δάκρυά σοι Ι[— — — — — — —]

μήτηρ γηραιὴ Λ̣[— — — — — —]

τλήμονα σὸγ κλ[έος (?) — — — —]

εἰμι̣ γ̣υ̣νὴ καὶ ἀδελφ̣ὴ Ὀσείριδος βασιλέως· v ἐγώ εἰμι ἡ καρπὸν εὑ-

ροῦσα ἀ̣ν̣θ̣ρ̣ώποις· ∙ ἐγώ εἰμι μήτηρ Ὥρου βασιλέως· ∙ ἐγώ εἰμι ἡ ἐν

τῷ τοῦ Κυν[ὸς] ἄ̣σ̣τρῳ ἐπιτέλλουσα· ∙ ἐγώ εἰμι ἡ παρὰ γυναιξὶ θεὸς κα-

[Κου]ᾶρτος ὁ π[α]-

[τὴρ] καὶ ἡ μή-

[τηρ] Διοδώρ[α]

[— —] Λικινίᾳ Ν[ι]-

[Ζω]σίμη(?)

[ἡ μ]ή̣τηρ. vacat

σθῆναι εἰς τὸ προει̣ρ̣[ημένον τ]άγμα, λαμβα%⁸¹[νέτωσαν — — — — — — — — — — — — — — — — — —. ἐὰν]

δ’ ἔν τινι πυροκαύσει [ὦσιν ἢ] π̣ατὴρ ἢ μήτηρ vac. [— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

δ̣ιαπολειπέτωσα̣ν̣ α̣ὐ̣τ̣ὸ̣ν̣ τ̣ρ̣ο̣φέα τοῖς γονεῦσι[․․․․․․․․․․․․․․․․․․․c.43․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․]

... [ἐὰν εὑρεθῆι τις]

δ’ ἔν τινι πυροκαύσει [οὗ ἢ] π̣ατὴρ ἢ μήτηρ [ἀσθενεῖς ὄντες μὴ δύνωνται διοικονομεῖν τὰ τοῦ οἴκου — —]

ὀδυρόμενοι, /

Ζηνωῒς μήτηρ τε πατήρ τε οἲ

Νεικόλεώ̣[ς μο]ι̣, /

ρος, τὰ δὲ νῦν ἐλεε[ινὴ] /

μήτηρ Δημοκρίτου πρ̣[ό]-

σθε καταφθιμένου.

Λάγου ❦

μήτηρ

ἑαυτῶν

Κλεοπάτρα Φιλίππου

ἡ μήτηρ ἐτελεύτησεν.

μήτηρ ἥδε σοί εἰμι Φιλω-

τέρα, ἣν σὺ θανοῦσαν /

μήτηρ Και̣λι̣δία ἱε[ρῷ]

[τό]δε θήκατο σῆμα

[Α]ὐρ̣ηλιανὴ̣

ἡ̣ μήτηρ

[Λ]υσιμάχου

∙ ἐτῶν ∙ κε ∙ Ἀμμία

Ἀντιγόνου ἡ μήτηρ.

νέον ἥρωα Εὐρυδίκη Ἀνδρο-

σθένους Ἀνδρο|σθένου (Mihailov [copy used by Duchesne]) ἡ μήτηρ.

εἴλης βʹ Γαλλικῆς Τυλλία Γλύκιννα

ἡ ἀδελφὴ καὶ Ἀττικὴ ἡ μήτηρ.

[— — — — — — — — —]π̣ου

[ὁ πατὴρ καὶ — — ἡ μή]τηρ τὸ μ-

[νῆμα τοῖς τέκνοις? κ]αὶ ἁτοῖς·

[τὴ]ρ Ἀρτεμίδωρος κ̣[αὶ]

[Ν]εικόπολις ἡ μήτηρ̣

[Διο]σ̣σκουρίδῃ τῷ γα̣[μβρῷ]

