πρώτης δοθεί-

σης τῆ γλυκυτά-

τη πατρίδι ὑπὸ

τὸν γῆς καὶ θαλά[σσης]

δεσπότην Αὐτ[οκρά]-

νικὸν, π̣(ατέρα) π̣(ατρίδος) καὶ θέμενο[ν ἑαυ]-

τὸν τὸν σωτῆρα [πάσης]

τῆς οἰκουμένης, [ἐκ τῶν]

τῶν γερόντων φ[ιλο]-

τείμως, πάσης [ἀρε]-

τῆς ἕνεκεν,

[τοῦ ε]ἰς τὴν πόλιν φ[ι]-

[λοτ]ειμίας καὶ πάσ[ης]

[ἀρε]τῆς ἕνεκεν· πο[ι]-

ὰ τὸ καὶ τὸν νεανίαν

πάσης ἀρετῆς τελει-

ότατον ἐσχηκέναι

Διογένους

ὑπὲρ πάσης

τειμήσεως

[ὅ]ρ̣ος τ̣ο̣ῦ ἁ̣[γ]-

ή̣ου Σηση[ν]-

ήου κὲ τ[ο]-

υ [κα]ὶ Ἀντιοχὶς

[κα]ὶ Σ̣η̣στυλιαν-

[ὴ θυγ]α̣τ̣ρ̣ιδ̣ῆς̣ [Ἐ]λ̣-

τ̣ὸ̣ν̣ γ̣ῆς κ̣α̣ὶ̣ θ̣αλάσ-

σης δ̣εσπότην

Τ. Φ̣ο̣ύλ̣ουιο̣ν Ἰού-

τῆς πόλε❦ως ἀνα̣στησά-

σης τὸν ἀνδριάντα ἐκ ❦

τῶν ἰδίων χρημάτων. ❦

[θ]εῶν Σεβαστῶν

[οἴ]κ̣ου, πάσης ἀρε-

[τ]ῆς χάριν καὶ τῆς

round the arch:

[συγχωρησάσης]

Πατρώνης τὸν τόπον ἱεροκῆρυξ τῆς πόλεως

ἑῇ Ἀμμια ἕως ἔτι φέν-

γ̣ος ὁρώσῃς· |

ἔτους τγʹ.

τίνακα Σεβαστὸν γῆς καὶ θα-

λ[άσση]ς̣ καὶ πάσης τῆς οἰκου-

μέν̣[ης] δεσπότην Φίλαιος Μα-

Αὐρ. Βασης Παπας κὲ Ἰστρ̣ατονεί-

κη σύβιος αὐτοῦ ἑαυτ[ῶ]ν θέ-

τ̣ῶν δημοσίων πόρων καὶ ἐκ δωρεᾶς χρημάτων [— — —c.15— — —]-

[․ο]υ συντελεσθείσης τῆς τοῦ ὕδατος εἰσαγωγῆ[ς — — —c.21— — —]

[Λου]κίου Κλαυδίου Σεβηρίνου τοῦ ἀρχινεωκόρο[υ. vac.?]

Κ̣όιντος Σησ̣τύλλιος Γαργωνιανός Γαργωνίᾳ Τι. Ῥωδίᾳ

τῇ μητρὶ μνήμης χάριν.

στεύ-

σῃς πιστεύσῃς,

ἄνθρωπε,

〚[Α]ὔγου̣στ̣ον〛 τὸν [γῆς]

κ̣(αὶ) θαλάσσης δεσπό[την]

ἡ λαμπροτάτη Τη[μενο]-

μοσύνῃ διὰ τὸ καὶ φύσ[ει] ἀνχίνοιαν αὐτῶι παρεῖναι, γινόμενό[ς]

τε ἄξιος τ[ῆς τ]ῶν γονέων δόξης ἐμεσολαβήθη ἐναντιωθε[ίσης]

τῆ[ς] τύχ[ης· ἐφ’ ὧι σ]υνέβη τοὺς γονεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς πολίτα[ς]

