Οὐάριος Φαυστεῖνος,

Μένανδρος Ἀρτεμιδώρου,

Ῥοῦφος Ἀρτεμιδώρου,

Ἑρμῆς Ζωτίχου,

Ἀντίπατρος Ἀπολλωνίου

Ἀρτεμίδωρος Διονυσοδώρου

Διοκλῆς Ἀρχεβίου

Διοκλῆς Διοκλείους

Δημοκράτης Μηνοθέμιδος

Δημοχάρης [Λυ]σιμάχου

Σέξ. Φούλ. Πλώ. Μένανδρος Μάρκος

Π. Κάσσιος Μυρῖνος, Ἀρτέμων βʹ

Πείσων βʹ, Εὔτυχος βʹ, Στρατόνεικος

Ἀριστόμαχος Γάμου φιλ., Ἀλέξανδρος Δείου

Ἀρτέμων βʹ νε. φιλ.

Λ. Ἰούλ. Ἑρμᾶς φιλ., Γ. Πακώνιος Μάρκελλ(ος)

πρυτάνεις Αἰγικορεῖς οἱ πρυτα[νεύσαντες μῆνα]

[Ἀ]ρτεμισιῶνα τὸν ἐπὶ Κλ(αυδίας) Βάσσης ἱπ[παρχούσης, γραμ]-

[μ]ατέως βουλῆς Ποπλίου Φο[υλβίου καὶ καλλι]-

Κρατίδημος ἐπὶ τῶν θυμάτων,

Παντάγαθος Ἀρτεμιδώρου οἰνο(φύλαξ),

Πολέμων Περιγένους βασι(λεύς),

Ἕλιος Μενάνδρου βασι(λεύς),

Γ. Ἰούλιος [ — — — ]

Ἑρμᾶς Ἀρτεμ[ιδώρου]

Μ. Ὀπόνν(ιος) Ἰ[— — — ]

Ἡραγόρης Μουσοκλέος

[Φ]ανόθεμις Εὐαλαίδο

Ἀπολλόδωρος Ἀπολλωνίο

Μακαρεὺς Ποσειδωνίω

Ἀρτεμίδωρος Ἰεροιτιάδο

Ἀγησίλας Κηρυκίδο

Ἱππώναξ Ἀκεσαίο

Μαντικλῆς Ξενοθέμιος

Πρωτέας Ἀπολλοδώρο

Φίλιπ[πο]ς Ἀττάλου Βαλέριος

Ἀπο[λ]λωνίδης τοῦ Ἀρτεμᾶς

Τ. Τερέντιος Φλαβιανὸς Εὐτυχίων

Μ. Λείουιος Βίτλος

Μ. Νεμέριος Ἀνθέστιος

Μενεσθεὺς Μηνοδότου

Ἀριστογένης Ἀριστοκλ[ε— —

Ἀρτέμων Βακχίου

Διοκλῆς Μηνοδώρου

Keine Abschrift bekanntgemacht.

πεντήκοντα·

ἐπὶ Βουφαντίδου, πολεμηθείσης

τῆς χώρας, ἀτέλειαν τῆς λείας

εἴκοσιν ἕξ·

ἐπὶ Διομέδοντος ἐν τῶι πολέμωι

τῶι πρὸς τοὺς Γαλάτας γ[ενομένωι]

τῶμ Πρωτέως παίδων στ[ατῆρες κατὰ τὴν]

ἔμπροσθε κρίσιν στατῆρ[ες

τῶμ Πρωτέως παίδων σ̣[τατῆρες

Τελευταγόραι στατῆ[ρες —κον]-

τα πέντε · τοῦ παρατιθ[εμένο τῶμ Πρω]-

τέως παίδων στατῆρ[ες τῶμ Πρωτέως]

παίδων κατὰ τὴν ἔμ̣[προσθε κρίσιν στατῆρες

Ἡγησιμάνδρου καλ․[

[Λα]μπαγόρου καὶ τειχοποιοῦ

[Θη]σέως τοῦ Ὀνήτορος ἐμισ-

[θώ]σατο Τεῦκρος Διοδότου

[μ]η̣νὸς Θ[αργηλιῶνος

ἐμισθώσατο Θεόδο[τ]ος

Ἡγησάνδρο τοῦ τ[οί]χου τ[οῦ

[ἑωθι]νοῦ [ὀ]ργύας ὀκτὼ στατή[ρων

ἐκατὸν̣ πεντήκοντα ἐμ̣μ̣[ήνου

[ἐγγ]ύω Χοιρί̣λος Ἀθ[η][αγ]όρ[ου

vacat?

