Λύ(κιον) Φλαούιον Ἀρριανὸν Π. Αἴλιος

Πολεμειανὸς Ἑρμόδωρος

τὸν αὑτοῦ ἀνεψιόν.

Αὐρ(ηλίας) Ἀπολαύστης

καὶ τῶν ἐμῶν

πάντων.

Ἀρτέμιδι

Μ. Δομίτιος

deae sanc(tae)

Demetri

pro salute

Ποπ̣ίλιος αʹ

Γεμινιανὸς

Εὐφρόσυνος

φος Μουκιανοῦ

ἀναιθόμην ἀνεθόμην = ἀνεθέμην τὸν

βωμὸν θεᾷ Μα-

[․]ηλοκιτανὸς εὐχὴν

[θ]εοῖς Τεμβανοῖς ὑ-

πὲρ τῶν ἰδίων.

καὶ τὴν ὑδνοβόλοι[σ]ι δρόσοις πάνφο[ιτ]ον ἄνασσαν

ἠδὲ ἀνέμους, οἳ πάντα πνοαῖς φύτλα πειαίνουσιν.

ητ[ο]ι— — — — — — — — — — — — — — — — — —ιροις

δεσποτῶν μου

καὶ ἐμαυτοῦ καὶ

τῶν ἐμῶν πάντων.

Ἀσκληπιάδης Εὐδέμονο[ς]

ζήσας ἔτη κηʹ.

Αὐρήλιος Ζωΐλος

ἐσκεύασα ἐμαυτῷ — — —

ἐμῆς τε θήκην τῇ μητρ[ὶ — — —]

καὶ ἑαυτῷ ἠσα[— — —· εἰ δέ τις]

ζή[σα]ντι ἔτη

μηʹ [ἀμέ]μπτως

κα[— —]α Διόδω-

φιλανδρίας δὲ μάλιστα

συνζήσασαν ἐμοὶ πλή-

ρη δυώδεκα ἔτη

[κ]ὲ ζόης φθόνε, / φωτὸς

[σ]τερήσας τὴν ἐμοὶ ποθου-

[μέ]νην, / Εὐτυχιανὴν τοὔ-

[ν]ομα· ἔνθα ἐθέμην στήλην

[μν]ήμης χάριν εἰδίας γαμετῆς

[Εὐ]τύχιος τοὔνομα, σω-

[φρ]όνως συνζήσασαν μετὰ ἐμοῦ

[ἐν]ιαυτοὺς ὀκτώ, ἔλιψε δέ μοι

τάτα, / στήλην ἔγραψα τήνδε κὲ ἐθ-

έμην τάφῳ / Εὐφρᾶς ποθῶν Βεστᾶ-

λιν, κὲ ἂν κεῖτε νέκυς· / ὁ γὰρ κα-

ὅταν ἐξέθρεψε κὲ ἐδιδάξατο τέ-

χνην, / ἐλπίζων παρ’ ἐμοῦ χάριτ-

ας 〚—〛 τὰς αὐτὰς ἀμοιβὰ[ς]

quadraginta;

posuit memo-

riam Claudius

ὴ κατεσκεύασ-

εν τὸ θέμα

πρὸς τῇ ἐξέ-

Μένανδρος Ἀρίστου.

Ἀρτεμιδώρα Μενάνδρου.

Σ[ε]βηριανὴ Φιλία ἡ καὶ Δομε-

τία ζῶσα ἔθηκα θήκην ἐμαυτῇ

καὶ τῷ γλυκυτάτῳ μου συν[β]ίῳ

Αὐρ. Δημήτριος

ἔθηκα ἐμαυτῷ τὴν

θήκην σὺν τῷ βωμῷ

Ἀσσκληπιοδό-

του Ἀσκληπιοδότου ἔθηκα ἐ-

μαυτῷ τὴν θήκην

κὲ τῇ συμβίῳ μου

[Σεμ]πρώνιος

[ἐκ τῶν ἰ]δίων ἀνέ-

αντι ἔτη ξʹ ἀ-

μέμπτως.

