ὁ πρὶν ἐνὶ πτολέμοισι φανεὶς φιλοδήιος ἀνὴρ

στυγνά τ’ ἐπ’ ἀντιπάλοις δούρατ’ ἐρεισάμενος,

καὶ φωνὴν τεύχειν ὧδε λίθωι βροτέην; ——

Ἡρᾶς Μεμφίτης οὗτος, φίλε, κύδιμος ἥρως,

ὁ σθεναρός, πολλοῖς ἔξοχος, εὐρυβίης,

[— — — — — — —]μὲν ὄχλος οἰκετῶν σὲ δακρύει·

[ἐν παν]τ̣ὶ δ’ ἦσθα σεμνός, ὡς δοκεῖν εἶναι

[ἔτ’(?) ὄ]ν̣τα παῖδα τοῖς νοήμασιν πρέσβυν.

οὐδ’ αὖ Θέτις τὸν στεναρὸν ἔστενεν παῖδα,

ὅτ’ ἐκ βελέμνων θνῆσκε τῶν Ἀπόλλωνος;

ὁ δ’ αὖ βροτῶν τε καὶ θεῶν πάντων ἄναξ

οὐδ’ αὖ Μακηδὼν ὁ βασιλεὺς Ἀλέξανδρος,

ὃν τίκτεν Ἄμμων θέμενος εἰς ὄφιν μορφήν;

θῶκον καὶ φθιμένων οὐκ ἐπάτησα δόμους.

ἀθανάτων καὶ τέκνα μεμορμένον οἶτ̣ον ἐπέσ[πεν],

ἀλλ’ οἰκεῖ μακάρων Ἠλύσιον πεδίον·

ἡγεῖται δὲ βροτῶν πανδαμάτωρ [ὁ Χρ]όνος.

τοῦτο δὲ σοι πέμπω παραμύθι[ον ὥς], ὅτι ἀλύπως,

ῥητῶς ἔσχα τρυφὴν πρὶν εἰς Ἀ[ίδη]ν μ’ ἀναλῦσαι·

ἦχα γὰρ ἀφθονίαν παρὰ σοί, [σπάνι?]ν οὐ μεμάθηκα,

οὐδέ ποτ’ ἐν βιότωι μόχθον̣ ․․․․․Σ ἔχω.

σὺ μὲν τέθνηκας καὶ ἐξέτεινας τὰ σκέλη,

ἐμοῦ δὲ πάππου τοῦ γέροντος ἔσπασας.

ἀστὴρ οὐράνιος ὁ ἐπὶ ἀστέρι ἐπανατέλλων

τάφον, ὦ π[αρο]δεῖτα, |

ἂν δ’ εἰδ̣ῇς ἐλέγους, οἶκτον ἐμο[ὶ]

[χ]άρισαι. |

Ἑρμοῦ μὲν πολέως ἐν̣ν̣αέτην ἐσορᾷ[ς]· |

ἐκ γενετῆς ἐμ’ ἔκλῃζε Διό[σ]κορο[ν]

υἱὸν Ἀχιλλεύς, |

σῶμα δ’ ἐνὶ τύμβ̣ῳ κεῖται μεγάλῳ ὑπὸ ψάμμῳ,

ψυχὴ δέ μου εἰς αἰθέρα ἔμολεν παρὰ Λήθῃ.

πάντας δὲ δεῖ βροτοὺς κοινὸν Ἀείδαν̣ ο̣ἰ̣κ̣ῖ̣σ̣αι.

νυμφιδίων θαλάμων εἰς ὑμέναια λέχη,

οὐδ’ ὑπὸ παστὸν ἐμὸν δέμας ἤλυθεν, οὐδ’ ἐκρότησαν

πάννυχ’ ὁμηλικίης κεδροπαγεῖς σανίδας.

ὤλετο παρθενίη σειρὴν ἐμή· αἰαῖ ἐκείνην

Μοῖραν, ἰή, ἥτις ἐμοὶ νήματα πίκρ’ ἔβαλεν.

μαστοὶ μητρὸς ἐμῆς κ̣ε̣νεὸν γάλα τοί με ἐκόμησαν,

οἷς χάριν οὐ δυνάμην γηροτρόφον τελέσαι.

καὶ Εὔδημος κούρην τήνδ’ ἐτέκοντο μάτην.

τοῖσιν ἐμὸν στείχουσι τάφον

μέγ’ ἐνεύχομαι ὑμῖν, |

κλαύσατ’ ἄωρον ἐμὴν

ἡλικίαν ἄγαμον. |

ομένην μελά[θ]ροισι | παρθ[έ]νο-

ν ἀκμαίην, ξεῖνε, δάκρυσον ἐμέ· |

ν[υ]μφοκόμοις στολίδεσσι σύνοικος

γερ[οῦ] τοῦδε λ[έ]λογχ̣[α] τ̣[άφ]ου. | ἡν-

ίκα [δὴ(?)] κώ[μ]ων πάταγο[ς πρ]ὸ̣ς ἐμὰ-

ς Δ․․․․․․․․ | ἤ[με]λ̣λέν μέλπιν

πα̣[τ]ρ̣ὸ[ς] ἐ̣μοῦ [μ]έλαθρ̣[ον] | ὡς ῥό-

δ[ο]ν [ἐ]ν κήπωι [ν]οτίσιν δροσεραῖσι

ναρκίσσωι δὲ στέφει ἄνθει ἁβροτάτωι·

εἶαρ δ’ αὐτομάτης πέμπει γόνον ἔνθα μελίσσης,

καὶ ῥόδον ἐκ καλύκων, ἄνθος Ἔρωτι φίλον·

καῦμα δ’ ἄρ’ ἐκ ληνοῦ Βάκχου πόμα καὶ στέφανόν σοι

ἐκ σταφυλῆς, δῆσαν βότρυας ἀκρεμόνων.

