ξάνδρου τοῦ καὶ Ἀρ-

τέμωνος δʹ Ὀλυνπίχου

καὶ Αὐρ. Κοσμία Ἀσκληπιά-

δου βʹ Μεννέου τῷ ἰδίῳ

ἀνδρί, καὶ Αὐρ. Ἀρτεμωνὶς

πατρὶ Ἀλεξάνδρῳ

[τ]ιμήτου Νικηφόρ-

ου δʹ δ(ιακόνου)? κὲ τῆς σεμν-

οτάτης γυνεκὸς

Διονύσω Μεννέας

Ἀρτέμωνος Ἀββᾶ

ἀνέθ-

on moulding:

Ἀρτέμωνα Ἑρμοκλ[έ]-

ους φράτρα Μηνὶ

[— — — — —c.23— — — — —]ịḅụṣ penitus

[— — — —c.18— — — —] Tymandenis item

[— — —c.12— — —] ad scientiam nostram

[eminentia(?)] ṭua pertulit, contemplati sumus

[Tyman]denos voto praecipuo summo etiam

[st]udio optare ut ius et dignitatem civita-

tis praecepto nostro consequantur, Lepide

carissime. ❦ cum itaque ingenitum nobis

sit ut per universum orbem nostrum civi-

tatum honor ac numerus augeatur eos-

que eximie cupere videamus ut civitatis

nomen honestatemque percipiant, isdem

maxime pollicentibus quod apud se decu-

didimus adnuendum. quare volumus

ut eosdem Tymandenos hortari cu-

res ut voti sui conpotes redditis ❦

tit recognoscere obsequio suo nitan-

tur inplere. ut autem sic uti ceteris

civitatibus ius est coeundi in curiam

que permissu nostro agere possit, et

magistratus ei itemque aediles quaes-

tores quoque et si qua alia necessaria

facienda sunt creare debebunt. quem

ordinem agendarum rerum perpetuo

pro civitatis merito custodiri conve-

niet. ❦ numerum autem decurionum

interim quinquaginta hominum in-

stituere debebis. ❦ deorum autem in-

mortalium favor tribuet ut aucti[s]

ιος νι σεμον

κνουμανε κακον̣

αδακετ δεως

ζεμελως τιτετικ-

μενος ειτου.

below moulding:

ιος σεμουν κνουμανε

αινι μανκα κακον αδδακ]-

χάριν.

ιος νι σεμουν

κνουμανε

[— — — μ]νήμης χάριν. ❦ ισος ιος κε σεμουν κνουμανε ❦

[— — — τετικμενο]ς ειτου. ❦

〚— — —〛

[․․]. ιος σεμουν κνουμανε κακουν [․․․․]

[Π]όπλιος Αἴλιος Κάνδιος τοῖς ἰδίοις προγόνοις Ἀττα vac. πάπω

[καὶ] Ἀτα θείω καὶ Ἀπολωνίω θείω καὶ τῆ ἀδελφῆ Βαβει Ἀρτεμιδώρου

μνήμης χάριν.

[Ἀ]ρτέμων Διο-

δώρου Ἀρκηνὸς

Ἀ̣ρτέμων Μηνοφάντου καὶ Κυδίππη [․․․․․․․]

[κ]αὶ̣ Ἀρτέμωνι καὶ Ζωτικῶ ἰδίο[ις] ἀδελφο̣[ῖς]

ἐποίησαν. ❦

άνδρου Ἀλεξάνδρω Ἑρμογέ-

νου φύσει δὲ Πτολεμαίου

καὶ Τατια Μεννέου τοῖς γονεῦ-

[․․․․․․c.17․․․․․․․]ν Ἀρτεμιδώρου ἀδε̣φῶ ΛΙΚΕΚΩ[․]

μνήμης χάριν καὶ αὑτοῖς.

[Ἴ]ων καὶ Ἀρτέμων τ[ρ]εὶς καὶ Τατεις Ἀππα ἡ μήτηρ αὐτῶν ἀνδρὶ γλυκυτάτω

Between mouldings framing the lintel:

Ἀρτέμωνει δὶς μνήμης χάριν.

