δουμενοῦ ἐπί τε

ἤθει καὶ βίου σεμνό-

τητι καὶ εὐσταθείᾳ

ροταμιεύσαντα τοῦ

σεμνοτάτου συνε-

δρίου τῆς γερουσίας

τάτην ἑαυτοῦ σύμβιον

σεμνότητος καὶ φι-

λανδρίας χάριν·

[τι καὶ ἀνα]θεῖσαν τῇ κρα(τίστῃ)

[β]ο̣υλ[ῇ] χ̣[ω]ρίον πρὸς τὸ νέ-

μεσθαι̣ τ̣ὴν ἀπὸ αὐτοῦ

πρόσοδον τοὺς βουλευ-

τ̣ὰς ἐν μη(νὶ) Ἀρτεμεισίῳ γιʹ,

τῇ γενεθλίῳ ἡμέρᾳ τοῦ

ἀπ’ αὐτῶν τόκον δια-

νέμεσθαι τοῖς βουλευ-

ταῖς καὶ γερουσιασταῖς.

γήσαντα, γυ̣μ̣[νασιαρχή]-

σαντα ΕΜ̣[— c.13 —]ΕΝ τῇ βασιλ[ι]-

κῇ καὶ τῷ γ[υμνασίῳ κ]α̣ὶ̣ [τ]ῇ γερουσίᾳ̣.

μος ἐτείμησαν

Ἀμμίαν Ἀρτέμω-

νος, θυγατέρα

ἠ̣θῶν ἕνεκα καὶ

τῆς ἐν τῷ βίῳ σε̣-

μνότητος. vacat

Αὐρ(ήλιον) Ἕρμιππον, ξυστάρχην, ἱερέα

τῆς Ἀρτέμιδος, τὸν ἔνδοξον καὶ

φιλόπατριν καὶ ἐμ πᾶσιν πρῶτον,

ἀρχιερασάμενον ἐνδόξως με-

τήκοντα καὶ τῇ κρατίστῃ βουλῇ δη-

ναρίων μυριάδας πέντε καὶ̣ τ̣ῷ σε-

μνοτάτῳ συνεδρίῳ τῆς γερουσίας

δηνάρια μύρια, φυλαῖς ἑπτὰ ταῖς ἑσ-

καὶ βουλαρχήσαν-

τα σεμνῶς vac.

καὶ ἱππαρχήσαν-

[— — — — — —]

remains of ca. 13 lines

καὶ νεωκόρου δή-

μου ∙ Αὐρ(ήλιον) ∙ Ἀρτέμω-

να βʹ τοῦ ·Ἰ·ουκούν-

δου ἱεροφάντην

τοῦ Καθηγεμό-

νος Διονύσου

ἀγαθῆι v τύχηι·

Μ(ᾶρκος) Αὐρ(ήλιος) Ἀρτέμων

βʹ τοῦ Ἰουκούν-

ἀγαθῇ τύχῃ·

Μ(ᾶρκος) Αὐρ(ήλιος) Ἀρτέμων βʹ τοῦ Ἰουκούνδου

ὁ κράτιστος συνήγορος τοῦ ἱερωτάτου

καὶ Λιβύης Μαρμαρικῆς

Μ(ᾶρκον) Αὐρ(ήλιον) Ἀρτέμωνα τοῦ Ἰουκούνδου τὸν

γλυκύτατον.

νου τῆς ἀναστά-

σεως Αὐρ(ηλίου) Ἀρτέ-

μωνος βʹ τοῦ

Ἰουκούνδου, ❦

στῆσε δέ μ’ [— — — — — — — — — — —]

Ἡράκλιος Λυδῶν σεμνὸς ἀγωνοθέτης.

