κτισαρχοι

Κάρπος βʹ [ἱερ.]

Σῆστος Φαῦστος ἱερ.

Ὀπ̣[τ]ᾶτος Παπύλου

ἱερ. Ἀλκορος ἱερ.

Κλήμης Τελεσφόρου ἱερ.

Μένων Θάλλου ἱερ.

Πρεῖμος Ἕρμου ἱερ.

Πολλίων Ἀντιόχου ἱερ.

Φλ. Ἀπολλώνιος ἱερ. μύσται

Λόλλιος Αὐρήλ. Χρύσανθος

ἐπὶ Ἑρμόδωρου ἄρχοντος ἐ[γ] Κυζίκω[ι]

ἱερομνήμονες·

Πλειστάδ̣οτος Πολυκλέος

Μακαρεὺς Ποσειδωνίω

Ἀρτεμίδωρος Ἰεροιτιάδο

Ἀγησίλας Κηρυκίδο

ἱππαρχοῦντος Κλ. Χαιρέου ἥρωος τὸ ζʹ,

ἀρχιερέως δὲ τῆς Ἀσίας ναοῦ τοῦ ἐν Κυζίκῳ Γ.

Ὀρφίου Φλαουιανοῦ Φιλογράφου καὶ ἀρχιερείας

Οὐιβίας Πώλλης, γραμματέως δὲ τῆς νεωκόρου

Ἐπαφρόδειτος Μυρίνου μύστ(ης),

Μ. Περπέρνας Διδύμου βασ(ιλεὺς) κ(αὶ) ἱερ(ῶν) φι[λοτ.],

Σέξ(τος) Λ(ούκιος) Αἴλ(ιος) Μέστριος Σπένδων βασ(ιλεύς),

[ἱππαρχοῦντος — — — γραμματέως τῆς βουλῆς]

[ — — — καλλιαρχοῦντος τοῦ δεῖνος ἀρχι]-

[ερέω]ς δὲ τῆς Ἀσίας ναοῦ τοῦ ἐν Κυζίκῳ

ε̣ καλλιάσαντ․ες καλλιάσαντες τὸν Κυανεψιῶνα·

ἱππαρχούντων Τερεντί(ου) Δωνάτου καὶ Βειβί(ου) Ἀμφικτύονος, γραμματέως

τῆς ἱερᾶς βουλῆς Νικομήδους τοῦ βʹ καλλιαρχοῦντος,

οἵδε ἐπρυτάνευσαν μῆνα τὸν Ἀπατουρεῶνα·

ἐπιβάλλει λυκέαν τιμηθε[ῖσαν

πεντημίεκτα · τοὺς Ἀθηνο[ῦ παῖδας

πρὸς τοὺς Ἀθηνοῦ παῖδα[ς

] τῶν Ἱππολόχο[υ παιδία

πέν]τ̣ε· στατῆρες δύο · ἡμίεκτ[ον

τ]ὰ̣ Ἱππολόχου παιδία ․ε․τ[

γυναικὸς αὐτοῦ

ἀρχιερείας.

λητοπολείτης κ(αὶ) Κυζικηνὸς

κ(αὶ) Ἐφέσιος κ(αὶ) Εἰλιεὺς κ(αὶ) Θάσι-

ος, παράδοξος κ(αὶ) ξυστάρχης

ου.

Unter Z.1-13 sind in einer Reihe die restlichen 10 Füsse:

Δημ-

[σ]θε οἱ νέοι.

In den vier Fussohlen:

[Ἀρ]-

In den vier Fuss-Umrissen.

ΡΟΥ

[κ]αὶ τῆς λίμνης ἐκ τῶν ἰδίων ἀποκαταστ[ή]-

[σ]ασα δαπα[νῶ]ν καὶ τὰ περιέχοντα ἀναλώμ[ατι]

[τ]ῶι τ[ε ἑα]υτῆ[ς] καὶ τῶι τοῦ υἱοῦ βασιλέω[ς] Θρά[κης]

ἱππαρχοῦντος Βουλείδου τοῦ Μητροδώρου,

Relief

Σωτηρίδης γάλλος, εὐξάμενος Μητρὶ Κοτ̣[υανᾷ]

Αὐρ(ήλιος) Δομέ[τιος

καθίδρυσεν κ(αὶ) [ἀφιέρωσεν]