Αὐρήλιος Δοῦλος

ὁ κὲ Ἀρτέμων Ἀλ-

εξάνδρου Γοντου

Λερμηνῶ καταγράφωμεν

Ἀγαθῖνον θρέμενον

ἑαυτῶν· εἴ τις δ’ ἂν ἐπενκαλέσι

μένη Σαγαρηνὴ καταγράφω

Νείκην τὴν θρεμένην μου·

εἴ τις ἐπενκαλέσει θήσι ποσ-

ληνὸς κατ’ ὄνιρον

καταγράφω τὸν ἐμ[αυ]-

τοῦ υεἱὸν Παπιαρ[ια]-

κ̣ὲ ἄλην θρεπτὴν Ἀμμιαν ἐφ’ ὧ ὑπ[ὲρ τοῦ κα]-

ταλειφθῆναί με ὑποδύτω μηδεμί[αν]

ἐπίβασιν· εἰ δὲ μὴ, θήσει προστείμο[υ (δην.) ․ʹ].

[κ]αὶ ὀνείροις μοι παρεστάθη κα̣ὶ

ἐ̣πενποδὼν προλαβὼν ἐμὸ[ν]

δοῦλον καὶ ἀν πύλας̣ ἱζόμεν[ον]

[όλλωνι ἐπεὶ ἕξει] τὴν στήλ-

[ην ἐξεμπλάρι]ον.

ἑπὸ Ἀπόλλωνος Λει-

μηνοῦ δεὶ τὸ ἑμαρ-

τηνκένε ΙΠΟΙϹΤΡΙΦΟΙϹΝ

ἑπὸ ὑπὸ? Ἀπόλλωνος Λει-

μηνοῦ δεὶ διὰ τὸ ἐμαρ-

τηνκένε ἡμαρτηκέναι· ἱποίστριφο(?) ὑπέστρεφον ἰς Ν-

ει τὴν σείλην ἐξοπράρειο̣[ν].

ἐπόϊσ’ ἐτόνμετον αὐτόματον ἡ προγεμένε προκειμένη

[Εὐτ]υ̣χεὶς καὶ ἐξομολογησά-

[․․(?) μὴ π]α̣ρόντος αὐτοῦ

[μηδ’ ἀποδόντο(?)]ς ἐμοί, τὰς θυ-

[σίας(?) ․․(?) ἐκ]τ̣ίνων τῆ το[ῦ]

ὑπὲρ αὐτῶν τὸ πρᾶγμα διενένκη πά̣[ντα συλλαβοῦσιν]

τὰ ἐν τε͂ς ἀνπέλοις βοσκήματα ἢ θ[ρέμματα συνα]-

[πά]γειν ἢ κατέχιν πρὸς τὴν βλάβην πάντ[α πραττομένοις]

κὲ ἐνεχυρασίαν ποιῖσθε παρὰ τῶν δεσποτῶ[ν τῶν θρ]-

εμμάτων κὲ ποιμένων τῶν ἐλευθέρων· κὲ τῶν ἐ̣[πιμελητ]-

ῶν τῶν χωρίων τῶν μ̣ὴ κωλυσάντων τοὺς ποιμέν[ας τοὺς]

ἰς τὰς ἀνπέλους ἰσβάλλοντας θρέμματα κὲ τ[οὺς ἐν αὐ]-

[τ]ε͂ς περισπῶντας τὰ κλήματα [․․․․․c.15․․․․․․]

[ρὶ] αὐτὸν τόπος Ἀ[ρ]-

[τέ]μωνος Διομήδ[ους]

[το]ῦ Ἀρτέμωνος, σ[υν]-

[χώ]ρησιν λαβὼν τοῦ [τό]-

[γυ]εττέος, ἐν ὧ κηδε[υθή]-

[σετ]ε δὲ ὁ Ἀρτέμων κα[ὶ ἡ]

[γυν]ὴ αὐτοῦ Χρυσόπ[ο]-

[c]erasiorum p(ondera) quattuor (den.) quattuor

praecocia n(umero) decem (den.) quattuor

doracia maxima n(umero) decem (den.) quattuor

sequentia n(umero) viginti (den.) sex

Persica maxima n(umero) decem (den.) quattuọ[r]

sequentia n(umero) viginti (den.) quattụọ[r]

ασα τὸ κυμητή-

[ρ]ι̣ον ἐμαυτῷ

[κ]α̣ὶ τῇ γυναικί

ἂν θελήσω θήσω,

μετὰ δὲ τὴν ἐμὴν

τελευτὴν οὐδινὶ ἐ-

ζῶν συνχ̣[ωρήσῃ κὲ Αὐρ.]

