ΔΟϹ ἔχειϲ ΔΙΛ̣

ΔΕΕΡΘΙΝΚΕΜΕ

ΜΕΝΩΔΕΑΥ

† θέϲιϲ

Θεμίϲτου

τοῦ Νύμφ-

[— — — — —]ṾQVE iacet DE[— —]

[— — — — — —]ṬẸM ∙ inceṇ[— —]

[— — — — — — — —]․․․․․[— —]

EMATO

στῆθι, φίλε, καὶ ἄκουσον

ἐμὴν δυσάρεστον ἀκουήν· /

Δημαρέτην φθιμένην

ἀϊδίου μαρτυρίη φθιμένων /

μητρὶ ἐμῇ λιποῦσα δά-

κρυα καὶ κήδεα λυγρά· /

LLUM Aelium? Vibianu-

m, v(irum) p(erfectissimum), praesid(em)

provinc(iae) sc. Ponti.

σιλεὺς τὴν σ-

[ε]μνοτάτην

[γυναῖκα](?).

βενεφικια-

ρίῳ ἡγεμό-

νος λεγ(εῶνος)

θυγατέρα〚ς〛 τὴν ἐν κάλλι καὶ τρόπῳ

ἀσύνκριτον ζήσασαν ἀμέμ-

πτως καὶ σεμνύσασαν τὸ γέ[νος]

καὶ τὴν πατρίδα. ❦ ὁ δῆμος

ἐπεὶ ζαθέου βασιλῆος |

ὑψόροφον τέμενος,

ἥδ’ ἱερὴ καθέδρη |

κήπων ἀγλαοκάρπων |

στέμμασιν ὡς θαλεροῖς

αἰεὶ τερπομένη. |

(milliaria) c(ivium) R(omanorum) bis to[r]-

[q]uata o[b v]i[rtu]tem, cui [praeest]

[— — —]us Bon[— — —]

L. Sempronius, L(ucii) [fi(lius)],

Sca[p(tia)] Alti[ni] M[a]-

Μητροδώρου

Αἰλίῳ Μεμια-

νῷ τῷ ἰδί-

μετὰ δὲ τὸ τεθῆ-

ναι ἐμὲ ὃς ἂν ἀ-

νοίξῃ τὸ ἡρῷον,

Ἰούλιος Γέ-

μινος Ἰ-

ου[λίᾳ Πρό]κ-

θῇ γυναικὶ

καὶ σεμνῇ

καὶ ἐναρέτῳ

νὶ ἐξὸν [εἶ]ναι τὸν [τά]-

φον ἀνοῖξαι εἰ μὴ ἐ-

μοὶ ἢ γυναικί μου ἢ

τέκνοις ἢ τέκνων

κεῖμε Γεμέλλος ἐγὼ

ὁ πολλοῖς θεάτροις

ζωοί με μέγ’ ᾔναιον· αὐτὰρ

ἐμοὶ νῦν | μάρτυς ἀπο[φ]θιμέ-

νῳ καὶ λίθος ἐστὶν ὅδε, | ὃς καὶ

τεθνειῶτος ἐ[μ]ὴν ὄπα τήνδε φυ-

λάξων | ἀθάνατον ζωοῖς ἀντ’ ἐ-

μέθεν προχέει. |

Ἀρτέμιδι καὶ Ἀπόλλω-

νι καὶ Λητοῖ εὐεργέταις

Θεοφίλῃ

σεμνοτάτῃ

ἰδίᾳ γυναικὶ μν-

ᾳ γυνεκὶ τῇ συνβιω-

σά[σ]ῃ σεμνῶς καὶ ἀ-

μέμπτως μνήμης

χάριν. ἔτ(ους) ρϟϛʹ.

pro pace Au[gusti] in honorem Ti. Claudi

Germanici [Caesaris Aug(usti)] divi Aug(usti) perpetuus sacer-

a co(n)s(ulibus) A. Gabin[i]o [Secundo Ta]uro Statilio Corvino mon-

tem cecidit e[t viam — —]essionem d(e) s(ua) p(ecunia) f(ecit). vac.

