Ἐλεάζαρος Νικολάου

ἡγεμὼν ὑπὲρ ἑαυτοῦ

καὶ Εἰρήνης τῆς γυναι-

[βασιλ]εῖ Πτο-

[λεμαί]ωι Μονι-

․․․․․ Κλεαν-

Ἀρτέμιδος

Σωτείρας

[ὑ]π̣ὲρ βασιλίσσ̣[ης Κ]λ̣ε̣οπάτρας̣ θ̣ε̣[ᾶ]ς̣ [Εὐεργετίδος καὶ βασιλέως Πτολεμαίου]

τ̣οῦ ἐπικ̣α̣λουμένου Ἀλ̣ε̣ξάνδρο̣υ̣ τ̣οῦ υἱ̣οῦ θ̣εο[ῦ] Φ̣ι̣λ̣ο̣μ̣ή̣[τορο]ς̣ Σ[ωτῆρος],

Ἡλιοδωρος Πτολ̣ε̣μ̣α̣ί̣ου Μ̣ακε[δ]ὼν (ἑκατοντ)ά(ρουρος) καὶ ἐπιστ̣άτης καὶ̣ ἀ̣ρχιφ[υλα]κ̣ίτης κ[αὶ κωμογραμη]-

ματεὺς τῆς κ̣ώμ̣η̣ς τὸ λί̣θι̣νον πρόπυλο̣ν Π[ν]εφερῶι̣ θεῶ̣ι̣ με̣γίστωι κ̣αὶ ἐπηκ̣[όωι εὐχήν(?)]

ὁμοίως Πτολεμαῖος ὃς κ̣α̣ὶ̣ Μ̣εστασύτμις Δι̣δ̣ύμ̣[ο]υ̣· καὶ [․․․․․c.15․․․․․․ καὶ ἡ τού]-

τωι̣ν μήτη̣ρ̣ Αὖγχ̣ι̣ς̣ κ̣α̣ὶ̣ Ὀ̣ρ̣σ̣ε̣ν̣ο̣ῦ̣φ̣ι̣ς̣ Ὀ̣ρσενο[ύ]φ̣ι̣ο̣[ς — — —].

Κρόνῳ θεῷ. crocodile Γέμελλος Ἀντονίου.

παρὰ τῷ κυρί[ῳ] Α̣μινδχ(—).

τοπωε̣μβνψθ[

κθφφφμφω vac.

Σεμφθεὺς

Πεκύσιος.

Σεμφθεὺς

Παάπιος.

Σεμφθεὺς Παάπιος.

(ἔτους) ιαʹ Κλαυδίου, Ἁθὺ[ρ] ιζʹ.

τὸ πρ(οσκύνημα) Εμιτσο(?)κλ-

έους Ἐμπεδοκλέους Bingen υἱοῦ Ἧλ(?) Φιλ— Bingen

ἀκταρίου.

Ἀρτεμίδωρος ἥκω ἐπὶ σωτηρίαι.

Νανίς.

Πολέμων.

Πτολεμᾶος

Καλλικλέους

Πτολεμαῖ-

ος Ἀπολ-

Περδίκα,

Ἀρπτεμίδωρος.

καὶ Σαραπιάδος καὶ Θεανοῦς καὶ διδύμ(ων)

Εἰρηναίου Ἀρτεμιδώρου ὧδε

τὸ προσκύνημα παρὰ τοῖς

κολυμβητὴς

Λεωθέμιος.

Εὔμηλος

Ἀρτεμιδώρου Περγαῖος

ἧκε.

Πτολεμ-

αῖος ἥκω.

τρατος

Πτολε-

μαίου

ἥκω.

Πτολεμ-

αῖος.

Ἀρτεμίδωρος

ἥκω Μακεδών.

(ἔτους) ληʹ, Μεχὶρ γʹ

Ἡράκλειτος Πολεμάρχ(ου)

Ἀχαιὸς ἀφίκετο.

— — — καὶ

Πτολεμαΐς.

Πτολεμαῖος Καλλικλέους

ἐπροσκύνησα. καὶ τὸ προσκύ-

Δημήτριος

Θέω[νος] Πτολε-

μαιεὺ[ς] ἥκω.

καὶ πατε— — —

καὶ τοὺς ἐμοὺς — — —

Διονυσία

Ἀρτεμιδώρου

Κυρηναία.

Θέωνος

Πτολεμαιεὺς

ἥκω,

τὸ προσκύνη-

μα Διδύμου, Νε-

μεσίωνος καὶ ....