Αὐφωνία Εὐπορία

ἡ μήτηρ καὶ Γ(άϊος) Αὐφούστιος

Μαννεῖος ὁ ἀδελφὸς Γ(αΐῳ) Αὐ-

ὧδ’ ἐπ’ ἐμῷ τύμβῳ κλαύ[σ]ει ὁ πατὴρ τίλλων τὴν πολιὴν /

πολλὰ ἐποδυρόμενος, μήτηρ δ’ ἡ ἀλγινὴ μαστοὺς /

προβαλοῦσα δακρύσει, Λυσανίαν κλαύσει στῆθος τυ-

δαίμων ἥρπασεν ἰς Ἀΐδην, / ἀλλ’ οἵδ’ ἀλλοδ̣απεὶν(!) γαῖαν ἔ-

χουσι φίλην· / μήτη[ρ δ’ ἡ δ]ύ̣στηνος ὀδύρεται ἄρα δικαίως /

ἐκ πολλῶν τέκν̣ω̣ν̣ ἰ̣ς̣ ἕ̣να λειπομένη. vacat /

χάριν.

καὶ v μήτηρ v αὐτῆς Εὐφροσύνη.

Ζοῒς v χαῖρε v χαῖρε καὶ σύ, τίς ποτ’ εἶ.

ἁρπαχθεῖσα κόρη σπεῦσα πύλας Ἀείδου.

ἀλλὰ πέπαυσο σὺ μήτηρ, Ὀλυμπιάς, κὲ ἀδελφιὰ μηκέτι τρύχου,

[ἔστι γὰρ] ἐ̣ν̣ φθιμένοις καὶ τόπος εὐσεβίης. ❦

μνώμενοΝς μνώμενος ἡλικίης στᾶξον ἐμοὶ δάκρυον.

Σέμνος μοι γενέτης, μήτηρ δ’ ἐλοχήσατο ἐλοχεύσατο διλὴ

Βειθυνία ∙ οὔνομ’ ἐμοί γε Μαρεῖνος, ἄμερσε δὲ δαίμονος ἄτη

[․․c.9-10․․ vv ἐγώ] εἰ̣μ̣[ι ἡ πρώτη καρπὸν ἀνθρώποις εὑ]-

[ροῦσα. vv ἐγώ εἰμι μ]ή̣τ̣η̣ρ̣ Ὥρο[υ βασιλέως. vv ἐγώ εἰμι θεοῦ Κυνὸς ἄ]-

[στρῳ ἐπιτέλλουσ]α. vv ἐγώ εἰμ̣[ι ἡ παρὰ γυναιξὶ θεὸς καλουμένη].

νείας ᾿ Αὐρ(ηλία) ∙ Ἰσιδώρα

ἡ μήτηρ εἰς παραμυ-

θίαν ἑαυτῆς, ἐπι-

δρας τῆς ἀξιολογωτάτης

ἀρχιερείας, ἡ μήτηρ Οὐαλερία

Ἀλεξάνδρα τιμῆς καὶ μνήμης ἕνεκα,

Προκόπη, ἡ

μήτηρ τὸν

υἱόν.

μνώμενοΝς μνώμενος ἡλικίης στᾶξον ἐμοὶ δάκρυον.

Σέμνος ἐμοὶ γενέτης, μήτηρ δ’ ἐλοχήσατο ἐλοχεύσατο διλὴ

Βειθυνία ∙ οὔνομ’ ἐμοί γε Μαρεῖνος, ἄμερσε δὲ δαίμονος ἄτη.

vac. χάριν. vacat

καὶ ἡ μήτηρ αὐτῆς Εὐφροσύνη·

Ζοΐς ∙ χαῖρε ∙ χαῖρε καὶ σύ, τίς ποτ’ εἶ.

ὧδ’ ἐπ’ ἐμῷ τύμβῳ κλαύσει ὁ πατὴρ ⏑ ⏑ – ⏑(?) / τίλλων τὴν πολιὴν

πολλὰ ἐποδυρόμενος, / μήτηρ δ’ ἡ ἀλγινὴ μαστοὺς

προβαλοῦσα δακρύσει, / Λυσανίαν κλαύσει στῆθος τυ%⁸⁰-

γραματευώντων γραμματευόντων Βαιβίου

Εὐφρᾶ καὶ Λεωνᾶ Καττία Κασσία Ἐλπὶς ἡ μήτηρ

καὶ Κόϊντος Ἑρέννιος Σαβεῖνος ὁ πατὴ[ρ]

ΠΡΩΦΑ[— — — —] Πρωφά[νιος](?) (A. Chaniotis)

Νικόπολις μήτηρ σπείρας

καὶ Κουάρτα

κῖτα̣[ι — — — —]

[ἡ] μήτ[ηρ αὐτοῦ].

