δαμόσ[ιος]

τειχίω[ν]·

δαμόσιος· τειχέ-

ων ∙ Διονύσιος.

δαμόσιος

τειχίων· Δι(ονύσιος).

δαμόσιος τειχέων·

ἐργώνα Εὐαμέρου.

δαμόσιος τ̣ε̣ι-

χίων· Καλλιγένης.

δαμόσιος τειχέων·

ἐργώνα Καλλίππου.

δαμόσιος [τει]-

χέων· Λυσα[— —]

δαμόσιος τειχ-

έων· Σωτηρίδ[ας].

Φιλόδαμ[ος]·

[τειχέ]ων δαμ[όσιος].

δαμόσιος τει-

χίω̣ν· Φιλοκλείδ(ας).

[δαμόσιος]

τειχ[έων]·

χειν τῶν μυστηρίων, αἱ δὲ ὀμόσασαι ἐπιτελούντω. ————— οἱ δὲ γεγενημένοι ἱεροὶ καὶ ἱεραὶ ἐν τῶι πέμπτωι καὶ πεντηκοστῶι

ἔτει ὀμοσάντω τὸν αὐτὸν ὅρκον ἐν τῶι ἑνδεκάτωι μηνὶ πρὸ τῶν μυστηρίων. παραδόσιος. τὰν δὲ κάμπτραν καὶ τὰ

βιβλία, ἃ δέδωκε Μνασίστρατος, παραδιδόντω οἱ ἱεροὶ τοῖς ἐπικατασταθέντοις, παραδιδόντω δὲ καὶ τὰ λοιπά, ὅσα

Αὐρ(ήλιος) Ὀνησᾶς,

Αὐρ(ήλιος) Θεοδόσιος,

Αὐρ(ήλιος) Ἀρίστων,

[δ]α̣μόσιος.

δαμόσιος.

δαμόσιος.

Ποδάρεος δαμόσιος.

[—]ΑΣΟ[—] sinistr.

δα(μόσιος).

δαμόσιος.

Ἀσκλα[π]ι̣άδας δ(αμόσιος?).

δόλιχον ἄνδρας Φιλιστίδας Ἀργεῖος,

δίαυλον ἄνδρας Φιλοκράτης Συρακόσιος,

παίδων πάλαν Θεοτέλης Ἀρκάς,

παγκράτιον ἄνδρας Ἀριστώνυμος Ἀργεῖος,

ὁπλίταν Φιλοκράτης Συρακόσιος,

συνωρίδι τελέαι Ῥόδιος Νικαγόρας,

Πραξιτέλεˉς ἀνέθεˉκε Συρακόσιος τόδ’ ἄγαλμα

καὶ Καμαριναῖος· πρόσθα δὲ Μαντινέαι

σπον[δαῦλ]αι

Θεοδόσιος [Ἀντ]ιόχου Κ.

Λούκιος Διό̣[ς]

θεοκόλοι

Θεοδόσιος Ποσειδωνίου Μ.

Βάργος Ἀπολλωνίου Τ.

[— — — — — —]εˉν Θεˉβαῖος

[— — — — — —]ς Συρακόσιος

[— — — — — —] Σεκυόˉ[νι]ος

κᾶρυξ δαμόσιος

Θελφοΐσιος.

[— — — — — — — — — — — —]εˉν Θεˉβαῖος

[— — — — — — — — — — — —]ς Συρακόσιος

[— — — — — — — — — — — —] Σεκυόˉνιος

δα(μόσιος).

Ζώσιμος

Θεοδόσιος

Γ(άιος) Ἰ(ούλιος) Κλεόπατρος

Ζώσιμος

Θεοδόσιος

Γ(άιος) Ἰ(ούλιος) Κλεόπατρος

[λογείσαν]το περὶ τῶ δανείω [— — — — τᾶς]

[ἀποδόσιος Ϝ]αναξίωνι κὴ αὐτὸς [Ϝαναξίων]

[σουνεχώρει]σε ὥστε λάδδουσθη [ἑκά]-

ψη ἐν στάλαν λιθίναν τό τε ψάφισμα οὗτο

κὴ τὸ οὑπὲρ τᾶς ἀποδόσιος, κὰτ ταυτὰ δὲ κὴ

τὰς ὑπεραμερίας τὰς κὰτ τᾶς πόλιος τὰς Νι-

[μνῆμα τόδ’ εὔτυκτον, Κλεοβούλη, δῖ]α γυναικῶν,

[εἴργασται κεδνοῦ ταῖς πα]λάμαις πόσιος.