Λεωνίδης Δημητρίου Πτολεμαιεὺς ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τῶν αὑτοῦ,

ἔτους κʹ Χοιὰχ εʹ.

[Χρυσ]έρως.

Ψενεμμοῦς

δοῦλο[ς] τῆς

Ἀπολλώνιος Πτολεμαίου.

Πτολεμαῖος.

Πτολεμαῖος. Ξέννος.

Πτολεμαῖος ἥκω.

Βακχύλος Ἀρτέμωνος Χρυσαορεὺς ἧκε εἰς Ἄβυδον.

Δαμοτ— — —ιος

Πασιθεμίδας Γ[ορτύ]νιος.

Νεοπτόλεμος ἰατρὸς ἦλθε πρὸς τὸν θεόν.

Ἀνεμπεῦς,

— — — τὸ προσκύνημα.

τὸ προσκύν[η]μα Ἡρακλεί-

ου λεγομέν[ου] Ταλῖτος ἐμπό-

ρου παρὰ τῷ σωτῆρι [θ]εῷ

Νεμεσίων,

Ἰσχυρίων ἀπὸ σ-

Ὀνάσιμος Σαλαμίνιος.

[Θε]μιστοκλῆς αὐλητής.

ὁ Στράτωνος

Μεμφίτης.

Σωτέλης ὁ Μυ— — —.

τὸ προσκύνημα Πισίστρατος καὶ — — —

— — — τοῖς ἄλλοι[ς θεοῖς — — — καὶ τῶν παρ’ ἐ]μοῦ.

Τηλέμαχος καλός.

Μενέλαος Δικαίου ἀφίκετο εἰς τὸ Μεμνόνειον.

Νεμέα.

Ἀθηνόβιος.

(ἔτους) θʹ, ιʹ Φαωφί, Νεοπτόλεμος ἥκω.

Θευφίλα ἥκω.

Νεοπτόλεμος.

κγʹ βασιλεύοντος Πτολεμαίου

καὶ τοῦ υἱοῦ Πτολεμαίου.

τὸ προσκύνημα τῶν ἐμῶν.

Ἀμενώθου

ἔρρωσο. (ἔτους) εʹ Πεμνοθὸ Παμενὼθ ιθʹ.

Ἀρτεμίδωρος

ὑγείαν.

Ποσιδώνιος στρατηγός. vac.

τῆς πεμφθείσης μοι ὑπὸ τοῦ κυρίου ἡγεμόνος

[ἐ]π̣ι̣στολῆς σὺν τῶι ὑποτεταγμένωι προστά-

[ως, χαίρειν· οὗ̣ ἐ̣π̣ὶ̣] τῆς πόλεως προέθηκα διατάγμα-

[τος τὸ ἀντίγραφον ἔ]πε̣μψά̣ σ[οι· β̣]ο̣ύ̣λ̣ομαι οὖν [σ]ε ἐν

[τόπωι φανερῶ̣ι̣ ἔν̣] τε τῆι μητροπόλει τοῦ νομοῦ καὶ καθ’ ἑ-

[κάστην κώμ̣η̣]ν̣ α[ὐ]τ̣ὸ προθεῖναι σαφέσι καὶ εὐσήμοις

[γράμμασιν̣] καὶ φρο[ν]τίσα̣ι̣ ἵνα γέ̣νηται ταῦ[τ’] ἐμοῦ. [vv]

Γναῖος Οὐ[εργί]λιος Καπίτων λέγει· vac.

ποὺς ἅ̣παντα̣ς̣ μηδὲν λ̣αμβάνειν μηδ̣ὲ ἀνγαρεύειν εἰ μήι

τιν̣ες ἐμὰ διπλώματα ἔχου̣σ̣ιν· καὶ τούτους δὲ στέγηι μόνον δέ-

χ̣εσθαι τοὺς διερχομένους, ὑποκ̣είμενόν τε μηδένα μηδὲν πράτ-

λογιστήρια, καὶ πρὸς Βασιλείδην τὸν̣ Καίσαρος̣ ἀ̣πελε̣ύθερον̣, τ[ὸ̣ν̣] ἐπ̣ὶ̣

τοῦ λογιστηρίου, κ̣αὶ τοὺς ἐ̣κλογιστὰς πεμπέτωσαν, ἵν’ ἐά̣ν̣ τ̣[ι] παρ̣ὰ τὸ δί-

καιον λελογευμένον ἢ πεπραγμένον ᾖ, τοῦτο διορθώσομαι. ὁμ̣οίως

νοιτο, τ[ο]ύτους [δ̣ὲ — c.8 — ἀναγρά]-

φεσθαι, [κ]αὶ [π̣έ̣μ̣πειν — — — c.12 — — —]

