γον̣[ον(?) τοῦ δεῖνος]

πάσης ἀρετῆς [ἕνεκεν]

καὶ εὐνοίας τῆς εἰς [αὑ]-

βάνοντα τῷ διαδόχῳ· τὸν ὄντα ἐν τῷ χωρίῳ κάλαμον ταῖς [— — — ἀμπέ]-

λοις ἀρκοῦντα βούλομαι ἐξ ἴσης τοῖς ἀμπελῶσιν διαιρεῖσθ̣[αι — — — ταῖς]

ἐνφυτευομέναις ἀμπέλοις ἐν τοῖς ἰδίᾳ κατῳκειμένοις πλ[έθροις — — —]

μίαν μὲν ἐν τῷ Ἡρακλείῳ καὶ μίαν ἐν τῷ Ὀλυμπείῳ γυμνασίοις· ἔτι καὶ τοῦτο

πᾶσιν τοῖς ἐπιμελησομένοις βουλευταῖς ἐνεύχομαι, ὥστε μετὰ πάσης εὐνοίας τε

καὶ σ[πουδῆ]ς ἀποδιδόναι τοῖς τε ἐξετάσουσιν τοὺς λόγους τοὺς περὶ τῶν κτημάτων

[ἐπεὶ τὴ]ν πρὸς τὸν Σεβαστὸν οἶκον εὐσέ-

[βειαν μετὰ] πάσης ἱεροπρεποῦς ἐπινοίας

[πᾶσιν φαν]ερὰν ...

Ἡρακλείῳ καὶ μίαν ἐν τῷ Ὀλυμπείῳ γυμνασίοις· ἔτι καὶ τοῦτο πᾶσιν τοῖς ἐπιμελησομέ-

νοις βουλευταῖς ἐνεύχομαι, ὥστε μετὰ πάσης εὐνοίας τε καὶ σ[πουδῆ]ς ἀποδιδόναι

τοῖς τε ἐξετάσουσιν τοὺς λόγους τοὺς περὶ τῶν κτημάτων με[τὰ — — —]

[Σεβαστόν, τ]ὸ̣[ν] τῆς οἰκουμένης

[πάσης καὶ ἑ]α̣υ[τ]ῆ̣ς κτίστην καὶ σ[ω]-

[τῆ]ρα καὶ εὐεργέτην ἡ Μακεδό-

ἀρετῆς ἕνεκεν πά-

σης

καὶ εὐχαριστίας

—]αια κ̣αὶ [—

—] ὑπὸ πάση[ς

ἀ]δελφοῦ Α[—

δὲ ἔτους σμδʹ, μη(νὸς) Γορπιαίου βιʹ, ἐπιμελησαμένου

Φιλοξένου βʹ γραμματέως, ζώσης ποιήσαν-

τες τὴν τειμὴν οἱ καταλουστικοὶ

τὰς χῖρας αὐτῇ ἐκα[κώσα]-

το, κὲ ἀποθανούση[ς αὐτῆς]

κὲ τοῦ Γλύκωνος ὁ [θεὸς]

α̣ὶ ἐπιγραφὴν γεν[έσ]θαι, ὅτι ὁ δῆ[μος τει]-

[μᾷ] Σ̣τρ̣α̣τ̣[ονίκην ἀρετῆ]ς ἕνεκ̣[εν πάσης].

καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐ[τοῦ]

καὶ βασιλίσσης Ἀπολλων[ίδος]

Κλέων Ἀττίνου ἡγεμὼν Μυ̣[σῶν].

ὁ δῆμος ἐτείμησεν Κλέωνα Μενάνδρο[υ]

ἀρετῆς ἕνεκε πάσης,

corona cum duabus taeniis

δὲ Ἀσκληπιάδου τοῦ Ἀσκληπιά-

δου ἀρετῆς ἕνεκα πάσης. vac.

Μᾶρκ[ος] κ̣αὶ Ἄρτεμις Ταταν τὴν θυγα-

με πατρὸς καὶ μητρὸς ἄωρον. | ο[ἰ]-

[κ]ονόμον πάσης πόλεως βουλῆ[ς]

τε μεγίστης | Φάϊνον τείμησε πα-

[— — — — — — —]․ΝΟΣ̣[․․․]Ν̣ Ἀναξινβ̣[ρότου]

[υἱὸν(?) πάσης] ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ εὐ̣ε̣ρ̣γ̣[ε]-

[σίας τῆς εἰς ἑ]αυτούς. vac.

[πασῶν] τῶν κατ[ὰ] τὴν Μαιον̣[ί]αν φθ[αν]ουσῶν

[πόλεων τ]αύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀγό[ρα]ιον ἀγο[ύ]ση[ς].

[ἔστω το]ῦτο καθ’ ἕκαστον [μ]ῆνα ἀνε̣[πι]κωλύτως.

περικρυβούσης περικρυπτούσης ...

περικρυπτούσης περιΚΙΥΡούσης ...

