vac.

ΘΑΩ

ΤΗΕΝΑΚ̣Ω

πάντων ἀγαθῶν

ἀειν(άων)(?).

ρι[ζ]έτω.

ΑΩ.

αίμου

ἄωρο-

ς, ἐτ-

Θοαίμ-

η ἄω-

ρε χ(αῖρε).

λωνος

ἄωρε,

ἐτ(ῶν) λʹ.

․ερα[τ]-

ος, ἄ[ωρε]

[χαῖρε].

Ἀπόλλωνος καὶ Κόρης

καὶ τῶν συννάων θεῶν

εὐξάμενοι τῇ Κυρίᾳ Οὐρανίᾳ

Εὐφόρι

ἄωρε.

λάϊνον ἔμψυχον σκᾶνος τόδε δῖος Ἀρίστων /

τεῦξε, πελειάων ὠγύγιον τέμενος / ❦ αἳ Διὶ

πατρὶ φέρουσιν ἀγαλλόμεναι πτερύγεσ-

σιν / εἴαρος ἀμβροσίην ἔνθεν ἀπορνύμεναι· /

ἐκ δὲ πελειάων σταχύων βρείθουσιν ἄρου-

ραι / σκιδναμένης Δηοῦς αὔλακι τεμνόμε-

𐆠 α☩ω 𐆠

μνημῖον Μάλ-

α☩ω

☩ εἷς Θεός. μνημῖον

․․ μη̣ν̣ὸ̣ς Δ[ίου].

θ̣άρσι, Σαώ̣λ̣α̣,

οὐδὶς ἀθάνα-

α☩ω cross-chi monogram

μνημῖον Οὐαλε-

☩ [Χ(ριστὸς)] Μ(αρίας) γ(έννα) α𐆠ω ☧

μ̣νημῖ-

ον μνημεῖον Κέλσου Μιλίχου,

ἀναπαὼν ἀπὸ τοῦ το

βίου μητὰ καλοῦ ἀ-

α☩ω

μνημῖον Μαρ-

bird α☩ω bird

μνημῖον Κ[ύρας]

Δεσπότες. μνημῖον

Σαωρέου Παύλου, ἀ-

ποθανόντος μετὰ καλοῦ

☩ ἐνθάδε κῖ-

ται Σαωρέος v

Ὀλέφου, ζήσας

των Δεσπότ̣η̣ς̣.

μ̣ν̣η̣μ̣ῖ̣αν Σα̣ωρ-

έ̣ο̣υ̣, ἀ̣πα̣θανούν-

α☩ω

ε̣ἷ̣ς̣ Θ̣ε̣ό̣ς̣, ὁ̣ π̣ά̣ν̣-

καὶ τέκνων αὐτοῦ καὶ ὁμονοίας καὶ ε[ὐ]δαιμον̣ί̣α̣ς βουλῆς [κ]α̣ὶ δήμου τῆ̣ς κ̣υρίας πατ[ρ]ίδος,

Διὸς Ἡλίου μεγάλου Σαράπιδος καὶ Ἴσ̣ιδος καὶ Ν̣ε̣ωτερ̣ας τ[ῶ]ν συννάων θεῶν Μάλχος Δημητρίου

τοῦ Μάλχου τῇ κυρίᾳ πατρίδι ἐξ ἐπανγελίας αὐτοῦ τὰ̣ ἀγάλματα ἀνέθηκεν σὺ[ν] κρηπειδώματ[ι]

[— — — τ]ῷ ν̣αῷ ἐπὶ Γεμινίου ❦ Μα[ρ]κ̣ι̣α̣ν̣[οῦ]

[πρεσβ(ευτοῦ) Σεβ(αστῶν) ἀντιστρατήγου ὑπάτ]ου ἀναδεδειγμένου.