κ̣ολάσεως [ἐ̣π̣ι̣— — — c.16 — — —]-

[ἐκεῖ τοὺς τ]ῶν λόγων ἀναγραφὴν ἐπικε-

[φαλαίαν ποιο]υ̣μένους πέμπειν ἐμοί τε καὶ

[εἰς τὰ λογιστ]ή̣ρια, [κ]αὶ πρὸς Βασιλείδην καὶ τοῖς

[— — Σωτὴρ στρατηγός. vac. ]

[τῆς πεμφθείσης μοι ὑπὸ τοῦ κυρίου ἡγεμόνος]

[ἐπιστολῆς σὺν τῶι διατάγματι τὰ ἀντίγραφα]

[μ̣ατ]ο[ς̣] ἐν Ἀλ[εξ]ανδρείᾳ ἐκέλ̣[ευ̣σ̣α, ἀντίγρα]-

φόν σ̣[ο]ι̣ ἔ̣π̣[εμ]ψ̣α ὃ̣ β̣ούλομα[ί] σ̣ε̣ [ἐν] τῶ[ι προδηλοτ̣ά̣]-

τ̣[ωι] τόπ̣ωι πρ̣οθ̣ε̣ῖναι ἵνα [π̣ᾶσι̣ γνώριμον ἦι. vvvv]

Ἰούλιος Δημήτριος, στρατηγὸς Ὀ̣ά̣[σ̣ε̣]ω̣ς̣ [Θ]η̣[βαΐδος vac. ]

τοῦ πεμφ[θ̣έ̣]ντος μοι διατάγμ[ατ]ος ὑπὸ [τοῦ κυρίου ἡγεμόνος]

Τιβερίου Ἰουλίου Ἀλε[ξ]άνδρου τὸ ἀν[τ]ίγραφον ὑμ̣εῖ[ν ὑπέταξα],

των καὶ καθ’ κατ’ ὀλίγους κ[αὶ κατὰ πλήθη τῶν τε ἐνθάδε εὐσχημο]-

νεστάτω[ν] καὶ τῶν γ[εωργούντων τὴν χώραν μεμφομένων]

τὰς ἔ[γ]γιστα [γ]εν̣ομ[ένας ἐπηρείας, οὐ διέλιπον μὲν κατὰ τὴν]

ἐ̣μαυτοῦ̣ δύ̣ναμιν τ[ὰ ἐπείγοντα ἐπανορθούμενος· ἵνα δὲ εὐθυ]-

[μ]ότεροι πά̣ντα ἐλπί̣[ζητε παρὰ τοῦ ἐπιλάμψαντος ἡμεῖν ἐπὶ σω]-

Ἰούλιος Δημήτριος, στρατηγὸς Ὀάσεως Θ[ηβ̣α̣ΐ̣]δος v τοῦ πεμφθέντος μοι διατάγματος ὑπὸ τοῦ κυρίου ἡγεμόνος vv

Τιβερίου Ἰουλίου Ἀλεξάνδρου τὸ ἀντίγραφον ὑμεῖν ὑπέταξα, ἵν’ εἰδότες ἀπολαύητε τῶν εὐεργεσιῶν. (ἔτους) βʹ Λουκίου Λιβίου Σεβαστοῦ Σουλπικίου

τηι τῶ[ν̣] νῦν καιρῶν εὐδαιμονίᾳ, μὴι βαρυνομένην καιναῖς καὶ ἀδίκοις εἰσπράξεσι, σχεδὸν δὲ ἐξ οὗ τῆς πόλεως ἐπέβην καταβοώμενος ὑπὸ τῶν ἐντυγχανόντων καὶ κατ’ ὀλίγους καὶ κα-

τὰ πλήθηι τῶν τε ἐνθάδε εὐσχημονεστάτων καὶ τῶν γεωργούντων τὴν χώραν μεμφομένων τὰς ἔγγιστα γενομένας ἐπηρείας, οὐ διέλιπον μὲν κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν τὰ ἐπείγον-

τα ἐπανορθούμενος· v ἵνα δὲ εὐθυμότεροι πάντα ἐλπίζητε παρὰ τοῦ ἐπιλάμψαντος ἡμεῖν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους εὐεργέτου Σεβαστοῦ Αὐτοκράτορος Γάλβα τά τε πρὸς σωτηρίαν