θεῷ̣ Ἀ̣[πόλλωνι

[Σ]αμοθρᾴκων ἕνεκα [τ]ῆς ν[εω]-

ποΐ[α]ς [καὶ] τ[ῶ]ν ἱερ[ῶ]ν Ἑρμῶν

— — — — — — — — — — — — — — — — —

Κυζικηνῶν ἱεροποιοῖ καὶ μυστηρίων εὐσεβεῖς

ἐπὶ Ἀντιγένους τοῦ Ἑρμαγόρου

[Κυζικη]ν̣ῶ̣[ν]

[ἱεροποιοῖ κα]ὶ̣ μύσται

[ἐπὶ Ἀντι]γένου

το̣ῦ Λυσαγόρου

ἱππάρχεω, ἱεροποιο[ὶ]

οἱ ἀποσταλέντες

scola protectoru[m] annis [q]uin[q]ue. qui petivit sibi

memoriam fieri de proprio visum quique mandavit

Marian[e] Marianae coniugi suae et Thalarioni puerum suum(!), qu(em)

Maxentium et Ursinum, astantibus qu[i]bus su-

pr[a] mandavit d[i]li[g]entia fieri.

havete transitores.

ου μακάρ-

ιε Ἀρκά-

δι ἀείμ-

θαι ἢ ἐκκόψαι ἢ μετ̣ε̣[νεγκεῖν — — — — — — δώσ]-

ει τῷ ἱερῷ συνεδρίῳ τῶ[ν σακκοφόρων τῶν ἀπὸ τ]-

οῦ μετρητοῦ (δην.) ͵βφʹ κα[ὶ — — — — — — τῇ πόλει τ]-

καὶ τοῖς κιμένοις ἐν αὐ-

τῷ· Κοίντε Βουλούμνιε

χαῖρε,

τις τολμήσει ἀνῦξαι τὸ πῶ[μα κὲ καταθέσθαι ἄλλον ἐκτὸς]

τῶν ἐπιγεγραμμένων, δώσει [τῷ ἱεροτάτῳ ταμείῳ (δην.) — ]

κ(ὲ) οὐδὲν ἧσσον ἔστω ὑπεύθυ[νος τῷ τῆς τυμβωρυχίας ἐγκλήματι· ταύτης τῆς]

Βάκχιε

Μειδίου

Διονύσιε Μήνιδος

χαῖρε, καὶ Κλέανδρε

Grabinschrift. Text nicht publiziert. Z.1-5.

Grabinschrift. Text nicht publiziert. Z.1-4.

Unter dem Totenmahlrelief:

Μηνόδωρε Μενάνδρου

Unter den Frau/Reiter-Reliefs:

[․․․․․]ωις

Ἀπολλώνιε

Ἀπολλωνίου

Die Inschrift wurde eradiert (Cremer). Z.1-3.

Reste zweier Zeilen, in der 2. ist vielleicht ΤΟΥ zu sehen.

Ἀ̣πολλώνιε Τρόφιμε καὶ

[Φι]λ̣οθέα Τροφίμη χαίρετε.

Σωσίβιε Καπίτωνος

χρηστὲ χαῖρε

Grabinschrift. Text nicht publiziert.

Grabinschrift. Text nicht publiziert.

Grabinschrift. Text nicht publiziert.

ὑψηλὴ τὸ πάρος καὶ φρονέουσα μέγα

νῦν ὀλίγη καὶ ἄπαις ἐνὶ πένθεσιν· ὦ βίε θνητῶν

ἄστατ’, ἐνὶ πτηνῇ κείμενε λυπρὲ τύχῃ.

Rechts und in Höhe von den Z.1+2, über dem Reiter-Relief, das (neben einem Lorbeerkranz) zwischen den beiden Kolumnen sich befindet:

Ποσειδώνιε Μενάνδρου

ἥρως χαῖρε.

Ἀσκληπιάδης Ἀσκληπιάδου

ὁ καὶ Ἱερονείκης.

Μελιτίνη Μελττίνη Ἀσκληπιάδου.

Πωλίττα, τλῆθι πένθος, εὔνασον δάκρυ·

πολλαὶ θανόντας εἶδον υἱεῖς μητέρες· ——

ἀλλ’ οὐ τοιούτους τὸν τρόπον καὶ τὸν βίον,

Grabgedicht. Text nicht publiziert. Z.1-15.

