[σῆμα τόδ’ εὐσεβί]ας ἐπ’ Ἀριστομάχη στάφωι ℎε͂μ[αι]·

[εἴθ’ Ἑρμῆς ἀνάγ]οι τὸς ἀγαθὸς φθιμένος.

Ἀρτεμ — —

χρηστ — —.

Κλαύδιος Ἀρτεμᾶς.

Ἀρτεμᾶς

Βαθύλλου

Ἀρτεμιδώρα.

Ἀρτεμίδωρος.

Ἀρτεμίδωρος. Θρ[άσυ]λ[λ]ος.

— — ις

[Ἀ]ρτ[εμ]ίου(?).

Ἄρτεμις.

Ἄρτεμις.

Ἄρτεμις.

Ἄρτεμις.

Κάδους.

Ἄρτεμις Διοδώρου.

Ἀρτεμισία.

Ἀρτεμισία.

Ἀρτεμισίας.

Ἀρτεμισία χρηστή.

Ἀρτεμι[σία]

τίτθ[η].

Ἀρτεμισία

Ἡρακλείδου

Ἀρτεμώ.

Ἀρτέμων.

[Ἀρ]χεμήδης.

Ἀ[ρχε]πτολε[μ —].

Καρσὶ παρὰ προ[γ]όνοισι γεραιρομέ[νῃ ποτ’ ἔτευξαν]

χώρῳ κεκριμένῳ θέμενοι παλ[άμαις τόδ’ ἑταῖροι].

Ἀττικίᾳ τῇ θεοειδεστ[άτῃ, τῇ φρονούσῃ]

Ἀφροδεισία Ἀρτέμω-

νος.

Βοίδιον

Μενεμάχου

γυνή.

Πῶλλα

Γεμενία

Φιλόκαλον.

vac.

Ἀρτεμισίας θυγάτηρ καὶ — — —

vac. Εὐκολίνη — — .

Εὐπόλεμος.

Δημήτριος.

Δημοστρ[ατ —]

[․․․․]εμ — —

οὐχὶ πέπλους, οὐ χρυσὸν ἐθαύμασεν ἐμ βίωι ἥδε, | ἀλλὰ πόσιν τε αὑτῆς σωφροσύ[νην τε τρόπων]· |

ἀντὶ δὲ σῆς ἥβης, Διονυσία, ἡλικίας τε | τόνδε τάφον κοσμεῖ σὸς πόσις Ἀντίφ[ιλος].

[— — πολυδέ]γ̣μονι δ’ ἐστὶ παρ’ Ἅι[δηι]

[οὐδεμιᾶς θνητῆς λει]πομένην ἀρετε[ῖ].

vac. 0.032

Εὐέμπολος.

Εὐθία, οὐκ ἀδίκως, ὃς τέχνει,

οὐχὶ φύσει | ἐμ βοτρυοστεφάνωι

κωμωιδίαι ἡδυγέλωτι | δεύτερος

[Ε]ὔθ[υ]μος. Ἀνθέμη.

Φαίδρα Ἡγελό-

ὦ δεινα — —

σ̣εμνῶς ε — —

Εὐπορία — —

μεῖνον, ἄκουσον ἐμοῦ, ὁ-

δοιπόρε, τίς ποτ’ ἔφυ με folium |

οὗτος ὁ γῆς τέμνων σταχυητρόφον αὔλακα Δηοῦς

Εὔτυχος, ἡ γονέων ἐλπίς, ἔπειτα [γ]όος,

τεθνειὼς δ’ οὐ τόσσον ὀδύρομαι, ἀλλ’ ὅτι πένθος

ἀμφοτέροις ἔλιπον λυγρὸν ἐμοῖς τοκέσιν.

ἡ γῆ συνέθ[ηκεν ἐνθάδ]-

ε ἠρέ[μα, ξένε]. |

Εὐφροσύνη Ἡρακλείδο

[κ]αὶ Ἀρτεμισία χρηστὸν

παιδίον καὶ vvvv χαῖρε.

[μίαν βιοῦσαν] δεῦρ’ ἀναστήσας [λί]θον

[— — — πρὸς θεο]ῖσιν, εἰ γὰρ ἦν θέμις,

[θνήσκον γονῆ]ες, οἱ νέοι δ’ ἔθαπτ[ον ἄν].