ματα καὶ τιμὰς αὐτῶν ἀποδόντας ὡς δημοσίους γεωργοὺς ἐκφόρια ἀπαιτεῖσθαι τῶν ἰδίων ἐδαφῶν. ἀκόλουθον δέ ἐ[σ̣]τιν ταῖς τῶν Σεβαστῶν v

χάρισι καὶ τὸ τοὺς ἐνγενεῖς Ἀλεξανδρεῖς καὶ ἐν τῆι [χώ̣]ρ̣ᾳ̣ διὰ φιλεργίαν κ̣α̣τ̣ο̣ι̣κ̣ο̣ῦ̣ν̣τ̣α̣ς̣ ε̣ἰ̣ς̣ μ̣η̣δ̣ε̣μ̣ί̣α̣[ν̣ ἄ̣γ̣]ε̣σ̣[θα̣ι̣ χ̣ωρ̣ι̣κ̣ὴν λ̣]ε̣ι̣τ̣ο̣υ̣ρ̣[γ̣ίαν̣]·

πολλάκις μὲν ἐπεζητήσατε, καὐτὸς δὲ φυλάσσωι, ὥστε μηδένα τῶν ἐνγενῶν Ἀλεξανδρέων εἰς λειτουργίας χωρικὰς ἄγεσθαι. v μελήσει δέ

[ὑπὲρ βα̣]σ̣ι̣λέως Πτολεμαίου τοῦ

[Πτολε]μαίου καὶ Βερενίκη[ς Σω]τήρων

[θεῶν̣] τὸν περίβολον καὶ τ[ὰ π]υλώματα

Διόδοτος Σαραπίω̣νος

πολιτικῶν — —ΑΙΕΜΟΝΑΙΛΙϹΟ

Λ̣Ε̣Υ̣[․]Ι̣Κ̣Ω̣Φ̣[․․․]Ω̣

Πάμντ̣[ι]ο[ς].(?)

Πολέμων.

τὸ πρ̣(ο)σ(κύνημα) Ἀμμον̣(ίου) Πτ̣(ολεμαιέως) ὧδ(ε)

[καὶ] πα̣ί̣[δ]ων πά̣ν̣των?.

ναυτικὸς εὐγήρως δὲ

εἰς Ἀίδην ἔμολον. | ἐκτέ-

ρισαν δὲ τέκνων με φίλαι

ἁγεμόνα Πτολεμαῖον, ὁδοιπόρε, τῆιδέ με κεύθει

τύμβος, ἀνὰ κρατερήν φυλόπιδα φθίμενον,

παῖδὰ τε Μηνοόδωρον ἐνὶ πτολέμοισιν ἀταρβῆ

καὶ θρασὺν αἰχμητὴν σημοφόρωι κάμακι,

εὖτ’ ἐπὶ δυσμενέεσσι Μακηδόνι σύν στρατιώτηι,

τοῖο τόθ’ ἁγεμόνων, θούριον ἆγον Ἄρη·

δήϊα δ’ ἐν προμάχοισι καὶ ἄσπετα φῦλα κανόντας

γυμνασιάρχος ἐν αἷ καὶ τὸ πάρος γενόμαν,

πολλάκι τ’ ἐμ πρυλέεσσιν ἀρήιος, ἔνθα δὲ βουλᾶς

χρῆμα, τὸν ἐκ πραπίδων αἶνον ἐνεγκάμενος.

[ἀλλ]ὰ σύ, καρτερέ, χαῖρε καὶ ἐμ φθιμένοις, Πτολεμαῖε·

[–⏑⏑ –] αὐδήσας [ὅν τε προσ]αυδήσας? υἱόν, ὁδῖτ’, ἄπιθι.

[πατρ]ίδ’ ἐμὴν συνγνοὺς καὶ τίς τίνος εἰμὶ προσελθώ[ν],

[ξ]εῖνε, σὺν εὐτυχίηι στεῖχε δι’ ἀτραπιτοῦ

εἰμὶ γὰρ εὐκλειοῦς Ἀπολλώνιος ὁ Πτολεμαίου

κοῦρος, ὃν Εὐέρκται μίτρᾳ ἐπηγλάισαν,

αἰπυείας αἰπείας Φοίβου τῆσδ’ ἱερᾶς πόλεως,

πατρὸς ἐμοῦ γνωτοῖσι συνεκπλεύσαντα φέριστε

ξεῖνε, ὅτε σκάπτρων ἤ̣λ̣υθ’ Ἄρης Συρίην.

