[σας καλ]ῶς

καὶ ἀμέμ-

πτως ἔ[τ]ε-

ποήσω ἢ μὴ στοιχούντως καθὼ[ς ὤμο]-

σα, ἐπαρῶμαι αὐτός τε κατ’ ἐμοῦ καὶ σ[ώμα]-

τος τοῦ ἐμαυτοῦ καὶ ψυχῆς καὶ βίου κα[ὶ τέ]-

κνων καὶ παντὸς τοῦ ἐμαυτοῦ γέν[ους]

καὶ συνφέροντος ἐξώλειαν καὶ παν[ώλει]-

αν μέχρι πάσης διαδοχῆς τῆς ἐ[μῆς καὶ]

τῶν ἐξ ἐμοῦ πάντων, καὶ μήτε σ[ώματα τὰ]

τῶν ἐμῶν ἢ ἐξ ἐμοῦ μήτε γῆ μ[ήτε θάλασ]-

σα δέξαιτο μηδὲ καρποὺς ἐνέγ[κοι αὐτοῖς].

ν παραν-

βολῇ παρεμβολῇ Μελειτ-

ηνῇ ἐπιση-

ζήσ[αν]τι αὐ-

τῇ σεμνῶς

καὶ ἀμέμπτως

μνήμης χά-

ώσασα βίῳ κουρι-

δίας σεμνῆς γυνε-

κός· ἀνέστησε στήλην

κεν μνήμης·

μετὰ τὸ ἐμὲ κ-

ατατεθῆνε ὃς ἂν ἐπανύξῃ,

Ῥωμα[ίῳ],

βιώσαντι σ[ε]-

μνῶς Αὐφί-

διοι Βαιβια-

Γεμινίων Γαιωνᾶ

Ἀφροδισίᾳ τῇ αὑ-

τοῦ γυναικὶ

ἀμέμπτως συ[μ]-

βιωσάσῃ τὴ[ν]

ὃς δ’ ἂν μετὰ

τὸ ἐμὲ τὸν

Βασιλέα ἐν-

έσει τε καὶ ἤθ-

εσιν ἔργοισ[ι σε]-

μνήν, / Χρυσ[ο]-

γόνην τ[ίμη]-

— — —

[—] σεμνῶς

καὶ ζήσαν-

βίου· ᾧ συνέζη-

σεν σεμνῶς, συν-

έκαμέν τε συνε-

φιλάνδρῳ κὲ

σεμνῇ

ἐτῶν κεʹ·

iano Aquil[ae]

v(iro) e(minentissimo), praefe[cto]

Aegypti, p[raefe]-

Μαρκιανός

Εὐτύχης Γεμίν[ου]

[—]λεις Γεμινίωνος

Σόμνων Βάσσου

— — —

[— — — — —]Λ Θεμιστοκλῆς

[— — — — Ἀ]κύλας Ἀρσάκους

[onium Verum l(egatum) Aug(usti)]

[pr(o) pr(aetore), co(n)s(ulem) des(ignatum)].

[mil(ia) — — —].

παρὰ τέκνων δῶρα, παρ’ ἀνθρώπ[ων]

σεμνὰ νομιζόμ[ε]να, καὶ στή-

λην κήρυκα βίου πατρὸς, ἣν

με ἰς Ἄδην ἐκ κόπω-

ν ἐμῶν ποιήσας κε-

νοτάφιν ὥστε μετ-

ἐγὼ σὸς παῖς γλυ-

κερωτάτην ἐμοὶ

ἐοῦσαν· ❦ / καὶ γὰρ

καὶ νῦν δὲ θαν-

οῦσα ἐμαῖσι μνή-

μεσι μνήμαισι οὔποτε λεί-

ων τυμβευθεὶς φιλί-

ων εἰς Ἀΐδαν ἔμο-

λον. χαίρετε.

