[— π]ᾶσι καὶ [—]

[— ἐφ’ Ἱερᾶ]ς Κώμη[ς —]

[— Ἀπολλωνί]ου? Κοση[τιος —]

[— ο]υ ἱερέω[ς —]

[—] δένδρ[εσι —]

[—]ΥΣΑ[—]

[— ὁ πατὴ]ρ αὐτ[οῦ] διελόμ[ενος —]

[— σὺν] εἰσόδῳ [κ]αὶ ἐξόδ[ῳ —]

[— ὁ π]ατὴρ αὐτ[οῦ —]

[—]Ι̣ΕΡΗΙΣΥΝΕΙΙΥ̣[—]

[—] Αἰνέου τοῦ Ἰά[σονος —]

[—] Μ̣έλας ΙΕ[—]

[— πα]ρὰ τοῦ πατ[ρὸς —]

[—] αὐτῷ ΔΙ[—]

[—]Ι̣ΣΙΕΡ[—]

[—]Λ̣Ε[—]

[․c.5․ Ἄ]δας Ἑκατόμνω κα[ὶ? —]

․c.6․․εννιτων ἱερειος[—]

․c.5․Ν̣ΟΣΠΟΝΜΟΟΝΝΟΥ[—]

[Ἰδ]ριεὺς Ἑκατό[μνω καὶ Ἄδα]

Ἑκατόμνω ἔ̣[δωκαν? —]

τος τοῦ Δημητ[ρίου —]Ι̣ου· Μέ-

λας Μενάνδρ[ου τοῦ — το]ῦ Ἱερέ-

ως Ταρκονδ[αρεὺς — τάδε] διέ-

θετο ἐν τῶι Ε[—·]

[ὑπ]οθῇ τὸ [— ἢ —]ῃ τι ὧν ἐγὼ διατέταχα, ἀπο-

[τ]εισάτω [—]ΠΙΩΝ̣ δίκῃ νικηθεὶς ἱερὰς τῶι

[Σινυρι δραχμὰς —]ίας καὶ τὸ βλάβος ἁπλοῦν

[Ἱε]ρ̣εὺς Ἱερέως

Σινυρι.

[Ἱερεὺς Ἱερέ]ως

[τὴν ἑαυτοῦ γ]υνα̣ῖκα

[Μένι]π̣πος Ἱερωνύμου τοῦ Ἱερέως vacat

[σωθεὶς ἐκ] μεγάλων κα[ὶ] παραδόξων κινδύνων,

[τοῖς γενο]μένοις ἑαυτ[ο]ῦ μεγίστοις εὐεργέταις

[καὶ σωτῆρσ]ιν θεοῖς [ἱερ]ατεύων ἀνέθηκεν vacat

vacat χαριστ[ήριον.]

ἱερεῖς τοῦ Σινυρει

Πελλεκως

Ἰατροκλῆς

Ἱερεὺς

Ἰατροκλῆς

[Μέν?]ιππος

[Ἱερ]ώ̣νυμος

[Κύριε, β]οήθι τ[ῷ δούλῳ σου —]

Κύριε μνήσθηθι

τοῦ οἶδας τὄνομα.

[Γο]ρπιαίου, ἐμ Μυλάσο[ις· ἐπελθόντων]

[τ]ῶν Ἱεροκωμιτῶν καὶ τ̣[ῶν Μυλασέων]

[ἐ]π’ Ἄσανδρον ὑπὲρ τῆ[ς ὀρεινῆς χώρας,]

[διὰ πάσης τῆ]ς ζωιῆς· ἐπιμέλειαν [δὲ]

[ποιεῖσθαι] τοὺς ἀεὶ γεινομένους τα-

[μίας] ὅ[πως] ἂ[ν] προπείνηται αὐτοῖς

[δ]ο̣τον Χρυσάο-

ρ̣ος Κω(ραιέα) πρυτάνε[ις]

ἀνέγραψαν ὃ ἀνέ̣[φε]-

[Συμ]μάχου καθ’ υ(ἱοθεσίαν δὲ)

[Μενί]ππου Ἱε(ροκωμήτης)

[ψ]ήφισμα

ἰπόντος· τὴν πόλιν ἄνωθεν τῇ τῶν προεστώτων αὐτῆς μεγίστων θεῶν [προνοίᾳ, Διὸς Π]ανημε[ρίου καὶ Ἑ]κάτης ἐκ πολλῶν καὶ μεγάλων καὶ συνεχῶν

κινδύνων σεσῶσθαι, ὧν καὶ τὰ ἱερὰ ἄσυλα καὶ ἱκετικὰ καὶ ἡ ἱερὰ σύνκλητος δόγματι σε[σήμασθαι δι’ ἃς ὑπὲρ] τῆς τῶν κυρίων Ῥωμαίων αἰωνίου ἀρχῆς

ἐποιήσαντο προφανεῖς ἐναργείας· καλῶς δὲ ἔχι πᾶσαν σπουδὴν ἰσφέρεσθαι ἰς τὴν πρὸς [αὐτοὺς εὐσέβε]ιαν καὶ μηδένα καιρὸν παραλιπῖν τοῦ εὐσεβεῖν

καὶ λιτανεύειν αὐτούς· καθίδρυται δὲ ἀγάλματα ἐν τῷ σεβαστῷ βουλευτηρίῳ τῶν προειρημένω[ν θεῶν, εναργ]εστάτας παρέχοντα τῆς θείας δυνά-