[φέντ]ος παρὰ τοῦ βασιλέως προστάγματος

[περ]ὶ τοῦ ἀποδεδεῖχθαι τῆς βασιλίσσης

[ἀ]ρχιέρειαν τῶν ἐν τῆι σατραπείαι Βερενίκην

βασιλεὺς Ἀντίοχος Ἀναξιμβρότωι χαίρειν·

βουλόμενοι τῆς ἀδελφῆς βασιλίσσης Λαοδίκης

[τὰ]ς τιμὰς ἐπὶ πλεῖον αὔξειν καὶ τοῦτο ἀναγ-

ους τυνχάνειν παρὰ τοῦ δήμου τῆς ἐ[πιβα]-

λ̣λούσης τιμῆς ὅπως οἵ τε φιλάγαθοι [καὶ ἐ]-

[κ]τενεῖς τῶν ἀνδρῶν θεωροῦντες [τὴν]

νον τῇ πατρίδι, στεφανη-

φορήσαντα μετὰ πάσης φιλο-

τειμίας καί μεγαλοψυχίας, καὶ

της ὑπὲρ Λαομέδοντος

καὶ Εἰφιανάσσης τῶν τέ-

κνων τὴν στοὰν ἐκ

βωμοῦ [ἐξουσία οὐκ] ἔσται ἕτερον βαλεῖν. εἰ δέ τις ἐπιχειρήσει

ἀνῦξαι ἢ ἕτερον ἐμβαλεῖ μὴ τῶν ὧδε ἐνγεγραμμένων ․ΠΑΡΕΑϹΗϹϹ․,

ἔσται ἐπάρατος καὶ θήσει ἰς τὸν ἱερώτατον φίσκον προστ[εί]μου

[— — —] ἐτείμησεν Ἀρί-

ωνα Ἀλ[εξάνδ]ρου πάση̣[ς ἀρετ]-

ῆς ἕνε[κα ․․ ἐγ]ράφη τὸ [δόγμ]-

[οἱ μ]ὲν γὰρ θνήσκουσιν ἐν ἀκ[μῇ τοῦ βιότοιο]

[κα]ὶ δόντες δοκιμὴν πίστε[ως τῆς ἐν φρεσὶν οὔσης]·

[ἀ]λλ’ ἐν ὑμῖν κλῆρος ἀπ[οφθιμέναις λάχεν ἄλλος].

Παρθικὸν μέγιστον γῆς καὶ

θαλάσσης δεσπότην

ἡ πόλις.

[κράτορα] τὸ ια τὸν γῆς καὶ

[θαλάσ]σ̣ης δεσπότην ❦

[vv ἡ βου]λὴ vv καὶ ὁ δῆμος

ἱερεὺς Αν-

γδισσης κὴ

Ἀσκληπιῷ [ε]ὐ-

v Ἀντωνεῖνον, θεῶν ἐνφ-

ανέστατον, γῆς καὶ θαλάσσης

δεσπότην, vv καὶ αὐτοκράτο-

ῶν ἐνφανέστατον, γῆς θαλά-

%⁸⁰σσης δεσπότην.

[ὡ]ς καὶ πρὸς τὸν ἴδιον ἄνδραν συνβεβιωκέναι μεγαλοπρεπῶς, προσ-

ενενηνέχθαι δὲ καὶ τοῖς τέκνοις μετὰ πάσης ὁμονοίας, γνησίως

[κ]αλλιτεκνήσασά τε μεγ[ά]λους ἐπαίνους πρὸς εὐδοξίαν ὑπελ[ί]-

ἀπετέθη εἰς τὰ ἀρχεῖα. τενʹ ΠΕΝ ἔτος(?) ἐπὶ στεφανηφόρου Ἰουλίας

Τρυφώσης ἡρωίδος.

[τοῦ] Εὐστα[θί]ου τοῦ Θεοφίλου

καὶ Αὐρηλί[ας] Τρυφώσης.

προστείμου τῷ ἱερωτάτῳ ταμείῳ (δην.) φʹ καὶ τῇ σεμνοτάτῃ γερουσίᾳ (δην.) φʹ.

ὅσον ἂν πορίσῃς βίον, ὦ φίλε παροδεῖτα, εἰδὼς ὅτι τὸ τέλος ὑμῶ[ν]

τοῦ βίου ταῦτα.

M. Sestio Philemoni ∙ Sacco ∙ liber[tus].

Μάρκῳ Σηστίῳ Φιλήμονι Σάκκων ἀπελεύ[θερος].

im Kranz: οἱ Ῥωμαῖοι.