[εἰκόνα δ’ ἔστησεν], γ̣έρας ἄξιον, ᾧ μέγα [χ]αίρεις,

Ὁμολωΐων Παραμόνου

Εὐέλπιστος δημόσιος

Παράμονος Διοκλέους

Ὁμολωΐων Παραμόνου

Εὐέλπιστος δημόσιος

Παράμονος Διοκλέους

Φίλων Δρόσιος

Αἰγινάτας.

κωμωιδίας παλαιᾶς ὑποκριτής

Ζωΐλος Ζωΐλου Συρακόσιος

τραγωιδίας καινῆς ποιητής

[(ethn. vel:) αἰγινα]ί[ου δραχμάν?]

[Αἴ]σχυλος Συ̣[ρακόσιος]

κορινθίου δρ[αχμὰς τρεῖς].

Εὐκλῆς Συρακό[σιος]

κορινθίου δραχ[μὰς τρεῖς].

Σώσιππος Συρακόσι[ος]

κορινθίου δραχμὰς τ[ρεῖς].

τριακοσίας πεντήκοντα.

Εὔδαμος Συρακόσιος

δραχμὰς τριάκοντα.

[αἰγινα]ί[ο]υ ὀ[βολοὺς τρεῖς].

[Αἰ]σχύλος Συ[ρακόσιος]

κορινθίου δρ[αχμὰς τρεῖς].

Εὐκλῆς Συρακό[σιος]

κορινθίου δραχ[μὰς τρεῖς].

Σώσιππος Συρακόσι[ος]

κορινθίου δραχμὰς τ[ρεῖς].

ℎιάρον [ℎο Δεινομένεος ἀνέθεκε τὀπόλλονι Συραϙόσιος].

—Ι ἄνδρος Σωι[θ]άλου Σικυώνιος·

Φιλ]όστρατος Σωσιστράτου Συρακόσιος·

τραγω?]ιδοί· Εὐκλῆς Διονυσίου Ἀργεῖος·

[μαντις], καὶ ἰδι[ῶται Ξε]νόκριτος Ταραντίνου, Τ․․․․․․

— — — — — — ․․νασίδας ․․όσιος, Εὐ․․․․․

— — — — — — — —․․․θου, Αἰακίδας Τα․․․․․

α, Ἀγησιλάου [τοῦ Ταραντίνου, Γλαύκου τοῦ] Ξένωνο[ς, ἔδοξε τᾶι πόλει τῶν Δελφῶν, ἐν ἀγορᾶι τελεί]-

ωι σὺμ ψάφοις [ταῖς ἐννόμοις· ἐπειδὴ ․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․ Ἀθηναῖος εὐσεβὴς ὢν διετέλει καὶ ὅσι]-

ος ποτὶ αὐτὸν [τὸν θεὸν, εὔνους δὲ καὶ φιλότιμος εἰς τὸν δᾶμον τὸν Δελφῶν, καὶ νῦν, παραγενό]-

μενος ἐπὶ τὰν [πόλιν ἁμῶν, τάν τέ ἀναστροφὰν καὶ ἐπιδαμίαν ἐποιήσατο καλῶς καὶ εὐσχημόνως καὶ]

[ἔδοξε τᾶι πόλει τ]ῶν Δελφῶν· ἐπειδὴ Ἱεροκλῆς Ἱέρωνος Συρακ[όσιος διατελεῖ τά τε ποτὶ τὸν θεὸν καὶ ποὶ τὸ ἱερὸν] εὐσεβέων

[καὶ τᾶι πόλει κοινᾶι] καὶ τοῖς ἐντυγχανόντοις ἀεὶ καθ’ ἱδίαν Δελ[φῶν φιλανθρώπως χρείμενος, ἀναγράψαι Ἱεροκλῆ] εὐεργέ-

ἄνδρας Χάρινος Μενάλκεος Βοιωτός· τραγωι[δὸς — — — — —]

δου Συρακόσιος· κωμωιδὸς Ἀρτέμων Διοδώρου [— — — — —].

... Σώπολις Νουμηνίου Συ[ρακόσιος]· ...

—]ω̣ν ἔργων Καλλίστρατος Ἀντιγένου Κ[—

β]άσεων τῶν λιθινῶν Νικί[ας κα]ὶ Θεοδόσ[ιος

—]ισχίλιαι τριακόσιαι τῶ[ι ἀντ]εργολαβ[ήσαντι

... Νικί[α]ι Θεοδοσ[ίου Νικί[ας κα]ὶ Θεοδόσ[ιος FD

... τῶ[ι] ἐργολαβ[ήσαντι τῶ[ι ἀντ]εργολαβ[ήσαντι FD

ῥαψωιδοί· Κλειτόριος Ἀριστείδου Ἀ̣[ρκάς],

Καλλίας Ἀρχετίμου Συρακ[όσιος]·

[κι]θ̣αρωιδοί· Διοπείθης Εὐπείθου[ς — — —]

τριακοσίας πεντήκοντα.