Κλαύ. Ἀσκληπιάδην

γηράσαντα σε-

μνῶς, τειμητέν-

τα BE; τειμηθέν|τα Jac. ὑπὸ τῆς πό-

Κλ. Ἀντωνῖνος ζήσας ἀ-

μέμπτως ἔτεσιν νδʹ,

συμβιώσας ἔτεσιν λβʹ,

ου πάππῳ καὶ

Γεμίνῃ Γεμίν-

ου τεκούσῃ ἐν-

[— —]ΗΝ ΘΥ—Ϲ μιδένα [— — —]

[—]ΤΕΜΑΘ—ϹΛ καὶ τῆς [— — —]

[—] κόσμου ΑΡϹΗ[— — —]

στήλην τ’ ἔστησ’ [ὑπὲρ αὐτοῦ], |

ἢν δ’ ἐμὲ μοῖρ’ ὀλοὴ καθέ-

λῃ θάνατός τε κραταιός, | ❦

πτολ-

έμου Ἀ-

ρχελα-

ΐδι βʹ τῇ

ἐμῇ γυ-

ναικὶ σ-

σάσῃ μ-

οι σεμ-

νῶς, ᾗ χ-

ἀ[ξιῶ με]-

τὰ τ[ὸ ἐμὲ τ]-

ετάφ[θαι]

proc(urator) Augustor(um)

memoriae

causa.

μαν τὴν καὶ Ἀμα-

ζονὶν τὴν σε-

μνοτάτην

ματρῶναν στο-

ματικῆς ἐπιίστορα τέχν-

ης, / ἀνέρα σεμνόν, γῆ [μ]-

ήτηρ ἐκάλυψε θανόντ[α] /

[ἀτρ]εκέως Πάνταρχος ἐγώ νῦν [μ’ αὐτὸς ἔθηκα]

[ζηλ]ωτ[ὸ]ν παίδε(σ)σιν ἐμοῖς, οὓς δ[ῖα γυναικῶν]

[τίκ]τε καὶ ἠέξησεν ἐνὶ μεγάροις [πολυόλβοις],

[θρε]ψαμένη πάτρης τηλέκλυτο[ν ἐλπίδ’ ἔθηκεν]·

[νόσ]φι δ’ ἐμοὶ θεμένη σ[ῆ]μα κλυτὸ[ν οἵῳ ἀπ’ ἄλλων]

[θε]σπεσίης ἀρετῆς πάσης κλέο[ς εὐρὺ ἀνῆκεν],

[ό]ν, Σκίπιος Πο-

λέμων τὸν

γλυκύτατον

γετον υ[ἱὸν ἔτικτε κα]ὶ πό-

σιν ὤνησε[ν ἄμεμ]π̣τον

ὄλβον ἐπειδοῦσα·

νεῦσι, ἀλλὰ καὶ τῇ πόλει πά[σῃ]

ὅτι αὐ̣[τὴ]ν σεμνοτέρ[α]ν καὶ σ[․]ω̣

[․]ο̣σι̣ν[․]εα̣[․]ορ̣π̣ο̣[․․]ρ̣σ̣εω[․․․]

Οὐάληνς καὶ Φλαουία

Μαὶς ταῖς σεμναῖς

καὶ παναρέτοις

[— — — τηλ]ε̣κλειτῇ Θεοτί[μᾳ — — —]

[— — — το]ῦ̣το κάμεν τέμεν̣[ος — — —]

[— — — πε]ρίδρομον ἄλσει κ̣ι[— — —]

αὔξουσά τε τοὺς εἰδί-

ους πάντας, ἀμέμ-

πτως τε αὐτῷ συνζή-

ἐπ̣ὶ

Ἀγεμάχου.

Δαλείου.

[Ἀπημά]ντου

[Ἀρτε]μιδώρου.

[φι]λ̣όσοφο[ν]

[Θεμι]σκύρει[οι]

[τὸν] εὐ̣ερ̣γ̣έ̣[την]

Καίσαρος τὸν

κηδεμόνα τῆς

πόλεως ὁ δῆμος.

Ἀγ[ελί]δ̣ας Βαβύττου,

Γλῆρις Λεμβίου,

Ἀφροδίσιος Ἀφροδισίου,

Σαιουείνιος Ὁπ̣λότ̣ερος ὠνησάμην

τὴν πύελον ἐμαυτῷ καὶ οὐδεὶς ἕτερος ἀνοίξει

μετὰ τὸ ἐμὲ κατατεθῆναι, ἐπεί τοι δώσει τῇ

λαμπροτάτῃ κολωνείᾳ 𐆖 ͵αφʹ.