ταῦτά νυ σοί· τάδε πάντα ἐτήσια ἔνθα τελεῖται

αἴθ’ ἐμὶν ἦς αὐδά, τὼς Μέμνονι, ματρί κεν εἶπον·

ὦ μᾶτερ, θᾶσαι, τᾶς κάλλιον οὐδὲν ἔτ’ ὄψῃ.

οἵ τε φίλοι ζητοῦσιν ὁμήλικα καὶ συν-

έταιρον· | σῶμα δ’ ἐμὸν κῖται χο͂ρον χῶρον

ἰς ἰς εὐσεβέα· | κ̣λα̣ύσας̣ εἰπὲ ἄωρε,

τὴν πᾶσι ἀρηρέκο-

υσαν, | ἣ πὰρ μητρὶ ἄμεμπ-

τος, ἀνέγκλητος

ὁδεῖτα, σο̣ιγῇ· μεῖνον, οὐ δυσωδία

παρ’ ἐμοί σε λυπεῖ τῆς ἀηδοῦς κεδρίας·

σταθεὶς ἐπάκουσον ὀλίγον εὐώδους νεκροῦ.

ἱπποτροφῶν ἐγένετο νίκαις μυρίαις.

ἔγνως με, ἀνέμνησέν σε τὸ στάδιον ταχύ.

μειράκιον ὄντα, μοῦνα δέ με δώδεκα

τέλος πονηρὸν ἢ Θανάτου κοινὸς νόμος

ἐμάρανε, Βηχὶ χρησάμενος διακόνωι.

βλέπε, μὴ δακρύσῃς, φίλτατ’· αὐτὸ τοῦτο γὰρ

μήτηρ δ’ ἔτικθεν Ἐκλογὴ καλουμένη·

[— —]έτη δ’ ἀφήρπασέν με Μοῖρα πολεμία,

— — — — — — — — — — — — — δόμοις κα[λ]εῖ

τερον ἐν δόμοις ἐξ̣α[νύσαντα(?)]· |

Ἑρμῖνον καλέσας ἐ[μὲ ὤ]-

λεσε(?) γενετὴρ ἐ̣[μὸς] |

Σαραπάμμων ὅ γ̣[ε χρυ]-

ἀπεστέρεσας; | σοὶ γὰρ ὁμοῦ καὶ ἔρεσσι

κέλωρ’ ἐμὰ θεσπέσι’ ἔσται· | οὐκ οἴημ ἐπὶ

γῆς ἔκτανες οὖσαν ἐμέ, | ἀλλ’ ὅσα περ

ψάμαθος παρὰ θῖν’ ἁλὸς ἔσχεν ἀριθμά, |

σὺν οἰκείοι-

σιν ἐμοῖσιν. |

λίης, | ἀντ’ εὐεργεσίης, ὅτι μιν φι-

λέων ἐσάωσεν, | σεμνὸν ὁμοῦ

πιστόν τ’ ἄγγελον ἡγεμόνος. |

στήληι ἀναγράψας σηκοῦ ἐπὶ προπύλοις

ἄνθεμα τοῦθ’ Ἕλλησι καὶ ἐνδαπίοισιν ἀμοιβὴν

ἕστακα κηρύσσων πλινθίδος ἐν σελίσιν.

τοὺς δ’ ἐπὶ σοφίηι κριθέντας ἀνεπίτακτον ἕξειν

παράκλησιν ἵν’ ἐκ κλύδωνος ἠρεμεῖν μ’ ἀφῶσιν.

συνιέντι θέλω λέγειν τι, συνιέντι δὲ μηδὲν

Osiris to Moschion:

δέρκομαι εὐχωλῆς πινυτόφρονος ἄνθεμα τερπνόν,

δέρκομαι, εὐσεβίη τ’ οὔ με παρετρόχασεν,

λαβών, ἴχνευε προβλέπων, ἵν’ εὐσύνοπτος ἦι σοι

ἡ παῦλλα τῶν ἐμῶν πόνων κα̣ὶ πλινθίδος μέριμνα·

χὠσεί τις ἴδρις πολυπόνου φυτουργίης ὑπάρχων,

πηγῆς τε πρὸς τέρμ’ ἐξ ἴσου σύμφωνον ἀποτελεσμόν,

συνεὶς ἀνάθεμά τ’ εὐμενῶς ὡς κοίρανος δέδορκεν

καὶ καρπὸν οἷον ἐκ φρενὸς θείας λαβὼν κομίζω,

σαφῶς ἐρεῖς πεισθεὶς ἐμοὶ θ̣[— — — — — — — — —].