κίνθιον, εἶτα κειμένου αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ

αὐτῆς ἐκλάπη τὸ λιθάριον, καὶ ζητούσης

αὐτῆς καὶ βασανιζομένης ἐπεύξατο

Γλύκωνος οὖσαν παρθένον διέρηξε·

περισυρούσης τε αὐτῆς τὴν δύναμιν τοῦ

θεοῦ διὰ τὸ ἠρωτῆσθαι ὑπὸ τῆς μητρὸς

τῆς παρθένου, ἵνα σειγήσι, καὶ ὁ θεὸς τοῦ-

το ἐνεμέσησε, ὅτι οὐκ ἐξεφάντευ-

σε οὐδὲ ὕψωσε τὸν θεὸν ἡ Συντύχη· διό-

Ἀλέξανδρος Θαλού-

σης μετὰ Ἰουλίου καὶ

τῆς ἀδελφῆς ἐλυτρώ-

[τῆς θε]οῦ καὶ ἐλοιδόρη[σεν αὐ]-

[τὴν ἐ]ν τῷ ναῷ· προστα[ξάσης αὐ]-

[τῆς σ]τήλλην στήλην στανθ[ῆναι — — —]

[— —]ν ὑπὸ Βάσσης [— — —]

[— —]τος καὶ συνεβού[λευσεν — — —]

anaglyphum: Dea Cybele sedens inter duo leones.

Τρυφώσης καὶ Τυχ-

ὴς ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ Ἀ-

[κρυα] χ̣ύνω, καλὰς ἐντολὰς ὑ[πὲρ]

[ἐμ]οῦ καταλιπούσης ἰς ἐλευ[θερί]-

[α]ν, ἃς ὁ σύντροφός μου τετήρηκε

[— — κ(?)]αὶ πόνους [— — — — — — — — — — — — — —]

[— — —]ΓΙγούσης Ε․․ΤΟΝ[— — — — — — — — — — — — —]

[— — —] κ̣αὶ γενέσθαι Γ̣ΕΝ[— — — — — — — — — — — —]

Ἑρμίππου τοῦ Ἑρμίππου ἥρωα διὰ τὴν περὶ

αὐτὸν ἀρετὴν γενόμενον πάσης τειμῆς

ἄξιον.

πολὺς μὲν λάμψας ἀσκήσει, πολὺς δὲ ἀγάπῃ γενάμενος ἐπίσκοπος θεῖος· ὃς δὴ καὶ κατὰ πά-

σης αἱρέσεως ὁπλισάμενος τὴν ἀληθῆ τῶν πατέρων τῆς καθολικῆς ἐκλησίας διεσώσατο πίστιν,

Μακεδόνιος οὗτος, λαμπρὸν ἐντάφιον ἐπὶ τέλει καὶ τὸ κατὰ τοῦ ἀνομοίου δαί[μονος]

[πασῶν] τῶν κατ[ὰ] τῆν Μαιον[ί]αν φθ[αν]ουσῶν

[πόλεων τ]αύτῃ τῇ ἡμέρα̣ ἀγο[ρε]ῖον ἀγούση[ς]·

[ἔστω το]ῦτο καθ’ [ἕ]καστον [μ]ῆνα ἀνε[πι]κωλύτως.

μήτε ἐκ ταύτης τῆς δωρεᾶς μήτε ἐξ ἄλλης ἡστι-

νοσοῦν ἑτέρᾳ πόλει συμβαίνειν ὀφειλούσης,

αὐτὸ δὲ τοῦτο οὐχ ὑπολογιουμένων τῶν

κλέψι· κλαπέντος οὖν εἱματίου

ὁ θεὸς ἐνεμέσησε τὸν κλέπτην

καὶ ἐπόησε μετὰ χρόνον τὸ εἱμά-

Θεῷ Βασιλῖ Βασσιανὸς Βασσι-

ανοῦ ἐξ ἰδίας προέρεσις προαίρεσης = προαιρέσεως εὐχὴν

ἀνέθηκεν. ἔτους ταʹ, μη(νὸς) Λώου.

vacat

[— — —]Λ̣ΕΝΙΟΥΣΗΣΑ

[— — —]Η̣ΜΑΤΑΚΑΛ̣

ῥώμῃ δ’ ἡμιθέοις ἐναλίνκιον ἡρώεσσιν,

τὸν πάσης ἀρετῆς κῦδος ἐνινκάμενον.

vacat

ἔτους τοεʹ, μη(νὸς)

Δείου ϛʹ ἀπιούσης,

Εὐπλοΐδα τὴν ἑ-

δικοῦ· Μαρκία Ἀρίου

ἐπὶ ἐπεὶ λειπούσης ἡμέ-

ας εἰσῆλθα εἰσῆλθον ἐπεζή-

Τροφίμου Ἄμμιον,

τὴν πάσης μνήμης

δόξαν προλιποῦσ-

Ἡράκων Ἡράκωντος ὁ γυμνασίαρχος τῶν γερόντων καὶ Ἀπολλώνιος Διοδώρου τοῦ Ἑρμίππου Παταγας λογιστὴς εἶπ[ον]·

ἐπεὶ, τῆς ἀποπρεσβείας γενηθείσης ὑπὸ Μηνογένους τοῦ Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους τοῦ ἐν τῷ ἐξιό[ν]-

τι ἔτει ἐκλογιστοῦ τῆς πόλεως ἡμῶν, ἀνδρὸς ἀγαθοῦ κατὰ πᾶσαν ἀρετὴν καὶ διὰ τῶν ἐνκεχιρισμένων αὐ-