☩ θέσις

Θεμιστοῦ

τοῦ Νύμφ-

μέχρι βίου, λαμβάνωμ π[ᾶν τὸ ․․․․․․․․․․․․․․․]

μεμερισμένομ, παρέξει [ἐν τοῖς ἱεροῖς τοῖς]

δημοσίοις πάντα καὶ λήψ[εται τῶν ἱερείων τῶν]

acrostich: Θησεύς.

Θέμις,

Ἥλιος,

vias a novo straverunṭ p̣ẹṛ

L. Antonium Nasoṇẹṃ p̣ṛoc(uratorem)

eorum.

Προκοπῇ γυναικὶ ἑαυτοῦ εὐσεβεστάτῃ̣ [καὶ ἐπὶ]

σεμνότητι σωφροσύνης μεμαρτυρημ̣[ένῃ, ζησά]-

σῃ ἔτεσιν νʹ, καὶ ἑαυτῷ ζῶν ἔθηκα. ἐὰν δέ̣ [τις μετὰ]

μηνὴ νωευρήο νοε(μ)βρίῳ αʹ, ἡμέρᾳ ἑυδόμι ἑβδόμῃ ἐπάρθη τὼ κ-

άστρον ἡ Σινόπη παρὰ τοῦ μεγάλου σουλτάνου Ἀζα-

[—]num Severum

[vir]um consular(em)

d(ecreto) d(ecurionum).

exemplum [sacrarum litterarum].

imperator Caesa[r] Galeri[us Valerius Maximianus]

[et Imp(erator) Caes]ar Flavius Va[l]erius Cons[tantinus — — —]

[— — — c]ognitum est ita semper cuncta provisio [— — —]

[— — —]g. adque etiam nostris ordinationibus esse d[— — —]

[— — —]m. hostium in omnibus provinciis nostris mani[— — —]

[— — —]as ripa fuerat. v[e]rum ad hostium quidem incursio[nes — — —]

[— — —]ba hosti[l]it[e]r adpetito[s] con[fi]dentibus [— — —]

Σάθις

Ἀρτεμιδώρ[οˉ].

Θεμισταγόρας

Ἡγεσστράτου.

Βεμβεη[ς Βεμβεη[—? — — —].

ἠδὲ τέκνων· vac. /

ἐκτέρισάν δέ με παιδὸς ἐ-

μοῦ Διονυσίου υἱοί, vac. /

οὓς τοὐμὸν μίμνοι γῆρας [ἐ]π̣’

[nium vocantur gravissimis ve]xationibus adfici. vac.

[unde consulentes securitat]i provincialium nostroru[m eiusmodi remedia prospeximus ut accu]-

[sator quidem non omni modo de i]udicio repellatur, verum qu[icumque intentionibus suis probationes]

[addere confidit, habeat adeu]ndi iudicis liberam potesta[tem ac manifestis indiciis commissi reum]

[detegat, ut pro qualitate facta]rum conpetenter in eum qu[i convictus fuerit vindicetur. quod si]

[minime potuerit ea quae intenta]verit, conprobare scire de[bet severiori se sententiae subiugandum].

[sane si quis alicui maiestati]s crimen intenderit, cu[m eius modi obiectus minime quemquam]

[privilegio dignitatis alicui]us adstrictiori a strictiori i[nquisitione tueatur sciat se quoque]

[— — —] ἔθηκα ἐμαυτῇ τὴν σορὸν καὶ τῷ ἀνδρί μο[υ — — —].

conditori patriae, IIII misso legato

a colonia in Urbem sine viatico,

semel quidem ad divom divum Hadrianum,

III autem ad optimum maximumque

bis Imp(eratorem) Caes(arem) T. Aelium Hadrianum

Antoninum Aug̣(ustum) Pium,

ἑξῆς· Νέαν πόλιν βʹ· Ἄκτια βʹ πρῶτος καὶ

μόνος Σινωπέων· Νέμεια βʹ· Ἴσθμια βʹ·

Πύθια· Ὀλύμπια· Παναθήνεα πρῶτος Σι-

Upper inscr.: πὰρ ℎέˉρας Ἀργείας ἐˉμι το͂ν ℎαϝέθλοˉν.