λωνίδη

ἄωρε, ἐτ(ῶν) ϛʹ,

γενέσει

ἐπισκότου ἐπληρώθ[η] τ̣ὸ̣ ἅ̣γιον [μα]ρτύριον ἀ̣[π]ὸ

εὐλογιῶν αὐτοῦ κα[ὶ] Σαώλα εὐλ[αβεσ]τ(άτου) διακόνου

καὶ παραμον(αρίου) ἐπιστο͂το̣ς̣ ἐφεστῶτος Προκοπίο[υ τ]οῦ καθοσ(ιωμένου)

ἐκ προσφ̣ο̣ρ̣ᾶ̣[ς Ἰ]ω̣ά̣ννου χρυσοχόου καὶ

Σαώλα Κο̣[․]η̣σσαμσιοῦς τῷ γοχʹ ἔτει,

μηνὸς Σεπ̣[τ]ε̣μβρίου αʹ, χρό(νων) ιεʹ ἰνδ(ικτιῶνος).

ΑΩ

Ἰ(ησοῦ)ς Χ(ριστό)ς.

ΑΩ

Ἰ(ησοῦ)ς Χ(ριστό)ς.

ΑΩ.

κζʹ.

[ἄ]ωρε ἄ-

[λ]οιπε χ-

ἀποδημε[τά],

ἄωρε χαῖρε.

εὐθ̣εῖαν(?) ․․․․

Θέων Ἡρα-

κλίδου, ἄωρε,

χρηστὲ,

Κλαυδίου Καίσαρος Σεβαστοῦ Γερμανικο(ῦ)

Αὐτοκράτορος, Φαῶφι ιγʹ, ἑπ’ ἀγαθῷ

ἐπ’ ἀγαθῶι.

Κλαυδίου Καίσαρος Σεβαστοῦ

Γερμανικοῦ Αὐτοκράτορος, Φαῶφι δ̣ʹ.

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμαίου [καὶ βασιλίσσης]

Κλεοπάτρας θεῶν Φιλομητόρων (ἔτους) κʹ, Φαωφὶ ιʹ,

Ἀπολλώνιος Ἀπολλωνίου καὶ τὰ τέκνα τὸν σηκὸν

μένοι· διευ[τύ]χ[ει. Διοσκουρίδηι]· γ̣ι̣ν̣έ̣σ̣θ̣ω̣·

(ἔτους) [βʹ], Φα̣ῶ̣φ̣ι̣ ι̣ζ̣ʹ.

Διοσκουρίδηι· γινέσθω·

(ἔτους) βʹ, Φαῶφι ιζʹ.

[διε]υτύχ[ει]. [Διο]σκουρ[ίδηι· γινέσθω]·

[(ἔτους) βʹ, Φαωφὶ ιζʹ].

φήτης

ἄωρας ἄωρος

ἄτεκνος

ημερίαι τοῦ Ἀρσινοΐτου ἱερὸν Ἄμμωνος

καὶ τῶν συννάων θεῶν συμπεπτωκὸς

καὶ τοῖς ὅλοις ἐξηρημωμένον. βούλομαι

ς ὑπὲρ ἁτοῦ ἑαυτοῦ καὶ τῆς γυναικὸς καὶ τῶν τέκνω-

ν [ε]ὐχήν· (ἔτους) ιαʹ, Φαωφὶ ιθʹ.

τύνει θεῶι μεγάλωι μ̣ε̣-

γάλωι· (ἔτους) καʹ, Φαῶφι κγʹ.

(ἔτους) βʹ Καισάρου Καισάρος,

Φαῶφι ϛʹ.

οἱ ἱερεῖς εὐεργεσί-

ας χάριν, (ἔτους) ηʹ Καίσ(αρος), Φαὼφ ϛʹ.

Παωφιεύς.

Νικάων Κυτίνο[υ] Κρής.

Νικάων Κυτίνου Κρής.

Ἀθηνόβιος.

(ἔτους) θʹ, ιʹ Φαωφί, Νεοπτόλεμος ἥκω.

Θευφίλα ἥκω.

(ἔτους) ιαʹ Ἀντωνείνου

Καίσαρος Φαωφὶ κηʹ.

ἄνοσον παρασχεῖν σῶμα μέχρις οὗ ζώσω.

(ἔτους) ιαʹ Ἀντωνείνου Καίσαρος Φαωφὶ κθʹ .