Εὔδαμος Συρακόσιος

δραχμὰς τριάκοντα.

ἐπὶ τοῖσδε ἀπέδοντο Ἀπολλώνιος καὶ Φίλα τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα ἀν-

δρεῖον, ὧι ὄνομα Θεοδόσιος τὸ γένος Γαλάταν, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν τριῶν, [καὶ]

τὰν τιμὰν ἔχοντι πᾶσαν οἱ βεβαιωτῆρες κατὰ τοὺς νόμους τᾶς πόλιος Μνασί-

θεος Διοδώρου, Ἁγίων Πολυκλείτου, καθ[ὼ]ς ἐπίστευσε Θεοδόσιος τὰν ὠνὰν τῶι

θεῶι, ἐφ’ ᾧτε ἐλεύθερον εἶμεν καὶ ἀνέφαπτον Θεοδόσιον ἀπὸ vac. πάντων τὸν πάν-

ὡς ἐλεύθερον ὄντα ἀζάμιοι ἐόντες καὶ ἀνυπόδικοι πάσας δίκας καὶ ζα-

μίας. παραμεινάτω δὲ Θεοδόσιος παρὰ Ἀπολλώνιον καὶ Φίλαν, ποιῶν τὸ

ἐπιτασσόμενον τὸ δυνατὸν πᾶν ἀνενκλήτως, ἕως κα ζῶντι Ἀπολλώνιος

νεος μηνὸς Θεοξενίου, ἀπέδοτο Ἀπολλόδωρος Φιλίπ-

που Συρακόσιος τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα ἀνδρεῖ-

ον ὧι ὄνομα Βάκχιος, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν ἕξ, καὶ τὰν τι-

Κάλλωνος, τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Πυθίωι σῶμα ἀνδρεῖον

ὧι ὄνομα Θεοδόσιος τὸ γένος Σύρον, καθὼς ἐπίστευσε

Θεοδό[σι]ος τὰν ὠνὰν τῶι θεῶι, τιμᾶς ἀργυρίου μνᾶν

τριῶν στατήρων εἴκοσι, καὶ τὰν τιμὰν ἔχει πᾶσαν,

ἐπεμελεῖτο [Τ. Φλά]β. Εὐρύδ[ικ]ος ὁ γρ. τῶν Ἀμφι-

κτυόνων κα[ὶ δι]ὰ βίου ξ[υστάρχης καὶ ὅσιος (?)]

κα[ὶ πρ]έσβυς τοῦ [Πυθίου].

[δα]μό[σιος].

— — —

Συρακόσιος.

Βουβαλὶς

κα δοκῆι βουλᾶι καὶ ἁλίαι καλῶς ἔχειν. γινέσθω δὲ μη-

θὲν ὑπεναντίον τῶι δόγματι μηδὲ τᾶι δόσει. τᾶς δὲ δόσιος καὶ

τοῦ γράμματος ἀντίγραφον ἀναγράψαι εἰς στάλαν λιθίναν καὶ

δαμόσιος.

— — —ν τᾶς ἐπιστολᾶς τ— — —

[— — — τᾶς παρ]α[δ]όσιος δυοῖν χωρίο[ιν — — —]

— —Ι—γε κοιν[ᾷ] Ἡρόστρα[τος — — —]

[— — — — — — — — γενομένο]υ δὲ Ξενοδόκου [κοινο]ῦ δὲ ξενοδόκου(?) Φ[— — — — — —]

[— — —] Αἰζόσιος Ἀφθονήτου εἶπεν· ἐπειδὴ Νύσα[νδρος Δι(?)]-

οδότου Λαρισαῖος εὔνους ὢν διατελεῖ τῆι πόλει τῶν [Πτε]-

[— — —] Αἰζόσιος Ἀφθονήτου εἶπεν· ἐπειδὴ Νύσα[νδρος Θε]-

οδότου Λαρισαῖος εὔνους ὢν διατελεῖ τῆι πόλει τῶν [Πτε]-

[— — — — — —]Ϲ κατασταθεὶς [ἰατρὸς δημόσιος?]

[καὶ νῦν ἰατρὸ]ς κατασταθεὶς [δη]-

[μόσιος] ...

...

[— —]ν Ἀρχεδήμου

[Συ]ρακόσιος.

rosa rosa

[․]ΩΣ ἀπεδείγνυτο ὁ τόπος ΥΠΑ[— — c.15 — — δη]-

μ̣όσιος· ὁ δὲ τὸν ὑπὲρ τῆς πόλε̣[ως — — c.15 — —]

[τ]ὴν μὲν ἐξ αὐτοῦ φιλοτιμία̣[ν — — c.20 — — προσ]-

παῖδας πανκρατίου·

Δημήτριος Δημητρίου Συρακόσιος.