καὶ δορὶ καὶ τόλμᾳ πάντας ἐνεγκάμενος.

ὡς δ’ ἐμὲ Μοῖρ’ ἐδάμασσε βιοκλώστειρα, τί σὲ χρὴ

τοῦτο μαθεῖν, νόστου μνησάμενον γλυκείου

ἡλικίης ἀκόρητον, ὅτ’ ο̣ὐδὲ φίλων ἐνέπλησα

θυμὸν ἐμῶν τέκνων, ὦν̣ λίπον ἐν θαλάμοις;

ταῦτα μαθών, ὦ ξεῖνε, λ̣έ̣γοις πατρὶ τῶι κτερίσαντι,

— — — — — — — — — — — — —μενον ἀλλά μ’ ἄωρον

— — — — — — — — καί μ’ ἀκρίτως θέμενον.

[— — — — — — — — — — κ]ακῶς πανεπόψιον ἄνδρα̣

ἥλικ’ ἀδελφειοῦ συντροφίην ἔλιπον,

ὅν ποτέ γ’ οὐκ εἴασκον ἐμεῦ ἀπονόσφι προβῆν̣[αι]

ἴχνος, ἀεὶ δ’ ὁμό̣νουν νεῦον ἐπισφυρίοις.

ἀ̣λλ’ ἓν ἐγὼ λίτομαι, ψυχήν, σ̣[υνόμ]αιμ’, ἔτι τὴν σή̣[ν]

μὴ τρύχεσθ’ ἐπ’ ἐ̣μ̣οῖς ἄχθεσι πειθόμενον.

καὶ σὺ δὲ φωνήσας χωστῇ χθονὶ, κοῦφά με θάλπειν,

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

[— — — ἄπ]ο̣ινα γονεῖ, ὡς θέμις, εὖ ἔνεμον·

ᾧ [καλὸν ε]ἰ̣ς γενέτην θέμενοι χρέος, ὦ καλὰ θυμῶι·

μάρ̣τ̣[υς] ζ̣ωὸς ἐγὼ καὶ παρὰ Φερσεφόνηι·

κἤπειτ’ ἀβλαβέως ἕρπε δ̣[ι’ ἀτραπιτοῦ(?)].

εἰμὶ γὰρ ἡγεμόνος ἀνδρῶ̣[ν — — —]

ἶνις, ἀτὰρ δὲ πάσας ΕϹ— — —

εἴπατε τοῖς στέργουσι γόων λύπης τε πεπαῦσθαι·

θνητῶν γὰρ θνητὸς φὺς Ἀΐδαν ἔμολον.

—— Εὔβιος Ἀνδρομάχου παρ’ ἐ-

μοὶ κεῖτ’ ὦ παροδεῖτα.

—— ἐξορκίζω ἡμᾶς, σύσκηνοι

πολλῶν ἀνθρώπων βοϊθὸς ἐὼν σο̣φ̣[ίαι(?)]·

κλαύσατε τὸν προλιπόντα τὸ σεμνότα[τον ⏑⏑ –×]

καὶ πόλιν, ἀνθρώπων δ’ ἤθεα καὶ φιλίαν.

δάκρισι πικροτάτοις τύμβῳ

ἐμῷ προχέειν· | τέκνον ἐμοὶ εἶ σ[ύ],

ἐγὼ γὰρ ἀπῆλθον ἄτεκος ἄτεκνος·

αὐτὸς ὁ πανδαμάτωρ ἥρπασεν εἰς Ἀΐδην.

ὦ χθὼν ἀμμοφανής, οἷον δέμας ἀμφικαλύπτις

Ἀβράμου ψυχῆς, τοῦ μακαριστοτάτου·

ἐν θηντοῖσιν ἄμω-

μος, ἐν ἐμπορίαισιν

ἄριστος, | Λούκιος Ε

ἡ δὲ τέχνη χρυσοῖο καὶ ἀργύρου ἠδὲ μετάλλων.

δὶς δέκα ἕξ ζήσας ἔτεσιν καὶ μηνὶ δὲ πέμπτῳ

λαμπρὸν ἀπ’ ὀφθαλμῶν ἔλιπον φάος ἠελίοιο·

ξείνῃ ἐν ἀλλοδαπῇ χειρσὶ ποριζόμενος.