τῶι ἀρχήων ὑπὸ τῆς πατρίδος ἀνεστραμμένου ἐπιμελῶς καὶ πιστῶς καὶ καθαρείως, ἔν τε τούτοις καὶ τῇ λ̣[οι]-

πῇ τοῦ βίου σώφρονι καὶ κοσμίῳ ἀγωγῇ τῆς πρεπούσης ἀποδοχῆς καὶ παρὰ τῶι δήμωι καὶ τῇ γερουσίᾳ [τυν]-

χάνοντος περὶ ὧν ἐπρέσβευσεν πρός τε τὸν Σεβαστὸν καὶ Γάϊον τὸν πρεσβύτατον αὐτοῦ τῶν παίδων καὶ τοὺ[ς]

ως περί τε τὸ ἦθος καὶ τὴν λοιπὴν τοῦ βίου σώφρονα καταστολήν, γεγονὼς ἀνὴρ βέλτιστος ἐν [πᾶσιν καὶ]

τυνχάνων τῆς καθηκούσης ἀποδοχῆς, διά τε τῆς ἀρχῆς παρεσχημένος ἑαυτὸν σπουδαῖον καὶ ε[ὔνουν]

τῇ πατρίδι, εἱρέθη καὶ πρεσβευτὴς εἰς Ῥώμην ὑπέρ τε τοῦ κοινοῦ τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς πατρίδο[ς πρός τε Αὐ]-

Χαρῖνος Χαρίνου Περγαμηνὸς, ὁ ἀρχιερεὺς θεᾶς Ῥώμης καὶ Αὐτοκράτορος Καίσαρος θεοῦ υἱοῦ Σεβαστο[ῦ, Σαρδιανῶν]

ἄρχουσι βουλῇ δήμῳ χαίρειν· ἐκκλησίας, ἀρχαιρετικῆς συναχθείσης καὶ συνελθόντων τῶν ἀπὸ τῶν [πόλεων ἑ]-

κατὸν κ(αὶ) νʹ ἀνδρῶν τιμᾶν ἐπηνέχθησαν ἄθροοι τὸν καθ’ ἔτος ἔκδικον τοῦ κοινοῦ τῶν ἐπὶ τῆς Ἀσί[ας Ἑλ]-

Ἕλληνες Μηνογένην Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους Σαρδιανόν, τὸ δεύτερον ἔκδικον καὶ ἀνα-

στραφέντα ἁγνῶς καὶ συνφερόντως τῇ Ἀσίᾳ, ἀρετῆς ἕνεκα πάσης.

ἔδοξεν τοῖς ἐπὶ τῆς Ἀσίας Ἕλλησιν γνώμη Μάρκου Ἀντωνίου Λεπίδου Θυατιρηνοῦ, τοῦ ἀρχιερέως καὶ

ας Ἕλληνες ἐτίμησαν Μηνογένην Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους Σαρδιανόν, γενόμενον τρὶς ἔ[κ]-

δικον καὶ ἀναστραφέντα πιστῶς καὶ ἀξίως τοῦ γένους, ἀρετῆς ἕνεκα πάσης· τετιμῆσθαι δὲ καὶ

Ἰσίδωρον Μηνογένους τοῦ Ἰσιδώρου Ἀσιανόν, τὸν υἱὸν αὐτοῦ γεγεννημένον ἐπὶ ταῖς καλλίσταις

νους τοῦ Ἰσιδώρου Ἀσιανὸν τὸν Μηνογένους υἱόν, διὰ τὴν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ πρὸς τὴν Ἀσίαν σπουδήν

τε καὶ εὔνοιαν, ἀρετῆς ἕνεκα πάσης· ἐξῖναί τε τῷ Μηνογένη τὰ ἴδια τίμια καὶ τὰ τῶν προγόνων ἐν

στήλῃ μαρμαρινῇ ἐνχαράξαι ἣν καὶ ἐπιτετράφθαι αὐτῷ ἐν ᾗ ἂν βουληθῆ τῆς Ἀσίας πόλις ἢ ἱερῷ ἀναστῆ-

λὴ ἐπαινέσασα αὐτὸν καὶ ἐπὶ τῷ ἱεροπρεπῶς τὴν Περγαμηνῶν ἱερωσύνην ἄρξαι ἔκρινε τιμῆσαι· δε-

δόχθαι τετιμῆσθαι αὐτὸν ἰκόνι χαλκῇ, ἧς ἀνατεθείσης ἐν τῇ ἀγορᾷ γενέσθαι τὴν ἁρμόζουσαν ἐ[πι]-

γραφὴν, τετιμῆσθαι δὲ αὐτοῦ καὶ τὸν υἱὸν Ἰσίδωρον ἰκόνι γραπτῇ ἐνόπλῳ ἐπιχρύσῳ, ἧς ἀνατεθίσης ἐν

τῷ παιδικῷ τυχῖν τῆς προσηκούσης τοῖς ἐψηφισμένοις ἐπιγραφῆς. ἐπετράπη τε αὐτῷ τὸ ψήφισμα

ἐνχαράξαι εἰστήλην καθὼς καὶ οἱ Ἕλληνες ἐψηφίσαντο.

