[ἀγα]θ[ῆι] τύχ[ηι].

[ἱε]ρο[μν]αμονούσης Βρουττίας Κρισπείνης·

Kranz

ἀγαθῆι τύχηι·

τὸν γ̣ῆς καὶ θαλάσσης

καὶ παντὸς ἀνθρώπων

τὴν εἰκάδα τρίτην τε Φεβρουαρίου,

ἐτῶν τρεχούσης ἑξάκις χιλιάδος

ἑπτακοσίων καὶ δέκα σὺν ἑπτάδι.

πρεσβίστην μακάρων ἐν Ὀλύμπῳ σκῆπτρον ἔχουσαν,

καὶ γαίης πάσης καὶ πόντου δῖαν ἄνασσαν,

πανδε[ρκ]ῆ· μεγάλων [δ’ ἀγα]θ[ῶ]ν [κ]ρ̣άν̣τειρα βροτοῖσιν.

[— — — — — — μὴ παραδῷς ἡμᾶς(?)] εἰς χῖρας [τῶν πονηρῶν(?)]

[— — — — — — — — — — — — ἀλλὰ λύ]τρωσε ἡμ[ᾶς ἀπὸ πάσης ἀνάγκης]

[καὶ θλίψεως. ἅγιος ὁ θεός, ἅγιος] ἰσχυρός, ἅγ[ιος ἀθάνατος, ἐλέησον]

[ἰσχυρός, ἅγιος ἀθά]νατος, ἐλέ[ησον ἡμᾶς καὶ λύτρωσε]

[ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀμαρτί]ας [— — —]

[— — — αἱ ἂν] εὑρεθῶσιν πεφυ[κυῖ]αι καὶ ταύτας ἀπὸ δέκα πηχῶν. ὁμοίως ἕξει [— — —]

[— — —]ι της σκιασούσης· ὃς δὲ ἂν ὑπεναντίον ποιήσῃ, δώσει πρόστειμον ἰς τὸν φίσ[κον — — —]

[— — — ὑδραγωγί]ου γεφύρας κατ’ αὐτοῦ ποιείτωσαν, δι’ ὧν καὶ ἅμαξαι διοδεύειν δυνήσονται καὶ πάντα τὰ τετράποδα· [ἐὰν δέ τινες διὰ τοῦ ὑδρα]-

[Ἐ]πιθέρσ[ης]

[τ]ὸ μνῆμα [κατεσκεύ]-

[— — —]ελ̣σου δὲ κρι̣[— — —]

[— — — ζησά]σης μνήμη[ς χάριν — — —]

[— — — με]γαλοφρο[σ]ύν[ης — — —]

Ἀγαθίῳ [ἐκ τῶν ἰδίων]

ὑπὲρ πά̣[σης οἰκίας καὶ]

καρ̣π̣ῶν [— — —].

ἑαυτῷ καὶ Εἴας(!) τ-

ῆς συμβίου(!) ζησάσ[ης]

ἔτη μηʹ. χαίρετε.

ὁ γλυκεροῦ βιότοιο

τρυφῆς πάσης ἀπο-

λαύσας / Σαβεινιαν-

καὶ̣ [— — —]

σησ[— — —]

τέτρασι [— — —]

τὸ]ν δῆμον οὐκ ὀλίγα διὰ τῶν ἰδίων ἀναλωμάτ[ων

μετὰ πάση]ς προθυμίας ἐπιδιδοὺς ἑατὸν οὐδένα ΤΩ[—

τὴ]ν πόλιν πρὸς τοὺς ξένους εὐσχημοσυν[—

τῇ τ]ῶν ἡγουμένων ἀνδρῶν εὐβουλίᾳ τε καὶ ἀρετῇ Ε[—

] φυλαχθῆναι. μετὰ δὲ ταῦτα τῆς πολιορκίας λυ[θείσης

]το τῷ δήμωι εἴς τε τὰς συνεχεῖς πρεσβείας διδοὺς ἑ[αυτὸν

μητρὸς δ’ ἐξ Ἀγάθης· ἀλλὰ μάτην γενόμην·

ἐς γὰρ ἄκρον μούσης τε καὶ ἥβης ἧκον ἐλάσσας,

φεῦ, σοφὸς εἰς Ἀίδην καὶ νέος εἰς ἔρεβος.