γραματευώντων Βαιβίου

Εὐφρᾶ καὶ Λεωνᾶ, Καττία Ἐλπὶς ἡ μήτηρ

καὶ Κόϊντος Ἑρέννιος Σαβεῖνος ὁ πατή[ρ],

τῷ ἀνδρὶ καὶ Μωμω Δέντω-

νος ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ Τόρκος

καὶ Δράκων τῷ πατρὶ αὐτῶν

αὐτῆς ∙ μνείας

χάριν. ∙ μήτηρ, χαῖρε. ❦

νοσσία μου, χαίρετε Γ̣[— —] χαίρετέ γ[ε]?.

Πρωφαν[— — — — — —]

Νικόπολις ∙ μήτηρ σπείρας

καὶ Κουάρτα

[τος — — — — γυνὴ μὲν — — — — — — — — —]ν̣ίου Β̣ά̣σσου ἀνδρὸς ἱππικοῦ καὶ γυ-

[μνασιαρχικοῦ — — — — — — τρισί τε ἱππικαῖ?]ς̣ στρατείαις κ̣εκ̣οσμημένου, μή-

[τηρ δὲ — — — —νίου — — — ἀρχιερέω]ς̣ τοῦ κοινοῦ Μακεδόνων, ἔτι δὲ καὶ

[— — —νίου — — — — — — — ἀνδρ]ὸς εὐσεβεστάτης καὶ ε̣ὐ̣γενεστάτης θυγατρὸς Κα-

[καὶ] σὺ παροδῖ-

[τα· Μ]ατα μήτηρ.

καὶ Αὐρ(ηλία) Εὐπατ-

ρία ἡ μήτηρ

ἑ[αυτῇ μετὰ θά]-

[— — —]ΛΗϹ vac. Χ[— — —]

[— — —] μήτηρ ∙ Π̣[— — —]

[— — — — — — — — — —]

[— —]ΗϹΗϹΗ μήτηρ ἐπ-

[οίη]σεν Ἀλεξάνδρῳ

στρατιώτῃ ❦

Οὐαλγία ἡ μήτ[η]ρ

καὶ Ἡρακλείδης

μονος κὲ Μεμ-

μία μήτηρ Ἀλέ-

ξανδρον III ἐ-

Ἰουλία

Σευήρα ἡ μήτηρ

ζῶσα ἐποίη-

Σευῆρος v Σευήρου Δοστωνεὺς

καὶ Νίκη Ἀπολλωνίου, ἡ μήτηρ αὐτοῦ, κα-

τ’ ἐντολὰς Ἰουλίου Σευήρου καὶ Οὐαλερίου

ναρπαχθεῖσαν Ἀρίστην, |

μήτηρ Ἀνάλημψις κασ̣ι-

γνήτη δ’ Ἀφροδιτώ· |

καὶ Ἀλεξάνδρα ἡ

η μήτηρ τῷ κατοι-

χ̣ομένῳ καὶ ἑαυ-

[․․ Μ]ινουκία

[Ἀρί]στη(?) [Ἡδί]στη(?) ἡ μήτηρ

[καὶ] Μεστρία Σε-

α̣τορνεῖνος Λεω[ν]-

ίδου, ἐτῶν ιη, καὶ ἡ μ-

ήτηρ αὐτῶν Ἀτειδία

[Σ]εκούνδα, ἐτῶν λθ̣ʹ,

Μενίσκου

Τρακη̣λία ἡ μήτηρ ζῇ

Διονυσωφάνης

Βύζαντος δὲ πόλει κλέος ἤραο, καί σε θανόντα

μήτηρ ὡς λαγόσιν θήκατο δεξαμένη.

Λούκουλλος φιλίας τάδε σοι μνημήϊ’ ἔγραψεν,

Μ ὑοὶ καὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἱκέτης ὡς

καὶ ἡ μήτηρ αὐτῶν ΔΙ[— — —]ΑΝΜ[— —]

καὶ Ε̣ζβενι̣ς Τηρου ΑΥ[— —]φιλὴς αὐτῶν

[Οὐ]αλερία

μήτηρ δενδροφόρ(ων)

Π̣α̣ρ̣ι̣άς̣(?)