οὔνομα δὴ γενετῆρες ἐμοὶ θήκαντο Κάνωβον.

ἐνθάδ’ ἐμοῦ φάσεως καθαρὸν τόδε σῆμα πρόκειται,

φροντίδι ἐμῆς ἀλόχου παραμυθία συνζοίης,

στοργῆς μοι τριετοὺς εὐσεβίην θεμένης.

στῆσον ἴχνος, παροδεῖτα, καὶ ἄφθονον ἐνθάδε δάκρυ

σταγόναν.| ἀλλὰ καὶ ἰς Ἀίδαο κιόντα σε

δέξετο Ὄσιρις, | σῷ δέματι ῥίυ ἀνθοτόκον

λιβάδα.

υἱὸς Φανίου τε καὶ Ἑρμίου κασιγνήτοιο.

τούτων ἀλλ’ ἐρέω ὀνόματ’ ἐμοῦ τε καὶ αὐτοῦ·

διώνυμ̣οι γὰρ ἦσαν ἐν ἀνδράσιν ἀμφότεροί περ,

παιδοτρίβης σθεναρὸς, τρὶς δέκα καὶ δύ’ ἐτῶν.

τοὔνεκα καὶ μήτηρ ἐπ’ ἐμοὶ θάνεν ὀξέϊ πότμῳ,

πένθεϊ λευγαλέῳ̣ τειρομένη κραδίην̣.

οὐδὲ Μίλων δένδρων σθναρώτερος ἔκφυ-

γε Κῆρα, | ν̣ι̣κηθεὶς δ’ ἔπεσεν δένδρεον ὡς ἀνέμῳ.

κ ἀπέληγον ἔθο̣υ̣ς̣, |

Ἑρμοκράτη̣ς, Ἑρμαῖον ἐμὸν

γενέτην καταλείψας |

παῖδα κιχήσας, |

μητέρα, τ̣ὴν ἀχέεσσιν ἐμ̣[ο]ῖς βαρ[υπεν]θέει θυμῷ |

ἤγαγεν εἰς Ἀοΐδην Θάνατος, μὴ δᾷ-

μ̣έ̣τ̣ρ̣ι̣ος ἦν, ὅτ’ ἔην, ἐνὶ γ̣υ̣μ̣νασίοις ⏑⏑––

σε̣μ̣ν̣ὸ̣ς παιδοτ̣[ρίβης, τ]οὔνομ[α δ’ Ἑ]ρμ̣ο̣κ̣[ράτη]ς,

ὃς στεφάν̣ο̣υ̣ν π[ολλοὺς] κατ’ ἔτος [ν]ικῶ̣ν̣[τας] ἐφήβους.

ἀλλ’ οὐδεὶ[ς μερόπων(?) — — — — — — — — — —] δ̣ύν̣[αται].

τοὔνεκεν οὐ̣κ ἔ̣τ̣λ̣η̣ [μετ’] ἐμὸ[ν μ]όρον [εἰσέτι(?)] μ̣ήτηρ

ζώειν, ἀλλὰ μόνο[υς τρεῖς ἴδ]εν ἠ[ε]λίους.

[–⏑⏑ –⏑—]σα βαιόν, ὁδοίπορε, δά-

[κρυα ––] | ἣ θέμις εὐσεβίης

[–⏑⏑ –⏑—]ιοις || κείρασθαί

τούτωι με δαίμων οἰκέτην κατήγαγεν

Αἰθιοπίδος γῆς, ἔνθ’ ἐμοὶ φυτόσποροι.

χροιήν μὲν ἐν ζωοῖσιν ἦν μελάντερος,

μητρὶ δέμας γαίῃ προλιπὼν θεοΐκελος ἀνήρ,

πάτρης ἐν ζαθέοις ὄρεσιν τυκτῷ ὑπὸ τύμβῳ,

οὐδ’ ἀρετὴν ἐτάσας· | τὴν πινυτὴν

δ’ αὐτὸς καὶ ἀμεμφέα τεῖδε θανοῦσαν |

εὐνέτιν οἰκείαις χερσὶν ἔθηκε πόσις, |

Ἅιδης γάρ σε ἄστοργος ἐχώρισε καὶ ξυνομεύνου

καὶ μητρός, στυγνὴ δ’ εἰς Ἀχέροντ’ ἔμολες,

ἐν δεκάσιν τρισσαῖς ἐτέων καὶ πέντ’ ἐνιαυτοῖς

πλὴν εἰ μή σε ταφα̣ὶ πάτρης Π̣ι̣[σ]ί̣[δ]ισσαν ἔχουσι,

ἡ Δανάου δ’ ἱερὴ Μέμφις ἔκρυψε κόνει·

ἀλλ’ οὖγ γ’ εὐσ[ε]βέων ναίεις μέτα, πατρὶ σύνοικος

Ἀρμόδιος κτερίσας τῶιδ’ ἐπέκρυψε τάφωι,

Ἀρσινόην Μάτρωνα, Θεμιστὼ τέκνα λιποῦσαν,

οἷς εἴη λιπαροῦ γήραος ἄχρι μολεῖν.

