— — —ΙΩΝ

— — —ΜΕΜΝ

— — —ἰδὼν

Marius Frontinus Memnonem coram audio.

Basilides, Faustus, P̣riṃiṭivus

ṿ[ocem Memno]nis audivimus.

․ẹme— — —

Memn[onem au]-

di I seme[l hor(a)]

et III seṃ[el].

οὐ̣κ ἀκάρηνος ἄ[ρ’ ἐστ]ι̣ν

[ὁ τῆς] Ἀῶ̣ς υἱός, | Μέμνω̣ν, ἡ̣-

[μερινῇ ⏕ ἀν]τολῇ ἠελί[οι]ο |

[— —]Ο̣Υ φωνη[— —]

[— —]Ε̣ΜΕΝΟΥ— —ΗΩ̣— —Ω̣Ο̣ΝΟ̣․Ν

— —ΟΥΝΗΝ— — ἀντέλλη̣σ̣ι̣(?)

Τ(ίτος) Φλ(αούιος) Ἀττικὸς

ἤ̣[κουσ]α̣ Μέ-

[μνον]ος

[(ἔτους) —ʹ, Φαμ]ε̣ν-

Τρεβούλλης.

τῆς ἱερᾶς ἀκούουσα φωνῆς Μέμνονος,

ἐπόθουν σε, μῆτερ, καὶ ἐξακούειν εὐχόμην.

δεύτερον ἀκούσασα

Μέμνονος.

αὐδῆς τὸ πρόσθεν μοῦνον ἐξακούσαντας,

νῦν ὡς συνήθεις καὶ φίλους ἡσπάζετο

Μέμνων ὁ παῖς Ἠοῦς τε καὶ Τειθωνοῖο.

αἴσθησιν ἆρα τῷ λίθῳ καὶ φθέγγματα

Καικιλία Τρεβοῦλλα

ἔγραψα ἀκούσασα τοῦδε Μέμνονος.

ἔθραυσε Καμβύσης με τόνδε τὸν λίθον,

βασιλέος ἑῴου εἰκόνα ἐκμεμαγμένον.

φωνὴ δ’ ὀδυρμὸς ἦν πάλαι μοι, Μέμνονος

τὰ πάθη γοῶσα, ἣν ἀφεῖλε Καμβύσης.

ἤκουσα· Ἀφροδειταρίου τὸ προσκύνημα γέγραφαμ |

ἐμῆς δάμαρτος, ἣν ἔχοιμ’ ὅσον φθέγγῃ.

Ἀχιλλε[ὺς] προσκυνήσας ἱερώτατον Μέμνονα καὶ

εὐ[ξάμ]ενος τοὺς̣ ἀδελφοὺς ἐσακοῦσαι θείου

οὐκ ἀκάρηνος ἄρ’ ἐστὶν ὁ τῆς Ἠ̣[οῦς — — υἱό]ς,

Μέμνων, ἡμερινῇ [μὲν ἅμ’ ἅτε? [ἀ]ν̣τολῇ ἠελίοιο

θεσπίζων μερό[π]εσσιν, ο̣[ἳ στείχ]ουσι πρὸς αὐτ̣ὸν

ἡνίκ’ ἂν ἀ̣ν̣τ̣έ̣λλῃσι φαεσ̣φόρος̣ ἤμ̣α̣σιν αἴγλην

ἐ[κ] γαίης μύκ̣ημα θεοπ̣ρ̣επὲς [ἐκπ]έμπουσα,

ἴστω θεῖος Ὅμηρος, ὃς Ἰλ̣ίου ἔ[ννε]π̣ε̣ μῦθ̣ον·

αὐτὸς δ’ ἐνθά̣δ’ ἐὼ̣ν τοῦ̣ Μ[έμ]ν̣[ο]νος [ἔ]κλυον αὐδ̣ῆ̣ς.

Ἰο̣ύλιος ἦλ[θο]ν ἐ̣γὼν [ἑκα]τόνταρχος λεγεῶνος.