[— — — — — — — — — — —]․ ἄμεμπτος ρ̣[— —

[— — — — — — — — — — Β]ακχίου ἀγωνο-

Τραιάνηα, τοὺς δὲ λοιποὺς ἀγῶνας

θεματικούς· ρκδʹ.

Θέμις Ευάκους ἀνέθηκεν

τὴν θυγατέρα Ἀρτ̣εμοῦν Φιλήτορος

ἡρ[ωίδα].

Πτο-

λε-

μα-

ῖος.

ν.

Ἀρτε-

μίδ-

ωρ-

[Ἀ]ρτεμιδώρου κ(αὶ)

[Σ]ωσιπάτρου κα(ὶ)

[π]λίου τῶν φίλω-

[ν] ἀδελφῶν μέμνη-

[σ]θε οἱ νέοι.

[Ἀρ]-

[τ]ε-

[μ]ι-

[δ]ώ-

Ἀπελλᾶ τῶν ἀδ-

ελφῶν μέμνησ-

θε ἐπ’ ἀγαθῷ

τάτων κ(αὶ) ἀδελφῶν

κ(αὶ) νεανίσκων μέ-

μνησθε ἐπ’ ἀγαθῷ

οἱ νέοι.

φῶν κ(αὶ) εὐτάκτων

νεανίσκων μέμνησ-

θε ἐπ’ ἀγαθῷ

Ἱππαρχούσης κα̣(ὶ) Πολε-

μά̣ϊδος [καὶ] Πα̣[νφίλου καὶ]

Ῥούφου τῶν [φίλων ἀδελ]-

φῶν μέμνησθε ἐπ’ ἀγα-

θῷ οἱ νέοι.

λευς [ — — — — — Μη]-

τροδ[ώρου μέμνησθε ἐπ’]

ἀγαθῷ [ἀδελφῶν]

τῶ[ν ἀδελφῶν]

μέμ[νησθε ἐπ’ ἀ]-

γαθ[ῷ οἱ νέοι]

Ἀρτεμίδωρος

Διονύσιος Ἀριστίωνος

Ἀρτεμίδωρος Κλειμάνδρου

Μενεσθεὺς Ἡρακλείτου

Ἀρχέβιος Ἀρχεβίου τοῦ Διονυσίου

Ἀρτέμων Ἀρτέμωνος

Ἀγίας Δημητρίου

[Ῥ]οιμητάλκαι τοῦ Κότυος καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτ[οῦ]

[β]ασιλέως Πόντο[υ] Πο[λ]έμωνος καὶ Κότυος ὀ[ν]ό-

ματι Ἀντωνία Τρύφαινα Κότυος βασιλ[έ]ων [καὶ]

Βάκχος Ἀρτέμωνος τοῦ Βακχίου,

γενόμενος ἐπὶ τῆς ὀρυχῆς τῶν

maximae caelesti et inferiali dearum glorosiae nympharum a

Iove productarum Proserpinae talem construxerunt aram".

Ἀρτεμίδωρος Ἐπισθένου

Διὶ Αἰθρίῳ εὐχήν.

militavit in v[e]xillatione Fesianesa annis XXIII,

unde factus protector ide(m)que idequi militavit in

scola protectoru[m] annis [q]uin[q]ue. qui petivit sibi

memoriam fieri de proprio visum quique mandavit

Marian[e] Marianae coniugi suae et Thalarioni puerum suum(!), qu(em)

et liberum dimisit, et presentibus praesentibus collegibus collegis

δοξ(οτάτης) μνήμης Ἀλέξαν-

[δρος] μηνὶ Νοεμρ(ίῳ) λʹ ἰνδ(ικτιῶνος) ․․ʹ.

ὑπόμνημα

ΚΕΜ̣ΑΡΥ․

ΕΝΗΘΑΙ

Φωκίωνος τοῦ Ἀσκληπιάδου

Πολεμαίου τοῦ Φωκίωνος

—οιδιου τοῦ — —λε— — —ου

Ἀρτεμιδώρα

Μενεκλήους

Unter dem Totenmahlrelief:

Μηνόδωρε Μενάνδρου

Ἀρτεμὼ

Τειμοθέου.

Die Inschrift wurde eradiert (Cremer). Z.1-3.

Ἀσκληπιάδης

Διοθέμιδος

χαῖρε.

Μητροδώρα Ποσειδωνίου.