ὶ Κλ(αύδιος) Τιτιανὸς τὰ τέκνα μου καὶ οἱ ἐ[ξ αὐτ]-

ῶν γενόμενοι· μηδεμιᾶς οὔ[σης μηδε]-

νὶ αὐτῶν ἐξουσίας τοῦτ̣[ον ἀπαλλοτριῶσαι]

[— — —]δος καὶ τῶν νεωκόρων [— — —]

[— — —]ντες ὑνπὲρ ὑπὲρ τῆς εὑρεθείση[ς — — —]

— — —

— — — Σηστύλλιος συ[ντρ]όφῳ μνήμ[ης]

χάριν.

σαντα τὴν πατρίδα, κυνήγιόν τε πολυτε-

λὲς κ[αὶ παρ]άδοσον μετὰ πάσης σπουδῆς πα-

ρα[σχόμε]νον, ἔν τε ἀγορανομίᾳ καὶ στρα-

ὑπὲρ εὐχῆς πάσῃ πάσης? τῇ πατρίδι.

menorah

καὶ Καισάρων εὐχερείαν βίου τῆς τῶν ὠνίων [․c.5-6․]ίας [εὐων]ίας? [εὐπορ]ίας? κα-

ταστάσης ἐν τειμαῖς δικαίας v χορηγεῖσθαι [․c.3․]Ι̣ΑΤ̣Ο̣ τὸ αὐτὸ ᾖ ἀν-

θρώποις ἅπ̣ασιν, καὶ δι’ ὑπερβάλλουσαν [․2-3․]μην [τολ]μὴν? [ὁρ]μὴν? καὶ φιλαργυρίαν

τινῶν ἀπορεῖν τῶν πρὸς τὴν χρείαν ἀνανκαίων μηδένα, ἁ-

πάση̣ς περικοπείσης ἐνθυμή̣σεως πανούργου, ἴσην καὶ ὡ-

ρισμ%⁸⁰ένην τὴ̣ν ἐφ’ ἑκάστοις τετάχθαι τειμήν· ὅπερ ἵνα πα-

ὁ Δῆμος, ἀνασθείσ-

ης(?)Ἀπφιὰς τῆς Ζεύ-

[ξ]ι̣δος, γυναικὸς Ζωσίμου.

τὸ μνημεῖον κατεσκεύ̣[ασεν].

Πατρώνης τὸν τόπον. Ἱεροκῆρυξ τῆς πόλεως [— — — συνχωρησάσης(?)].

Μ. Σηστύλλιος Νί-

γερ τὸ ἡρῷον κατεσ-

κεύασεν ἑαυτῷ καὶ

τῷ ὑῷ Σηστυλλίῳ Νίγε(ρι).

[φέντ]ος παρὰ τοῦ βασιλέως προστάγματος

[περ]ὶ τοῦ ἀποδεδεῖχθαι τῆς βασιλίσσης

[ἀ]ρχιέρειαν τῶν ἐν τῆι σατραπείαι Βερενίκην

βασιλεὺς Ἀντίοχος Ἀναξιμβρότωι χαίρειν·

βουλόμενοι τῆς ἀδελφῆς βασιλίσσης Λαοδίκης

[τὰ]ς τιμὰς ἐπὶ πλεῖον αὔξειν καὶ τοῦτο ἀναγ-

[θυσίαν, ὅπως ἂν συνενένκ]ηι αὐτοῖς ἡ φιλίαι καὶ ἡ συμμαχία καὶ δ̣[ια]-

[μένηι ἄδολος καὶ βεβαί(?)]α εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον, μετὰ πάσης αὐτο-

[νομίας καὶ ἐλευθερίας φ]υλασσόντων Τερμησσέων τε καὶ Ἀ̣δ̣α̣-

ρωσύναις, ἐπηνγείλατο σειτοδ̣είας πολ-

λῆς οὔσης εὐθηνίαν παρασσχέσθαι τῶ

πλήθε̣ι πληροῦσά τε τὴν φιλοτειμίαν δ[α]-

[βασιλεὺς] Ἄτταλο[ς Φιλάδελ]φ[ος βασ]ιλέω[ς] Ἀ[τ]τά[λου καὶ βα]σ[ιλίσσης Ἀπολλωνίδος — — — —