φάος, ἡ δὲ ἐπιπέμπτη | Μοῖρά σε ὑπὸ

σκιερᾷ κρύψε καμόντα κόνι· |

Ἑρμοκράτη χαῖρε· καὶ σύ γε, ὦ παρο-

"εἰπέ, τίνος πόλ̣[εως, τίς;" "Ἀθη]νογένης, πατ[ρὶς ἥδε]"

"εἰπὲ δὲ καὶ πο[σέτης;" "πε]ντεκαιεικοσέ[της]"

"τίς δέ μιν ἐνθ̣ά̣δ̣’ ἔ[θαψε;" "οἱ] θρεψάμενοι Θ[έμις ἠδὲ]

Ἀνδρέας Φλάβι(ο)ς

Αἰείλιος Εἰολιανὸς Λεωνᾶς

Ἄτιος Διομήδης

τᾶι Σωτείραι [κα]λῶς καὶ ε[ὐσεβέως καὶ εὐτυχῶς, λώιον εἶμεν καὶ ἄμεινον ἐπαγγελλό]ντεσσι

ἐς ἀνθρώπους [ἱερὰν τὰν πόλιν οὖσαν κατὰ τοὺς χρησμοὺς καὶ τὰν θυσίαν τᾶς θεᾶς. τ]ύχαι

τᾶι ἀγαθᾶι [τ]ᾶ̣[ς πόλιος].

Ἀπολλον[— — — — — — — — — — — — — — — —]

ΤΩΝ ἱερὰ οὖσα ΚΛΙ[— — — — — — — — — — — — — — —]

εὖ δὲ οἰκιστ̣[— — — — — — — — — — — — — — — — — —]

καὶ ἄμεινον ἐπαγγελλόν̣[τεσ]-

σιν ἐς ἀνθρώπους ἱερὰν τὰν π[ό]-

λιν οὖσαν κατὰ τοὺς χρ[η]σμοὺς

πόλεως αὐτῶν ἀποδεῖξαι τόπον ἐν τῶι

ἱερῶι τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν ὧι σταθήσεται

ἡ στήλη εἰς ἣν ἀναγραφήσεται ὁ δεδομέ-

νος χρησμὸς Κυζικηνοῖς ὑπὸ τοῦ Πυθίου Ἀπ[όλ]-

λωνος καθ’ [ὅ] τι καὶ ἐν τῶι ἱερῶι τῶι ἐν Δελ[φοῖς]

ἀναγέγραπται, περὶ αὐτῶν δὲ τούτω[ν διε]-

λέγησαν ἀκολούθως ὅ τε ἀρχιθέωρος [καὶ οἱ]

θεωροί· δεδόχθαι τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμ̣[ωι· ἐπι]-

μεληθῆναι τοὺς ἱεροποιοὺς μετὰ τῆ[ς βου]-

[λ]ῆς ὅπως δοθεῖ τόπος ἐν ὧι σταθήσε[ται ἡ]

ὅττι περ ἤχθετο πατρὶ σαόφρονος εἵνεκα ματρός,

παλλακίδος δούλης λέκτρα προσιεμένῳ·

κεῖνος δ’ αὖ δολίοις ψιθυρίσμασιν ἤχθετο κούρῳ,

μητρὸς ἐπ’ εὐσεβίῃ κλεινὸν ἔθεντο πόνον·

χαίροιτ’ οὖν ἱεροῖσιν ἐπ’ εὐσεβίῃ, κλυτοὶ ἄνδρες,

καὶ τὸν ἀπ’ αἰώνων μῦθον ἔχοιτε μόνοι.

μέγαρον

vom letzten Buchstaben (Ν) senkrecht nach oben geschrieben:

Βαιβίο[υ].

? Νω]νίας Κου[αρτ]ε̣ίνης τὸ ϛʹ, ἱέρεω δὲ δι[ὰ βίου? — — ]

ἀρ]χιερεύς

ἀρχιερεύς

ἱερεὺς] Σωτείρ(ας) Κόρης

]πειος

Ἥραιε

Ἡραίου

Allegorie von Sonne und Mond, dazwischen:

ἅγιος,

ο̣․ σιν εκτηςυπερο

αυτουςεν ιου αποδόνταιε

τατε․ε̣α ινα σλεειναιτ

εχ ι̣νπαρατινοςο․

κο․ ι̣ενχωριωνσυγχωι

ιλουο ο ευωσα

Καίσα[ρος] Σε̣β̣[αστοῦ ]-

ου ἔγγονον, ἀρχιερ[έα μέγιστον, δημ(αρχικῆς) ἐξ]-

ουσίας τὸ τρίτον, ὕπ̣[ατον — —, πατέρα πατρίδ]-

[μήσῃ] ἕτερον καταθέσθαι ν[εκρὸν],

[δώσει τῷ ἱε]ρωτάτῳ συνεδρίῳ τῶν

[γ]ναφέων (δην.) ͵αφʹ.