Τ̣(ίτος) (?) Φλ(άουιος) Ἀρτεμίδω̣ρος

Κυμαῖος καὶ Ἀθη-

ἀθρῆσαι ποθε[— — — —]

δέρκεο κρήδεμνο[ν — — —]

Εὐτροπίου χαρ[— — — —]

καὶ τὸ ἐν αὐτῇ γηρωκομεῖον ΤΑΔΗΡΜΑ οὕτω καλούμενα ∙ τοῖς κα-

τ’ ἐμὲ πᾶσιν κ(αὶ) μετ’ ἐμὲ τὴν ἐπιστασίαν κ(αὶ) ἐξουσίαν τούτων μεταλαγ-

χάνουσιν ἐντέλλομαι ὥστε μὴ πλείους μὲν τῶν δώδεκα μοναστῶ(ν)

ῆι ἢ ἐπιβο[υλε]ύῃ, μήτε ἐπιτρέψειν μή[τε παρασιω]-

[πήσ]ειν, [ἀλ]λ’ ἐμφανιεῖν καὶ ἀμυνεῖσθ[αι. ἄνδρα παρὰ]

[τὴν] ἑαυτοῦ γυναῖκα ἀλλοτρίαν ἢ [ἐλευθέραν ἢ]

ειν ἄ[λ]λου ἀνδρὸς πλὴν τοῦ ἰδίου εὐνὴ[ν ἢ συνουσίαν· ἐ]-

ὰν δὲ γνῶι, τὴν τοιαύτην μὴ εἶναι ἁγ[ν]ή[ν, ἀλλὰ μεμιασμέ]-

νην καὶ μύσο[υ]ς ἐμφυλίου πλή[ρ]η καὶ σ[έβεσθαι ἀναξίαν]

τὸν θεὸν τοῦ[το]ν, [ο]ὗ ταῦτα τὰ ἱερὰ ἵδρυ[νται, μηδὲ θυσίαις]

δούλοις, ἵνα κατακολουθῶσι τοῖς ὧδε γ[εγραμμένοις. ἐν δὲ]

ταῖς θυσίαις ταῖς τε ἐμμήνοις καὶ ταῖ[ς κατὰ ἐνιαυτὸν (?) ἁ]-

πτέσθωσαν, ὅσοι πιστεύουσιν ἑα[υτοῖς ἄνδρες τε καὶ]

[δος] μου τὴν ἱερατείαν

[το]ῦ Διός, ἀνέγλυψα ἐμαυ-

[τ]ὸν καὶ ἀνέσστησα τοὺς

καὶ τῇ κατοικίᾳ τὸν Δία̣

Σωτῆρα Νεοπτόλεμος Δι-

οδότου Μᾶρκος νεμεο-

νείκης ἀνεστησεν ἐκ τῶν

ὅρια τεμένους τοῦ Ἀπόλ-

λωνος τοῦ Μουνδου,

Ἀρτ̣έ̣μ̣ι̣δ̣ι̣ Ἀ̣ν̣αεί-

τιδι Ἀπολλωνι-

[— —]․Η Ἀναείτιδ[ι ․]ΕΜΙΣΕ

Α κολασθεῖσα [π]ονηρῶς

Θεᾷ Ματυηνῇ ἐπιφανεῖ

Κοΐντος Ἑρέννιος Γέμινος.

Αὐρήλιος Τρόφιμ-

ος Ἀρτεμισίου ἐρ-

ωτήσα(ς) τὸν θεὸν

ἔτους ρθʹ,

μη(νὸς) Ἀρτεμει-

σίου γʹ ἀπ(ιόντος).

εκληδονίσθε

με ὅτι· “μεμολυ-

μένος εἶ”, εὐξάμε-

[․․․․]ΑΙΣ δῶμά τε καὶ τῶν γραψάντω[ν ⏑ ⏑]

[– –] / καὶ τέκνοις αὐτῶν πᾶσι φίλον θέ-

μενος.

[․]νιος Πίστος, Γ(άιος) Ἰούλ(ιος) Ζώσιμος,

Ἀ̣ρτεμᾶς βʹ, Ἀνδρόνεικος Ἀπολλ[ω]-

[νί]ου, Δημόκριτος Ἀντιφάνους.