Lower inscr.: ΕΚΦ․․ΕΟΝΑ․Ο̣Λ̣Α̣Π․․․ ΕΚΦ․․ΕΟΝΑ․Ο̣Μ̣Α̣Π․․․? Δ[ι]ο[σ]κόρ̣οιν.

[ἀστυνομοῦντος] Ἱστ[ιαίο]υ τοῦ

Ἀρτεμιδώ̣[ρου]·

Μένων̣. kantharos

Αἰσχρί[ωνος τοῦ]

Ἀρτεμιδ[ώρου]·

Μηνίσ[κος].

per A. Caesennium

Gallum co(n)s(ulem) XV-

vir(um) s(acris) f(aciundis), leg(atum) Aug(usti) pro

Claud(io) Iuliano

p(io) f(elici) semper Aug(usto)

Fl(avius) Dom(itius) Hilarius,

[πορευ]θεὶς τὴν κατα-

[ντικρὺ κ]ρήνην, σεμνῶς

[καὶ κοσμί]ως πλήσας τὸν χρό-

[θραπευ]θεὶς τὴν κατὰ

[τὸ ὄναρ κ]ρήνην, σεμνῶς

[δὲ καὶ ὁσί]ως πλήσας τὸν χρό-

ἤχθετο δ’ Ἥφεστος —— νῦν δ’ ὤπασε Ἰόβινος αὐταῖς

[ἡ]γ̣εμόνων ὄχ’ —— ἄριστος ἐπ’ εὐτύκτοις θαλάμοισιν

λυσιπόνοις Νύμφαισιν καλὸν στέφος, ὄφρα καὶ αὐταὶ

[ἤδη νῦν(?) Ἰό]β̣ινος —— τίς ἂν ᾖ προφερέστερος ἄλλω[ν]

[ἡγεμόνων; —— νεα(?)]ροῖς ἐνὶ δώμασι Νύμφας ἔπι[σ]εν

[συνναίειν Χαρίτε]σσιν —— σαοφροσύνης δ’ ἕνεκα σφῆ[ς]

[νῦν δὲ πρόφρων Ἰό]βινος —— τίς ἂν ᾖ προφερέστερος ἄλλω[ν]

[ἡγεμόνων; —— σκι]ε̣ροῖς ἐνὶ δώμασι Νύμφας ἔπι[σ]εν

[συνναίειν Χαρίτε]σσιν ...

γῆρας· ζῶ[ν] ἐ̣ποίησα

ἑμαυτῷ θέσιν φυ-

λακτήριον σαρκός,

per L(ucium) Ant[oniu]m

[N]asonem proc(uratorem) [—]

[— — —].

Δαος

Ἀρτεμι-

δώρου.

Γ.(?) ἀμήν.

[Κύριε β]ωίθη τὸν ἐμὸν ἀφθέντιν αὐθέντην.

νόμενον λιτουργ̣ί̣-

α̣ις, ζήσαντα σεμνῶς,

ἄρξαντα γʹ, ἀγοραν[ομή]-

curante Cl(audio) Aur(elio) Tibe-

ri(o), v(iro) e(minentissimo), praes(ide) p(rovinciae) P(onti).

vacat

Αὐρ. Γεντιλίᾳ

τῇ σεμνοτά-

τῃ συμβίῳ Αἴ-

Ἰούνιος Γέμ[ελ]-

λος ἀνέσ[τησεν τὴν]

υ ἄνδρα βου-

λευτὴν σε-

μνῶς βιώσαν-

τα Πούλχρα Πο-

Egide Egidi lib(ertae) Ulp(ius) Carius,

c(enturio) l(egionis) [X]XX, benemerenti f(aciendum) c(uravit).