[χ]ε̣ίους δ’ εἰ πείπτον[τας ὁρᾶς ἅμα πάντας ὁμοίως(?)],

Ζεὺς ἀ̣γα̣θὴν βουλὴν σῆ̣[σι φρεσίν, ὦ ξένε, δώσει]·

δώσει δ’ εὐφροσύνην ἔργοι̣[ς, ἀνθ’ ὧν σὺ χαρήσει]·

Δημή̣τη̣ρ γά̣ρ̣ [σ]ο̣ι κα̣ὶ Ζεὺς σωτῆ̣ρες ἔσοντα̣ι.

α̣α̣α̣δγ [ι] Τ̣ύχης Εὐδα̣ιμονιζούσης.

ε̣ἰ δέ κε τρεῖς μ̣ὲν χε̣ῖοι, εἷς τέσσα̣ρα̣, τρία̣ ὁ πέμπτος,

[τόν τ’] ἀ̣πόδημον ἐόντα θεοὶ σώσουσιν ἐς [οἴκους].

[ααα]ϛγ ιβ Τύχης Κυβερνώσης.

[τ]ρεῖς χεῖοι καὶ ἑξείτης, πένπτος δὲ ὁ τρεῖος·

[ξείτη τέ]σ̣σα̣ρες ὄντες ὁμοῦ τρεῖοι· χρησμὸς ὅδ’ α̣ὐδ[ᾶ]·

[μὴ σπεύ]σης, δαίμων γὰρ ἀνθίσταται, ἀλλ’ ἀνάμεινον

[μηδ’ ὥ]ς τίς τε λέων τυφλὴ̣ν ἐκύησε λοχείην·

ὅσσα θέ̣λεις, πράξεις, εὑρήσεις, ὅσσα̣ μεριμνᾶ̣ς·

ἐνχείρει̣, ξένε, θαρσήσα̣ς· πάντ’ ἐστὶν ἑτοῖμα̣·

τἀφανές ε̣ὑρήσεις, σωτήριον ἦμα̣ρ̣ ἀ̣π̣α̣ντᾶ̣ς.

γγγϛϛ κ̣α Τύχης εἰς καλὰ προβιβαζούσης.

τρεῖς τρία πείπτοντες, δύο δ’ ἑξεῖτα̣ι· τάδε φράζει·

ἡ σωματοθήκη Αὐρ(ηλίου) Ἀρτέμωνος Περικλέους καὶ Αὐρ(ηλίας) Μολανεισης, τῆς μητρὸς αὐτοῦ,

καὶ Αὐρ(ηλίας) Μολανεισης, τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ· μετὰ δὲ τὴν ἀποβίωσιν τῆς Μολα-

νεισης οὐδενὶ ἐξέσ-

ται ἑτέρω ἀνοῖξαι

Σ̣ωματοθήκη Αὐρ(ηλίου) Ἑρμαίου Μαρείνου καὶ τῆς προενούσης αὐτοῦ γυναι-

κὸς Αὐρ(ηλίας) Οας Τρ(οκονδου) Δουλίωνος· μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν τοῦ Ἑρ(μαίου) οὐδενὶ ἐξὸν ἔσται ἕτερον

(δην.) ρκγʹ. vv ΑϹΠΕΚΤΟϹ

ΑΓΗϹΗϹ.

γου πρώτης

ἀχθείσης τοῦ

καὶ ἀγωνοθε-

Λο[ύκι]ος Πούπιος Πραί-

ση̣ς̣ [ἐπί]τροπος Ν̣[έρ]ωνος

Κ̣λα[υ]δ̣ίου̣ [Κ]αίσ[αρ]ος Σε-

ὅ̣σσα θέλεις πράξεις, εὑρήσ̣εις ὅσσα [μερι]μνᾶ[ς]·

ἐνχείρι ἐνχείρει, ξ̣ένε, θαρσήσας· πάντ’ ἐστὶν ἑτοῖμα.

ἥσυχα βουλεύου καί σοι θεὸς ἡγεμονεύει.