μεως ἀρετάς· δι’ ἃς καὶ τὸ σύνπαν πλῆθος θύει τε καὶ ἐπιθυμιᾷ καὶ εὔχεται καὶ εὐχαριστεῖ α[ἰεὶ τοῖσ]δε τοῖς οὕτως ἐπιφανεστάτοις θεοῖς, κἀκ τῆς

δι’ ὑμνωδίας προσόδου καὶ θρησκείας εὐσεβεῖν αὐτούς· vacat ἔδοξε τῇ βουλῇ, α[ἱρεῖσθαι] νῦν ἐκ τῶν εὖ γεγονότων παῖδας τριάκον-

ἂν συντάξῃ Σώσανδρος Διομήδους ὁ γραμματεούς· ἐὰν δέ τινες τῶν αἱρεθέντων [παίδων ἐνκρ]ιθῶσιν ἰς τοὺς ἐφήβους, ἢ ὃ μηδεὶς θεῶν

ποιήσιεν, τελευτήσωσιν μὴ ἐνκριθέντες ἰς τοὺς ἐφήβους, ἄλλους ἀνθαιρεῖσθα[ι ὡς τάχιστ]α ἐπὶ τὴν αὐτὴν ὑμνῳδίαν, τῶν παιδοφυ-

λάκων καὶ τοῦ παιδονόμου φανερὸν τοῦτο ἐνγράφως ποιούντων ὑπὲρ τοῦ ἰς [τὸν πάντα α]ἰῶνα τὴν αὐτὴν διαμεῖναι τῆς ἀνθαι-

ρέσεως τάξιν καὶ θρησκείαν καὶ εὐσέβιαν τῶν θεῶν, οὔσης ἐξουσίας το[ῖς παισίν, ἐ]άν τινες αὐτῶν μὴ ὦσι ὑγιεῖς ἢ πένθι

οἰκείῳ κατέχωνται· ἐὰν δέ τι τούτων μὴ πραχθῇ, οἱ μὲν ἄρχοντες καὶ ὁ π[αιδονόμος] ἔστωσαν ὑπεύθυνοι ἀσεβείᾳ, οἱ δὲ

δημόσιοι παιδοφύλακες δεσμῷ· vacat ἔτι δὲ καὶ τὸν καθ’ ἕκασ[τον ἐνιαυτὸ]ν γεινόμενον ἱερέα τῆς Ἑκάτης καταλέ-

γειν ἐκ τῶν ἐν τῷ περιπολίῳ τῆς θεοῦ καὶ τῶν σύνεγγυς παῖδας καθ’ ἕκαστον [ἐνιαυτὸν] καὶ αὐτοὺς ᾄσοντας τὸν συνήθη ὕ-

μὲν πατέρες μὴ παρέχωσιν αὐτοὺς πρὸς τὴν ὑμνῳδίαν καὶ εὐσέβειαν, [οἱ δὲ π]αῖδες μὴ προσεδρεύωσιν, διὰ εἰσανγε-

λίας ἢ ἄλλης ἧς ἂν βούληται ποιοῦντα, διδόντος τοῦ ἱερέως καὶ τ[οῦ ῥαβδού]χου εὐνούχου τὰ ὀνόματα

τῶ[ν παίδων] ἐνγράφως διὰ τῆς βουλῆς, καθὼς καὶ ἐπὶ τῶν ἐν τῇ πό[λ]ι α[ἱρεθέντων προη]γόρευται· ἐὰν δέ τι τούτων ὁ ἱερεὺς

ἢ ὁ [εὐνοῦχος] μὴ ποιήσῃ, ἐνόχους αὐτοὺς εἶναι τοῖς αὐτοῖς οἷς καὶ [αὐτοὺς τοὺς παῖ]δας· τὸν δὲ τῶν παίδων με-

τὸ ψήφισμα ἐν τῷ προνάῳ τοῦ Σεραπίου ἐ[ν τῇ]

παιδικῇ, τὸν δὲ ἱερέα τῆς θεοῦ ἀναστῆσαι σ[τήλην]

λιθίνην ἔχουσαν ἀναγεγραμμένα τὰ διαφέ[ρον]-

τα τοῦ ψηφίσματος ἐν τῷ ἱερῷ τῆς θεοῦ. ἀνα-

γραφῆναι δὲ τὸ ψήφισμα ἐν τῇ ἐξέδρᾳ τοῦ βουλευ-

fortunam rei publicae nostrae, c[ui iuxta immortales deos bellorum me]ṃoria, quae feliciter gessimus, gratulari licet tranquillo orbis statu et in gremio altissim[ae]

quietis locato, etiam pacis boniṣ, p[ropter quam sudore largo labora]tum est, disponi fideliter adque ornari decenter honestum publicum et Romana dignitas

maiestasque desiderant, ut no[s, qui benigno favore numinum aest]uantes de praeterito rapinas gentium barbararum ipsarum nationum clade conpres-

simus, in aeternum fundatam qui[etem debitis iustitiae munimenti]s saepiamus. etenim si ea, quibus nullo sibi fine proposito ardet avaritia desaeviens, quae sine res-

pectu generis humani, non annis [modo vel mensibus aut diebus,] set paene horis ipsisque momentis ad incrementa sui et augmenta festinant festinat, aliqua continentiae

ratio frenaret, vel si fortun[ae communes aequo animo pe]rpeti possent hanc debachandi licentiam, qua pessime in dies eiusmodi sorte lacerantur, dissimulandi

forsitam adque reticendi relictu[s locus videretur, cum de]testandam inmanitatem condicionemquae condicionemque miserandam communis animorum patientia temperaret.

