vacat

ιο[ς νι σεμ]ουν

κ[νουμα]νει

αι κος [σεμουν του κνουμαν]-

ει κα[κουν αδδακετ],

ιος [․․․․ σ]εμ̣ουν

ΚΟΥϹϹΛ̣Λ̣ΟΝ κακον

[ιος νι σεμουν]

[του κνουμα]-

ιος σεμουν̣ [κ]ν̣ουμανε κα-

κουν αδ̣[δ]ακετ [τ]ετικμε[νο]ς

— — —ΡΥΥΕϹ ΜΑΡΑ— — —

— — —ΝΟΑΔΕΜΟΥ̣— — —

— — —ΧΑΧΟϹΠΙΩΤ— — —

p[er] A. Larcium Ma-

c[e]donem leg(atum) Aug(usti)

pr(o) pr(aetore).

III, per A. Larcium Mace-

donem leg(atum) Aug(usti) pr(o) pr(aetore).

XXVII κζʹ.

co(n)s(uli) III per A. Larcium

Macedonem leg(atum) Aug(usti)

pr(o) pr(aetore). m(ilia)

co(n)s(uli) III, per A. Larcium

Macedonem leg(atum) Aug(usti)

pr(o) pr(aetore). m(ilia)

per A. Larc-

ium Macedonem

leg(atum) Aug(usti) pr(o)

co(n)s(uli) III, per A. Larci[um]

Macedonem leg(atum) Aug(usti)

p[r(o)] p[r(aetore)]. m(ilia) p(assuum)

co(n)s(uli) III, per A. Larcium

Macedonem leg(atum) Aug(usti)

pr(o) pr(aetore). m(ilia) p(assuum)

co(n)s(uli) III, per A. Larcium

Macedonem leg(atum) Aug(usti)

pr(o) pr(aetore). m(ilia) p(assuum)

co(n)s(uli) III, per A. Larcium

Macedonem leg(atum) Aug(usti)

pr(o) pr(aetore). m(ilia)

[natori p(opuli) R(omani) necesse non esse] invito vac.

[hospitem suscipere. vac.] θ(εῖα) γρ(άμματα). vac.

[δοκεῖς ἡμεῖν τὸ δόγμα τῆς συ]νκλήτου vac.

[ἀγνοεῖν, ὃ, ἐὰν μετ’ ἐμπείρων ἐπι]σκέψῃ, μαθή%⁸¹-

[σῃ μὴ συγκλητικῷ δήμου Ῥωμαί]ων ἀνάγκην vac.

δίδου δὲ χεῖραν τῷ καλοῦντι προθύμως

ἵνα πρὸς ὕψος ἐμφανῶς ἀναστήσῃ

σε τὴν πεσοῦσαν ἐν βαράθρῳ κινδύνων

ἐνδικτιῶνι γʹ, μηνὶ Δε-

και(μ)βρίου Δεκεμβρίου καʹ, φϟδʹ. ☩

τον—ονοπρο— — —ιν Ἀρτεμίδορον(?) / ἀνθ’ αὐτο͂

ἕνα φίλτατον ὀφθ̣α̣λμὸν Ι καταδείξας /

um patefactis adus-

que Tigridem una

aestate transvec-

[․]um Anch[— — —]

[․], quaest(orem) A[siae A[chaiae?, — — —]-

[․]BIC et legat(um) l[eg(ionis) — — —]

[n]um Anch[arenum, (XXvir), trib(unum) mi]-

[l(itum)], quaest(orem) A[siae, aed(ilis)(?), pr(aetorem), leg(atum) Gal(atiae) iu]-

[ri]dic(um) et legat(um) l[eg(ionis) XII Fulm(inatae) Me]-

φθιμένοις καταρίθμιον,

ἀλλὰ καὶ ἔμπης / ἀθανάτου ζωῆς

εὑράμενον βίοτον. /

βασιλεὺς Εὐμέμης Ἄττιδι χαίρειν·

εἰ ἔρρωσαι, εὖ ἂν ἔχοι· κἀγὼ δὲ ὑγίαινον.