[Ἀρτ]εμιδώρα Πλουτίωνος,

[γυ]νὴ δὲ Δενδουπορεος,

Διον[υ]σ̣ίου, καὶ Ἀμμαλεις Διονυ-

σίου κα[ὶ Ἀ]ρτέμων Διονυσίου̣

Μακέτται, χαίρετε.

Ἀρτεμιδώρα.

Ἀρτέμων καὶ

Ἀπολλωνίδας

[hoc monume]ntum faciundum curavit [sibi et — — name — — — —]

[— name —] matri e∙t ∙ Fufiae ∙ Semprullae [— — et — — name — — —]

[— name et] Septumiae Scaevolae ∙ f(iliae) ∙ Gall[— — uxori et — — name — —]

Νεοπτόλεμε Μενάνδρου, Με-

λιτίνη Ἀρτεμιδώρου, ἡ γυνὴ αὐ-

τοῦ, καὶ Β̣α̣[β]ει καὶ Ἀντίοχε, οἱ Νεο-

πτολέμου v χαίρετε.

ἔτους εμ·

Χαρμίδης

ΑΥΡΥΚΛΟΙΣ, ἄνωθεν τοῦ βωμοῦ θ̣ε̣ᾶς Ἀναείτεως καὶ βωμ[οῦ]

τοῦ Διὸς ἀφωρισμένος ὑπὸ ἐμοῦ ἀπὸ τῆς παραγούσης ὁδο[ῦ]

[(?)]Σ ἀκαινῶν τριάκοντα περὶ αὐτῷ εἰς τετράγωνον, μήτε ὑπο[θέ]-

σθαι μήτε ἐξαλλ̣οτριῶσαι τ̣ρ̣[ό]πῳ μηδενὶ μηδὲ παρευρέσε̣[ι μη]-

δεμιᾷ. ὁμοίως οὐκ ἐξέσ̣τ̣α[ι] ἑ̣τ̣έρῳ τινὶ τεθῆναι εἰς αὐτὸ ․[․․]

[․․]ΜΑ τ̣ῶν ὀκτὼ ὧν πεποίημαι̣ ἐν αὐτῷ ὑποσορίων· τεθή[σονται]

[τι]ς δ̣’ ἂ̣ν ἐπεισοίσει παρὰ̣ [τ]αῦτ[α] ἢ̣ ἕ̣τ̣ερόν τι παρ̣ὰ τὰ ὡ[ρισμένα]

[ὑπ’] ἐ̣μοῦ ποιήσῃ, Π̣Ρ̣[․]Ι̣Ε̣[․․․] μ[ὲ]ν̣ ἑ͂ξει θ̣εοὺς κεχολ[ωμένους],

[ὑπο(?)κ̣είσεται δὲ πρ̣οστείμῳ εἴ̣ς τ̣ε τὸν Καίσαρος φίσ̣[κον 𐆖 ͵αφʹ (?)]

Διόδωρος Ἀρτ-

εμιδώρου.

Ἡρακλείδης

Ἀρτεμιδώ-

ρου Λυκεῖνος.

Ἀρτέμει-

δος.

Παπιννίαν

ἐμνήσθη Ἰοκ-

οῦνδος βαφεὺς

ἔτους ρνβʹ, μη(νὸς) Πανήμου γʹ· Τείμων

Ἀρτέμωνος Ἀμμίαν Γλύκωνος τὴν

ἑαυτοῦ γυναῖκα σεμνὴν καὶ ἄμεμ-

πτον ἐτείμησεν, καὶ Ἀρτέμων καὶ

Μελτίνη καὶ Τείμων τὰ τέκνα αὐτῆς

∙ Κλ(αυδίᾳ) ∙ Σωκρατείᾳ, ∙ Κλ(αυδίου) ∙ Λαρτιδιανοῦ θυγα-

τρί, τῇ ἑαυτοῦ γυναικὶ σεμνοτά∙-

τῃ καὶ φιλάνδρῳ καὶ φιλοτέκνῳ

Μηνογένου ἐ〚ν〛μνήσ-

θην ἐμνήσθην τοῦ υἱοῦ Μηνογᾶδος·

Εὐέρπιστος Εὐέλπιστος ἐμνήσθ[η]