sed quia una est cupido furoris in[domiti nullum comm]unis necessitudinis habere ḍilectum, et gliscentis avaritiae ac rapidis aestuantis ardoribụs

velut quaedam relicio apud inpro[bos et inmodestos existi]matur in lacerandis fortunis omnium necessitate potius quam voluntate ḍestitui, adque ultra

conivere non possunt, quos ad se[nsum miserrimae cond]icionis egestatis extrema traxerunt, convenit prospicientibus nobis, qui parentes sumus

generis humani, arbitram rebus [intervenire iustitiam,] ut, quod speratum diu humanitas ipsa praestare non potuit, ad commune omnium temperamen-

tum remediis provisionis nostṛ[ae comferatur. et hu]ius quidem causae, quantum communis omnium conscientia recognoscit et ipsarum

rerum fidest clamat, paene sera pro[spectio est, dum hac spe] consilia molimur aut remedia inventa coḥivbemus cohibemus, ut, quod expectandum fuit per iura naturae,

in gravissimis deprehensa delict[is ipsa se emendaret hu]manitas, longe melius existimantes non ferenḍae direp[t]ionis notas a communibus iudiciis

ipsorum sensu adque arbitrio suḅ[moveri, quos cottidie in pe]iora precipites et in puplicum nefas quadam animorum caecitate vergentes inimicos singulis

et universis reos atrocissimae inhuman[itatis gravis noxa dedide]rat. ad remedia igitur iam diu rerum necessitate desiderata prorumpimus et securi quidem querellarum,

ne ut intempestivo aut superfluo me[dellae nostrae interven]tuss vel [apu]d inprobos levior aut vilior estimaretur, qui tot annorum reticentiam nostram

praeceptricem modaestiae sentient[es sequi tamen nolue]runt. quis enim adeo optumsi pectoris et a sensu humanitatis extorris est, qui ignorare possit,

immo non senserit in venalibus rebus, [quae vel in mercimon]iis aguntur vel diurna urbium cconversatione tractantur, in tantum se licentiam difusisse

pretiorum, ut effrenata livido rapien[di nec rerum copia ne]c annorum ubertatibus mitigaretur? ut plane eiusmodi homines, quos haec officia exercitos habent,

dubium non sit senper pendere an[imis etiam de sideru]m motibus auras ipsas tempestatesque captare neque iniquitate sua perpeti posse aḍ spem

tur, eorum avaritiae modum stat[ui, provinciales] ṇostri, communis humanitatis ratio persuadet. sed iam etiam ipsas cau-

sas, quarum necessitas tandem pro[videre diu prolata]m patientiam conpulit, explicare debemus, ut, quamvis difficile sit toto or[be]

avaritiam sevientem speciali argum[ento vel facto potius] revelari, iustior tamen intellegatur remedii constitutio, cum intemperatis-

simi homines mentium suarum indomi[tas cupidines desig]natione quadam et notis cogentur agnoscere. quis ergo nesciat utilita-

[nomina aestimationis et facti exp]licare humanae linguae ratio non posit, denique interdum distractione unius rẹ[i donat]ivo militem

[stipendioque privari et om]nem totius orbis ad sustinendos exercitus collationem detestandis questibus diripientium cedere,

[ut manu propria spem] ṃilitiae suae et emeritos labores milites nostri sectoribus omnium comferre videantur, quo depraedato-

[res] ipsius rei publicae tantum in dies rapiant, quantum habere nesciant? his omnibus, quae supra conprehensa sunt, iuste ac merito

[p]ermoti, ut cum iam ipsa humanitas deprecari videretur, non praetia venalium rerum-- neque enim fieri id iustum putatur, cum

plurimae interdum provinciae felicitate optatae vilitatis et velut quodam afluentiae privilegio glorientur--, sed modum statuen-

dum esse censuimus, ut, cum vis aliqua caritatis emergeret-- quod dii omen averterint!--, avaritia, quae velut campis quadam immensitate dif-

subbditi brevis scriptura designat, ita totius orbis nostri observantia contineri, ut omnes intellegant egre-

diendi eaḍem licentiam sibi esse praecisam, non inpedita uttique in his locis, ubi copia rerum perspicietur afluere,

vilitatis bạeatitudine, cui maxime providetur, dum praefinita avaritia conpescetur. § inter venditores autem

sit perfugium declinandi periculi modestiae observantia. eidem autem periculo etiam ille subdetur, qui conparandi cupiditate avaritia

distrahentis contra statuta consenserit. ab eiusmodi quoque noxa iinmunis nec ille praestavitur, qui habens species victui adque usui neces-

sarias post hoc sivi temperamentum existumaverit subtrahendas, cum poena vel gravior ese debeat inferentis paenuriam quam contra stat[u]-

ta quatientis. cohortamur ergo omnium devotionem, ut res constituta ex commodo publico benignis obsequiis et debita religione teneatur, ṃ[a]-

[x]ịme cum eiusmodi statuto non civitatibus singulis ac populis adque provinciis, sed universo orbi provisum esse videatur, in cuius peṛ[nici]-

em pauci atmodum desaebisse noscantur, quorum avaritiam nec prolixitas temporum nec divitiae, quibus studuisse cernuntur, ṃ[iti]-

g̣arẹ aut satiare potuerunt.

q[uae pr]etia [singularum specierum ex]cedere nemini

licitum sit, [vacat i]ṇfra oste[nditur.]