Ἀρτεμιδώ̣[ρῳ Ἀρισ]-

τίππου· ἑ̣[τέρῳ δὲ]

Μ. ❦ Κλαύδιος Πολέμω̣[ν]

Μάξιμος Κλαυδία Θεμι[σ]-

τῶ μητρὶ κὲ Κλαυδία Ἀμ[α]-

[Αὐρ.] Ἀ̣ν̣[θ]έμις [κα]-

[ὶ Α]ὐρηλία Τα̣τε̣-

τα / ἀλλὰ Θεό̣τροπος ἔνθα

κλυτὴν μεμνημένος εὖνιν /

θυγατέρες δὲ κλυταὶ ἧ μη-

Ἀσκληπιοδώρου̣, [ὃς ἐ]-

ν ἐμ̣οὶ ἐ̣λ̣πίδ̣ας ἔσχ[ε κ]-

ενάς, / ἠδ̣’ ἀ[λ]ό[χο]υ̣ [κ]ε[δ]-

[— — —]Α̣ΩΝΙϹ[․]ΕΠΑΤΕΡ․․[— — —]

[— — —]․ΙΝ οὐ θέμις ἀθα[νάτοις]

[— — —]․[․]ΛΑ․[—]ΚΕΤΩΚΙΑ․[— — —]

[κῶ κα]ὶ Τειμ̣αίω Με-

[νεμ]ά̣χω Τε̣ι̣μαίο-

[υ μνή]μ̣ης χάρ̣ιν. ❦

Τε̣ίμ̣αιος Μ̣ε̣ν̣[ε]-

μ̣ά̣[χ]ο̣υ̣ καὶ Ἀ̣σκ̣λη-

π̣ι[άδ]ης Διοδώρ̣ο-

[τ]ί̣δου̣ Ἑ̣ρ̣μ̣ο̣λ̣ά̣ω̣ [Πο]-

[λ]έμω̣ν̣ος θ̣είω̣ κ̣(ὲ)

π̣ατρὶ̣ μ̣νήμης

με☩μό-

[ριον Φ]λ̣α̣β̣-

με☩μό-

[ριον Φ]λ̣α̣β̣-

[— — — — — —]․[— — —]Τ․ΙΟϹ ․Ν․Ο[— —]

[— —]․Ϲ․․ΠΛ․․[— — —]․․ [π]α̣τ̣ρί τ’ ἐμῶ μέ-

[λ]εος ὀστέα σ̣[υ]ν̣ά̣[π]τ[ω](?) κα̣τὰ δῶμα Ἀΐ-

ἥδε λίθος πρότερον̣

δ’ εἰς Ἀΐδην ἔμολεν /

ὠκύμορος Στρατ̣[ό]-

[δης] Με[νάνδ]-

[ρου] Με[νεμά|χου]? Ἀ̣π̣φ̣[η ․․․]

— — —

Ἡλιόδωρος Φι̣λίππου̣

κ̣αὶ Ἀπφη Μενεμάχου

ἡ̣ γυνὴ αὐτοῦ καὶ Φιλή-

Μηνόθε-

μις Σωκρά-

του ὑπὲρ τ-

Αὐρ. Ἀσκληπιάδ-

ης Μηνοθέμι-

δος ἱερεὺς Διὶ

f̣ạcta die f̣elic̣issịmo naṭali domini n(ostri) Traiani Hadriani sport[u]-

lị[s] ạụtẹm parṭem dimidiaṃ eius usurae tribui volo sịc̣ ụṭ[i] p̣ar[s]

dimidiạ die festo eoru[m qu]ạẹ ․3-4․ịḍia ap̣pellantuṛ ẹṛ[ogetu]r.

[P]ṛimillae fi-

[li]ae memoriạ-

[e] c̣[au]sạ.