[τὸ προ]σκύνημα θκλοοσνθ-

ϡϟλχ Ἀπολλωνα|ρίου ψβω τῆς εξβω ἐμῆς

ν̣πυλϙθως ν̣κυοιασγ = γυναικός

ἱσ[τορ]ήσ̣[ας] ἐ̣μνήσθ̣η,

Λούκι̣[ο]ς,

— —ΑΙ— —Σ̣Ι̣ ἀ̣νέ[θ]η̣-

[κε— —]μ̣ά̣θ̣η̣ι̣ Μέμν-

[ω]ν — — — — — —Φ̣Ι̣.

ν̣ε̣υ̣μ̣[ένη — —]

Ἕω̣ς̣, | Μέμ-

ν̣ο̣ν̣ος̣ — —

Ṭ․․ṾN— —ẠṾ․ṬỊ— —

MEMNOṆ— —ṢỊṾEẠMENOT— —

AṾ— — —N— —

— —ΘΕΜΙϹ— —

— —ΡΟϹ․․Ε— —

— — —Λ̣Ε— —

[Μέμν]ονος ἤκο̣[υσα].

ὑπὲρ βασιλέως Πτολε[μαίου καὶ βασιλίσσης Κλεοπάτρας τῆς ἀδ]ε̣λφ̣ῆ̣ς

θεῶν Εὐεργετῶν [καὶ τῶν τέκνων θεῶι μεγίστωι Ἑρμῆι τῶι] καὶ

λεγεῶνος ∙ III ∙ Κυρηναϊκῆς,

χωρογραφήσας ἐμνήσθη

τῶν γονέων παρὰ τῶι κυρί-

ἐγενόμην ἐν Ψ̣έ̣λκει [καὶ]

ἐμνήσθην τῶν γονέ[ων]

καὶ τὸ προ̣[σκ]ύ̣ν̣η̣[μα ἐποίησα]

ι ἐμῆς μ̣η̣τρ[ὸς] Ἀφρο[δισί]-

ας καὶ συστρ[ατι]ώτου ϹΙ[․․․․]

καὶ προσε̣κ[ύνη]σα θεὸν μέγιστον Ἑρ[μῆν]

καὶ τὸ προσκύνημα ἐποίησα τῶν ἐμῶν πάν̣τ̣ω̣ν̣.

μέγιστον Ἑρμῆ καὶ ἐπόησα

τὸ προσκύνημα τῶν ἐμῶν

πάντων καὶ φ̣ίλων·

ΨΙΑ[․]ΚΟΥ[․]ΚΚΑο․

Γε̣μια̣νό̣ς̣(?).

Ἴσμ̣αρ̣[τ]ος(?).

[Π]α̣ϋ̣τ̣ν̣ο̣ῦ̣φ̣ι̣Ϲ̣[․․․․․․․․]ΥϹ π̣ο̣ι̣ῶ̣ ․․․ω

[․․]Ϲόφου αὐτο[ῦ ․․․․․]ΥΩ̣Ε̣․Μ̣Υ̣Ϲ̣Α̣Ϲ̣Ϲ̣ΤΟ

Α̣ ἐ̣π̣’ ἀγαθῷ. palm

Ἀρτεμ[ί]δωρο̣ς σ[τ]ρα[τη]γ̣ὸς παραγενόμενος

προ̣σεκύνη̣σα θεὸν μέγαν Ἑρμῆν παρ’ ὧι

ἐπόησα ὧδε π̣α̣ρὰ τ[ῷ] κυρίῳ Ἑρμ[ῇ — — —]

καὶ ἐματοῦ ἐμαυτοῦ καὶ Ἀνθο̣ύσης κα[ὶ Ἀλε]-

ξαν̣δρήας. (ἔτους) ιζʹ Κ̣αίσα(ρος) Μ̣εχε[ὶρ —ʹ].

[Ἀπολ]λώνιος, Πτολεμαίου

[ἀραβάρ]χ̣ου υἱός, στρατηγὸς τοῦ

[καὶ προσεκύ]νησα τὸν μέγιστον Ἑρμῆν

[σὺν —]ιναίωι τῷ ἐμῷ ἑταίρῳ.

