βλάστημα νέων,

κῦδος γένους,

ρα / ἣν ἥρπασαν ἀπὸ

γονέων Μοῖραι κα-

τ’ ἐπ̣εί̣παν ∙ / τίς ἔζη-

ζωὸς ἐὼν Μούσαισιν ὁμείλεον,

ἐν δέ τε παίδων / εὐγενέων ἱερῆς ∙

ἦρξα ∙ διδασκαλίης ∙ /

καὶ δίκας ἀμφιλόγους ῥεικνὸν καὶ κώδιον ἄξεις,

λυπρὴν δαῖτα Χάρωνι· νέων δ’ ἔμπης πεφίδησο.

Π-

[— — —]Ϲ̣ε τῶν γονέων με

[— — πεπ?]οίηκα

νὴ ∙ Δημάδους

Εὐμενέως ∙ θυγάτηρ.

στῇ Ἀπολλώνι-

ος καὶ Νέων ∙

τῷ χρηστῷ πάτρωνι.

ιηʹ

Νέωνι ζή-

σαντι ∙ ἔτη

Θ(εοῖς) [Κ(αταχθονίοις)].

Νέω[ν Σω]-

σιπ[άτρου]

Νέων Σωσι-

πάτρου τῷ ἀ-

μα Αἰλιανός, πρότερον βενεφ(ικιάριος) ἐπάρχου Αἰγύ-

πτου ∙ νῦν δ’ ἀδίκως θανέων κεῖμαι ἐν τύμβῳ

τῷδε ∙ ὅπου λείψανά μου σπουδαῖοι κατέθεντο

Θ(εοῖς) ❦ Κ(αταχθονίοις) ❦

Κουιντίλιος Νέων

καὶ Ποντία Ἀγαθο-

ους συνείδησιν ἔ-

χων ∙ αἰσίτων γονέ-

ων τὸ γένος ∙ καὶ πα-

τρίδος τε τύχης·

μήδης καὶ χειρῶν

δεῖγμα παλαιγενέων.

Σέξτῳ Ἐρουκίῳ Κλάρῳ

β ∙ Γνέῳ Κλαυδίῳ

Σεβήρῳ κως co(n)s(ulibus).

τῶν ἱερῶν ἢ μεμισθ(ωμένων) ∙ τόπων,

λιβ(ανωτοῦ) ∙ τε λ(ίτρας) κ εἰς παραμυθ(ίαν) ∙ τῶν γονέων.

C(aius) ∙ Licinius Proclus et Meclonia

Ἑλλάδι δ’ οὔτε γένος βασιλεύτερος οὔτε τι φωνὴν

Ἡρώδεω, γλῶσσάν δέ τέ μιν καλέουσιν Ἀθηνέων.

ἣ δὲ καὶ αὐτή περ καλλίσφυρος Αἰνειώνη

Φλαβίῳ Πρωταγόρᾳ

Νέῳ ζήσαντι ἀμέμπτως

ἔτη μθ μῆνας γ ἡμέρας ι

[․․․]αν πο[λ]ύμορφος οὖσα

πᾶσι διανέωγεν φύσις

οὐδ’ ἐμπόδιός ποτ’ ἐστὶ

καὶ γραμματέος ∙ Αἰλίου ∙ Ἀγαθημέρου ∙ κιθαρῳδοῦ παραδό-

ξου ∙ καὶ νομοδίκτου ∙ Αὔλου ∙ Οἰνέος Οἰνέως ∙ τραγῳδοῦ ∙ παραδόξου·

ἐτελείωσα δέ, ὡς ἐπηνγειλάμην ∙ τὸν Διόνυσον ∙ ἐπὶ ἄρ-

[ἐνθάδε ἐν τόπῳ] Νέωνο[ς — —]εια κῖτε. βίσωμο.

∙ Νέωνι? ∙

ἄμνηστον στοργὴ θῆκεν [ἐμῶν γο]-

[ν]έων.