sequens vacat 𐆖 vacat sedecim

mora fiscilla capiens vacat Ital(icum) vacat  unum vacat 𐆖 vacat quattuor

ficus optimae vacat n(umero) vacat biginti quinque vacat 𐆖 vacat quattuor

[tessell]ario ut supṛ[a diu]rni vacat 𐆖 vacat qu[inquaginta]

[picto]ri parietario ut supra diurni vacat 𐆖 vacat septuaginta [quinque]

[pi]ctori imaginario ut supra diurni vacat 𐆖 vacat centum quin[quaginta]

reliquis plastis gupsariis pastis diurnos vacat 𐆖 vacat quinquaginta

aquario omni die operanti pasto diurnos vacat 𐆖 vacat biginti quinque

cloacario omni die operanti pasto vacat diurnos vacat 𐆖 vacat biginti quinque

samiatori vacat in spatha exs usu vacat 𐆖 vacat biginti quinque

[color]atori

[in tuni]ca muliebri vulgari rudi vacat 𐆖 vacat sedecim

[ab usu] vacat 𐆖 vacat decem

formae secundae mensurae vacat 𐆖 vacat octaginta

formae mulievres vacat 𐆖 vacat sexaginta

formae infantiles vacat 𐆖 vacat triginta.

calicae equestres vacat 𐆖 vacat septuaginta

caligae muliebres pars vacat 𐆖 vacat sexaginta

caṃpagi militares vacat 𐆖 vacat septuaginta quinque.

[gal]licae cursuriae vacat par vacat 𐆖 vacat sexaginta

[tau]rinae muliebres [⁵¹mo]⁵¹bisoles vacat par vacat 𐆖 vacat quinquaginta

[taurin]ae muliebres monosoles vacat par vacat 𐆖 vacat triginta.

[de sol]eis Babulonicis et purpureis et Foeniceis et alvis

[soc]ci biṛ[iles vacat par vacat 𐆖 vacat LX]

[so]cci muliebres vacat pa[r vacat 𐆖 vacat L]

[i]ṇauratae vacat [𐆖 vacat LXXX]

de materiis

materia abiegnia qubitorum quinquaginta, latitudinis in qua-

drum qubitorum quattuor vacat 𐆖 vacat quinquaginta milibus

νάτου, μηνὸς Πανήμου, ἐ[πὶ]

ἱεροταμία Δ̣[ι]ογένους Πακ[τυ]-

ου, ἀπέδοντο Μενεκράτης [Ἀρ]-

ἐπὶ Καλλίου, ἱερεὺ[ς]

Ἀρτεμίδωρος Ἀ[—]

ἐπὶ Ἑκάτωινος Ἑκάτωνος, ἱερεὺ[ς —]

ἱέρηα Μυρτάλη̣ Φιλά[γρου Κω(ραιΐς).]

[ἱερεὺς —]

[—]ου Κο(λιοργεύς),

[ἱέρηα] Ἀρτε-

[μ]εὶς

ἱερεύς

Δαμόνικος

Ἡρώδου Πα(ναμαρεύς),

ἰέρηα

Στρατονίκη

[—]

ευουλ[․]δ[— ἱερ]-

[εύ]ς Μενεκρά[της]

Μενάνδρου [․․],

[ἱέ]ρηα Νάννη [—]

ιουσασυομ[— ἱερεὺς —]

ἱέρια Τατάριον [—]

[ἡ θ]υγάτηρ.

[ἱερεὺς]

[Μ]υ̣ωνίδ[ης]

Χρυσάορο[ς]

Κ(ωρα)ζ(εύς), ἱέρηα

Φιλίσστα Ἑ[ρ]-

μολ̣όχου Ἱε(ροκωμῆτις).

όδωρος Λεον-

τίσσκου Κω(ραιεὺς)

ἱερατεύσας

εὐσεβῶς.

[—]σ[․․]άνους Χρυσογ[ό]-

[ν]ου vacat ἱερεὺς

[Θε]ο̣κλίδας Μενάνδρου

Κο(λιοργεύς), ἱέρια

[Ἄ]πφιον Ἀντιπάτρου

ἱερεὺς

Θεόξενος

Φιλίσκου τοῦ

Ἑταίρου Ἱε(ροκωμήτης),

ἱέρηα

Δαμοστρά-

[—] Κ(ωρα)ζ(εύς)

[ἱερεὺς κατὰ πενταετηρί]δα

[—] Κ(ωρα)ζ(εύς).

ἐπὶ στεφανηφόρο[υ Δι]ονυσικλήους,

ἱερεὺς Ἑκάτων Μενίππου Κο(λιοργεὺς) Μόχλων,

ἱέρηα Μαιανδρία Ἑκάτωνος Κο(λιοργίς).

[ἱερεὺς — Ἐ]παινέτου Κολιοργεύς,

[—]οι καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐ-

[ἱερεῖς τοῦ] θ̣εοῦ

[Χρυσαορείου?] κατὰ

[—]ίου Κωραιεύς

[Ἑκα]ταίου Λοβολδεύς

[—ί]δου τοῦ Τιμάρχ[ου]

[Ἱερ]οκωμήτης.

vacat πριά[μενος? —]

reclassified as Stratonikeia 74.5.