[αμένου τούτου τεχ]νίτου ἤ[τ]οι τοῦ ἀ[ν]τ’ αὐτοῦ ὑπεισιόντο[ς],

[μηδὲ ἐπισχούσης τὸ ἔ]ργον μηδεμίας ἡμ[ῶ]ν προφάσεω[ς]·

[εἰ δὲ ὁ ἐργολαβήσας] ἅπαξ οἱῳδήποτε τ[ρό]πῳ τὸν ἐρ[γο]-

[εἴσπραξιν· βεβαί]ας καὶ ἀρραγοῦς καὶ ἀσαλεύτου μενού-

[σης τῆς παρούσης ὁ]μολογίας εἰς τὸ διηνεκές, καὶ ἀναπο-

[τρέπτως τελουμένης] πάντοθεν ἀκόλουθον πᾶσιν τοῖς προ-

[ἐ]ν παν[τὶ] εἴδ[ε]ι καὶ [γέ]νι· καὶ πρὸς τὰ προγεγ[ρα]μμένα

πάντα ἐπερωτηθέντες παρὰ τῆς σῆς θαυμασιότητος ὁμ-

ολο[γ]ήσαμεν τῇδε τῇ ὁ]μολογίᾳ καὶ ἐξομοσίᾳ, ἡμέρᾳ

[τὰς τῆς θε]οῦ χρυσᾶς εἰκό[νας ․ʹ]

[ἀρετῆς ἕ]νεκα πάσης.

καὶ καθαρήως καὶ δικαίως, καὶ πολλὰς ἐν παντὶ τῷ

βίῳ ποιησάμενον ἐπιδόσεις τῇ πατρίδι, πάσης

ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ εὐεργεσίας τῆς εἰς ἑαυτόν.

[θέτην] τῆς δευτέρας κ[αὶ λʹ πενταετηρίδος]

[οἱ ἔφ]ηβοι, τῆς βουλῆ[ς ἀξιωσάσης, ἐτεί]-

[μησα]ν· προνοησα[μένου τῆς ἀναστάσεως]

τῆς Ἀσίας κ[αὶ Λυδίας ἁ]-

πάσης καὶ δὶ[ς νεωκόρου]

τῶν Σεβαστῶν κ̣[ατὰ τὰ]

[τῆς Ἀσίας καὶ Λυδί]-

ας ἁπ[άσης καὶ δὶς νε]-

ωκόρ[ου τῶν Σεβασ]-

[τῆς Ἀσίας καὶ] Λυ-

[δίας ἁπάσης κ]αὶ

[νεωκόρου δὶ]ς

[τῆ]ς Ἀ[σίας καὶ]

[Λ]υδ[ίας ἁπάσης]

— — —

[ας κα]ὶ Λυδ[ίας ἁ]-

[πά]σης κ[αὶ δὶς]

[νε]ωκό̣[ρου τῶν]

[ας καὶ Λυδίας ἁ]πά-

[σης καὶ Ἑλλά]δος καὶ

[δὶς νεωκόρ]ο̣υ τῶν

Ἡρακλείδης Σωκράτου εἶπεν· ἐπ̣ε̣[ιδὴ ․․․․․c.15․․․․․․ τ]ὴν ἐπι-

στολ[ὴν τ]ὴν γραφεῖσαν παρὰ τῆς βασιλίσσ̣η̣[ς πρός τε τὴ]ν̣ βουλὴ̣ν̣

καὶ τὸν δῆμον ὑπὲρ τῶν τιμῶν τῶν ἐψηφισμένων ὑπὸ τοῦ δήμου τῶι τ[ε]

ἐκ τῶν ἐν Ταρανζοις ὑλῶν καθ’ ἂν συνκρίνῃ Ζεῦξις· vac.

παραλύομεν δὲ καὶ τῆς προσεπιβληθείσης εἰκοστῆς

ἐπὶ τὴν πολιτικὴν καὶ τὸ γυμνάσιον ὧι πρότερον ἐχρῆσθε

καὶ μητρόπολις τῆς Ἀσ[ί]-

ας καὶ Λυδίας ἁπάσης κα[ὶ]

δὶς νεωκόρος τῶν Σεβασ-

ἐκ τῶν ἐν Ταράνζοις ὑλῶν καθ’ ἃν συνκρίνῃ Ζεῦξις·

παραλύομεν δὲ καὶ τῆς προσεπιβληθείσης εἰκοστῆς

ἐπὶ τὴν πολιτικήν· καὶ τὸ γυμνάσιον ὧι πρότερον ἔχρησθε

ἐκτίσθη ὁ ἔμβολος ἀπὸ τοῦ Ὑπεπηνοῦ ἐνβόλου ἄχρι τοῦ τετραπύλου

ἐκκοπίσης τῆς πίλης πύλης καὶ παντὸς τοῦ τόπου.

[ἐν δὲ τύποις λι]θίνοισι πάτρην ἐπιδέρκομαι ὄσσοις,

[ὀλλυμένη] ζώσης οὐδὲν ἀμαυροτέρη.

[θρήνων λήξατ]έ μοι, γονέες, δακρύων δὲ λάθεσθε,

[ἀλλά σε γου]νοῦμαι, κάσι φίλτατε, μὴ γονέεσσι

[πλοῦτο]ν ὀνειδίσσῃς ὡς ἄδικον φθιμένῃ,

[–⏔—]ν εἱμείρων βιότου πλέον· ἀντὶ γὰρ ἄστρων

[σει(?) — — —]ΘΙΣΑΝ

[— — —]ΤΕΣ․ΗΣ

[— — —]δηλοῦν

τὸν γῆς καὶ θαλάσ-

σης δεσπότην

Αὐτ(οκράτορα) Καίσ(αρα) Μ. Αὐρ. Σεουῆρον

τὸν γῆς καὶ θαλάσ-

σης δεσπότην Αὐτο-

κράτορα Καίσαρα

ἀγαθῆ[ι τύχηι].