χαῖρε.

ἀνὴρ / γεωργικῆς

ἔνπιρος ἔμπειρος καὶ ἐν

ψήφῳ σοφός. /

Ὑγεία τῇ μητρὶ Ἀρτεμεισίᾳ καὶ Ἀκύλᾳ καὶ Ἰουλίῳ Τρύφ[ωνι].

χαῖρε.

[τ]ὴν θήκ[η]ν σὺν τῷ

βωμῷ ἐμ[αυ]τῇ καὶ τῷ

γλυκυτάτῳ μου συν-

νʹ· καὶ βούλομαι με-

τὰ τὸ ἐμὲ κατατε-

θῆναι μηδένα ἕτε-

συνβίῳ Φλαβίῳ Ἀττικῷ

[ἰ]ατρῷ καὶ ἐμαυτῇ· καὶ

[β]ούλομαι μετὰ τὸ ἡμᾶς

Ἀεμίλιοι [Μά]γνος καὶ Λονγεῖ-

νος ἐπεγράψαμεν τὴν σορὸν

Ποπλία Αἰλία Εὐδεμονιανὴ Εὐδαιμονιανὴ

Ὀκταβία

ἀνεναιωσάμην τὴν συνγενικήν μου ποίαλον σὺν τῷ ὑποκειμένῳ

βωμῷ ἐμαυτῇ καὶ τῷ γλυκυτάτῳ μου ἀνδρὶ

Αὐρ. Βαθυλλίνῳ·

Π̣. Αἴλ(ιος) Οὐλπιανὸς Ῥουφειν— — —

Ἑρεννίᾳ Φήστῃ τῇ σεμνοτάτῃ γ̣[υναικί]

— — —

Σεουῆρος

ἀν[ενε]ωσάμην τῶν συνγενῶν μου τὴν πύελον ἐμαυτῷ

καὶ τῇ γλυκυτάτῃ μου συνβίῳ Αἰλίᾳ

γερουσιαστὴς καὶ ἄρξας τῆς κρατίσ[τ]ης φυλῆς Πλωτεινιανῆς

ζῶν ἐμαυτῷ τὴν πύαιλον κατεσκεύασα σὺν τῷ τόπῳ καὶ τῇ γυναικὶ

Αὐρ.Ῥουφείνᾳ·

Αὐρ(ηλία) — — — ἀνενεωσάμην τὴν χαρισθεῖσαν

πύελον ἐμαυτῇ καὶ τῷ προτελευτήσαντί μου γλυκυ-

τάτῳ ἀνδρὶ Αὐρ. Ἡσυχίῳ· καὶ βούλομε μετὰ τὸ ἡμᾶς κατατεθῆναι

[Α]ὐ[ρ]η[λία] Ἀρρία ἀνανε[ω]σάμην τὴν πύελον ἐμαυτῇ καὶ τῷ

[σ]υ[μβίῳ μ]ου τῷ προκατακειμένῳ Αὐρηλίῳ Στρατιω․․․․-

[πᾶσιν ἀν]θρώποις ἐν βιότητι δοθεὶς ∙

[ἑκάστῳ(?)] ἡτοίμασα ἐμαυτῷ τὸν αἰώνιον

[οἶκον καὶ] τῇ γλυκυτάτῃ μου συμβίῳ ∙

τοῦ Πουλίας κὲ τῆς γυνεκός μου Αὐρ. Θεοδότης· κὲ

μετὰ τὸ ἑμᾶς ἡμᾶς τεθῆναι τὸν Ἀριανὸν μηδενὶ ἑταί-

ρῳ ἀνῦξε· εἰ δέ τις τολμήσει, δώσει τῷ εἱε-

Αὐρ. Ἀσσκληπιοδοτιανὸς Ἀσκληπιοδοτιανὸς Ἀλέξανδρος

ἀνεναιωσάμην τὴν συνγενικήν [μου πύ]αιλον ἐμαυτ[ῷ]

καὶ τῷ πατρί μου Αὐρ. Ἀσσκληπιοδότ[ῳ κ]αὶ τῇ συνβίῳ αὐτοῦ.