ἵν’ εἰδότες ἀπολαύητε τῶν εὐεργεσ[ιῶ]ν. (ἔτους) βʹ Λουκίου Λειβίου Σε̣[β]α̣σ[τοῦ]

Σ̣ο̣υ̣λ̣π̣ι̣κ̣ίου Γ[άλβα Αὐ]τ̣ο̣κράτορος. Φαῶφι α̣ʹ Ἰουλ̣[ίᾳ Σεβαστῇ].

[Τιβέριος Ἰούλιος Ἀλέξανδρος λέγει]· vac.

Τιβερίου Ἰουλίου Ἀλεξάνδρου τὸ ἀντίγραφον ὑμεῖν ὑπέταξα, ἵν’ εἰδότες ἀπολαύητε τῶν εὐεργεσιῶν. (ἔτους) βʹ Λουκίου Λιβίου Σεβαστοῦ Σουλπικίου

Γάλβα Αὐτοκράτορος Φαῶφι αʹ Ἰουλίᾳ Σεβαστῆι. vvv Τιβέριος Ἰούλιος Ἀλέξανδρος λέγει vv πᾶσαν πρόνοιαν ποιούμενος τοῦ διαμένειν τῶι προσήκον̣τι κα-

ταστήματι τὴν πόλιν ἀπολαύουσαν τῶν εὐεργεσιῶν ἃς ἔχει παρὰ τῶν Σεβαστῶν καὶ τοῦ τὴν Αἴγυπτον ἐν εὐσταθείᾳ διάγουσαν εὐθύμως ὑπηρετεῖν τῆι τε εὐθηνίᾳ καὶ τῆι μεγίσ-

[— — — — — — — — ὤ]πασαν εἴς με τύχην,

— — — — — — — — — — — — —μενον ἀλλά μ’ ἄωρον

— — — — — — — — καί μ’ ἀκρίτως θέμενον.

Νίλου τῷδ’ ἐπίχει σταγό-

νας καὶ λέγετε· Εὔβιε, ἄωρε,

χρηστὲ χαῖρε. οὐκέτ’ ἐγὼ

διώνυμ̣οι γὰρ ἦσαν ἐν ἀνδράσιν ἀμφότεροί περ,

Εὐ̣δ̣[α]ί̣μ̣ων Τ․․․․Γ̣ΗΡ σὺν κασιγν〚ω〛ήτωι κασιγνήτωι Μενελάωι.

[․․․․ δι]ώ̣νυμ[ός εἰμ]ι ὁμοιάζω τε γονεῦσιν·

[ὑπὸ κ]εύθεσι γαίης, v. | ἄμφω ΣΕΙ[—⏑]

[⏑—]ΗΣ οὕνεκα παρβεβαὼς ||

[–⏑⏑ –⏑—]σα βαιόν, ὁδοίπορε, δά-

οὓς ἀναδησάμενος πρῶτος παρέδωκε τέκεσσι.

τίς δ’ ὅδ’ ἀνήρ; φήσει τις ὁδειτάων παριόντων·

τίς μάκαρ οὕτως ἐστί, τίς ὄλβιος, ὅν τε σὺ κεύθεις;

ἐνθάδε μνημήῳ κεῖμαι ἀποφθίμενος.

(ἔτους) δ̣ʹ, Φ̣αῶφι ιηʹ.

νήπιος ἡρπάσθην δ’ ἑκκαιδεκάτου ἐνιαυτοῦ,

ἕκτον ἀωροσύνης μῆνα παρερχόμενος.