[Ἀρτε]μεισία Ποσειδωνίου.

[Σωτ]ήριχε ἥρως, Ἀρτέμων ἥρως, Μειδίας ἥρως.

[Ἀ]ρτεμοῦς τῆς Ἀπολλ̣[ωνίου] .

ἤνδρωσ’ εἰς Ἀΐδην Μόσχιον υἷα φίλον,

ἐλπίδας ἐνθεμένη πυρὶ καὶ τάφῳ· ἡ δ’ ἐπὶ τέκνωι

ὑψηλὴ τὸ πάρος καὶ φρονέουσα μέγα

πένθεα καὶ στοναχὰς Μόσχιον αἰνοτάτη·

ἠρέμα κωκύσει παρ’ ἐμὸν δόμον, οἴ, ἀπὸ μούνου

λειπομένη τέκνου· κείσομ’ ἐγὼ δὲ τέφρηι.

Rechts und in Höhe von den Z.1+2, über dem Reiter-Relief, das (neben einem Lorbeerkranz) zwischen den beiden Kolumnen sich befindet:

Ποσειδώνιε Μενάνδρου

Zwischen beiden Kolumnen, unter dem Kranz. Nach der Form der Buchstaben ein späterer Zusatz.

Ἀσκληπιάδης Ἀσκληπιάδου

εἰς ὀλίγων ἐτέων μέτρα μινυνθάδια;

ἦ ἵνα λυπήσῃς δι’ ἐμὴν βιότοιο τελευτήν

μητέρα δειλαίην δάκρυσι καὶ στοναχαῖς,

ὃς μὲν γὰρ τυτθόν τε καὶ ὀρφανὸν ἐν μεγάροισι

κάλλιπεν, ἣ δ’ ἐπ’ ἐμοὶ πάντας ἔτλη καμάτους·

ἦ μὲν ἐμοὶ φίλον ἦεν ἐφ’ ἁγνῶν ἡγεμονήων

ἐμπρεπέμεν μύθοις ἀμφὶ δικασπολίαις·

ἀλλά μοι οὐ γενύων ὑπεδέξατο κούριμον ἄνθος

σῆμα ἐσορᾶς ἐπιτύμβιον, ὦ παροδεῖτα,

[εἱ]μαρτὸν πᾶσιν, οὐχὶ δ’ ἐμοὶ δὲ μόνον·

[εἰ] δὲ θέλις σὺ μαθεῖν τὸ τίς ἐστί με ὁ τρώσας,

ναύτης γὰρ προλιπὼν φοβερὸν θύμωμα τὸ πόντου,

εἰς ἐμὲ τὴν ὀργὴν τοῦ πελάγους ἔθετο·

σῆμα δέ μοι τοῦτο ἐπόησε φιλίης χάριν ἐνθάδε Οὐνίων,

ἕκτον νεικήσας ὧδ’ ἔλιπον τὸ φάος·

[εἰ] δέ τις χωρὶς ἐμοῦ τοῦ Οὐνίωνος βάλῃ

τινά, δώσει τῷ ταμείῳ (δην.) ͵βφʹ.

θανάτου· | ἐν μικρῇ γὰρ ἔλυσες ἀκμῇ

φάος, ἡ δὲ ἐπιπέμπτη | Μοῖρά σε ὑπὸ

σκιερᾷ κρύψε καμόντα κόνι· |

Καλλατιανὴ χθὼν ἐμέθεν πατ[ρίς· ἐς δ’] ἐρα[τ]ει[νὴν]

Κύζικον ἐγ μοίρας ἤλυθον αἰφνιδίω[ς]·

οὐ γὰρ ἔφυ πάτρας ἱκανὸς πό[θ]ος, ἀλλ’ ἔ̣τ̣[ι] δα[ίμων]

μητρὶ γόους ἐπ’ ἐμοῖς π̣ήμασιν̣ [ἠ]γάγετ[ο].

Ἐρυκίου.

Ἀτθὶς ἐγώ· κείνη γὰρ ἐμὴ πόλις, ἐκ δέ μ’ Ἀθηνῶν |

λοιγὸς Ἄρης Ἰταλῶν πρίν ποτ’ ἐληίσατο |

"εἰπὲ δὲ καὶ πο[σέτης;" "πε]ντεκαιεικοσέ[της]"

"τίς δέ μιν ἐνθ̣ά̣δ̣’ ἔ[θαψε;" "οἱ] θρεψάμενοι Θ[έμις ἠδὲ]

δῖος Ἀλ̣έ[ξα]νδρο[ς, φὼς] Μούσαις πίσυνο[ς]"

ὁδὸν καλὴν βάδιζε καὶ μέμνησό μου.