ἀγενείους·

δαμόσ[ιος].

Ἀριστοφάνους

Συρακόσιος.

Αἰσχρίων Φιλίνου

Συρακόσιος.

δαμόσιος.

δαμόσιος.

ται ἐκ προ-

πόσις προπόσιος = προπόσεως ἀνέ-

θηκαν ἔτ-

Δημο(—) δημό(σιος) (sc. κέραμος).

Δημο(—) δημό(σιος) (sc. κέραμος).

[Δ]ημο(—) [δ]ημό(σιος) (sc. κέραμος).

❦ Θ̣ε̣υδόσιος Ϲ\̣ΚΗΙ̣Τ ∙ ΤΟΥ․․․

․․․․․Α̣Ε̣ΙΟΛΕΤΕΙΛΓ̣ΛΕΤΕ̣ΛΩ̣ΕΝΕ[— —]

❦ Θ̣ε̣υδόσιος σκηπτοῦ[χος]

[ἄν]α̣ξ̣ τ̣όδ̣ε τεῖχος ἔτε̣υξεν(?).

[— — — — — — — —]ΤΑΙ σώζεσθαι ὑμᾶς εὔχομαι κυρι[— — — — — —]

[— — — — — — — —]Λ̣Ι̣ΛϹΚΑ̣Τ̣ΟΥ διακόσιος τοῦ σεβαστοῦ [— — — —] [ἔτους — — κ]α̣ὶ̣ δ̣ε̣κά̣τ̣ου διακοσιοστοῦ σεβαστοῦ(?)

[— — — — μαρτυρ(?)]ῶ̣ν Δημήτριος Ἀσκληπᾶ, Ἡρακλέω[ν — — — —]

Πατροφ-

ίλη Πόσ-

ιος.

[Θ]ε̣ο̣δ̣ό̣σ̣[ιος]

τ̣ὸν πατέ[ρα]

Παιδάρχη Πόσιος.

οἴμμοι, / παίδων ἢ π-

όσιος θυμάρεος ἦν̣

νέας ὥρης / καὶ φλε[γυ]-

Ξένων Πόσιος καὶ ἡ γυνὴ

αὐτοῦ vacat

Ἑκατόδωρος Ὀνησίμου καὶ ἡ γυνὴ αὐ-

τοῦ Δουσπιερις Πόσιος θυγάτηρ χαίρετε.

Θεω-

δώσις Θεοδόσιος.

Θεόδ[ωρος] Θεοδ[όσιος]; Θεόδ[οτος].

ἀστυνόμου

Πόσιος

τοῦ Δαΐσκου.

ἀστυ[νόμου]

Πόσιος τοῦ Δα-

ΐσκου. Πρωτίω sic.

[ἀστυνομοῦντος]

Πόσιος τοῦ

Στρατονίκου.

Παμφίλ(ου), Πόθος Μηνᾶ, Μενέστ(ρατος)

[Ζ]ήνωνος, Θ[ε]οδόσ(ιος) Σι․υαρ[— —], Βάρ[βα]-

[ρ]ος Θεοφίλου, Μενέστρατος [βʹ]

Μέλας Σίμο

Συρακόσιος.

Κασσαλία Πόσιος ἀνέθηκε Ἀφροδίτηι

Οὐρανίηι ἄρχοντος Παιρισάδεος

Ξενοκλείδης Πόσιος ἀνέθηκε

τὸν ναὸν Ἀρτέμιδι Ἀγροτέραι

Τειμόθεος Δάσειος, χαῖρε.

Τειμόθεος ὁ πάτρας ὅσιος φώς, παῖς δὲ Δάσειος,

τρῖς δεκάδας ἐτέων τερματίσας ἔθανες.

Πόσιος.

Ξάνθος Πό̣[σιος]

Ἀπόλλωνι Ἰητ̣ρ̣[ῶι]

ἐπὶ τῆι τοῦ λόγου ἀποδείξει· ἔτι δὲ λοιπῆς οὔσης

ἀσυντελέστου τῆς κατὰ τὸμ Πόσιος πύργον σχοι-

νιαίας εἰς τὸν ἐπάνω τόπον, ἐπικαλεσάμενος ὁ

[ὁ δεῖνα] Πόσιος

[ἀνέθηκε? Π]αρθένωι.

ζμερδαλέον βρομέουσι, σὺ δὲ θρόον οὐχὶ τοκήων,

οὐ πόσιος νενόηκας, ἐπεὶ πίες, ἆ, στύγα Λήθης.

τίς μακάρων νόμος οὗτος ἀνάμερος; ἠέ νυ κῶραι

Πατρ[οφ]-

ί̣λη Πόσ-

ιος.