Σωκράτης Πολεμαίου

Παρδαλᾶς τὸν ναὸν κατε-

ἐκτίσθη ὁ ἔμβολος ἀπὸ τοῦ Ὑπεπηνοῦ ἐνβόλου ἄχρι τοῦ τετραπύλου

ἐκκοπίσης τῆς πίλης πύλης καὶ παντὸς τοῦ τόπου.

χρυρῷ ἐρευθομένους ὑπὸ δειράδα μέχρι καρήνων

νέρθεν ἄνω πέμποντας ἐπὶ στόμα χεύματα πηγῆς.

κόσμον ἀεὶ ζώοντα τὸν οὐ φθόνος οἶδεν — — —

ὤπασε δ’ εὐρὺ θέμιλον ἀναπτύξας — — —

αἰὲν ὀπιπευ[— — —].

[Ῥωμαίων] καὶ οἰκεία τῶν κυρίων ἡμῶν Αὐτοκ[ρατόρ]ων Σαρδιανῶν πό-

[λ]ις ∙ τὸ ἀλειπτήριον ἐκ θεμελίων σὺν παντὶ τῷ [λιθίνῳ κόσμῳ]

κατεσκεύασεν ἐπὶ ἀνθυπάτου Τ․〚—c.11-12—〛, ἐπιτροπεύοντος τῆς Ἀσ[ία]ς Δι-

ρος Μιθρήους, Ἀπολλώνιος Καλιλι-

μάχου Καλλιμάχου, Ἀρτεμίδωρος Ἀπολλω-

νίου, Ἀντίοχος Μενάνδρου,

— — — Ἀντιόχου, Διονύσ̣[ιος̣] Ἀπ․-

[— — —, Ἀ]πολλώνιος Ἀρτε[μιδῴ]ρο[υ],

— — —ς Ἀπολλοδώρου, Π․․․

υἱῶν αὐτοῦ· ὁμοίως ...

secutae sunt non minus 6 lineae quas describere possessor nos prohibuit. in iis femina honorata erat σωφροσύνης καὶ κοσμιότητος ἕνεκεν.

in fine: ὑποκείσεται τῷ τοῦ κυρίου φίσκῳ (δην.) ͵βφʹ.

[necesse no]ṇ essẹ [invito hospi]-

[tem suscipere].

[ἔ]τους τνδʹ, μη(νὸς) Ἀρτεμεισίου

[․]ιʹ. Αὐρ. Ἐπίκτητος βʹ Σαρδια-

Ἀρτέμων τοπιάρις κατὰ ἐπιταγὴν

ἀνέθηκε.

[Ἀρτ]έ̣μων [τοπιάρις κα]τ̣’ ἐπιτα-

[γ]ὴν ἀνέθηκεν.

Φιλίπην τὴν ἑατῶν

θυγατέρα ἐτέμησαν ἐτίμησαν.

[εἰκοσέτης ἔθ]ανον καί με δάκρυσε πα[τρίς]·

[οἱ μέλεοι δὲ τοκῆε]ς ἐμὴν κλαίοντες ἄωρον

[μοῖραν τέγγο]υσιν λάρνακά μου δάκρυσιν·

[οἳ κτεάνων ἄπ]ο μοῖραν ἐμῷ τάφῳ ἐνδαπάνησαν

[–⏔–—]α ποδῶν πυραμίδ’ ἀράμενοι.

[μνῆμ’ ὅθ’ εἱδ]ρύσαντες νῦν μ’ ἔχετ’ ἀθάνατον,

[ἀθάνατον τεύξ]αντες ἐμοὶ κλέος· οὐδέ με νεκρήν

[θέντες ἐν] εὐώνοις λήθετον, ὡς ἔνιοι.

[ζῶσα] πατρὸς φιλίη καὶ μέχρις Ἀίδεω·

[ὅς τε ἔτε]κεν, φθιμένῃ μοι ἐμὴν κτεάνων ἀπέδωκε

[μοῖραν, ἀ]ποιχομένης δ’ οὐδὲν ἐνοσφίσατο.

των Τατιας ἐτείμησεν τὴν ἑαυτοῦ

γυναῖκα Αμμιαν φιλανδρίας καὶ σε-

μνότητος χάριν.