[Τι(βέριος) Φ]λάυιος, Διομήδους υἱός, Κυρίνα,

[Διο]μήδης Ἱε(ροκωμήτης), φιλόπατρις καὶ φιλο-

[σ]έβαστος καὶ φιλορώμαιος, υἱὸς

τ̣ῆς πόλεως ὁ καὶ ἀρχιερεὺς καὶ

ἱερεὺς τοῦ Παναμάρου γυμνα-

σιαρχήσας μετὰ τῶν υἱῶν Φλαυίων

νῆς Χρυσάωρ

Μενελάου Ἱε(ροκωμήτης),

Ἀρτέμων Ἰατρο-

μερινὴν τὴν ἐπὶ ἀρ-

χιερέως Μέντορο-

ς τοῦ Ἀπελλοῦ, Ἀντί-

Διοφάντου τοῦ Ξά-

νθου Κ(ωρα)ζ(εύς), Ἱεροκλῆ-

ς Ζήνωνος Κω(ραιεύς),

καὶ ὁ ἐπὶ τῆς χώ-

Μενέδημος Ἀπε-

λλοῦ Ἱε(ροκωμήτης), ὁμονοήσ-

[αντ]ες Νεμέσει.

τοῦ Διομήδου-

ς τοῦ Ἱεροκλέος

χιμερινῆνς χιμερινῆς

κατὰ πόλιν δὲ

Ἱεροκλῆς Θε-

ομνήστου Λο(βολδεύς),

Λέοντος τοῦ

Μενεδήμου Κω(ραιεὺς)

ὁμονοήσαντες

[Δ]ιεὶ Ὑψί-

[σ]τῳ καὶ Θ[εί]-

Διεὶ Ὑψί-

στῳ καὶ Θ-

Δομεστεχὸς

Διεὶ Παναμάρῳ

καὶ Ἑκάτῃ.

ωνος Λο(βολδεὺς) καθ’ ὑ(οθεσίαν) Ἀριστέο[υ]

Κω(ραιεύς), Διονύσιος Φα-

νίου Κω(ραιεύς), Πολύαρ-

χος Ἑρμοκράτου Λο(βολδεὺς)

ων Δημοσθένου

Κω(ραιεὺς) ὁμονοήσαν-

τες Διῒ Στρατείῳ

Ἀρτέμων [Λέον]-

τος Κ(ωρα)ζ(εὺς) ἱερατεύ-

σας τῶν Σεβασ-

Ἱεροκλῆς Ἱεροκλέους τοῦ Θ̣[ε]-

ομνήστου Λο(βολδεύς), Θαρσύτας

Κο(λιοργεὺς) γυμνασιαρχήσαντε̣[ς]

[ἐνι]αυτὸν τὸν ἐπ’ ἀ̣ρ̣[χιερέως καὶ]

[στεφ]α̣νηφό̣[ρου —]

ἀρχ[ιερέως τῶν Σεβαστῶν]

Αὐτοκρατόρων κ̣α̣[ὶ]

Μέλας Δημ̣η̣τ̣[ρίου]

[τοῦ Μέλανος Ἱε(ροκωμήτης).]

ὁ ἀρχιερεὺς καὶ στεφα-

νηφόρος καὶ ἱερεὺς τοῦ

Σεβαστήου διὰ γένους

ὁ δῆμος

καθιέρωσεν.

τὴν γυναῖκα τοῦ Σεβαστοῦ

ὁ δῆμος καθιέρωσεν.

[ἱερεῖ]ς̣

[Ἀπολλ]ώνιος [Ἀχι]λλέως

[καὶ Ἱε]ροκλῆς Ἀπολλωνίο[υ]

[ὁ υἱὸς] αὐτοῦ ἐγυμνα[σιάρ]-

μ̣ύλαν τὸν καὶ Ἀπολλω̣-

[ν]ίδην Ἱε(ροκωμήτην) διά τε τὴν ἐ[πι]-

[φ]άνειαν καὶ τὴν δόξα̣[ν]

[ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆ]μος καὶ ἡ γερουσία ἐ[τίμη]-

[σαν Ἱεροκλέα] Παναιτίου τοῦ Θράσωνος

[Ἱε(ροκωμήτην), ἀρχιερέα] τῶν Σεβαστῶν, [ἱ]ερέα τοῦ Πα-

[ναμάρου, ἱερέα] τῆς Ἑκάτης τρίς, κλ̣ιδοφορού-

[σης τῆς θυγατρ]ὸς αὐτοῦ Ἀφία[ς] τῆς Ἱεροκλέ-

[ους Ἄδας, ἱερέ]α Διὸς Χρυσαορίου, ἱερέα Δι-

[ὸς Λωνδάργου, ἱ]ερέα Διὸς Ναράσου, ἱερέα Δι-

[ὸς Καπετωλίου?,] γυμνασίαρχον τῶν νέων,

[τα δὲ ἀρχὰς κ]αὶ πρεσβίας· ἐτίμησαν δὲ

[καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτο]ῦ Θράσωνα Ἱεροκλέους Λέ-

[οντα Ἱε(ροκωμήτην) ἀρχιερέα τῶ]ν Σεβαστῶν, γυμνασίαρ-

[χον τῶν νέων, ἱερέ]α τοῦ Παναμάρου, καὶ Λέον-

[τα Ἱεροκλέους Θράσ]ωνα Ἱε(ροκωμήτην) ἀρχιερέα τῶν Σεβασ-

[τῶν, γυμνασίαρχον τῶν] νέων, ἱερέα Διὸς Χρυσαορί[ου,]

[— τοὺς καθ’] ἡ̣λικίαν ὑοὺς φιλοσόφου[ς,]