— —ιος Σηνᾶς Ζηνᾶς τὸ πέμπτον ἐλθὼν πρὸς τὸν Ἑρμῆν

[μετ]ὰ̣ Τ̣ι̣β̣(ερίου) Ἰουλίου Πτολ̣εμαίου υἱοῦ, Ἀπολλωνίου ἀραβάρχου τοῦ προγεγραμμ(ένου).

ναὸν χρύσωσιν ἐποίησεν

ἱεροῖς ἀνὴρ μεμελημένος

Ἀκύλα Σατουρνεῖνος οὐετρανός,

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμ[αίου καὶ βασι]λίσσης Κλεοπάτρας [τῆς ἀδελφῆς]

καὶ γυναικός, θεῶν Φιλο[μητό]ρων, Ἴσιδι καὶ συ[ννάοις θεοῖς τὸ πρόπυλον].

Φαρμοῦθι γʹ, ἐξ ἐνκελεύσεος Σερουίου

Σουλπικίου Σιμίλεος τοῦ κρατίστου ἡγεμόνος

Λούκιος Λοκ̣εις Κεριναις ἔπαρχος σπείρης αʹ

γενομένου ἱεροποιοῦ Πτο-

λεμαιέων, καὶ τῶν τέκνω(ν)

καὶ τῶν ἀδελφῶν καὶ τοῦ

ἔτους Φιλίππου · βʹ. τὰ ἀνα-

δοθέντα ὑπ’ ἐμοῦ (δραχμαὶ) ͵γφʹ ὑπὲρ ὀνό-

ματος θεοῦ Πουρσεπμούνεως

ἑξήκοντα γείνονται [τʹ].

οὐδεὶς πρὸ ἐμοῦ, οὐ-

δεὶς μετ’ ἐμέ. (ἔτους) ϛʹ,

Μεχεὶρ κʹ.

Ψενθαῆσις Γαιωνᾶ-

τος λεγο(μένου) Πεμαοῦτος

τὸ προσκύνημα αὐ-

Κέσαρος Σεουήρου Ἀν̣τ̣[ωνίνου],

τὸ προσκ[ύ]νημα Ὀρσεχῆμις Πεμαῦτος

σήμαρε παρὰ Ρ(?) τῇ κυρίᾳ [Ἴσιδι].

ημα Ὀρσεχῆ-

μις Πεμαῦς

σήμαρε σήμερον (ἔτους) ζʹ, Ἐφεὶ αʹ.

Βῆσις ἱερέως Γόμου γενόμενος

τοῦ ιδʹ ἔτους· τὰ ἀναδοθέντα ὑπ’ ἐ-

μοῦ ὑπὲρ τῆς ἀρχιερεοσύνης τά-

λαντον ἕνα καὶ (δραχμὰς) χʹ ὀνόματος τοῦ

καὶ Σωτῆρος υἱοῦ ἱερέως γενομ(ένου)

ἐπ’ ἐμοῦ καὶ τῶν ἀδελφῶν καὶ τ(ῶν)

κτηνῶν καὶ τῶν ἔργων μου πάν-

ἔτους Γορδιανε Γορδιανοῦ ζʹ. τὰ ἀν-

αδοθέντα ὑπ’ ἐμοῦ ὑ-

πὲρ τῆς ἀρχιερεοσύνης

τῆρος βουλευτοῦ ἄρξαντος

Πτολεμαιέων, δὶς ἱερέως τοῦ

Γόμου, προστάτου τοῦ καινοῦ

μου. (ἔτους) καʹ τὸ προσκύνημα

Ὀρσεχῆμις Πεμαῦτος καὶ σὺν

τέκνοις καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐ-

τῆς κυρίας Σρουπτίχιος καὶ βουλευ-

τοῦ Πτολεμαιέων καὶ τῆς μητρὸς

Σεναραβίωνος καὶ τῶν ἀδελ-

ἐπὶ Κολᾶ Τεσεμαειχὴμ

κλίναρχος Συναμᾶτι

Ἀρτέμιδι Σωτείραι

ὑπὲρ βασιλέως

Πτολεμαίου

Ἐπικράτης Ἀθηναῖο̣ς̣.