Ἀνάσσης

τῆς Ἀπολλοδώρου.

τὰ τέκνα Μαρκιανὸς

καὶ Ἐπιθέρσης μετὰ

τῶν ἀδελφῶν ἐκ τῶν

Ι․ΝΟΥ τῷ παιδὶ [—?—]

καὶ ΔΟΜΟΣΗΣ̣[—?—]

ΙΑΥΤΑΛΕ̣Ι̣[— —].

κὸς ἀνέστησ̣ηε̣ν ΑΝΕΤΗΕΗΕΝ ἀνέστησηεν [— —]-

ανίας ζησάσ[ης]

ἔτη εξʹ.

— — — — — — — —ν τ̣ὸ [διά]τ̣αγ̣μα διὰ τὸ τοὺς πολλο[ὺς — — —]

[— — διὰ(?) γ]λώσσης τὸ περὶ τοὺς πληστηρ[ιάζοντας — — —]

— — — — — — —ν ἀναγκαῖόν ἐστιν καὶ οἱ παρόν[τες — — —]

μνήμης χάριν γλυκίας σῆς, ἐπισ-

τάτα, / στήλην ἔγραψα τήνδε κὲ ἐθ-

λῶς παθών τις λήθην οὐκ ἔχει· /

τέχνην διδάξας τῆς πάσης μετ’ [ε]-

ὐνοίας / ἔδωκεν ἀφορμὴν τῆς [ζ]-

[τὸν βίου χρό]ν̣ον κυκλεύσας καὶ ὑπὸ φίλων

[τιμηθεὶς] καὶ κυράνοις ἀρέσας μετὰ πάσης

[οἰκίας καὶ] τιμὴν σχὼν ἐν τῷ ἱερῷ παλατίῳ

[— — — — — τοῖ]ς φθονεροῖς κ— — — — — — — —

— — — — — ἐχούσης περιορισμὸν τῆς πυέλου τὸ πλάτος

— — —

[Τ]ερτύλλ[α — — — — ἐν]

εἰρήνῃ ψ[υχή σου· ζήσῃς]

v ἐ[ν θεῷ(?)].

πό[λ]ιν εὐ[ερ]γετήσαν-

τι [π]άσης [ἀ]ρετῆς

ἕνε[κ]α — — —.

[— — —] φυλή

Δῖα πάσης

ἀρετῆς ἕνεκεν.

ἐστὶ πάτρα μοι, / σῆμα̣ δ̣ε̣․․[— — —]

τεῦξεν Γληγόρις Γρηγόρι(ο)ς / ὃς πάσης

ἀρετῆς ἄξιός ἐστι τυχεῖν. /

σεμνῶς βιώσας με̣τ̣ὰ̣

πάσης στοργῆς· / μνήμη̣[ς]

ἕνεκεν στῆσα τόδε [σῆμα]

ἀγαθῆι τύχηι·

τὸν γῆς καὶ θαλάσσης δεσπότην,

τὸν ἀήττητον Αὐτοκράτορα

Ἄνθιμον

πάσης τειμῆς

ἄξιον.

τὸν προστάτην

πάσης ἀρετῆς

ἕνεκεν.