Osiris to Moschion:

δέρκομαι εὐχωλῆς πινυτόφρονος ἄνθεμα τερπνόν,

δέρκομαι, εὐσεβίη τ’ οὔ με παρετρόχασεν·

Νειλούσσης ἀλόχου τήνδ’ εἰκόνα Παρθενοπαί[ου]

μητρὸς δ’ ἡμετέρας στήσαμεν ἐν τεμένει·

οὐ φθόνος ἀλλὰ ζῆλος ἐν ἀνδράσι γίνεται ἀνδρῶν

τα δέδασται, ἕκαστος

[δ’] ἔμμορε τιμῆς· | ἦ τοι

[ἐγ]ὼν ἔλαχον πολιὴν

[ἅλα] ναιέμεν αἰεί, | παλ-

[λομέν]ω̣ν, Ἀΐδης δ’ ἔλα-

ἵν’ ἄσβεστον κλέος ε[ἴ]-

η, | εὐσεβέα Πτολε-

μαῖον ἴδ’ Ἄγριον οὔνο-

μά μ’ ἄμφω.

[— — — — — — — — Ἀφρ]οδίτην |

[Φοῖβόν τ’(?) Ἀπό]λ̣λωνα καὶ Ἄρτε-

[μιν ἰοχέαιρ]αν | Ἡφαίστοιο μέ-

[νος ⏕ —]ν τ’ ἐριούνιον Ἑρμῆν |

[καρας] καλέουσιν. |

[τὰς μ]ὲν νειοφύτους Πτολεμάγρι-

[ος ἐξ]επόνησεν | περσείας πάσας

ὅπλοισιν ἀρωγός, | Καίσαρος

ἐν πολέμοις ἠδ’ Ἄρεος θε-

ράπων· | πολλὰ δ’ ἐν εὐσε-

βέεσσι θεῶν ἔργοις μεμόγηκα̣ |

σώματι καὶ θυμῷ γήραο[ς οὐ]-

Καλλίμαχος ̣ ΕΥ— — — — — |

ταῦτα δι’ εὐσεβίην Πτολ[εμά]-

γριος ἐξεπόνησεν | τεύξα̣[ς Οὐ]-

τρίτατος δ’ Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσει· | τρ[ιχθὰ δὲ πάντα δέδασται],

ἕκαστος δ’ ἔμμορε τιμῆς· | ἧ τοι ἐγὼν ἔλαχ[ον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεί], |

παλλομένων, Ἀΐδης δ’ ἔλαχε ζόφον ἠερό[εντα, | Ζεὺς δ’ ἔλαχ’ οὐρανὸν]

ἐνέγλαψεν τάδε πέτρῃ, | ἠδὲ τίς ἱδρώσας ἔργ̣[ον τόσον ἐξεπόνησεν, | φράζε]

μάλ’ ἀτρεκέως μιν, ἴν’ ἄσβεστον κλέος εἴη, | [εὐσεβέα Πτολεμαῖον]

ἴδ’ Ἄγριον οὔνομά μ’ ἄ[μφω].

δεῦρ’ ἴδε τὰς χάριτας χαίρων, φίλε, ἅστινας ἡμῖν

τέχνη ταῖς ψήφοις ἔμβαλε πηξαμένη,

τὸν Φθόνον ἐκ μέσσου καὶ ὄμματα Βασκανίης

γὰρ ἐκ βασιλῆος ἔχει γέρας ἄξιο[ν]

ἔργων, | ὃς Θήβης μὲν ἐμῆς αὐτ̣[ὸν]

ἔπεμψε πρόμον· | τὸν δ’ ἑκυρὸ[ν]

Θεόδωρον ἀριζήλης ἐπ’ ἀπήνη[ς] |

Ῥώμης ὁπλοτέρης θήκατο

κηδεμόνα.

ὤλετο καὶ Θήβης τείχεα μουσόθ[ε]τα·

τοῦτο δὲ τεῖχος ἐμὸν πολέμοισι μὲν οὐχὶ μέμ[η]λ̣εν,

οὐδ’ οἶδεν δηΐων ἔργα τε καὶ σ̣[τ]οναχάς,

σὸν δέμας ἔκπ̣α|γλον τεῦξαν θεοὶ αἰ|ὲν ἐόντες |

φεισάμενοι χώρ|ης πυρὶ δαμαζομ|ένης, |

ἱερὸν ὡς ἐφύπερθε πρόσωπον ἔχει τὸ θεό(πν)ουν,

γυῖα δὲ καὶ δέμας οἷα λέων, βασιλεὺς ὅ γε θηρῶν·

[δ]εινὸν μὲν τὸ θέαμα· ἀτρεκὲς δ’ εἴ τίς γε νοήσει

Θηβαίας σύριγγας ἐγὼ καὶ Μέμνονα σεμνὸν

θ[α]ύμασα [τ]ῆς τέχνης Οὐράνιος κυνικός.