Φλ(αουίας) Μού-

σης καὶ

Παυλε-

Μάξιμος Σηστύλλι-

ος μετὰ γυναικὸς

[π]είπτων καὶ μοῦνοι τέσσαρε[ς ὄντες], /

[π]ρᾶξιν ἣν πράσσεις μὴ πράσ[σῃς, ἀλλ’]

ἄρα μεῖνον· / ἀμφὶ δὲ κάμνο[υσιν],

[Κ]ρόνου· ❦ ξεῖθος καὶ τέσσαρες

τρῖοι, / ❦ μὴ σπεύσης, δαίμων γὰ[ρ]

ἀνθίσταται, ἀλλ’ ὑπόμ[ε]ινον, / μη-

XLVIII. ϛϛϛγγ, κδʹ, Ἀπόλλωνος Πυθίου·

μίμνειν μὴ πράσῃς, Φοίβου χρησμοῖσι δὲ πείθου

ἐν χρόνῳ καιρὸν τηρεῖν, νῦν δ’ ἥσυχος ἴσθι,

[ἐ]κ̣ φι̣λ̣ο̣τ̣ε̣ι̣μ̣ί̣ας τ̣ῆ̣[ς]

〚[δοθείσης ὑπὸ Μελε]〛-

〚[αγρ]ί̣δ̣ο̣ς̣ Π̣α̣π̣ᾶ̣ γ̣ʹ ἐ̣[πὶ]〛

σεμνῇ Γαΐλλῃ, μνημοσύνης ἕνεκεν.

καὶ μὴ κωλύσῃς κεῖσθαί με θανόντα πρὸς αὐτήν.

[σ]υ̣ν̣τελέσαντα

[πάσ]ης ἀρε̣τῆς̣

[ἕνε]κεν τὸν ἴδι-

εὐεργέτην πά-

σης ἀρετῆς καὶ

εὐνοίας τῆς

[ἀπ]οθάνηι, ποιείτωσαν κλῆρον ἡ πόλις Γαλατῶν δε[κ]άδ[ος συναχθεί]-

[σης]. α[ἰ]εὶ δὲ ἢ ἂν λάχηι, δώσει, ἠὰν τελέσει αὐτήν, νε[ωκ]ό[ρωι μὲν]

[κριθῶν] καὶ πυρῶν ἱππέα καὶ ἀμυγδάλων ἱππεῖς δ’ κ̣α̣[ὶ θῦμα]

Λο[ύκι]ος Πούπιος Πραί-

ση̣ς̣ [ἐπί]τροπος Ν̣[έρ]ωνος

Κ̣λα[υ]δ̣ίου̣ [Κ]αίσ[αρ]ος Σε-

Γερμανικοῦ καὶ Λ̣ού̣κιος

[Πού]π̣ιος Πραίσης ἐπ̣[ί]τροπ[ος]

[Νέρω]νος Κλαυδίου Κα[ι]

[ύκιος Πούπιο]ς Πραί-

[σης ἐπίτροπος Νέ]ρω-

[νος Κλαυδίου Καίσαρος]

[ἀγωνοθετούσης τῆς]

ἀξιολ̣[ογωτάτης]

πεῖνε, τρύφα, τέρπου δώρο̣ις

χρυσῆς Ἀφροδείτης· /

αὐτομάτως ἤνθησα καὶ

μισθὸν τὸν ἐφ’ ἑκά[σ]τωι ∙ τῶν μειλίων ἐπὶ ταῖς ἁμάξαις ἀπο-

λαμβάνειν κ̣αὶ τ̣[οὺ]ς βοῦς κατὰ καιρὸν χωρὶς πάσης ἐργολα❦-

[βί]α̣ς ὑμεῖν [ἀποδίδ]ο̣σθαι ❦ rescripsi ❦ Ὀφίλλιος Θεόδωρος

δρόμῳ χελώνης πτηνὸς ἡττήθη κόραξ.

ἑκάτῃ πεποιθὼς μᾶλλον εὐθαρσὴς ἴθι.

ζητεῖς τὰ κρυπτά· φωσφόρο̣ς δ’ ἔσ̣[τα]ι̣ τύχη.

μεικρὸν ἀναμείνας μείζονος τεύξῃ χαρᾶς.