κατὰ ἐνγράφους ἐντολὰς

[ὑ]π̣ὸ τῆς πατρωνίσης μ[ου]

Τριαρίας Ἰγνατίας Λο[υ]-

ἐπὶ ἱερομναμονούσης Ἱερᾶς

Συνκλήτου·

ἄρχοντα ἐν τῇ πατρίδι τῷ τῆς πορφύρας σχήματι καὶ διὰ

[β]ίου, τῆς πατρίδος τειμηθείσης ὑπὸ τοῦ γῆς καὶ θαλάσσης

δεσπότου Αὐτοκράτορος Καίσαρος Μ. Αὐρηλίου

[Κλεάρχου] π̣[αι]σ̣ὶ μετίστασθαι [α]ὐ̣τούς· εἶναι δὲ ἐν τῆι αὐτῆ̣[ι]

[συμμαχί]η̣ι καὶ Κρωμ̣ν̣ί̣τ̣α̣ς καὶ̣ [Σ]ησαμηνοὺς ἂν ἐθέλω[σι]·

[φυλάσσει]ν̣ δὲ ἑκ̣α̣τ̣έ̣ρου̣[ς τὴν] συμμαχίην ἐὰμ μέν̣ [τις ἐπι]-

〚ΤΟΥ̣Τ̣Ι̣〛

Γ ∙ Σηστύλλιον

Μάξιμον γυμνα-

Θεοπρέπης

κὲ Σηστύλα

οἱ Σωσάνδρο[υ]

τῶν ἐπαρχείων,

πάσης ἀρετῆς χά-

ριν. ἀνέστησεν

λοιμῷ τῇδε πέτρῃ [θ]άψεν [ἀπ]οφθιμένην.

τίς δέ σοι ἦν γενέτης; Χρύσης ἐμὲ γε[ίν]ετο γείνατο πρόσθεν.

ἄρσενα παῖδ’ ἔλιπες θα[λ]άμοις; ἕνα [νυμ]φευθεῖσα.

Ἄπφης τ’, εὐγνώστων, γνωστὸν ἀπὸ προγόνων.

εἰ δ’ Ἀΐδης ὠκύς μοι ἐπέδραμεν, ἴσθ’ ὅτι πάσης

καλλοσύνης ἠθῶν τε ὁ φθόνος ἀντίπαλος.

Μ. Ἰουλίου Ἰουλια-

νοῦ καὶ Σησστυλ-

λίας Κυρίλλης,

αν ἔτη κγʹ, μῆ(νας)

ζʹ, Εὐθάρσης

βʹ τῇ ἑαυτοῦ

ἀγαθῇ τύχῃ·

τὸν γῆς καὶ θαλάσσης δεσπό-

την Φλάουιον Οὐαλέριον

ἐν ἑκάστι πόλ(ει) ἐνομο(τον) ὁμολογ(ίαν) | ὡς πλίῳ [τῶν πέντ]ε̣ (καὶ) μόν(ον) ἄνδρ̣(ας) μὴ ἔχειν | (καὶ) αὐτ(οὺς) ἐπ’ ἐλευθερ(ικῷ) βιοῖν ΜΑΡ[․]

ἄνευ ὅπλ(ου) παντύου μὴ καβαλλι|κεύιν ἢ πα[․․․․]ε̣φιν, τὰ οὖν θι|οδῶς μοι ἐνκελευσθ(έντα) μ(ε)τ(ὰ) πάσ(ης)

σπουδ(ῆς) ἔργῳ παραδεδοκὼς | ἀπὸ τοῦ νῦν παρεγγυῶ διὰ | τοῦδέ μου τοῦ προθέματος

Ῥώμη πατρίς, /

γαίης ἁπάσης βασιλίς,

ὄνομα δ’ ἦν Θέμις. /

Ποντικοῦ ἠδέ τε Ῥούφου καὶ Ἀλεξάνδρου παναρίστο[υ]

Κουιας τε δάμαρτος ποθεούσης γλυκύνο[υ]. /

ἔτος ηνσʹ.

γράμμασιν ἥνπερ ἔτευξαν /

παῖδες ἐμοὶ πάσης

ἔνπλεον εὐσ[ε]βίης /

οἷο κασιγνήτοιο δεδουπότος αν ἀνχόθι κεῖμαι ΚΕΝΣΑΙ,

οὔνομ’ Ἀλέξανδρος, Μοίρης ὑπὸ αὐδησάσης

οὔνομ’ Ὀλυμπιόδωρος ἐγὼ καὶ Λούκιος ἄνφω

[— — —]ενος κεδνῆς Βασιλ[ίσσης(?)]