Μέμνονά που αὐδή-

εντα κλύον καὶ ἀρε-

Π․ΛΑϹΠΩ․․ΗϹΑΜΕΤ εὐρύπορον ․․․ΙΟΝ ἔργον

ΜΕΜΝΟΘΕΙ̣Ϲ̣ Α[ἰ]γύπτῳ ϹΟΧ․ΜΑΠ․ϹΚΟΕΥϹΟΥ

ΟΥΤΟΙΗΤΑΡΘΗΝΚΡ̣ΑΤΟΙ̣Ϲ․ πάρο[ι]θεν Α․ΓΠΟϹ

ϹΑΗΤ̣Η̣ΙΝΟΝΤΙϹΥΙΙΥΙ․ΟΑ․Δ— — — — — — —

— — — — —ΠΕΜΤΗΠΔΕΤΕ— — — — — — — — —

ὁρόων ἐθαύμασα

Μέμνονος ἐσθλή[ν].

το καὶ τάδ’ ἔγραψα |

ἐξ Ἐμίσης Κρονίδης

ϹΟΙΧΕ̣․․ΑΘΑΟ̣Ϲ̣․․ΨΕ. |

Τατιανὸς ἡγεμὼν Θηβαΐδος ἱστορήσας ἐθαύμασεν.

ὦ θαῦμα δεινὸν τῶν σοφῶν Αἰγυπτίων

πάσας μὲν σύριγγας ἐθαύμασεν Ἡράκλειος·

ἀλλὰ λέγει πάντων Μέμνονα θειότατον.

Πασίθεμις μ’ ἀνέγραψεν

ὁ Μαλτάδα Λιπαραῖος Paneion el-K.: Ἀπταραῖος Κρής.

λ̣ιγυροῖς πνεύ̣μασιν ἐγ δονάκ[ων] | μ̣έχ̣ρ̣ι κ̣α̣ὶ εἰ[ς]

[λιμ]ένα Πτολε̣μ̣αΐδος ἤγαγες αὐτὸς | σ̣αῖσι κ̣[υ]-

[βε]ρ̣νήσας χε̣[ρ]σ̣ὶ̣[ν ἐ]π̣αγροτ[ά]τατα̣ι̣ς̣ ἐπαγροτάταις. | ν[ῦν],

[α]ὐ̣δή[σω] δ̣[ὲ] τ̣ὸ σὸν κράτος, ὦ̣ [φ]ίλε [Πάν],

[δ]ι̣α̣σω̣[θ]εὶς. | πρ̣ὸς Πτολεμαῖ[ον(?) — — —]

[τ]ε Ἀρσινοίην̣. | Ε̣ὐάγρους̣ [— — — — — — —]

ἰδέναι θέλων εἰ σὺ ἶ ὁ ἥλιος· ἀλότριον

ἐμαυτὸν ἐποιησάμην πάσης κακείας

καὶ πάσ[ης ἀθε]ότητος καὶ ἁγνεύσας ἐς πολὺν

χρυσῷ [ῥοὶ τὸ σ]κάφος δι[απε]ρῶντα τὸν

οὐράνι[ον πό]λον· καὶ ϹΤΟΠΙ․Α̣․․Ν δέμματα

κατὰ δεινὸν νυκτιδρόμον ․․ΝΑΑ․ΠΙΑΤΟΝ ποιησάμενος

φαι[νῃ ὡς παιδί]ον· ἦλθες, κατὰ καιρὸν ἀνατολὰς

ποιο[ύμενος], εἰς τὸν σὸν σηκόν, ξοάνῳ τε σῷ καὶ ναῷ ἔμπνοιαν

παρέχων καὶ δύναμιν μεγάλην· ἔνθα σε ἔγνων, Μανδοῦλι,

χρυσοχέλυ Παιάν, Μανδοῦλι, Ἀθηνᾶς ἀγάπημα, εἶ λίαν ἐπίσεμος,

Λατοῦς γόνη, χρησμοδέ λυροκτύπ[ε], Πύ[θ]ιε Ἄπολλων,

ὁ τὴν μελανόστολον βασιλίσῃ Ἴσειδι Ε․․․ΜΑ·

ἰσαθρήσας δ’ ἐγὼ ἔνθα εἴης, ἱκανῶς προσκυνήσας θεὸ[ν]

μακάριον ὅτ’ ἔβην ἠρεμίης τόπον ἐσαθρῆσαι,

ἀέρι τὸ ποθεινὸν ψυχῆς πνεῦμ’ ἐπανεῖναι,

ξένα μοι βιοτὴ περὶ φρένα πάντοθεν ἐδονεῖτο,

ἵστορα κακίης ἐμαυτὸν οὐκ ἔχων ἔλεγχον,

μύστην τότε κίκλησκε φύσις πόνον γεωργεῖν·

ὁ σοφὸς τότ’ ἐγὼ ποικίλον ἥρμοζον ἀοιδήν,

σεμνὸν ἀπὸ θεῶν κωτίλον ἐπιτυχὼν νόημα.