πάτρης καὶ γονέων σ’ οὑμὸς πόθος ἠλλοτρίωσεν.

σοῦ δ’ ἐμὲ τῆς μελέης ἐστέρεσεν θάνατος,

πένθος ἐμοῖσι δόμοις καὶ δάκρυα λυγρὰ λιπούσης

τέκνων τ’ ὀρφανικῶν νήπιον ἡλικίην.

καὶ κλέος ἀείμνηστον ἐπιχθονίοισιν ἔχουσαν,

γνωστὸν ὅσοι πάτραν τήνδ’ ἐπέβησαν ἐμήν.

οὔνομὰ μοι ’στ’, ὦ ξεῖν’, Ἀφροδισία, ἣν Πτολεμαῖος

γῆμεν ὁ καὶ βουλᾶι καὶ δορὶ θαρσαλέος

παντοίων χαρίτων κάλλος ἐνεγκαμένηι·

καὶ με συνάορον οὖσαν ἐμὸς πόσις ἐκτερέιξεν,

προφρονέως δικνὺς εὔνοιαν, ἣν ἔχε μοι·

ὦ καλὸν εἰς ἄλοχον θέμενος χρέος, ὦ καλὰ θυμῶι

ῥέξας καὶ ζώσηι καὶ παρὰ Φερσεφόνηι.

ξεῖνε, σὺν εὐτυχίηι πρός γ’ ἔτι καὶ σὰ τέκνα·

καὶ λέγ’ ἐμὲ κτερίσασι· "μένοιτ’ ἐπὶ γῆς ἀμάραντοι,

ὅσσον ἐγὼ ναίωι δώματα Φερσεφόνης".

τες, | θυμὸν ἣ ὄλλυμ’ ἐγώ, δεσ-

μὸν ἐμῆς φιλίης | ἄνδρα λι-

ποῦσ’ Ἀπολλῶν.

λεύσσων εἰς ξεστῆς γράμ[ματα ταῦτα(?) πέτρης].

Θαλλοῦς ἐμ μεγάροισιν ἔγημ[έ(?) με –⏑⏑ –×]

Χαιρή[μ]ων, θνῄσκω δ’ ἄλγεσ[ι πικροτάτοις?],

ἡμέτερος γαμέτη̣ς [κ]αὶ πάϊς ἀμφέχεαν.

ξεῖνε, σὺ δ’ ὃς παρὰ τόνδε φέρεις πόδας ἠρέμα χῶρον,

ἀμφ’ ἐμέο κραδίην στέλλεο γηθόσυνος·

καὶ γὰρ ἐνὶ φθιμένοισι θεουδείης γέρας ἔσχον,

ἡμιθέων ἀλόχων κῦδος ἐνεγκαμένη·

πέμψαν δ’ ἀθάνατοί με θεοὶ μακάρων ἐβὶ νήσους

εὐδέν̣[δ]ρ̣ου θ’ ἱερὰς Ἠλυσίοιο γ[ύ]ας.

ἀστὴν Ἡδεῖαν τύμβος ἐπέσχεν ὅδε,

τέσσαρας εἰς μῆνας λεύσσειμ φάος ἧι θέμις ἦγ καὶ

ὀκτὼ ὑπ’ ἠελίωι διπλόα πάντα θέρη,

ὶ τάφος ἐν κόλποις κρύπτει τὸ

ἐμὸν δέμας οὗτος | ἁγνοτρα-

φές, ψυχὴ δ’ εἰς ὁσίους ἕπετε. |

ἐγώ. | ․[— — — — — —] ἐστὶν γʹ τρίτῃ,

εἶτα δ[ὲ πέμπ]τῃ | Εἰρήνη θυγάτηρ,

ᾗ γάμος οὐκ ἐδόθη· | κ̣ἀγὼ δὴ ἡ ἄκληρος,

χθονίων ἔνερθε δαιμόνων ἀνάκτορες

σ̣εμνή τε Φερσέ̣φασσα, Δήμητρος κόρη,

δέχεσθε τὴν ναυαγὸν ἀθλίαν ξένην,

πατρὸς γεγῶσαν Λυσανί̣ου Θέρμιν ἐμέ,

ἐσθλὴν δ’ ἄκοιτιν Σιμάλου ξυνάορον.