ἔτους σμζʹ, μ(ηνὸς) Περειτί-

ου ∙ δʹ ∙, Ἀρτέμων καὶ

Ἀντιοχὶς Ἀρτέμωνα

τὸν υἱὸν ἐτείμησαν

[ἔτους —ʹ, μη(νὸς)] Ἀρτεμι-

[σίου] ζʹ· Νόητον ἱερεύ-

Ἀμφίστρατος

Ἀρτεμιδώρο[υ]

Ἀ[πό]λ̣λωνι Ταρ-

ἔτους βʹ καὶ ρʹ, μηνὸς

Ἀρτεμισίου. Ἑρμοκράτης

Ἀπολλοδότου καὶ Νανας

anaglypho feminae adscriptum: ζῇ.

ἔ̣τους σκϛʹ, μη(νὸς) Ὑπερβερταίο̣[υ ․ʹ].

ξητε εἰς τὴν πόλιν ὑμῶν ἐκτρα-

πέντα τῶν μὴ πεμφθέντων

εἰς Αἰζανούς, ἀλλ’ ἐπὶ τῷ ἀργυρίζ[ειν]

[․]ΟΣΗ τοῖς φυγοδικοῦσ[ι — — —c.18— — —]

vac.? ἐμὴν ἅπαντα [— — —]

[εἰσ]η̣γησαμένου Αὔλου Ῥαυο[ίου — — —]

[λ]ος ᾖ τοῖς φυγοδικοῦσ[ιν. δεῖ γὰρ κατὰ γνώ]-

[μην τὴν] ἐμὴν ἄπαντα [διορθοῦσθαι].

T[— utr]iusq(ue) ∙ civitati[s — — —]

teṃ[po]ris regiis ∙ con[stitutionibus — — — quae con]-

tin[eb]ant mensura[s — — —]

perductus ∙ a Thyatiren[is(?) finis(?) — — —]

Azaphyta ∙ per ipsam [— — — septem]-

trionalem ∙ usq(ue) ∙ ad [— — —]

CA septem[— — —]

et ab hoc exc․․[— — —]

[— — — παρα(?)λα]βόντες τόπον ἀργὸν ἐν λόφῳ καλου[μένῳ — — —]

[— — — — — — —] ζωφυτήσαντα ἐμερίζοντο πρὸς τὸ κυ[— — —]

[— — — — — ἐμφ]υτευτικῷ· καθιερώθη τε ἐπὶ αὐτο̣[κρατόρων — — —]

[— — — — — —]μένων ∙ ἀνθ(υπατεύοντος) 〚 rasura 〛.

[ἅ λα]βόντες τόπον ἀργὸν ἐν λόφῳ καλου[μένῳ — — —]

[— —] ζωφυτήσαντα ἐμερίζοντο πρὸς τὸ κυ[ριακὸν νόμῳ]

[ἐμφ]υτευτικῷ· καθιερώθη τε ἐπὶ αὐτο[κρατόρων τῶν δη]-

[λου]μένων ἀνθ(υπατεύοντος) — — — — —

περισσῶν̣ [τῆς ἀρχῆς] χρημάτω[ν]

ἐν τ̣ῶι ἰδίω̣ι̣ ἔ̣[ργ]ω[ι] ἐπεμελήθη

Galatae Claudi[is]

Asclepide et Arte-

mone.

ἀγαθῇ τύχῃ.

Ἀρτέμιδι Βορειτην[ῇ καὶ τῇ]

Πατρίδι Γλύκων Εὐρ̣[υμέ]-

Μακεδόνων οἱ ἡ-

γεμόνες καὶ οἱ στ-

ρατιῶται.

Λεύκιος Αἴλιος, [Ἀρ]-

τέμωνος υἱός, Π̣[ρώ(?)]-

ταρχος ὁ ἱερεὺς

Συνκλήτῳ καὶ τῇ Ῥω-

μαίων Ἡγεμονίᾳ ὁ Θυα-

τειρηνῶν δῆμος ἐ-

in eadem basi vel in gemello lapide

ἀγαθῇ τύχῃ.

τῆς ἱερείας τῆς [Ἀρ]-

[τ]έμιδος καὶ ἀγωνο[θέ]-

[τι]δος καὶ ἀρχιερεί[ας]

[τ]α̣σκευάσαντα τ[ὸ προ]-

π̣ύλαιον τοῦ τ[εμέ]-

[ν]ους τοῦ Τυρίμνου.

Ἀλέξανδρον Ἀλεξάνδρου

σωματέμπορον ἀγορανο-

μήσαντα τετράμηνον ἁγνῶς

τὰ τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς

ἡ̣γεμόνας εὖ ποήσαντα.