δῆλον ὅτε θεοῖς ἀρεστὸν ἠργάζετο Μοῦσα,

Ἑλίκωνι χλοῆς ἄνθεμον ἀπετίναξα κῶμον·

καὶ τότε μέ τις ὕπνου μυχὸς ἠρέθισε φέρεσθαι,

ἱκανοῖς ἀπὸ Νίλου γλυκεροῦ ὕδασι προσ[η]νῶς·

ᾠόμην δὲ σεμνὴν Μουσῶν Καλλιέπειαν

νυ̣[μ]φαῖς ἅμα πάσαις μέσσην κῶμον ἀείδειν·

γραπτὸν ἀπὸ σοφῆς ἔπνευσα ψυχῆς μου νόημα·

ῥάβδῳ δέ τις οἷα κατὰ μέλος δέμας δονηθ̣είς,

ἀρμογὴν μέλει συνεργὸν ἐπεκάλουν χαράττειν̣,

πάντοτέ σε ὑμνήσω Λατο[ῦ]ς γόνε, Πύθιε Ἄπολλον,

ἀθανάτων προκαθάγεμα καὶ χρυσόχελυ Παιάν.

καὶ γὰρ ἐγὼ παρὰ σοῖς προθύροις ἦλθον· ἐπίνευσον

φωνὴν βαρβαρικὴν μειμούμ[ε]νος εἶτ’ ἀπὸ σηκῶν

αὐτός, ἄναξ, βούλοιο προσάθρεμεν ἠδ’ ἀναφῆναι

σή[μα]τα πᾶσι βροτοῖσιν τά κεν μέλλῃ σφι γενέσθαι.

☩

Ἀμμώνιον ἐν Χρηστῷ Χριστῷ μεμελημένον ἔσιδον

ἄνδρα· |

Δηοῖ ὑψίστη, ζωῆς εὑρέτρια πάσης,

παντοίων ἔργων ἐμέλησέ σοι, ὄφρ’ ἀναδοίης

ἀνθρώποισι βίον τε καὶ εὐνομίην τε ἅπασι,

σοῦ τε χάριν συνέστηχ’ ὁ πόλος καὶ γαῖα ἅπασα

καὶ πνοιαὶ ἀνέμων καὶ ἥλιος ὁ γλυκυφεγγής.

σῆι δυνάμει Νείλου ποταμοὶ πληροῦνται ἅπαντες,

φωναῖσι φράζουσ’ ἰδίαις, ἰδίαι ἐνὶ πάτρηι.

Ἀστάρτην Ἄρτεμίν σε Σύροι κλῄζουσι Ναναίαν

καὶ Λυκίων ἔθνη Λητοῦν καλέουσιν ἄνασσαν,

σώτειρ’ ἀθανάτη, πολυώνυμε, Ἶσι μεγίστη,

ἐκ πολέμου ῥυμένη τε πόλεις, πάντας τε πολίτας,

αὐτοὺς καὶ ἀλόχους καὶ κτήματα καὶ φίλα τέκνα.

ὅσσοι δ’ ἐμ μοίραις θανάτου συνέχονται ἐν εἱρκτῆι,

καὶ ὅσοι ἀγρυπνίαις μεγάλαις ὀχλοῦντ’ ὀδυνηραῖς,

καὶ οἱ ἐν ἀλλοτρίηι χώρηι πλανοώμενοι ἄνδρες,

καὶ ὅσοι ἐμ πελάγει μεγάλωι χειμῶνι πλέουσι

ἀνδρῶν ὀλλυμένων νηῶν κατὰ ἀγνυμενάων,

σώζονθ’ οὗτοι ἅπαντες, ἐπευξάμενοί σε παρεῖναι.

κλῦθι ἐμῶν εὐχῶν, μεγαλοσθενὲς οὔνομ’ ἔχουσα,

εὐείλατος ἐμοί τε γείνου, λύπης μ’ ἀνάπαυσον ἁπάσης.

Ἰσίδωρος

τέρπονταί τε βροτοὶ σῶν χαρίτων ἕνεκα.

ὅσσοι σοὶ εὔχονται ἐπ’ ἐμπορίην τε παρεῖναι,

πλουτοῦσ’ εὐσεβέες εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον·

ἔγραψε.

εὐχῶν ἠδ’ ὕμνων τε θεοὶ κλύοντες ἐμεῖο,

ἀνταπέδωκαν ἐμοὶ εὐθυμίαν χάριτα.

Ἶσι ἁγνή, ἁγία, μεγάλη, μεγαλώνυμε Δηοῖ,

σεμνοτάτη δώτειρ’ ἀγαθῶν μερόπεσσι ἅπασι,

εὐσεβέσιν μεγάλας χάριτας καὶ πλοῦτον ἔδωκας,

παντοίων ἀγαθῶν, καρπόν τε φέροντες ἄρ[ισ]τ̣[ον].

ὅππου δὴ πόλεμοί τε ἀνδροκτασίαι τε μάλιστ[α],

μυριάδων ὄχλων τε τὸ σὸν σθένος, ἡ δύνα[μίς σου],

πλῆθος ἀπημαύρωσ’, ὀλίγοισι δὲ θάρσος ἔ[δωκε].

κλῦθι ἐμοῦ, ἀγαθή τε τύχη, ἱκέτου σου, ἄνασσ[α],

ἤ που ἐς Λιβύην ἢ ἐς Νότον ἀμφιβέβηκα[ς],

καὶ ὑμεῖς, μεγάλοι τε θεοὶ σύνναοι ἅμ’ αὐτῆι,

πέμψατ’ ἐμοὶ Παιᾶν’, ἀχέ[ω]ν ἰήτορα πάντω[ν].