[— — — — — — — — —]

φ̣ί̣λ̣η̣σ̣ε̣ν̣(?) μ̣ήτηρ φι-

λότεκ̣ν̣ος ΙΟ̣Ι̣ΜΕΙ

ἰδίων ἀνέστησαν· ζή-

σας ἔτη ∙ οʹ ∙ καὶ μήτηρ

ἔτη ∙ νεʹ ∙

[Ἰ]νγένοον δ’ ἐκάλουν με,

θανόντα δ’ ἔθαψέ με μήτηρ /

Σειτη ἀδελφειῷ

[— — — — — — — — —]ΒΗΜΑ[— — —] μήτηρ [— —]

[— — — — — — — —]ΒΗϹϹΟΥ[— — — —] γυναι-

ὁ φύσας; | μάνθανε πάντα κατ’ αἶσαν· ἐμοὶ γε-

νέτης Μιθριδάτης | καὶ μήτηρ Χρήστη, Καινὶς δ’ ἐγὼ

ἡ βαρυδαίμων· | θνῄσκω δ’ εἰκοσέτης τοκετοῦ τέλος

[Πρειμιγενιανὸς] καὶ Σιλουία Πρειμιγενί[α]

[μήτηρ κατεσκεύασαν]. χαῖρε, παροδεῖτα.

[χαῖρε, παρ]οδεῖτα.

ἐν στρατιᾷ διατρίψας· /

Μαρκία δ’ ἐμὴ μήτηρ

στήλην ἔθετον ἐπὶ τύμβῳ /

θάψε Σαβινιανός τε πατὴρ

Κορινθίη δέ τε μήτηρ. /

στήλη πενθαλέη αἰώνιον

υἱὸς μήτηρ νύμφη.

ἔν[θα] θῆκεν Αὐρ(ήλιος) Δ̣ινδ̣ας(?)

καὶ Νηνης Αὐ[ρη]λ̣(ία) Σαβῖνα

μήτηρ ζῶσα τοῖς τέκν-

οις μνήμης χάριν ἔθη-

Αὐρήλιος Ἡρακλείδης πατὴρ

καὶ Μαδαγαυα μήτηρ

μνήμης χάριν.

λεʹ, γενομένη δὲ τέκνων

μήτηρ γʹ, εὐσεβοῦντος α[ὐ]-

τὴν Ἰουλίου τοῦ θείου.

Πρεῖμα Ταταριωνος θυγάτηρ, γυνὴ δὲ

Λουκίου Διονυσίου μήτηρ τέκνων εʹ

χαίρετε.

δεντ[ου καὶ]

μήτηρ [Εὐ]-

σεβίο̣[υ].

εἴ τις ἐμὴν στήλλην ἐσίδῃ, φίλος ἢ παροδεῖτα,

δηλώσει μήτηρ ∙ στυγνὸν ἔ∙χουσα φάος·

οὔνομά μοι Σουσᾶς, λίθινον δέ με Σοῦλος ἐποίει·

Μοῖρα γὰρ ἡ δυσάλυκτος κατέκτανε κύμασι γλαυκῆς.

μήτηρ ΗΛΥΚΥΜΥΡΩ θήκετο σημῖα τύμβου,

γράμμασιν ἐγδήλοις δίκνυσιν θάνατον τῆσδε προμοίρου·

ὅλων ἴκοσι ὀκτώ· διὰ τὰ ἐμοῦ

μήτηρ οὐ παύῃ δακρύων· πλεῖο-

ν γὰρ ἐμοῦ τέκν’ οὐκ ἶχεν ὅλως· ὐ-

μ(ήτη)ρ [θ(ε)οῦ].

[ἅγ(ιος) Παντε]-

[— — —]κὶς μήτη[ρ — — —]

μ(ήτη)ρ θ(εο)ῦ.

θάψε Σαβινιανός τε πατὴρ

Κορινθίη δέ τε μήτηρ. /

στήλη πενθαλέη αἰώνιον

μ(ή)τηρ θ(εο)ῦ

Δούκας ☩ Κομν(ηνό)ς.