Ἐ̣μμανοὴλ

ἡ̣μ̣ῶ(ν) Κύρι(ε) Πάτηρ̣

[Ἀ]σκληπιάδ[η]-

[ς] Μηνοθέμιδο[ς]

κὲ Κύριλλα Μη̣[ν]-

οθέμιδος Δι[ὶ]

Βροντῶντ[ι]

ρου τὸ γλυκερὸν̣

μεμνημένος | δυε̣ῖν τ-

έκνω̣ν τ[ε] Ὀνησίμου

ς | ἀνδρὶ Πολιυχ-

ρονίῳ Πολυχρονίῳ σεμνὴν φρ-

ένα κοσμήσαντ-

σαμέ̣[νη] ․․․Γ․

ΡΑ․Ε․․․․․․․-

μως προλιποῦ̣σ̣-

α γ̣ονεῖς Γάϊ̣ον τ[ε]

κνον ὀρφανὸν ΑΙ-

․․ΜΟΝ̣, ἥ̣ γόν̣υ̣ θ̣[ε]-

μένη̣ [τά]δ̣’ ἔ̣φ̣ρα[ζ]-

εν· "[β]άσκανε̣ [τ]ί̣ ν-

έ̣μεσ[ιν π]ο̣[λ]λὴν φ̣-

θ̣όνε; πῶς μ̣’ ἀποπ̣-

[έμ]πεις τῶ̣ ταλαν-

[․․]․․․․․․․․Ϲ․

Πτολεμηνοὶ μ̣ύσ̣ται

Διονύσω εὐχή-

Π̣τολεμηνοὶ μύσται

Διονύσῳ εὐχή-

[ἀγαθ]ῇ τύχῃ·

Δ̣ι̣ο̣νύσῳ Καθηγε-

μόνι οἱ μύσται τοῦ

ἱεροῦ αʹ πρώτου θι[άσ]ου ἐκ τῶν

Ἀμμιας ὑπὲρ Μάρκου τοῦ τε-

τεθρεμένου τεθρεμένου

τὴν στήλ-

[— — — σὺν τῷ κόσ]μ̣ῳ καὶ τοῖς ἔμπροσθε̣[ν κίοσιν] ν̣αϊκοῖς καὶ τοῖς ἀνδριᾶσι πᾶσι. finis

κεύασαν ἔκ τε τῶν ἰδίων καὶ τῶν συν-

καταθεμένων καὶ ἔγραψαν τοὺς τοί-

χους καὶ τὴν ὀροφὴν καὶ ἐποίησαν

τοῖς υἱοῖς καὶ τοῖς τούτων ἐγγόνοις καὶ ἀπελευθέρ[οις]

ἰδίοις ἐποίησεν, ἀρὰν καὶ νόμον θέμενος ὅπως μ[η]-

δενὶ ἐξέσται μή[τε πωλῆσαι] μήτε ἀγοράσαι μήτ[ε]

Λ ΙΙ[— — —]

τὸν π̣όλε̣[μο]ν̣ δὲ φυγόντες [․․․․․․․․․․]-

νον οὐκ ἐδυνάσθη. Αὐρ. [․․․․․․ Ἀλε]-

[γ]ονεῖσι Τροφίμῳ̣

καὶ Ἀμμια καὶ τῇ σ[ε]-

μνοτάτῃ καὶ γλυκ[υ]-

τάτῃ ἀδελφῇ Ἀνθού̣-

[— — — ἐμαυτῷ τύμ]-

βον καὶ τ̣ῇ γ̣λυ-

ἑαυτῷ καὶ

Βασιλῷ τῇ σε̣-

μνοτάτῃ κα[ὶ]

φιλάνδρῳ γ[υ]-

ιος νι σεμον κνουμανει κα-

κε αδακετ τιτετικμενος

ιος σεμ̣ου [κ]νουμ̣-

ανει κακευν̣ αδακετ̣-

ο̣ς̣ αν σ[εμουν(?) κακου]ν κ̣ν̣ο̣υ̣μ̣-

μανει δοκε[τ Αττ]ι αδειτου.