νυκτὸς κελαινῆς ἐκ μέσης ἔστα̣ι φάος.

ξένοισι συμβούλοισι χρήσασθαι κακ̣όν.

διον θέμιδος Παναθηναϊ-

κῆς τῆς καταλειφθείσης

ὑπὸ Οὐαλερίας Βρεισηΐδος

Παναθηναϊκῆς τῆς

καταλειφθείσης ὑπ’

Οὐαλερίας Βρεισηΐ—

Π̣αναθηναϊκῆς τῆς [κα]-

ταλειφθείσης ὑπ[ὸ]

Οὐαλερίας Βρεισηΐδ̣ος

[— — — θέμ]ιδος Πανα[θη]-

[ναϊκῆς τῆς κ]αταλειφθ[είσης]

[ὑπὸ Ο]ὐαλε[ρ]ίας Βρεισηΐδο[ς]

[— — —] γονέων αὐτοῦ Κόνωνος πρεσβυτέ(ρου) κ(αὶ) Κυρίης διακονίσης διακονίσσης ΔΙΑΚΟΝΙΟΥϹΗϹ κ(αὶ) τῆς συ[ν]βίου αὐτοῦ Μάρκας(?) Ματρώνης.

ν κτίστην εὐερ-

γέτην πάσης ἀ-

ρετῆς καὶ εὐ-

στέλλε’ ὅπ[ου σοὶ θυμό]ς· ἰδὼν σὺ γὰρ οἴκαδ’ ἀφίξῃ

εὑρὼν καὶ πράξας ὁσάπερ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς·

εὐφροσύνη[ς δ’ ἄρ]α πάντ’ ἔσται, σὺ δὲ μή τι φοβηθῇς·

Αὐρ(ήλιος) Ἑρμογενιανὸς Ὅπλων, ἀνὴρ ἄρισ-

τος καὶ ἀξιολογώτατος διὰ πάσης ἐξῆς λει-

τουργίας τε καὶ ΤΠΗΙΕΙ․Ι φιλότειμος σὺ[ν πρ]ο[θ]υμίᾳ καὶ μεγαλο-

βοηθὸν ἕξεις μετὰ Τύχης τὸν Πύθιον·

γλυκὺς μελίσσης καρπὸς· ἔ[τ]ι πλεί[ων] π[ό]νος(?).

δύναμις ἄκαιρος ἐν νόμοισιν ἀσθενής·

ἵνα μή τι μέμψῃ τὸ παρὸν ἥσυχος μένε·

κλύδων θαλάσσης μαίνετε μαίνεται καὶ παύεται·

λύπης πέπαυσο, προσδέχου λοιπὸν χαράν·

ξηρῶν ἀπὸ κλάδων καρπὸν οὐκ ἔστιν λαβεῖν·

ὅταν ἀμελήσῃς σεαυτὸν [α]ἰ[ὼν ἀβ]ίωτος·

πειρῶ διὰ μέ[τρον] πάντα, μὴ βί[ᾳ, νέμ]ειν·

[τ]ό̣ν τ̣’ ἀπόδ̣ημο̣[ν] ἐό[ντα σώσου]σιν ἐς ο̣[ἴκους].

αααϛγ ι̣β Τ̣ύχη̣ς Κυβ̣ερνώσης·

[τρ]εῖς χεῖοι καὶ ἑξείτης πέμπτος τρί’ ὁ πέμπτο[ς]·

[σ]τέλλε, ὅπου χρ̣ῄζεις· χαίρων σὺ δ̣ὲ̣ οἴκα̣δ̣’ ἀ̣φί̣[ξῃ]

[ε]ὑ̣ρ̣ὼν καὶ πρά[ξ]ας, ὅσσα φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς·

[ἀ]λλ’ Ἀφροδείτην ε̣ἱλά̣σκου̣ καὶ Μαϊάδος υἱόν.

πάντα κατὰ γνώμην, καί σοι θεὸς ἡγεμονεύσει.

μήτε γὰρ ὠνεῖσθαι σπεύσῃς τόδε μήτ’ ἀποδόσθ̣αι.