εἴ τις δ’ ἐμοῖς σπλανχνοῖσιν ἢ βίῳ ποτὲ

οἰκτρὰς Ἐρινῦς φαρμάκων ἐπήγαγεν,

μὴ πώποτ’ ἄλλην μοῖραν, ἄφθιτοι θεοί,

πέμψηθ’ ὁμοίαν θ’ ἣν ἐγὼ κεκτημένη.

ἔνερθε ναίω, τριπτύχους μῆνας φθίσι,

"Ἅδου μέγαν κευ[θ]μῶνα καὶ σκτότου σκότου πύλας,

τέκνων δ’ ἐμῶν ἄθραυστον ὄλβιον βίον

πάν̣των ἱκέσθαι κἀνδρὸς ἰς γήρως χρόνον,

τερπνήν τε καὶ λυπηρὸν ἔνπαλιν διδούς,

Θέρμιν, ἐμὴ ξύνευνε, τοῖαδ’ ἐννέπω·

θρέψω δ’ ὅσους ἔφυσας ἐξ ἐμοῦ γόνους

τῆς πρός σε φιλίας ἀξίως, ξυνάορε.

Λυσᾶν τε τὸν πρὶν τοῖς ἐμοῖς ὁμόρροπον (ἔτους) ζʹ, Παϋνὶ κϛʹ

παισὶν συνέξω, σὴν χάριν ταύτην τ̣ιθίς,

ἐνθάδε τὴν ἀρετῆς πινυ-

τὴν κατὰ γαῖα καλύπτει | πρέμνον,

τὴν ἄλοχον, σεμνὸν θάλος, ἔξοχον

ἄλλων, | Ἰουλιανήν, τὴν μοῖρα φέ-

ὡς εὔχου τεθεῖσα· |

σὲν γὰρ ἀνὴρ προέπεμψε

καὶ ἁδελφοί σου συνόμαιμοι· |

ὦ ξένε πενθήσεις τὸν ἐμὸν

μόρον, αἴ κε πύθηαι |

γνωτὴ ἐμὴ Τσατεχᾶνι̣

γύναι θ’ ἅμα, μῆτερ Ὀμάρης, |

ναὶ μὰ σέ, συντρίψει με λί-

θος ζώοντά περ ἔμπης, |

εἰς ὅ κεν ἔνθ’ ἀφίκωμαι, ὅ-

μήτορα καὶ φιλάδελ-

φον. σὺν τέκνῳ τ’ ἐμ-

ῷ κεῖμαι, ὡς θέμις ἐστίν,

μέση τε μητρὸς καὶ ἀδελ-

Ἥρωνος θυγάτηρ πολυπενθὴς Ἀρτεμιδώρα,

ὃν Δήμητρος ἔτευξε τύχη στεφάνοιο προφήτην,

ἀνέρος εὐγνώστοιο, περίφρονος, ἐνθάδε κεῖμαι,

οὗ μέροπες ποίησαν ἐπώνυμον ἔνθα Σελέμβηι·

εἰμὶ δ’ ἐτῶν ὀκτὼ καὶ τεσσεράκοντα λιποῦσα

[Ἀμ]μωνίου ἀπὸ Ἑρμουπόλεος,

[Με]χεὶρ πέμτῃ πέμπτῃ, ἰνδ(ικτιῶνος) τέσσαρες

[δε]κάτη[ς· Κ(υρι)έ], ἀναπαύ-

πατὴρ μὲν Εἰρηναῖος, ἁ δέ τοι πατρὶς

Μέμφις, τὸ δ’ οὔνομ’ ἀγορεύετ’ ἐκ βρέφους

․․․ΙΟΣ̣, ὧ̣ι̣ τ̣ὸ̣ φαῦλον οὐ συνείπετο·

ὧι σε πικρὸς Μοιρῶν ἐσφετέριξε μίτος.

ἄρτι γὰρ ἐς πέμ[π]τον σε καὶ ἰκοστὸν λυκάβαντα

ἱσταμένη βιοτᾶς ἅρπασε βασκανίη