τῆς κρατίστης φυλῆς Ἱερᾶς ζῶν ἀνενεωσάμην τὴν χαρισθῖσάν

σαν μοι ποίελον ἐμαυτῷ καὶ τῇ γλυκυτάτῃ μου γυνεκὶ Αὐρ.

Μαρκιανῇ καὶ ἐπίξι τέκνοις ἡμῶν· καὶ βουλόμεθα μετὰ

της φυλῆς Ποσειδωνιάδος,

ἔθηκα τὴν [σ]ορὸν ἐμαυτῷ καὶ τῇ συ-

νβίῳ μου Αὐρηλίᾳ Διογενείῃ

βουλευτής, μυστηριάρχης, σειτωνήσας, ἀργυροτα[μίας γενό]-

μενος τῶν βουλευτικῶν χρημάτων, παραπέμψας πο[λ]λά̣κ̣[ις, ἔθηκα]

σὺν Φίρμῳ συνγενεῖ τὴν σορόν· καὶ βούλομε μετὰ τὸ κατατεθῆ[νε ἡμᾶς μη]-

Αὐρ. Εὐγένιος ἀνενεωσάμην τὴν πύελον ἐμαυτῷ καὶ

Αὐρ. Βασίλισσα ἀνεναιωσάμην τὴν ποίαλον

ἐμαυτῇ καὶ τῷ γλυκυτάτῳ συνβίῳ μου

Αὐρ. Εὐγενίῳ ζήσαντι μετ’ ἐμοῦ ἀμέμπτως ἔτη ιγʹ·

καὶ βούλομε μετὰ τὸ κατ[ατ]εθῆνε ἐμὲ μηδένα ἕτερον τε-

θῆνε ἰς τὴν σορόν, εἰ μὴ ἂν ἐπί[ξ]ῃ τέκνοις ἡμῶν· εἰ δέ τις παρὰ

[Ἰου]λιανὸς

[ἐμαυτῷ τὴν πύε]λον ἔθηκα καὶ τῇ γυναικί μου Αὐρηλίᾳ

[Ἀγα]θοδώρᾳ

[Αὐρ. Κ]υρίων Κυρίω[νος]

[ἐπανε]νεωσάμην τὴν πύελον [ἐμαυ]-

[τῷ καὶ τ]ῇ γλυκυτάτῃ μου συμβί[ῳ]

Αὐρ. Μαρκιανὸ[ς κ]ατεσκεύασα τὴν προγονικήν μου

πύελον ἐμαυτῷ κ̣ὲ̣ [τέκ]ν̣ο̣ι̣ς̣ [κὲ τῇ π]α̣ρ̣ηκούσῃ μου συνβίῳ Δι-

ονυσιάδι· βούλομε δὲ μετὰ τὸ κατατεθῆνε τοὺς προγεγραμμένους μηδίνα τεθῆνε·

— — —

κατεθέμην τὸν υἱόν μου Αὐρ. Χρηστεινιανὸν [Τ]ει[μ]οκράτην

ζήσαντα ἔτη κγʹ· καὶ βούλομαι μηδένα ἕτερον τεθῆναι· εἰ δέ τις τολμήσῃ,

[π]ό[λι]ν (δην.) ͵βφʹ καὶ τῷ ταμείῳ (δην.) ͵βφʹ·

[ἔμ]προσθεν δὲ ἕνεκον ἕνεκεν λατο-

[μί]ου περίφραξις τῆς πυά-

[— — — — — — — —] Θεόδοτος

[ἔθηκα τὴν πύελον ἐμαυτῷ καὶ] τῇ συμβίῳ μου

— — —

— — — —νοφρονι τῇ γυνεκὶ

[— — σ]εμνῇ Θεοδώρᾳ

— — —

Καπετωλεῖνος

κατεσκεύασα τὴν συνγενικήν μου πύελον ἐμαυτῷ καὶ τῇ συμβίῳ μ[ου]