ὑπὲρ τῆς Σεβα[στῆς εἰρήνης καὶ εἰς] τὴν τειμὴν Τιβερίου Κλαυ-

ri, praef(ecto) kastror(um) leg(ionis)

XIII Gem(inae), donis dona-

[t]o ab imperatoribu[s]

[i]anus patrono

benemerenti.

Σέξ. Οὐειβίῳ Γάλλῳ τρεκιναρίῳ πρειμιπειλαρίῳ

θεοῦ Νέρουα υἱωνοῦ, Τραιανοῦ

Ἁδριανοῦ Σεβαστοῦ ἡγεμο-

νίας τε καὶ αἰωνίου διαμονῆς

[ἔτους ․․․ʹ, μηνὸς Ἀρτεμ]εισίου κʹ

[— — — — — — — — — —]ς ῥωποπώ-

λοιμῷ τῇδε πέτρῃ [θ]άψεν [ἀπ]οφθιμένην.

τίς δέ σοι ἦν γενέτης; Χρύσης ἐμὲ γε[ίν]ετο γείνατο πρόσθεν.

ἄρσενα παῖδ’ ἔλιπες θα[λ]άμοις; ἕνα [νυμ]φευθεῖσα.

λήψομαι εἰς Ἀΐδαν δύσμορον, ἤν κε θάν[ω].

Ἰουλιανὸς φιλίαν ἄλοχον π[ά]λ[ιν] ἐν[θ’] ο[ἷ ἔπ]εμψα

κείσομαι ἐν τα[ὐ]τῷ [ἡδ]ό[μ]ενος γαμετῇ.

ἔθηκε δ’ Αἰμιλιανὸν ὄνομά μοι πατήρ,

ὃν ἔθρεψε Γέμινος, εἷς ἀνὴρ τῶν εὐγενῶν·

παρ’ ἐμπύροις δὲ κῶμον Εὐΐῳ θεῷ

τριετῆρι τελετὴν μυστικῶς ἀνήγαγον

καὶ γυμνασίων δὲ σεμνὸς ἐγενόμην, ἴδρις

πάλης, ἄκοντος, πανκρατίου, δίσκου, τρόχου,

ἅλματος, ἁπάντων εὐρυθμῶν σφαιρισμάτων

ὧν εἰς ἕκαστον ἐπόνεσεν τροφεὺς ἐμός,

σατύρῳ τε ἐνείκων Κύζικον καὶ Πέργαμον

καί μου τὸ σῶμα Δωρίας ἐπὶ χθονὸς

ἐμάρανε δαίμων, ὀστᾶ δ’ ἐν πάτρῃ λαβὼν

τροφεὺς Γέμινος λάρνακα ἐς λιθίνην θέτο

αἰωνίοις στεφάνοισιν ἐπικοσμούμενα.

εκσʹ sc. ἔτει, πρὸ αʹ καλ(ανδῶν) Σεπτεμβρίων,

Λώου ζιʹ.

κας, ἴσον τῷ κάλλει καὶ τὸ

σεμνὸν εὐτυχήσασ[α],

ἐπιεικὴς, προσηνὴς α[ἰ]-

τριον εἰς εὐσεβίαν ἀνασ-

στραφῆναι εἴς τε ἐμοὶ ἐμὲ καὶ

τὴν μητέραν ὑμῶν, ζήσας

L. Senpronio Sempronio militi et tu-

bicini cohortis Camp(anorum), L. Alli-

[— — —]-

θης Ἀρτεμεισίο[υ]

Ἠλία Κλαυδία

νεʹ.