ἡ ἱερὰ γερουσία ἐτίμησ[ε]

καὶ ἐστεφάνωσε χρυσέῳ [στεφά]-

γυμνασιαρχήσαντος τῶν νέων

ἐν παιδὶ καὶ ἱερατεύσαντος

τῶν Σεβαστῶν καὶ στεφανηφορή-

σαντος καὶ τῷ ἑξῆς ἐνιαυτῷ ἱερα-

τεύσαντος τοῦ Διὸς τοῦ Παναμάρου

[ό]χ̣ου, ἔτους τετάρτου καὶ τεσσα̣ρ̣ακοστ̣[οῦ,]

[μ]ηνὸς Λώιου, Λέων̣ ἱερο̣κῆρυξ̣ εἶ[πεν·] ἐ̣[πειδὴ]

[Ν]οννους̣ [Ἀρ̣]ρ̣ισ[σι]ο̣ς Κολιοργε̣ὺ̣[ς πάντ]ο̣τε ἐ̣[ν]

[στὸν] ἐκγ̣ λ[ο]υτήρων καὶ ἐ[ν τῷ]

[ἱερῷ] τῆς Ἑκάτης ἐν ταῖ[ς —]

[—]․οων ἡμέραις, ἔκ[αυσαν]

Φλαβιανὸν Ἑκατοδώρο[υ ἐκ τῶν χρημάτων]

αὐτοῦ καθὼς διετάξατο [αὐτός, ἐπιμελη]-

θέντος θεωριῶν πρώτων τῶ[ν τῷ δήμῳ καταλει]-

καὶ τὰς διανομὰς τῇ πατρ[ί]-

δι ἐπιτυχόντος, ἀρχιερα-

τεύσαντος μεγαλοπρε-

πῶς, ἐν ᾗ ἀρχιερωσύνῃ κ[αὶ]

μονομαχίας καὶ κυνήγια σ[υ]-

νετέλεσεν, ἱερατεύσαντος

τοῦ Διὸς τοῦ Παναμάρου ἐ̣[ν]

reclassified as part of Stratonikeia 74.5

[ὁ δῆμος καὶ ἡ βουλὴ καὶ ἡ ἱ]ερὰ γερου-

[σία ἐτείμησαν ․․c.7․․]ου υἱὸν Κυ-

[․․․․․c.15․․․․․․] μετὰ δὲ τοῦ

[․․․․․c.15․․․․․․] καὶ ἠρχιερατευ-

[․․․․․c.14․․․․․]των καὶ ἐσστε-

[τύχῃ κ]αὶ ἡ[λι]κίᾳ καὶ ἐν τ[ῷ]

[ἱερῷ τῆ]ς Ἑκά̣[τ]ης ἐν ταῖς [ἡ]-

[μέρα]ις ἑο[ρτ]ῆ̣ς· ἐκάλε-

βδομηκονταέτης, κ(αὶ) ἐδ̣όθησαν τῇ πόλ̣[ει 𐆖]

μυριάδες κεʹ ὑπὸ τοῦ βασιλέως· ἱ-

εράτευσαν δὲ πάλιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ Θρά̣-

σων μὲν τοῦ Διὸς τοῦ Χρυσαορέου,

The inscription is identical with Stratonikeia 83

and so now classified with it.

[ρίδα] καὶ τελέσασαν

[κλειδὸ]ς πομπὰς καὶ [ἱ]-

[ερωσύν]ας τῆι Ἑκά̣[τηι]

[εὐσεβῶς —]

Λο[ύκ]ιος Σεπτίμιος Σεου[ῆρος Εὐσεβὴς Περτίναξ]

Σ[εβ(αστὸς) ἀρχιερεοὺς μ[έγιστος, δημαρχικῆς ἐ]-

ξουσίας τὸ θʹ, π(ατὴρ) π(ατρίδος), ὕπα[τος τὸ βʹ, καὶ Αὐτοκρά]-

τωρ Καῖσαρ Μᾶρκος Α[ὐρ(ήλιος) Ἀντωνεῖνος Εὐ]-

σεβὴς ἀρχιερεὺς [μέγιστος, [⁵¹καὶ Λούκιος Σεπ]⁵¹]-

[[⁵¹τίμιος Γέτας ἐπιφαν(έστατος) Καῖσαρ]⁵¹ καὶ Ἰουλία Δόμνα]

[Σεπτίμ]ιος Σε[ου]ῆρος Εὐσεβὴς Περτίνα[ξ]

[Σεβ(αστὸς) ἀρχιερεὺ]ς μέγιστος, δημαρχικῆς [ἐ]-

[ξουσίας] τὸ θʹ, π̣(ατὴρ) π̣(ατρίδος), ὕπατος το [δεύτε]-

[ρον] καὶ Αὐτ[οκράτωρ Καῖσαρ Μ(ᾶρκος)] Αὐρ(ήλιος) [Ἀντω]-

[νεῖνος Εὐσεβὴς] ἀρχιερεὺς μέγιστος [⁵¹καὶ Λούκιος]⁵¹

[⁵¹Σεπτίμιος Γέτας ἐπιφαν(έστατος) Καῖσαρ]⁵¹ καὶ Ἰουλία [Δ]ό[μνα]

[Αὐτοκ]ρατόρω[ν]

[ἀρχι]ερεὺς καὶ

[στεφ]ανηφόρος

reclassified as Stratonikeia 96.