Μαξιμιανῇ·

ἀνενεωσάμην τὴν προγονικὴν λάρνακα ταύτην

— — — ἐμαυτῇ καὶ τῷ γλυκυτάτῳ μου ἀνδρὶ

Οὐαλερίῳ Πομπωνίῳ

ἑκατοντάρχῃ στρατευσαμένῳ ἐν τῷ ἱερῷ παλατίῳ ἔτη — —

— — — — βιώσας σὺν ἐμοὶ ἔτη θʹ λίψας καὶ

παῖδα ἀγκάλαις ἐμαῖς· καὶ μετὰ τὸ ἐμὲ

κατατεθῆναι μηδένα ἕτερον ἀνεῷξαι· [εἰ δέ τις]

[Μα]τρώνα

[ἔθηκα τὴν πύελον ἐ]μαυτῇ καὶ τῷ γλυκυτάτ[ῳ μ]ου ἀνδρὶ Ζοηλιανῷ

[Μα]ξίμῳ

— —ος Παλλαδιανὸς

[— — — ἔθηκα τὴν πύελον ἐμ]αυτ[ῷ] καὶ τῇ γυναικί μο[υ]

paucae litterarum reliquiae

— — — — — — — καὶ ἀδελφοῦ Λ— — — —

[— — — — — — ἐ]μαυτῷ καὶ — — — — — — —

— — —

Ποσιδώνεις Ἀρτεμᾶ τοῦ Ἀρτεμι-

δώρου ζῶν φρονῶν τὸ μνημῖον κα-

ὴ ἐξὸν εἰς ταύτην τὴν πύαλον τεθῆναι

μετὰ ἐμὲ τὸν Ποσιδώνειν καὶ Τατίαν καθ-

ὼς προγέγραπται· ὃς ἂν δὲ παρὰ τὰ προγεγραμένα προγεγραμμένα ποιήσ-

χαῖρε.

Ποσιδώνις Ἀρτεμᾶ τοῦ Ἀρ-

ρτεμιδώρου καὶ Τατία Ἀπο-

λωνίου ζῶντες ἑαυτοῖς τ-

Φιλήτη ἡ καὶ Ματρώνα

ζῶσα ἐμαυτῇ τὴν πύαιλον ἔθηκα σὺν τῷ περιωρισμένῳ

τόπῳ καὶ τῷ γλυκυτάτῳ μου ἀνδρὶ Αὐρηλίῳ

[— — — — ἔθηκα τὴν πύελο]ν ἐμαυτῷ καὶ [τῇ γλυκυτάτῃ]

[μου συμβίῳ — — — — — — —]καὶ τοῖς γλυκ[υτάτοις τέκνοις]

— — —

— — — — — —ΟΝΗΚΑΘΟΤΕΜ— — — — — —

— — —ε̣κοις μου· εἰ δέ τις — — — —

νῦν με πρό[μοιρον ἔθαψεν ἀδελφὸ]ς ὁμοῦ τε σύνευνος.

τρὶς δέκα [δὲ τλήμων πρὸς τέρμ’ ἔμ]ολον λυκαβάντων.

μούνη δ’ ἐν [θαλάμοις μήτηρ ποθέ]ουσα σιωπῇ.

— —χει βίον ἡδὺν ἀνύσσας — — —.