ϛϛααγ ιζ Εἴσιδος Σωτείρης·

ϛγγγγ ιη Ἀγαθοῦ Κρόνου·

μὴ σπεύσῃς ης, Δαίμων ἀντίσταται, ἀλλ’ ἀνάμει̣[νον]·

μηδ’ ὥς τίς τε κύων τυφλὴν ἐκύησε λοχε̣ί̣η̣ν·

τἀφανὲς εὑρήσεις, σωτήριον ἦμαρ ἀπίξῃ.

γγγϛϛ κα Τύχης ἐπὶ καλὰ προβιβαζούσης·

εἰσὶ καλαὶ πράξεις· σπε̣ύδειν δέ σε̣ χρησμὸς ὅδ’ αὐδᾷ.

τὸν γῆς ἁπάσης καὶ [θ]α̣λ̣ά̣σ-

σης κ[α]ὶ παντὸς ἀνθ̣[ρώ]πω[ν]

ἔ̣θ̣[νους] δεσπότην Αὐτοκράτορα

[ἀγωνοθετούσης τῆς]

ἀξιολ̣[ογωτάτης]

καὶ σαρος Λ̣ούκ̣[ι]-

ος Πούπιος Πραίσης

[ἐπί]τ̣ρ̣οπος Νέρωνο-

τίστην, εὐερ-

γ̣[έ]την, πάσ-

[ης] ἀρέτης κα[ὶ]

εὐνοίας τῆς

φέρειν μάχιμα μηδένα̣· ὃς δ’ ἂν ἁλῶι τούτω[ν]

τι ποιῶν ἰδούσης τῆς πόλεως καὶ τῶν δικασ-

τῶν ὅσοι ἂν βουλεύσωνται τεθνάτωσαν·

vacat ἡ πατρὶς vacat

[τ]ὴν ἀξ̣[ίας] καὶ πάσης ἀρετῆς

[κε]κοσ̣μ̣ημένην Ἀντιοχία[ν],

Διογένους

ὑπὲρ πάσης

τειμῆς μνή-

αν̣ικοῦ καὶ Λούκιος Πού-

πιος Πραίσης ἐπ-

ίτροπος Νέρων-

ΓΕΙΤΟϹ

ΑΓΑΙΛΛΗϹ

ΗϹ κὲ ΜΕΡ

μο͂ντα (!) με· ὁ Θ(εό)ς, τὴν ἔνεσή μου μὴ παρασηοπή-

σης ὅτη στόμα ἁμαρτολοῦ κὲ ἔστομα δο-

λήου ἐπ’ ἐμὲ ὐνύκθη ἠνοίχθη.

τραετηρίδος αʹ τῆς κ[α]-

ταλιφθείσης ὑπὸ τοῦ

πατρὸς αὐτοῦ Αὐρ. Ὀβρι-

ἐστιν τοὺς τοιούτους ἄνδρας̣ [τῆς]

προσηκούσης τυνχάνειν τ[ειμῆς]·

ἔδοξε Κοτεννέων τῇ βου̣[λῇ καὶ]

— — — ἀφοῦ πειθ[— — — — — — ἐ]κ τῶν βρεβιατικῶ[ν — — — — — —]μα τῶν vac.

— — —Π̣Ρ̣Ω̣ΤΑ θείω δ[ώρω(?) — — — — — —]ι̣ ὁρ̣ῶμεν περίεστιν δίχα πάσης [ἀμφιβολ]ίας τε vac.

— — —ΠΑϹΜΗΔΙΓΟΥΝ[— — — — — —]τ̣ου τελευτὴν εἰς τὸ κοινὸν τῆς [πόλεως κέρδο]ς ἐπ’ αἰὲν

ποιήσασθαι πρόνοιαν̣ ὥστ[ε τοῖς ἄλλοι]ς̣(?) Κασάταις τὰ παρ’ ἡμῶν ταύτης ἕνεκα τῆς ὑποθέσεος τυποθέντα,

ἠδίκτων παρὰ τῆς σῆς με[γαλοπρε]π̣είας προτιθεμένων, δῆλα γενέσθαι τοῖς τὴν Κασατῶν οἰκοῦσιν πόλιν.