νῦν δ’ Ἀβυδηναίου τὸν Ὀσείριδος ἀμφιπολεύω

ΓΥΜΝ— — — — — — —

γενέτης ΠΑ․․․ΩΝ

πολύτεκνος |

τὸν νέκυν ἐνθάδ’ ἔθηκε πατὴρ

φιλότε[κ]νος ἄωρον, |

ἡλικίην ἐτέων εἴκοσι, οὐ πλεόνω[ν]. |

μέγ’ ἐνεύχομαι ὑμῖν, |

κλαύσατ’ ἄωρον ἐμὴν

ἡλικίαν ἄγαμον. |

ν[υ]μφοκόμοις στολίδεσσι σύνοικος

[ἐ]ὸ[ν] γὰρ ἄωρος | νυμ̣φ̣[ῶν]ο̣ς στυ-

γερ[οῦ] τοῦδε λ[έ]λογχ̣[α] τ̣[άφ]ου. | ἡν-

έταιρον· | σῶμα δ’ ἐμὸν κῖται χο͂ρον χῶρον

ἰς ἰς εὐσεβέα· | κ̣λα̣ύσας̣ εἰπὲ ἄωρε,

πανώδυδυρε πανώδυρε καὶ πανάριστεα, | ὃς πά-

εἰμὶ Μαχάων

τοῦ Σαββα-

Σαραπάμμων ὅ γ̣[ε χρυ]-

σοχόος γεγαώς̣.

λίης, | ἀντ’ εὐεργεσίης, ὅτι μιν φι-

λέων ἐσάωσεν, | σεμνὸν ὁμοῦ

πιστόν τ’ ἄγγελον ἡγεμόνος. |

(ἔτους) ιαʹ Ἀντωνείνου

Καίσαρος, Φαωφὶ κηʹ.

ἄνοσσον παρασχεῖν σῶμα μέχρις οὗ ζώσω.

(ἔτους) ιαʹ Ἀντωνείνου Καίσαρος, Φαωφὶ κθʹ.

ΑΛΛΑϹ̣ΤΗΝ․ΚΑΙ․․ΟΛΩ̣ΡΗ̣Α̣Ι̣․ΙϹ— — — — —

ΑΩ̣ΝΔΕΠΕΡΠΩ․ϹΑΞΕΝ․Ρ̣ΙϹΙΗ— — — — — — —

Μάξιμος Ϲ․․ΟϹΚΑϹΑΡΑ․․ΕΡΙΚΑ․Ι̣Ϲ̣ Ν— — — —

φαι[νῃ ὡς παιδί]ον· ἦλθες, κατὰ καιρὸν ἀνατολὰς

ποιο[ύμενος], εἰς τὸν σὸν σηκόν, ξοάνῳ τε σῷ καὶ ναῷ ἔμπνοιαν

παρέχων καὶ δύναμιν μεγάλην· ἔνθα σε ἔγνων, Μανδοῦλι,

ἥλιον τὸν παντεπόπτην δεσπότην, ἁπάντων βασιλέα,

Αἰῶνα παντοκράτορα· ὦ τῶν εὐτυχεστάτων λαῶν τῶν κατοικούντων,

ἣν ὁ ἥλιος Μανδοῦλις ἀγαπᾷ, τὴν ἱερὰν Τάλμιν, ἥτις ἐστὶν ὑπὸ

καὶ ὅσοι ἐμ πελάγει μεγάλωι χειμῶνι πλέουσι

ἀνδρῶν ὀλλυμένων νηῶν κατὰ ἀγνυμενάων,

σώζονθ’ οὗτοι ἅπαντες, ἐπευξάμενοί σε παρεῖναι.

δαίμονα κλεινότατον, ἱὲ παιάν. | τοῦ δὲ καὶ ἐξεγένοντο

Μαχάων | καὶ Ποδαλείριος ἠδ’ Ἰασὼ Ἀκεσώ τε πολύλλιτος,

ὦ ἱὲ παιάν, | Αἴγλη τε εὐῶπις Πανάκειά τε, | Ἠπιόνης παῖδες

τοκοπαδιου μηνι

Φαωφι ηʹ, ινδ(ικτιωνοσ) ιαʹ, Διοκλη(τιανου)

σμθʹ.

νικος

Παωφι

ϛʹ.

υνικας

Παωφι

ιʹ.

μηνι

Παωφι.