Μαρκία Ἀρτεμι-

δώρου θυγάτηρ, γυνὴ

καὶ τροφέως ἀσυνκρίτου καὶ πρώτου ἄρχοντος

καταρξαμένου τῶν θεμελίων τοῦ ναοῦ

ὁ γενεάρχης καὶ προστάτης καὶ κτίστης καὶ τρο-

γενετῆρι τε δοῦναι· /

εἰκοστὸν καὶ πέμπτον

ἔτος βιότοιο προλείπω. /

ᾶ[ς — —]ΔΩ[— — —]

[ἐ]μαυτῷ ἀνέστησα

τὴν στηλίδα κὲ τῇ

κων προφάσεων βαρυ[— — —]-

τέρους γεοργοὺς διαδο[— — — με]-

μερίσθαι τοῖς [— — — ἀ]-

γνοίας πρόφασιν· ἐθεσπί[σθη γὰρ τοῦτον τὸν τί]-

[․․․]εμενιος Δη-

[μοσ]θένους υἱῷ

[․․․εμ]ενίῳ Σευήρῳ

[τ]ῷ ληγιοναρί[ῳ]

us primipilaris, praef. kas-

tror(um) leg(ionis) XIII G(eminae) G(eticae)(?) donis do-

natus ab imperatorib(us) ho-

[λάρις στρατο]πεδάρ-

[χης λεγ(ιῶνος) ιγʹ Γεμί]νης τειμαῖς

[τετειμημένος] ὑπὸ Σεβασ-

τοῖς τὸ τέλος·

Μεμνονὶς Εὐνοϊκὴ

δὲ αἰκαλούμην ἐκαλούμην· ἔνθα

ριν.

ἀξιῶ μετ’ ἐμὲ κὲ τέ-

κνον αʹ, ὃς δ’ ἂν

τοὔνεκ’ Ἐπιφανία, ἐφ’ ὅσον

χρόνος ἐστὶν ἐμεῖο, / τλήσομε,

καὶ γὰρ ἔοικεν, ὑπ’ ὀφρύσι δά-

οὔνομα Θρέπτος

ἐμοὶ — — —

— — — Ἀμι[σ]ῷ

πολλοὶ μάρτυρές

ἰσιν ἐμῆς. / χαίρετε.

οὔνομα Θρέπτος

ἐμοί, [ν]ούσων

δ’ οὐκ ἄλλαος ἄλλος ἀμίνω[ν] /

ἰητήρ. τέχνης πολλοὶ μάρτυρές

ἰσιν ἐμῆς· / χαίρετε.

φρη, σάον ὄνομα Μιαρ-

σαυ, ὡς δέμων δαίμων ἀ[γ]αθὸς

Βαριχαα Κμῆφι, ὁ

ὼν ἄλλον [νεκρ]ὸν [εἶναι τοῦ]δε ὑποκῖσ-

θε τάφου· [ὃς δὲ ἀντ(?)]έχει ἐμοῖς

κλ[ηρο]νόμοις,

θέσθαι ἐν τῷ [μνημεί]ῳ [τούτῳ χ]ω-

ρὶς ἐμῆς ἀλόχ̣ου, [ἀποδώσει προσ]-

τίμου τῷ ἱερωτά̣[τῳ] τ[α]μ̣είῳ

νώσ[αντι σὺν ἑαυ(?)]-

τῇ καὶ [ἀμέμπτως]

ζήσαν[τι ἔτη]

κλυτ[ῷ] σοφίῃ, βιώ-

σαντι ἀμέμτως ἔν-

θα δεκάδες ὀκτὼ λυ-

μοι καλῶς συνεβ[ίω]-

σεν σεμνῶς κὲ [κα]-

θαρῶς κα̣ὶ̣ ἀμέμ[π]-

τως ἔτη ιθʹ· νῦν [δὲ]

ὑπὸ σοῦ γινομένων, λόγῳ τυφλοὺς ἀναβλέπιν ποιεῖς, χωλοὺς περιπατῖν,

καὶ λεπροὺς καθαρίζις καὶ ἀκάθαρτα [π]νεύματα καὶ δέμονας ἐκβάλλις καὶ τοὺς

ἐν μα[κ]ρονοσίᾳ βασανιζομένους θ[ερ]απε[ύ]ε[ις] καὶ νεκροὺς ἐγείρις. καὶ ταῦτα

πάντα ἀκούσας περὶ σοῦ κατὰ νοῦν ἐθέμην τὸ ἕτερον τῶν δύο, ἢ ὅτι

σὺ εἶ ὁ θεὸς καὶ καταβὰς ἀ̣πὸ τοῦ οὐρανοῦ ποιεῖς ταῦτα ἢ υἱὸς εἶ τοῦ

καταγογγούζουσείν σου κ[αὶ διώ(?)]κουσείν σε, βουλόμενοί σε ἀποκτῖναι· πόλι[ς]