ναικὶ Δόμνη θυγατρὶ Με-

νεμάχου Χαριδήμου Σει-

λινδέως καὶ ματρὶ μητρὶ Ἀ. Ἱλά-

Καλλικράτους βʹ καὶ

Καλπουρνία ἡ σεμνο-

τάτη σύμβιος αὐτοῦ

[— — —]

[— — —]α̣ιν εἶναι μοῦνος ἐμῆς̣ [— — —]

[— — —]χ̣ων δυσάλυκτον ἐκούφισε ἄλγος̣ [ — — —]

— — —

[εὐετίαν πά]λιν εἶναι μοῦνος ἐμήσα̣ο̣ κ̣ο̣ι[νήν]

[ἠδ’ ἀτυ]χῶν δυσάλυκτον ἐκούφισες ἄλγος ἁ̣π̣[άντων]

[— — — μην]ὶ Σεπτεμθρίου Σεπτεμβρίου ειʹ.

Καρικῶ κὲ Τατια ἀώροις

μνήμης χάριν. [ὅσα] εὖ ἐμοί, δ[ι]-

πλᾶ σοι θεὸς ἀνταπόδοιτ[ο].

Ἀρτέμων Βαβει μητρὶ μνήμης

χάριν

τ̣ους Μηνοδώρου καὶ Μαρίωνος

[Ἀ]σκληπιοδώρου καὶ Εὐπολέμου

[Δ]ιοκλέους καὶ Μ. Αὐρηλίου Εὐδή-

τ̣οῦ Μηνοδώρου καὶ Ποπλίου Πομ-

[π]υλίου Κλαυδίου Ῥούφου καὶ Εὐπολέ-

μου Μομμίωνος ἀρχόντων καὶ

Π̣οπλίου Πομπυλίου Κλαυ-

ṃac̣ṭi [es]ṭẹ. haec quae in precem con[tu]lis[tis et nominis]

et dignitatis reparationem iure qua[eritis obtine]-

re. proinde vicari intercessione qua[e fuerant mu]-

civitatis iucundam munificien-

tiae nostrae materiem praebue-

runt, Ablabi carissime et iucundiss[i]-

locus opportunus esse perhib[e]tur ut ex qu-

attuor partibu[s e]o totidem in sese confluan[t]

viae, quibus omnibus publicis mansio tamen [u]-

tilis adque accomo[da] esse dicat[u]r, aquaru[m]

ibi abundantem aflu[en]tiam, labacra quoqu[e]

publica priva[taqu]e, forum istatuis veterum

principum ornaṭụm, populum comm[a]nentium

adeo celebrem [ut se]ḍilia [qu]ae ibidem sunt [fa]-

cile conpleantur, pr[aeter]ea ex decursibus

rum numerum copiosum. quibus cum omni-

bus memoratus locus abundare dicatur, c[on]-

[t]igisse adserverunt ut eos Nacolenses si[bi]

[a]dnecti ante id temporis postularent. quo[d]

[es]t indignum temporibus nostris, ut tam o[p]-

[p]ortunus locus civitatis nomen amittat,

quidam cumulus accedit quod omnes

[i]bidem sectatores sanctissimae religi-

onis habitare dicantur. qui cum praeca-

rentur ut sibi ius antiquum nomenque

c̣ivitatis concederet nostra clementia,

sicuti adnotationis noṣṭrae subiẹc̣[t]ạ

cum precibus exemplạ testantur, huius mo-

di sententiam dedimus. nam haec quae in pre-

cem contulerunt et nominis et dignitatis

reparation[em iure quae]-

runt obtinere. p̣[roinde gra]-

[d]ore perfruantur. par es[t]

[i]gitur sinceritatem tuam i[d]

[q]uod promptissime pro tem[po]-

[ri]s nostri dignitate conces-

❦ ❦

exemplum precum.

[a]d auxilium pietatis vestrae

[conf]ugimus, domini impp(eratores) Constantine

[maxi]me victor semper Aug(uste) et Crispe eṭ

[Con]stantine et Constanti nobb(ilissimi) Caesṣ(ares).