Ἡγέμαχος ∶ Λαμπροκλῆς ∶ Εὐω(νυμεύς)

Καλλιστώ. Μνησίκλεια.

Ἡγιστράτη Ἡγεμάχο.

[οὐδὲ κλύειν ἱκέ]του Τισαμενοῖο π[ατρός]·

[καὶ σὺ γὰρ ἐμβαίνε]σκες ἀταρπιτὸ[ν εὐρώεσσαν]·

[πείθεσθαι δ]ώροις οὐ πρ[έπει ἀθανάτους].

Ἡλιόδωρος

Ἀρτεμιδώρου

χρηστός.

[εἰ θέμις ἦν] θνητὴν ἐναρίθμι-

ο[ν ἁγνεύο]υσαν | ἀθανάταις

Ἡρακλείδης ὁ πατὴρ καὶ

Ἀρτεμὼ ἡ μήτηρ Νικάνδρῳ τὸ μνῆμα.

Θεμ[ί]σων.

Θεμίσων · Ποσίλλης

καὶ κλυτοῦ · παῖς

[Θ]εμιστὼ

Ο

[․․․]πτολέ[μου] Θ̣[αρρι]πτολέ[μου] Peek

Θειόκριτος. Νικοπτολέμη.

καὶ μὴν καὶ πάντων με καλῶν, ὅσα παισὶ φερίστοις,

πλῆσεν προφρονέως κλεινὸς ἐμεῖο πατήρ·

πάσας γὰρ λοιβάς τε καὶ ὅσσα μέμηλε θεοῖσιν

εἵνεκ’ ἐμῆς ψυχῆς οὐ λίπε μειλιχίοις.

καὶ γάρ μ’ Εὐμ[όλποιο] θυηπόλοι εἰρεσιώνην

[τε]ύξαντες [μεγάλην ὤπ]ασαν εὐκλείην·

στέμμα δέ [μοι πλέξαντο] Διωνύσου θιασῶται,

πυρφόρ[ου ἐν Δηοῦς μυστι]κά τ’ ἐξετέλουν.

Θίβρακος

πολέμαρχος

Χαίρον

πολέμαρχος

Μ̣ — — —

[σοὺς δὲ τύπους ἐπὶ τῆιδε] σορῶι δεικνῦσα ἀναφαίνει

[εἰκών· τοῦτο γάρ ἐστ’ ἐ]μ φθιμένων νομίμοις.

Λυκέο.

Εὐκολίνη Εὐπολέμο.

Γλαυκίς.

[Κα]λλίθεμις

Θεοδωρίδο[υ].

εἰκὼν μνῆμα χρόνο, τιμὴ δὲ κασιγνήταισιν / τοιν — — — — — — — — — — —

Καλλιστο͂ς τε Φίλης τε, οἷν ἡ πίστις διέμενεν / ἀρ̣— — — — — — — — — — — — —

παῖδά τοι ἰφθίμαν Δαμαινέτου ἅδε Κρατίσταν

Ἀρχεμάχου δὲ φίλαν εὖνιν ἔδεκτο κόνις·

ἅ ποθ’ ὑπ’ ὠδίνων στονόεντι κατέφθιτο πότμωι,

ὀρφανὸν ἐμ μεγάροις παῖδα λιποῦσα πόσει.

[— — — — λ]έλοιπέ με τὸν Εὐστάθιον ὁ πολύζηλος

[— — — — ότ]ατον ὁ Λαχάρης, ἀλλ’ αὐτὸς ἐμαυτόν

[ἦγον προφρονέ]ως ἐφ’ ἅπερ καὶ ζῶντες ἦγον ἐκεῖνοι

ὁ δῆμος Ληναῖον Ἀρτεμιδώρου.

καὶ τὸ πρὶν ἐν πολέμοις τηρῶν πύργον, παροδῖτα,

καὶ νῦν τηρήσω, ὡς δύναμαι, νέκυς ὤν.

[π]άντων ὧν θέμις ἐστὶ τυχεῖν εὐδαίμοσι θνητοῖς ⋮

ζῶσά τε ἐκοινώνουν καὶ φθιμένη μετέχω.

καὶ σὺ χαῖρε, φίλτατ’ ἀνδρῶν, ἀλλὰ

τοὺς ἐμοὺς φίλει. |

Μέμνων.