δέ μοι μικροτάτη ἐστὶν καὶ [σεμνή, ἥ τις] ἐξαρκεῖ τοῖς ἀμφοτέροις. ☩ ἀντιγρ(αφὴ) τοῦ Ϲ(ωτῆ)ρ(ο)ς.

☩ μακάριος εἶ ὅτι ἐπίστευσασ[έν ἐμοὶ μὴ ἑο]ρακώς με· γέγρ̣απ̣τε γ̣ὰρ περὶ ἐμοῦ ὅτι οἱ ἑο-

ρακότες με οὐ μὴ πιστεύσωσε[ίν μοι ἵνα οἱ] μὴ ἑορακόταις αὐτοὶ πιστεύσωσειν καὶ ζήσοντε.

ὰ τέκνα αὐτοῦ Δη-

μήτριος κὲ Μέμνων

μνήμης χάριν.

Λίβανος Πο-

λέμωνος Θεο-

δωρήτῳ τῷ

Λίβανος Πο-

λέμωνος Τ-

Ε(?)ΔΩΡΗ τῷ π(ατρὶ)

δίᾳ συνβίῳ ζησάσῃ ἔτεσιν

λεʹ σεμνῶς κὲ ἀμέ-

μπτως μν-

ήμης

— — —

[ὅτι οἱ ἑωρακότες με] οὐ μὴ πιστεύσωσιν ἐν ἐμ[οὶ ἵνα οἱ μὴ ἑωρακότες αὐτοὶ πιστεύσωσιν καὶ ζήσωνται. περὶ δὲ οὗ ἔγραψάς μοι ἐλθεῖν πρὸς]

[σέ, δέον ἐστὶ πᾶν δι’] ὃ ἀπεστάλην ἐνταῦθα̣ πληρ[ῶσαι καὶ μετὰ τὸ πληρῶσαι οὕτως ἀναληφθῆναι πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με, ἐπειδὰν δὲ ἀναληφθῶ]

Constantino

p̣(io) f̣(elici) ṃ(aximo) vic[t]o[ri] sẹm-

[pe]ṛ Ạ[ug(usto)]

ὡς καὶ ἐπὶ

τῆς ἡγεμο-

νίδος εὐ-

νοκράτῃ τῷ ὑμετέρῳ πολείτῃ καὶ διὰ τὴν τῶν

ἠθῶν σεμνότατα καὶ διὰ τὴν τοῦ βίου κο-

σμιότατα. αὔξει μὲν καὶ γεραίρει τὸ τῆς ὐ-

Καίσαρα Σεβαστὸν τειμητῶν ἐπιμελείᾳ

Πολεμάρχου Πολεμάρχου, φύσει δὲ

Εὐδαμίχου, Σταφύλου Σταφύλου,

et Arcadi Auggg(ustorum)

semper victoribus(!).

☩ ἂν οἱ λίθοι κράζωσιν ἐκ παροιμίας

πέμψον βοὴν ἄλαλος, ἄψυχος πέτρα,

τὸν πυργοποιὸν κρά[ζε τὸν κτίσα]ν[τά σ]ε

[— —]μον․․․ ἐρατὸν παῖδα [․․]ῶν ἐθέμαν

[— —]μεν ἐνὶ τρισσαῖς δέκα [․]μει νανδαρεν[— — —]