τὸν γῆς καὶ θαλάσση[ς καὶ παν]-

τὸς ἀνθρώπων ἔθνους δ[εσπό]-

Ἄτταλον Ἀττάλου Λυκ̣[— — —]

πάσης ἀρετῆς ἕν̣[εκεν].

Ἄτταλος, Μηνόδωρο[ς, — — —]

ρίου Μαξίμου, ἀναστη-

σάσης τὴν τιμὴν Αὐρ.

Ἀλκιππίλλης Λαιλιανῆς

[Ἀσίας ναῶν τῶν] ἐ̣ν Περγάμῳ καὶ ἀ[ρχιερέως κατὰ τὸν αὐ]-

[τὸν καιρὸν τῆς πα]τ̣ρίδος καὶ Αὐρ. Ἑρ[μωνάσσης τῆς διὰ]

[βίου ἱερείας τῆ]ς̣ Τύχης καὶ δὶς̣ ἀ̣ρ[χιερείας τῆς Ἀσίας]

ως καὶ Αὐρ. Τρυφώ-

σης ἡρωΐδος πρυτάνε-

ως, στρατηγήσαντα

ἑαυτοῦ μητρὸς Αὐρ.

Βάσσης νομὴν τῆι

κρατίστῃ βουλῇ ἐν

πρῶτον ἀγωνοθέτην τῆς πρ[ώ]-

τως ἀχθείσης ὑπὸ τῆς πόλεως

Σεβαστείου καὶ Τυριμνήου πα-

τοῦ Διονύσου καὶ Ἰουλ. Μηνογενίδος τῆς ἀνα-

θείσης τοὺς ξυστοὺς τῆι πατρίδι ἀγωνοθέτι-

δος καὶ στεφανηφόρου καὶ πρυτάνεως, θυγα-

ἄνδρα ἤθους ἕνεκα καὶ παιδείας καὶ ἀρετῆς τε

πάσης ἐν τοῖς πρώτοις τῆς Ἀσίας καταριθμού-

μενον ἔν τε πρεσβείαις καὶ χορηγίαις καὶ

[ο]υ Ἀπόλλωνος Τυριμναίου

τὸν ἑαυτοῦ καὶ πάσης τῆς πό-

λεως εὐεργέτην.

Τυρίμνου τῆς πρώτης ἀχθεί-

σης πανηγύρεως, Μάρκου

Ἰουλίου Ἀττικιανοῦ τοῦ θεί-

Δαμᾶ παραδόξου

καὶ Κανιδίας Βάσσης

θυγατέρα, ἐπιτελέ-

τῆς πατρίδος

ἀξιωσάσης

Λαιβιανὸς

[γ]α̣θίας καὶ τῆς διὰ πατέρων ὑ-

[πα]ρχ̣ούσης περὶ αὐτὸν δόξης.

ἐπιγραφῆς ἀντίγραφον ἐτέθη εἰς τὸ ἀρχ[ε]ῖον

Ἀντωνίου Ὑλλᾶ καὶ Χρύσης̣ καθὼς προγέγραπται

ἐπὶ τὸ πῶμα.

καὶ [εὐεργέτο]υ, πατρὸς τῆς πα[τρίδος — — — — — — — — — — — — — — — —, δι’]

ὧν [πάντα τὰ ἔθ]νη τῆς ἁπάσης Ἑ[λλάδος εὐεργετεῖται, καὶ τὸ συνέδριον τὸ Πανελ]-

λήνι[ον ἐψηφίσα]το πάντα ἃ Μέττ[ιος — — — ὁ] τοῦ σ[υνεδρίου(?) — — — εἶπε(?) ἀνα]-

Σεῖνος ἐγὼ Μούσαις μεμελημένος ἔνθαδε κεῖμαι.

μή μου τύμβον ἀποσκεδάσῃς· λύπη σε μαράνει.

μῳ· ἐπαινέσαι Ἀρχίππην καὶ ἐν τούτοις καὶ

ἀποδεδέχθαι μετὰ πάσης εὐνοίας τὴν

προαίρεσιν αὐτῆς καὶ τὴν πρὸς τὴν πατρίδα

καιογένου εἰς ἐπισφαλῆ καὶ ἐπικίνδυνον ἐνπε-

σούσης ἀσθένειαν ἠγωνίασεν ὁ δῆμος διὰ τὸ ἐ-

κτενῶς διακεῖσθαι πρὸς αὐτήν, ὑπάρχουσαν

δὲ σὺν τῇ τῶν θεῶν προνοίᾳ ἐν βελτίονι ὑπαρ-

χούσης διαθέσει ἡδόμενος μεγάλως ὁ δῆμος ἐπὶ

τῇ σωτηρίᾳ αὐτῆς καλῶς ἔχον ἡγεῖται καὶ οἰκεῖ-

ον τῆς οὔσης αὐτῷ πρὸς Ἀρχίππην εὐνοίας ἐπιτε-

λέσαι τοῖς θεοῖς ἐπὶ τούτοις τὰ πρέποντα χαρισ-

δρων· ἐπειδὴ Ἀρχίππης τῆς Δικαιογένου εἰς ἐπισφαλῆ καὶ ἐπικίν-

δυνον ἐνπεσούσης ἀσθένειαν ἠγωνίασεν ὁ δῆμος διὰ τὸ ἐκτενῶς δ[ι]-

ακεῖσθαι πρὸς αὐτὴν ὑπάρχουσαν εὔτακτον καὶ σώφρονα καὶ ἀξίαν

γάλας ἀποδείξεις πεποιῆσθαι τῆς πρὸς τὴν πατρίδα εὐνοίας τε κα[ὶ]