κ’ ἐμ φθιμένοις ἐχέτω — — —

ὃς τάχα καὶ μετὰ Λήθην — — —

κρατίστης φυλῆς Δ[ίας — — — — — — — — — — — — — —]

ἔθεκα ἔθηκα ἐμαυτῷ καὶ τέκνοις ἡμ[ῶν — — —]

— — —

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

[— — — παραπέμ]ψαντι πολλάκις, πρεσβεύσα[ντι],

[— — — ἄρξαντι] τῆς φυλῆς Ἀντωνιανῆς καὶ ΠΟ̣․-

— — — — — — — —υκιου ζῶν ἑαυτῷ τὴ[ν πύελον]

[ἔθηκεν· καὶ β]ούλομαι με[τὰ] τὸ ἐμὲ [τεθῆναι]

[μηδένα ἕτε]ρον ἀνοῖξαι τὴν πύ[ελον, — — —]

— — — — — — — — — — — — —ΟΜ— — — — — — — — — — — —

[ἔθηκα τὴν πύελον ἐμαυτῷ] καὶ τῇ συνβ[ίῳ μου — — —]

— — — — — — — — — — — —Ι̣ΑΝ— — — — — — — — — — — — —

[— — — — — — — — — — — — — —ι κὲ πρώτῳ Ἑλλήνων· κὲ βού[λομαι]

[— — — — — — — — — μετὰ τὸ κ]ατατεθῆναι ἐμέ· εἰ μὴ ἀρ[— — —]

[— — — — — — — — — — — — τολμ]ήσει ἕτερόν τι ποιῆσαι, [δώσει]

ἀναφερόμεν[ος ἐν τῷ ἱερῷ παλατίῳ ἔθηκα τὴν πύ]-

ελον ἐμαυτῷ κα[ὶ τέκνοις γιγνώσκων ὅτι κοινὸς ὁ]

θάνατος πᾶσιν ἀ[νθρώποις ἐν βίῳ δοθεὶς κατὰ νήμα]-

— — —

[— — — — — — — — — τὴν σ]ορὸν ἔ[θηκα ἐμαυτῇ καὶ — — — — — —]

[— — — — τῷ γλυκυτά]τῳ ἀνδρί μου. vac.

— — —

[ἔθηκα τὴν ποίαλον ἐμαυτ]ῷ καὶ τῇ γλυκο[τάτῃ μου συμβίῳ]

[— — — — — καὶ βου]λόμεθα μετὰ τὸ κ[ατατεθῆναι ἡμᾶς]

— — — — — —νος κεραμεὺς

[— — — ἀνέ]θηκεν ἐμαυτοῦ(!) καὶ

— — — τέκνοις ἡμῶν — — — —

— — —

— — —ΟΞΟΝΤΟΣ τὴν πύελον ἔθηκα [ἐμαυ]-

[τῷ] καὶ τροφίμῃ μου Αὐρηλίᾳ — —

— — —ᾳ· καὶ βούλομαι μετὰ τὸ κα[τατεθῆναι]

[ἐμὲ] καὶ τὴν σύνβιόν μου μηδέ[να ἕτε]-

[ρον κ]ατατεθῆναι· εἰ δέ τις [παρὰ]

[— — — μο]υ ζησάσῃ ἔ[τη ․․ʹ· καὶ]

[βούλομαι μετὰ τὸ ἐμὲ] τεθῆνε — — —

— — —

ὸς πρεσβυταίρου πρεσβυτέρου ἐπανενεωσάμην

τὴν ἣν ἐκτησάμην ποίαλον ἐμαυτ[ῷ] ται τε καὶ τῇ γλ-

υκυτάτῃ μου συνβίῳ Αὐρ. Βασιλι[κ]ῇ ἅμα σὺν τοῖ—

μεθίσταται δὲ τοῦ

βίου μηνὶ Σεπτεμ-

βρίῳ πέμπτῃ, ἰνδι-

κτιόνι δωδεκάτῃ· καὶ εὐ-

δεκάτῃ, ἀρχῇ μηνὶ

Σεπτεμβρίου βʹ,

ἡμέρᾳ τρίτῃ. ☩

τοῦτο ὃ καὶ προωνησάμην.