[ἐν δ]όμασιν· λοιπὰν δ’ ἐλπίδ’ ἐ[μ]ῶν μελάθρων

[δ]αίμων πικρὸς ἐμεῖο φέρων [υἱ]ὸν εἷλε Κράτιππον

[τ]οὔνεκα τἀμὰ πάθη, ξεῖν’, ἐπι[δ]ερκόμενος

[— —]ου κὲ Ἡρακλείδην Χρυσίων[ος κὲ]

[— —]ς Ἀρτέμωνα κὲ Ἥλιον Κο[— — —]

[Σατορν]εῖνον Διονυσίου· εὐεξίᾳ Σ[— — —]

[— — — θ]υμιαμάτιον κατὰ γαίης

[— — — τ]ύμβον ἐμὸν παρίοι̣ς̣

εὐετηρία ρʹ Ὀνομάντιος

[— — — — — —] Μέμνο̣νος

[— — —]λυκία Ὀλυμπι[— — —] ἐπὶ τούτου

ρʹ πλοῦτος εἰράνα εὐετηρία

[— — — — — — — Ἀρ]τεμίδωρος

[— — — — — Ἀρτεμι]δώρου̣ τοῦ

[— — — — — — — — —]ου ἐπὶ τοῦτου

ἐκνεύσας ἐσαθρῆσον ἐμὸν τάφον, ὦ παροδεῖτα·

κεῖμαι γὰρ Δήμαρχος ὁσίως ζήσας περὶ πάντα,

παίδων τε γλυκερῶν Δημο[σθέ]νους τε καὶ Ἡλίου

οἵτινες ἀθάνατον μνήμην, τύμβον, ἔτευξαν ἐμοί.

Ἁδριανουπολ(ιτῶν) πόλ(εως) τῆς Ὁνορ(ιάδος) | ἐπαρχ(ίας)· ἐπιδήπερ ὁ θεοφύλ(ακτος) | (καὶ) καλλίνικος τῆς ὅλης οἰκουμ(ένης)

δεσπότης παρεκελεύσα|το τῇ ἐμῇ μετριότητι διὰ θίου | αὐτοῦ κομονητουρ(ίου) τοῦ (καὶ) ἐμφ(ανοῦς)

παρ’ ἐμοῦ γεναμ(ένου) ἐν τῷ σεικρίτῳ | Ἰωάνου τοῦ ὁσιοτ(άτου) ἐπισκ(όπου) ταύτης τῆς | πόλ(εως), παρακελευομ(ένου) μοι ἐφ’ ᾧ

ὑπὸ σύνλιμψ(ίν) με ποιήσασθαι τοὺς | λεγομένους ξυλοκαβαλ(λαρίους) (καὶ) ἀτά|κτους βιοῦντας (καὶ) τούτους ποίναις

καθυποβάλε νομίμοις, ἀφελέσ|θε δὲ παρ’ αὐτῶν τούς τε ἵππους | (καὶ) τὸ ἅρμα (καὶ) ἐκπέμψε κατὰ τὴν̣

πανευδέμο(να) (καὶ) βασιλ(ίδα) πόλ(ιν), (καὶ) τούτους | παρασκευάσε τοῦ λοιποῦ τοῖς | ἰδίοις σχολάσε τόποις, προσ-

επὶ τούτοις δὲ ἀναψιλαφῖσε καὶ̣ | τοὺς πρὸ ὀλίγου τούτου χρό(νου) κτήτορ(ας) | τοὺς ἐξομοσαμ(ένους) ἐπὶ Φωκᾶ τοῦ̣

ἐνδοξοτ(άτου) τὸ τινικαῦτα γεναμέ(νου) | βίας κω̣[λ(υτοῦ) πλ]ίω τῶν (δέκα) ἀνδρ(ῶν) | μὴ ἐσχηκ(έναι) ἕκαστ(ον) αὐτῶ(ν) πρὸς

ὑπουργί(αν), (καὶ) τοὺς ὡς εἰκ(ὸς) φενομ(ένους) περιπε|σῖ(ν) τῇ τὸ [τινικαῦ]τ(α) ἐξομοσίᾳ εἰσ̣|πρᾶξαι τὸ ἐμφερόμ(ενον) ἐν αὐταῖς

