνοτάτῃ

Ῥουτείλιος

μνίας [χάριν]

Τηλέ[μαχος?]

ἐπο[ίησεν].

Kaibelius temptavit:

Κλαύδι[ος Ἀγαθήμερ]-

ἀσυνκρίτῳ ζήσα-

σα σὺν αὐτῷ σεμνῶς

καὶ ἀμένπτως ἔτε-

ἄλυπε ∙ χαῖρε.

Τι(βέριος) ∙ Κλ(αύδιος) ∙ Γεμελ-

λιανὸς ∙ ἐποί-