ὅλων ἴκοσι ὀκτώ· διὰ ταῦτά μου

μήτηρ οὐ παύη δάκρυν, πλεῖο-

ν γὰρ ἐμοῦ τέκνον οὐ̣κ ἶχεν ὅλως· ὐ-

[εν μν]ήμης χάριν·

[κὲ ἡ μ]ήτηρ κατάκιτ-

[ε ․․․․]Κ̣ΕΑ.

[οίας ἡ] τῆς εὐλαβοῦς μνή-

μης, μήτηρ γεναμένη Γε-

ωργίου ψάλτου τοῦ ἁγίου Γα-

τῆς Νυμφοδώρο,

ἐποίιησε ἐποίησε δὲ ἡ μήτηρ.

ἰνδικτιῶνι πρώτῃ· τοῦτο ἐπο[ί]-

ησεν ἡ μήτηρ αὐτῆς Ἐβνογών[δα].

ὁ μακάριος πατήρ μου Ὀρέ-

ντης κὲ μακαρία ἡ μήτηρ μο-

ῦ Μάρκελλα. χε͂ρε,

α̣ὐ̣τοῦ Φόκ-

[ας, ἡ μή]τηρ αὐτοῦ

[Θ]έκλα, ἡ πενθε-

μθʹ sc. sextarii μ(ήτηρ) θ(εοῦ).

νηκο͂ νικᾷ μ(ήτηρ) θ(εοῦ)

ΩΨΧΦΥΤϹΡΠΟΞΝΜΛΚ∙Ι∙Θʹ52ΖΕ∶ΔΓΒΑ Πέτρε.

μ(ήτηρ) θ(εοῦ).

ἀνδριάντα μετὰ τοῦ ἀνδρός μου, ἥν με

ἡ μήτηρ νομίμως παρέδωκεν, Αὐρ(ηλίου) ∙ Χρη-

στοῦ Σευήρου.

❦ Νάνας Θεάδωνος

❦ μήτηρ δενδροφόρων

Π(ουπλία) Αἰλία Ὀλυμ-

ὧδε γὰρ ἡμετέρην γενεὴν μούνωσε Κρονείω[ν]· |

[μ]οῦνος ἔφυ ὁ πατήρ, [γ]ένος Σωτᾶς Πωλλίωνος· ❦ | μούνη χἡ μήτηρ Γ[․]

[․]ΝΓΛ Ἑρῶτιν ❦ | καὶ ἐγὼ μουνογενὴς ἤμην, ἐγάμησα δὲ ἐτῶν ❦ ιγʹ | [ἄν]-

․ νῆσον ἔχ[εις μακάρων]

[Σ]όλα μή[τηρ ἐποίησε].

καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γλυκὺς θρηνεῖ

ὅτι ὧδε πέφευγα· | ἔστι δέ μοι μήτηρ

ὧδε Φλ(αβία) Θεοδώρα | καὶ κεῖται ἀνδρός

[λείψ]ανα δ’ ἐξ σποδιῆς ἤλυθεν̣ [ε]ἰς το[κέας].

[μήτ]ηρ δ’ εἰν οἴκοις αἰ‵εὶ′ νέα κωκύουσα

[․․․․․] ποθέει παῖδα καταφθίμενον.

μ(ήτηρ) θ(εοῦ)· μαʹ sc. sextarii

μαʹ.

ΠΑΡ.

μ(ήτηρ) ☩ [θ(εοῦ)].

Μ ☩ Α μ(ήτηρ) ☩ ἀ(θάνατος)(?); μ(ήτηρ) ☩ ἁ(γία)(?).

μ(ή)τ(η)ρ Μ(αρία) Χρ(ιστός)(?).

Δη(μήτηρ)(?).

[λείψ]ανα δ’ ἐξ σποδιῆς ἤλυθεν̣ ε̣ἰς τοκέας.

[μήτ]ηρ δ’ εἰν οἴκοις ἀεὶ νέα κωκύουσα

[ – ⏑ ⏑ – ] ποθέει παῖδα καταφθίμενον.

μ(ήτηρ) θ(εοῦ).