[ὁ δῆμ]ος ἐτεί-

[μη]σ̣ε̣ Ἀρτεμί-

δωρο̣ν Γλύκω-

[ἡ βουλὴ καὶ ὁ δ]ῆ̣μος

[Ἀρτ]ε̣μίδωρον Μηθυ-

[․․ο]υ τὸν πρύτανιν

πρόσοδον κατ’ ἔτος

διανέμεσθαι τοῖς

βουλευταῖς.

[πρω]τ̣εύσαντα, ἐργεπ̣ι̣σ[τα]-

τήσαντα ἐμβόλου τῆς κρ[α]-

τίστης βουλῆς, ἐλεωνήσα[ν]-

λώσαντα. ❦

[τῆ]ς̣ ἀνα̣στά̣σ̣[εως ἐπεμελήθη(?)]

— — —

οἱ βαφεῖς

Αὐρ. Ἀρτεμά[γο]ρον

Γλύκωνος υἱὸν στρα-

[ἡ] βουλὴ καὶ ὁ δῆμος [ἐτεί]-

μησεν Αὐρ. Ἀρτεμίδ[ω]-

[ρ]ον Ἀρτεμιδώρου ἀγω[νο]-

θετήσαντα τοῦ προ-

ξως καὶ [π]ολυδαπάνω[ς]

καὶ παρ’ ἑαυτοῦ τὰ θέμ[α]-

τα παρασχόμενον, δ[ε]-

ἀγωνοθετήσαντα τοῦ Σωτῆ-

ρος Ἀσκληπιοῦ σεμνῶς καὶ πο-

λυδαπάνως, δόντα παρ’ ἑαυ-

τοῦ καὶ τοῦ γένους

ἤθει καὶ σεμνότητι

δεδοκιμασμένον,

νεωκόρου τοῦ Σεβαστοῦ,

τὸ σεμνότατον συνέδρι-

ον ἐτίμησεν ἀνδριάν-

τῇ πατρίδι τά τε τῶν ἀγωνισμά-

των θέματα καὶ τὰς ἐπιδόσεις

τῶν ἐπιδειξαμένων ἐκ τῶν ἰδί-

μνασιαρχοῦντα τὸ εʹ.

ἐπιμεληθέντος Ἀρτεμι-

δώρου τοῦ Ἀρτεμιδώρου

γραμματέως.

σημοτάτῳ τῆς πατρίδος τόπῳ,

πεμφθῆναι δὲ καὶ πρὸς Θυατειρη-

νούς τοῦδε τοῦ ψηφίσματος τὸ

νην Καικιλιανὸν τὸν ἐκ πατέρων διὰ βίου

ἱερέα τοῦ Καθηγεμόνος Διονύσου καὶ ἀρχιε-

ρέα τῆς Ἀσίας καὶ τῆς πατρίδος κατὰ τὸ αὐτὸ

[νόν, τὸ]ν̣ ἱερέα τοῦ Κα-

[θηγεμ]ό̣νος Διονύσου

[καὶ ἀρ]χιερέα.

ἥρωα, ἄνδρα εὐγενῆ

ἐπὶ σεμνότητι βίου

καὶ ἀρχαῖς καὶ λειτουρ-

δα ἔν τε τῷ θυμελικῷ καὶ γυμν[ι]-

[κ]ῷ ἀγῶνι θέμασιν ἀσυνκρίτοις̣

οἴκοθεν καὶ τειμήμασιν πρὸς πάν-

μνου λανπρῶς καὶ ἐνδόξω[ς]

θέμασιν καὶ τειμήμασιν

πρὸς τούς ἀγωνιστὰς κα[ὶ]

Οὐλπίαν Μαρκέλλαν

τὴν ἱέρειαν τῆς Ἀρτέ-

μιδος, Μάρκου Οὐλπίου

Δαμᾶ παραδόξου

ἱερασαμένην

τῆς Ἀρτέμιδος,

ἀρχιέρειαν τῆς Ἀ-

[Τυρι]μνήων ἀγώνων θυμελ[ι]-

[κῶν] καὶ γυμνικῶν θέμασιν

[καὶ] τειμήμασιν παρ’ αὐτοῦ ἀξ[ιο]-

[ναις] ἰδίαις, ἱερασάμενον τῆς Ἀρ-

[τέμ]ιδος εὐσεβῶς καὶ φιλοτείμως

[ὑπὲ]ρ Φλαβίας Ἀλεξάνδρας καὶ

— — —

ἱε̣[ρασάμενον Ἀρτέμιδος εὐσεβῶς καὶ]

ε[ὐσ]χημόνω[ς, ἀναστραφέντα ἐν ἀρ]-

καὶ Τραπεζούντιον ἔνδο-

ξον ἐπί τε ἤθους σεμνότη-

τι καὶ τρόπου ἐπεικείᾳ ἐπαι-

κηρύσσει κήρυκος

ἐμοῦ πατρὸς Ἑλλὰς

ἅπασα· | κλεινὸν ἐν ἀν-

π̣οντος, ἐπιμελησαμέν̣[ου]

Ἀρτεμιδώρου τοῦ Χρυσα̣[μ]-

[π]έ̣λου Θυατειρηνοῦ.