[τ]οῦ συνβιωτοῦ Μη-

ἔτους ∙ σ∙ε∙ιʹ ∙, μη(νὸς)

Ἀρτεμεισίου ∙ ϛʹ·

Μουσαῖος Μου-

Δρούσιλλα Ἀρτεμιδώρου θυγάτηρ,

γυνὴ δὲ Διοδότου.

[ἔτους — — — —]ηκ̣οστοῦ ἐνά-

[του, μηνὸς Ἀρτ]εμεισίου πεν-

[— — — — — —]Ι̣ΗΣ Αὐρήλιος

τῶι γλυκυτάτῳ

τέκνῳ σεμνῶς

βιώσαντι ἔτη λʹ

ἔτους τμ, μηνὸς

Ἀρτεμισίου· ὑπο-

σόριον Αὐρ(ηλίου) Μαρ-

ὑποσόριον

Ἀρτεμιδώρου βʹ

σκανδαλαρίου.

ὑποσ̣ό̣[ριον]

Μεμ[— — —]

τοῦ κὲ [— —]

μεμόριον

Ἰουλιανῆ[ς]

κειμένου λιθίνου σχήματι βωμοῦ ἐν ἡρῴῳ Κλ̣εισθένους,

κατεθέμην Αὐρηλ(ίαν) v Ποίαν τὴν γλυκυτάτην καὶ σεμηνοτάτην σεμνοτάτην

σύνβιόν μου. ❦

ογενίδος

τῆς κιμέ-

μης ὧδε.

μεμόριον

Μακεδονίου

τέρα ἐτείμησαν.

ὄλβιον ἐνθέμενος βίοτον καρποῖς ἐπέχαιρον,

βῶλον ἐπιψήχων πυροφόροις βοτάναις,

ἠδ’ ἐμὲ χεῖρες ἔπαυον ἀπ’ [ἔ]ργεος, ἡνίκα † θερμα

ἀκτεῖνας προλίποιεν ἐφημέριον καταδῦσα, †

ἁρπαχθὶς τέκνων ἠδ’ ἀλόχου γλυκερῆς,

ἥτις ἐμοὶ μὲν ἔνειμε τάδ’ ἔξοχα δῶρα καμόντω̣ν̣,

στεψαμένη καμάτου οἶκον ἐναΐδιον,

καὶ θρήνοις κλαύσασα πολὺν χρόνον [οὐ λάβεν ἄνδρα],

ἠρεμίην κοίτης εἰς τέλος ἀραμέν[η]·

[δισ]σὸν δ’ ὠδείνων ἔλαχεν πόνον [– ⏑ ⏑ – –],

[οὐ μ]ὲν ἐμοῦ περιόντο[ς ἐθ]ρ̣έ̣[ψατο – ⏑ ⏑ τέκνα],

[— — —]ΜΕΝΗΜΕΓ̣[— — — — — — — — — — —]

Ξανθίππην Ἀκύλας / μνήμῃ βιότου παρέδωκεν, /

βωμῷ τειμήσας σεμνο/τάτην ἄλοχον,

παρθ/ένον ἧς ἀπέλυσε μίτ/ρην, ἧς ὥριον ἄνθος /

χρηστοὺς ΤΟΝΕΑ[— — — — — — —]

ζήσας πᾶσιν ἄμε[μπτος ⏑ – ⏑ ⏑ ὦ πα]-

ροδεῖτα ΚΑΛΩ[— — — — — — —]