μ̣[ή, ὑγιὴς γενόμ]ε̣νός γε τῆι διανοίαι καὶ

θ[εοσεβὴς τὰ ἀνα]θήματα πεμπέτω κα-

[— — —]

φάτως ἐπὶ τ[ὸ] σ̣τ̣[ρα]τόπεδον προσαγ̣[α]-

γὼν καὶ τὴν αἵρε[σ]ίν σου ἐμφανίσας ἀπέ-

λυσ’ αὐτὸν πρὸς σέ. vac. ἔρρωσο.

ρος, ὃν ἀπεστάλκεις, τήν τε παρὰ σοῦ

ἐπιστολὴν ἀπέδωκέμ μοι, οὖσαν ἐκτε-

νῆ καὶ φιλικήν, καὶ αὐτὸς ὑπὲρ ὧν ἔφη-

ἀπελογίσατο. ἀποδεξάμενος οὖν τὴν

παρὰ σοῦ αἵρεσιν διά τὸ θεωρεῖν ἐμ παντὶ

καιρῶι σε πρόθυμον ὄντα πρὸς τὰ ἡμέτερα

[καὶ ση]μην[ά]μ[ε̣]νος πάλιν ἀπέσταλκά σοι. εἶ-

[πον γ]ὰρ ὅτι, ἐὰν ὁμοίως ἀναπέμψω, οὐ μὴ

[δυν]ηθῇς αὐτὰ λῦσαι. σὺ καὶ π[ρ]οσδέχου δὴ

[αὐτ]ὰ καὶ πέμφ’ οὓς βούλῃ καθὰ παρακαλοῦ-

[σιν], ὡ̣ς ἡμῶν εἰδότων ὅτι, ἅπερ ἂν πράσσῃς

[δ]ιὸ τὸν ἐννοχότα τάδε τὰ γράμματα, ἐπεὶ

[βο]ύλεταί σοι συμμεῖξαι, μετάπεμψαι πάντως.

[χρ]ήσιμον γάρ ἐστι πρὸς τἆλλα καὶ ἀκοῦσαι

[πα]ρ’ αὐτού ἅ φησι θέλειν εἰπεῖν σοι καὶ συν-

[πε]μφθῆναί τινα αὐτῶι παρὰ σοῦ εἰς τοὺς ἄ-

[νω] τόπους τὸν τά τε διδόμενα ληψόμενον ——

ναμαχεῖσθαι μετὰ τῆς τῶν θεῶν εὐνοίας. ἔκρινον οὖν εἰς

μέν τ[ὴ]ν Ῥώμην ἀεὶ πέμπειν τοὺς συνεχῶς ἀναγγελοῦν-

[τας] τ[ὰ δισ]τ[α]ζόμενα, αὐτοὺς δὲ παρασκευάζεσθα[ι]

τὸ ἀπὸ τοῦ θεοῦ πατρός μ[ου — — — — — —]

σου καὶ τὴν τῶν πεμπομέ̣[νων — — — ἀποδε]-

χόμενος ἔλαβον ἡδέω̣[ς — — — — — —]

[ὸν] Κ̣υρείνα Ἡρᾶν, δέκατον μετὰ

τ̣ὸν ἀρχιερέα, πέμπτον δὲ Γα-

λατῶν διὰ βίου ἱερέα Μητρὸς

[ον, καὶ Δομιτιανοῦ Καίσαρος, Σεβα]στοῦ υἱοῦ, ὑπάτου τὸ

[πέμπτον, ἀποδεδειγμένου τὸ ἕκ]τον, ἐπὶ Μ. Ἱρρίο[υ]

[Φρόντωνος Νερατίου Πάνσα πρεσβευτοῦ καὶ ἀντιστρατήγου].