τέκνοις καὶ ἐγγόνοις κα[ὶ]

θρέμασι [κ]αὶ ἀπελευθέ-

ροις· οὐδενὶ δ’ ἐξέσται ἑ-

θὲς μαθεῖν παρὰ

ἐμοῦ, ἰς τὸν βω-

μὸν ἐνευξάσθω

δρα· καὶ Γάϊος τὸν ἀδελφόν· καὶ Δα-

μᾶς καὶ [Γ]έμελλος τὸν μήτρω· καὶ οἱ συν-

γενεῖς πάντες καὶ τὰ θρέμματα τὸν

θρέψαντα.

ὁ δῆμος

Ἀρτεμιδώραν

Μηνογένου.

ζῶν

Ἀρτεμίδω-

ρος Ἀπολλωνίου

τὴν ἐν αὐτῷ σο-

ρὸν Ἀρτεμιδώρᾳ

τῇ θυγατρὶ καὶ

πατρὸς μὲν

Ἀρτέμωνός

ἰμι Λυκιδέως |

Ἀμμίοιο

οὔνομ’ Ἀρτέμων· |

θάψεν δ’ ἀδελφὸς

Ἀρχέλαος

σῶμ’ ἐμόν, |

ψυχὰ δ’ ἐμεῦ

πρὸς ἄστρα

Νείκῃ καὶ Ἀλύπῳ καὶ Ἀσκληπιάδῃ. οὐδενὶ δὲ ἑτέρῳ ἐξέσται ἄ[λλ]ο π̣τῶμα ἐ̣-

πεμβαλεῖν· ε[ἰ] δὲ μή, δώσει τῇ λαμπροτάτῃ Θυατειρηνῶν πόλει

Ἀττικὰ̣ς ͵αφʹ.

[Αὐρ. Ν]ε̣ικομή-

δ̣ης κὲ Αὐρ. Ἀρτε-

[μ]ᾶ̣ς τῷ πατρὶ

Αὐρ. ΝΕΙΝΟΤ[․]

τος ἐξουσίαν ἄλ-

λο πτῶμα ἐπεμβα-

λεῖν· ὅς δ’ ἂν παρὰ ταῦ-

puer basi humili insistens, dextra equum ducens, sinistra flagellum tenens

femina stans

arbor cum serpente

ὁ δῆμος Δημόνεικον Ἀρτεμιδώρου

ἥρωα.

Δόκιμον τὸν ἑαυτῆς

ἄνδρα· Ἀρτεμίδωρος

καὶ Διοκλῆς Ἡφαιστίωνος

τῷ [σ]υνβίῳ καὶ τέκνο[ις] κ[αὶ]

ἐγ̣[γ]όνοις καὶ θρέμμα[σ]ι

κα̣[ὶ] Μαρκέλλῳ τῷ ἀν̣[δ]ρὶ

[ην] βροτός· [ἰ]θὺ παρέστ̣[ην]

[μ]ητέρι σεμνῇ | νυκτὶ

μελαινοτάτῃ ἑρμηνε[ύ]-

Μενέδημος

Νεοπτολέμου

Μακεδών.

γυναῖκα δὲ Τηλαύγου. ὁ δῆμος

Μητροβίαν Πολεμαίου, γυναῖκα δὲ Μενάνδρου.

corona corona

naturae leges fatorumque arguit ordo.

sprevisti patrem matremque, miserrime nate,

Elysios campos habitans et prata veatum beatum.

bonis eius posuerunt

benemerenti. vale

viator.

γλυκυτάτωι τέκνω[ι]

καὶ Σελλίαι ΕΜ

ΤΗΙ

καὶ ἐκγόνοις αὐτῶν καὶ

θρέμμασιν καὶ ἀπελευ-

θέροις. ἐὰν δέ τις ἀπαλ-

τῆσδε ἐπιγραφῆς ἀπε[τι(?)]-

θέμην τἀντίγραφον

εἰς τὸ ἀρχεῖον.

anaglyphum laminae cum foramine ad clavem inserendam

Ταταρίου Μενεστράτου,

ὁ δῆμος

Νεμέριον Τερέντιον

Πρεῖμον.