[ἑνδε]κέ[τ]η Γέμινον κατέχει νεκύων ὅδε χῶρος, /

[τὸν] π̣ολυθρηνήτῳ κρ̣ηνάμενον θανάτῳ. / τέρ[ψα]τό μοι γενέτης

τε Λακαίνης, /

σεμνὸν ἄτερ

Κύπριδος ζήσας

χαίροις· καὶ παρ’ ἐμοῦ σύ·

τίς εἰμι δὲ καὶ τίς ὁ φύσας /

βον ἔχευε δὲ τίς, /

μάνθαν’ ἐμῇ φωνῇ τοι-

σίδε τοῖς ἔπεσιν· /

κατήγαγεν ἔνθα

βιαίως καὶ δέμα[ς ἐ]-

ν̣κατέθηκε φ[— — —]

[․․]Ο̣ΡΝ[․․․․]ΝΟΣ v [— — —]

[․․]Δ̣ΕΜ[․․․․․ ․․․․․ ․]ΒΟΙ̣[—]

[․․]Τ̣ΟΚ[․․․]ΙΓ̣[․․․․]ΦΙΛΟ

[τρ]εια[κο]νταέτη[ς] δ̣’ ἔθα-

[ν]ον σεμνῶς βιοτ[ε]ύσας /

μήτε γάμου μνησθεὶ[ς]

α̣ὐτὰς ἔσχον [․․]ΟΙΜΑϹ. /

ἔτους σϟβʹ, μη(νὸς) Ἀρτεμεισί-

ου ∙ ϛ∙ιʹ· Αὐρ(ηλία) Εὐτυχὶς ἡ σύν-

“εὐγενέων τοκέων” ἔκλυεν “θύγατερ γεγον̣υῖ̣α,

σεμνὸν ἔχουσα τρόπον, καλὰς φρένας, εἶδος ἀρίσ[τη]

κ̣αὶ γένος.” ἥ γε (?) Κάδοιο κλυτῆς μεγάλοιο πόλεως

ε[ί]του [Κ]υκλιάδου· [— —]-

αγένους, Ἀρτεμιδώρου Μ[ε]-

νεμάχου, Ἑρμογένης ․ΑΤΟ[․․]

[— — — — — — — — — —]

Epitaph of Ἀρτεμίδωρος, son of Ἀντίοχος.

Ἀρτεμᾶς Με-

νεκράτους, ζεῖ.

[— — καὶ ἀποικίαις] συ̣ν̣ε̣[χώρησα τὸ πέμπτον ὑπατεύων καὶ ὕστερον ὁσάκις αὐτοκράτωρ προσηγορεύθην τὰς εἰς τὸν στέφανον ἐπανγελίας οὐκ ἔλαβον ψηφιζομένων τῶν πολειτειῶν καὶ ἀποικιῶν μετὰ τῆς αὐτῆς προθυμίας ὡς τὸ αὐτὸ πρὶν ἐψηφίσατο]·

[τρὶς μονομαχ]ίας ἔδωκα [τῶι ἐμῶι ὀνόματι καὶ πεντάκις τῶν ἐμῶν υἱῶν ἢ υἱωνῶν, ἐν αἷς μονομαχίαις ἐπύκτευσαν ὡς μύριοι· δὶς ἀθλητῶν πάντοθεν μετακεκλημένων τὴν τοῦ ἀγῶνος θέαν τῶι δήμωι παρέσχον τῶι ἐμῶι ὀνόματι καὶ τρίτον τοῦ ἐμοῦ υἱωνοῦ· θέας ἐποίησα δι’ ἐμοῦ]

[τετράκις καὶ πάλ]ι̣ν τοῖς ἄρ[χουσιν (e.g.) ἐχορήγησα τρὶς καὶ εἰκοσάκις· ὑπὲρ τῶν δεκάπεντε ἀνδρῶν ἔχων συνάρχοντα Μᾶρκον Ἀγρίππαν θέας τὰς δι’ ἑκατὸν ἐτῶν γεινομένας ὀνομαζομένας σαικλάρεις ἐποίησα Γαΐωι Φουρνίωι καὶ Γαΐωι Σειλανῶι ὑπάτοις]·