[— — — — — — τοῖς] σ[υ]ν̣κυροῦσ-

[ι σ[υ]ν̣κύρουσ[ι? — — — — — —]ΟΣ ἐμμεν-

[— — — — — —]ΣΧ[․․]ΥΝΤ[․]

Ἀννόνιος Ερεμασ-

του Νύσῃ Παίθο-

καὶ Ἀκύλας καὶ

Ερεμαστης καὶ

Μομμων καὶ Δει-

Über dem Tierstreif: [— — —]ΝΗΚΛΤΟΝΙ[— — —]

Darunter: [— — —] τὸν δοῦλόν σου Θεοφόρο(ν) ․[— — —]

— — —

[ὃ]ς δὲ ἂν μετὰ ἐμὲ τὸν Πατρο[— — — ἐπι]-

❦βάλη, δώσει εἰς τὸν φίσκ[ον (δην.) —ʹ].

— — —

[․․․․․․]ΜΟΝΑΔΕ̣ΜΗΣ̣[— — πρὸ]-

[ς ἀνιό]ντος δύνο]ντος? τοῦ ἡλί[ου — —]

[μ]εμόριον προγονι[κ]-

[ὸ]ν διαφέρ[ον] δὲ νῦν [․]-

[— ἀποδεχόμ]ε̣νος δέ σου τὴν πρός με εὐσέβειαν

[— — — — ἀ]ναθεῖναι ἐπιτρέπω ἃς ἔπεμψάς μοι

[— — — —]Ν̣ καὶ τοῦτο τὸ ἔθος [φ]υλάσσων·

ἐτείμησα-

ν Ερεμαστ-

ην τέκνα

Μάνης Ερεμαστου

περὶ τέκνων κὲ τῶν

νῷ Κρεντι-

ανὸς Ἀνέ-

μνατος Μ-

ηνογένου

δρος φιλ[ό]τεκν-

ος σεμν[ὴ] θεῖον

γένος [․․․]νοθ

M. Planc[io —. f(ilio)]

Varo, (decem)viro Xviro stl(itibus)

iud(icandis), q(uaestor) pro pr(aetore) pro-

[L. Ap]uleius Quartus

[aed]ilis honorem sibi

[dat]um per decretum C-

didissime necessario

tempore et epula[s —]

— — —

ρατόρον, κὲ Ἀντονήου, τοῦ ἁγηοτάτου πατρη-

άρ[χ]ου πατριάρχου, ὑπ’ ἐμῦ ταπηνοῦ κὲ ἁμαρτολοῦ Γρηγ-

ορᾶ, βασηληκοῦ στράτωρος κὲ δρουγαρήου γεγ-

ῶν ἀνέστ[η]-

σα ἐμαυτῷ

κὲ τῷ ἀδελ-

Αφφια Ἀνφίονος Μέμνονι

Φιλήμονος τῷ ἀνδρὶ μνήμης χάριν.

οὔτε γὰρ εὐεπίης Μου-

[σ]ῶν φιλίων ἐμυήθης, |

[οὔ]τ’ ἄνθη γενύων

χείλεσιν, οὔτε πέπλοισ[ι]

τεὸν δέμας εὐ εἴσκησε |

νυνφιδίοις ἀλλ’ ἔμολε[ς]

τριέτης εἰς Ἀίδην φθίμεν[ος] |

Κτήσιε Ζεῦ, σοὶ

τήνδ’ ἐθέμην

εὐχὴν Ἰσόχρυσος |

․․․․․ΑΙΑΥΤΟ-

ΣΔ̣․․․ΑΔΕΜ-

Ε̣ΑΛ̣Ω.

γενεταῖς σόφοις

προγόνοις τε σέμνο-

ις. |

BO[—]F— — —

ISDEMOS— — —

PEN— — —

ΗΣΤΕΤΥΧΗΤΕΣΠΑ․ΝΩ— — —

ὑμῖν ὑπὸ ․․․Η․․ τοῦ [π]ρ[ὸ ἔμου] ἡγησαμένου [— — —]

δύνασ[θε(?)] ὁδὲ ἡγέμων οὕτως τοὺς δοθ[έντας — — —]

γραφ[έντας] τε ὑπ[ὸ] τῶν πρὸ ἔμου ἡγησαμένων χρῆσ[θαι(?)].