[Ἑ]κατέδωρος

Ἀρισστέου Ἱε(ροκωμήτης)

ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ

[Ἀρισ]στέου τοῦ

[Ἑκατ]εδώρου Ἱε(ροκωμήτου)

[μνε]ίας ἕνεκεν.

δρα ἀγαθὸν γενόμενον, γυμνα-

σιαρχήσαντα τῶν νέων καὶ ἱερατεύ-

σαντα καὶ πρεσβεύσαντα πρὸς

Ἀρτεμιδώρου

τοῦ Χρυσίππου Κω(ραιέως)

τοῦ αὐτῆς ἀν-

ἐνδόξων, γυναῖ[κα δ]ὲ̣ Θε-

οξένου τοῦ Δράκ[οντος] Κω(ραιέως)

ἀνδρὸς ἀρετῇ καὶ σ̣[ωφρο]-

[Ἀσκληπι]ά̣δ̣η̣ς̣ βʹ Κωρα[ιεὺς]

[—]υνου Ἀσκλη[πιάδου]

Διονύσιος

Ἐπαφρᾶ Κω(ραιεὺς)

☩Ἐπαφρᾶ τρὶς

καὶ Ἀντιγό-

νου δὶς Κω(ραιέων)

τῶν τῆς Υνοι-

[—] Ἱ̣εροκλῆς ο̣․․

[— Ἱερ]ο̣κ̣[λ]έ̣ου̣ς ε․․

[—]․․[—]

Ἱεροκλεῖ μν[ί]-

ας χάριν.

σίου υἱοῦ, Κυ(ρείνα), Λέ-

οντος Κω(ραιέως), Κλ(αύδιος)

Διονύσιος ὁ πα-

Νικηφόρου

Κω(ραιέως).

[Μ]υωνίδου τοῦ Δι-

ονυσίου Κω(ραιέως).

φόρου τοῦ

Ἱεροκλέους

Τραλ(λιανοῦ) καὶ Μού-

σης τῆς Ἱερο-

κλέους Κο(λιοργίδος).

τὴν γυναῖκα τὴν Ἄνδρωνος

τοῦ Διονυσίου Κωραιέως

ἐζηκυῖαν σωφρόνως

Φλά(ουιος) Φιλόμουσος Ἱε(ροκωμήτης)

Φλα(ουίας) Φιλουμενῆς Ἱε(ροκωμητίδος)

τῆς ἰδίας συνμετόχου

ὁ δῆμος [καὶ ἡ βουλὴ]

καὶ ἡ ἱερὰ [γερουσία]

Πυθέαν Ἀρι[στίππ]ου

ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος

καὶ αἱ ἱεραὶ γερουσίαι ἐτίμησαν

καὶ ἔθαψαν χρυσέοις στε-

[․․]όδοτο[ν —]

δώρου Κω(ραιέα) μνίας

ἕνεκεν ἔθαψαν

τοῦ Διογ̣[νή]-

του Ἱε(ροκωμήτου)

μνημῖ-

[— τοὺς λαμπροτάτους ἄρ]χοντας τῶν ἐπαρχε[ιῶν ἤ τοὺς τὰς πόλεις ἐκδικοῦντα]ς, εἰ προσελευθέντες ὑπ[ό τινων μεμφομένων τὸ μὴ γίνεσθαι τὰ —α, μὴ φροντίσειεν]

[καὶ παρασκευ]άσιεν κατὰ τούτους γενε[ικοὺς τύπους τὰς ἀποδεί]ξις, τριῶν χρυσοῦ λιτρῶν ἐπιτίμιον [ὑποστῆναι· ἵνα δὲ μή τινὸς βραδυτῆτι ἤ ἀπάτῃ τῶν τοὺς οὕτως διαταχθέντας τύπους μὴ στεργώντων]

[ταῦτα πάν]τα παραμεληθῇ, παρακελευσά[μεθα ἐντὸς τῆς μητροπόλεως φροντίδι̣ τ̣ῆ̣ς̣ σ̣ῆ̣ς̣ λα̣[μ]πρ[ό]τη[τος καὶ τῆς ἐξυπηρετουμένης σοι τάξεως λίθῳ ἤ χαλκῷ τὸν ἡμέτερον γενικὸν τοῦτον τύπον]

reclassified as Mylasa 133

Κ(ύριε) βωήθι τοῦ δο(ύ)-

λ(ου) σοῦ Κουσταντ-

τῶν δοθέντων ὑπὸ

ἀρχιερέως καὶ

στεφανηφόρου

[Ο]ὐ̣λιάδου τοῦ Μη-

[τρ]οδώρου τοῦ Ἱεροκω-

μήτου.

[—] ζῆν ἐλπίδας ὑ[—]

[— τεθ]υμένων τῶν ἱε[ρῶν —]

[—] τὸ ἐπιὸν [γε]νόμ[ενον —]

υἱόν, Θε[ὸν Σεβαστὸν]

ὁ δῆμος κα[θιέρωσεν]

vacat ἐπιμελη[θέντος]

[τωνος —]μον, γενό-

[μενον ἱερέα Πολιο]ύχου καὶ ἑσ-

[τιάσαντα πολλάκις? τὴν] πόλιν

ψήφισμα ἐν στήλαις λιθίναις δύο, καὶ στῆσαι μίαν

μὲν ἐν v τῶι ἱερῶι τῆς Ἀθηνᾶς, τὴν δὲ ἑτέραν ἐν Ἀν-

τιοχήvαι· τὴν δὲ ἔγδοσιν τῶν στηλῶν καὶ τῆς ἀ-

[πόλει· ἀ]ναγράψαι δὲ τὸ ψήφισμα ἐν σ[τήληι λι]-

[θίνηι κ]αὶ στῆσαι ἐν τῶι τῆς Ἀθηνᾶ[ς ἱερῶι·]