θεᾷ Ἀρτέμιδι

❦

in corona laurea aquila serpentem impugnans

βασιλεύοντος Ἀττάλ[ου]

Καρίων Δημητρίου

Μενέμαχος Μηνοφίλου

Διογένης Δημητρίου

Μένανδρος Ζηνοβίου

Ἀρτεμίδωρος Δημητρίου

Λάμπων Ἀσκληπιοδώρου

Δαμόνικος Δημητρίου ὁ προγεγραμμένος γυμνασίαρχος

Ἡγέμαχος Ἡγεμάχου

Μηνόφαντος Δημητ[ρίου]

[Ἀθ]ηνόδωρος [Ἀρ]ιστ[έου]

Ἀπολλώνιος Ἀρτ[ε]μιδώρου

Ἀλέξανδρος Ἀσκληπιάδου

Διόγνητος Μηνοφάντου

Ἀρτεμίδωρος Ἀνδρέου

Ἄτταλος Ἀρειδαίο̣υ̣

Μηνόφαντος Τρύφωνος

Ξένων Ἀρτεμιδώρου

Δημήτριος Μηνοδώρου

Ἀπολλώνιος Μενε̣λ̣ά̣ο̣υ̣

Μενέμαχος Μενεμ̣ά̣χ̣[ου]

— — —

Ἀρτεμίδωρο[ς]

Καικιλιανῷ τῷ [ἀ]-

λου καὶ Βενύστῳ Αἰσχίνου [Γλ]ύκωνος, ἡδίστῳ φίλῳ μ[ου]

καὶ Ἰουκούνδῳ Ἀπ[․․․․ καὶ θ]ρέμμασιν·

[μηδεὶς δ’ ἕτερος τεθήτω ε]ἰς τὸ μνημεῖον vac.

τα περιέχει. ἐπὶ

στρατηγῶν Ἀρτεμ[ι]-

δώρου βʹ τοῦ Ἀπολλω-

κοῦ δʹ ἀπιόντος,

ἐπὶ στρατηγοῦ Ἀ[ρ]τέ-

μωνος̣ βʹ τοῦ Ἀπολλω-

νίου τὸ βʹ ἐπεγραφή.

ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος ὁ Ἀτταλεατῶν

[ἐ]τείμησεν Ἀρτεμίδωρον Ἀρτε-

μιδώρου ἥρωα φιλάνθρωπον

ἀρετῆς καὶ ἠθῶν ἕνεκεν,

κατασκευάσαντος αὐτῷ

τὸ μνημεῖον Ἀρτεμιδώρου

τοῦ Διογένους τοῦ π̣α̣τρὸς

Ἀντωνίου τοῦ

ἀνδρὸς καὶ Ἀρτε-

μιδώρου τοῦ υἱ-

οῦ Ἀρτεμιδώρῳ

καὶ Τύχῃ τοῖς θρέ-

μ̣ασι μνείας χά-

ριν.

ποιητὴς ἑποίει σῆ-

μ’ Ἀρτεμίδωρος ἑαυτῷ |

ὄντως καὶ γαμετῇ, μητρὶ,

ἡμετέρην δηνάρια χείλια

δώσει. | ἔμπροσθ’ ἑστήκει

τοῦ σήματος οὗτος

[σα] φάος ὀκτὼ καὶ εἴκο-

[σι] ἐτῶν, ἐμὲ δ’ ἔθρεψεν̣

[σ]ύννυνφος σή, ἧς οὔ[νο]-

σιώτης καὶ Αὐρ. Ἀρ-

τεμιδώρα Τυχικῷ

τῷ καταθυμίῳ τέ-

Γεμελλίων καὶ Παυ-

λεῖνα Ἀρτεμᾶ [․․․․․]-

νι τῷ γλυκυ[τά]τ-

Τάτιον̣ Ἀ̣ρτ̣[έμιδι ․․․․]

․ΗΤΡΕ̣Ι[— —c.10— —]

ἐτείμησεν Εὔτυχον

καὶ Ψῆφον τὰ τεθρεμμένα̣.