Ἰσίδωρος

τίς τόδε ἁγνὸν ἔδειμ’ ἱερὸν Ἑρμοῦθι μεγίστηι;

ποῖς θεὸς ἐμνήσθη πανιεροῦ μακάρων;

ὡς αἰπὺν καὶ ἄδυτον ἐσημηώσατ’ Ὄλυμπον

καὶ ποταμῶν πάντων νάματα καλλιρρόων,

καὶ πνοιαὶ ἀνέμων καὶ ἥλιος, ὃς γλυκὺ φέγγος

ἀντέλλων φαίνει πᾶσιν ἀριπρεπέως.

Ἀσκληπιῶι καὶ Ὑγιείαι τὸν ναὸν

καὶ τὸ τέμενος ἐπεσκεύασεν

ἡ πόλις

ἐπὶ Πομπηΐου Πλάντα ἡγεμόνος

ἐπιστρατηγοῦντος Καλπουρνίου Σαβείνου.

φάος | ἀελίου δοκίμους σὺν ἀγακλυτῶι εὐαυγεῖ Ὑγιείαι, |

ἰὴ παιάν, Ἀσκληπιέ, | δαῖμον σεμνότατε, ἱὲ παιάν. |

Νείλου δὲ ῥοὰς δώιης, μάκαρ, ἀιδίους | καὶ τᾶιδε πόλει

θάλος ἀμβρόσιον | πάσηι τε ἀγανὸν κλέος Αἰγύπτωι. |

χαῖρέ μοι, ὦ Παιάν, ἐπ’ ἐμαῖς εὔφροσι ταῖσδ’ ἀοιδαῖς, |

χαῖρ’ ὦ Πύθι’ Ἄπολλον.

bireme and large greek cross, with inscr.:

πυγιζω

[Ἀμ]μωνίου ἀπὸ Ἑρμουπόλεος,

[Με]χεὶρ πέμτῃ, ἰνδ(ικτιῶνος) τέσσαρες

[δε]κάτη[ς· Κ(ύρι)ε], ἀνάπαυ-

πυλον επωνυμον του θειοτατου βασιλεως ημων Ουαλεντος

εκ θεμελιων εκτισθη επι της αρχης του κυριου μου

λαμπροτατου επαρχου της Αιγυπτου Αιλιου

τατων εγονιων εγονων, ων̣ τα

ονοματα πεφυκεν Αρτε-

μις και Σοφια, καλον ε-

θερα προλιποντες και

των διακιμενω[ν εν Με]-

νφι απο λεγιωνο[ς πεμπτ]-

ης Μακεδονικης ε[ν τη]

ηθων και της συνειδησεω̣ς κ-

αι ιστοργης της προς εμε κατα

χρονους ανατετικα την στηλην μ-

κ̣βʹ, ινδικτι[ω]-

νος πεμτη[ς].

☩

καριωτερα

οτι σεμνο-

τατη.

ο βουθων

Ευτεμων

palm Α ☩ Ω palm

ον Ευφ-

εμιανον(?). ☩

[εκ]εμεθη

[η μ]ακαρια

ος Σενουθις

πρε(σβυτερος) εμ μηνι

Παχων · ιʹ, ι̣θ̣ʹ

εις θεος ο βωηθων. Εμανουηλ · αμην.

χαριου·

Εμμανου-

ηλ, αμην·

γαρ εκ βασιληος εχει γερας αξιο-

εργων· ος Θηβης μεν εμης [αυτον]

επεμψε προμον · το[ν] δ’ εκυ[ρον]

Θεοδωρον αριζηλης επ’ απηνη[ς]

☩ Ρωμης οπλοτερης θηκατο

κηδεμονα.

[ο αγι]ος Μιχαηλ, η αγια Μαρια, ο αγιος Γαβριηλ

απα Ιερεμιας απ[α

τα τα γραμματα ευξασ-

θαι υπερ εμου. εγω ελα-

χιστος Καλλινικος αρχι-

ημιν εν γεννεα γενεα και γεννεα γενεα. εγω ειπα "Κ(υρι)ε ελεησον με, ϊασε την ψυχην μου, οτ[ι ημαρτον σοι." Κ(υρι)ε, προς σε]

καιταφυγα· διδαξον ε[μ]ε του ποιην το τελημα σ σου, οτι συ ο θ(εο)ς μου, οτι παρα [σοι πηγη ζωης. εν τω φωτι σου]

οψωμετα φως παρατινον το ελεος [σου] τοις γινωσκουσιν σε. Κ(υρι)ε, το ελεος σου εις τ[ον αιωνα]

ετων καʹ, Παυνι

πεμπτη, δεκατης

ινδικτιονος. ☩

[σε υπεμεινα] ολην την ημε-

[ραν μνησθ]ητι τον εκτιρ-

χης του μακα-

ριτου Σενουθε̣-

ματοιτος· εκε-

μνηθη Τυβι

εικαδι πρω-

μυο̣․τυκοψι̣τα[—

κεμ̣ε̣ν․․ε[—

τοσ․․τιης̣ σοφι[—

Αμμωνιον εν Χρηστω μεμελημενον ευιδον ανδρα·

ιλαθει, Χρηστε πατερ, χρυσεον γενος υποφηνας.