[φ]ιλαγαθίας, νῦν δὲ σὺν τῇ τῶν θεῶν προνοίᾳ ἐν βελτίονι ὑπαρχούσ[η]ς

[δ]ιαθέσει ἡδόμενος μεγάλως ὁ δῆμος ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ αὐτῆς καλῶς ἔ-

χον ἡγεῖται καὶ οἰκεῖον τῆς οὔσης αὐτῷ πρὸς Ἀρχίππην εὐνοίας [ἐ]-

πιτελέσαι τοῖς θεοῖς ἐπὶ τούτοις τὰ πρέποντα χαριστήρια· διὸ κα[ὶ]

— — —

λ̣․[․․․․]ολλ[․․․․․․․․․․]οι̣γ̣ι̣νου φράτρας Α[— — — οὔσης διώ]-

ξ̣εως τοῖς πρ[ογεγραμμέν]οις κατὰ τῶν ἀδικησόντων ἢ καθεξο̣[μένων τι ἐ]-

δειγμάτων τῆς ζητήσεως ἐπιτελουμένης, μεί-

ζονός τε δαπάνης ὑπαρχούσης ἀναδέδεκται καὶ ταύ-

την τοῦ τῆς πατρίδος συμφέροντος στοχαζομέ-

ς ἕστηκεν πρὸς τῷ Ἡφαιστιήωι· §3a Εἶσις Ἶσις ἐγώ εἰ-

μι ἡ τύραννος πάσης χώρας· §3b καὶ ἐπαιδεύθην ὑπ[ὸ]

Ἑρμοῦ καὶ §3c γράμματα εὗρον μετὰ Ἑρμοῦ, τά τε ἱερὰ

ρ’ ἐμοὶ τὸ δίκαιον ἰσχύει. §39 ἐγὼ ποταμῶν καὶ ἀνέμων

[κ]αὶ θαλάσσης εἰμὶ κυρία. §40 οὐθεὶς δοξάζεται ἄνευ τῆς ἐ-

μῆς γνώμης. §41 ἐγώ εἰμι πολέμου κυρία. §42 ἐγὼ κεραυ-

[ἐκπληρώσ]αντα τὸ ἐνλεῖ-

[πον τῆς χρυ]σῆς στεφάνης

[ἅτινα] αὐτοπροχώρησαν εἰς τὴν τῶν

σ̣[․]σ̣[ ποησα]μένους τὴν ἀπογραφὴν εἰσόβδην· οἱ δὲ ἐξετασταὶ ὁρκισάτω[σ]α[ν αὐ]-

[τ]οὺς [ἦ μὴν πληθ]υ̣ο̣[ύσ]ης τῆς ἐκλησίας ποιήσεσθαι τὴν ἀπογραφὴν εἰσόβδην εσ[ ]

[ ]αυ[ τῶ]ν δὲ ἀπογραψαμένων τὰ ὀνόματα ἀναγράψαντες εἰσόβδ[ην ]

[τοῖς ψηφίσμασι τοῖ]ς ὑπεράνω γεγραμμένο[ις· τοῦ δὲ δή]-

[μοῦ ζητοῦντος] καὶ κατακαλουμένου μετὰ πάσης φ[ιλο]-

[τιμίας τοὺς] ἐπιδώσοντας ἑαυτούς, καὶ ψηφισαμένου [ἵ]-

[δέκα, καὶ δια]λεγεὶς αὐτοῖς ὑπὲρ τοῦ δήμου καὶ πα[ρακαλέ]-

[σας μετὰ πάσης] φιλοτιμίας ἵνα πρόνοιαν ποιῶνται [ὑπὲρ ἡμῶν]

[καὶ συμβάλλω]νται εἰς τὸ διασώιζεσθαι τὴμ πόλιν [ἡμῶν αὐ]-

ἐξενεγκεῖν εἰς ἐκκλησίαν, συντελεῖσθαι δὲ

ὡς ἂν τῶι δήμωι δόξηι· πρυτανευούσης

Ἀφροδίτης Ἐπιφανοῦς, ψηφίσματα

κουφισθῆναι,

ἀναθείσης τὸν ἀνδριάντα τῆς

Περικλειδῶν φυλῆς τοῦ ἑαυτῆς

[ἡ] σπεῖρα τὸν ἴδιον ε[ὐεργέτην ἔ[παρχον? καὶ ἱερονό]-

μον τοῦ Διονύσου Ἡλιό[δωρον τὸν — — —, πάσης μνή]-

μης ἄξιον̣.