☩ Ἐμμανουὴλ

εὐχε͂ς εὐχαῖς το͂ν ἁγί[ον] ἁγίων

ἔτη εʹ, ἡμέρας ιεʹ· τμηθὶς

ὑπὸ ἰατροῦ ἐμαρτύρη-

σεν. Fla(vius) Maximinus scu-

tarius sinator levavi sta-

tu(am) filio meo Octemo, vixit an-

nos V, dies XV, precisus a medico

[νι]κᾷ.

Ἐμμανο[υὴλ]

μεθ’ ἡμῶν ὁ θ(εό)ς.

Αὐρ. Κυρίων

ζῶν ἐμαυτῷ

κατεσκεύασα

καὶ βούλομαι με-

τὰ τὸ ἐμὲ τεθῆ-

ναι μηδένα ἕτε-

Μ. Αὐ[ρήλ]ιοι Χριστινῖνο[ς — —]ΤΩ καὶ Χρῖστος [— —]ΝΓΟέμεθα.

annos p(lus) m(inus) XXV. cuius de patria

Eros civilem pietatem custodi-

ens titulum statuit.

[λει]α[ν καὶ] εἴσπλουν καὶ ἔκπλουν κ[αὶ πο]-

[λέμου κα]ὶ εἰράνας ἀσυλεὶ καὶ ἀσπο[νδεί]·

[καὶ τ]ὸ[ν ἱερ]ομνάμον[α] τοὺς προξένου[ς]

[διὰ προγόνων] τ̣ῆ̣ι̣ [πό]λει ἡμῶ̣[ν ὑπάρχοντες ἀπεστάλκασι ψήφισμα καὶ πρεσ]-

[βευτὰς] Ἀντικράτη καὶ Δημύλον̣ ․․6․․․υ̣σιμ̣[— — — ἐμφανίζοντες πε]-

[ρὶ χρησ]μῶν αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ Ἀπόλλωνος τοῦ Χρηστ̣η̣ρ̣[ίου δεδομένων, ἐν]

[νιοι φίλ]οι ἔοντες κ[αὶ] οἴκειοι καὶ σύμμαχοι ἐκ παλαίων χρόνων τ[αῖς πόλι]-

[ος ταῖς Τ]ενεδίων ἀπεστάλκαισι ψάφισμα καὶ πρέσβεα Δήμ[υλον ἐμ]-

[φανίζ]οντες, διότι ὁ Ἀπόλλων πὰρ αὔτοις ἐξενηνόχει χρήσμο[ις, δι’]

[ὧν ἀπ]οφαίνεται ταὶν πόλιν ταὶν Καλχαδονίων ἔμμεναι ἑαύ[τω καὶ]

[ὑπάρχ]ειν πάντεσσι ἀνθρώποις ἴραν καὶ ἄσουλον, καὶ παρκα[λείοισι]

μῆνα Ποτάμιον

καὶ ἐστεφάνωσαν ἁγεμόνα

Εὔφαμον Ἀντιλόχου Πολια(τήας)·

μῆνα Διονύσιον ἐστεφάνωσαν

ἁγεμόνα βουλᾶς Διονύσιον

Διονυσίου Πολητήας·

γραμματεὺς βουλᾶς καὶ δάμου

Μέμνων Μενεκράτειος.

vacat

[ἐπρία]το τὰν ἱερωτείαν Μενέμ[αχος — — —]

[․․5․․]λου δραχμᾶν 𐅆Χ[Χ𐅅]

[— — — — — — —] ἓξ Δ𐅃 κα[ὶ τὸ — — — — — — —]

[— ἐμβαλλόμεν]ον παρὰ τῶν [θυόντων(?) — — — —]

[— — — — κατα]σκευαξεῖ δὲ [καὶ τὸν θησαυρὸν?]