ἱππαρχοῦντος Αὐτοκράτορος Τραιανοῦ Ἁδ[ριανοῦ Καίσαρος]

Σεβαστοῦ τὸ βʹ τρίτῃ ἀπιόντος Ἀρτεμεισιῶ[νος χρησμὸς κο]-

μισθεὶς Ἄμμωνος ποιουμένου τὴν ἀνάδειξ[ιν τοῦ στεφάνου]

ἀλλὰ θυηπολίης Νασαμωνίδος ἐνπασμοῖσ[ιν ἱρῇ χρὴ δυνάμει] |

προπολευέμεν Ἠελίοιο, ὄφρα τέκῃ θείης μ[ετὰ βουλῆς ὥρια γῆς] |

σῆς· καὶ δ’ ἐμέθειν ἐμέθεν μνῆσιν θεμένη Κλάρον ἐ[κπαράλειπε]· | [ἀλλ’ ἱκ]-

τῆρας ἴηδολον ἴηλον ὁμοῦ θυέεσ(σ)ι θεωροὺς ο[ἶκον ἐς ἡμέτερόνδ’], |

τι δαμῆναι.

Ἀρτεμίδωρος Τύχης

Ἀνδρέας Ἀρτεμιδώρου

Ἀλεξίων Ἀριστόξου

Ἐπίκτητος Βάσου

Ἐπαφρόδειτος Αρτεμιδώρου

Ἐπίκτητος Δομιτίου

ὅττι περ ἤχθετο πατρὶ σαόφρονος εἵνεκα ματρός,

παλλακίδος δούλης λέκτρα προσιεμένῳ·

κεῖνος δ’ αὖ δολίοις ψιθυρίσμασιν ἤχθετο κούρῳ,

Γηγενέα Πυθῶνα, μεμιγμένον ἑρπετὸν ὁλκοῖς,

ἐκνεύει Λατὼ πάγχυ μυσαττομένη·

ᾇ γε καὶ ἐκ ταύροιο καθάπτετε δίπλακα σειρήν,

ὄφρα δέμας σύρῃ τῆσδε κατὰ ξυλόχου.

ἃ τὸν ἀπ’ Εὐρυδίκας ἔτλη χόλον, ἦμος ἀφαυρὸν

ὕδρος ὁ γᾶς γενέτας ὤλεσεν Ἀρχέμορον·

στεῖχε δὲ καὶ σὺ λιπὼν Ἀσωπίδος ἀφνεὸν οὖθαρ,

ἔτλης καὶ σὺ λέχη Δανάης, Πολύδεκτα, μιαίνειν,

δυσφήμοις εὐναῖς τῷ Διὶ μεμψάμενος·

ἀνθ’ ὧν ὄμματ’ ἔλυσε τὰ Γοργόνος ἐνθάδε Περσεύς,

μάργε καὶ ἀφροσύνῃ μεμεθυσμένε, τίπτε βιαίως

εἰς εὐνὰς ἐτράπης τᾶς Διὸς εὐνέτιδος;

στυλίδα, τᾶς πρώτας τοῦθ’ ὑπόδειγμα τέχνας·

ταύταν γὰρ πρώταν ποτ’ ἐμήσατο Παλλὰς Ἀθάνα,

τάνδε πόλει καλὰν ἀντιδιδοῦσα χάριν,

☩ Θεοπέμπτου.

Ἀφθ[ονήτου]

καὶ Γε̣[μέλλης].

αὶ σύ, παροδῖτα, χαρίης, ὅτι το το[ῦ]-

το τὸ κοινὸν εἶπας ἐμοὶ "χαίριν",

οὕνεκεν εὐσεβείης.

Darunter Löwe n.r., vor ihm das magische Auge, über seinem Rücken:

RPSSS

Ringsumlaufende Schrift:

ἄγγελος Ἁρααφ, φεῦγε μεμισιμένι μεμισημένη· Σολομόν Σολομών σε διόκι διώκι.

κ̣ατ

ολεμο̣

․μιοντ․․․․αγοντασαπ

Μ]άνης τρόφιμος, Ἀρτ[— — Ἀρ]-

τέμιδ[ι εὐχήν].