[— — —]νατο [μυρό]μενος [— — —]

[ζ]ωγραφίας δ’ ἐποί-

ησ’ Ἐπιθέρσης φίλτατος

ἀνδρῶν. /

ἠργασάμην

Ἐπιθέρσης.

τὸν πάσης σοφίης καὶ ἀ-

ρετῆς κεκοσμημένον

οῖς μετιόντα, / πά-

σης τε ἀρετῆς ἄνθε[α]

[σ]τε[ψ]άμενον, / εὐ-

καὶ συνφέροντος ἐξώλειαν καὶ παν[ώλει]-

αν μέχρι πάσης διαδοχῆς τῆς ἐ[μῆς καὶ]

τῶν ἐξ ἐμοῦ πάντων, καὶ μήτε σ[ώματα τὰ]

[νόσ]φι δ’ ἐμοὶ θεμένη σ[ῆ]μα κλυτὸ[ν οἵῳ ἀπ’ ἄλλων]

[θε]σπεσίης ἀρετῆς πάσης κλέο[ς εὐρὺ ἀνῆκεν],

[τιμ]ήεις ὡς ἔσκον ἐν ἀνδράσι κα[ὶ μακάριστος],

[— — —]ϹΑ[— — —]Ε̣Π̣ΗΝ̣ΕΩ̣Ϲ̣ΑΤ̣Ο̣[— — —]

[— — —]Ι τ̣ὸν̣ π̣ά̣σης ἀρετῆς Λ̣[— — —]

[— — —]Ι α̣ὐτὸς ἐ̣γὼ ΠΑΝΤΙ̣[— — —]

άστρον ἡ Σινόπη παρὰ τοῦ μεγάλου σουλτάνου Ἀζα-

τὴν Καηκαούση Καϊκαούση(ς). κἐγὸ δοῦλος τοῦ μεγάλου σουλτάνου Πα-

τρατήνης Ὄπου Πάκις ἔκτησα πήργον πύργον κὲ κορτῆνα κορτῖνα κὲ ἠρχεύθη

Γ. Σηστύλλιον

Μάξιμον γυμνα-

[— — —] τιμῆς κεκοσ-

[μημέν]ον πάσης ει-

[— — —]․․․[—]και

Νύσης εἰμὶ μνῆμα· ταφῆς χάριν οὐκ ἐνοχλήσεις. / ❦

ταμίῳ

σηστερ-

τίως δουʹ·

τῆς Εὐγενίδος τῆ[ς — — —]

καὶ ἔτη δύο βαδιζο[ύσης(?) — — —]

ἔχουσα με ΤΟΤΗ̣[— — —]

[☩ ἔνθα κ]α̣τ̣ά̣-

[κ]ι̣τ̣ε Μου̣σ̣ης υ-

[ἱ]ὸς Διομ[ήδ]ο̣υ κὲ Ε[ἰ]-

Νοννιης πινυτῆς περ ἐ-

ούσης / ἣ χά̣ριν κὲ κῦδος

— — —

ῇ μητρί μου Ματρώνῃ

διακονίσσης κὲ τῇ ἀ-

δελφῇ μου Λεοντι-

ατρώνῃ κὲ τῇ θίᾳ Βα-

σιλίσσης μ(νήμη)ς χ(άριν).

[— — —]ην σὺν τῶν ἁγίων ἀγγέλων εἰς τοὺς αἰῶνας· ὁμοίως δὲ καὶ Αὔγαρ̣[ος — — —]

[— Αἰδέ]σσης διὰ ἐπιστολῆς λόγον ἔπενψεν εἰς τὴν ἁγίαν τοῦ θεοῦ Χριστοῦ πόλιν [— — —]

[— — —]ς περιετίχισεν τῇ πόλει Αἰδέσσης ὥστε ἀσάλευτον καὶ ἀνίκητον αὐ[τὴν — — —]

[— — — τ]οῦ αἰῶνος τούτου· ὁμοίως δὲ καὶ οἱ Μάγοι σπουδάσαντες προσενέγκαι τὰ [δῶρα — — —]