καὶ ἀνετέθη ἡ στήλη ἐν τῷ μεσοκωμίῳ ἐπι[μελη]-

τορες θεοὶ, καὶ Λ. Κλ. Ἀ-

κυλλίᾳ τῇ σεμνοτάτῃ

γυνα̣ικὶ̣ κὲ ἑαυτῷ Λ. Κλ̣.

ν ἡ μὲν φιλανδρίᾳ καὶ

σεμνοτῆτι ὑπέρηρε τὰς

λοιπὰς γυναικὰς, οἱ δὲ

γυνὴ πανάριστε καὶ ἐν ζώοισιν ἀμενφής

ΟΙΣ καίροις μεμνημένη [— — —c.14— — —]

Τ․ΟΡΟΝ․ τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.

χείονας κείονας

ἐξ ἐμοῦ.

Γάιος Θεοξένου

γυναικὶ Σέμνῃ

μνήμης χάριν.

μου κατὰ τριακοστὴν ἀπόκαυ-

σιν ὄαν, ἐπειδὴ μέμψομαι

αὐτούς.

... τ[ῇ] βουλῇ εὐχαριστεῖ

σ̣εμ̣ν̣ῶς καὶ ταῖς ἐξουσίαις

ren[tibus]

bene[meren]-

tebus benemerentibus —tebLIs poṣ[uit].

❦ ❦

καιδεκάτης

Διδύμης Geminae ἀνέστησεν

γονεῦσιν μνήμη-

πατρὶ Εμη(?) κὲ μητρὶ Δόμ[νᾳ]

Αὐρ. Τατια[ν]ὸς κὲ Αὐ[ρ].

[— —c.6— —]ΑΙΤΟΝ̣

[— —c.7— —]ΔΕΜ

[— —c.8— —]ΝΔΙ

Ἀντίγονος καὶ Κλευπάθρα Κλεοπάτρα ἀνέσ-

θησεν ἀνέστησεν τῷ ἰδίῳ ὑῷ Ἀγαμέμ-

νονι καὶ τῷ ἀνδρὶ Αυειορι

[me]moriae

[C]ṇ. Corn(eli) Ṣẹ[ver]ịni

ιος σεμιν κνουμανε μουρου[— — —]

[․․․]νι κακουν κιν τιτετικμεν[ος Ατ]-

Πολεμαῖος Μαμαδι τῷ ἰ[δ]-

ίῳ ὑῷ μνήμης χάριν.

ὅν θέμις ἐστὶν ἀεὶ

χῶρον Μοῖραί μεν ἰδοῦσα[ι] |

μείων δ’ ἡλικίῃ τυ[τ]-

θον Ἄμεμπτος ἔην· ∙ | [ὅς]

μὲν γὰρ παριαῖσιν ἐπήνθει

ὥρῃ χειμερίῃ Θησεὺς

θάνον, αὐτὰρ Ἄμεμπτος |

μενὸς τετρατίου ἀρχομ̣έ-

ρειάων ἄνθος ἄμωμ[ον]

ἔχων, | αὐτὰρ Ἄμεμπτο[ν]

ἕ̣λ̣εν τρίτατον τέλος. ∙ ως

Γέμεμεινος Γέμεινος Δαδεως Γ̣αιν̣—

εανὸς Μηνὶ Γαιναιανῷ ὑ-

Μ. Ἀντ. ❦ Μέμ[μιον Ἱέρωνα]

τὸν λαμπ[ρότατον ὑπατικόν(?) ἡγεμόνα French],

χειλίαρχον [λεγ(ιῶνος) — — —],

τοῦ θ(εο)ῦ ἡ

σεμνοπρε-

πεστ(άτη) Θεο-

κιτε ἡ δούλη

τοῦ θ(εο)ῦ ἡ [σε]-

μνοπρε-

πεστάτ[η]

ΐου κθʹ,

ἑμέρᾳ εʹ ἡμέρᾳ εʹ.