[— —c.12— — ουρ]ανος αγλαως λαμπρεινεται αχλυς παντελως μη κεκτημενος ενθα κατωκει παντοπληρωμα της θεοτητος ω λειτουργουσιν αι ανω σπα-

[θηφοροι — —c.15— — αγ]γελοι και απαυστως αυτον γερερουσιν εν τρισαγια φωνη αδοντες και λεγοντες "αγιος αγιος αγιος ει, Κ(υρι)ε· πληρης ο ου(ρα)νος και η γη τη[ς δοξης σου," τῆ]-

[ς αγι]α̣[ς σου δοξης· ου(ρα)νος κ]α̣[ι γη] γαρ πεπληρωνται της μεγαλιοτητος μεγαλοτητος σου, πολυευσπαγχνε Κ(υρι)ε, οτι εν ου(ρα)νοις αωρατος ων ποικιλοις δυναμεσιν εν ημιν ευδοκησας τοις βροτοις συν-

αναστραφηναι σαρκωθεις εκ της απιρανδρου θεομητορος Μαριας, επικουρος γενου αββα Θεοδω̣ρου προεδρο(υ) (και) Γεωργιω διακ(ονω)

κλα·

☩ Παωφι νεωμινια.

των μβʹ,

Φαωφ ιδʹ.

L εʹ, Φαωφι [․]θʹ

Μακαριος εκι-

Αθηνα-

σης Φαω-

φι κε Κημ-

το εν Κ(υρι)ω θεω

Φαωφ ιζʹ,

[ε]ντηκατε

Ουικτορος· εβιωσεν ετω(ν)

ιεʹ, επι μηνος Φαωφι ιηʹ, ινδικ(τιωνος) δʹ.

ουδ[εις α]θανατος. ☧

[εβιω(σεν) ετ]ων νϛʹ, επι μηνος

[Φαω]φ ϛʹ, τριτης ινδικ(τιωνος).

εβιωσεν ετων

λδʹ, Φαωφι ιεʹ,

εʹ ινδ(ικτιωνος).

ινδικ[(τιωνος)

Φαωφι [

Χαιρημωνος· εβι-

ωσεν ετων μεʹ, Φαωφι ιεʹ,

θʹ ινδικ(τιωνος). μη λυπου· ουδεις

Πανισκος(?).

☧ Παων.

Νεστωριος

κυριος

Σαβαωθ·

πληρες ο ουρανος

του βιου τουτο[υ]

μηνι Φαωφι ιʹ,

ινδ(ικτιωνος) ϛʹ. ο θ(εο)ς α-

ξαν αναμελπομεν τω Π(ατρ)ι (και) τω

Υ(ι)ω κ(αι) τω Αγιαω Πν(ευματ)ι νυν κ(αι) αεη

εις τοις οωνας ας τω ωνων· ϟθ̣ʹ.

Ιωανης Αθανασιου.

Νκλ Νικωλαως.

φχαρσοα το[υ πα]νεϋφ[ημ]-

ου μ̣(ηνι) Φ̣α̣ω̣[φ]ι̣ α̣ʹ, [ι]ν̣δ(ικτιωνος) ιδʹ.

ο μακαριος

Ειλιας εν Κ(υριο)υ Πα-

ωθ(ι) λʹ, ζʹ ινδικτιονος.

ο]υρανιην σοφον εργον αγακλ[—

μηνὶ

Παῶφι.

Σούχου καὶ Ἄμμωνος καὶ Ἑρμοῦ καὶ Ἤρας καὶ τῶν

[συνν]άων θεῶν [μεγίστ]ων τὸ ἐπ[αγαθ]ὸν γόνιμ[ον]

νέον ὕδωρ σὺν τῇ καρπ[οφό]ρ[ῳ γ]αίῃ μετὰ πά-

δαίμονα κλεινότατον, ἱὲ παιάν. | τοῦ δὲ καὶ ἐξεγένοντο

Μαχάων | καὶ Ποδαλείριος ἠδ’ Ἰασὼ Ἀκεσώ τε πολύλλιτος,

ὦ ἱὲ παιάν, | Αἴγλη τε εὐῶπις Πανάκειά τε, | Ἠπιόνης παῖδες

ὑπὲρ Τιβερίου Καίσαρος Σεβ̣α̣σ̣[τοῦ (ἔτους) ․․ʹ] Φ̣[α]ῶφι ιθ̣ʹ

Παρθένιος Παμίνεως προ̣[στάτης Ἴσιδος].