πρόστιμο(ν) (καὶ) εἰσκομίσε τῇ θίᾳ σακ|κέλλ(ῃ), [τὸν δὲ ῥιπ]άρ(ιον) κομίσασ̣|θε παρ’ ἑκάστου κτήτορος

ἄνευ ὅπλ(ου) παντύου μὴ καβαλλι|κεύιν ἢ πα[․․․․]ε̣φιν, τὰ οὖν θι|οδῶς μοι ἐνκελευσθ(έντα) μ(ε)τ(ὰ) πάσ(ης)

σπουδ(ῆς) ἔργῳ παραδεδοκὼς | ἀπὸ τοῦ νῦν παρεγγυῶ διὰ | τοῦδέ μου τοῦ προθέματος

ὑμῖν τε πᾶσιν τοῖς τε νῦν οὖσι | κτήτορσιν (καὶ) φρ(οντισταῖς) (καὶ) μ(ε)τ(ὰ) ταῦτα | μέλλουσιν γίνεσθε πλίω

․․․κιας Φρόντωνος ἐκ προγ-

[όν]ων ἱερεὺς Ἀρτέμιδι Κρατιαν[ῇ]

[ὑπ]ὲρ συνβίου καὶ τέκνων ἐκ τῶ[ν]

μεν τὸν νηὸν θε-

ᾷ Ἀρτέμιδι Εὐκτέᾳ Εὐκταίᾳ,

ἐπιμελουμένου

Βασιλᾶ ἀπ(ελευθέρου) Ἐρείνου, ἀ-

ναστήσαντος δ’ ἐ-

μοῦ, καὶ τὴν πύλην

ἐκ τῶν ἰδίων, εὐχῆς

γαίης ἁπάσης βασιλίς,

ὄνομα δ’ ἦν Θέμις. /

τέσσαρα δὲ λείπω τέκεα,

παρθένους δὲ τρεῖς /

Σεμέλην τε Βιβίαν τε

κ’ Ἀξίαν τρίτην. /

ἡλικίην δίζηε δίζηαι ἐμὴν ἠδ’ οὔ-

νομα, ξεῖνε; / οὔνομά

μοι πάππου πατέρες

θήκοντο Γέμελλον, /

οὐλόμενον δὲ δέπας

γαῖα χυτὴ κατέχει Συμφορίωνα ρι ἄριστον ζήσαντα σεμνῶς δὴ θρησ-

κεύσαντα ἀρίστως, ὅν κόσμησε γ[υ]νὴ Συντρόφη ποθέουσα.

τυμβίοις ἔχεις; /

σεμνὸν Στρατόνε[ικον — —]

— — —

Αἴλιος Γεμελλεῖνο[ς].

τῷ / Θεόφιλος, σὺν παισὶ φίλοις εἵνεκεν εὐσεβίης· / κάθανα κάτθανα δ’ ἐνκύμων

ἡ δύσμορος, ὡς ἐπὶ τούτῳ / ἄχθος ἔχειν γοῶν̣τας ἐμοὺς οἰκῆας

[ἅ]παντας. /

γράμμασιν ἥνπερ ἔτευξαν /

παῖδες ἐμοὶ πάσης

ἔνπλεον εὐσ[ε]βίης /

[— — —] ἔ[νθ]α τέθαμμαι /

[— — —]Α[․․․․]ΕΜΠΡΟΛ

[— — —]Λ[․․․․]ΡΙ τε καὶ

Σεουῆρος Λαο-

μέδοντος Θεμίσ-

τῃ συμβίῳ καὶ ἑαυ-

Προυσ-

άδι Θε̣-

μίστα, γο-

νεῦσι γλυ-

κου Κλεοπάτ[ρᾳ]