[ἔτους ․․․ʹ, μη(νὸς) — —ο]υ λʹ. Ἀμία Ἀλεξα[․]-

[— — — — — —]ε̣ινος ὁ τεθρε̣[μμέ]-

[νος — — — — ]πας καὶ Ἀλεξ̣[․․․]

[θυγά]τηρ Βαγηνή,

[γυνὴ] δὲ Ἀρτε-

[μιδώρ]ου, ἥντινα

ἐτίμ[ησεν]

Μητρόδωρος Διοδώρου, Μενέστρατος Ἀπελλείους,

Ἑρμοκράτης Ἀρτεμιδώρου, Μηνόδοτος Μενάνδρου,

Ἀριστόβουλος Ἀριστοβούλου, Μηνογένης Θεοδότου,

❦ ἀγαθῇ [τύχῃ].

Ἡρακλεῖ, Ὤπ̣ι̣ [Ἀρτέμιδι(?)]

ἀνθυπάτῳ Λολλίῳ Π̣[αυλλείνῳ]

Ἄνθος, Στρατονείκη Ἄνθον τ[ὸ]-

ν υἱὸν ἐτῶν κγʹ, Ἀρτεμείδω[ρ]-

ος, Ἑρμογένης, Βουτᾶς, Μηνο[γ]-

ύχη, Σωτηρὶς αἱ ἀδελφαί, Τατεια[ς],

Ἄνθος, Ἀρτεμίδωρος, Ἀρτε[μ]-

ιδωρίων, Ἄνθος τὸν πάτρω[ς],

καὶ Ἰουλίῳ Ἀπελλ[․․․․ καὶ]

τοῖς τέκνοις καὶ [θρέμμασι(?) καὶ]

τοῖς ἐγγόνοις αὐτ̣[ῶν κατε]-

κατεσκεύασε τὸ μνημε͂ον

Ἀρτεμιδώρῳ τῷ πάτρωνι

μνείας χάριν. Στρατόνεικος

Ἀσκληπιάδης, Ἀττινας [τ]-

ὸν ἀδελφιδῆα, Ἀρτεμίδωρ̣[ο]-

ς, Τηλέμαχος τὸν ἀδελφι-

δῆα, Ἑρμᾶς, Συντύχη, Τρύφε̣-

Τατιας οἱ συνγενεῖς

Ἀρτεμίδωρον ἐτίμησαν.

χαῖρε.

Ἀρτεμίδωρον

Κενχρέαν

Ἀπολλωνίου,

Ἀρτεμίδωρος

Ἀπολλοθέμιδος,

Ἀρτεμίδωρος

Ἀπολλωνίου.

γυναικὶ σὺν καὶ Φιλίππῳ

καὶ Ἀρτεμιδώρᾳ τοῖς

γονεῦσι αὐτῆς καὶ Λαυ-

καὶ γυναικὶ καὶ ἐκγόνοις αὐτῶν

καὶ θρέμμασιν ἰδίοις μνείας

χ̣ά̣[ριν]. ❦ ζ̣ῶ̣ν̣.

Ἀρτεμιδώρα Ζω-

σίμῳ τῷ ἀνδρὶ

Αὐρ. Χαρεῖνος βʹ καὶ Αὐρ. Βεττηνι[ανὸς]

Ἀρτεμιδώρου καὶ Αὐρ. Μητρόδωρ[ος — — —]-

νίκου καὶ Αὐρ. Γλύκων καὶ Αὐρ. Πλουτ[— — —]-

ἔτους σζʹ, μη(νὸς) Ἀρτε-

μεισίου τριακάδι.

octo fere versus detriti circa coronam mediam

ζʹ· Εὐτύχης Μητροδώ-

ρας ἐμνήσθη τῆς γλυ-

κυτάτης συνβίου Νει-