(leaf) ὑπόμνημα

Ἀρ̣τ̣έ̣[μ]ωνος τοῦ βʹ [τοῦ κ]α̣ὶ [Σκ]ύμ[νου ὃ κατεσκεύασεν ἑαυτῷ]

καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Ἀγαθέᾳ Ἀγάθω[νος· τοῖς δὲ λοιποῖς ἀπα]-

γορεύω· εἰ δέ τις ἀνύξας ἕτερον βαλῇ [νεκρόν τινα χωρὶς ἐμοῦ]

ἢ συνβουλεύσῃ ἢ προξενήσῃ ἢ ἀγοράσ[ῃ ἢ πωλήσῃ τὸν τόπον]

[μ]ισθωσάμενος Προθύμου

[Ἀρτ]εμᾷ Ἀρτέμιδι Πεδιανῇ

εὐχήν.

Μηνόδωρος βʹ

Διονύσιος Μενεμάχου

Διοκλῆς βʹ

Ἀλέξανδρος Ἀρσ-

τεμιδώρου Ἀρτεμιδώρου.

Δάου χαῖρε.

Ἔμβιλε

Δάου χαῖρ[ε].

Ὀνη]σίμῃ Τ[

Χρυσο[θέμιδι

υἱῷ̣ Δ̣ημ[ητρίῳ

Κλέωνος [τοῦ Τληπο]λέμο[υ]

Διονυσίας τῆς Ἄρχοντος.

π]ῶμα τὸ λαίνεον μ[

[μήδ’ ἄ]λλον τλαίῃ τις ἐμ[οῦ χωρὶς καταθέσθαι ?]

πλὴν Παύλης ΠΙΙ

Über dem Relief: Ζέφυρος̣

Unter dem Relief: ὁδὸν καλὴν βάδιζε καὶ μέμνησό μου

ἰδίων Διὶ Μεγίστῳ καὶ Ἀπόλλωνι Βαθυλ̣ι̣[με]-

νείτῃ καὶ Ἀρτέμιδι εὐχαριστήριον.

p(io) f(elici) victori

[ac triumphatori sem]per Aug[usto]

Const[ant․․․]

οὔτε με τὸν δύσμοιρον ἐς Ἄιδος ἤγαγε νοῦσος, |

οὐ στυγεραὶ πόντου λαίλαπες ἐξ ἀνέμων, |

οὐδὲ μὲν οὐδ’ Ἄρης πολεμόκλονος, ἀλλά με λυγρὸς |

ἀνδροφόνοισιν ἀνὴρ ἔκτανε χερσὶ λίθωι |

κηρύξασα φυγὴν ἡμετέρου φονέος· |

ἀλλὰ Δίκη καὶ Ζεῦ πανεπόψιε, πατρὸς ἐμεῖο |

πένθεα πρηΰναιτ’ ἀνέρα τεισάμενοι. |

πολειτείας ἐπὶ φυλάρχ[ου

Μενεμάχου φυλῆς [

Τιβέριος Ἰούλιος Φαῖνος

ἀράμενον δοιῶν

στέμματ’ Ὀλυμπιάδων. |

Ἀρτεμισία Ἀρ[τ]έμωνος

ὑπὲρ [τοῦ] ἀνδρὸς Μητρὶ

Ἀρτεμίδωρος Μενίππου

Μητρὶ ΚΟΠΑΙΑΙ εὐ[χήν].

Γ[α]ργαιθοῦς τῆς Πολεμάρχου.

Φερσεφόνα, τί φίλεργον ἀπέσπασες ἀνδρὸς ἀπ’ εὐνῆς,

ἄκριτον ἐς θνατοὺς ἁλικίαν θεμένα,

εἰκοσέτιν· τᾷ κάλλος ἀφώρισε Κύπρις ἐν ἀστοῖς,

Διόφαντος Μνησιμάχου

Ἀπόλλωνι καὶ Ἀρτέμι[δι]

χαριστήριον.

Γ. Κλωδίου

Ἀρτεμιδώρου

Γαλλικιανοῦ

Ἀριστοφάνου.

Ἀρτε[μίδωρα]

Μηνο[φάνου].

Kein Text publiziert; 4 Zeilen sind "noch erkennbar, aber nicht mehr lesbar" (Cremer).

[Ἀ]ρ[ί]ου τοῦ Ἀρτέμωνος.

[ ]τεσίου τοῦ Μενάνδρου.

ΝΕΙ̣

ἄγουσα πέμπ[την]

ἑβδομὰς τὴν

ἑκατοντὰς

ἡ πέμπτη 6500+ a.m. = 992-1092 n.Chr..