Διετρέφης

Ἱππίο[υ

ἢ̣ δόλον πονηρὸν ποιήσῃ περὶ τὸ μνημεῖο[ν, καὶ ἐκεῖνος γενήσε]-

ται μα̣νεὶς καὶ γένος τὸ ἐκείνου, δώσει δὲ κ(αὶ) τῷ ἱε̣[ρῷ ταμιείῳ (δην.) ͵βφʹ· φυλάσσου]-

σιν δὲ οἱ δαίμονες οἱ τεταγμένοι ἀπὸ ἀναπ̣[αύσεως].

[λοιποῖς ἀπαγορ]εύω· εἰ δέ τις [τολμήσει ἕτερον καταθέσθαι],

[δώσει τῇ γ]ερουσίᾳ (δην.) ͵α [κὲ τῷ ἱερωτάτῳ ταμείῳ (δην.) —ʹ]

[κὲ ὁμοίως ὑπ]ε̣ύθυνος ἔ[σται τυμβωρυχίας ἐγκλήματι].

ΙΙΙΕΤ․․․ΟΙ Ι ΙΟΙΙΟΠ

ἐπουραν[ίω]ν καὶ τῶν κ[αταχθο]-

τῷ] ὑῷ· εἰ δὲ τολμ[ήσει

δώ]σει τῷ ἱερωτ[άτῳ συνεδρίῳ]

[τ]ῶν ἁλιέων (δην.) [—ʹ καὶ ὑπεύθυνος]

[ἔστω τῷ τῆ]ς τυμβωρ[υχίας ἐγκλήματι].

ὅσα μὲν πρὸς ἀρετὴν καὶ κόσμον ὄρωρε, ποιεῖτε,

ἐγὼ δὲ ἐφετμέω τρεῖν ἕνα μοῦνον ὑψιμέδοντα θεὸν,

ὅστις τολμήσῃ ἕτερόν τινα καταθ[έσθαι

Beischriften zu den Reliefbildern:

Πολυμνεία. Οὐρανία. Καλλιόπη.

Über dem Relief: Ζέφυρος̣

Unter dem Relief: ὁδὸν καλὴν βάδιζε καὶ μέμνησό μου

ασεν ἑαυτῷ· εἰ δέ τις ἕτερον κα-

ταθῇ ΤΚ δώσει τ[ῇ] ἱερ[ᾷ]

Meilenstein (Kaiser Iovianus). Unpubliziert?

ἀνδροφόνοισιν ἀνὴρ ἔκτανε χερσὶ λίθωι |

υἱέα Πρωτομάχοιο· πόλις δ’ ᾤκτειρέ με πᾶσα |

κηρύξασα φυγὴν ἡμετέρου φονέος· |

ἀλλὰ Δίκη καὶ Ζεῦ πανεπόψιε, πατρὸς ἐμεῖο |

πένθεα πρηΰναιτ’ ἀνέρα τεισάμενοι. |

[Γερμανικὸς] Δακικὸς Π[αρθικὸς],

[ἀρχιε]ρεὺς μέγ[ιστος, δημαρ]-

[χικῆς ἐ]ξουσίας τὸ [κʹ, αὐτο]-

υἱὸς Ἀρισταγόρου

ἱερώμενος τῆς

Κόρης.

Νεικοπολείτης νεικήσ̣ας Ἄρεως

νείκας ιεʹ ὧδε ἀποκεῖμαι· Τρο[φίμη]

σύνβιος ἐκ τῶν ἰδίων μνείας χάρ[ιν]·

ὑπόμνημα

Relief.

Πασινείκου· Παρθενοπαῖος

καὶ τῇ ἑαυ%⁸¹τοῦ [γυναικὶ Αὐρ.]