να απο Ισαυρια

παρεπεμφθη

παρα τω θεω·

ω της [τ]ρυφης, ενθα

ευφραινομενον εμ

] ☩ [ —]αν[—

οχλου συνυπουργουντος ανανεωθη ο

αυτος τοπος και ωκοδομηθη απο θεμε-

λιου εως ανω εισοικη[θ]ησοντων

της ανανεωσεως εν μηνι

Θωθ πεμπτης, παρουσης

πεντεκαιδεκατης ινδικ(τιωνος).

𐆠 εγραφη δι’ εμου Ισακιου. ☩

και τουτο το μερος του τει☩-

χους απο θεμελιων εις

τελος Χοιακ ιεʹ, γʹ ινδ(ικτιωνος).

πριγ(κιπος) palm ανανεωθη το με-

ρος του τειχους απο θε-

μελιων επ’ αγαθω

ετει φαʹ palm της νεας ηʹ ινδ(ικτιωνος).

Μαριας επ[ωκοδομηθη τουτο το μερος]

του τειχους ε[κ θεμελιων εις τελος]

σπουδη και επ[ιεικεια του ευλαβεστατου]

τ]ουτο

απο] θεμελιων

—]μεμων

—]αρα[—

—]ε επι μ[η]-

ν̣(ος) Παχ(ων) πεμ[πτη].

συναριθμησ[ον]

Αιθιοπων ηλθον εις Ταλμιν και Ταφιν απαξ δυο επο-

λεμησα μετα των Βλεμυων και ο θεος εδωκεν μοι το

νικημα μετα των τριων απαξ· ενικησα παλιν και εκρα-

ορκον αυτων ως καλοι εισιν ανθρωποι αναχωρηθην

εις τα ανω μερη μου οτε εγεγονεμην βασιλισκως

ουκ απηλθον ολως οπισω των αλλων βασιλεων αλλα ακμην εμπροσθεν αυτων·

οι γαρ φιλονικουσιν μετ’ εμου ουκ αφω αυτους καθ̣ε̣ζ̣ο̣[με]-

νοι εις χωραν αυτων ει μη κατηξιωσαν με [κ]α[ι] π̣α̣ρακαλουσιν

εγω γαρ εις κατω μερη λεων ειμι και εις ανω μερη αρξ ειμι

επολεμησα̣ μ̣ετα των Βλεμυων απο Πριμ(εως) εως Τελμεως

εν απαξ και̣ ο̣ι̣ αλλοι Νουβαδων ανωτερω επορθησα τας

χωρας αυτων επειδη εφιλονικησ̣ο̣υσιν μετ’ εμου

οι δεσποτ(αι) των αλλων εθνων οι φι̣λ̣ονεικουσιν μετ’ εμου

ουκ αφω αυτους καθεσθηναι εις την σκιαν ει μη υπο ηλιου

κ(αι) Ισαακ κ(αι) Ιακωβ· εκημη-

θεν εν Κ(υρι)ω ο μακαριος εμ

μενη Επιφ αʹ, ιν[δικτ(ιωνος) ․․ʹ],

αν(θρωπ)ος (και) ουκ αμαρτισει· συ γαρ [μ]-

ονος θ(εο)ς η δ’ εμαρτιας εκ-

τος υπαρχεις, και δικ(αι)οσυνη [σου]

εκεμεθε η

μακαρια

Θωτεσβεντ.

μακαρια Ευφεμια.

Ζεραπι[ων].

θυγατέρα Τερτίαν

τὸ Νεμεσῆον.

Πωλίωνος

ἡγεμόνος,

Ῥαγωνίου Κέλερος

καὶ εἰκοστοῦ ἀποδεδειγμένου, ἀ[ρχιερέως τ]οῦ Ἀπόλλ[ωνος καὶ νεωκό]ρου τοῦ

ἐν Παχνεμούνι Σαραπείου, γενομ[ένου ἀγοραν]όμου καὶ ἐ[ξ]η[γητοῦ] κ[αὶ] [γυμνα]σ[ιά]ρχου,

γενομένου στρατηγοῦ· ἀδελφοῦ Ἰσι[δώρου γενομέ]νου νεωκόρου τοῦ ἐ[ν] [Π]αχνεμούνι

Σαραπείου καὶ ἀρχιερέως καὶ ἀγορ[ανόμου καὶ ἐξ]ηγητοῦ καὶ γυμνασιάρχου· καὶ Διδύμου

[— —ca.8— — ἔτι πρότ]ερον Ἀφροδίσιον καὶ ἐργαστήρια

[ὑπῆρχε ἀτελῆ ὄντα] ἀπὸ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων μέχρι

[τῆς ἐνεστώσης ἡμέ]ρας· βουλόμενος δὲ προσκτίσαι

Τ. Αὐρήλιος Καλπουρνιανὸς Ἀπολλωνίδης

χιλίαρχος λεγιῶνος ιδʹ Γεμίνης, χιλ(ίαρχος) λεγ(ιῶνος)

ιγʹ Γεμίνης, ἐπίτροπος Γαλλίας Ἀκουιτανικῆς

ἐπὶ κήνσων, ἐπίτροπος Μυσίας τῆς κάτω, ἐπί(τροπος)

κυρίων Αὐτοκρατόρων,

ἡγε[μονεύ]οντος Φλ.