μ̣η τούτῳ τὸν ὑ(ιὸ)ν ΚΛ̣[․3?․]-

ΤΩϹΗϹ ∶ κρίνειν μέλλ̣[ον]-

τα Τ̣ΟΙϹΙ κατ’ ἀξίαν κε̣[κύ]-

ἀρχιερωμένου Μ. Παπιρίου Μον-

τάνου, σεβαστοφαντούσης Κλ(αυδίας) Βα[λ]-

βείνης νεωτέρας, ἱεροφαντοῦντος

ὑπόμνημ[α]

πάσης τῆς

περὶ τὸν βί-

Νεικομηδί[ας],

Λαρίσης,

Φιλιππο[πό]-

Μητροφάνη

τὸν πάσης ἀρίστης

μνήμης ἄξιον συν-

Ἄγκυρα τερπνή, παμφαεστάτη πόλις,

πάσης Γαλατῶν πατρίδος σὺ λαμπρότης.

[αὐτ]ὰ καὶ πέμφ’ οὓς βούλῃ καθὰ παρακαλοῦ-

[σιν], ὡ̣ς ἡμῶν εἰδότων ὅτι, ἅπερ ἂν πράσσῃς

[ἐπὶ] τῶι συμέροντι τῶι ἡμετέρωι ποήσεις.

[αὐ]λητοῦ, Πυθιονείκου, Ἀκτιον[είκ]ου, πλει[σ]-

[τ]ονείκου παραδόξου, καὶ πάσης τῆς συνό-

[δου]· εὐχάριστος ὑπάρχουσα ἡμῶν ἐς τοὺς α[—]-

μαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ιθʹ, [ὕπ]ατος τὸ δʹ τὸ ιθʹ, ἀνθ[ύπα]-

τος τὸ δʹ, πατὴρ πατρίδος ἀγροὺς πάσης

χώρας τῆς λα[μ]πρᾶ[ς] Πεσσινουντίων πό-

ὐεττίου δὲ γυνή,

πάσης ἀρετῆς

ἔπαινε, γλυκυτ-

ω̣ν καὶ Τρόκμων τετράρχο[υ]

καὶ ἐγ βασιλίσσης Βερενίκης.

Κλαυδίλλης προγαμοῖο τέλο[ς]

θανατοῖο λαχούσης. |

[— — — τ]ρόπωι Ω․Α̣Ν̣․[— — —]

[— — —]ΑΣΗΣ ἐξου[σίαν — — —]

[— — —]ΣΤ[— — —]

κὲ Ἀν̣[θ]-

ούσης.

πατρὶ Εἰρηνάῳ ἀ[ν]-

[έσ]☩ησεν ἀνέστησεν μνήμης χάρ-

[ιν].

[αὐτ]ὰ καὶ πέμφ’ οὓς βούλῃ καθὰ παρακαλοῦ-

[σιν], ὡ̣ς ἡμῶν εἰδότων ὅτι, ἅπερ ἂν πράσσῃς,

[ἐπὶ] τῶι συμφέροντι τῶι ἡμετέρωι ποήσεις.

[αὐ]λητοῦ, Πυθιονείκου, Ἀκτιον[είκ]ου, πλει[σ]-

[τ]ονείκου, παραδόξου, καὶ πάσης τῆς συνό-

[δου] εὐχάριστος ὑπάρχουσα ἡμῶν ἐς τοὺς Γα-

μαρχικῆς ἐξουσίας [ὕπ]ατος τὸ ∙ ιθʹ ∙ ἀνθ[ύπα]-

τος τὸ ∙ δʹ ∙ πατὴρ πατρίδος, ἀγροὺς πάσης

χώρας τῆς λα[μ]πρᾶ[ς] Πεσσινουντίων πό-

[τῇ σορῷ ἀποτείσει προστείμου τῷ σε]μνοτάτῳ συνεδρίῳ τῆς γε[ρου]-

[σίας —ʹ. καταλελοιπούσης δὲ τῆς Ἀμ]μίας καὶ δωρεὰν τοῦ Ἀπόλλω[νος]