Relief eines sitzenden Mannes mit einem Buch, darin:

Α[

Μοσχαρίου παῖς εἰμί, Τελέσφορος ἐστὶ πατήρ μοι, |

Μοῦσα δ’ ἐμὴ γαμετὴ παρθενικῶν λεχέων, |

οἷς κὲ πένθος ἄπαυστον ἐγὼ λίπον, οὐδέ τις αὐτοὺς̣ |

μάντις ἐὼν ᾔδειν τοῦδε τέλος θανάτου· |

ἔσσετ’ Ἀνεικήτοιο θάνοντος ἐμοῦ συνομαίμ[ου] |

κὲ γλυκερῶν γονέων μοῦνον ὃ τύμβος ὅδε. |

et Fl. Valens

semper Augg(usti).

m(ilia) ηʹ.

γραμματεὺς

Ἀσκληπιάδης Ἀρτεμιδώρου

διάκονοι

Ἀπολλοφάνης Θαύμωνος

Ἀρτεμίδωρος Φιλονίκου

Μένιππος Μειδίου

οἰνοφύλαξ

Γόρδων Μέμνονος

Μητρὶ Τολυπιανῇ χαριστήριον.

et Fl(avius) Valens

semper Augg(ustis).

via Co(n)[s]tantino GGPI

Ạ victor(i) semper Aug(usto) T

CẠNO [Cons]tantino ․\IC

Ἀρτ-

έμει-

ς Σαλλ-

ὁ πᾶσι θνητοῖς ἄκριτος βίου βραβεύς,

ὁ πικρὸς Ἅδης, ὃς τὰ σεμνὰ βασκαίνει,

Ἀπολλόδωρον ἐγ δόμων ἀναρπάσας

| καὶ σύ γ̣ε, ὦ παροδεῖτα, χάροις, ὅτι τοῦτο

τὸ κοινὸν | εἶπας ἐμοὶ "χαίρειν", ἕνεκεν

εὐσεβίης·| [

Ἀρτεμισίας τῆς̣

Ἀνδρονείκου.

Ἀρτεμὼ Μενεκράτου

χαῖρε.

Über dem Relief:

]ογ̣ένου, χαίρετε.

Unter dem Relief:

Ἀρτεμίδωρε Μενάνδρου, χαῖρε.

[χ]αῖρε· καὶ σ[ύ] γε ὦ [παροδεῖτα]

[χ]άρῃς ὅτι τοῦ[το τὸ σεμνὸν]

[εἶπ]ε̣ς ἐμοὶ "χαῖρειν" [εἵνεκεν]

[εὐ]σεβίης.

δέρκεο πένθος ἄπαυστον ἐ[μ]ῶν τ̣ο̣κ̣έων, παροδεῖτα,

λαϊ̣νέαισι γλυφαῖς γυῖα τυπωσαμένων·

τοῦ χάριν οἰκτρὰ πατὴρ Νεικηφόρος ἠδὲ τεκοῦσα

Εὐτυχιανὴ πέμπει πένθιμά μοι δάκρυα.

τριον Οἰνιάδο[υ π]ά̣[σ]η̣ς ἀ[ρ]ετῆς ἕ̣νε̣[κεν ὁμ]οίως δὲ στεφανοῦσθαι αὐτὸν καὶ

ἐν τοῖς κατ’ ἐνιαυτὸν τιθεμ[έ]νο[ις εὐχ]αριστηρίοις ἀγῶσιν Ἡρώοις τῷ πάπ-

πωι αὐτοῦ Ἀσκληπιάδηι τῶι οἰκ̣[ίστηι καὶ τ]οῖς συναγωνισαμένοις αὐτῶι κατ’ Ἀ-

λεξανδρείαν ἐν τῶι [κα]τ[ὰ — — — — πο]λ[έ]μῳ μετὰ τὰς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ

καὶ τοῦ θείου στεφανώσε[ις ἀναγ]ορε[ύοντ]ος [τ]οῦ κήρυκος ὅτι ὁ δῆμος στεφανοῖ

Ἡρῴου, τοὺς δὲ νέους καὶ ἐφήβους καὶ παῖδας τὴν ἐσομένην στεφάνω-

σιν αὐτοῦ παραπέμ[πειν] καὶ ἐπισημοῦσθαι ἀναγορεύοντος τοῦ κήρυκος

ὅτι ὁ δῆμος στεφανοῖ Δημήτριον Οἰνιάδου τοῦ Ἀσκληπιάδου τῆς διὰ