ας χιλίας διακοσίας τριάκοντα καὶ τῆς ἐ-

πισχέσεως τῆς δοθείσης τὸ ἐπιβάλλον

τῶι ἐνιαυτῶι Ἀλεξανδρείας εἴκοσι πέντε,

κατέστησεν· νῦν τε παραγενόμενος ἐπὶ τοὺς τόπους τοὺς ἐπὶ τάδε τοῦ Ταύρου

μετὰ πάσης σπουδῆς καὶ φιλοτιμίας ἅμα καὶ ταῖς πόλεσιν τὴν εἰρήνην κατεσκεύ-

ασεν καὶ τὰ πράγματα καὶ τὴμ βασιλείαν εἰς μείζω καὶ λαμπροτέραν διάθεσιν

θαι τῆι Ἀθηναῖ τῆι Ἰλιάδι μετὰ τῶμ πρεσβευτῶν τήν τε παρουσίαν γεγο-

νέναι ἐπ’ ἀγαθῶι τοῦ βασιλέως καὶ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ βασιλίσσης καὶ τῶμ φίλων

καὶ τῶν δυνάμεων, καὶ γίνεσθαι τά τε ἄλλα ἀγαθὰ τῶι βασιλεῖ καὶ τῆι βασι-

[ ]ων πολ[ ]

[ ] τῆς βασιλίσσης

[ ] τὴν παρὰ τῆς βασι-

[λίσσης κα]ὶ θεῖναι μίαν μὲν πρὸς

[ ]ον· ἵνα δὲ καὶ ἡ βασίλισ-

[τρωι ] ἢ̣ ἰδιώτης ἐπιχειροίη λῦ-

[σαι βασιλί]σσης καὶ τῶν βασιλέων̣

[ ] γεγραμμένων, ἐξώ-

τε τῇ λογιστ[ε]ίᾳ καὶ συ[νη]-

γορίαις, ἄνδ[ρα] πάσης τ[ιμῆς]

ἄξιον, ἀρετῆς ἕνεκεν κ[αὶ]

πρὸς τὴν Ἰλιέων πόλιν ἢ Σκηψίων· σὺ οὖν σύνταξον

παραδεῖξαι Ἀριστοδικίδει ἀπὸ τῆς ὁμορούσης τῆι

Γεργιθίαι ἢ τῆι Σκηψίαι, οὗ ἂν δοκιμάζηις, τὰ δισχίλια

γῆς πλέθρα δισχίλια ἐργασίμου ἀπὸ τῆς ὁμο-

ρούσης τῆι πρότερον δοθείσηι αὐτῶι μερίδι·

καὶ ἡμεῖς τήν τε Πέτραν δεδώκαμεν αὐτῶι, εἰ

ἐργασίμου διὰ τὸ φίλον ὄντα ἡμέτερον παρεσ-

χῆσθαι ἡμῖν τὰς καθ’ αὑτὸν χρείας μετὰ πάσης

εὐνοίας καὶ προθυμίας· σὺ οὖν ἐπισκεψάμενος,

τοδικίδηι, καὶ ἀπὸ τῆς βασιλικῆς χώρας τῆς ὁμο-

ρούσης τῆι πρότερον δεδομένηι χώραι Ἀριστοδι-

κίδηι σύνταξον καταμετρῆσαι καὶ παραδεῖξαι

σίμου χίλια πεντακόσια ἀπὸ τῆς βασιλικῆς χώ-

ρας τῆς συνοριζούσης τῆι ἐν ἀρχῆι δοθείσηι

αὐτῶι παρ’ ἡμῶν· ἐᾶσαι δὲ καὶ προσενέγκασθαι

καὶ μάλιστα πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν,

ἐκ τῆς πρότερον γραφείσης

ἐπιστολῆς πρὸς ὑμᾶς πέ-

[δρεί]ας χιλίας δ̣[ — — — — — — — — — — — — — — καὶ τῆς ἐπισχέ]-

[σ]εως τῆς δοθείσης [τὸ ἐπιβάλλον τῶι ἐνιαυτῶι — — — — — εἴκο]-

σι πέντε· καὶ οὗ ἐλάβ[οσαν — — — — — — — — — — — — — — τὸ ἐπι]-

Μ̣α̣ξ̣[ιμιανὸ]ς ἐπ[ιφα]νέστατος Καῖσαρ

ἐκ τῆς ἀπαιτηθ[είσ]ης ὕλης θείᾳ

προνοίᾳ τῶν αὐ[τῶ]ν̣ δεσποτῶν ἡμῶν

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμαίου καὶ βασιλίσσης

Ἀρσινόης θεῶν Φιλοπατόρω[ν]

ἀπὸ τῆς ἀπαιτηθείσης ὕλης

τοῦ ἱεροῦ ἀργύρου ἐκ κελεύσεως

χον ἡμῖν διωικημένων· καὶ εὐχερεσ[τέρας]

οὔσης τῆς λοιπῆ[ς π]ραγματείας· οὐ μὴν ἀλλὰ

διὰ τὸ ὑπολαμ[β]άνειν καὶ τῶν πρὸς τοῦτον

[․․․7․․․ ταῖς] ὑπο[λοίπο]ις εὐεργεσίαις κ[αὶ ․․․․․․․․․․․․․․․․]ες καὶ δικαίως ἀθαν[ά]του τετευχὼς [δόξης]