[sim]ụm oppidum fuit et ex antiquis[si]-

[m]is temporibus ab origine etiam

[civ]itatis dignitatem obtinuit

[e]ṭ in medio confinio Gal[a]tiae Phri[g]-

Alaman(icus) et Fl. Ịul. Constantius nn(o)bb(ilissimi)

Caess(ares) s[al]utem dicunt

ordini civit(atis) Orcistanorum.

dulgentiae nostrae beneficia

perdurantem praesenti re-

scribtione removemus idque

oratis vestris petitionique

tis. hoc igitur ad virum perfe-

[c]tissimum rationalem Asia-

nae dioeceseos lenitas nostra

〚Severo〛

[s]emper Ạụg̣g̣(ustis)

〚et Maximino〛

〚— — — — — — —〛

semper invictis pp(iis) ff(elicibus) Augg(ustis)

et Fl(avius) Crispus(!) et 〚․․․․〛 ․․5․․

vacat

ἐπεμελήθη Φίλιππος Σω-

τᾶ γραματεὺς τῆς γερο-

[— — — γ]έ̣νει μου προσήκων στεφανηφο-

[ρ— — — τ]ῆς διαδοχῆς εἰς τὸν αἰῶνα τῷ ἐμῷ

[— — — —] ἡ κώμη καὶ ὁ π[ρό]σοδος σ[ω]θ̣ῇ ου

θέντα ἐκ τ[ῶ]ν ἰδίων τῷ

πατρίῳ Διὶ [τ]ὸ ἔμπυρον

σὺν ἅπαντι τῷ περὶ αὐ-

ἔτους τληʹ. Ἀρτε[μᾶς]

κὲ Ἀντιπᾶς κατὰ κ[έλευ]-

ἐπιμελητεύσαν-

τος Ἀρτεμιδώρου

Τροφίμου,

․ΤΗΣΕΜΕΡΣ̣․․ΜΦΙΟΣ

Δ̣Ο̣Ι̣Α̣․․․․ΚΑ․ΤΕ․ΜΑΙ

․ ζῶον ἐλευθερίῃ

τύνβους· / ὠκύτερον δὲ

ῥόδου μεμαραμένη ἐνθάδε̣

κ̣εῖμαι. / Αὐρ. Ἰουλιανὸς καὶ

[Αὐρ.] Πάπο[ς μητρὶ]

[Ἀνεμ(?)]ν̣άτῃ [καὶ ἑαυ]-

[τοῦ] ἀδελ[φῇ — —]-

χάριν

κὲ τῷ τεθρεμένῳ μν[․1-2․].

Μηνόθεμις ἑαυτῷ ζῶν

καὶ τῇ γυναικὶ ζώσῃ. ❦

Ἀρτεμίδωρος

καὶ Τερκουάτῳ

ἔτους ζμρʹ, μη(νὸς) Ἀρτεμισίου γιʹ. Δαδη̣[ς]

Στεφανᾶς Δαδῃ τῷ πα-

Ἀρτεμίδωρος Ἀσκληπίδης Ναν[—c.5—]

μνήνης μνήμης χάριν.

Ἀρτεμίδ[ωρος]

Ἀπφίᾳ τῇ γυν̣[αικὶ]

Ἀντίοχος Μηνοθεμίδι ὑῷ μνήμης χάριν.

ἔτους θνρʹ.

[— —(?)]ο̣[θε]μις Ἀρειδαί[ῳ τῷ π]α̣τρ̣ὶ μνής ἕ-

νεκεν

Ῥόδιος Ἀρτεμιδώρῳ συτρόφῳ μνήμης

χάριν.

Ἀσκληπιάδης Ἀσκληπιάδου βλαστὸ[ς]

Ἀσκληπιάδῃ Ἀσκληπιάδου τοῦ Ἀρτέμωνος

Χάρακ̣ι̣ τῷ θρέψαντι καὶ ἐμαυτῷ ζῶν. χαῖρε.

Ἡρᾶς Μηνοθεμίδος Βερονείκῃ γυναικὶ μνήμης χάριν.

ἔτου[ς] γξρʹ, μη(νὸς) Ξανδίκο[υ —ʹ].

Πόπλ̣ειος Ἰστεμένιος Θα̣λ̣ο̣[ύ]σ̣ᾳ̣ τεῖ τῇ γυναικ̣[ὶ μνή][μης χάριν].

Ἀπολλώνιος Μηνοθεμίδος νεώτερος ἡεαυτοῦ ἑαυτοῦ

γυναικὶ Μανίᾳ Ἀσκλᾶ θυγατρὶ μνήμης χάριν.