ταύτης γὰρ ἕνεκα τῆς αἰτί̣[ας Στέφα]νος ὁ καθωσιωμένος μαγι[σ]τριανὸς παρ’ ἡμῶν ἀπεστάλη. ☩ ☧

παρεκελεύσατο δὲ ἡ αὐτῶν ἔνδοξος ὑπεροχὴ καὶ ἤδικτα περὶ τούτου προτεθῆνε ἐπὶ τῷ τοῦ λοιποῦ περὶ τῆς τοιαύτης ὑποθέσεως λόγον μηδένα γενέσθαι, ἀλλ’ ὥσπερ νό̣μ̣ον παραφυλάττεσ[θαι τὰ — — — τυπωθέντα — — — — — — οὐκοῦν]

εἰδότε̣ς οἱ κ̣αθω̣σιωμένοι Κασᾶται καὶ οἱ τούτοις πλησιόχωροι διὰ τοῦ παρόντος ἠδίκτου ὡς τὰ καλούμενα βρεβιατικὰ οἱ τῆς πόλεως ἁπάσης λαμβάνιν διετυπώθησαν παρὰ τῆς αὐτῶ[ν] ἐνδόξου φιλανθρω[πίας — e.g. εὐπειθίαν ποιείσθωσαν — — — — — —]

τῶν γὰρ ἤδη τετελευτηκότων καὶ μελλόντων τελευτᾶν οἱ κληρονόμοι σιωπὴν ἀγαπάτωσαν. εἰ δέ ταις sic τὰ καλούμενα βρεβιατικὰ ἐν τοῖς ἔνπροσθεν χρόνοις ὠνήσατο καὶ τὸ κοινὸ[ν τ]έλος ὑπισῆλθεν, [— — — — — — e.g. μετηλλαχότος αὐτοῦ ἐκ]

προσταχθέντα τῷ παρόντι ἠδίκτῳ ἐξη̣γ̣[η]σ̣ά̣μην· οὕτω γὰρ διηγ[ό]ρευτε τῷ μεγαλοφυεῖ προστάγματι· σημένω ἅπα̣[σι]ν ὑμῖν δι’ αὐτοῦ ὁποῖα χρὴ γίνεσθαι περὶ τ̣[ούτου, ὅπως μηδεὶς παρέχῃ], ἄγνοιαν προφασισάμενος, παρεν-

όχλησιν τῷ θιοτάτῳ καὶ εὐσεβεστάτῳ ἡμῶν δεσπότη̣ ἢ τῷ ἐνδοξοτάτῳ καὶ πανευφήμῳ μαγίστρῳ περὶ τούτου ἢ τῷ μετρίῳ μου δικαστηρίῳ, εἰδὼς ὡς ἀγαν[ακτήσεως τοῦ βασιλέως(?)] ἀγούσης εἰς θάνατον. ☩

☩ ΡΓΒ̣ΡΟΝΑΤΗ̣Γ̣Ι̣. ☩

Βηρυτὸν τὸ πάροιθεν ὅτε πτόλιν ἦλθον ἐς ἐ̣[σθλὴν]

Ῥωμαϊκῆς μούσης εἵνεκα καὶ νομίμων,

ἐλπωρὴν γελόωσαν ἔχων καὶ δαίμονα πικρό̣[ν],

τὸμ πάσης οἰκουμένης

δεσπότην

δεικνὺς ἑαυτῆς μᾶλλον ἀσφαλεστέραν

ἐχθρῶν τε πάσης μηχανῆς ἀνωτέραν.

καὶ χεὶρ μὲν ἡ μόναρχος ἔργου προστάτις

ΥΠΕΥΘΥ

ΕϹΗΣΟΝ

ΟΙΣΚΑΤΑΔ

δι εἰς παίδων τροφὰς ἀργ̣[υρίου μυ(ριάδας) λʹ· ἔτι]

[κ]αταλιπούσης καὶ εἰς αἰώ[νιον ἑαυτῆς δη]-

[μι]ουργίδα (δην.) μβʹ· τὸν δὲ ἀνδρι[άντα ἀνέστησε κτλ.]

τὰς ἁρμοζούσας θεραπείας προσαγαγὼν με[τὰ πά]-

σης προθυμίας, ἔν τε τοῖς κατὰ τὴν χειρουργ[ίαν πολλὰ]

καὶ παράδοξα ἀναδεξάμενος θεραπεύ[ματα διάδη]-