Μενέμαχε Διφίλου

χρηστὲ χαῖρε.

Μενέμαχος Φιλίννης.

Μήνεμον.

[Μ]ητροδ[ωρ —]

[Ἀ]ρτεμ — —

οὔτε παρ’ ὧν ωἴμην οὔτε ἀπὸ δαιμονίου.

[οὐδ’ ἄτ]α̣φ̣ος ἀπὸ μητρὸς ἐμῆς καὶ πατρὸς ἄπιμι·

[τέκνα δ’ ἐμὰ κρύ]πτω, οἵας χάριτας μοι ἀπέδωκα[ν],

[ἀνθ’ ὧν ἤμελλον π]αρὰ τῶν παίδων κομίσεσθαι.

Μυννο͂ς ∶ Σωτηρίδου ∶ Ἐμπορίων.

Ναυσιπτολέμη. Λυκο͂ργος Ἱερόπτο.

Φαινίππη. Ἱερόπτης.

[ψυχὴν μὲν σοφίη]ς ὑποφήτορα θεσπέσιον κῆρ

[καὶ νόον ἠγα]θέης v ἔμπλεον ἱστορίης

[οὐρανός, ὅσπερ] ἔδωκεν, ἐδέξατο, σῶμα δέ γαῖα

Ἀ[τθὶς] ἐπ̣[ωνυ]μίην v Πιερίδων τέμενος.

⸐

ἄλλο.

φῶτα θεουδίηι μεμελημένον ἐξέτι τύτθου

ἐς τέλος εὐϊέροισιν ἀριστεύσαν̣[τα] π̣όνοισιν

ὄλβιον ἐμπε[δ]ό̣μ̣η̣τιν ἐῢν μακάρων ὀαριστήν

γαῖαν ἀπ[αλλά]ξαντα θεοὶ πρὸς Ὄλυμπον ἄγοντες

νέκταρος ἀμ̣[βρο]σ̣ίη̣ς θέσαν ἔμμορον· αὐτὰρ ὁ χῶρος

ἐνθάδε Μουσάω[ν θνητ]ὸ̣ν̣ [κα]τὰ σῶμα καλύπτει.

ἠιθέους παιδὸς θνείσκεις πόθωι, ὃς τὸν ἄνοικτον

τύμβον ἔχει δνοφέρωι κείμενος ἐμ πελάγει.

λε Ὀνησο͂ς, | ὄστεα δ’ ἀν-

θεμόες χῶρος ὅδ’ ἀνφέ[κυθε]. |

κύδεος ἱμείρων ἤλυθεν Αὐσονίην,

ἔνθα πόνοισι πόνους ἀνεμέτρεε, τηλόθι πάτρης,

μουνογενής περ ἐὼν καὶ πατέρεσσι φίλος.

Πολέμων

Ἀνταξίου

Σ[έ]μνη

[Ἀπ]ολλωνίου.

[μητέρος εἰμὶ Τ]ύχης, Ἀγάθου δὲ πατρὸς καὶ ἀ-

[μέμπτου], | [Σ]κεπτιάνη δ’ ὄνομ’ ἔσκον, ὄφρ’ ἐν [με]-

[λάθροισι τοκῆο]ς∶ | ἐτραφόμην, οὐπώποτ’ ἐναντίο[ν]

[μῦθον· | ἀλλὰ δίκ]ην τίουσα καὶ α[ἰδομ]ένη γενετῆ-

[ρας | ἄξιος ἐσ]θλοῦ ἐμοὶ πό[σιος καὶ ὁμ]αίμονος ἐσ[θ]-

[λοῦ | ζῆσα μέν], οὔποτε δ’ η — —

Οὐαλερίου

Πτολεμαίου

γυνή.

αὐτῶι κισσοφόρωι τοῦτο χαριζόμενοι·

τοιγὰρ οἳ Βρομίωι Παφίηι τε νέοι μεμέλησθε

δευόμενον γεράων μὴ παρανεῖσθε τάφον,

Πόπλιος

Μέμμιος

Σύντροφος.

— — — — — — βιο — — — — — — — — — — — —

–⏑⏑ αι σοφίης πείρατ’ ἐφιέ[μ]ενοι· |

[ἐκ δ’ Ἀκα]δημείης, Τηλέκλεες, οὐκ ἀβόητο[ν] |

[— — Τελε]σφόρε, λεύσσας.