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμαίου

καὶ βασιλίσσης Ἀρσινόης,

Σαράπιδι καὶ Ἴσιδι

καὶ βασιλεῖ Πτολεμαίωι

καὶ βασιλίσσηι Βερενίκηι

Σαράπιδι καὶ Ἴσιδι καὶ Νείλωι

καὶ βασιλεῖ Πτολεμαίωι

καὶ βασιλίσσηι Βερενίκηι

θεοῖς Εὐεργέταις

Ἀρτεμίδωρος Ἀπολλωνίου

Βαργυλιώτης.

Σαράπιδι, Ἴσιδι, Νείλωι

καὶ βασιλεῖ Πτολεμαίωι

καὶ βασιλίσσηι Βερενίκηι

βασιλεὺς Πτολεμαῖος Πτολεμαίου καὶ

Ἀρσινόης, θεῶν Ἀδελφῶν, καὶ βασίλισσα

Βερενίκη, ἡ ἀδελφὴ καὶ γυνὴ αὐτοῦ,

τὸ τέμενος Ὀσίρει.

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμαίου

καὶ βασιλίσσης Κλεοπάτρας,

Μητρὶ θεῶν Εὐαντήτωι

Πτολεμαῖος καὶ Ἡρακλείδης

οἱ Πτολεμαίου υἱοὶ εὐχήν.

Αἰγυπτιακῆς διοι[κήσεως, ὁ ποταμὸς ἐκκεκάθα]-

ρται ἀπὸ θεμελί[ων ἐπὶ τὰ γʹ στερεά],

βάθους πήχ(εων) δέκα, [πλάτους πήχ(εων) ἐννέ]-

ὑπὲρ βασιλέως

Πτολεμαίου καὶ

βασιλίσσης

[ὑπὲρ βασιλίσσης Κλεοπάτρας]

[καὶ βασιλέως Πτολεμαίου]

θ̣ε̣ῶν Φιλομητόρων Σωτή-

ἐπὶ Σχεδίαι στρατιῶται, ὧν

ἡγεμὼν καὶ χιλίαρχος Σωσίπατρος,

τὸ Κλεοπάτρειον.

βασιλέα μέγαν Πτολεμαῖον θεὸν

Νέον̣ Διόνυσον Φιλοπάτορα καὶ

λεύσσων εἰς ξεστῆς γράμ[ματα ταῦτα(?) πέτρης].

Θαλλοῦς ἐμ μεγάροισιν ἔγημ[έ(?) με –⏑⏑ –×]

Χαιρή[μ]ων, θνῄσκω δ’ ἄλγεσ[ι πικροτάτοις(?)],

Τεττίου Ἀφρικανοῦ

Κασσιανοῦ Πρίσκου ἡγεμόνος

ὠρύγη Ἀγαθὸς Δαίμων

ἐπὶ Γαΐου Σεπτιμίου

Οὐεγέτου ἡγεμόνος

ὠρύγη ποταμὸς

Πάριν τὸν συγγενῆ τὸν τόπον τῆι τῶν γεούχων συνόδωι· δίκαιον γὰρ τοῖς φιλαγάθως

τῶι κοινῶι ἀπαντῶσιν τὴν παρὰ πάντων μεμερίσθαι τιμήν· ἐὰν δὲ καὶ ἕτερα φιλο-

τιμούμενος ἀπολείπηι τῶι κοινῶι, καὶ ἄλλην αὐτοῦ ἐν τῆι πόλει ἡμέραν ἄγεσθαι,

πυλῶνος ἀνατεθεικότα Πάριν τὸν συγγενῆ τὸν τόπον τῆι τῶν γεούχων συνό-

δωι, δίκαιον γὰρ τοῖς φιλαγάθως τῶι κοινῶι ἀπαντῶσιν τὴν παρ’ αὐτῶν μεμερίσθαι

τιμήν, ἐπιδέξασθαι δὲ εἰς τὴν σύνοδον δωρεὰν τοὺς ὑπ’ αὐτοῦ τιμωμένους ἄνδρας

αὐτὸν καὶ ἱερέα διὰ βίου καὶ ἀζήμιον καὶ ἀσύμβολον καὶ ἀνεπιμηνίευτον καὶ ἀλειτούργη-