Τιτιανοῦ, ἐπιστρατηγοῦν-

πάτρωνα καὶ εὐεργέτην

τοῖς νέμουσι τὴν σύνο[δον] ἔτους ιγʹ Καίσαρος Μεχεί[ρ —ʹ].

[πάντες] ἐπὶ Λ(ευκίου) Ἰουλίου Οὐηστίνου

[ἡγεμόνος ἔτους ζʹ(?) Νέρω]νος

[Κλαυδίου Καίσαρος Σ]εβαστοῦ

— — — — — — — —ΙΕΠΩΤ— — — — —

[— — — — ἡ πόλι]ς̣ Πτο[λεμαιέων]

— — — — — — — — — — — — — —ΟΥ

Ταμῶνις Ὡρίω-

νος καὶ Πετεμοῦ-

νις νεώτερος Πε-

Ὡρίωνος καὶ

Πετεμοῦνις

νεώτερος Πε-

[το]ῦ καὶ Ἀπολλωνίου, βουλευτοῦ, γυμν[ασιάρχου],

ἐπὶ τῶν στεμμάτων καὶ ὡς χρημα[τίζει]

φυλῆς Ἀθηναΐδος, (ἔτους) ιαʹ, Τ[υβὶ —ʹ].

[ὑπὲρ Τιβερίου] Καίσαρος Σεβαστοῦ θεοῦ υἱοῦ Αὐτοκράτορος καὶ ὑπὲρ Ἰουλίας Σεβα[στῆς, νέας Ἴσιδος],

[μητρὸς αὐτοῦ], καὶ τοῦ οἴκου αὐτῶν Θρίφιδι θεᾶ[ι μ]εγίστηι, ἐπὶ ἡγεμόν[ος] Γ[αί]ου Γ[α]λε[ρίου — — —, — — —]

Ἀπολλωνίου προστάτη[ς] Θρίφιδος, ἔτους θʹ Τιβερίου Καίσα[ρ]ος Σ[ε]βαστοῦ, Φαμεν[ὼθ —ʹ].

ὁ οἰκοδομήσας τὸ ἱε[ρὸν] θεῶν Σωτήρων

ἐκ τοῦ ἰδ[ίου], Ἐπεὶφ ιγʹ, ἐπ’ ἀγαθῶι. τόπος· λαξοῖ Πτολεμᾶις, Σωτὴρ, Παλεμοῦς,

Ἀμμώνι[ος], Σαραπίων Σωτῆρος, ἐπ’ ἀγαθῶι.

Ἀσκληπιῶι καὶ Ὑγιείαι τὸν ναὸν

καὶ τὸ τέμενος ἐπεσκεύασεν

ἡ πόλις

ἐπὶ Πομπηΐου Πλάντα ἡγεμόνος,

ἐπιστρατηγοῦντος Καλπουρνίου Σαβείνου.

φάος | ἀελίου δοκίμους σὺν ἀγακλυτῶι εὐαυγεῖ Ὑγιείαι, |

ἰὴ παιάν, Ἀσκληπιέ, | δαῖμον σεμνότατε, ἱὲ παιάν. |

Νείλου δὲ ῥοὰς δώιης, μάκαρ, ἀιδίους | καὶ τᾶιδε πόλει

θάλος ἀμβρόσιον | πάσηι τε ἀγανὸν κλέος Αἰγύπτωι. |

χαῖρέ μοι, ὦ Παιάν, ἐπ’ ἐμαῖς εὔφροσι ταῖσδ’ ἀοιδαῖς, |

χαῖρ’ ὦ Πύθι’ Ἄπολλον.

τῶν ἀπὸ

Πτο[λε]μαΐδος

τεκ[τόν]ων πρεσ-

Ἀρτέμων Ἀρτεμιδώρου

ἥκω εἰς τὸν τόπον ἀπὸ Συένης Συήνης

ἐν ἀτρίωι τὸ ξόανον καὶ τὸν ναὸν καὶ τὰ περὶ αὐτὸ πάντα,

ἐπὶ ἡγέμονος Οὐιβίου Μα[ξίμου] καὶ ἐπιστρατήγου Πομπη-

ίου Πρόκλου καὶ παραλήμπτου καὶ στρατηγοῦ Κλαυδίου

(ἔτους) βʹ vac. Μεσορὴ vac. κʹ vac. ἐπὶ

Γεμινίῳ Χρηστῷ ἐπάρχῳ Αἰγύπτου

καὶ Οὐαλερίου Ἀπολιναρίου ἐπιτρό-

που ὄρους, Μ(άρκος) Αὐρήλιος Ἀπολλῶ-

νις β(ενεφικιάριος) τὸν κῆπον ἐκ θεμελίου ἀνῳ-

κοδόμησεν καὶ ἐζωγράφησεν σὺν τοῖς