Οὔλπιος Χάριστος(!) (ἑκατοντάρχης) λεγ(εῶνος) λʹ

ρὸς καὶ υἱο-

ῦ ἐμοῦ καὶ

Σαβίνης ἡλι-

αὐτὰρ Μοίρη ὀλοὴ [— — —]

ἠ κατ’ ἐμοῦ νηπίο[υ(?) — — —]

στέφους γαμηλί[ου — — —]

ατίης καὶ κάλλος ἐφι-

έμενον, ξένῃ δὲ τῇδ-

ε πάτρῃ ὑπελθόντα

Ἀρτ̣έ̣μων

Μουνᾳ γυ-

[☩ ὑ]πὲρ εὐχ̣ῆ̣[ς κὲ] σεμν̣[οτάτ]-

[η]ς μνήμης Ἀρ̣μένις πρε(σβύτερος) Μ̣εν-

αυδίᾳ γ[υ]ναι-

κὶ [κ]αὶ ἐμ̣αυ-

[τῷ] ζῶντι

ιος σεμ[ουν του]

κνου[μανει κακ]-

Γλαυκέτης Πωτείνῳ

πατρὶ κὲ Ἀρτεμεισίᾳ μητ-

ρὶ κὲ Εὐτύχῳ ἀδελφῷ

ἰδίῳ πατρὶ καὶ

Ἀρτεμεισίῳ καὶ

Σουσου τοῖς γλ[υ]-

σα τῷ πατρί μου Ἀ-

λεξάνδρου κὲ ἐμαυ-

τῇ ζῶσα μνήμης

Παύλο[υ] κὲ Εὐνομί-

η κὲ Τα[τι] σὺν κὲ ἐ-

μαυτῇ μνήμης

χάριν.

μου Μίρου κὲ Δό-

μνης τῦς κὲ σεμνῶς

βιώσασιν σὺν κὲ

νέον ἄνθος ἀ-

φεμαράθη.

τοκέων μαλακῶ δεδμημένυ ἄτης. αὐτὰρ

μέν μυ πε͂δες ἐσθλὺ ἐμοῦ κεχαρισμένε θυμῷ

τόσσον περὶ πολλῆς ἄχος ἐδίμαντο τήνδ’ ὅ γε

τίθλον. κὲ γὰρ ἐμῆς φαλάμεσσιν πονησάμεν-

ος τόδε ἔργον, οὐ μὲν δὴ κροκοπέπλου ἐ-

[ἑαυ]τῶν γονεῖσιν μνήμης χάρ[ιν].

[ιος] σεμον τι κνουμανι κ[ακ]-

[ον α]βερετι ζ̣ει[․․․] παρταντο [․]

[․․․․․․․․․ ἀνέσ]τ[ησεν](?).

ιος σεμουν κνουμαν[ει κα]κου[ν] α[δδακετ] Αττι-

η θ̣ιτ[τ]ε[τ]ικμεν[ος αδε]ιτου.

ζῶν κὲ προνῶν ἔσθησα

ἐμαυτῶ μνή-

μης χάριν.

[οτε — — —] καὶ θεὸς αὐτός

[— — —] δέ τ’ ἔμμενε

[— — —] ἄνδρα. finis

τὸν κλυτὸν ἐν πινυτοῖσι, τὸν ἤ-

πιον ἐν σινομέμοις συνομαίοις, / ἀν[έρ]α π̣αν-

τίμων τὸ γένος ἐγ μερόπων, / ἔνθα

καὶ Δουδα ἑαυτῆ ζῶσα.

ιος νι σεμουν κνουμανει

κ̣ακουν αδδακεκ γεγρειμενα[ν]

ἐποίησαν καὶ ζῶντες ἑαυτοῖς.

ιος νι σεμουν κνουμανει κακουν αδδακετ γεγειμεναν ε-

γεδου Τιος ουταν ακκεοι βεκος ακκαλος τι δρεγρουν ειτου ❦

Μουζος Δειναρχίδι συμβίω σεμνοτάτη καὶ Βωδορει καὶ Να-

να τέκνοις γλυκυτάτοις καὶ ἑαυτῶ ζῶν

μνήμης χάριν.

ιος κε σεμν κνουμανει κακουν αδδακετ γεγρειμεναν

εγεδου Τιος ουταν.