[— — — — — — Ἀ]μμίας ταῖς μετεχούσαις ἱε[ρεί]-

τὸ Μαξιμίλλης σῶμα τῆς Νερατίας,

Μακρεῖνος ὁ Φιλάδελφος, οὔσης συμβίου,

ἔθαψε τούτῳ τῷ πατρῴῳ μνήματι. / τὸ

[τ]ὸν γῆς [καὶ θαλάσ]-

[σ]ης δεσπ[ότην]

Αὐτοκράτορα Καίσα[ρα]

τες Ῥωμαῖδι Λε[ύκιον Ἀρρούν]-

τιον Λευκίο[υ υἱὸν Ἀνιήσης(?)]

Πομπηίου Μ[άγνου ἀπόγο]-

τὸν πάσης ἀρετῆς κὲ ἐν ἀνδράσι κῦδος ἔχοντα

Μοντιανὸν καθορᾷς· κατέχει, ξένε, οὗτος ὁ τύνβος

Μοντιανόν, στέφανον πατρίδος, βουλευτῶν γένος ἐν πρώτοις,

ἐνδόξων γονέων Κυρίλλου τε πατρὸς Πρόκλης τε τεκούσης.

τὸν καὶ πᾶσα πατρὶς ποθ[έ]ει Ἀμία τε σύνευνος,

[Σηστύλλιο]ν Σεουῆρον [Φ]λαουι[α]νὸν ἀρχιερέα.

〚[Σεβασ]〛τὸν γῆς καὶ θαλά[σ]-

σης δεσπότην·

τῆς ἀναστάσεως

μετή·

ὦ ξένε μὴ ψα̣ύσης̣ στάλλαν

χερὶ μ̣ηδ’ ἐπὶ νεκ̣ραῖς ταῖσι κα-

σις μ̣έ̣γα ἐσ̣τ̣’ ἐπ̣ὶ τ̣ύ̣ν̣βοις,

μὴ ψ̣α̣ύ̣ση̣ς [τύνβ]ο̣[ν] ἀλλ’ ἀν̣α-

γνοὺς π̣ά̣ρ̣ι̣θ̣ι.

γῆς̣ κ̣α̣[ὶ θαλ]-

άσσης δ[εσ]-

πότην

[Μ. Σηστύλλιον Σεουῆρον τὸν ἱερ]έα ἀρχιερ]έα? [Μ. Σηστύλ]λ̣ιος Σεουῆ̣-

[ρος Φλαουιανὸς ἀρχιε]ρ̣ε̣ὺ̣ς Ἀσίας ὁ̣ [ἱε]ρ̣εύς.

στρατιώτου· vv πάντων ἐν τοῖς μακαριωτάτοις ὑμῶν καίροις εὐσεβέσ[τατοι κὲ ἀλυ]-

πότατοι τῶν πώποτε βασιλέων, ἤρεμον καὶ γαληνὸν τὸν βίον διαγ[όντων πάσης πο]-

νηρίας κὲ διασεισμῶν πεπαυμένων, μόνοι ἡμεῖς ἀλλότρια τῶν ε[ὐτυχεστάτων]

Μ. Σηστύλλιον Σεου-

ῆρον τὸν π̣[α]τέρα Μ.

Σηστύλλιος Σεουῆ̣-

ρος Φλαουιανὸς ἀ[ρ]-

Σηστύλιος

Λουκανὸς

σεν Μηνογένηα̣ν̣ τὴν ἑαυτοῦ γ[υνα]-

ίκα πάσης ἀρετῆς ἕνεκεν.

σὺ̣ δὲ ξένε χαῖρε.

Μ. Σηστύλλιος Νί-

γερ τὸ ἡρῶον κατεσ-

κεύασεν ἑαυτῶ καὶ

τῶ ὑῶ Σηστυλλίω Νίγε(ρι).

κὲ Νυνης δη-

ακοννύσης θυ(γατρὸς)

Κάστωρος κὲ Δη-