σινεύνου συνεύνου, / ν̣ή̣π̣ια γὰρ θέκν[α] τέκνα

κὲ σεμνὸν γάμον οὐκ ἐλε-

ήσας. / Αὐρῆλις Δῆδις(?) Ἀνεική-

του ἐμνήσατο τὴν παράκη-

[τιν παράκοιτιν — — —]ΗΝΗΘΕΤΟ

ν καὶ

τῶν θρεμάτω-

ν καὶ τῶν κυνῶν

τι, ἐνδικτιόνι ἕ[κ]τῃ, ἡμέ-

ρᾳ [π]ένμπτῃ πέμπτῃ. ☩

Ἀντίγονος καὶ Κλευτια Ου̣α ἀνέσ-

θησαν τῷ ἰδίῳ ὑῷ Ἀγαμέμ-

νονι καὶ — — — τῷ ἀνδρὶ Αυειορι

μ[ή, ὑγιὴς γενόμ]ε̣νός γε τῆι διανοίαι καὶ

θ[εοσεβὴς τὰ ἀνα]θήματα πεμπέτω κα-

[— — — — — — — — — — — — — —]

φάτως ἐπὶ τ[ὸ] σ̣τ̣[ρα]τόπεδον προσαγ̣[α]-

γὼν καὶ τὴν αἵρε[σ]ίν σου ἐμφανίσας ἀπέ-

λυσ’ αὐτὸν πρὸς σέ. vacat ἔρρωσο. vacat

ρος, ὃν ἀπεστάλκεις, τήν τε παρὰ σοῦ

ἐπιστολὴν ἀπέδωκέμ μοι, οὖσαν ἐκτε-

νῆ καὶ φιλικήν, καὶ αὐτὸς ὑπὲρ ὧν ἔφη-

ἀπελογίσατο. ἀποδεξάμενος οὖν τὴν

παρὰ σοῦ αἵρεσιν διὰ τὸ θεωρεῖν ἐμ παντὶ

καιρῶι σε πρόθυμον ὄντα πρὸς τὰ ἡμέτερα

[καὶ ση]μηνάμενος πάλιν ἀπέσταλκά σοι. εἶ-

[πον γ]ὰρ ὅτι, ἐὰν ὁμοίως ἀναπέμψω, οὐ μὴ

[βουλ]ηθῇς αὐτὰ λῦσαι. σὺ καὶ προσδέχου δὴ

[αὐτ]ὰ καὶ πέμφ’ οὓς βούλῃ καθὰ παρακαλοῦ-

[σιν], ὡ̣ς ἡμῶν εἰδότων ὅτι, ἅπερ ἂν πράσσῃς,

[δ]ιὸ τὸν ἐνηνοχότα τάδε τὰ γράμματα, ἐπεὶ

[βο]ύλεταί σοι συμμεῖξαι, μετάπεμψαι πάντως.

[χρ]ήσιμον γάρ ἐστι πρὸς τἆ̣λλα καὶ ἀκοῦσαι

[πα]ρ’ αὐτοῦ ἅ φησι θέλειν εἰπεῖν σοι καὶ συν-

[πε]μφθῆναί τινα αὐτῶι παρὰ σοῦ εἰς τοὺς ἄ-

[νω] τόπους τὸν τά τε διδόμενα ληψόμενον ——

ναμαχεῖσθαι μετὰ τῆς τῶν θεῶν εὐνοίας. ἔκρινον οὖν εἰς

μὲν τ[ὴ]ν Ῥώμην ἀεὶ πέμπειν τοὺς συνεχῶς ἀναγγελοῦν-

[τας] τ[ὰ δι]σ̣τ[α]ζόμενα, αὑτοὺς δὲ παρασκευάζεσθα[ι]