τον καὶ ἀνείσφορον καὶ λαμβάνειν διπλᾶ μέρη· ἐὰν δὲ μὴ παρῆι, πέμπεσθαι αὐτῶι, στεφανοῦ-

σθαι δὲ καὶ κατὰ πόσιν διαφέροντι στεφάνωι ὑπὸ τοῦ κοινοῦ· ἐὰν δὲ γηραιὸς γεραιὸς γενόμενος με-

μιζόμενα καὶ στεφανοῦν ἐκ τοῦ κοινοῦ κατὰ πόσιν διαφέροντι στεφάνωι, γραφῆναι δὲ

περὶ τῶν προκειμένων πάντων ψήφισμα ἐν στήληι καὶ ἀναθεῖναι ἐν τῶι πυλῶνι τοῦ τε-

μένους περὶ τῶν ἀχθησομένων αὐτοῦ κατ’ ἔτος ἡμερῶν τριῶν καὶ ἀνατεθησομένων

εἰκόνων τριῶν, ἀκολούθως τοῖς δόγμασι τούτοις· τύχηι τῆι ἀγαθῆι· ὑπογραψάντων πάν-

Πολέμαρχος [ἀνέθηκε τ]ὠπόλ(λ)ωνι καὶ τὴν π̣[ρ]όχοˉν καὶ τὸ ὑπο̣[κρητ]ή̣ριον.

Ἀπόλλοˉνός ἐˉμι.

[Ἀπ]όλλω σός ἐˉμι.

Ὠπόλλω σοˉ ἐˉμι.

[Ἀπό]λλω σοˉ ἐˉμ[ι].

τὠπόλλωνος.

τὠπόλλ[ων]ό̣ς ἐˉμ̣[ι].

Ἀ̣π̣όλ(λ)ω̣[νός ἐˉμι].

[Ἀπ]όλ(λ)ων̣[ός ἐˉμι].

[Ἀπόλλ]ω̣νός ἐˉ[μι].

Ἀπόλλ[ωνός ἐˉμι].

[Ἀπόλλω]νός ἐˉμι.

Ἀπό[λλωνός ἐˉμι].

[Ἀπ]όλλω̣[νός ἐˉμι].

[Ἀπόλλ]ων[ός ἐˉμι].

[Ἀπόλλων]ός [ἐˉμι].

Ἀπόλ(λ)ω[νός ἐˉμι].

[Ἀπόλλων]ός [ἐˉμι].

[Ἀπόλλωνό]ς ἐˉμ[ι].

Ἀπόλλω̣[νός ἐˉμι].

[Ἀπόλλ]ων̣[ός ἐˉμι].

[Ἀπόλλω]ν̣ός [ἐˉμι].

[Ἀπόλλων]ός ἐˉμ̣[ι].

Ἀπόλλω̣[νός ἐˉμι].

Τ Ὠπόλλω σ̣ό[ς ἐˉμι].

[τὠπόλλωνός] ἐˉμι.

[Ἀ]πόλ[λωνός ἐˉμι].

τὠπόλ̣[λωνός ἐˉμι].

[τ]ὠ̣πό̣λλ[ωνός ἐˉμι].

[Ἀπόλλ]ων[ός ἐˉμι].

τὠπόλλ[ωνός ἐˉμι].

τὠπόλλω[νός ἐˉμι].

Ὠπόλλω σός ἐˉ[μι].

τὠπόλλω[νός ἐˉμι].

[τὠπό]λ(λ)ωνό[ς ἐˉμι].

Ἀπόλ̣[λ]ωνός̣ [ἐˉμι].

Ἀπόλλωνός [ἐˉμι].

Ἀπόλλωνός ἐˉμ[ι].

Ἀπόλλω[νός ἐˉμι].

[Ἀπόλ]λ̣ω σόν ἐˉμι.

[Ἀπόλλοˉνός] ἐˉμι το͂ Μι[λησίοˉ].