— — νος τεμένει.

Τηλέμαχος.

Τλημπόλεμος.

Μυρτώ.

Ἀρτέμων folium καὶ Οὐ-

μεριανὸς Φαύστῳ συ-

Χαιρίππη τούτο πλεῖστον ἔχουσ’ ἔθανεν·

μνημεῖον δὲ ἀρετῆς παισὶν ἐμοῖς ἔλιπεν.

— — ιος Χρυσέρως

[— — πραγ]ματευτὴς μεμι-

[σθωμένος — —]μου ἐνθάδε κεῖ-

Σ․․ΧΕΙ

[— — ἀ]ριθμὸν χρόνου ἔμπας

ΣΧΓ

vac. 0.025

ἤσκουν μὲν τὸ δίκαιον ἐμιμού[μην τε τὸ καλόν],

ἐν τῶι δ’ ἐκτελέσαι λείπομα[ι οὐ δι’ ἐμέ].

μοῖρα γὰρ οὐκ εἴασ’, ἔστησ[ε δὲ τέρμα κελεύθωι]·

[αὐτοκασ]ιγνήτων, οἳ γενεὴν ἔλιπον·

[τῶν Ἱ]έρων ἔμολεν πύματος βασίλεια Ἀίδαο

[γήρα]ι ὑπὸλ λιπαρῶι θυμὸν ἀποπρολιπών

[τηροῦσ’ ἣ διέμ]εινεν ἀείμνηστον τρόπον, αὕτη·

[ἧς μὲν σῶμ’ ἐνὶ] γ[ῆι κ]εῖται, ψυχὴ δ’ ἐν Ὀλύμπ[ωι].

— — ον τόδε γαῖα καλύ[πτει]

[— — Ν]έ̣μεσις [σ]φαγέα.

[— — θ]ανόντων ζῶσα λέ[λειπται]

[ἥ] ῥα καὶ ἀφνειῶν εἷσεν ἐπὶ κτε[άνω]ν.

[ἔμ]πης δ’ οὐ ζώουσαν ἀπήγαγε[ν, ἀλλὰ μ’ ἔθηκεν]

[Κεκ]ροπέοις Λιβυκῶν ἀντ[ὶ τάφοις μελάθρων]

— — — — — — — ος ἐμῆι υ — — — — — — — — —

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

στ — —

εἰ μή μ’ ἱεμε[ν — —

αε — —

[— — π]άντα καθεῖλε μία.

— — ἦμαρ ἐμοὶ θανάτου τέλος ἦλθεν

[— — χα]ρᾶς ? ὁ χρόνος ἀλλ’ ὀδύνης.

δάκρυσον παροδεῖτα τ[ὸν –⏑⏑–⏑⏑–⏑]

ἔμπορον ἐν ληστῶ[ν χερσὶ θανόντα βίᾳ],

ὃν μάτηρ πέμψα[σα τριχούμεν]ον ἄρτι γέν[ει]α

οὐκ ἴδεν, οὐ γεν[έτης ․․․․]μ̣ος ἔφλεξε νέκυν

[μῆτερ ἐμ]ή̣, καλέω σε, τί τὸ ξένον; οὐκ ἐσαίεις

[παιδὸ]ς ὀδυρομένοιο καὶ ἄλλιτον ἄλγος ἔχοντος;

εἰ θάνες, ὡς ἐνέπουσι, τί μοι βιότοιο τὸ κέρδος;

νόσφι σέθεν γὰρ ἐμοὶ ζωὴ βιότοιο χερείων.

vac. 0.095

[λαμπρὸς ἔην γενεῇ π̣[λούτῳ]

[θ’ ἅ]μα, νῦν δ’ ἐμὲ κρύπτ[ει] |

τὸν σεμνὸν στυ[γερὰ]

πέτρος καὶ πενία. |

[— —]ς ὅλου

[— — ἡγ]εμονήων folium

vacat 0.10

[Μ]ουσῶν προφῆτιν εὔκολ[ο]ν τ’ ἐν[ὶ φρεσίν]

[κά]λλει τ’ ἀκμαίαν πεντεκαιδε[κάτιν ἐμέ]

δαίμων ὁ πικρὸς τῷδ ἔθηκεν [ἐν τάφῳ].