τὸ ἀπὸ τοῦ θεοῦ πατρός μ̣[ου — — — — — — — — — —]

σου καὶ τὴν τῶν πεμπομέ̣[νων — — — — — — ἀποδε]-

χόμενος ἔλαβον ἡδέω̣[ς — — — — — — — — — — — —]

[ὸν] Κ̣υρείνα Ἡρᾶν, δέκατον μετὰ

τ̣ὸν ἀρχιερέα, πέμπτον δὲ Γα-

λατῶν διὰ βίου ἱερέα Μητρὸς

υ θ|εᾷ

Νε|μέ-

σι | εὐ-

ρου θεᾷ

Νεμέσι

εὐχήν.

[ον καὶ Δομιτιανοῦ Καίσαρος, Σεβα]στοῦ υἱοῦ, ὑπάτου τὸ

[πέμπτον, ἀποδεδειγμένου τὸ ἕκ]τον, ἐπὶ Μ(άρκου) ∙ Ἱρρίο[υ]

[Φρόντωνος Νερατίου Πάνσα πρεσβευτοῦ καὶ ἀντιστρατήγου].

[— — —]Σ[․․]ΙΚΥΡΟΥΣ

[— — — —]Ο̣Σ̣ΕΜΜΕΝ

[— — —]Σ̣Χ̣[․․]ΥΝΤ[․]

[․․]Ο̣ΙϹΠΑΡΟΙϹ. ❦

[μ]εμόριον προγονι-

[κὸ]ν διαφέρ[ον] δὲ νῦν

Ἀννόνιος Ἐρεμασ-

του Νίσῃ Παιθ̣ο-

καὶ Ἀκύλας καὶ

Ἐρεμαστης καὶ

Μομμων καὶ Δει-

[— — ὅ]ς δὲ ἂν μετὰ ἐμὲ τὸν πάτρω̣[να ἐπεν]-

❦βάλῃ, δώσει εἰς τὸν φίσκ[ον — — —].

[․․․․․․]ΜΟΝΑΔΕ̣ΜΗΣ[․․․]

[․․․․․]ΝΤΟΣ τοῦ ΗΛΙ[․․․]

ΟΝ δὲ εἶναι τοῖς ἀπε[λευθέροις]

ἐμοῦ Χαριτίῳ καὶ Ἑρμ[— —]-

λῇ καὶ Εὐτυχίῳ καὶ [τοῖς ἐξ αὐ]-

[— — ἀποδεχόμ]ε̣νος δέ σου τὴν πρός με εὐσέβειαν̣ vacat

[— — — — — ἀ]ναθεῖναι ἐπιτρέπω v ἃς ἔπεμψάς μοι vacat

[— — — — — —]Ν̣ καὶ τοῦτο τὸ ἔθος [φ]υλάσσων. vacat

σε τινά· ὁ δὲ ὑπεναντίον πυήσας ποιήσας ἀποτίσει

τῇ σεμνοτάτῃ ἐργασίᾳ τῶν κηπουργῶν δηνάρι-

α χίλια καὶ τῷ μηνύσαντι δηνάρια τριακόσια. ταυτῆς

[νὶ ἐξέσται κηδεῦσαι ἢ κηδευθῆνα]ι· εἰ δὲ μή, ὁ κηδεύσας τινὰ ἕτερο[ν ἐν]

[τῇ σορῷ ἀποτείσει προστείμου τῷ σε]μνοτάτῳ συνεδρίῳ τῆς γε[ρου]-

[σίας —ʹ. καταλελοιπούσης δὲ τῆς Ἀμ]μίας καὶ δωρεὰν τοῦ Ἀπόλλω[νος]

ἡ σο̣ρ̣ὸ̣ς κ̣α̣ὶ τὸ ὑπὸ αὐτὴν θέ̣μα σὶν σὺν

τῷ̣ περικειμένῳ̣ τόπῳ καὶ

τοῖς τῆς ἐργασίας τῶν ἐριοπλύτων τοῖς μετεχοῦ-

σιν τῶν ἐπιμεμελημένων (δην.) τʹ διὰ τὸ δίδωσθαι αὐτοῖς

ἐπὶ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Τατιανοῦ στεφανωτι-

[— — — τ]ὸν βωμ[ὸν — — —]

— — —ΝΕΜΙ— — —

— — —ΝΗϹΙ— — —

δείματα δεινὰ φοβοῦ, σκέπτου δὲ πρὶν ἢ σέ τι δρᾶσαι.