Τελεσφοριανὸς Ἀγαθονείκη[ς — — — ἠγόρασα]

θέσιν σοροῦ παρὰ Γ. Ἀντωνίου Με[— — — ἐμαυτῷ καὶ ᾧ ἂν βου]-

ληθῶ.

Ἰουλία Φιλίππη Νεί-

κῳ τῷ τέκνῳ ἐ[μῷ]

εὐσεβεῖ ζ̣ή̣[σαν]-

ἢ ἐξαλλοτριῶσαι· τολμήσει

[π]αρὰ τὰ ὡρισμένα ὑπ’ ἐμοῦ, δώ-

σει εἰς τὸ ἱερώτατον ταμε-

[— —]όξενος Α[— — —]

[— Σ]εμπρωνίου [— — —]

[— —] καὶ Διόνιλλ[α — —]

οὐδ’ ἤμην τις οὐ-

δ’ ἔμελέ μοι, οὐ-

δ’ εἰμί τις οὐδὲ μέ-

δι’ ἀρχείων ἡ ἐπιγραφὴ ἀνθυ(πάτῳ) Λολλιανῷ τὸ βʹ, μη(νὸς) Αὐδναίου κʹ. Σμαρ|άγδῳ οἰκονόμῳ

[— — —?— — —] τὴν δὲ πρὸ τῆς καμάρας πυαλεῖδα τοῖς θ|ρέμμασιν.

πόλει δηναρίοις δισχειλίοις πεντακοσίοις. ἀνθυπάτῳ Πέ-

δωνι, μηνὸς Ἀρτεμεισίου ὀκτωκαιδεκάτῃ.

[— — —]ου γυναικὶ Κ[— — —]

[— — — ἐξουσίαν ἔχον]τ̣ος̣ ἄλλο πτῶμα [ἐπεμβαλεῖν — — —]

[— — — Θυ]ατειρηνῶν πόλει δηνάρια ͵α[φʹ — — —]

[Ἐπ]ίκτησις τὸν ἀ[δ]ελφὸν

[ἐ]τείμησαν ζήσαντα σεμ-

ν̣ῶς· ἔτη κβʹ. ❦

μένη Ἑλένη μινὴ μηνὶ

Σεπτεμβρίῳ δʹ,

ἰν(δικτιῶνος) δʹ.

Σεμίραμις

Πελωπία

[— — — — — — — —] π̣όλιν [— — —]

[— — — τὸ σεμνότα]τον Πανε[λλην— — —]

[— — — — — — — —] σ̣υ̣[νκ]λήτου κα[— — —]

γον̣έων̣ Ε̣[․․․․]Χ̣[— — —]

[․․]εμου̣ϲ̣ καὶ ΓΟ[․]ΕΛ̣Γ̣ΥΘ̣[—]

[․․․]Α[․․․․]π̣α̣ροδ[— — —]

ἐκάλυψεν· / τοὔνομα

Ἠρεμωνιανός, πρὶν γά-

μον ἐκτελέσε, / πρὶν

Ἀμμίᾳ Μενεκράτους Διόφαντος Ἀρτεμιδώρου

τοῦ Θρασύλλ̣ου τῇ ἑατοῦ γυναικὶ τειμήν.

συνβιώσας αὐτῆι

ἔτη ιβʹ ἀμέμπτως

καὶ Μητρόδωρος καὶ Σαλλουία

εκληδονίσθε

με ὅτι· "μεμολυ-

μένος εἶ", εὐξάμε-

Ἀσκληπιάδης Ἀπολλω-

νίου Ἀρτέμωνα τὸν ἀδελ-

φὸν καὶ Ἀμμιὰς ἡ μήτηρ αὐ-

ἔτους σμθʹ, μη(νὸς) Ξανδι-

κοῦ ηʹ· Ἑρμογένης Ἀρτε-

μιδώρου καὶ Ἄπφιον Ἑρμο-

κράτην τὸν ἑαυτῶν υἱόν,

νηπίαχον παῖδαν ἁπαλὸν

δέμας ἐνθάδ’ ἔθηκεν / Τειμογένης ὁ πατὴρ καὶ μή-

τηρ Εὐτυχιανή, / Παιδέρως καὶ Γλυκία τὸν