τῇ σεμνοτάτῃ

γυναικὶ μνήμης

ξάνδρῳ τόδε σῆμα / τεῦξ’ ἄ-

λοχος σεμνὴ κεδνή τε φί-

λη τε Κυρίλλα. /

πένπτου καὶ [— —]οντα μ’ ἐπ’ ἀργαλεαῖσι κελεύθοις

δῶκεν Μοῖρα φέρεσθαι· ἐπεὶ οὐκ ἄρ’ ἔμελλον ἔγωγε

ἥβης μέτρον ἱκέσθαι ἐπηράτου οὔτε γονεῦσιν

θρέπτρα φίλοις ἀποδοῦναι, οἳ ἐμὸν πότμον γοοῶντες

οὐδέποτ’ εὐφροσύνῃ τετραμμένον ἦτορ ἔχεσκον

θρώπων, / εὐκόσμως ζήσας σὺν

ἀμωμήτοιο(!) γυναικὸς / Ἄκκας σε-

μνοτάτης· βίον ὄλβιον ἐκτελέ-

υσαντες ἐκτελέσαντες / καὶ ζῶντες ποίσαν μέ-

εν ἐποιήσαμεν αὐτοὶ βιώσαντες

ἀμέμπτως, ἔχον-

τες ἔγγονον Ἥλιον.

ac triumfator[i]

semper Aug(usto)

et Fl. Cl. Constantino

[i ac] triumfator-

[i s]emper Aug(usto)

[et Fl.] Cl. Constantino

ἐποίηSεν

[Ἰ]ουλίαS ΓεμέλληS τ[ῆς αὐτοῦ]

θεία̣[ς] ❦ τὸ ἐπιτάφ[ιον — — —].

Ἡλίου τε τοῦ πάντα ἐφορῶντος καὶ Διὸς Ὀλυμπίου, Πλούτωνός τε καὶ τῆς pampinus

Δήμητρος Κόρης, τῶν τε Ἀρτέμιδος Ἑκάτης κυνῶν Ἐρινύων τε pampinus

καὶ Δαείρας καὶ Ἑρμοῦ Χθονίου καὶ Ἀρᾶς τῆς πρεσβυτάτης δαιμόνων,

☩ μέμνησθέ μου. ☩

χάριν ἀνέστησα,

αἰπιδὴ ἐπειδὴ σεμνῶς κὲ

ἀμένπτως συνέζη-

έκνωσεν· ἀξει-

ῶ μετὰ τὴν ἐμ-

ὴν κατάθεσιν τ-

κὲ Αὐρηλίας Ματρώνης

ζῶν ἐποίησα ἐ-

μαυτῷ σορὸν [κ]α-

[ὶ] τῇ γυνεικεί μου

συνβίῳ Πούλχρᾳ συνβιώ-

σας σεμνῶς κὲ ἀμένπτως

μνήμης χάριν στήλην

ἔστησα· ὃς δὲ ἂν δίχα

ἐμοῦ τοῦ Προκλανοῦ

κὲ τέκνου μου ἑνὸς

ὶ γυναικὶ Βασιλίσσῃ συν-

βιωσάσῃ αὐτῷ σε[μν]-

ῶς [τε κ]ὲ ἀ[μ]έ[μ]π-

[τως — — —]

ἐνθάδε κῖτ-

ε· τέκε δ’ ἐμὲ

μήτηρ Λοῦπ-

ζήσας αὐτῇ καὶ τε-

κνώσας σεμνῶς

καὶ ἀμέμπτως καὶ

κοσμίως ἀνέστη-

ον εὐσεβέην ἱε-

ροφάντην Πτολε-

μαῖον, / εὐγενίῃ

πρῶτον, θήραις

ώσασα ἔτη μʹ

βίῳ σεμνῷ· κου-

ριδίας ἐμῆς γυνε-

κὸς ἀνέστησα στή-

ἕνεκεν μνήμ[ης]·

μετὰ τὸ ἐμὲ κατ[α]-

τεθῆνε ὃς ἂν ἐπα[ν]-

πτον παρθενικόν

τε δέμας κὲ ἐπήρα-

τον ἶδος εἶδος, ∙ / οὐ κρυερῆς

στησα· ὃς ἐὰν

δὲ μετ’ ἐμὲ

ἢ τέκνον