εὐάντητον ἔχων Νέμεσιν, ἔργοις ἐπιθάρσει.

ζωῆς εἰσι χρόνοι· τί μάτην, ἄνθρωπε, μεριμν[ᾷς].

ἡ Νέμεσις θνητοῖσι Δίκης πλάστινγα σαλεύε[ι].

θαρραλέως τήν πρᾶξιν ὑπόστα καὶ κατάπραξο[ν].

— — —

χθὼν ἱερὴ κοτέουσ’ ὃν ἐμοὶ κατέπεφνον ὀιστοί.

οὐ μοῦνοι λοιμοῖο δυσαλθέος οὐλομένῃσιν

Καρείου τε μέδεσθε διαμπερὲς Ἀπόλλωνος·

ἐκ γὰρ ἐμεῦ γένος ἐστὲ πολισσούχοιό τε Μόψου.

πάσαις δ’ ἀμφὶ πύλαις Κλαρίου τεμενίξατε Φοίβου

τόξοις ἱρὸν ἄγαλμα κεκασμένον ὠλεσινούσοις,

παῖδας παρθενικῇσιν ὁμοῦ Κολοφῶνα νέεσθαι

μολποὺ̣ς σὺν λοιβῇσιν ἐφίεμα̣ι̣ ἠδ’ ἑκατόμβαις

προφρονέως, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλάκις ὔμμε σαώσας

[κ]ωλῆς ἐμπάσσαιο· θεοῦ ὀπί σε πνύοντος

[θε]ῖ̣α λέγεις, αὐτὸς δὲ κλύεις ἱερῶν ἐνοπάων.

[— — —]α̣σ̣․․μ̣ε̣ναι καὶ π̣․․[— — —]

[— — —]κ̣α̣․․․ε̣․․λει καὶ μεμβλ[— — —]

ὧδε γὰρ οὐκ ἀφαμαρτήσεις ὧν τοι θε[ὸς αὐδᾷ],

οὔ οἱ σωοσύνῃ βιοτῆς μελάνωτις ὁμ̣[αρτεῖ].

ἀλλ’ ἔμπης καὶ τῇδ’, Ἱερὴ πόλι, πευθο[μένῃ μευ]

ἀμφ’ ὑδάτων ἐρέω πειρητύος οὐκ ἀλ[απαδνῶς].

τύμβον ἐμοὶ τοῦτον γαμέτης δωρήσατο Φροῦρις,

ἄξιον ἡμετέρης εὐσεβίης στέφανον.

λείπω δ’ ἐν θαλάμοις γαμέτου χορὸν εὐκλέα παίδων,

πιστὸν ἐμοῦ βιότου μάρτυρα σωφροσύνης.

μουνόγαμος θνῄσκω, δέκα δ’ ἐν ζωοῖσιν ἔτι ζῶ

Τιβέριον Καίσαρα Σεβαστὸν

Unter ihr sind etwa vier Zeilen weggemeiselt.

Τριὰς ἄναρχε, ἡ ἑνιέα φύσις

λῦσον τὰ δεσμὰ τῶν ἐμῶν ὀφλημάτων

ἅ μοι προσῆξεν ἡ δηνὴ κακεξία

[ὁ ποι]μενάρχης Εὐστάθιος ἐμφρόνως

ἔνθεν παλαιὰν ἐξάρας δυ[σειδεία(?)]ν,