[․․․․․․․17․․․․․․․․ ἀπ]ολομένων ὑπὸ ․․․․․․․16․․․․․․․ ἐκτενήας οὔσης ὑπερμ[ε]γ[έθ]ο[υ]ς [․․․․9․․․․]

[․․․․․․․․․20․․․․․․․․․ κ]αὶ τὴν ἐν το[ῖ]ς ․․․․․․․17․․․․․․․․ ἔνδοξον θεοῦ χερσὶν τῆς πόλ[εως ․․․․10․․․․]

[μενὸν Βρησικλείους, ἄνδρα καλὸν καὶ ἀγαθὸν καὶ ἄξιον τ]ῆς πατρίδος κ[αὶ τῆς]

[ἐγχειρισθείσης αὐτῶι πίστεως, ὃ]ς καὶ παραγενόμενος εἰς [τὴν]

[πόλιν ἡμῶν, βουλόμενος ἀκόλου]θα πράσσειν τῆι τῆς πατρίδος αἱρέ-

[τέρου] δήμου, κατὰ πάντα συντηρῶν τὸ τῆς πατρίδος ἀξίωμα, ἀπ[ο]-

[λυθεί]ς τε ἀπὸ τῆς δικαστείας ἐπεδήμησεν μετὰ πάσης ε[ὐκοσ]-

[μ]ίας καὶ ὡς πρέπον ἦν ἀνδρὶ καλῷ καὶ ἀγαθῷι· ὅπως οὖν

ρῶι στεφάνωι ἐπὶ τῶι παρασχ[έ]σθαι τὴν καθ’ αὑτὸν χρείαν μετὰ

πάσης φιλοτιμίας· τῆς τε ἀναγγ[ε]λίας τῶν στεφάνων τὴν ἐπ[ι]-

[μέλειαν] ποήσασθαι τοὺς ἀγωνοθέτας τοῦ μουσικοῦ· ἵνα δὲ κα[ὶ]

σαντα ἐζηκότα τε καλῶς

κ̣α̣ὶ κοσμίως πάσ[η]ς̣ ἀρετῆς

ἕνεκεν.

πρὸς πάν̣[τ]α̣ς ἀμέμ[πτως]

πάσ[ης ἀρε]τῆς ἕνεκεν

κ̣[αὶ σωφρο]σύνης.

[Πο]πλίου Ἀρνήνσης, Λεύκιος Ἀφρ̣-

[άν]ιος ...

[τήμασιν παρ’ ἡμῖ]ν ὑπ’ αὐτοῦ, ὅπω[ς δ]ὲ καὶ εἰς τὸ μέ-

[λλον τῆς τιμῆς τυγ]χάνηι τῆς προσ[ηκ]ούσης καὶ οἱ ἀφι-

[κνούμενοι εἰς τὴν π]όλιν εἰδῶσι τὴ[ν ε]ὐχαριστίαν τοῦ

[τ]ὴν ἀρχὴν [ἐπιμεληθ]έντος ἀξίως τῆς τε [π]ατρί[δ]ος τῆς ἐξ-

αποστει[λά]σης [κ]α[ὶ] τῶν ἄλλων πόλεων τ[ῶ]ν συ[ν]αγουσῶν

[τ]ὴμ πανή[γυ]ριν, κα[ὶ ἐπ]ιφανοῦς γεγονότος [?δι]ότι̣ [ἡ]γεμονικ̣ώ̣-

[καὶ τῆς πί]σ̣τεως οὐ μικρὰς ἀποδεί-

[ξεις ποιησ]άμενος τῆς καθηκούσης

[ἠξιώθη π]α̣ρ’ αὐτῶι προαγωγῆς καὶ [τι]-

[στρέφε]τα̣ι̣ τοῖς τε τοῦ βασιλέως πράγμα-

[σι καὶ τοῖ]ς τῆς βασιλίσση[ς καὶ Ἀ]ττάλου, δ[ει]-

[κνύμενος] ἐμ πᾶσιν τὴμ περ̣ὶ̣ α̣ὐ̣τὸν ὑπά[ρ]-

[συμβουλ]ίῳ παρῆσαν Κοΐντος Και-

[κίλιος Κ]οΐντου υἱὸς Ἀνιήνσης, Γάι-

[ος Φλαού]ιος Γαίου υἱὸς Μενηνία, Μά-

[Τηρ]ητείνα, Πόπλιος Γέσσιος

[Πο]πλίου Ἀρνήνσης, Λεύκιος Ἀφε-

[ίν]ιος Λευκίου Ωφεντείνα, Γάιος Ῥού-

ος Σείλιος Λευκίου̣ Γαλερία, Γάιος

Ἄννιος Γαίου Ἀρνήνσης, Γάιος Σεμπρ̣[ώ]-

[ν]ιος Γαίου Φαλέρνα, Γνάιος Ὀκταύιο[ς]

[καὶ ὁ γραμματεὺς δὲ ὁ συναποσταλεὶς αὐτῶι Διονύσι]ος Μέλανος παρείσχη-

[ται πᾶσαν τὴν καθ’ ἑαυτὸν χρείαν καλῶς καὶ φιλο]πόνως καὶ μετὰ πάσης

[σπουδῆς· ἀγαθῆι τύχηι δεδόχθαι τῶι δήμωι· ἐπαινέσαι] μὲν τὸν δῆμον τὸν Μυ-