[τᾶι θεᾶι. λη]ψεῖται δὲ ἁ ἱέ[ρεια ἀπὸ τῶν(?)]

[τιθεμένων κ]αὶ τῶν θυομέ[νων δημοσίαι(?) — —]

[— — δέρματ]α, καὶ ἀπὸ τῶν θ[υομένων ἰδίαι(?)]

τοῦτον Ἰουστινιανὸς ἀγακλέα δείματο χῶρον

ὕδατι καὶ γαίῃ κάλλος ἐπικρεμάσας.

νῶτα θαλασσαίοις ἄλσεσι τηλεθάει·

ὡς σοφός, ὅστις ἔμιξε βυθὸν χθονί, φύκια κήποις,

Νηιάδων προχοαῖς χεύματα Νηρεΐδων.

σὺν θ(ε)ῷ ἀπετέθη τὰ θε-

μέλια vac. τοῦ μαρ-

τυρίου τοῦ ἁγίου Χρισ-

νος· κτίζετε δὲ παρὰ τῆς

σεμνοπρ(επεστάτης) κουβικουλαρί[ας]

Εὐφημίας υ· καὶ ἐγένετο ἡ

κατάθεσις ἐν εἰνδ(ικτίωνι) εʹ

πληρουμ(ένῃ), μ(ηνὶ) Σεπτεμβρ[ίῳ]

κβʹ, ὑπα[τείᾳ Σπορακίου καὶ Ἑρ]-

Ziegelstempel: Κοσταντίνου.

[— — —]ικος [—]μ̣[—]․[—] ἐμὲ κατέθηκ̣ε̣[— — —].

ξεῖνε, τὸν ἀργαλέα Μοῖρα καθανύσατο,

Μήνιον· εἰκοστῶι δὲ καὶ ἐμ πέμπτωι λυκάβαντι

οὐκ ἀρὰς ἀνύσας εἰς Ἀχέροντα μόλεν·

οὔπω ἐφειβήην θηκάμενος χλαμύδα,

τῶι σοφία μεμέλητο καὶ εὐμόχθων ἀπ’ ἀγώ|νων

νίκη καὶ γλυκεροὶ Πιερίδων κάματο[ι]·

Ἰναχίης οὐκ εἰμὶ βοὸς τύπος, οὐδ’ ἀπ’ ἐμεῖο

κλήιζεται ἀντωπὸν Βοσπόριον πέλαγος·

τῆιδε Φιλιππείων ἀντίπαλος σκαφέων·

Βοίδιον οὔνομα δ’ ἦεν ἐμοὶ τότε· νῦν δὲ χαραχθέν

βοίδιον ἠπείροις τέρπομαι ἀμφοτέροις.

Μενέμαχε Δι-

φίλου

Über dem Relief:

Ἑλίκιον γυνὰ

Θεοκλίδα χαῖρε.

Rechts unter dem Relief:

Κέρδων

Αὐρ. Ἀγάπητος ζῶν ἑαυτῷ ἐμαυτῷ τὸ μνημῖον κατεσκεύασα

καὶ τῇ γλυκυτάτῃ μου γυναικὶ Αὐρ. Εὐτυχιανῇ, καὶ τοῖς

Μέμμια Καλλίστη

ζήσασα ἔτη λβʹ· Μέμμι-

ος Ἔραστος ζήσας ἔτη

〚— — —〛 τὴν σορὸν ἑαυτῷ ἐμαυτῷ καὶ τῇ

[γυ]ναικί μου Αὐρ. Κρατίστῃ καὶ τοῖς παιδίοις μου

δεσποτῶν μου

καὶ ἐμαυτοῦ καὶ

τῶν ἐμῶν πάντων.

ελευτᾷ μη(νὶ) Ἰουνί-

ου εʹ, ἡ(μέρᾳ) εʹ Πέμπτῃ, ἰνδ(ικτιῶνος) ιβʹ. ☩