[τὸ δὲ ἀ]νάλωμα δότω ὁ ταμίας. ἐ[πιμελη]-

[— εὖ π]ράσσων καὶ ε[ὐεργετῶν διατελεῖ —]

[τὴν πᾶσαν] σπουδὴν ποιεῖται α̣[—]

[—]αι τὸν δῆμον συνοικισθῆ[ναι ἐπὶ τῷ συμ]-

[— τοῦ τε? δ]ή̣μου ἀσθενῶς διακειμένου καὶ κω̣[λυομέ]-

[νου διὰ] τοὺς περιεσχηκότας αὐτὸν ἐν τῶι [πολέμωι καιροὺς]

[διὰ π]αντὸς πορίσαι τὸ ἐφόδιον το[ῖ]ς π[ρεσβευταῖς]

τὸ ψήφισμα [τόδε ἐν στήλὴ λιθίνηι]

καὶ στῆσαι ἐν [τῶι τῆς Ἀθηνᾶς ἱερῶι·]

ἀναγράψαι δὲ αὐ[τὸν ἐν τῆι στήληι ἐν ἧι οἱ λοι]-

δὲ ζμηνῶν τελεῖν ἑκαστ[—]

εἶναι δὲ ἄδειαν καὶ Ἐρειναιεῦσι̣ν̣ [—]

Φιλίππωι δὲ καὶ Δαμαγάθωι καὶ Ἀριστοδήμωι [καὶ τοῖς ὑπ’ αὐτοὺς τασσο]-

μένας Θεαγγελεῦσι καὶ οὐ κωλύσω τὴν πόλιν ἀναγράψαι τὰς

συνθήκας καὶ τὸν ὅρκον ὃν ὠμώμοκα ἐν στήληι καὶ στῆσαι ἐν ἱερῶι

ὧι ἂν βούλωνται ἐν Θεαγγέλοις· εὐορκοῦντι μέμ μοι εὖ εἶναι αὐτῶι καὶ

[τ]ροκλέους τὸν κοι-

τῶνα τὸν ἐν τῷ ἱερ[α]-

τικῷ οἴκῳ χαρισ-

[Ἀρι]στείδ̣[η]ς̣ Ἰατροκλέος ἐπρία̣[το]

τ̣ὴν ἱερητείαν τοῦ Διὸς τοῦ Νε[μ̣εί]-

ου ἐν Θεαγγέλοις ἐπὶ ζωῆς τῆς αὑ-

τοῦ κατὰ τάδε· θύσει τὰ ἱερὰ τὰ

δημόσια πάντα θεοῖς τοῖς ἐν

εἰ[κόνα] μητρὸς τήνδε Θόας ․․․ιο[ι θ’ ἅμ’ ἀδελφοί]

υἷες Ἀριστείδου στῆσαν Ἀθηναΐδος,

ἢ πατρὸς ἐξ ἀγαθοῦ βλαστοῦσα γοναῖσι Θόαντος

[καὶ τοῖς] ἐ̣ξ αὐ-

[τῶν] αἰεὶ ἐσομέ-

[νοι]ς κατεσκεύ-

[—]․․[—]ηιτο․[․]ο̣ι̣ π̣αντὸ[ς —]

[—] τούς τε βο[υλευ]τὰς [πάντας καὶ το]ὺ̣ς̣ [ἱ]ε̣ρομνήμονας καὶ τοὺς πρ․[—]

[— ὅπως δὲ καὶ] Ἀλέξανδρο[ς] πολίτης ὢν φαίνηται τετιμημένος ἀξίως, εἶναι αὐτὸν

[τῶι καὶ σίτησιν ἐν πρυτα]νείωι καὶ ἔφοδον ἐπὶ τὴν βουλὴν κ̣[αὶ] τὸν δῆμον πρῶτον μετὰ τὰ

[ἱερά· ὑπάρχειν δὲ αὐτῶι] καὶ τὰ ἐκ τοῦ νόμου σιτηρέσια ὑπὸ τῶν ταμιῶν καθότι καὶ τοῖς ἄλ̣-

[λοις ἱερονίκαις· εἶναι δὲ αὐ]τῶι κα[ὶ τὰ]ς ἀτελείας τὰς ἐκ τοῦ νόμου· ἀναγ[γελθ]ῆναι δὲ τὰς τι-

[μὰς —] ὅ̣πω[ς φα]ίνηται ὁ δῆμος τοὺς ἀγαθοὺς ἄν[δρας] προαιρούμενος

[—]․․ντ[․․ ἀνα]γ̣ράψαι δὲ τὸ ψήφισμα τόδε [ἐν τ]αῖς περὶ τούτων ἐπισ-

[τολαῖς καὶ ἐν στήλαις δυσί, καὶ στ]ῆσαι μί[αν] μὲν τῶι ἱερῶι τοῦ Διὸς τοῦ Λα[ρασ]ίου, τὴν δὲ ἑτέραν

[ἐν τῶι τῆς Ἀθη]ν̣ᾶς ὑ[πὸ τῶ]ν ἡιρημένων ἐπὶ τῶν ἔργ[ων·] τὸ δὲ ἀνά]λωμα δοῦναι εἰς