Reiter-Relief

[Χ]ρ[υσ]οθύμιδι καὶ τῇ θρεψάσῃ αὐ-

ἐ̣πὶ Δ̣ιον[υσί]ου

Relief

Θρακιοκωμῆται τῷ θεῷ τὴν στήλλην καθι-

έρωσαν ὑπὲρ εὐκαρπίας καὶ ἀβλαβίας τῶν καρπῶν

καὶ ὑπὲρ ὑγιείας καὶ σωτηρίας τῶν γεοκτειτῶν καὶ

τῶν συνερχομένων ἐπὶ τὸν θεὸν καὶ κατοικούντων

εὺς τῆς Ἀχ-

[α]ιείας, ἐπι-

γαμίαν

— — — Ἀκε]στορίδου

ἱερώμενος] Κόρης τῆς Σωτείρας

Ποσειδῶνι κ]αὶ Διονύσῳ.

χαῖρε.

Διονύσιε

Τιμολάου

[τοῖς δὲ] λοιποῖς ἀπαγορεύω· εἰ δέ τις τολμήσῃ ἕτε[ρον]

[καταθέσθαι], δώσει τῷ ἱερωτάτῳ συνεδρίῳ τῶν σακκο-

φόρων λιμενείτων (δην.) ͵α.

Relief

[Δι]αγόρας Διαγόρου καὶ Θεοδότη

τὴν στήλλην στήλην κατεσκεύασαν.

Relief

Ἀσκλᾶς Διαγόρου ἥρος

Kein Text publiziert; 4 Zeilen sind "noch erkennbar, aber nicht mehr lesbar" (Cremer).

Ἀπολλώνιε Διογένους

χαῖρε.

Μειδίου χαῖρε.

Μειδίου υἱὲ Μένανδρε, τί τὰν πανόδυρτον ἀταρπ[ὸν]

στείχεις, ἐκπρολιπὼν λυγρὰ τέκνῳ δάκρυα;

τοῦ Ἀλέξεω.

Relief

τόνδε [— —]

εἰ δέ τις] τ̣ολμήσῃ ἕτερον κ[αταθέσθαι

δώσει τῷ ἱερωτά(?)]τ̣ῳ̣ τα[μείῳ

[καὶ ο]ὐδεῖς οὐδεὶς ο̣ὐ μὴ̣

δ̣ιέλθη δι’ αὐτῆς. Hesekiel 44,2

ἱερὸν Κόρης [

Ὀλύμπια ~ ἐν Β̣[

ας ~ ἐν Νεικο[μηδείᾳ

ἐν Περίνθῳ ~ [— — — ἱε]-

ρὸν Κόρης ~ ἐ̣[ν

Meilenstein. Unpubliziert.

Relief eines sitzenden Mannes mit einem Buch, darin:

Α[

γʹ, πατὴρ πατρίδος, ἀνθύπα̣τος, κ(αὶ) Α-

ὐτοκράτωρ Καῖσαρ Μ. Αὐρ. Ἀντωνεῖ-

εινος Ἀντωνεῖνος Σεβασ(τὸς), δημαρχικῆς ἐξο̣υσίας

[ι]βʹ, ἀνθ̣ύπατος, 〚 〛

Meilenstein. Unpubliziert.

Παρθικὸς Μηδικὸς, ἀρ-

χιερεὺς μέγιστος, δημαρ-

χικῆς ἐξουσίας τὸ κγʹ,

Μόρκις·

Relief

οἱ δὲ ἐπιστήσαντες Βαββᾳ, τῷ υἱιῷ καὶ ἀνδρὶ καὶ

]ῖται Αὐτοκράτορι Καίσαρι τὴν ἐξέδραν καὶ τὴν στοὰν καθιέροσαν, ἐπιμεληθέντων διοικητοῦ μὲν Γαΐου Ἰουλίου Γαΐου υἱοῦ Λονγίνου

]του δὲ Ποπλίου Σκανδειλίου Ποπλίου υἱοῦ Πρείσκου.

Grabinschrift. Unpubliziert.

Grabinschrift. Unpubliziert.

[Ἀ]πολλώ-

νιε Θέων-

ος χαῖρε.

Διονύσιε

Μειδίου

Ἀπολλώνιε Ἀπολλωνίου

χαῖρε

Ἀπολλώνιε [— — —]

χαῖρε.

Über dem Relief:

]ογ̣ένου, χαίρετε.

Unter dem Relief:

[ — —]τον Ἀπολλωνίου, Ἀπολλώνιε Θε̣[— — ].

Grabinschrift? Unpubliziert. Auf der Inschrift eine Form von περικρούειν vorkommt.

Relief.

[Ἀ]σκλαπ[ᾶ]

[Μ]ενάνδ[ρου]

Relief.

[Ἀ]σκληπᾶ Δημ[ητρίου]